Shloka 5
Adhyaya 36 — Madalasa’s Final Counsel and the Renunciation of King Ritadhvaja
मदालसा च तनयं प्राहेदं पश्चिमं वचः ।
कामोपभोगसंसर्गप्रहाणाय सुतस्य वै ॥
madālasā ca tanayaṃ prāhedaṃ paścimaṃ vacaḥ | kāmopabhogasaṃsargaprahāṇāya sutasya vai
ထို့နောက် မဒာလသာသည် မိမိသားအား နောက်ဆုံးစကားများကို ပြောကြား하였다—အမှန်တကယ်အားဖြင့် ကာမ၏ ထိတွေ့မှုနှင့် အပျော်အပါးတို့အပေါ် အလွန်ကပ်လျက်နေသော စိတ်ကပ်မှုကို စွန့်လွှတ်စေရန် ရည်ရွယ်သော စကားများဖြစ်သည်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
True welfare is framed as freedom from compulsive pleasure-seeking; the mother’s counsel presents renunciation (prahāṇa) as a practical remedy for suffering rooted in desire.
It sits within Vaṃśānucarita as a didactic insert—ethical teaching embedded in dynastic narrative.
‘Saṃsarga’ (contact/entanglement) hints at the subtle chain: sense-contact → craving → bondage; the instruction targets the causal root rather than symptoms.