Adhyaya 44

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे त्रिचत्वारिंशो ऽध्यायः कूर्म उवाच अतः परं प्रवक्ष्यामि प्रतिसर्गमनुत्तमम् / प्राकृतं हि समासेन शृणुध्वं गदतो मम

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူးර්မပုရာဏ၊ ခြောက်ထောင်ကဗျာပါ သံဟိတာ၏ နောက်ပိုင်း၌ (စတင်သော) လေးဆယ်သုံးမြောက် အခန်း ဖြစ်၏။ ကူးර්မက မိန့်တော်မူသည်—“ယခုမှစ၍ ငါသည် ပရတိသර්ဂ—ဒုတိယဖန်ဆင်းခြင်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သဘောတရားကို၊ ပရကృత—မူလသဘာဝဖြစ်စဉ်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ ဟောကြားမည်။ ငါပြောသမျှကို နားထောင်ကြလော့။”

Verse 2

गते परार्धद्वितये कालो लोकप्रकालनः / कालाग्निर्भस्मसात् कर्तुं करोति निकिलं मतिम्

ပရာအರ್ಧ နှစ်ခု ကုန်လွန်သွားသောအခါ၊ လောကတို့ကို စီမံထိန်းညှိသော ကာလသည် ကာလာဂ္နိ—အချိန်၏ မီး ဖြစ်လာ၍ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းစေမည်ဟု ဆုံးဖြတ်၏။

Verse 3

स्वात्मन्यात्मानमावेश्य भूत्वा देवो महेश्वरः / दहेदशेषं ब्रह्माण्डं सदेवासुरमानुषम्

မိမိအတ္တကို မိမိ၏ အတ္တထဲသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းကာ မဟေရှ్వర ဘုရားသည် မီးအင်အားဖြစ်လာ၍ ဘြဟ္မာဏ္ဍ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို—ဒေဝ၊ အသူရ၊ လူတို့နှင့်တကွ—လောင်ကျွမ်းပျက်စီးစေသည်။

Verse 4

तमाविश्य महादेवो भगवान्नीललोहितः / करोति लोकसंहारं भीषणं रूपमाश्रितः

ထိုပျက်သုဉ်းကာလ၏ သဘောတရားထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ မဟာဒေဝ—ဘဂဝန် နီလလိုဟိတ—သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ လောကများ၏ သုတ်သင်ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 5

प्रविश्य मण्डलं सौरं कृत्वासौ बहुधा पुनः / निर्दहत्यखिलं लोकं सप्तसप्तिस्वरूपधृक्

နေရောင်မဏ္ဍလထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူသည် ထပ်မံ၍ အမျိုးမျိုးသော ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပေါ်ထွန်းသည်။ «ခုနစ်ခုနစ်» ရောင်ခြည်ပုံစံရှိသော နေဘုရားရုပ်ကို ဆောင်ယူ၍ လောကတစ်လုံးလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။

Verse 6

स दग्ध्वा सकलं सत्त्वमस्त्रं ब्रह्मशिरो महत् / देवतानां शरीरेषु क्षिपत्यखिलदाहकम्

သက်ရှိအရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေပြီးနောက် «ဗြဟ္မသီရ» ဟုခေါ်သော အလုံးစုံကို စားသောက်မီးလောင်စေသည့် မဟာအာစတြာကို ဒေဝတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများထဲသို့ ပစ်ချ၍ အကုန်လုံးကို မီးလောင်စေသည်။

Verse 7

दग्धेष्वशेषदेवेषु देवी गिरिवरात्मजा / एकासा साक्षिणी शंभोस्तिष्ठते वैदिकी श्रुतिः

ဒေဝအားလုံး မီးလောင်ကုန်သွားသောအခါ တောင်မင်း၏ သမီးဖြစ်သော ဒေဝီသည် သမ္ဘု၏ သက်သေတော်အဖြစ် တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်နေသည်။ ထို့အပြင် ဝေဒသြရုတိသည်လည်း တစ်ခုတည်းသော သက်သေခံအဖြစ် တည်တံ့နေ၏။

Verse 8

शिरः कपालैर्देवानां कृतस्त्रग्वरभूषणः / आदित्यचन्द्रादिगणैः पूरयन् व्योममण्डलम्

နတ်တို့၏ ခေါင်းခွံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မြတ်နိုးဖွယ် ပန်းကုံးနှင့် အလှဆင်တန်ဆာများကို ဆင်မြန်း၍၊ နေ၊ လ နှင့် အခြား အလင်းရောင်အစုအဝေးတို့ဖြင့် ကောင်းကင်မဏ္ဍလကို ပြည့်စုံစေတော်မူ၏။

Verse 9

सहस्रनयनो देवः सहस्राकृतिरिश्वरः / सहस्रहस्तचरणः सहस्रार्चिर्महाभुजः

အရှင်ဣश्वर—အထွဋ်အမြတ်သခင်တော်—သည် မျက်စိတစ်ထောင်၊ ရုပ်သဏ္ဍာန်တစ်ထောင်ရှိ၏။ လက်တစ်ထောင်၊ ခြေတစ်ထောင်နှင့် မီးတောက်ရောင်ခြည်တစ်ထောင်ကို ဆောင်ထားသော မဟာဗုဇာတော် ဖြစ်၏။

Verse 10

दंष्ट्राकरालवदनः प्रदीप्तानललोचनः / त्रिशूली कृत्तिवसनो योगमैश्वरमास्थितः

ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာနှင့် ထွက်ပေါ်သော သွားစွယ်များ၊ မီးလောင်သကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံးများရှိ၍၊ တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရေခွံဝတ်ဆင်လျက်၊ အရှင်၏ အိုင်ශ්ဝရ-ယောဂ (အထွဋ်အမြတ် ယောဂ) တွင် တည်မြဲစွာ နေတော်မူ၏။

Verse 11

पीत्वा तत्परमानन्दं प्रभूतममृतं स्वयम् / करोति ताण्डवं देवीमालोक्य परमेश्वरः

အရှင်ပရမေရှ్వరသည် မိမိကိုယ်တိုင် အလွန်ပေါများသော အမృత—အထွဋ်အမြတ် အာနန္ဒကို သောက်ပြီးနောက်၊ ဒေဝီကို မြင်တော်မူသည့်အခါ တာဏ္ဍဝ နတ်မြူးကို ကပြတော်မူ၏။

Verse 12

पीत्वा नृत्तामृतं देवी भर्तुः परममङ्गला / योगमास्थाय देवस्य देहमायाति शूलिनः

အရှင်၏ နတ်မြူးအမృతကို သောက်ပြီးနောက်၊ အလွန်မင်္ဂလာရှိ၍ ခင်ပွန်းတော်ကို သစ္စာရှိသော ဒေဝီသည် ယောဂသမာဓိကို အာရုံစိုက်ကာ တြိရှူလကိုင်ဆောင်သော ရှီဝ၏ ကိုယ်တော်တိုင်သို့ ရောက်ရှိဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 13

संत्यक्त्वा ताण्डवरसं स्वेच्छयैव पिनाकधृक् / ज्योतिः स्वभावं भगवान् दग्ध्वा ब्रह्माण्डमण्डलम्

ပင်နာကာဓနုကိုင်ဆောင်သော ဘုရားသခင်သည် မိမိဆန္ဒအတိုင်း တာဏ္ဍဝ၏ ရသကို စွန့်လွှတ်၍ မိမိ၏ မူလသဘာဝဖြစ်သော သန့်ရှင်းသော အလင်းတော်အဖြစ်သို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုအလင်းဖြင့် ဘြဟ္မာဏ္ဍ စကြဝဠာမဏ္ဍလကို မီးလောင်ပျက်စီးစေ၍ အကုန်လုံးကို လောင်ကျွမ်းသိမ်းယူတော်မူ၏။

Verse 14

संस्थितेष्वथ देवेषु ब्रह्मविष्णुपिनाकिषु / गुणैरशेषैः पृथिवीविलयं याति वारिषु

ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏုနှင့် ပင်နာကာကိုင်ဆောင်သော သီဝဘုရားတို့ အပါအဝင် ဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ တည်ငြိမ်သော အနေအထားသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သည့်အခါ မြေကြီးသည် ထင်ရှားသော ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးနှင့်အတူ စကြဝဠာရေထဲသို့ လျောကွယ်၍ ပျက်လဲသွား၏။

Verse 15

स वारितत्त्वं सगुणं ग्रसते हव्यवाहनः / तेजस्तु गुणसंयुक्तं वायौ संयाति संक्षयम्

ထို့နောက် မီး—ဟဗျဝါဟန—သည် ရေတတ္တဝကို ၎င်း၏ ဂုဏ်သတ္တိများနှင့်အတူ မျိုသိမ်းလေ၏။ ထို့ပြင် မီးကိုယ်တိုင်လည်း ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ဆက်စပ်နေသေးသဖြင့် လေထဲသို့ ပေါင်းဝင်ကာ ပျက်လဲသွား၏။

Verse 16

आकाशे सगुणो वायुः प्रलयं याति विश्वभृत् / भूतादौ च तथाकाशं लीयते गुणसंयुतम्

ပျက်လဲချိန်၌၊ စကြဝဠာကို ထိန်းသိမ်းသူအို၊ ဂုဏ်သတ္တိများပါရှိနေသေးသော လေသည် အာကာသထဲသို့ ပေါင်းဝင်၍ ပျက်လဲသွား၏။ ထို့အတူ ဓာတ်များ၏ အစပြုရင်းမြစ်၌ အာကာသလည်း ဂုဏ်သတ္တိများနှင့်အတူ ပြန်လည်စုပ်ယူခံရ၏။

Verse 17

इन्द्रियाणि च सर्वाणि तैजसे यान्ति संक्षयम् / वैकारिके देवगणाः प्रलंय यान्ति सत्तमाः

ပျက်လဲချိန်၌ အာရုံခံအင်္ဂါအားလုံးသည် တိုင်ဇသ တတ္တဝထဲသို့ စုပ်ယူခံရ၏။ ထို့အတူ သီလဝါတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအို၊ ဒေဝတားအဖွဲ့အစည်းများလည်း ဝိုင်ကာရိက တတ္တဝထဲသို့ ပေါင်းဝင်ကာ ပျက်လဲသွား၏။

Verse 18

वैकारिकस्तैजसश्च भूतादिश्चेति सत्तमाः / त्रिविधो ऽयमहङ्कारो महति प्रलंय व्रजेत्

အို သီလကောင်းသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ အဟင်္ကာရ (ahaṅkāra) သည် သုံးမျိုးရှိ၏—သတ္တဝ (vaikārika)၊ ရာဇ (taijasa)၊ တာမ (bhūtādi) ဟူ၍။ လယကာလ၌ ၎င်းသည် မဟတ် (Mahat) အတွင်းသို့ ပြန်လည်စုပ်ယူကာ ထိုအတွင်းသို့ပင် ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 19

महान्तमेभिः सहितं ब्रह्माणमतितेजसम् / अव्यक्तं जगतो योनिः संहरेदेकमव्ययम्

ဤ မဟတ်တို့နှင့်အတူ၊ အလွန်တောက်ပသော ဗြဟ္မာကိုပင် သူသည် ပြန်လည်သိမ်းယူ၏။ ကမ္ဘာ၏ မိခင်အမြစ်ဖြစ်သော အဗျက္တ (Unmanifest) သည် စကြဝဠာအားလုံးကို မပျက်မယွင်းသော «တစ်ပါးတည်း» ထံသို့ စုစည်း၍ ပြန်လည်သိမ်းဆည်း၏။

Verse 20

एवं संहृत्य भूतानि तत्त्वानि च महेश्वरः / वियोजयति चान्योन्यं प्रधानं पुरुषं परम्

ဤသို့ သတ္တဝါတို့နှင့် တတ္တဝါတို့ကို သိမ်းယူပြီးနောက် မဟာဒေဝ မဟေရှ္ဝရသည် ပရဓာန (Pradhāna) နှင့် အမြင့်ဆုံး ပုရုရှ (Puruṣa) ကို အချင်းချင်း ခွဲခြားတော်မူ၏။

Verse 21

प्रधानपुंसोरजयोरेष संहार ईरितः / महेश्वरेच्छाजनितो न स्वयं विद्यते लयः

ဤသည်မှာ ဂုဏ်သုံးပါးနှင့်အတူ ပရဓာနနှင့် ပုရုရှတို့၏ လယကို ကြေညာထားခြင်းဖြစ်၏။ လယသည် မိမိအလိုအလျောက် မဖြစ်ပေါ်ဘဲ မဟေရှ္ဝရ၏ အလိုတော်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 22

गुणसाम्यं तदव्यक्तं प्रकृतिः परिगीयते / प्रधानं जगतो योनिर्मायातत्त्वमचेतनम्

ဂုဏ်သုံးပါး၏ ညီမျှမှုအခြေအနေကို အဗျက္တ (Unmanifest) ဟု ခေါ်၏။ ၎င်းကို ပရကရတိ (Prakṛti) ဟူ၍လည်း ချီးမွမ်းကြပြီး—ပရဓာန (Pradhāna)၊ ကမ္ဘာ၏ မိခင်အမြစ်၊ မာယာ (Māyā) တတ္တဝါ၊ ကိုယ်တိုင် အသိဉာဏ်မရှိသော အရာဟု ဆို၏။

Verse 23

कूटस्थश्चिन्मयो ह्यात्मा केवलः पञ्चविंशकः / गीयते मुनिभिः साक्षी महानेकः पितामहः

အတ္တမန်သည် ကူဋသ္ထ (မပြောင်းလဲ) သန့်ရှင်းသော ချိန်ညာဏ်သာဖြစ်၍ တစ်ပါးတည်း၊ အလွန်မြင့်—တတ္တဝါ ၂၅ ဖြစ်သည်။ မုနိတို့က ထိုအရာကို သက်သေ (sākṣin) ဟု သီဆိုကြ၏—မဟာတော်၊ တစ်ပါးတည်းက များစွာအဖြစ် ထင်ရှားသော ပိတామဟ ပုရောဟိတ်တော်။

Verse 24

एवं संहारकरणी शक्तिर्माहेश्वरी ध्रुवा / प्रधानाद्यं विशेषान्तं दहेद् रुद्र इति श्रुतिः

ဤသို့ပင် မဟေရှဝရီ (ရှီဝ၏) တည်ကြည်သော စွမ်းအား—သံဟာရ (ဖျက်သိမ်းခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်သော စွမ်းအား—ပရဓာန (Pradhāna) မှ စ၍ အထူးပြုဖြစ်ပေါ်သမျှ အဆုံးတိုင်အောင် အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ သြတိက «ရုဒြသည် အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေသည်» ဟု ကြေညာ၏။

Verse 25

योगिनामथ सर्वेषां ज्ञानविन्यस्तचेतसाम् / आत्यन्तिकं चैव लयं विदधातीह शङ्करः

ထို့ပြင် လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်၌ စိတ်ကို တည်မြဲစွာ ချထားသော ယောဂီအားလုံးအတွက် ရှင်ကရ (ရှီဝ) သည် ဤနေရာ၌ အဆုံးစွန်နှင့် အပြည့်အဝသော လယ (ပျော်ဝင်ခြင်း) ကို ပေးတော်မူသည်—အမြင့်ဆုံးသို့ ပြည့်စုံစွာ စုပ်ယူဝင်ရောက်ခြင်း။

Verse 26

इत्येष भगवान् रुद्रः संहारं कुरुते वशी / स्थापिका मोहनी शक्तिर्नारायण इति श्रुतिः

ဤသို့ပင် ဘဂဝန် ရုဒြ (အာဏာရှင်) သည် သံဟာရကို ဆောင်ရွက်တော်မူသည်။ သို့ရာတွင် တည်ထောင်ပေး၍ မောဟဖြစ်စေသော စွမ်းအားကို သြတိ၌ «နာရာယဏ» ဟု ခေါ်ဆိုထားသည်။

Verse 27

हिरण्यगर्भा भगवान् जगत् सदसदात्मकम् / सृजेदशेषं प्रकृतेस्तन्मयः पञ्चविंशकः

ဘဂဝန်သည် ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ (Hiraṇyagarbha) အဖြစ် ပရကృతိ (Prakṛti) မှ ထင်ရှား/မထင်ရှား သဘောရှိသော စကြဝဠာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည်။ ထိုအရာ၏ အနှစ်သာရအဖြစ် အနှံ့အပြား စိမ့်ဝင်နေသဖြင့် တတ္တဝါ ၂၅ ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 28

सर्वज्ञाः सर्वगाः शान्ताः स्वात्मन्येवव्यवस्थिताः / शक्तयो ब्रह्मविण्वीशा भुक्तिमुक्तिफलप्रदाः

ဤသက္တိတော်များသည် အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့သူ၊ ငြိမ်းချမ်းသူ ဖြစ်၍ မိမိ၏ အတ္တမန်၌သာ တည်ရှိကြသည်။ ဤတို့သည် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ဣရှ (ရှီဝ) တို့၏ သက္တိဖြစ်ပြီး ဘုက္တိနှင့် မုက္တိ၏ အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူကြသည်။

Verse 29

सर्वेश्वराः सर्ववन्द्याः शाश्वतानन्तभोगिनः / एकमेवाक्षरं तत्त्वं पुंप्रधानेश्वरात्मकम्

လောက၏ အရှင်များအားလုံးသည် အလုံးစုံကန်တော့ထိုက်သူများ ဖြစ်၍ ထာဝရ မဆုံးနိုင်သော ဘောဂကို ခံစားကြသည်။ သို့ရာတွင် တတ္တဝါသည် တစ်ခုတည်းသာ—မပျက်မယွင်းသော အက္ခရာတရား—ပုရုရှ၊ ပရဓာန နှင့် ဣရှ္ဝရ သုံးပါးသဘောတရားဖြစ်သည်။

Verse 30

अन्याश्च शक्तयो दिव्याः सन्ति तत्र सहस्रशः / इज्यन्ते विविधैर्यज्ञैः शक्रादित्यादयो ऽमराः

ထိုနေရာ၌ ထောင်ပေါင်းများစွာသော အခြားသော ဒိဗ္ဗသက္တိတော်များလည်း ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် အမရဒေဝများဖြစ်သော ဣန္ဒြ၊ အာဒိတျများနှင့် အခြားသူတို့ကို ယဇ్ఞအမျိုးမျိုးဖြင့် ပူဇော်ကြသည်။

Verse 31

एकैकस्य सहस्राणि देहानां वै शतानि च / कथ्यन्ते चैव माहात्म्याच्छक्तिरेकैव निर्गुणाः

တစ်ဦးချင်းစီအတွက် ကိုယ်ခန္ဓာ ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ ရာပေါင်းများစွာ ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာမိမိ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သက္တိသည် တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်ပြီး နိရ္ဂုဏ (ဂုဏမဲ့) ဖြစ်သည်။

Verse 32

तां तां शक्तिं समाधाय स्वयं देवो महेश्वरः / करोति देहान् विविधान् ग्रसते चैव लीलया

ထိုသက္တိတော်တစ်ပါးတစ်ပါးကို ကိုယ်တိုင်ယူဆောင်၍ မဟေရှ္ဝရဘုရားသည် ကိုယ်ခန္ဓာအမျိုးမျိုးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည်။ ထို့အတူပင် လီလာတော်အဖြစ် အလွယ်တကူ ထိုကိုယ်ခန္ဓာတို့ကို ပြန်လည်သိမ်းယူ (မျိုသိမ်း) တော်မူသည်။

Verse 33

इज्यते सर्वयज्ञेषु ब्राह्मणैर्वेदवादिभिः / सर्वकामप्रदो रुद्र इत्येषा वैदिकी श्रुतिः

ယဇ္ဉပူဇာ အားလုံးတွင် ဝေဒကိုကြွေးကြော်သော ဗြာဟ္မဏတို့က ရုဒြကို ပူဇာတော်မူကြသည်။ «ရုဒြသည် ဆန္ဒအလိုအလျောက် အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ပေးတော်မူသူ» ဟူသည်မှာ ဝေဒသြရုတိ၏ အမှန်တရားဖြစ်သည်။

Verse 34

सर्वासामेव शक्तीनां ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः / प्राधान्येन स्मृता देवाः शक्तयः परमात्मनः

ဒေဝီအင်အား (သက္တိ) အားလုံးအနက် ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှ္ဝရ တို့ကို အထူးအရေးကြီးဆုံးဟု မှတ်မိကြသည်။ အမှန်အားဖြင့် ဤဒေဝတော်တို့သည် ပရမాత္မာ၏ အထင်ကရ သက္တိများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 35

आद्यः परस्ताद् भगवान् परमात्मा सनातनः / गीयते सर्वशक्त्यात्मा शूलपाणिर्महेश्वरः

သူသည် အစဉ်အလာ၏ အရင်းမြစ်ဖြစ်သော ပထမဦးဆုံးတော်၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော ဘဂဝန်—ပရမాత္မာ၊ နိစ္စတန်တော် ဖြစ်သည်။ အင်အားအားလုံး၏ အတ္တဖြစ်သူဟု ချီးမွမ်းခံရသော မဟေရှ္ဝရ၊ သုံးခွတံ (သူလ) ကိုင်ဆောင်တော်မူသူ ဖြစ်သည်။

Verse 36

एनमेके वदन्त्यग्निं नारायणमथापरे / इन्द्रमेके परे विश्वान् ब्रह्माणमपरे जगुः

တချို့က သူ့ကို အဂ္နိ ဟု ခေါ်ကြသည်၊ တချို့က နာရာယဏ ဟု ခေါ်ကြသည်။ တချို့က အိန္ဒြ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ တချို့က စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သော အလုံးစုံဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။ အခြားတချို့ကလည်း ဗြဟ္မာ ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 37

ब्रह्मविष्णवग्निवरुणाः सर्वे देवास्तथर्षयः / एकस्यैवाथ रुद्रस्य भेदास्ते परिकीर्तिताः

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ အဂ္နိ၊ ဝရုဏ—ဒေဝတော်အားလုံးနှင့် ရှင်ရသီတို့ပါ—တစ်ပါးတည်းသော ရုဒြ၏ ကွဲပြားသည့် ပေါ်ထွန်းမှုများဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 38

यं यं भेदं समाश्रित्य यजन्ति परमेश्वरम् / तत् तद् रूपं समास्थाय प्रददाति फलं शिवः

လူတို့သည် မည်သည့်အယူအဆခွဲခြားမှုကိုမဆို အားကိုး၍ အမြင့်မြတ်သော အရှင်ကို ပူဇော်လျှင်၊ သီဝသည် ထိုပုံသဏ္ဍာန်ကို ခံယူကာ သဒ္ဓါအတိုင်း အကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 39

तस्मादेकतरं भेदं समाश्रित्यापि शाश्वतम् / आराधयन्महादेवं याति तत्परमं पदम्

ထို့ကြောင့် ထာဝရတည်မြဲသော ခွဲခြားအမြင်တစ်မျိုးကိုသာ အားကိုးထားသော်လည်း မဟာဒေဝကို အာရాధနာပြုလျှင် အမြင့်ဆုံးသော အနေအထားသို့ ရောက်၏။

Verse 40

किन्तु देवं महादेवं सर्वशक्तिं सनातनम् / आराधयेद् वै गिरिशं सगुणं वाथ निर्गुणम्

သို့သော် အင်အားအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ထာဝရဘုရား မဟာဒေဝ—ဂိရိရှ (သီဝ) ကို သဂုဏ (ဂုဏ်ရှိ) အဖြစ်ဖြစ်စေ၊ နိရ္ဂုဏ (ဂုဏ်မဲ့) အဖြစ်ဖြစ်စေ အမှန်တကယ် ပူဇော်သင့်၏။

Verse 41

मया प्रोक्तो हि भवतां योगः प्रागेव निर्गुणः / आरुरुक्षुस्तु सगुणं पूजयेत् परमेश्वरम्

နိရ္ဂုဏ—ဂုဏ်အလုံးစုံကို ကျော်လွန်သော ယောဂကို သင်တို့အား ငါ အရင်ကပင် ဟောပြောပြီးပြီ။ သို့သော် တက်လှမ်းလိုသူသည် ပရမేశ్వరကို သဂုဏပုံစံဖြင့် ပူဇော်သင့်၏။

Verse 42

पिनाकिनं त्रिनयनं जटिलं कृत्तिवाससम् / पद्मासनस्थं रुक्माभं चिन्तयेद् वैदिकी श्रुतिः

ဝေဒသရုတိသည် ပိနာကာဓနုကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ မျက်စိသုံးလုံးရှိသူ၊ ဇဋာဆံပင်ရှိသူ၊ အရေပြားဝတ်ဆင်သူ သီဝကို ပဒ္မာသနထိုင်၍ ရွှေရောင်တောက်ပသကဲ့သို့ စိတ်တွင် တရားသဘောဖြင့် စူးစမ်းစဉ်းစားရန် ညွှန်ကြား၏။

Verse 43

एष योगः समुद्दिष्टः सबीजो मुनिसत्तमाः / तस्मात् सर्वान् परित्यज्य देवान् ब्रह्मपुरोगमान् / आराधयेद् विरूपाक्षमादिमध्यान्तसंस्थितम्

အို မုနိသတ္တမတို့၊ ဤသည်မှာ ဘီဇာ (အထောက်အကူရှိ) ယောဂကို ဟောပြောပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ဗြဟ္မာဦးဆောင်သော နတ်တို့အပါအဝင် အခြားနတ်အားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ အစ၊ အလယ်၊ အဆုံးအဖြစ် တည်ရှိသော ဝိရူပါက္ရှ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ပါ။

Verse 44

भक्तियोगसमायुक्तः स्वधर्मनिरतः शुचिः / तादृशं रूपमास्थाय समायात्यन्तिकं शिवम्

ဘက္တိယောဂနှင့် ပေါင်းစည်း၍ ကိုယ့်သဝဓမ္မ၌ တည်ကြည်ကာ သန့်စင်သူသည် ထိုသဘောတူသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူပြီး ထို့ကြောင့် အဆုံးသတ်အဓိပ္ပါယ်ဖြင့် ရှီဝသို့ နီးကပ်ကာ ရောက်ရှိသည်။

Verse 45

एष योगः समुद्दिष्टः सबीजो ऽत्यन्तभावने / यथाविधि प्रकुर्वाणः प्राप्नुयादैश्वरं पदम्

ဤယောဂကို ဟောပြောထားပြီ—အလွန်နက်ရှိုင်းသော သမาธိအတွက် ဘီဇာ (အထောက်အကူ) ပါရှိသည်။ သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ကျင့်သုံးသူသည် အရှင်၏ အိုင်ශ්ဝရယ-ပဒ (အာဏာတော်အခြေအနေ) ကို ရရှိမည်။

Verse 46

अत्राप्यशक्तो ऽथ हरं विष्णुं बह्माणमर्चयेत् / अथ चेदसमर्थः स्यात् तत्रापि मुनिपुङ्गवाः / ततो वाय्वग्निशक्रादीन् पूजयेद् भक्तिसंयुतः

ဤနေရာ၌ပင် မစွမ်းနိုင်လျှင် သတ်မှတ်ပူဇော်မှုကို မလုပ်နိုင်သူသည် ဟရ (ရှီဝ)၊ ဗိဿနု၊ ဗြဟ္မာတို့ကို ပူဇော်ပါစေ။ ထို့တောင် မတတ်နိုင်သေးလျှင်၊ အို မုနိပုင်္ဂဝတို့၊ ဘက္တိနှင့်ပြည့်စုံစွာ ဝါယု၊ အဂ္နိ၊ သက္က (ဣန္ဒြ) စသည့် နတ်တို့ကို ပူဇော်ပါစေ။

Verse 47

ये चान्ये भावने शुद्धे प्रागुक्ते भवतामिह / अथापि कथितो योगो निर्बोजश्च सबीजकः

သင်တို့အကျိုးအတွက် ယခင်က ဤနေရာ၌ ဟောထားသော သန့်ရှင်းသော ဘာဝနာနည်းလမ်းများလည်း ရှိသည်။ ထိုတို့နှင့်အတူ ယောဂလည်း ရှင်းပြထားပြီ—ဘီဇာမဲ့ (နိရ္ဘီဇ) နှင့် ဘီဇာပါ (သဘီဇ) နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်သည်။

Verse 48

ज्ञानं तदुक्तं निर्बोजं पूर्वं हि भवतां मया / विष्णुं रुद्रं विरञ्चिं च सबीजं भावयेद् बुधः / सथवाग्न्यादिकान् देवांस्तत्परः संयतेन्द्रियः

ငါသည် ယခင်က သင်တို့အား “မျိုးစေ့မဲ့” (နိရ္ဗီဇ) ဟု ဆို၍ ဖော်ပြခဲ့သော ဉာဏ်သည် အမှန်တကယ် သင်ကြားပြီးဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် အာရုံကို ထိန်းချုပ်၍ ထိုအမြတ်တရားကိုသာ ရည်ညွှန်းသော ပညာရှိသည် “မျိုးစေ့ရှိ” (သဗီဇ) အဖြစ် ဗိෂ္ဏု၊ ရုဒြ၊ ဗိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) နှင့် အဂ္နိမှ စသော ဒေဝတားတို့ကိုလည်း စမဿာဓိအထောက်အကူအဖြစ် စိတ်ကူးပွားရမည်။

Verse 49

पूजयेत् पुरुषं विष्णुं चतुर्मूर्तिधरं हरिम् / अनादिनिधनं देवं वासुदेवं सनातनम्

ဗိෂ္ဏုကို—အမြင့်ဆုံး ပုရုಷ—လေးမျိုးသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ထားသော ဟရီ၊ အစမရှိ အဆုံးမရှိသော ထာဝရဒေဝ ဝါစုဒေဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 50

नारायणं जगद्योनिमाकाशं परमं पदम् / तल्लिङ्गधारी नियतं तद्भक्तस्तदपाश्रयः / एष एव विधिर्ब्राह्मे भावने चान्तिके मतः

နာရာယဏကို—ကမ္ဘာလောက၏ မူလအိမ်ဝမ်း၊ အာကာသကဲ့သို့ အနှံ့အပြားဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး အဘိဓာန်တည်ရာ—ဟူ၍ စိတ်ကို တည်စေကာ၊ သူ၏ သန့်ရှင်းသော အမှတ်အသားများကို အမြဲဆောင်ထား၍ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်၊ သူ့ကိုသာ ဘက္တိပြု၊ သူ့ထံသာ ခိုလှုံရမည်။ ဤတည်းဟူသော နည်းလမ်းသည် ဗြဟ္မိက ထုံးတမ်း၌ အတွင်းသဘောတရားကို ပွားမြင်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် နီးကပ်ချဉ်းကပ်ခြင်းတို့အတွက် မှန်ကန်သော အကျင့်ဟု ယူဆကြသည်။

Verse 51

इत्येतत् कथितं ज्ञानं भावनासंश्रयं परम् / इन्द्रद्युम्नाय मुनये कथितं यन्मया पुरा

ဤသို့ဖြင့် ဘာဝနာ (bhāvanā) အပေါ် အခြေခံသော အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ကို သင်ကြားပြီးပြီ။ ဤတရားဟာ ငါက ယခင်က မုနိ အိန္ဒြဒျုမ్నာအား ဟောကြားခဲ့သည့် အတူတူသော သင်ကြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 52

अव्यक्तात्मकमेवेदं चेतनाचेतनं जगत् / तदीश्वरः परं ब्रह्म तस्माद् ब्रह्ममयं जगत्

အသိရှိသောအရာနှင့် အသိမရှိသောအရာတို့ပါဝင်သည့် ဤလောကတစ်ခုလုံး၏ အနှစ်သာရမှာ အမမြင်ရသော အဗျက္တ (avyakta) ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အရှင်မှာ အမြင့်ဆုံး ဗြဟ္မန် ဖြစ်သဖြင့် လောကသည် ဗြဟ္မန်ဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ဗြဟ္မန်မယ ဖြစ်သည်။

Verse 53

सूत उवाच एतावदुक्त्वा भगवान् विरराम जनार्दनः / तुष्टुवुर्मुनयो विष्णुं शक्रेण सह माधवम्

သုတက ပြော၏—ဤမျှ ပြောပြီးနောက် ဘဂဝန် ဇနာရ္ဒန သည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို့နောက် မုနိတို့သည် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) နှင့်အတူ မာဓဝ ဗိဿဏုကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 54

मुनय ऊचुः नमस्ते कूर्मरूपाय विष्णवे परमात्मने / नारायणाय विश्वाय वासुदेवाय ते नमः

မုနိတို့ ပြော၏—ကူးမရုပ် (လိပ်ရုပ်) ကို ခံယူတော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရ။ ဗိဿဏု၊ ပရမာတ္မန် အဖြစ်ရှိတော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရ။ နာရာယဏ၊ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံး၊ ဝါစုဒေဝ အဖြစ်ရှိတော်မူသော သင့်အား နမော။

Verse 55

नमो नमस्ते कृष्णाय गोविन्दाय नमो नमः / माधवाय नमस्तुभ्यं नमो यज्ञेश्वराय च

ကృష్ణ သင့်အား နမော နမော။ ဂోవिन्द သင့်အားလည်း နမော နမော။ မာဓဝ သင့်အား နမස්ကာရ၊ ထို့ပြင် ယဇ္ဉေရှ္ဝရ—ယဇ္ဉ၏ အရှင် အဖြစ်ရှိတော်မူသော သင့်အားလည်း နမော။

Verse 56

सहस्रशिरसे तुभ्यं सहस्राक्षाय ते नमः / नमः सहस्रहस्ताय सहस्रचरणाय च

ခေါင်းတစ်ထောင်ရှိတော်မူသော သင့်အား နမော။ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိတော်မူသော သင့်အား နမော။ လက်တစ်ထောင်ရှိတော်မူသော သင့်အား နမော၊ ခြေတစ်ထောင်ရှိတော်မူသော သင့်အားလည်း နမော။

Verse 57

ॐ नमो ज्ञानरूपाय परमात्मस्वरूपिणे / आनन्दाय नमस्तुभ्यं मायातीताय ते नमः

အိုမ်—အသိဉာဏ်ရုပ်သဘောရှိတော်မူသော၊ ပရမာတ္မန် သဘောတရားဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမော။ အာနန္ဒ—ပျော်ရွှင်မြတ်စွာဖြစ်တော်မူသော သင့်အား နမස්ကာရ။ မာယာကို ကျော်လွန်တော်မူသော သင့်အား ဂုဏ်ပြုနမော။

Verse 58

नमो गूढशरीराय निर्गुणाय नमो ऽस्तु ते / पुरुषाय पुराणाय सत्तामात्रस्वरूपिणे

မြင်နိုင်မှုကို ကျော်လွန်၍ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ရုပ်သည် လျှို့ဝှက်နေသော အရှင်အား နမော။ ဂုဏ်သတ္တိမဲ့ (နိရ္ဂုဏ) အရှင်အား နမော။ ပုရာဏ ပုရုရှ (Puruṣa) အစဉ်အမြဲတော်မူသော အရှင်—သန့်ရှင်းသော “ရှိခြင်း” သာလျှင် သဘောတရားဖြစ်သော အရှင်အား နမော။

Verse 59

नमः सांख्याय योगाय केवलाय नमो ऽस्तु ते / धर्मज्ञानाधिगम्याय निष्कलाय नमो नमः

စಾಂခ்ய (Sāṃkhya) အဖြစ်လည်း၊ ယောဂ (Yoga) အဖြစ်လည်း ကိုယ်တော်အား နမော။ တစ်ပါးတည်းသော (kevala) အရှင်အား နမော။ ဓမ္မနှင့် မှန်ကန်သော ဉာဏ်ဖြင့် သိမြင်ရသော အရှင်၊ အပိုင်းအစမဲ့ (niṣkala) အရှင်အား ထပ်ထပ်နမော။

Verse 60

नमोस्तु व्योमतत्त्वाय महायोगेश्वराय च / परावराणां प्रभवे वेदवेद्याय ते नमः

ဗျောမတတ္တဝ (အာကာသ၏ သဘောတရား) ဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမော၊ မဟာယောဂေရှွရ (Mahāyogeśvara) အရှင်အားလည်း နမော။ အမြင့်နှင့် အနိမ့် (ပရ-အပရ) အလောကတို့၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်၊ ဝေဒများဖြင့် သိမြင်နိုင်သော အရှင်အား နမော။

Verse 61

नमो बुद्धाय शुद्धाय नमो युक्ताय हेतवे / नमो नमो नमस्तुभ्यं मायिने वेधसे नमः

သန့်ရှင်းသော ဗုဒ္ဓိ (အလင်းပွင့် ဉာဏ်) အရှင်အား နမော။ ယောဂ၌ စည်းကမ်းတကျ တည်တံ့၍ အကြောင်းရင်းတော်မူသော အရှင်အား နမော။ နမော နမော နမော—မာယာကို ကိုင်တွယ်တော်မူသော အရှင်၊ ဝေဓသ (Vedhas) စီမံခန့်ခွဲ၍ ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်အား နမော။

Verse 62

नमो ऽस्तु ते वराहाय नारसिंहाय ते नमः / वामनाय नमस्तुभ्यं हृषीकेशाय ते नमः

ဝရာဟ (Varāha) အဖြစ် ကိုယ်တော်အား နမော။ နရာစിംဟ (Narasiṃha) အဖြစ်လည်း နမော။ ဝာမန (Vāmana) အဖြစ် ကိုယ်တော်အား နမော။ ဟೃષီကေရှ (Hṛṣīkeśa) အာရုံခံအင်္ဂါတို့၏ အရှင်အား နမော။

Verse 63

नमो ऽस्तु कालरुद्राय कालरूपाय ते नमः / स्वर्गापवर्गदात्रे च नमो ऽप्रतिहतात्मने

ကာလရုဒ္ဒရအား နမောတော်တင်ပါ၏။ အချိန်တည်းဟူသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိတော်မူသော သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ကောင်းကင်နှင့် မောက္ခကို ပေးတော်မူသော အရှင်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ အတားအဆီးမရှိ၊ မအနိုင်ယူနိုင်သော အတ္တရှိတော်မူသော သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 64

नमो योगाधिगम्याय योगिने योगदायिने / देवानां पतये तुभ्यं देवार्तिशमनाय ते

ယောဂဖြင့် ရောက်နိုင်တော်မူသော သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏—အမြင့်မြတ်ဆုံး ယောဂီ၊ ယောဂကို ပေးတော်မူသော အရှင်။ ဒေဝတို့၏ အရှင် သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏၊ ဒေဝတို့၏ ဒုက္ခကို သက်သာစေတော်မူသော သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 65

भगवंस्त्वत्प्रसादेन सर्वसंसारनाशनम् / अस्माभिर्विदितं ज्ञानं यज्ज्ञात्वामृतमश्नुते

အရှင်ဘဂဝန်၊ သင့်ကရုဏာတော်ကြောင့် စံသရာတစ်လျှောက်လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ဉာဏ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ သိမြင်လာပါပြီ။ ထိုဉာဏ်ကို သိလျှင် အမရတရားကို ရရှိ၏။

Verse 66

श्रुतास्तु विविधा धर्मा वंशा मन्वन्तराणि च / सर्गश्च प्रतिसर्गश्च ब्रह्माण्यस्यास्य विस्तरः

ဤနေရာတွင် ဓမ္မအမျိုးမျိုး၊ မျိုးရိုးဆက်များနှင့် မနုဝန္တရ စက်ဝန်းများကို ကြားနာခဲ့ပြီး၊ ထို့အပြင် ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်းတို့လည်း ပါဝင်သည်။ ဤသည်မှာ ဤဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) ၏ ကျယ်ပြန့်သော အကြောင်းအရာဖြစ်၏။

Verse 67

त्वं हि सर्वजगत्साक्षी विश्वो नारायणः परः / त्रातुमर्हस्यनन्तात्मंस्त्वमेव शरणं गतिः

သင်သည် စကြဝဠာတစ်လျှောက်လုံး၏ သက်သေတော်—အလုံးစုံကို ဖုံးလွှမ်းသော နာရာယဏ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်တော်မူ၏။ အနန္တအတ္တရှိတော်မူသော အရှင်၊ ကယ်တင်ရန် သင်သာ အရဟံရှိ၏။ သင်တစ်ပါးတည်းသာ ကျွန်ုပ်၏ ခိုလှုံရာနှင့် နောက်ဆုံးရောက်ရာဖြစ်၏။

Verse 68

सूत उवाच एतद् वः कथितं विप्रा योगमोक्षप्रदायकम् / कौर्मं पुराणमखिलं यज्जगाद गदाधरः

သုတက ပြောသည်။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ယောဂနှင့် မောက္ခကို ပေးစွမ်းသော ကော်မပုရာဏ အပြည့်အစုံကို ဂဒါဓရ (ဗိෂ္ဏု) မိန့်ကြားသကဲ့သို့ ငါသည် သင်တို့အား ရှင်းလင်းဟောကြားပြီးပြီ။

Verse 69

अस्मिन् पुराणे लक्ष्म्यास्तु संभवः कथितः पुरा / मोहायाशेषभूतानां वासुदेवेन योजनम्

ဤပုရာဏတွင် ရှရီ (လက္ခ္မီ) ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းကို ရှေးက ဟောကြားထားပြီး၊ ထို့ပြင် သတ္တဝါအားလုံးကို မောဟဖြင့် ဖုံးလွှမ်းစေသော ဝါစုဒေဝ၏ သာသနာတော်ဆိုင်ရာ စီမံကိန်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 70

प्रजापतीनां सर्गस्तु वर्णधर्माश्च वृत्तयः / धर्मार्थकाममोक्षाणां यथावल्लक्षणं शुभम्

ပရဇာပတိတို့၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ဝဏ္ဏ-ဓမ္မတို့၏ တာဝန်များနှင့် သင့်လျော်သော အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းများ၊ ထို့ပြင် ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခတို့၏ မှန်ကန်သည့် လက္ခဏာများကို မင်္ဂလာရှိစွာ တိတိကျကျ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 71

पितामहस्य विष्णोश्च महेशस्य च धीमतः / एकत्वं च पृथक्त्वं च विशेषश्चोपवर्णितः

ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ)၊ ဗိෂ္ဏုနှင့် ဉာဏ်ပြည့်ဝသော မဟေရှ (ရှီဝ) တို့၏ တစ်ဖြစ်တည်းမှု၊ သီးခြားဖြစ်မှုနှင့် ထူးခြားကွာခြားချက်များကို ဖော်ပြဟောကြားထားပြီး၊ ရှိုင်ဝ-ဝိုင်ෂ္ဏဝ ညီညွတ်မှုကိုလည်း ထင်ရှားစေသည်။

Verse 72

भक्तानां लक्षणं प्रोक्तं समाचारश्च शोभनः / वर्णाश्रमाणां कथितं यथावदिह लक्षणम्

ဘက္တ (devotee) တို့၏ လက္ခဏာများနှင့် သူတို့၏ မြတ်နိုးဖွယ် အကျင့်စည်းကမ်း (သမာစာရ) ကို ဟောကြားထားပြီး၊ ထို့ပြင် ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမတို့၏ သတ်မှတ်လက္ခဏာများကိုလည်း အစဉ်လိုက် မှန်ကန်စွာ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 73

आदिसर्गस्ततः पश्चादण्डावरणसप्तकम् / हिरण्यगर्भसर्गश्च कीर्तितो मुनिपुङ्गवाः

ထို့နောက် အာဒိသဂ္ဂ (အစဉ်အလာကမ္ဘာဖန်ဆင်းမှု) ကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) ၏ အလွှာဖုံးအုပ် ခုနစ်ထပ်ကို ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ (ကမ္ဘာဘြဟ္မာ) ၏ ဖန်ဆင်းမှုကိုလည်း အို မုနိမြတ်တို့၊ ပြန်လည်ကီးတိတော်မူခဲ့သည်။

Verse 74

कालसंख्याप्रकथनं माहात्म्यं चेश्वरस्य च / ब्रह्मणः शयनं चाप्सु नामनिर्वचनं तथा

ဤနေရာတွင် ကမ္ဘာလောကကာလ၏ ရေတွက်ပုံကိုလည်းကောင်း၊ အီශ්ဝရ (Īśvara) သခင်၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်းကောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ရေများပေါ်၌ ဘြဟ္မာ၏ အိပ်စက်နားနေမှုနှင့် အမည်များ၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကိုလည်း ထည့်သွင်းရှင်းလင်းထားသည်။

Verse 75

वराहवपुषा भूयो भूमेरुद्धरणं पुनः / मुख्यादिसर्गकथनं मुनिसर्गस्तथापरः

ထပ်မံ၍ ဝရာဟ (Varāha) ရုပ်ဖြင့် မြေကြီးကို မြှောက်တင်ကယ်တင်ခြင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် အဓိကဖန်ဆင်းမှုနှင့် အခြားဖန်ဆင်းမှုများကို ဆိုထားပြီး၊ ထို့အပြီးတွင် မုနိတို့၏ ဖန်ဆင်းမှုကိုလည်း ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။

Verse 76

व्याख्यतो रुद्रसर्गश्च ऋषिसर्गश्च तापसः / धर्मस्य च प्रजासर्गस्तामसात् पूर्वमेव तु

ထို့ကြောင့် ရုဒ္ရ (Rudra) နှင့်ဆက်နွယ်သော ဖန်ဆင်းမှု၊ ရှိသီတို့၏ ဖန်ဆင်းမှု၊ တာပသ (တပဿီ) တို့၏ ဖန်ဆင်းမှုတို့ကို ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဓမ္မ (Dharma) ၏ ဖန်ဆင်းမှုနှင့် သတ္တဝါပေါင်းများ၏ ပရဇာဖန်ဆင်းမှုသည် တာမသ (tāmasa) ဖန်ဆင်းမှုထက် အရင်ကတည်းက ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 77

ब्रह्मविष्णुविवादः स्यादन्तर्देहप्रवेशनम् / पद्मोद्भवत्वं देवस्य मोहस्तस्य च धीमतः

ဘြဟ္မာနှင့် ဗိෂ္ဏုတို့အကြား အငြင်းပွားမှု ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အတွင်းကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုဒေဝတ၏ ပဒ္မမှ ပေါ်ထွန်းလာခြင်း (ကြာပန်းမွေး) နှင့် ဉာဏ်ရှိသူအပေါ် ကျရောက်လာသော မောဟကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 78

दर्शनं च महेशस्य माहात्म्यं विष्णुनेरितम् / दिव्यदृष्टिप्रदानं च ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

ထို့ပြင် မဟေရှ၏ သန့်ရှင်းသော ဒർശနကိုလည်း ဖော်ပြထားပြီး၊ ဗိဿနုက ကြေညာသော မဟာတန်ခိုးကိုလည်း ဆိုထားသည်။ ထို့အတူ ပရမေဋ္ဌိန် ဘြဟ္မာအား ဒိဗ္ဗဒೃષ્ટိ (မြင်နိုင်စွမ်း) ကို ပေးအပ်ခြင်းကိုလည်း ဖော်ပြသည်။

Verse 79

संस्तवो देवदेवस्य ब्रह्मणा परमेष्ठिना / प्रसादो गिरिशस्याथ वरदानं तथैव च

ပရမေဋ္ဌိန် ဘြဟ္မာက ဒေဝဒေဝ (ဘုရားတို့၏ဘုရား) အား ချီးမွမ်းသီချင်းကို ရွတ်ဆို하였다။ ထို့နောက် ဂိရိရှ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာတော်နှင့် အလားတူ အပေးအယူကောင်းကြီး (ဗရဒာန) ကိုလည်း ပေးအပ်하였다။

Verse 80

संवादो विष्णुना सार्धं शङ्करस्य महात्मनः / वरदानं तथापूर्वमन्तर्धानं पिनाकिनः

ဤနေရာတွင် မဟာအတ္တမန် ရှင်ကရ (သင်္ကရ) နှင့် ဗိဿနုတို့၏ ဆွေးနွေးတော်မူခြင်းကို ပြောထားသည်။ ထို့အတူ ရှီဝ၏ ဗရဒာန (ကောင်းကြီး) ပေးအပ်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် အံ့ဖွယ်ကောင်းစွာ ပိနာကင် (ရှီဝ) ၏ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကိုလည်း ဆိုထားသည်။

Verse 81

वधश्च कथितो विप्रा मधुकैटभयोः पुरा / अवतारो ऽथ देवस्य ब्रह्मणो नाभिपङ्कजात्

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ရှေးက မဓုနှင့် ကೈဋဘတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီးဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သခင်၏ နာဘိပေါ်ရှိ ကြာပန်းမှ မွေးဖွားပေါ်ထွန်းလာသော ဘုရား ဘြဟ္မာ၏ အဝတား (ပေါ်ထွန်းခြင်း) ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။

Verse 82

एकीभावश्च देवस्य विष्णुना कथितस्ततः / विमोहो ब्रह्मणश्चाथ संज्ञालाभो हरेस्ततः

ထို့နောက် ဗိဿနုက သခင်တော်၏ တစ်ပါးတည်းဖြစ်မှု (ဧကီဘာဝ) ကို ရှင်းပြ하였다။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၏ မောဟ (မ भ्रम) ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ထို့နောက် ဟရိ၏ အမှန်တရားကို သိမြင်အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ရရှိ하였다။

Verse 83

तपश्चरणमाख्यातं देवदेवस्य धीमतः / प्रादुर्भावो महेशस्य ललाटात् कथितस्ततः

ဤသို့ပင် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော ဒေဝဒေဝ (ရှီဝ) ၏ တပဿ (အာစီတပ) ကျင့်စဉ်ကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် မဟေရှ (မဟာဒေဝ) သည် မိမိ၏ နဖူးမှ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 84

रुद्राणां कथिता सृष्टिर्ब्रह्मणः प्रतिषेधनम् / भूतिश्च देवदेवस्य वरदानोपदेशकौ

ဤနေရာတွင် ရုဒ္ဒရများ၏ ပေါ်ထွန်းဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ဘြဟ္မာ၏ တားဆီးခံရခြင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ဒေဝဒေဝ (ရှီဝ) ၏ ဂုဏ်သိက္ခာတန်ခိုးနှင့် ကောင်းချီးပေးခြင်းအကြောင်း သင်ကြားချက်ကိုလည်း ဆိုထားသည်။

Verse 85

अन्तर्धानं च रुद्रस्य तपश्चर्याण्डजस्य च / दर्शनं देवदेवस्य नरनारीशरीरता

“ဤတွင် ရုဒ္ဒရ၏ အန္တရ္ဓာန (ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း) နှင့် တပဿမှ မွေးဖွားသူ၏ ပျောက်ကွယ်ခြင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ဒေဝဒေဝကို မြင်တွေ့ရခြင်း—ယောက်ျားနှင့် မိန်းမ နှစ်မျိုးလုံးကို ထင်ဟပ်သည့် ကိုယ်တော်တစ်ပါးအဖြစ်—ကိုလည်း ဆိုထားသည်။”

Verse 86

देव्या विभागकथनं देवदेवात् पिनाकिनः / देव्यास्तु पश्चात् कथितं दक्षपुत्रीत्वमेव च

ဤသို့ပင် ပင်ာကင် (ရှီဝ) ဒေဝဒေဝက ဒေဝီ၏ ဗိဘာဂ (အပိုင်းအခြား) အကြောင်းကို ရှင်းလင်းနိဒါန်းပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒေဝီသည် ဒက္ရှ၏ သမီးဖြစ်လာခြင်းကိုလည်း ထပ်မံဆိုထားသည်။

Verse 87

हिमवद्दुहितृत्वं च देव्या माहात्म्यमेव च / दर्शनं दिव्यरूपस्य वैश्वरूपस्य दर्शनम्

ထို့ပြင် ဒေဝီသည် ဟိမဝတ် (Himavat) ၏ သမီးဖြစ်ခြင်းနှင့် ဒေဝီ၏ မဟာတန်ခိုးဂုဏ်ကိုလည်း ဆိုထားသည်။ ထို့အပြင် ဒေဝီ၏ ဒိဗ္ဗရူပ (အလွန်မြင့်မြတ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်) ကို မြင်တွေ့ခြင်း—အမှန်တကယ် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဝိශ්ဝရူပကို မြင်တွေ့ခြင်း—ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 88

नाम्नां सहस्रं कथितं पित्रा हिमवता स्वयम् / उपदेशो महादेव्या वरदानं तथैव च

သန့်ရှင်းသော နာမတော်တစ်ထောင်ကို အဖ—ဟိမဝတ်တောင်ဘုရားကိုယ်တိုင်—ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့အတူ မဟာဒေဝီ၏ ဩဝါဒနှင့် ကောင်းချီးပေးခြင်းလည်း ရှိ၏။

Verse 89

भृग्वादीनां प्रजासर्गो राज्ञां वंशस्य विस्तरः / प्राचेतसत्वं दक्षस्य दक्षयज्ञविमर्दनम्

ဘൃဂုတို့နှင့် အခြား ရှင်သီလရှင်များမှ စတင်သော သားစဉ်မြေးဆက် ဖန်ဆင်းမှု၊ မင်းရိုးမင်းဆက်များ၏ အသေးစိတ် ချဲ့ထွင်ဖော်ပြမှု၊ ပရချေတသမှ ဆင်းသက်သော ဒက္ခ၏ မူလ၊ နှင့် ဒက္ခယဇ္ဉ ပျက်စီးခြင်းတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 90

दधीचस्य च दक्षस्य विवादः कथितस्तदा / ततश्च शापः कथितो मुनीनां मुनिपुङ्गवाः

ထိုအခါ ဒဓီချိနှင့် ဒက္ခတို့၏ အငြင်းပွားမှုကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် အို မုနိတို့အထွဋ်အမြတ်တို့၊ မုနိများက ချမှတ်သော ကျိန်စာကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

Verse 91

रुद्रागतिः प्रसादश्च अन्तर्धानं पिनाकिनः / पितामहस्योपदेशः कीर्त्यते रक्षणाय तु

ရုဒြ၏ လမ်းကြောင်းနှင့် ကရုဏာတော်၊ ပိနာက လက်နက်ကိုင်ရှင်၏ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် အဘိုးအိုကြီး (ဗြဟ္မာ) ၏ ဩဝါဒကိုလည်း ကြေညာထားသည်။

Verse 92

दक्षस्य च प्रजासर्गः कश्यपस्य महात्मनः / हिरण्यकशिपोर्नाशो हिरण्याक्षवधस्तथा

ဒက္ခ၏ သားစဉ်မြေးဆက် ဖန်ဆင်းမှုနှင့် မဟာအတ္တမ ကশ্যပ၏ သားစဉ်မြေးဆက် ဖန်ဆင်းမှုကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့အတူ ဟိရဏ္ယကသိပု၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဟိရဏ္ယာක්ෂ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းထားသည်။

Verse 93

ततश्च शापः कथितो देवदारुवनौकसाम् / निग्रहश्चान्धकस्याथ गाणपत्यमनुत्तमम्

ထို့နောက် ဒေဝဒါရုတော၌ နေထိုင်သော ရှင်ရသီတို့ ချမှတ်ခဲ့သည့် ကျိန်စာကို ရှင်းလင်းပြောကြား၏။ ထို့နောက် အန္ဓကကို နှိမ်နင်းခြင်းနှင့် သခင် ဂဏပတိအကြောင်း အမြင့်မြတ်ဆုံး သာသနာတော်ကိုလည်း ဖော်ပြ၏။

Verse 94

प्रह्रादनिग्रहश्चाथ बलेः संयमनं ततः / बाणस्य निग्रहश्चाथ प्रसादस्तस्य शूलिनः

ထို့နောက် ပရဟ္လာဒကို ထိန်းချုပ်နှိမ်နင်းခြင်း၊ ထို့နောက် ဘလိကို ချုပ်တည်းခြင်း၊ ထို့နောက် ဘာဏကို နှိမ်နင်းခြင်း—နောက်ဆုံးတွင် သုံးမြှားကိုင် သခင်ရှီဝ၏ ကရုဏာပရသာဒကို ဖော်ပြ၏။

Verse 95

ऋषीणां वंशविस्तारो राज्ञां वंशाः प्रकीर्तिताः / वसुदेवात् ततो विष्णोरुत्पत्तिः स्वेच्छया हरेः

ဤသို့ ရသီတို့၏ မျိုးဆက်တိုးချဲ့မှုနှင့် မင်းတို့၏ မျိုးရိုးများကို ကြေညာဖော်ပြပြီးလေ၏။ ထို့နောက် ဝသုဒေဝမှ ဗိဿဏု၏ ပေါ်ထွန်းခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာကာ၊ ဟရိ၏ မွေးဖွားခြင်းသည် မိမိအလိုတော်ဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 96

दर्शनं चोपमन्योर्वै तपश्चरणमेव च / वरलाभो महादेवं दृष्ट्वा साम्बं त्रिलोचनम्

ထို့ပြင် ဥပမန်ယူ၏ မင်္ဂလာမြင်တွေ့ခြင်းနှင့် တပသကျင့်ခြင်းကိုလည်း ဖော်ပြ၏။ ထို့နောက် မဟာဒေဝ—သုံးမျက်စိရှင် စာမ္ဗကို မြင်ပြီးနောက် ကောင်းချီးဗရကို ရရှိခြင်းကို ဆို၏။

Verse 97

कैलासगमनं चाथ निवासस्तत्र शार्ङ्गिणः / ततश्च कथ्यते भीतिर्द्वारिवत्या निवासिनाम्

ထို့နောက် ကိုင်လာသသို့ သွားရောက်ခြင်းနှင့် ထိုနေရာ၌ ရှာရင်ဂင် (ရှာရင်ဂါမြားကိုင် ဗိဿဏု) နေထိုင်ခြင်းကို ဖော်ပြ၏။ ထို့နောက် ဒွာရဝတီ၌ နေထိုင်သူတို့အတွင်း ပေါ်ပေါက်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ရှင်းလင်းပြော၏။

Verse 98

रक्षणं गरुडेनाथ जित्वा शत्रून् महाबलान् / नारादागमनं चैव यात्रा चैव गरुत्मतः

(ဤအပိုင်းတွင်) အရှင်ဘုရား၊ ဂရုဍာသည် အင်အားကြီးသော ရန်သူတို့ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ပေးအပ်သော ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် နာရဒ မုနိ၏ ရောက်လာခြင်းနှင့် ဂရုတမာန် (ဂရုဍာ) ၏ ခရီးဆက်လက်သွားလာခြင်းကိုလည်း ဆိုထားသည်။

Verse 99

ततश्च कृष्णागमनं मुनीनामागतिस्ततः / नैत्यकं वासुदेवस्य शिवलिङ्गार्चनं तथा

ထို့နောက် ကృష్ణ၏ ကြွလာခြင်းကို ဆိုပြီး၊ ထို့နောက် မုနိတို့၏ ရောက်လာခြင်းကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ဝါစုဒေဝ၏ နေ့စဉ် ဓမ္မကျင့်စဉ်—အထူးသဖြင့် ရှိဝလင်္ဂကို ပူဇော်အာရాధနာပြုခြင်း—ကိုလည်း ရှင်းလင်းထားသည်။

Verse 100

मार्कण्डेयस्य च मुनेः प्रश्नः प्रोक्तस्ततः परम् / लिङ्गार्चननिमित्तं च लिङ्गस्यापि सलिङ्गिनः

ထို့နောက် မုနိ မာရ္ကဏ္ဍေယ၏ မေးခွန်းကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် လင်္ဂကို ပူဇော်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းလင်းသည်—လင်္ဂ၏ အဓိပ္ပါယ်နှင့် လင်္ဂကို ဆောင်ထားသော လင်္ဂိန်၊ အရှင် ရှိဝ၏ အရေးပါမှုကိုပါ ထင်ရှားစေသည်။

Verse 101

यथात्म्यकथनं चाथ लिङ्गाविर्भाव एव च / ब्रह्मविष्णोस्तथा मध्ये कीर्तितो मुनिपुङ्गवाः

ထို့နောက် အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ အတ္တမ၏ အမှန်တရားကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်းနှင့် လင်္ဂ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းကိုလည်း ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာနှင့် ဝိෂ္ဏုတို့အကြား၌ တည်ရှိကြောင်း ကြေညာခဲ့သော လင်္ဂအကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 102

मोहस्तयोस्तु कथितो गमनं चोर्ध्वतो ऽप्यधः / संस्तवो देवदेवस्य प्रसादः परमेष्ठिनः

ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်ပါး၏ မောဟကို ဖော်ပြပြီး၊ အပေါ်သို့လည်းကောင်း အောက်သို့လည်းကောင်း သွားလာခြင်းကိုလည်း ဆိုထားသည်။ (ယခု) ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်အပေါ် ချီးမွမ်းသီချင်းနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် (ပရမေဋ္ဌင်) ၏ ကရုဏာတော်ကို ကြေညာသည်။

Verse 103

अन्तर्धानं च लिङ्गस्य साम्बोत्पत्तिस्ततः परम् / कीर्तिता चानिरुद्धस्य समुत्पत्तिर्द्विजोत्तमाः

လိင်္ဂ၏ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့် ထို့နောက် စာမ္ဗာ၏ မွေးဖွားခြင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထို့အတူ အို ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ အနိရုဒ္ဓ၏ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကိုလည်း ပြောကြားထားသည်။

Verse 104

कृष्णस्य गमने बुद्धिरृषीणामागतिस्तथा / अनुवशासितं च कृष्णेन वरदानं महात्मनः

ကృష్ణ၏ ထွက်ခွာသွားခြင်းအပေါ် ဆုံးဖြတ်ချက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထို့အတူ ရှင်ရသီတို့၏ ရောက်လာခြင်းလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကృష్ణသည် ထိုမဟာစိတ်ရှိသူအား သင်ကြားညွှန်ကြားကာ ကောင်းချီးပေးတော်မူ하였다။

Verse 105

गमनं चैव कृष्णस्य पार्थस्यापि च दर्शनम् / कृष्णद्वैपायनस्योक्ता युगधर्माः सनातनाः

ဤသို့ ကృష్ణ၏ ထွက်ခွာခြင်းနှင့် ပါရ္ထ (အర్జုန) ကို နောက်ဆုံးမြင်တွေ့ခြင်းကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ကൃഷ്ണဒွૈပာယန (ဗျာသ) သင်ကြားသော ယုဂဓမ္မ အနန္တတရားများကိုလည်း ဆိုထားသည်။

Verse 106

अनुग्रहो ऽथ पार्थस्य वाराणसीगतिस्ततः / पाराशर्यस्य च मुनेर्व्यासस्याद्भुतकर्मणः

ထို့နောက် ပါရ္ထ (အర్జုန) အပေါ် ပြသသော သာသနာတော်ကရုဏာကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏ ဝါရာဏသီသို့ ခရီးစဉ်ကိုလည်း ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် ပါရာရှရ၏ သား မုနိဗျာသ၏ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်များကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 107

वारणस्याश्च माहात्म्यं तीर्थानां चैव वर्णनम् / तीर्थयात्रा च व्यासस्य देव्याश्चैवाथ दर्शनम् / उद्वासनं च कथितं वरदानं तथैव च

ဝါရာဏသီ၏ မဟာဂုဏ်သတင်းနှင့် တီရ္ထများ၏ ဖော်ပြချက်ကို ထုတ်ဖော်ထားသည်။ ဗျာသ၏ တီရ္ထယာတရာနှင့် ဒေဝီကို မြင်တွေ့ခြင်းကိုလည်း ရှင်းပြထားပြီး၊ ထို့အတူ ဒေဝီအား ဥဒ္ဝာသန (အခမ်းအနားဖြင့် ပြန်လွှတ်ခြင်း) နှင့် ကောင်းချီးပေးခြင်းတို့ကိုလည်း ပြောကြားထားသည်။

Verse 108

प्रयागस्य च माहात्म्यं क्षेत्राणामथ कीर्तिनम् / फलं च विपुलं विप्रा मार्कण्डेयस्य निर्गमः

ပရာယာဂ၏ မဟာတန်ခိုး၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ၏ ကီရ్తိကို ကြေညာခြင်း၊ ထိုကောင်းမှုတို့၏ ဝိညာဉ်ရေး အကျိုးကြီးမားခြင်း—အို ဗြာဟ္မဏတို့—နှင့် မာရ္ကဏ္ဍေယ၏ ထွက်ခွာခြင်းတို့ကို ဤနေရာ၌ ဆိုထားသည်။

Verse 109

भुवनानां स्वरूपं च ज्योतिषां च निवेशनम् / कीर्त्यन्ते चैव वर्षाणि नदीनां चैव निर्णयः

လောကများ၏ အမှန်တကယ်သော ရုပ်သဘောနှင့် ကောင်းကင်အလင်းရောင်များ (ဂြိုဟ်နက္ခတ်) ၏ တည်နေရာများကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့အတူ ဝရ္ෂများကို ရေတွက်ဖော်ပြပြီး မြစ်များ၏ ခွဲခြားသတ်မှတ်ချက်ကိုလည်း ထုတ်ဖော်ထားသည်။

Verse 110

पर्वतानां च कथनं स्थानानि च दिवौकसाम् / द्वीपानां प्रविभागश्च श्वेतद्वीपोपवर्णनम्

ဤနေရာတွင် တောင်တန်းများ၏ အကြောင်း၊ ကောင်းကင်နေထိုင်သူများ၏ နေရာများ၊ ဒွီပများ (dvīpa) ၏ ခွဲခြားမှုနှင့် ရှွေတဒွီပ (Śvetadvīpa) ၏ ဖော်ပြချက်ကို ဆက်လက်ဆိုထားသည်။

Verse 111

शयनं केशवस्याथ माहात्म्यं च महात्मनः / मन्वन्तराणां कथनं विष्णोर्माहात्म्यमेव च

ထို့နောက် ကေရှဝ (Keshava) ၏ သာသနာတော်ဆန်သော အနားယူခြင်းနှင့် မဟာတမားသော အရှင်၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြမည်။ ထို့ပြင် မန်ဝန္တရများ၏ အကြောင်းနှင့် ဗိဿဏု၏ ဂုဏ်တော်ကိုလည်း ဆိုမည်။

Verse 112

वेदशाखाप्रणयनं व्यासानां कथनं ततः / अवेदस्य च वेदानां कथनं मुनिपुङ्गवाः

အို မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့၊ ထို့နောက် ဝေဒသಾಖာများကို စီစဉ်တည်ဆောက်ခြင်းအကြောင်း၊ ဗျာသများ၏ ဆက်စပ်ဇာတ်ကြောင်းကို ပြောကြားခြင်း၊ ထို့ပြင် ဝေဒအပြင်ဘက် (အဝေဒ) နှင့် ဝေဒအတွင်းရှိ အရာများကိုလည်း ရှင်းလင်းဖော်ပြသည်။

Verse 113

योगेश्वराणां च कथा शिष्याणां चाथ कीर्तनम् / गीताश्च विविधागुह्या ईश्वरस्याथ कीर्तिताः

ယောဂ၏ အရှင်ကြီးများ၏ ပုံပြင်များနှင့် သူတို့၏ တပည့်များ၏ အကြောင်းအရာများကိုလည်း ရွတ်ဆိုဖော်ပြကြသည်။ ထို့အပြင် ဣශ්ဝရ၏ လျှို့ဝှက်၍ မျိုးစုံသော ဂီတာတရားတော်များကိုလည်း ကြေညာတော်မူသည်။

Verse 114

वर्णाश्रमाणामाचाराः प्रायश्चित्तविधिस्ततः / कपालित्वं च रुद्रस्य भिक्षाचरणमेव च

ဗර්ဏာရှ్రమ အမျိုးမျိုးအတွက် အကျင့်စည်းကမ်းများနှင့် ထို့နောက် အပြစ်ဖြေခြင်း (ပရာယဿစ္စိတ္တ) အမိန့်တော်များကို သင်ကြားထားသည်။ ထို့ပြင် ရုဒ္ရ၏ ခေါင်းခွံကိုင် ဆာဒု (ကပာလိက) အဖြစ်နှင့် ဆွမ်းခံ၍ အသက်မွေးသော အလေ့အကျင့်ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 115

पतिव्रतायाश्चाख्यानं तीर्थानां च विनिर्णयः / तथा मङ्कणकस्याथ निग्रहः कीर्त्यते द्विजाः

နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသော ရဟန်းပညာရှိတို့အို၊ ပတိဗြတား—သစ္စာသန့်ရှင်းသော ဇနီး၏ ပုံပြင်ကိုလည်း ရွတ်ဆိုဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် တီရ္ထ—သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာများ၏ အတည်ပြုဆုံးဖြတ်ချက်ကိုလည်း ဖော်ညွှန်းပြီး မင်္ကဏကကို ထိန်းချုပ်နှိမ်နင်းခြင်းကိုလည်း ဆိုထားသည်။

Verse 116

वधश्च कथितो विप्राः कालस्य च समासतः / देवदारुवने शंभोः प्रवेशो माधवस्य च

ဗြာဟ္မဏတို့အို၊ ကာလ (Kāla) ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကို အကျဉ်းချုပ်၍ ပြောထားသည်။ ထို့အတူ သမ္ဘု (Śaṃbhu) ၏ ဒေဝဒါရု တောသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် မာဓဝ (Mādhava) ၏ ဝင်ရောက်ခြင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 117

दर्शनं षट्कुलीयानां देवदेवस्य धीमतः / वरदानं च देवस्य नन्दिने तु प्रकीर्तितम्

ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော ဒေဝဒေဝ (ဘုရားတို့၏ ဘုရား) ၏ သန့်ရှင်းသော ဒർശနကို မျိုးရိုးခြောက်စုတို့ ရရှိခြင်းကို ဤနေရာတွင် ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် ထိုဘုရားက နန္ဒိန် (Nandin) အား ပေးအပ်သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 118

नैमित्तिकस्तु कथितः प्रतिसर्गस्ततः परम् / प्राकृतः प्रलयश्चोर्ध्वं सबीजो योग एव च

ဤသို့ ကာလအလိုက်ဖြစ်သော (နိမိတ္တိက) ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်းကို ဆိုခဲ့ပြီးနောက်၊ မူလသဘာဝ (ပရာကృత) ပျက်လဲခြင်းသည် ထိုအထက်၌ ရှိသည်။ ထို့ပြင် «မျိုးစေ့ရှိသော» (သဗီဇ) ယောဂသည်လည်း ရှိ၍ အာရုံအထောက်အကူကို မပျောက်စေသော သမาธိကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။

Verse 119

एवं ज्ञात्वा पुराणस्य संक्षेपं कीर्तयेत् तु यः / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

ဤသို့ ပုရာဏ၏ အနှစ်ချုပ်ကို သိမြင်ပြီး ထိုကို ကြေညာရွတ်ဆိုသူ မည်သူမဆို၊ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ ဘြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခြင်း ခံရသည်။

Verse 120

एवमुक्त्वा श्रियं देवीमादाय पुरुषोत्तमः / संत्यज्य कूर्मसंस्थानं स्वस्थानं च जगाम ह

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှ (ပုရုရှောတ္တမ) သည် သရီဒေဝီ (လက္ခ္မီ) ကို ခေါ်ဆောင်ကာ၊ ကုရ္မပုံသဏ္ဌာန်ကို စွန့်လွှတ်၍ မိမိ၏ အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ တကယ်တမ်း ပြန်လည်သွားရောက်လေသည်။

Verse 121

देवाश्च सर्वे मुनयः स्वानि स्थानानि भेजिरे / प्रणम्य पुरुषं विष्णुं गृहीत्वा ह्यमृतं द्विजाः

နတ်တို့အားလုံးနှင့် မုနိတို့သည် မိမိတို့၏ နေရာများသို့ ပြန်လည်သွားကြ၏။ ထို့ပြင် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များသည် အမြင့်မြတ်သော ပုရုရှဖြစ်သည့် ဗိဿဏုကို ဦးချပြီး၊ အမရတ (မသေမပျက်) ရည်ကို ရယူကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 122

एतत् पुराणं परमं भाषितं कूर्मरूपिणा / साक्षाद् देवादिदेनेन विष्णुना विश्वयोनिना

ဤပုရာဏသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သာသနာတရားဖြစ်၍ ကုရ္မရုပ်ကို ဆောင်သော အရှင်က မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ထိုသည်ကား နတ်တို့၏ နတ်ဖြစ်သော ဗိဿဏု ကိုယ်တိုင်၊ စကြဝဠာ၏ မူလအရင်းအမြစ် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 123

यः पठेत् सततं मर्त्यो नियमेन समाहितः / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

စည်းကမ်းတကျ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စွာထား၍ ဤဂါထာကို အမြဲရွတ်ဖတ်သော လူသားသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ ဗြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 124

लिखित्वा चैव यो दद्याद् वैशाखे मासि सुव्रतः / विप्राय वेदविदुषे तस्य पुण्यं निबोधत

ဝိုင်သာခါလ၌ သီလသမာဓိပြည့်စုံသော ဝတ္ထုရှင်သည် ဤသဒ္ဓမ္မစာကို ရေးကူးစေပြီးနောက် ဝေဒပညာရှိ ဗြာဟ္မဏအား လှူဒါန်းလျှင် ထိုသူ၏ ကုသိုလ်ကို သိမှတ်လော့။

Verse 125

सर्वपापविनिर्मुक्तः सर्वैश्वर्यसमन्वितः / भुक्त्वा च विपुलान्स्वर्गे भोगान्दिव्यान्सुशोभनान्

အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ အိုင်ශ්ဝရယာအမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံသူသည်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ များပြားသော နတ်ဘုံဆိုင်ရာ လှပသည့် အာနန္ဒဘောဂများကို ခံစားရ၏။

Verse 126

ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो विप्राणां जायते कुले / पूर्वसंस्कारमाहात्म्याद् ब्रह्मविद्यामवाप्नुयात्

ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံမှ ပြန်လည်ကျဆင်းလာသော်လည်း ဗြာဟ္မဏတို့၏ မျိုးရိုးအိမ်၌ မွေးဖွားရပြီး၊ အတိတ်က စံသတ်မှတ်ချက်များ (saṃskāra) ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဗြဟ္မဗိဒ္ယာ (brahma-vidyā) ကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 127

पठित्वाध्यायमेवैकं सर्वपापैः प्रमुच्यते / योर्ऽथं विचारयेत् सम्यक् स प्राप्नोति परं पदम्

အခန်းတစ်ခန်းတည်းကိုပင် ဖတ်ရွတ်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၏; သို့သော် အဓိပ္ပါယ်ကို မှန်ကန်စွာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်သူသည် အမြင့်ဆုံးသော အနေအထားကို ရောက်ရှိ၏။

Verse 128

अध्येतव्यमिदं नित्यं विप्रैः पर्वणि पर्वणि / श्रोतव्यं च द्विजश्रेष्ठा महापातकनाशनम्

ဤပဝါနသင်ကြားချက်ကို ဗြာဟ္မဏတို့သည် ပွဲနေ့တိုင်း ပွဲနေ့တိုင်း အမြဲလေ့လာရမည်၊ ထို့ပြင် အို နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အထွဋ်အမြတ်၊ နားထောင်ရမည်လည်း ဖြစ်၏—အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသောကြောင့်။

Verse 129

एकतस्तु पुराणानि सेतिहासानि कृत्स्नशः / एकत्र चेदं परममेतदेवातिरिच्यते

တစ်ဖက်၌ ပုရာဏများအားလုံးကို အီတိဟာသများနှင့်အတူ အပြည့်အစုံထား၍၊ အခြားဖက်၌ ဤ (ကူရ္မ ပုရာဏ) ကိုထားလျှင်၊ ဤတစ်ပုဒ်တည်းပင် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ထိုစုစည်းမှုကိုတောင် ကျော်လွန်သည်။

Verse 130

धर्मनैपुण्यकामानां ज्ञाननैपुण्यकामिनाम् / इदं पुराणं मुक्त्वैकं नास्त्यन्यत् साधनं परम्

ဓမ္မနှင့် ကုသိုလ်၌ ကျွမ်းကျင်မြတ်နိုးသူတို့အတွက်လည်း၊ ဉာဏ်ပညာ၌ ကျွမ်းကျင်မြတ်နိုးသူတို့အတွက်လည်း—ဤပုရာဏတစ်ပုဒ်ကို ချန်လှပ်၍ အခြား အမြင့်မြတ်ဆုံးသော साधနာ (ရောက်ရာလမ်း) မရှိ။

Verse 131

यथावदत्र भगवान् देवो नारायणो हरिः / कथ्यते हि यथा विष्णुर्न तथान्येषु सुव्रताः

ဤနေရာ၌ ဘဂဝန်—နာရာယဏ၊ ဟရီ—ကို သမ္မာတရားအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြထားသည်။ အို သီလကောင်းသောသူတို့၊ ဗိဿဏုကို ဤတွင် အမှန်တကယ်ဖြစ်သကဲ့သို့ သင်ကြားထားပြီး အခြားစာတမ်းများတွင်ကဲ့သို့ မဟုတ်။

Verse 132

ब्राह्मी पौराणिकी चेयं संहिता पापनाशनी / अत्र तत् परमं ब्रह्म कीर्त्यते हि यथार्थतः

ဤသည်မှာ ဗြဟ္မာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ပုရာဏိက သံဟိတာဖြစ်၍ အပြစ်ဖျက်ဆီးသောအရာတည်း။ ဤတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဗြဟ္မန်ကို အမှန်တကယ်အတိုင်း ကြေညာတော်မူသည်။

Verse 133

तीर्थानां परमं तीर्थं तपसां च परं तपः / ज्ञानानां परमं ज्ञानं व्रतानां परमं व्रतम्

ဘုရားဖူးသွားရာ တီရ္ထများအနက် ဤသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထဖြစ်၏။ တပသ (အာစီတပ) များအနက် ဤသည် အမြင့်ဆုံး တပသဖြစ်၏။ ဉာဏ်ပညာများအနက် ဤသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဉာဏ်ဖြစ်၏။ ဝရတ (သစ္စာကတိ) များအနက် ဤသည် အမြင့်ဆုံး ဝရတဖြစ်၏။

Verse 134

नाध्येतव्यमिदं शास्त्रं वृषलस्य च सन्निधौ / यो ऽधीते स तु मोहात्मा स याति नरकान् बहून्

ဤသဒ္ဓမ္မသင်ကြားချက်ကို ဝೃṣala (ဓမ္မစည်းကမ်းအပြင်ဘက်ရှိသူ) ၏ရှေ့မှောက်၌ မလေ့လာသင့်။ ထိုသို့ လေ့လာသူသည် မောဟစိတ်ရှိ၍ နရကများစွာသို့ ကျရောက်သွား၏။

Verse 135

श्राद्धे वा दैविके कार्ये श्रावणीयं द्विजातिभिः / यज्ञान्ते तु विशेषेण सर्वदोषविशोधनम्

श्राद्ध (ရှရဒ္ဓ) သို့မဟုတ် ဒေဝတားအတွက် ပြုလုပ်သော ကိစ္စများတွင် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့က ကြားနာသင့်သော သဒ္ဓမ္မပဋိပတ္တိကို ရွတ်ဖတ်ကြရမည်။ အထူးသဖြင့် ယဇ္ဉအဆုံးတွင် ၎င်းသည် အပြစ်အနာအဆာအားလုံးကို သန့်စင်ပေးသော သန့်စင်ကာရက ဖြစ်၏။

Verse 136

मुमुक्षूणामिदं शास्त्रमध्येतव्यं विशेषतः / श्रोतव्यं चाथ मन्तव्यं वेदार्थपरिबृंहणम्

မုမုက္ရှု (လွတ်မြောက်မှုကို ရှာဖွေသူ) များအတွက် ဤသဒ္ဓမ္မစာတမ်းကို အထူးဂရုစိုက်၍ လေ့လာသင့်၏။ ထို့ပြင် ကြားနာကာ နောက်တစ်ဖန် စဉ်းစားသုံးသပ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ဝေဒအဓိပ္ပါယ်ကို ချဲ့ထွင်ဖော်ပြ၍ ရှင်းလင်းပေးသော အရာဖြစ်၏။

Verse 137

ज्ञात्वा यथावद् विप्रेन्द्रान् श्रावयेद् भक्तिसंयुतान् / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मसायुज्यमाप्नुयात्

သင်ကြားချက်ကို မှန်ကန်စွာ သိမြင်ပြီးနောက် ဘက္တိ (သဒ္ဓါ) ဖြင့်ပြည့်စုံသော ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်များကို ကြားနာစေသင့်၏။ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ဘြဟ္မန်နှင့် စာယုဇ္ယ (ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရရှိမည်။

Verse 138

यो ऽश्रद्दधाने पुरुषे दद्याच्चाधार्मिके तथा / स प्रेत्य गत्वा निरयान् शुनां योनिं व्रजत्यधः

ယုံကြည်ခြင်းမရှိသောသူနှင့် အဓမ္မသူထံသို့ လှူဒါန်းသူသည် သေပြီးနောက် နရကလောကသို့ သွားရောက်ကာ နောက်တဖန် ခွေးမျိုးအဖြစ် မွေးဖွားရသည်။

Verse 139

नमस्कृत्वा हरिं विष्णुं जगद्योनिं सनातनम् / अध्येतव्यमिदं शास्त्रं कृष्णद्वैपायनं तथा

ဟရီ—ဗိဿဏု၊ စကြဝဠာ၏ အနန္တမူလအဖြစ်ရှိသော ထာဝရဘုရားကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြုပြီးနောက်၊ ကృష్ణဒွైပာယန (ဗျာသ) မှ စီစဉ်ကာ ဆက်လက်ပို့ဆောင်ထားသော ဤသဒ္ဓမ္မကျမ်းကို လေ့လာသင့်သည်။

Verse 140

इत्याज्ञा देवदेवस्य विष्णोरमिततेजसः / पाराशर्यस्य विप्रर्षेर्व्यासस्य च महात्मनः

ဤသို့သည် ဗိဿဏု—ဒေဝဒေဝ၊ အလွန်မိုဃ်းတောက်ပသော ဘုရား၏ အမိန့်တော်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ပြင် ပရာရှရ၏ သား၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် မြင်တော်မူသော ရှင်ဗျာသ မဟာအတ္တမန်၏ အမိန့်တော်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 141

श्रुत्वा नारायणाद् दिव्यां नारदो भगवानृषिः / गौतमाय ददौ पूर्वं तस्माच्चैव पराशरः

နာရာယဏထံမှ ဒိဗ္ဗသဒ္ဓမ္မကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ဘဂဝန် ရှင်နာရဒ ရိရှိသည် အရင်ဆုံး ဂေါတမထံသို့ ပို့ချပေးခဲ့သည်။ ထို့မှတဆင့် ပရာရှရလည်း ထိုသို့ လက်ခံကာ ဆက်လက်ပို့ဆောင်하였다။

Verse 142

पराशरो ऽपि भगवान गङ्गाद्वारे मुनीश्वराः / मुनिभ्यः कथयामास धर्मकामार्थमोक्षदम्

ဂင်္ဂာဒွာရ၌ ဘဂဝန်ဟု ချီးမြှောက်ခံရသော ရှင်ပရာရှရသည် မုနီအရှင်တို့အနက် အမြင့်ဆုံးသူများအား မိန့်ကြားကာ၊ တပသီတို့ထံသို့ ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အဓ္ဓ၊ မောက္ခကို ပေးစွမ်းသော ထိုသဒ္ဓမ္မကို ဟောကြား하였다။

Verse 143

ब्रह्मणा कथितं पूर्वं सनकाय च धीमते / सनत्कुमाराय तथा सर्वपापप्रणाशनम्

ရှေးက ဘြဟ္မာသည် ပညာရှိ စနကာအား ဤတရားကို ဟောကြားခဲ့ပြီး၊ ထို့အတူ စနတ်ကုမာရာအားလည်း ဟောကြားခဲ့သည်—ဤသင်္ခန်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေ၏။

Verse 144

सनकाद् भगवान् साक्षाद् देवलो योगवित्तमः / अवाप्तवान् पञ्चशिखो देवलादिदमुत्तमम्

စနကာထံမှပင် ယောဂကို အထူးသိမြင်သူတို့အနက် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော ဘုရားသဘောရှိ ဒေဝလ မုနိသည် ဤအမြတ်ဆုံးတရားကို ရရှိခဲ့သည်။ ဒေဝလထံမှပင် ပဉ္စသိခသည် ဤကောင်းမြတ်သော သဒ္ဓမ္မကို ရယူခဲ့သည်။

Verse 145

सनत्कुमाराद् भगवान् मुनिः सत्यवतीसुतः / लेभे पुराणं परमं व्यासः सर्वार्थसंचयम्

စနတ်ကုမာရာထံမှပင် စတျဝတီ၏သား ဗျာသ မဟာမုနိသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရာဏကို ရရှိခဲ့သည်—အဓိပ္ပါယ်နှင့် ရည်မှန်းချက် အားလုံး၏ အနှစ်သာရကို စုစည်းထားသော သင်္ခန်းဖြစ်၏။

Verse 146

तस्माद् व्यासादहं श्रुत्वा भवतां पापनाशनम् / ऊचिवान् वै भवद्भिश्च दातव्यं धार्मिके जने

ထို့ကြောင့် ဗျာသထံမှ သင်တို့၏အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသော တရားကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ငါသည် အမှန်တကယ် ဟောကြားခဲ့သည်—သင်တို့လည်း သဒ္ဓါဖြင့် ဒါနပြု၍ သာသနာတရားရှိသူထံ လှူဒါန်းရမည်ဟု။

Verse 147

तस्मै व्यासाय गुरवे सर्वज्ञाय महर्षये / पाराशर्याय शान्ताय नमो नारायणात्मने

ဂုရုဖြစ်သော ဗျာသ မဟာဋ္ဌာန—အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ ပါရာရှရ၏သား၊ စိတ်ငြိမ်းချမ်းသူ၊ နာရာယဏ၏ အတ္တမဖြစ်သူ—ထံသို့ နမောကာရ ပြုပါ၏။

Verse 148

यस्मात् संजायते कृत्सनं यत्र चैव प्रलीयते / नमस्तस्मै सुरेशाय विष्णवे कूर्मरूपिणे

လောကဓာတ်အလုံးစုံသည် ထိုအရှင်ထံမှ ပေါ်ပေါက်လာ၍ ထိုအရှင်ထဲ၌ပင် ပြန်လည်လျောကွယ်သွား၏—ဒေဝတို့၏အရှင်တော်၊ ကူർമ (လိပ်) ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်သော ဗိဿနုသို့ နမස්ကာရပါ၏။