Adhyaya 8

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) सप्तमो ऽध्यायः ईश्वर उवाच अन्यद् गुह्यतमं ज्ञानं वक्ष्ये ब्राह्मणपुङ्गवाः / येनासौ तरते जन्तुर्घोरं संसारसागरम्

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူർമပုရာဏ၌ ဆဋ္သဟස්ထရီ စံဟိတား၏ အပေါ်ပိုင်း (ဣရှ္ဝရဂီတာများ) တွင် အခန်းခုနစ် ပြီးဆုံး၏။ ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အထွတ်အမြတ်တို့၊ ယခု ငါသည် အလွန်လျှို့ဝှက်သော ဉာဏ်တရားတစ်ပါးကို ဟောကြားမည်။ ထိုဉာဏ်ကြောင့် ဇီဝသည် ကြောက်မက်ဖွယ် သံသရာသမုဒ္ဒရာကို ကူးလွန်နိုင်၏။”

Verse 2

अहं ब्रह्ममयः शान्तः शाश्वतो निर्मलो ऽव्ययः / एकाकी भगवानुक्तः केवलः परमेश्वरः

ငါသည် ဘြဟ္မန်၏ သဘာဝတရားတည်းဟူသော ငြိမ်းချမ်း၍ ထာဝရ၊ အညစ်အကြေးကင်း၍ မပျက်မယွင်းသူ ဖြစ်၏။ ငါသည် ဒုတိယမရှိသော တစ်ပါးတည်း၊ ဘဂဝန်ဟု ခေါ်ဆိုကြသော ကေဝလ ပရမေရှ္ဝရ—အထွတ်အမြတ် အာဏာရှင်တည်း။

Verse 3

मम योनिर्महद् ब्रह्म तत्र गर्भं दधाम्यहम् / मूलं मायाभिधानं तु ततो जातमिदं जगत्

ငါ၏ ယောနိသည် မဟတ်ဘြဟ္မ (အကြီးမားသော ဘြဟ္မ) ဖြစ်၏။ ထိုအတွင်းသို့ ငါသည် မျိုးစေ့ကို ထည့်သွင်းတော်မူ၏။ ထိုအမြစ်ကို မာယာဟု ခေါ်ကြပြီး ထိုမှ ဤကမ္ဘာလောက အလုံးစုံ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 4

प्रधानं पुरुषो ह्यत्मा महान् भूतादिरेव च / तन्मात्राणि महाभूतानीन्द्रियाणि च जज्ञिरे

ပဓာန (မူလသဘာဝ)၊ ပုရုရှ (သိမြင်စိတ်)၊ အာတ္မာ၊ မဟာန် (မဟတ်) နှင့် ဘူတာဒီ (ဓာတ်အစ) တို့ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုမှ တန်မာထရ (သိမ်မွေ့ဓာတ်)၊ မဟာဘူတ (ကြီးမားသော ဓာတ်) နှင့် အိန္ဒြိယ (အာရုံအင်္ဂါ) တို့လည်း မွေးဖွားလာ၏။

Verse 5

ततो ऽण्डमभवद्धैमं सूर्यकोटिसमप्रभम् / तस्मिन् जज्ञे महाब्रह्मा मच्छक्त्या चोपबृंहितः

ထို့နောက် ရွှေရောင် ကမ္ဘာဓာတ်ဥ တစ်လုံး ပေါ်ထွန်းလာ၍ နေတစ်ကောဋိများကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။ ထိုအတွင်း၌ မဟာဗြဟ္မာ ပေါ်ဖွားလာပြီး ငါ၏ သက္တိ(Śakti) တန်ခိုးဖြင့် အားဖြည့်ကာ ခိုင်မာစေခံရ၏။

Verse 6

ये चान्ये बहवो जीवा मन्मयाः सर्व एव ते / न मां पश्यन्ति पितरं मायया मम मोहिताः

အခြားသော အသက်ရှိသတ္တဝါများ များစွာလည်း—အမှန်တကယ် အားလုံးပင်—ငါဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။ သို့ရာတွင် ငါ၏ မာယာ(Māyā) ကြောင့် မောဟဖြစ်ကာ မိမိတို့၏ ဖခင်ဖြစ်သော ငါကို မမြင်နိုင်ကြ။

Verse 7

याश्च योनिषु सर्वासु संभवन्ति हि मूर्तयः / तासां माया परा योनिर्मामेव पितरं विदुः

ယောနိအမျိုးမျိုး အားလုံး၌ ပေါ်ဖွားလာသော ကိုယ်ထည်ပုံသဏ္ဌာန်များ မည်သို့ပင်ရှိစေ—ထိုသူတို့အတွက် ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မာယာ(Māyā) သည် အထက်မြတ် မိခင်မATRIX ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သူတို့သည် ငါတစ်ပါးတည်းကိုသာ ဖခင်ဟု သိကြ၏။

Verse 8

यो मामेवं विजानाति बीजिनं पितरं प्रभुम् / स धीरः सर्वलोकेषु न मोहमधिगच्छति

ငါကို ဤသို့—မျိုးစေ့ပေးသော အရင်းအမြစ်၊ ဖခင်၊ အရှင်သခင်—ဟု သိမြင်သူသည် သတ္တိရှိသော ပညာရှိဖြစ်၍ လောကအားလုံး၌ မောဟသို့ မကျရောက်တော့။

Verse 9

ईशानः सर्वविद्यानां भूतानां परमेश्वरः / ओङ्कारमूर्तिर्भगवानहं ब्रह्मा प्रजापतिः

ငါသည် ဣရှာန(Īśāna) — ဗိဒ္ယာအမျိုးမျိုး၏ အရှင်၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ပရမေရှွရ(Paramēśvara) ဖြစ်၏။ ငါသည် အိုံကာရ(Oṃkāra) ကိုယ်တော်တင်သော ဘဂဝန်(Bhagavān) ဖြစ်ပြီး၊ ငါသည် ဗြဟ္မာ(Brahmā)၊ ပရဇာပတိ(Prajāpati) — မျိုးဆက်ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်၏။

Verse 10

समं सर्वेषु भूतेषु तिष्ठन्तं परमेश्वरम् / विनश्यत्स्वविनश्यन्तं यः पश्यति स पश्यति

သတ္တဝါအပေါင်းတို့၌ တူညီစွာ တည်ရှိနေသော ပရမေရှွရကို မြင်သူသည်—ပျက်စီးသည့်အရာများအလယ်၌ မပျက်စီးသောအရှင်ကို မြင်သူ—အမှန်တကယ် မြင်သူဖြစ်၏။

Verse 11

समं पश्यन् हि सर्वत्र समवस्थितमीश्वरम् / न हिनस्त्यात्मनात्मानं ततो याति पराङ्गतिम्

နေရာအနှံ့ တူညီစွာ တည်ရှိနေသော အီရှွရကို အမှန်တကယ် မြင်သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်ဖြင့် အတ္တကို မထိခိုက်စေဘဲ၊ ထိုမြင်မြင်မှန်ကန်မှုကြောင့် အမြင့်ဆုံး လွန်ကဲသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်၏။

Verse 12

विदित्वा सप्त सूक्ष्माणि षडङ्गं च महेश्वरम् / प्रधानविनियोगज्ञः परं ब्रह्माधिगच्छति

သိမ်မွေ့သော တတ္တဝါ ခုနစ်ပါးနှင့် ခြောက်အင်္ဂပါသော မဟေရှွရကို သိမြင်ပြီး၊ ပရဓာန (မူလသဘာဝ) ကို သင့်လျော်စွာ အသုံးချတတ်သူသည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်သို့ ရောက်ရှိ၏။

Verse 13

सर्वज्ञता तृप्तिरनादिबोधः स्वतन्त्रता नित्यमलुप्तशक्तिः / अनन्तशक्तिश्च विभोर्विदित्वा षडाहुरङ्गानि महेश्वरस्य

ဗိဘု (အလုံးစုံပြည့်ဝသော အရှင်) သည် အလုံးစုံသိခြင်း၊ ပြည့်စုံသော တೃप्ति၊ အစမရှိသော ဉာဏ်၊ လုံးဝလွတ်လပ်မှု၊ အမြဲမပျောက်သော အင်အား၊ အဆုံးမရှိသော သတ္တိတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း သိမြင်လျှင်—ဤခြောက်ပါးကို မဟေရှွရ၏ အင်္ဂများဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 14

तन्मात्राणि मन आत्मा च तानि सूक्ष्माण्याहुः सप्त तत्त्वात्मकानि / या सा हेतुः प्रकृतिः सा प्रधानं बन्धः प्रोक्तो विनियोगो ऽपि तेन

တန်မာထရာများ၊ မန (စိတ်) နှင့် အတ္တ—ဤတို့ကို သိမ်မွေ့၍ တတ္တဝါအနှစ်သာရ ခုနစ်ပါးဟု ဆိုကြ၏။ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော ပရကృతိကို ပရဓာနဟု ခေါ်ပြီး၊ ချုပ်နှောင်ခြင်း (ဗန္ဓ) သည် ထိုအရာကြောင့် ဖြစ်သော မှားယွင်းသည့် ဝိနိယောဂဟု ဆိုကြ၏။

Verse 15

या सा शक्तिः प्रकृतौ लीनरूपा वेदेषूक्ता कारणं ब्रह्मयोनिः / तस्या एकः परमेष्ठी परस्ता- न्महेश्वरः पुरुषः सत्यरूपः

ပရကృతိအတွင်း၌ လျှို့ဝှက်ပေါင်းစည်းနေသော ထိုရှက္တိကို ဝေဒများက အကြောင်းရင်း၊ ဘြဟ္မာ၏ မိခင်အမြစ်ဟု ကြေညာ၏။ ထိုရှက္တိမှ အလွန်မြင့်မြတ်သော အရှင်တစ်ပါးတည်း ရှိ၏—မဟေရှ္ဝရ၊ လောကလွန် ပုရုෂ၊ သစ္စာသဘာဝတော်။

Verse 16

ब्रह्मा योगी परमात्मा महीयान् व्योमव्यापी वेदवेद्यः पुराणः / एको रुद्रो मृत्युरव्यक्तमेकं बीजं विश्वं देव एकः स एव

သူသည် ဘြဟ္မာ၊ အမြင့်ဆုံး ယောဂီ၊ ပရမာတ္မာ—ကောင်းကင်ကဲ့သို့ အလွန်ကျယ်ပြန့်၍ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသူ—ဝေဒဖြင့် သိမြင်နိုင်သော ရှေးဦးတော်။ သူတစ်ပါးတည်းသည် ရုဒြ၊ သူတစ်ပါးတည်းသည် မရဏ၊ သူတစ်ပါးတည်းသည် အဗျက္တ (မထင်ရှားသော) တစ်ခုတည်း။ သူသည် မျိုးစေ့လည်း ဖြစ်၍ စကြဝဠာလည်း ဖြစ်၏။ တစ်ပါးတည်းသော ဘုရား—အဲဒီသူပင် အားလုံးဖြစ်၏။

Verse 17

तमेवैकं प्राहुरन्ये ऽप्यनेकं त्वेकात्मानं केचिदन्यत्तथाहुः / अणोरणीयान् महतो ऽसौ महीयान् महादेवः प्रोच्यते वेदविद्भिः

အချို့က သူတစ်ပါးတည်းကို အတစ်တည်းဟု ဆိုကြ၏; အချို့ကတော့ သူကို များစွာဟုလည်း ပြောကြ၏။ အချို့က အားလုံး၏ တစ်ခုတည်းသော အတ္တမန်ဟု ခေါ်ကြသော်လည်း၊ အချို့က သီးခြားဟု ဖော်ပြကြ၏။ အဏုထက် အဏုသေး၍ မဟာထက် မဟာကြီး—ဝေဒသိသူတို့က သူကို မဟာဒေဝဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 18

एवं हि यो वेद गुहाशयं परं प्रभुं पुराणं पुरुषं विश्वरूपम् / हिरण्मयं बुद्धिमतां परां गतिं स बुद्धिमान् बुद्धिमतीत्य तिष्ठति

ထို့ကြောင့် နှလုံး၏ လျှို့ဝှက်ဂူအတွင်း၌ နေထိုင်သော အမြင့်ဆုံး အရှင်—ရှေးဦးသော အုပ်စိုးရှင် ပုရုෂ၊ စကြဝဠာရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသူ—ရွှေရောင်တောက်ပ၍ ပညာရှိတို့၏ အမြင့်ဆုံး ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သူကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူသည် ပညာရှိအမှန် ဖြစ်လာပြီး၊ ပြည့်စုံသော သိမြင်မှုကို ရရှိကာ ထိုသဘောတရား၌ တည်ကြည်နေ၏။