
Narmadā-tīrtha-māhātmya — Bhṛgu-tīrtha to Sāgara-saṅgama (Pilgrimage Circuit, Gifts, Fasting, and Imperishable Merit)
ယုဓိဋ္ဌိရအား သန့်ရှင်းသော မြေဒေသညွှန်ကြားမှုကို ဆက်လက်ပြောကြားရာတွင် မာရကဏ္ဍေယက နర్మဒါမြစ်တစ်လျှောက် တီရ္ထ-စရိယာကို အစဉ်လိုက်ဖော်ပြသည်။ ပထမမှာ ဘೃဂု-တီရ္ထ ဖြစ်ပြီး ဘೃဂု၏ ရှေးတပස්ကြောင့် ရုဒ္ရ၏ အထူးတည်ရှိမှုရှိကာ အာစေတိက (တပ) သည် သာမန် ဒါနနှင့် ယဇ္ဉများထက် «မပျက်မယွင်းသော» ကုသိုလ်ဟု ကြေညာသည်။ ထို့နောက် ဂေါတမေရှ္ဝရ (ရှီဝပူဇာဖြင့် စိဒ္ဓိ), ဓေါတ/ဓေါတပါပ (နর্মဒါတွင် သန့်စင်၍ brahmahatyā ပင် ဖယ်ရှား), ဟံသ-တီရ္ထ, ဝရာဟ-တီရ္ထ (ဇနာရ္ဒန စိဒ္ဓ), စန္ဒြ-တီရ္ထနှင့် ကညာ-တီရ္ထ (အချိန်သတ်မှတ် ဝရတ), ဒေဝ-တီရ္ထ, ရှိခိ-တီရ္ထ (ဒါန သန်းတစ်သန်းဆ), ပိုင်တာမဟ (မပျက်မယွင်းသော śrāddha), စာဝိတြီနှင့် မာနသ (ဗြဟ္မလောက/ရုဒ္ရလောက), စွရ္ဂဗိန္ဒုနှင့် အပ္စရေရှ (ကောင်းကင်ပျော်ရွှင်မှု), ဘာရာဘူတိ (အဲဒီမှာ သေပါက ဂဏပတိအဆင့်) ဟူ၍ ဆက်တိုက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဲရန်ဒီ–နর্মဒါ ဆုံရာနှင့် နর্মဒါ–သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာသို့ ရောက်ကာ ဇနာရ္ဒနကို ဇမဒဂ္နိအဖြစ် ဂုဏ်ပြု၍ ရေချိုးခြင်းက အရှွမေဓ သုံးဆအကျိုးရပြီး၊ ထို့နောက် ပိင်္ဂလေရှ္ဝရ/ဝိမလေရှ္ဝရ နှင့် အာလိကာသို့ ဆက်ကာ ညအစာရှောင်ခြင်းဖြင့် brahmahatyā လွတ်မြောက်ကြောင်း ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် နর্মဒါ၏ အလွန်မြတ်သန့်ရှင်းမှုကို ကြေညာ၍ ရှီဝတော်တိုင် နားလည်ကာ သူမကို ဆောင်ရွက်သည်၊ အမည်ကို သတိရရုံဖြင့်ပင် ဝရတကုသိုလ်ကြီးမားသည်ဟု ဆိုသော်လည်း ယုံကြည်မှုမရှိသူသည် နရကသို့ ကျရောက်မည်ဟု သတိပေးသည်။ ထို့ပြင် «မကုန်ခန်းသော» တီရ္ထစာရင်းကို အဓိကအချက်များအဖြစ် ချုံ့ပြထား၍ နောက်ပိုင်းတွင် ထပ်မံဖော်ပြမည်ဟု အရိပ်အမြွက်ပြုသည်။
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकोनचत्वारिशो ऽध्यायः मार्कण्डेय उवाच ततो गच्छेत राजेन्द्र भृगुतीर्थ मनुत्तमम् / तत्र देवो भृगुः पुर्वं रुद्रमाराधयत् पुरा
ဤသို့ဖြင့် သီရိကူರ್ಮပုရာဏ၌ ဆဋ္သဟသ္ရီ သံဟိတာ၏ အပေါ်ရိဗိဘာဂ (နောက်ပိုင်း) တွင် လေးဆယ်မြောက် အধ্যာယ စတင်သည်။ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်— «ထို့နောက် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ တီရ္ထာတို့အနက် အထူးမြတ်သော ဘೃဂုတီရ္ထသို့ သွားရမည်။ အကြောင်းမှာ ရှေးကာလ၌ ဒေဝရ္ရှိ ဘೃဂုသည် ထိုနေရာတွင် ရုဒ္ရ (သီဝ) ကို အရాధနာပြုခဲ့သည်»။
Verse 2
दर्शनात् तस्य देवस्य सद्यः पापात् प्रमुच्यते / एतत् क्षेत्रं सुविपुलं सर्वपापप्रणाशनम्
ထိုဒေဝတော်ကို ဒർശနာဖြင့် မြင်မြင်ချင်းပင် အပြစ်မှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်၏။ ဤကေတ္တရ (kṣetra) သန့်ရှင်းရာဒေသသည် အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။
Verse 3
तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्ते ऽपुनर्भवाः / उपानहोस्तथा युग्मं देयमन्नं सकाञ्चनम् / भोजनं च यथाशक्ति तदस्याक्षयमुच्यते
ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး သေဆုံးသူတို့သည် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ကြ၍ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကင်းကြ၏။ ဖိနပ်တစ်စုံကို ပေးလှူရမည်၊ အစာနှင့် ရွှေကိုလည်း ပေးရမည်၊ ထို့ပြင် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ထမင်းစားပွဲ (ဘောဇန) ကိုလည်း ကျွေးမွေးရမည်—ဤသည်ကို သူ့အတွက် မကုန်ခန်းသော ကုသိုလ်ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 4
क्षरन्ति सर्वदानानि यज्ञदानं तपः क्रिया / अक्षयं तत् तपस्तप्तं भृगुतीर्थे युधिष्ठिर
အလှူဒါနအားလုံးသည် ကုန်ဆုံးပျက်စီးတတ်၏; ယဇ္ဉဒါန၊ တပဿ၊ သာသနာရေးကိစ္စများလည်း ထိုနည်းတူပင်။ သို့သော် ယုဓိဋ္ဌိရရေ၊ ဘೃဂုတီရ္ထ၌ ကျင့်သုံးသော တပဿသည် အကျိုးအမြတ် မကုန်ခန်းသော အဖြစ်ကို ပေး၏။
Verse 5
तस्यैव तपसोग्रेण तुष्टेन त्रिपुरारिणा / सान्निध्यं तत्र कथितं भृगुतीर्थे युधिष्ठिर
သူ၏ တပဿ၏ ပြင်းထန်မှုကြောင့် သုံးမြို့ဖျက်ရှင် တြိပုရာရီ (ရှီဝ) သည် ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ ထိုနေရာ၌ အထူးသဖြင့် နီးကပ်တည်ရှိခြင်း (सान्निध्य) ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏—ဘೃဂုတီရ္ထ၌ပင်၊ ယုဓိဋ္ဌိရရေ။
Verse 6
ततो गच्छेत राजेन्द्र गौतमेश्वरमुत्तमम् / यत्राराध्य त्रिशूलाङ्कं गौतमः सिद्धिमाप्नुयात्
ထို့နောက် မင်းမင်းကြီးရေ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂေါတမေရှ္ဝရ သန့်ရှင်းရာသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ သုံးချွန်တံဆိပ်ပါသော သခင်ကို ဂေါတမ ရှိခိုးပူဇော်၍ စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ကို ရရှိခဲ့၏။
Verse 7
तत्र स्नात्वा नरो राजन् उपवासपरायणः / काञ्चनेन विमानेन ब्रह्मलोके महीयते
အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ အစာရှောင်ခြင်းကို သစ္စာတည်၍ ကျင့်သူသည် ဘြဟ္မာလောက (Brahmaloka) တွင် ဂုဏ်ပြုခံရပြီး ရွှေရောင် ကောင်းကင်ယာဉ်ဖြင့် တက်ရောက်သွား၏။
Verse 8
वृषोत्सर्गं ततो गच्छेच्छाश्वतं पदमाप्नुयात् / न जानन्ति नरा मूढा विष्णोर्मायाविमोहिताः
ထို့နောက် နွားထီးလွှတ်ပူဇော်သဒ္ဒါ (vṛṣotsarga) ကို ပြုလုပ်လျှင် ထာဝရအဘိုဒ်သို့ ရောက်၏။ သို့သော် ဗိဿဏု၏ မာယာကြောင့် မူးမောလှည့်ဖြားခံရသော မိုက်မဲသူတို့သည် ဤအရာကို မသိနားမလည်ကြ။
Verse 9
धौतपापं ततो गच्छेद् धौतं यत्र वृषेण तु / नर्मदायां स्थितं राजन् सर्वपातकनाशनम् / तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्महत्यां व्यपोहति
ထို့နောက် ‘ဓောတ’ ဟုခေါ်သော ‘ဓောတပါပ’ သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာသည် နွားထီး (Vṛṣa) ကြောင့် အပြစ်ကင်းစင်သန့်ရှင်းခဲ့ရာ ဖြစ်သည်။ အို မင်းကြီး၊ နರ್ಮဒါမြစ်ပေါ်တွင် တည်ရှိ၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် ဘြာဟ္မဏသတ်မှုအပြစ် (brahmahatyā) ပင် ပယ်ဖျက်နိုင်၏။
Verse 10
तत्र तीर्थे तु राजेन्द्र प्राणत्यागं करोति यः / चतुर्भुजस्त्रिनेत्रश्च हरतुल्यबलो भवेत्
အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ထိုတီရ္ထ၌ အသက်စွန့်သူသည် လက်လေးဖက်၊ မျက်စိသုံးလုံး ဖြစ်လာ၍ ဟရ (ရှီဝ) နှင့် တူညီသော အင်အားကို ရရှိမည်။
Verse 11
वसेत् कल्पायुतं साग्रं शिवतुल्यपराक्रमः / कालेन महता जातः पृथिव्यामेकराड् भवेत्
ရှီဝနှင့် တူညီသော ရဲရင့်အင်အားကို ရရှိ၍ ကလ္ပ တစ်သောင်းကျော် အနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်မည်။ ထို့နောက် အချိန်အလွန်ကြာပြီးမှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်ဦးတည်းသော အာဏာရှင်ဘုရင် ဖြစ်လာမည်။
Verse 12
ततो गच्छेत राजेन्द्र हंसतीर्थ मनुत्तमम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् ब्रह्मलोके महीयते
ထို့နောက် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အထူးမြတ်သော ဟံသတီရ္ထ သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီးလျှင် အို မင်းကြီး၊ လူသည် ဗြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရ၏။
Verse 13
ततो गच्छेत राजेन्द्र सिद्धो यत्र जनार्दनः / वराहतीर्थ माख्यातं विष्णुलोकगतिप्रदम्
ထို့နောက် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ စိဒ္ဓအဖြစ် တည်ရှိသော ဇနာရ္ဒန (Janārdana) ရှိရာသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာကို ဝရာဟတီရ္ထ ဟု ကျော်ကြားပြီး ဗိဿနုလောကသို့ ရောက်စေသော တီရ္ထ ဖြစ်၏။
Verse 14
ततो गच्छेत राजेन्द्र चन्द्रतीर्थमनुत्तमम् / पौर्णमास्यां विशेषेण स्नानं तत्र समाचरेत् / स्नातमात्रो नरस्तत्र चन्द्रलोके महीयते
ထို့နောက် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အလွန်မြတ်သော ခန္ဒ္ရတီရ္ထ သို့ သွားရမည်။ အထူးသဖြင့် လပြည့်နေ့တွင် ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံဖြင့်ပင် လူသည် ခန္ဒ္ရလောက၌ ဂုဏ်တင်ခံရ၏။
Verse 15
ततो गच्छेत राजेन्द्र कन्यातीर्थमनुत्तमम् / शुक्लपक्षे तृतीयायां स्नानं तत्र समाचरेत् / स्नातमात्रो नरस्तत्र पृथिव्यामेकराड् भवेत्
ထို့နောက် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အလွန်မြတ်သော ကနျာတီရ္ထ သို့ သွားရမည်။ လဆန်းပိုင်း တတိယနေ့ (တရတီယာ) တွင် ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံဖြင့်ပင် လူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ တစ်ဦးတည်းသော အာဏာရှင်ဘုရင် ဖြစ်လာ၏။
Verse 16
देवतीर्थ ततो गच्छेत् सर्वदेवनमकृतम् / तत्र स्नात्वा च राजेन्द्र दैवतैः सह मोदते
ထို့နောက် ဒေဝတီရ္ထ သို့ သွားရမည်၊ ထိုသည်မှာ ဒေဝတော်အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်သော တီရ္ထ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးလျှင် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ လူသည် ဒေဝတော်တို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။
Verse 17
ततो गच्छेत राजेन्द्र शिखितीर्थमनुत्तमम् / यत् तत्र दीयते दानं सर्वं कोटिगुणं भवेत्
ထို့နောက် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော «ရှိခိတီရ္ထ» သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ပေးလှူသော ဒါန မည်သည့်အမျိုးအစားမဆို ကုသိုလ်အကျိုးသည် သန်းပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာမည်။
Verse 18
ततो गच्छेत राजेन्द्र तीर्थं पैतामहं शुभम् / यत्तत्र क्रियते श्राद्धं सर्वं तदक्षयं भवेत्
ထို့နောက် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ မင်္ဂလာရှိသော «ပိုင်တာမဟ တီရ္ထ» သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓ (śrāddha) အဘိုးအဘွားပူဇော်ပွဲ အားလုံး၏ ကုသိုလ်သည် မပျက်မယွင်း အမြဲတည်မည်။
Verse 19
सावित्रीतीर्थमासाद्य यस्तु प्राणान् परित्यजेत् / विधूय सर्वपापानि ब्रह्मलोके महीयते
«သာဝိထရီ တီရ္ထ» သို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ အသက်ရှူသက်တမ်းကို စွန့်လွှတ်သူသည် အပြစ်အားလုံးကို ချွတ်ပယ်ပြီးနောက် ဘြဟ္မာလောက (Brahmaloka) တွင် ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရမည်။
Verse 20
मनोहरं तु तत्रैव तीर्थं परमशोभनम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् दैवतैः सह मोदते
ထိုနေရာ၌ပင် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်စေသော အလွန်တင့်တယ်သည့် တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးသော လူသည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ပျော်မြူးရမည်။
Verse 21
ततो गच्छेत राजेन्द्र मानसं तीर्थमुत्तमम् / स्नात्वा तत्र नरो राजन् रुद्रलोके महीयते
ထို့နောက် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အထူးမြတ်ဆုံးသော «မာနသ တီရ္ထ» သို့ သွားရမည်။ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသော လူသည် ရုဒ္ရလောက—သီဝ၏ လောက၌—ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရမည်။
Verse 22
स्वर्गबिन्दुं ततो गच्छेत्तीर्थं देवनमस्कृतम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् दुर्गतिं नैव गच्छति
ထို့နောက် «Svargabindu» ဟူသော တီရ္ထာ—နတ်တို့ပင် ဦးညွှတ်ကန်တော့သော သန့်ရှင်းရာသို့ သွားရမည်။ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်သူသည် မကောင်းသော ကံကြမ္မာသို့ မကျရောက်ပါ။
Verse 23
अप्सरेशं ततो गच्छेत् स्नानं तत्र समाचरेत् / क्रीडते नाकलोकस्थो ह्यप्सरोभिः स मोदते
ထို့နောက် «Apsareśa» သို့ သွား၍ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်ကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်ရမည်။ ကောင်းကင်လောက၌ တည်နေသူသည် အပ်ဆရာတို့နှင့် ကစားပျော်ရွှင်၍ သူတို့အကြား ဝမ်းမြောက်လေသည်။
Verse 24
ततो गच्छेत राजेन्द्र भारभूतिमनुत्तमम् / उपोषितोर्ऽचयेदीशं रुद्रलोके महीयते / अस्मिंस्तीर्थे मृतो राजन् गाणपत्यमवाप्नुयात्
ထို့နောက် အို မင်းတို့၏အရှင်၊ အလွန်မြတ်သော «Bhārabhūti» ဟူသော တီရ္ထာသို့ သွားရမည်။ အစာရှောင်ပြီး «Īśa»—သီဝဘုရားကို ပူဇော်ရမည်; ရုဒြလောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရသည်။ ထို့ပြင် အို မင်းကြီး၊ ဤတီရ္ထာ၌ သေဆုံးသူသည် «Gaṇapati» အဖြစ်—သီဝ၏ ဂဏများအပေါ် အရှင်ဖြစ်ခြင်းကို ရရှိမည်။
Verse 25
कार्तिके मासि देवेशमर्चयेत् पार्वतीपतिम् / अश्वमेधाद् दशगुणं प्रवदन्ति मनीषिणः
ကာရ္တိကလတွင် ဒေဝတို့၏အရှင်—ပါရဝတီ၏ခင်ပွန်း သီဝဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။ ပညာရှိတို့က ထိုပူဇော်မှု၏ ကုသိုလ်သည် အရှွမေဓ ယဇ်ပူဇော်ထက် ဆယ်ဆ ပိုကြီးသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 26
वृषभं यः प्रयच्छेत तत्र कुन्देन्दुसप्रभम् / वृषयुक्तेन यानेन रुद्रलोकं स गच्छति
ထိုနေရာ၌ မလိပ်ပန်းနှင့် လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော နွားထီးကို လှူဒါန်းသူသည် နွားထီးဆွဲရထားဖြင့် ရုဒြလောကသို့ ရောက်လေသည်။
Verse 27
एतत् तीर्थं समासाद्य यस्तु प्राणान् परित्यजेत् / सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं स गच्छति
ဤသီရ္ထသန့်ရှင်းရာသို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာတွင် အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းကာ ရုဒြ၏ လောကသို့ သွားရောက်သည်။
Verse 28
जलप्रवेशं यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे नराधिप / हंसयुक्तेन यानेन स्वर्गलोकं स गच्छति
အို မင်းမြတ်၊ ထိုသီရ္ထ၌ ရေထဲဝင်ရောက်သူသည် ဟင်္သာဆွဲသော ကောင်းကင်ယာဉ်ဖြင့် စွမ်းဝင်ကာ ကောင်းကင်လောကသို့ သွားရောက်သည်။
Verse 29
एरण्ड्या नर्मदायास्तु संगमं लोकविश्रुतम् / तत्र तीर्थं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्
အဲရန်ဒီမြစ်နှင့် နရ္မဒါမြစ်တို့၏ ဆုံရာသည် လောကတစ်ဝှမ်း ကျော်ကြားသည်။ ထိုနေရာ၌ မဟာပုဏ္ဏသီရ္ထတစ်ခုရှိ၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။
Verse 30
उपवासपरो भूत्वा नित्यं व्रतपरायणः / तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र मुच्यते ब्रह्महत्यया
အစာရှောင်ခြင်းကို အလေးထား၍ နေ့စဉ် ဝရတကို တည်ကြည်စွာ ထမ်းဆောင်သူသည်၊ အို မင်းတို့အထွဋ်အမြတ်၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် ဗြဟ္မဏသတ်မှုအပြစ် (ဗြဟ္မဟတ္ယာ) မှ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 31
ततो गच्छेत राजेन्द्र नर्मदोदधिसंगमम् / जमदग्निरिति ख्यातः सिद्धो यत्र जनार्दनः
ထို့နောက် အို လူတို့၏ဘုရင်၊ နရ္မဒါမြစ်သည် သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆုံရာသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဇနာရ္ဒနသည် စိဒ္ဓရূপဖြင့် တည်ရှိကာ «ဇမဒဂ္နိ» ဟူ၍ ကျော်ကြားသည်။
Verse 32
तत्र स्नात्वा नरो राजन् नर्मदोदधिसंगमे / त्रिगुणं चाश्वमेधस्य फलं प्राप्नोति मानवः
အို မင်းမြတ်၊ နရမဒါမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသောသူသည် အශ්ဝမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို သုံးဆတိုး၍ ရရှိ၏။
Verse 33
ततो गच्छेत राजेन्द्र पिङ्गलेश्वरमुत्तमम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् रुद्रलोके महीयते
ထို့နောက် အို မင်းတို့၏ အမြတ်ဆုံးသူ၊ ပင်္ဂလေရှ္ဝရ အထွတ်အမြတ် သီရ္ဓာနသို့ သွားသင့်၏။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသောသူသည် အို မင်းမြတ်၊ ရုဒ္ဒရ၏ လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။
Verse 34
तत्रोपवासं यः कृत्वा पश्येत विमलेश्वरम् / सप्तजन्मकृतं पापं हित्वा याति शिवालयम्
ထိုနေရာတွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ ဝိမလေရှ္ဝရကို ဖူးမြင်သူသည် ခုနှစ်ဘဝတိုင် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်တို့ကို စွန့်ပယ်ကာ ရှိဝ၏ အာလယ (သီဝာလယ) သို့ ရောက်၏။
Verse 35
ततो गच्छेत राजेन्द्र आलिकातीर्थमुत्तमम् / उपोष्य रजनीमेकां नियतो नियताशनः / अस्य तीर्थस्य माहात्म्यान्मुच्यते ब्रह्महत्यया
ထို့နောက် အို မင်းတို့၏ အမြတ်ဆုံးသူ၊ အာလိကာ ဟုခေါ်သော အထူးသန့်ရှင်းသည့် တီရ္ဓာသို့ သွားသင့်၏။ တစ်ညတည်း ဥပောသ (အစာရှောင်) ပြု၍ စည်းကမ်းတကျ အစာကို ကန့်သတ်နေသူသည် ဤတီရ္ဓာ၏ မဟာတ್ಮာကြောင့် ဘြဟ္မဟတ္ယာ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။
Verse 36
एतानि तव संक्षेपात् प्राधान्यात् कथितानि तु / न शक्या विस्तराद् वक्तुं संख्या तीर्थेषुपाण्डव
ဤအရာတို့ကို သင့်အား အကျဉ်းချုပ်၍ အရေးကြီးသည့် အချက်များသာ ပြောကြားခဲ့၏။ အို ပाण्डဝ၊ တီရ္ဓာတို့၏ အရေအတွက်ကို အပြည့်အစုံ အသေးစိတ် ပြောဆိုရန် မဖြစ်နိုင်။
Verse 37
एषा पवित्रा विमला नदी त्रैलोक्यविश्रुता / नर्मदा सरितां श्रेष्ठा महादेवस्य वल्लभा
ဤမြစ်သည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်၍ အညစ်အကြေးကင်းစင်ကာ လောကသုံးပါးလုံးတွင် ကျော်ကြားသည်။ သူမသည် နမ္မဒါမြစ်၊ မြစ်များအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။
Verse 38
मनसा संस्मरेद्यस्तु नर्मदां वै युधिष्ठिर / चान्द्रायणशतं साग्रं लभते नात्र संशयः
အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ နမ္မဒါကို စိတ်ထဲတွင်သာ သတိရမိသူသည် ခန္ဒြာယဏ အကျင့်တရား တစ်ရာကျော်၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိမည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။
Verse 39
अश्रद्दधानाः पुरुषा नास्तिक्यं घोरमाश्रिताः / पतन्ति नरके घोरे इत्याह परमेश्वरः
ယုံကြည်ခြင်းမရှိသော လူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် မယုံကြည်မှု (နာစတိက) ကို အားကိုးလျက် နေကြပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ ကျရောက်ကြသည်ဟု ပရမေရှွရ (အမြင့်ဆုံးအရှင်) က ကြေညာတော်မူသည်။
Verse 40
नर्मदां सेवते नित्यं स्वयं देवो महेश्वरः / तेन पुण्या नदी ज्ञेया ब्रह्महत्यापहारिणी
မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင် နမ္မဒါကို အမြဲတမ်း ဆည်းကပ်ပြုစုတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အလွန်သန့်ရှင်းသော မြစ်ဟု သိရမည်၊ ဘြဟ္မဟတ္တျာ (ဗြာဟ္မဏသတ်မှု) အပြစ်တောင် ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။
The chapter presents a pilgrimage chain including Bhṛgu-tīrtha, Gautameśvara, Dhauta/Dhautapāpa, Haṃsatīrtha, Varāha-tīrtha, Candratīrtha, Kanyā-tīrtha, Devatīrtha, Śikhitīrtha, Paitāmaha, Sāvitrī, Mānasa, Svargabindu, Apsareśa, Bhārabhūti, the Eraṇḍī–Narmadā confluence, the Narmadā–ocean confluence (Janārdana as Jamadagni), Piṅgaleśvara/Vimalēśvara, and Ālikā.
It emphasizes snāna (ritual bathing), upavāsa (fasting), dāna (sandals, food, gold), vṛṣotsarga (bull release-gift), and śrāddha—often tied to specific lunar timings—framing them as means to sin-removal and higher lokas.
Rudra/Śiva is described as specially present due to tapas and as one who continually serves the Narmadā, while Viṣṇu appears as Janārdana in siddha-forms (Varāha-tīrtha; Jamadagni at the ocean confluence), integrating both devotional streams within one pilgrimage theology.
The text contrasts perishable outcomes of gifts and sacrifices with tapas performed at Bhṛgu-tīrtha, declaring its result akṣaya (inexhaustible), thereby privileging austerity and concentrated devotion as superior vehicles of lasting merit.
Narmadā is called stainless and foremost among rivers, beloved of Mahādeva; mere mental recollection yields vast vrata-merit, and her sanctity is underscored by the statement that Śiva Himself serves her—hence she removes even brahmahatyā.