Adhyaya 9

Verse 1

इति श्रीकूर्मपाराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) अष्टमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः निष्कलो निर्मलो नित्यो निष्क्रियः परमेश्वरः / तन्नो वद महादेव विश्वरूपः कथं भवान्

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—“အမြင့်ဆုံး အရှင်သည် အပိုင်းအစမရှိ၊ အညစ်အကြေးမရှိ၊ နိစ္စတည်မြဲ၍ လှုပ်ရှားမှုမရှိသူ ဖြစ်၏။ မဟာဒေဝ၊ စကြဝဠာရုပ်သဏ္ဍာန် (Viśvarūpa) ဖြစ်သော သင်သည် မည်သို့ဖြစ်နိုင်သနည်း—ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။”

Verse 2

ईश्वर उवाच नाहं विश्वो न विश्वं च मामृते विद्यते द्विजाः / मायानिमित्तमत्रास्ति सा चात्मानमपाश्रिता

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်– «ငါသည် စကြဝဠာမဟုတ်၊ စကြဝဠာလည်း ငါမှလွဲ၍ သီးခြားမရှိ။ ငါမှလွဲ၍၊ ဒွိဇာ ပညာရှိတို့၊ အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိ။ ဤနေရာ၌ မြင်သာသည့် အကြောင်းရင်းမှာ မာယာ ဖြစ်ပြီး၊ မာယာသည် အတ္တမန် (အတ္မာ) ပေါ်တွင် အားထားနေသည်»။

Verse 3

अनादिनिधना शक्तिर्मायाव्यक्तसमाश्रया / तन्निमित्तः प्रपञ्चो ऽयमव्यक्तादभवत् खलु

အစမရှိ အဆုံးမရှိသော အင်အား—မာယာ—သည် မပေါ်လွင်သော အဗျက္တ (Unmanifest) ကို အားထားနေသည်။ ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ဤလောကပေါင်းစုံသော ပရပဉ္စ သည် အဗျက္တမှ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 4

अव्यक्तं कारणं प्राहुरानन्दं ज्योतिरक्षरम् / अहमेव परं ब्रह्म मत्तो ह्यन्यन्न विद्यते

မပေါ်လွင်သော အဗျက္တ ကို အကြောင်းရင်းအဖြစ် ကြေညာကြသည်—အာနန္ဒ (အပျော်အပါး) ဖြစ်၍ မပျက်စီးသော အလင်းတော် (အက္ခရ) ဖြစ်သည်။ ငါတစ်ပါးတည်းပင် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန် ဖြစ်၏။ ငါမှလွဲ၍ အခြားမရှိ။

Verse 5

तस्मान्मे विश्वरूपत्वं निश्चितं ब्रह्मवादिभिः / एकत्वे च पृथक्त्वे च प्रोक्तमेतन्निदर्शनम्

ထို့ကြောင့် ငါ၏ စကြဝဠာရုပ် (ဗိရှ္ဝရူပ) ကို ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်သူတို့က ခိုင်မာစွာ သတ်မှတ်ထားကြသည်။ ဤသင်ခန်းစာသည် ငါသည် တစ်ပါးတည်းလည်း ဖြစ်၍ ခွဲခြားသကဲ့သို့လည်း ဖြစ်ကြောင်း—တစ်တည်းမှုနှင့် မျိုးစုံမှုကို ပြသသော ဥပမာအဖြစ် ကြေညာထားသည်။

Verse 6

अहं तत् परमं ब्रह्म परमात्मा सनातनः / अकारणं द्विजाः प्रोक्तो न दोषो ह्यात्मनस्तथा

ငါသည် ထို အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်—အနန္တ ပရမာတ္မန် ဖြစ်၏။ ဒွိဇာတို့၊ ငါသည် အကြောင်းမရှိသူဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့ကြောင့် အတ္တမန် (အတ္မာ) အပေါ်တွင် အပြစ်အနာအဆာ မတည်နိုင်။

Verse 7

अनन्ता शक्तयो ऽव्यक्ते मायाद्याः संस्थिता ध्रुवाः / तस्मिन् दिवि स्थितं नित्यमव्यक्तं भाति केवलम्

မမြင်နိုင်သော အဗျက္တ၌ မာယာမှစ၍ အနန္တသော သက္တိများ တည်မြဲစွာ တည်ရှိကြသည်။ ထိုအမြင့်မြတ်သော တောက်ပသည့် လောက၌ အဗျက္တတည်းသာ အစဉ်အမြဲ ထွန်းလင်းနေသည်။

Verse 8

याभिस्तल्लक्ष्यते भिन्नमभिन्नं तु स्वभावतः / एकया मम सायुज्यमनादिनिधनं ध्रुवम्

ထိုနည်းလမ်းများကြောင့် “အထွဋ်အမြတ်” ကို ခွဲခြားသကဲ့သို့ မြင်ရသော်လည်း၊ မူလသဘာဝအားဖြင့် မခွဲခြားပါ။ သို့ရာတွင် နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ငါနှင့် စာယုဇ္ယ (ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရရှိနိုင်ပြီး၊ အစမရှိ အဆုံးမရှိ တည်ကြည်မပြောင်းလဲသည်။

Verse 9

पुंसो ऽभूदन्यया भूतिरन्यया तत्तिरोहितम् / अनादिमध्यं तिष्ठन्तं युज्यते ऽविद्यया किल

ပုဂ္ဂိုလ် (အတ္တ) အတွက် နည်းတစ်နည်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ရှိလာပြီး၊ နည်းတစ်နည်းဖြင့် ထိုအမြင့်မြတ်သော အရာသည် ဖုံးကွယ်သွားသည်။ အစမရှိ အလယ်မရှိဘဲ တည်နေသော်လည်း၊ အဗိဒ္ယာ (မသိမှု) နှင့် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 10

तदेतत् परमं व्यक्तं प्रभामण्डलमण्डितम् / तदक्षरं परं ज्योतिस्तद् विष्णोः परमं पदम्

ဤသည်ပင် အထွဋ်အမြတ်သော ပရမံ—ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်၍ အလင်းဝိုင်းဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ထိုသည် အက္ခရ (မပျက်မယွင်း) ဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံးသော အလင်းတော်၊ ထိုသည်ပင် ဗိෂ္ဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပဒ (အဘိဓာန်/အဘိုဒ်) ဖြစ်သည်။

Verse 11

तत्र सर्वमिदं प्रोतमोतं चैवाखिलं जगत् / तदेव च जगत् कृत्स्नं तद् विज्ञाय विमुच्यते

ထိုအရာ၌ ဤလောကတစ်ခုလုံးသည် ချည်ထိုးသကဲ့သို့ ချည်နှောင်၍ အပြည့်အစုံသော ဇဂတ်တစ်လောကလုံး ပေါင်းစည်းနေသည်။ ထိုအရာတည်းပင် လောကတစ်ခုလုံးဖြစ်၏။ ထိုအရာကို အမှန်တကယ် သိမြင်လျှင် လွတ်မြောက်ခြင်း ရရှိသည်။

Verse 12

यतो वाचो निवर्तन्ते अप्राप्य मनसा सह / आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् विभेति न कुतश्चन

နှုတ်ကပတ်နှင့် စိတ်တို့ မရောက်နိုင်သဖြင့် ပြန်လှည့်လာရသော အမြတ်ဆုံး သတ္တဝါတရားထံမှ—ဗြဟ္မ၏ အာနန္ဒကို သိမြင်သော ပညာရှိသည် မည်သည့်ဘက်မှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်ရွံ့တော့။

Verse 13

वेदाहमेतं पुरुषं महान्त- मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् / तद् विज्ञाय परिमुच्येत विद्वान् नित्यानन्दी भवति ब्रह्मभूतः

«အမှောင်(အဝိဇ္ဇာ)ကို ကျော်လွန်၍ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အမြတ်ဆုံး မဟာပုရုෂကို ငါသိ၏။ ထိုသူကို သိမြင်လျှင် ပညာရှိသည် အပြည့်အဝ လွတ်မြောက်ကာ ဗြဟ္မဖြစ်၍ နိစ္စအာနန္ဒ၌ တည်နေ၏»။

Verse 14

यस्मात् परं नापरमस्ति किञ्चित् यज्ज्योतिषां ज्योतिरेकं दिविस्थम् / तदेवात्मानं मन्यमानो ऽथ विद्वान् आत्मानन्दी भवति ब्रह्मभूतः

ထိုအရာထက် မြင့်သောအရာမရှိ၊ အခြားတစ်စုံတစ်ရာလည်း မရှိ—အလင်းတို့၏ အလင်းတစ်ပါးတည်း၊ အမြင့်ဆုံးကောင်းကင်၌ တည်၏။ ထိုအရာကို မိမိ၏ အတ္တမန်ဟု သိမြင်သော ပညာရှိသည် အတ္တအာနန္ဒ၌ ပျော်မြူးကာ ဗြဟ္မအဖြစ်သို့ ရောက်၏။

Verse 15

तदव्ययं कलिलं गूढदेहं ब्रह्मानन्दममृतं विश्वधाम / वदन्त्येवं ब्राह्मणा ब्रह्मनिष्ठा यत्र गत्वा न निवर्तेत भूयः

ဗြဟ္မသည် မဖျက်မယုတ်သော သတ္တဝါတရား—သိမ်မွေ့၍ ခွဲခြားမြင်ရန်ခက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ဖုံးကွယ်နေသော—ဗြဟ္မအာနန္ဒ၊ အမရ၊ ကမ္ဘာလောက၏ အိမ်ရာဖြစ်၏။ ဗြဟ္မ၌ တည်သော ဘြာဟ္မဏပညာရှိတို့က ဤသို့ ဆိုကြသည်—ထိုနေရာသို့ ရောက်လျှင် နောက်တဖန် မပြန်လာတော့။

Verse 16

हिरण्मये परमाकाशतत्त्वे यदर्चिषि प्रविभातीव तेजः / तद्विज्ञाने परिपश्यन्ति धीरा विभ्राजमानं विमलं व्योम धाम

အမြတ်ဆုံး အာကာသတတ္တဝါ၏ ရွှေရောင်တောက်ပမှုအတွင်း၌ မီးလျှံကဲ့သို့ ထွန်းလင်းသော တေဇောရှိ၏။ ထိုအရာကို အမှန်တကယ် သိမြင်ခြင်းဖြင့် ပညာရှိတို့သည် အတွင်းကောင်းကင်၌ မလွဲမသွေ သန့်ရှင်းတောက်ပသော နေရာဌာနကို မြင်ကြ၏။

Verse 17

ततः परं परिपश्यन्ति धीरा आत्मन्यात्मानमनुभूयानुभूय / स्वयंप्रभः परमेष्ठी महीयान् ब्रह्मानन्दी भगवानीश एषः

ထို့နောက် တည်ကြည်သော ပညာရှိတို့သည် အမြင့်ဆုံးကို မြင်ကြသည်—အတ္တကို အတ္တအတွင်း၌ တိုက်ရိုက်သိမြင်၍ ထပ်ခါထပ်ခါ အတွေ့အကြုံရကြသည်။ သူသည် ကိုယ်တိုင်တောက်ပသော အမြင့်ဆုံးအရှင်၊ အလွန်ကြီးမြတ်သူ၊ ဗြဟ္မာအာနန္ဒ၏ အနှစ်သာရ—ဘဂဝန် ဣရှ္ဝရ မိမိတော်တိုင် ဖြစ်သည်။

Verse 18

एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा / तमेवैकं ये ऽनुपश्यन्ति धीरास् तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम्

တစ်ပါးတည်းသော သခင်ဘုရားသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌ လျှို့ဝှက်နေသည်—အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်လျက်၊ သတ္တဝါတိုင်း၏ အတွင်းအတ္တ ဖြစ်သည်။ ထိုတစ်ပါးတည်းကိုသာ တိုက်ရိုက်မြင်သော တည်ငြိမ်ပညာရှိတို့အတွက်သာ ထာဝရငြိမ်းချမ်းမှုရှိ၏; အခြားသူတို့အတွက် မဟုတ်။

Verse 19

सर्वाननशिरोग्रीवः सर्वभूतगुहाशयः / सर्वव्यापी च भगवान् न तस्मादन्यदिष्यते

ဘဂဝန်သည် မျက်နှာ၊ ခေါင်း၊ လည်ပင်း အားလုံးဖြစ်တော်မူ၏; သတ္တဝါတိုင်း၏ လျှို့ဝှက်အတွင်းခန်း၌ ကိန်းဝပ်တော်မူ၏။ အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်တော်မူသော ဘဂဝန်မှ လွဲ၍ အခြားတစ်စုံတစ်ရာကို သီးခြားဟု မသတ်မှတ်ကြ။

Verse 20

इत्येतदैश्वरं ज्ञानमुक्तं वो मुनिपुङ्गवाः / गोपनीयं विशेषेण योगिनामपि दुर्लभम्

ထို့ကြောင့် မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့၊ ဤအရှင်၏ ဒေဝတရားပညာကို သင်တို့အား ကြေညာပြီးပြီ။ အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ ထိန်းသိမ်းရမည်၊ ယောဂီတို့အတွက်တောင် ရရှိရန် အလွန်ရှားပါးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။