Adhyaya 40: The Yogin’s Impediments (Upasargas), Subtle Concentrations, and the Eight Siddhis

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे जडोपाख्याने योगाध्यायो नामैकोनचत्वारिंशोऽध्यायः । दत्तात्रेय उवाच । उपसर्गाः प्रवर्तन्ते दृष्टे ह्यात्मनि योगिनः । ये तांस्ते संप्रवक्ष्यामि समासेन निबोध मे ॥

ဤသို့ဖြင့် သီရိ မာရကဏ္ဍေယ ပုရာဏ၌၊ ဇဍ (Jaḍa) ၏ ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း ‘ယောဂ’ ဟု ခေါ်သော အခန်း စတင်လေသည်။ ဒတ္တာတြေယက ဆိုသည်—ယောဂီသည် အတ္တမန် (Self) ကို အမှန်တကယ် မြင်သိပြီးနောက် အတားအဆီးများ (upasarga) ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုအရာတို့ကို သင်တို့အား အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြမည်; ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 2

काम्याः क्रियास्तथा कामान् मानुषानभिवाञ्छति । स्त्रियो दानफलं विद्यां मायां कुप्यं धनं दिवम् ॥

သူသည် ဆန္ဒပြည့်စေသော ကမ္မကိစ္စများနှင့် လူ့လောကအပျော်အပါးများ—မိန်းမများ၊ လှူဒါန်းခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်၊ ပညာ၊ မန္တရစိဒ္ဓိ၊ خزန်တော်၊ ဥစ္စာဓနနှင့် မိုးကောင်းကင်(သုခ)တိုင်အောင်—ကို လိုလားလာသည်။

Verse 3

देवत्‍वममरेशत्वं रसायनचयाः क्रियाः । मरुत्प्रपतनं यज्ञं जलग्न्यावेशनन्तथा ॥

သူသည် နတ်ဖြစ်လာခြင်း၊ အမရတို့အကြား အာဏာပိုင်ခြင်း၊ အလ်ခီမီဆိုင်ရာ စုဆောင်းမှုနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များ၊ လေထဲတွင် သွားလာ/ကျဆင်းနိုင်ခြင်း၊ ယဇ္ဉာကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ရေ၊ မီးထဲသို့ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ဝင်နိုင်ခြင်းတို့ကို တောင့်တသည်။

Verse 4

श्राद्धानां सर्वदानानां फलानि नियमांस्तथा । तथोपवासात् पूर्ताच्च देवताभ्यर्चनादपि ॥

သူသည် သြရာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲ၏ အကျိုး၊ လှူဒါန်းမှုအားလုံး၏ အကျိုးနှင့် ဓမ္မကျင့်ဝတ်များ၏ အကျိုးကို ရှာဖွေသည်။ ထို့အတူ အစာရှောင်ခြင်းမှ ကုသိုလ်၊ အများပြည်သူ/ကရုဏာလုပ်ငန်း (pūrta) မှ ကုသိုလ်နှင့် နတ်တို့ကို ပူဇော်ခြင်းမှ ကုသိုလ်တိုင်အောင်ကိုလည်း လိုလားသည်။

Verse 5

तेभ्यस्तेभ्यश्च कर्मभ्य उपसृष्टोऽभिवाञ्छति । चित्तमित्थं वर्तमानं यत्नाद्योगी निवर्तयेत् ॥

ထိုအမျိုးမျိုးသော လုပ်ရပ်များ (နှင့် ၎င်းတို့၏ ဆွဲဆောင်မှု) ကြောင့် ထိုးနှက်ခံရသဖြင့် သူသည် ၎င်းတို့ကို စတင်လိုလားလာသည်။ ယောဂီသည် အားထုတ်၍ ဤသို့ လှုပ်ရှားနေသော စိတ်ကို ပြန်လှန်တားဆီးရမည်။

Verse 6

ब्रह्मसङ्गिमनः कुर्वन्नुपसर्गात् प्रमुच्यते । उपसर्गैर्जितैरेभिरुपसर्गास्ततः पुनः ॥

စိတ်ကို ဗြဟ္မန် (Brahman) ထံတွင် ကပ်ငြိစေခြင်းဖြင့် ထိုအတားအဆီးများမှ လွတ်မြောက်သည်။ သို့သော် ထိုအတားအဆီးများကို အောင်နိုင်ပြီးနောက်တွင် အခြားအတားအဆီးများက ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းလာတတ်သည်။

Verse 7

योगिनः संप्रवर्तन्ते सत्त्वराजसतामसाः । प्रातिभिः श्रावणो दैवो भ्रमावत्तौ तथापरौ ॥

ယောဂီတို့၌ သတ္တဝ၊ ရဇ၊ တမ သုံးဂုဏ်မှ ပေါက်ဖွားသော အတားအဆီးများ ပေါ်လာသည်။ ထိုအတားအဆီးများမှာ ပရာတိဘ (prātibha)၊ ရ္ရာဝဏ (śrāvaṇa)၊ ဒိုင်ဝ (daiva) နှင့် ဘ္ရမ (bhrama)၊ အာဝရ္တ (āvarta) တို့ ဖြစ်သည်။

Verse 8

पञ्चैते योगिनां योगविघ्राय कटुकोदयाः । वेदार्थाः काव्यशास्त्रार्था विद्याशिल्पान्यशेषतः ॥

ဤငါးပါးသည် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ဖွားလာ၍ ယောဂီတို့၏ ယောဂကို တားဆီးသည်။ အဆိုပါအရာများမှာ ဝေဒ၏ အဓိပ္ပါယ်များ၊ ကဗျာနှင့် သာသနာကျမ်းတို့၏ အဓိပ္ပါယ်များကို ချက်ချင်းကျွမ်းကျင်သိမြင်ခြင်း၊ ထို့ပြင် ဗဟုသုတနှင့် အနုပညာ အခွဲအခြားအားလုံးကို မကျန်မလပ် သိမြင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 9

प्रतिभान्ति यदस्येति प्रातिभः स तु योगिनः । शब्दार्थानखिलान् वेत्ति शब्दं गृह्णाति चैव यत् ॥

အရာအားလုံးသည် သူ့အတွက် “တောက်ပထွန်းလင်း” လာသောကြောင့် ယောဂီအတွက် ထိုအရာကို ပရာတိဘ (prātibha) ဟု ခေါ်သည်။ သူသည် စကားလုံးနှင့် အဓိပ္ပါယ်အားလုံးကို သိပြီး၊ ပြောဆိုခြင်း၏ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကိုပင် ဖမ်းယူနားလည်နိုင်သည်။

Verse 10

योजनानां सहस्रेभ्यः श्रावणः सोऽभिधीयते । ममन्ताद्वीक्षते चाष्टौ स यदा देवतोपमः ॥

ထောင်ချီသော ယောဇနာအဝေးမှ (အသံကို) ကြားနိုင်သောအခါ ‘ရ္ရာဝဏ’ (śrāvaṇa) ဟု ခေါ်သည်။ ထို့ပြင် လက်မထိပ်မှ ကြည့်သကဲ့သို့ အရပ်ရှစ်မျက်နှာကို မြင်နိုင်သောအခါ သူသည် နတ်သဘောတူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 11

उपसर्गान्तमप्याहुर्दैवमुन्मत्तवद् बुधाः । भ्राम्यते यन्निरालम्बं मनो दोषेण योगिनः ॥

ပညာရှိတို့သည် အရူးအမူးကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာသော အတားအဆီးကို ‘ဒိုင်ဝ’ (daiva) ဟု ခေါ်ကြသည်။ အပြစ်အနာအဆာကြောင့် ယောဂီ၏ စိတ်သည် အထောက်အကူမရှိဘဲ၊ အားထားရာမရှိဘဲ လွင့်လျားသွားသောအခါ ဖြစ်သည်။

Verse 12

समस्ताचारविभ्रंशाद् भ्रमः स परिकीर्तितः । आवर्त इव तोयस्य ज्ञानावर्तो यदाकुलः ॥

မှန်ကန်သောကျင့်ဝတ်အားလုံးမှ လွဲချော်ခြင်းကို «မောဟ» (မ भ्रम) ဟု ခေါ်သည်။ ဉာဏ်၏ လှိုင်းဝဲသည် လှုပ်ရှားလာသောအခါ ရေထဲရှိ ဝဲကွေ့ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 13

नाशयेच्चित्तमावर्त उपसर्गः स उच्यते । एतैर्नाशितयोगास्तु सकला देवयोनयः ॥

စိတ်ကို ဖျက်ဆီးသော ထိုဝဲလှိုင်းကို «ဥပသဂ္ဂ» (အတားအဆီး) ဟု ခေါ်သည်။ ထိုအရာများကြောင့် နတ်မျိုးဖွား သတ္တဝါအားလုံး၏ ယောဂသည် ပျက်စီးခဲ့သည်။

Verse 14

उपसर्गैर्महाघोरैरावर्तन्ते पुनः पुनः । प्रावृत्य कम्बलं शुक्लं योगी तस्मान्मनोमयम् ॥

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အတားအဆီးများကြောင့် သူတို့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ လှည့်ပတ်ပစ်ချခံရသည်။ ထို့ကြောင့် ယောဂီသည် စိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်သော «အဖြူရောင်စောင်»—အတွင်းသန့်ရှင်းမှုနှင့် စိတ်ကာကွယ်မှု—ဖြင့် ကိုယ်ကို ပတ်ရမည်။

Verse 15

चिन्तयेत् परमं ब्रह्म कृत्वा तत्प्रवणं मनः । योगयुक्तः सदा योगी लघ्वाहारो जितेन्द्रियः ॥

စိတ်ကို ထိုအမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်သို့ ညွှန်၍ ထိုဘြဟ္မန်ကို ဆင်ခြင်စူးစမ်းပါစေ။ ယောဂ၌ အမြဲစည်းကမ်းရှိသော ယောဂီသည် အစားအစာကို ပေါ့ပါးစွာ စား၍ အင်္ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားရမည်။

Verse 16

सूक्ष्मास्तु धारणाः सप्त भूराद्या मूर्ध्नि धारयेत् । धरित्रीं धारयेद्योगी तत् सौक्ष्म्यं प्रतिपद्यते ॥

မြေဓာတ်မှ စ၍ သေးငယ်သိမ်မွေ့သော အာရုံတည်ခြင်း (ဓာရဏာ) ခုနစ်မျိုး ရှိသည်။ ထိုတို့ကို ခေါင်းထိပ်၌ တည်ထားရမည်။ မြေဓာတ်ကို ကိုင်စွဲတည်မြဲစေသော် ယောဂီသည် ထိုသိမ်မွေ့မှုကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 17

आत्मानं मन्यते चोर्वोṃ तद्गन्धञ्च जहाति सः । यथैवाप्सु रसं सूक्ष्मं तद्वद्रूपञ्च तेजसि ॥

ထို့နောက် သူသည် မိမိကိုယ်ကို မြေဓာတ်ထက် ပိုမိုသိမ်မွေ့သောအဖြစ် မြင်ယူ၍ ၎င်း၏ အနံ့ကို စွန့်လွှတ်သည်။ ရေထဲတွင် အရသာသည် သိမ်မွေ့သကဲ့သို့ မီးထဲတွင် ရုပ် (ပုံသဏ္ဌာန်) သည်လည်း သိမ်မွေ့သည်။

Verse 18

स्पर्शं वायो तथा तद्वद्विभ्रतस्तस्य धारणाम् । व्योम्रः सूक्ष्मां प्रवृत्तिञ्च शब्दं तद्वज्जहाति सः ॥

ထိုအာရုံစူးစိုက်မှုကို ထိန်းထားလျက် သူသည် လေဓာတ်၏ ဂုဏ်သတ္တိဖြစ်သော ထိတွေ့မှုကို စွန့်လွှတ်သည်။ ထို့နောက် အာကာသ (အီသာ) ထဲတွင် အသိအာရုံ၏ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အသံကိုလည်း ထိုနည်းတူ စွန့်လွှတ်သည်။

Verse 19

मनसा सर्वभूतानां मनस्याविशते यदा । मानसीं धारणां बिभ्रन्मनः सूक्ष्मञ्च जायते ॥

စိတ်ဖြင့် သတ္တဝါအားလုံး၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ၊ စိတ်ဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှု (mānasī dhāraṇā) ကို ထိန်းထားလျက် စိတ်သည် ပိုမိုသိမ်မွေ့လာသည်။

Verse 20

तद्वद् बुद्धिमशेषाणां सत्त्वानामेत्य योगवित् । परित्यजति सम्प्राप्य बुद्धिसौक्ष्म्यमनुत्तमम् ॥

ထိုနည်းတူ ယောဂကို သိမြင်သူသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ဉာဏ် (buddhi) ထံ ရောက်ရှိသည်။ ထို့နောက် ဉာဏ်၏ အလွန်အမင်း သိမ်မွေ့မှုကို ရရှိပြီးနောက် ၎င်းကိုပင် စွန့်လွှတ်သည် (ဘုဒ္ဓိကိုလည်း ကျော်လွန်သည်)။

Verse 21

परित्यजति सूक्ष्माणि सप्त त्वेतानि योगवित् । सम्यग्विज्ञाय यो 'लर्क ! तस्यावृत्तिर्न विद्यते ॥

ယောဂကို သိမြင်သူသည် ဤ သိမ်မွေ့မှု ခုနစ်ပါးကို စွန့်လွှတ်သည်။ ၎င်းတို့ကို မှန်ကန်စွာ နားလည်သူ—အို အလရက—ပြန်လည်လာခြင်း မရှိတော့ (ပြန်လည်လှည့်ပတ်ခြင်း မရှိ)။

Verse 22

एतासां धारणानान्तु सप्तानां सौक्ष्म्यमात्मवान् । दृष्ट्वा दृष्ट्वा ततः सिद्धिं त्यक्त्वा त्यक्त्वा परां व्रजेत् ॥

ဤဓာရဏာ ခုနစ်ပါး၏ သေးငယ်နူးညံ့သော သဘောကို အကြိမ်ကြိမ် သိမြင်ပြီးနောက်၊ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်သော ယောဂီသည် သက်ဆိုင်ရာ စိဒ္ဓိများကို ရရှိပြီးလျှင် ထိုအရာတို့ကို ထပ်မံထပ်မံ စွန့်လွှတ်ကာ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းရမည်။

Verse 23

यस्मिन् यस्मिंश्च कुरुते भूते रागं महीपते । तस्मिंस्तस्मिन् समासक्तिं संप्राप्य स विनश्यति ॥

အို မင်းကြီး၊ မည်သည့် သတ္တဝါ သို့မဟုတ် ဓာတ်တစ်ပါးတစ်ခုကို ရာဂ (ချစ်ကပ်မှု) ဖြစ်လာလျှင်၊ ထိုအရာတည်း၌ပင် ကပ်ငြိမှုကြောင့် ချည်နှောင်ခံရပြီး၊ ထိုကပ်ငြိမှုကြောင့်ပင် ဝိနာသ (ဝိညာဉ်ရေး ကျဆုံးမှု) သို့ ရောက်တတ်သည်။

Verse 24

तस्माद्विदित्वा सूक्ष्माणि संसक्तानि परस्परम् । परित्यजति यो देही स परं प्राप्नुयात् पदम् ॥

ထို့ကြောင့် ဤသေးငယ်သော တတ္တဝါများသည် အပြန်အလှန် ရောယှက်နေကြောင်း နားလည်ပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူက ထိုအရာတို့ကို စွန့်လွှတ်လျှင် အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်းကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 25

एतान्येव तु सन्धान्य सप्त सूक्ष्माणि पार्थिव । भूतादीनां विरागोऽत्र सद्भावज्ञस्य मुक्तये ॥

အို မင်းကြီး၊ စိတ်ကို ဤသေးငယ်သော တတ္တဝါ ခုနစ်ပါးပေါ်တွင် တိတိကျကျ တည်စေသော်၊ ဓာတ်များနှင့် ဆက်စပ်သော အရာများအပေါ် ဝိရာဂ (မကပ်ငြိမှု) ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သဘောတရားကို သိမြင်သူ (sadbhāva) အတွက် ဤအရာသည် မောက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) သို့ ဦးတည်စေသည်။

Verse 26

गन्धादिषु समासक्तिं सम्प्राप्य स विनश्यति । पुनरावर्तते भूप स ब्रह्मापरमानुषम् ॥

အနံ့နှင့် အခြား အာရုံဝတ္ထုများအပေါ် ပြင်းထန်သော ကပ်ငြိမှုထဲသို့ ကျရောက်လျှင်၊ လူသည် ဝိညာဉ်ရေးအရ ပျက်စီးကာ—အို မင်းကြီး—ဗြဟ္မာမှ စ၍ လူ့ဘဝအထိ အဆင့်အတန်းအမျိုးမျိုးအတွင်းသို့ ထပ်မံပြန်လည် ဝင်ရောက်ရသည် (သံသရာ)။

Verse 27

सप्तैताः धारणाः योगी समतीत्य यदिच्छति । तस्मिंस्तस्मिंल्लयं सूक्ष्मे भूते याति नरेश्वर ॥

အို လူတို့၏အရှင်၊ ယောဂီသည် ဓာရဏာ ခုနစ်ပါးကို မိမိအလိုအတိုင်း ကျော်လွန်သွားသောအခါ သက်ဆိုင်ရာ နူးညံ့သော ဓာတ်တစ်ခုချင်းစီထဲသို့ လယ (laya) အဖြစ် ပျော်ဝင်ဝင်ရောက်သည်။

Verse 28

देवानामसुराणां वा गन्धर्वोरगरक्षसाम् । देहेषु लयमायाति सङ्गं नाप्रोति च क्वचित् ॥

ဒေဝတား၊ အသူရ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နာဂ၊ သို့မဟုတ် ရာက္ခသတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများအတွင်း မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ သူသည် ထိုပုံသဏ္ဍာန်များထဲတွင် လယ (laya) အဖြစ် စုပ်ယူဝင်ရောက်နိုင်သော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မကပ်ငြိမနေတတ်။

Verse 29

अणिमा लघिमा चैव महिमा प्राप्तिरेव च । प्राकाम्यं च तथैशित्वं वशित्वञ्च तथापरम् ॥

အဏိမာ၊ လဃိမာ၊ မဟိမာ၊ ပရာပ္တိ၊ ပရာကာမျ၊ ဣၑိတွ၊ ဝၑိတွ နှင့် အဋ္ဌမသော အခြားစွမ်းအားတစ်ပါးပါဝင်၍—ဤတို့သည် ရိုးရာအရ စိဒ္ဓိ ရှစ်ပါး (aṣṭa-siddhi) ဖြစ်သည်။

Verse 30

यत्रकामावसायित्वं गुणानेतांस्तथैश्वरान् । प्राप्नोत्यक्ष्टौ नरव्याघ्र परं निर्वाणसूचकान् ॥

အို လူတို့အတွင်း ကျားကဲ့သို့သောသူ၊ ဤအရှင့်စွမ်းအားနှင့် ဂုဏ်ရည် ရှစ်ပါးကို—အလိုအတိုင်း အကျိုးရလဒ်ကို သတ်မှတ်နိုင်ခြင်းအထိ—ရရှိနိုင်သော်လည်း၊ ထိုအရာတို့သည် အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန်သို့ ညွှန်ပြသော အညွှန်းလက္ခဏာများသာ ဖြစ်သည်။

Verse 31

सूक्ष्मात् सूक्ष्मतमोऽणीयान् शीघ्रत्वं लघिमा गुणः । महिमाशेषपूज्यत्वात् प्राप्तिर्नाप्राप्यमस्य यत् ॥

အဏိမာသည် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သောအရာထက်ပင် သေးငယ်လာခြင်း၊ လဃိမာသည် လျင်မြန်သော ပေါ့ပါးမှု၏ ဂုဏ်ရည်၊ မဟိမာသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဂုဏ်ပြုလေးစားမှုကို ခံထိုက်စေသော ကြီးမြတ်မှု၊ ပရာပ္တိသည် သူ့အတွက် မရနိုင်သောအရာ မကျန်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 32

प्राकाम्यमस्य व्यापित्वादीशित्वञ्चेश्वरो यतः । वखित्वाद्वशिमा नाम योगिनः सप्तमो गुणः ॥

သူ၏ အလုံးစုံပျံ့နှံ့မှုကြောင့် «ပရာကာမ်ယ» (အတားအဆီးမရှိ အလိုရှိသမျှ ရရှိနိုင်သော အစွမ်း) ရှိလာပြီး၊ သူသည် အရှင်သခင်ဖြစ်သောကြောင့် «ဣဿိတ္ဝ» (အာဏာပိုင်မှု) ရှိသည်။ ထို့ပြင် အရာဝတ္ထုနှင့် သတ္တဝါတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့် «ဝသိတာ» (အုပ်စိုးနိုင်မှု) ဟူသော ဂုဏ်သည် ယောဂီ၏ ခုနစ်မြောက် အင်္ဂါရပ်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 33

यत्रेच्छास्थानमप्युक्तं यत्रकामावसायिता । ऐश्वर्यकारणैरेभिर्योगिनः प्रोक्तमष्टधा ॥

သူလိုသည့်နေရာတိုင်းကို သူအတွက် ရောက်နိုင်သောနေရာဟု ဆိုကြသည်။ သူဦးတည်သည့်နေရာတိုင်းတွင် ဆန္ဒသည် ပြည့်စုံလာသည်။ ဤသို့ အရှင်သခင်၏ အာဏာ (aiśvarya) ကြောင့် ယောဂီ၏ အောင်မြင်မှုများကို ရှစ်မျိုးဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 34

मुक्तिसंसूचकं भूप ! परं निर्वाणमात्मनः । ततो न जायते नैव वर्धते न विनश्यति ॥

အို မင်းကြီး၊ အတ္တ၏ အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန်သည် လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အညွှန်းအမှတ် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်၌ ၎င်းသည် မမွေးဖွားတော့၊ မကြီးထွားတော့၊ မပျက်စီးတော့။

Verse 35

नापि क्षयमवाप्रोति परिणामं न गच्छति । छेदं क्लेदं तथा दाहं शोषं भूरादितो न च ॥

၎င်းသည် လျော့နည်းခြင်းကို မတွေ့ရ၊ ပြောင်းလဲမှုကိုလည်း မခံရ။ ထို့ပြင် မြေဓာတ်စသည့် (ဓာတ်များ) မှ စတင်သော ဒုက္ခအကျိုးများအဖြစ် ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ စိုစွတ်ခြင်း၊ မီးလောင်ခြင်း၊ ခြောက်သွေ့ခြင်းတို့၏ အာဏာအောက် မကျရောက်။

Verse 36

भूतवर्गादवाप्नोति शब्दाद्यैः ह्रियते न च । न चास्य सन्ति शब्दाद्यास्तद्भोक्ता तैर् न युज्यते ॥

၎င်းသည် ဓာတ်တန်းအစုတို့ကြောင့် မထိခိုက်ရ၊ အသံနှင့် အခြားသော အာရုံဝတ္ထုတို့ကလည်း မဆွဲယူနိုင်။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ၎င်းအတွက် အသံနှင့် အခြားအာရုံဝတ္ထုတို့ မရှိကြ; ထိုအခြေအနေကို တွေ့ကြုံသိမြင်သူဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းသည် ထိုအရာတို့နှင့် မချည်နှောင်ထား။

Verse 37

यथाहि कनकं खण्डमपद्रव्यवदग्निना । दग्धदोषं द्वितीयेन खण्डेनैक्यं व्रजेन्नृप ॥

မီးဖြင့် အညစ်အကြေးများ လောင်ကျွမ်းသွား၍ သတ္တုရောနှောမှုကင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသော ရွှေတစ်တုံးသည် သန့်ရှင်းသော ရွှေတစ်တုံးနှင့် တစ်ရပ်တည်း ပေါင်းစည်းနိုင်သကဲ့သို့၊ အို မင်းကြီး။

Verse 38

न विशेषमवाप्रोति तद्वद्योगाग्निना यतिः । निर्दग्धदोषस्तेनैक्यं प्रयाति ब्रह्मणा सह ॥

ထိုနည်းတူပင် တပသီသည် ယောဂမီးဖြင့် သီးခြားခွဲခြားမှု မရှိတော့ဘဲ၊ အညစ်အကြေးများ လောင်ကျွမ်းသွားသဖြင့် ဘြဟ္မန် (Brahman) နှင့် တစ်ရပ်တည်း ဖြစ်သွားသည်။

Verse 39

यथाग्निरग्नौ संक्षिप्तः समानत्वमनुव्रजेत् । तदाख्यस्तन्मयो भूतो न गृह्येत विशेषतः ॥

မီးကို မီးထဲသို့ ပစ်ထည့်လျှင် ထိုမီးသည် တူညီမှုကို လိုက်နာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ တူညီဟု ခေါ်ကြပြီး သဘာဝတူညီလာသဖြင့် အထူးသဖြင့် သီးခြားဟု မမြင်နိုင်တော့။

Verse 40

परेण ब्रह्मणा तद्वत् प्राप्यैक्यं दग्धकिल्विषः । योगी याति पृथग्भावं न कदाचिन्महीपते ॥

ထိုနည်းတူပင် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန် (supreme Brahman) နှင့် တစ်ရပ်တည်း ဖြစ်သွားသော ယောဂီသည်—အပြစ်များ လောင်ကျွမ်းသွားပြီးနောက်—မြေကြီး၏ အရှင်တော်၊ ထပ်မံ၍ ခွဲခြားသီးခြားမှုသို့ မဝင်တော့။

Verse 41

यथा जलं जलेनैक्यं निक्षिप्तमुपगच्छति । तथात्मा साम्यमभ्येति योगिनः परमात्मनि ॥

ရေကို ရေထဲသို့ လောင်းချလျှင် တစ်ရပ်တည်း ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ယောဂီ၏ အတ္တ (Self) သည် အမြင့်ဆုံး အတ္တ (Paramātman) နှင့် တူညီမှုကို ရရှိသည်။