Shloka 17
Adhyaya 40 — The Yogin’s Impediments (Upasargas), Subtle Concentrations, and the Eight Siddhis
आत्मानं मन्यते चोर्वोṃ तद्गन्धञ्च जहाति सः ।
यथैवाप्सु रसं सूक्ष्मं तद्वद्रूपञ्च तेजसि ॥
ātmānaṃ manyate corvoṃ tadgandhañca jahāti saḥ | yathaivāpsu rasaṃ sūkṣmaṃ tadvadrūpañca tejasi ||
ထို့နောက် သူသည် မိမိကိုယ်ကို မြေဓာတ်ထက် ပိုမိုသိမ်မွေ့သောအဖြစ် မြင်ယူ၍ ၎င်း၏ အနံ့ကို စွန့်လွှတ်သည်။ ရေထဲတွင် အရသာသည် သိမ်မွေ့သကဲ့သို့ မီးထဲတွင် ရုပ် (ပုံသဏ္ဌာန်) သည်လည်း သိမ်မွေ့သည်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The yogic interiorization is described as disidentification: one relinquishes attachment to gross markers (like ‘smell’ of earth) and moves toward subtler principles.
Sādhana teaching; not pañcalakṣaṇa.
The sequence reflects classical mapping of elements to sense-qualities: earth→smell, water→taste, fire→form. Meditation ‘drops’ each quality, reversing embodiment into subtle causality.