Adhyaya 41

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे चत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच इदं त्रैलोक्यविख्यातं तीर्थं नैमिशमुत्तमम् / महादेवप्रियकरं महापातकनाशनम्

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ကူರ್ಮပုရာဏ၌၊ ဆတ်စာဟသ္ရီ သံဟိတာ၏ အပေါ်ပိုင်းတွင်၊ အခန်း ၄၁ စတင်သည်။ စူတက ပြောသည်—“လောကသုံးပါးလုံးတွင် ကျော်ကြားသော အထွတ်အမြတ် တီရ္ထ နိုင်မိရှသည် မဟာဒေဝကို နှစ်သက်စေပြီး မဟာပာတက (အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်) များကိုပင် ဖျက်ဆီးပေးသည်။”

Verse 2

महादेवं दिदृक्षूणामृषीणणां परमेष्ठिनाम् / ब्रहामणा निर्मितं स्थानं तपस्तप्तुं द्विजोत्तमाः

မဟာဒေဝကို မြင်လိုသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှင်သန်သူ ရှင်ရသီတို့အတွက်၊ အထက်တန်း ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏတို့သည် တပဿာ ကျင့်ရန် သန့်ရှင်းသော နေရာတစ်ခုကို ဖန်ဆင်းတည်ဆောက်하였다။

Verse 3

मरीचयो ऽत्रयो विप्रा वसिष्ठाः क्रतवस्तथा / भृगवो ऽङ्गिरसः पूर्वा ब्रह्माणं कमलोद्भवम्

ဂုဏ်ထူးမြတ်သော ရှင်ရသီများဖြစ်သည့် မရီချိ၊ အတြိ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ ကရတုနှင့် အဟောင်းအမြစ် ဘೃဂု၊ အင်္ဂိရသတို့သည် ပန်းကြာမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘြဟ္မာနှင့် ဆက်နွယ်၍ အစဉ်အလာအစကတည်းက ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။

Verse 4

समेत्य सर्ववरदं चतुर्मूर्ति चतुर्मुखम् / पृच्छन्ति प्रणिपत्यैनं विश्वकर्माणमच्युतम्

သူတို့သည် စုဝေးကာ အလုံးစုံသော ကောင်းချီးပေးသူ ဗိශ්ဝကರ್ಮာထံ ချဉ်းကပ်ကြသည်။ သူသည် ရုပ်လေးပါး၊ မျက်နှာလေးပါးရှိ၏။ မလွဲမသွေသော အချျုတကို ဦးချကာ၊ သန့်ရှင်းသော ဆောက်လုပ်ရေးသခင်ကို လေးစားစွာ မေးမြန်းကြသည်။

Verse 5

षट्कुलीया ऊचुः भगवन् देवमीशानं भर्गमेकं कपर्दिनम् / केनोपायेन पश्यामो ब्रूहि देवनमस्कृतम्

ဆတ်ကူလီယ ရှင်ရသီတို့က ဆိုကြသည်—“အို ဘဂဝန်၊ နတ်တို့ကပင် ဦးညွှတ်ကန်တော့သော မျက်နှာတော်အရှင်၊ တောက်ပသော ဘৰ্ংဂ တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော ကပർဒင် (ဆံပင်ချည်ထားသော) ဣရှာန ဒေဝကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် မြင်နိုင်မည်နည်း၊ ပြောကြားပါ။”

Verse 6

ब्रह्मोवाच सत्रं सहस्रमासध्वं वाङ्मनोदोषवर्जिताः / देशं च वः प्रवक्ष्यामि यस्मिन् देशे चरिष्यथ

ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—“စကားနှင့် စိတ်၏ အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်၍ လတစ်ထောင်ကြာ စတ်တရ ယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်ကြလော့။ ထို့ပြင် သင်တို့ နေထိုင်၍ ဝတ္တရားကျင့်သုံးရမည့် ဒေသကိုလည်း ငါ ပြောကြားမည်။”

Verse 7

उक्त्वा मनोमयं चक्रं स सृष्ट्वा तानुवाच ह / क्षिप्तमेतन्मया चक्रमनुव्रजत मा चिरम् / यत्रास्य नेमिः शीर्येत स देशः पुरुषर्षभाः

ထိုသို့မိန့်ကြားပြီးနောက် စိတ်ဖြင့်ဖန်ဆင်းသော (manomaya) စက်ဝိုင်းတံဆိပ် (cakra) ကိုဖန်တီးကာ သူတို့အား မိန့်တော်မူသည်– «ဤစက်ဝိုင်းကို ငါပစ်လွှတ်ပြီးပြီ၊ မနှောင့်နှေးဘဲ လိုက်ပါ။ ၎င်း၏အနား (nemi) ပျက်စီးသွားရာ နေရာသည် ရှာဖွေရမည့် မြေဒေသဖြစ်မည်၊ အို လူတို့အထူးမြတ်တို့»။

Verse 8

ततो मुमोच तच्चक्रं ते च तत्समनुव्रजन् / तस्य वै व्रजतः क्षिप्रं यत्र नेमिरशीर्यत / नैमिसं तत्स्मृतं नाम्ना पुण्यं सर्वत्र पूजितम्

ထို့နောက် သူသည် ထိုစက်ဝိုင်း (cakra) ကိုလွှတ်လိုက်ပြီး သူတို့လည်း လိုက်ပါသွားကြသည်။ ၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ သွားရာတွင် အနား (nemi) ပျက်စီးသွားသော နေရာကို “နൈမိသ” (Naimiṣa) ဟု အမည်ပေး၍ မှတ်မိလာကြပြီး၊ အနှံ့အပြားတွင် ကိုးကွယ်လေးစားသည့် မင်္ဂလာသန့်ရှင်းသော တီर्थဖြစ်လာ하였다။

Verse 9

सिद्धचारणसंकीर्णं यक्षगन्धर्वसेवितम् / स्थानं भगवतः शंभोरेतन्नैमिशमुत्तमम्

ထိုနေရာသည် စိဒ္ဓများနှင့် စာရဏများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ယက္ခများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများကလည်း ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ကြသည်။ ဤအထွတ်အမြတ် နൈမိသ (Naimiṣa) သည် ဘဂဝန် သမ္ဘု (Śaṃbhu) — သီဝ (Śiva) ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာတော်ဖြစ်သည်။

Verse 10

अत्र देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः / तपस्तप्त्वा पुरा देवा लेभिरे प्रवरान् वरान्

ဤနေရာတွင် ရှေးကာလက ဒေဝများသည် ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ယက္ခများ၊ နာဂများနှင့် ရာက္ခသများနှင့်အတူ တပသ (tapas) ကို ကျင့်ကြံခဲ့ကြပြီး၊ ထိုတပသ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အထူးမြတ်သော အပေးအယူ (boon) များကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

Verse 11

इमं देशं समाश्रित्य षट्कुलीयाः समाहिताः / सत्रेणाराध्य देवेशं दृष्टवन्तो महेश्वरम्

ဤဒေသကို အားထား၍ မျိုးရိုးခြောက်စုမှ ရှင်ရသေ့များသည် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ စုဝေးကြသည်။ သူတို့သည် စတြ (satra) ယဇ္ဈပွဲဖြင့် ဒေဝေရှ (ဒေဝတို့၏ အရှင်) ကို အာရాధနာပြုကာ၊ ထိုကြောင့် မဟာဣශ්ဝရ (Mahādeva) — သီဝကို မြင်တွေ့ကြသည်။

Verse 12

अत्र दानं तपस्तप्तं स्नानं जप्यादिकं च यत् / एकैकं पावयेत् पापं सप्तजन्मकृतं द्विजाः

ဤနေရာ၌၊ ဒွိဇတို့အို၊ တစ်ခုချင်းစီသော ကုသိုလ်ကောင်းမှု—ဒါန၊ စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သော တပဿ၊ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ နှင့် ဂျပ (japa) စသည့် အကျင့်များ—သည် မွေးဖွားခြင်း ခုနစ်ဘဝတိုင် စုဆောင်းလာသော အပြစ်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်၏။

Verse 13

अत्र पूर्वं स भगवानृषीणां सत्रमासताम् / प्रोवाच वायुर्ब्रह्माण्डं पुराणं ब्रह्मभाषितम्

ဤနေရာ၌ အတိတ်ကာလတွင်၊ ရှင်ရသီတို့သည် စတ်တရ (sattra) ယဇ္ဉပွဲ၌ ထိုင်နေစဉ်၊ ဂုဏ်သိက္ခာမြင့် ဝါယုသည် ဘြဟ္မာက မူလက ပြောကြားခဲ့သော ဘြဟ္မာဏ္ဍ ပုရာဏကို ထုတ်ဖော်ဟောကြားခဲ့၏။

Verse 14

अत्र देवो महादेवो रुद्राण्या किल विश्वकृत् / रमते ऽध्यापि भगवान् प्रमथैः परिवारितः

ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ်ပင်၊ လောကကို ဖန်ဆင်းသူ မဟာဒေဝသည် ရုဒြာဏီနှင့်အတူ ယနေ့တိုင် ပျော်မြူးတော်မူ၏။ ကောင်းကင်ဘုရားသည် ပရမထ (Pramatha) များ ဝန်းရံလျက် ယခုတိုင် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 15

अत्र प्राणान् परित्यज्य नियमेन द्विजातयः / ब्रह्मलोकं गमिष्यन्ति यत्र गत्वा न जायते

ဤနေရာ၌ ဒွိဇတို့သည် နိယမ (niyama) စည်းကမ်းအတိုင်း အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်လျက် ဘြဟ္မလောကသို့ သွားရောက်မည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးလျှင် ထပ်မံ မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 16

अन्यच्च तीर्थप्रवरं जाप्येश्वरमितिश्रुतम् / जजाप रुद्रमनिशं यत्र नन्दी महागणः

ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ ထုံးတမ်းအရ «ဂျာပျေဣရှ္ဝရ» (Jāpyeśvara) ဟု ကျော်ကြားသော အထူးမြတ်သော တီရ္ထတစ်ခုလည်း ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရှိဝ၏ မဟာဂဏ အမှုထမ်း နန္ဒီသည် ရုဒြာကို မရပ်မနား ဂျပ (japa) ပြုတော်မူ၏။

Verse 17

प्रीतस्तस्य महादेवो देव्या सह पिनाकधृक् / ददावात्मसमानत्वं मृत्युवञ्चनमेव च

သူ့အပေါ် မဟာဒေဝ ပိနာကကိုင်ရှင်သည် ဒေဝီနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ မိမိ၏ ദിവ్యသဘာဝနှင့် တန်းတူသော အခြေအနေကိုလည်းကောင်း၊ မရဏကို လှည့်ဖျားနိုင်သော အစွမ်းကိုလည်းကောင်း ပေးတော်မူ၏။

Verse 18

अभूदृषिः स धर्मात्मा शिलादो नाम धर्मवित् / आराधयन्महादेवं पुत्रार्थं वृषभध्वजम्

ဓမ္မစိတ်ရှိသော ရှင်ရသီတစ်ပါး ရှိခဲ့၏။ အမည်မှာ ရှီလာဒ ဖြစ်၍ ဓမ္မကို သိကျွမ်းသူဖြစ်သည်။ သူသည် သားတော်လိုလား၍ နွားအလံတင်ရှင် မဟာဒေဝကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြု၏။

Verse 19

तस्य वर्षसहस्रान्ते तप्यमानस्य विश्वकृत् / शर्वः सोमो गणवृतो वरदो ऽस्मीत्यभाषत

သူ၏ တပသ် အနှစ်တစ်ထောင် ပြည့်စုံသည့်အခါ၊ တပသ်၌ မပြတ်တမ်း တည်နေစဉ်၊ လောကကို ဖန်ဆင်းသူ ရှရဝ—ဆိုမ၊ ဂဏများ ဝန်းရံလျက် ပေါ်ထွန်း၍ “ငါသည် ကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 20

स वव्रे वरमीशानं वरेण्यं गिरिजापतिम् / अयोनिजं मृत्युहीनं देहि पुत्रं त्वया समम्

သူသည် အကောင်းဆုံးသော ဣရှာန၊ ဂိရိဇာ၏ ပတိဖြစ်သော အရှင်ကို မေတ္တာတောင်းကာ ဤသို့ ဆုတောင်း၏—“အမိဝမ်းမထွက်သော၊ မရဏကင်းသော၊ သင်နှင့်တန်းတူသော သားတော်ကို ပေးတော်မူပါ။”

Verse 21

तथास्त्वित्याह भगवान् देव्या सह महेश्वरः / पश्यतस्तस्य विप्रर्षेरन्तर्धानं गतो हरः

“အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု ဘဂဝန် မဟေရှဝရသည် ဒေဝီနှင့်အတူ မိန့်တော်မူ၏။ ထိုဗြာဟ္မဏ ရှင်ရသီ ကြည့်နေစဉ် ဟရသည် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 22

ततो यियक्षुः स्वां भूमिं शिलादो धर्मवित्तमः / चकर्ष लाङ्गलेनोर्वों भित्त्वादृश्यत शोभनः

ထို့နောက် ဓမ္မကို အထူးသိမြင်သူ စီလာဒ သည် မိမိမြေကို ယဇ္ဉာအတွက် သန့်စင်အပ်နှံလို၍ လယ်ထွန်တံဖြင့် မြေကိုထွန်လှန်ရာ မြေပြ裂သဖြင့် တင့်တယ်သော ဒေဝတော်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 23

संवर्तकानलप्रख्यः कुमारः प्रहसन्निव / रूपलावण्यसंपन्नस्तेजसा भासयन् दिशः

ထိုဒေဝယုဝကသည် လောကပျက်ကွက်မီး (သံဝတ္တကာနလ) ကဲ့သို့ တောက်လောင်သော်လည်း နူးညံ့စွာ ပြုံးနေသကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ရုပ်ရည်လှပမှု ပြည့်စုံ၍ မိမိတေဇောဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာကို ထွန်းလင်းစေ၏။

Verse 24

कुमारतुल्यो ऽप्रतिमो मेघगम्भीरया गिरा / शिलादं तात तातेति प्राह नन्दी पुनः पुनः

နန္ဒီသည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ယုဝကကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မိုးတိမ်ကြီး၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် စီလာဒကို ထပ်ထပ်ခေါ်၍ “အဖေ၊ ချစ်သောအဖေ” ဟု ဆို၏။

Verse 25

तं दृष्ट्वा नन्दनं जातं शिलादः परिषस्वजे / मुनिभ्यो दर्शयामास ये तदाश्रमवासिनः

ချစ်မြတ်နိုးသော သား နန္ဒန ပေါ်ထွန်းလာသည်ကို မြင်လျှင် စီလာဒသည် သူ့ကို ဖက်လှမ်းပွေ့ဖက်၏။ ထို့နောက် ထိုအာရှရမ်၌ နေထိုင်သော ရှင်မုနိတို့အား ကလေးကို ပြသလေ၏။

Verse 26

जातकर्मादिकाः सर्वाः क्रियास्तस्य चकार ह / उपनीय यथाशास्त्रं वेदमध्यापयत् सुतम्

သူသည် ဇာတကမ္မ (jātakarma) မှ စ၍ သတ်မှတ်ထားသော အခမ်းအနားများအားလုံးကို ပြုလုပ်ပေး၏။ ထို့နောက် သာස්တရအတိုင်း ဥပနယန (upanayana) ကို ဆောင်ရွက်ပြီး သားကို ဝေဒကို သင်ကြားစေ၏။

Verse 27

अधीतवेदो भगवान् नन्दी मतिमनुत्तमाम् / चक्रे महेश्वरं द्रष्टुं जेष्ये मृत्युमिति प्रभुम्

ဝေဒများကိုလေ့လာပြီးပြည့်စုံသော နန္ဒီသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်하였다—«မဟေရှ్వరကို မြင်တွေ့မည်၊ မရဏကို အောင်နိုင်မည်» ဟု အထွဋ်အမြတ် အရှင်ပေါ်၌ စိတ်ကို တည်စေ하였다။

Verse 28

स गत्वा सरितं पुण्यामेकाग्रश्रद्धयान्वितः / जजाप रुद्रमनिशं महेशासक्तमानसः

သူသည် သန့်ရှင်းသော မြစ်တစ်စင်းသို့ သွားရောက်၍ တစ်ချက်တည်းသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြည့်ဝကာ၊ မဟေရှာ (ရှီဝ) ပေါ်၌ စိတ်ကပ်လျက် ရုဒြမန်တရကို မပြတ်မနား ဂျပ하였다။

Verse 29

तस्य कोट्यां तु पूर्णायां शङ्करो भक्तवत्सलः / आगत्य साम्बः सगणो वरदो ऽस्मीत्युवाच ह

ကောဋိ ပြည့်စုံသွားသောအခါ၊ ဘက္တဝတ္ဆလ သင်္ကရသည် စာမ္ဗအဖြစ် ဂဏများနှင့်အတူ လာရောက်ကာ «ငါသည် အပေးအကမ်း (ဗရဒ) ဖြစ်၏» ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 30

स वव्रे पुनरेवाहं जपेयं कोटिमीश्वरम् / तावदायुर्महादेव देहीति वरमीश्वर

ထို့နောက် ငါသည် ထပ်မံ ဗရကို ရွေးချယ်하였다—«အရှင်၏ နာမကို ကောဋိတစ်ကြိမ် ဂျပစေပါ။ အို မဟာဒေဝ၊ ထိုဂျပ ပြီးစီးရန် လိုအပ်သမျှ အရွယ်အိုင်းကို ငါ့အား ပေးတော်မူပါ» ဟု အရှင်ထံ တောင်းလျှောက်하였다။

Verse 31

एवमस्त्विति संप्रोच्य देवो ऽप्यन्तरधीयत / जजाप कोटिं भगवान् भूयस्तद्गतमानसः

«အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်စေ» ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ဒေဝသည် မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။ ထို့နောက် ဘုရားပေးကောင်းချီးခံရသူသည် ထိုအရှင်ပေါ်၌ စိတ်တည်လျက် ကောဋိတစ်ကြိမ်ကို ထပ်မံ ဂျပ하였다။

Verse 32

द्वितीयायां च कोट्यां वै संपूर्णायां वृषध्वजः / आगत्य वरदो ऽस्मीति प्राह भूतगणैर्वृतः

ဒုတိယ ကိုဋိ ပြည့်စုံသည့်အခါ၊ နွားအလံတင်သော ဝೃષဓွဇ (ရှီဝ) သည် ဘူတဂဏများ ဝန်းရံလျက် ရောက်လာပြီး—«ငါလာပြီ၊ တောင်းလော့၊ ငါသည် ကောင်းချီးပေးသူ» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 33

तृतीयां जप्तुमिच्छामि कोटिं भूयो ऽपि शङ्कर / तथास्त्वित्याह विश्वात्मा देवो ऽप्यन्तरधीयत

«အို ရှင်ကရ၊ တတိယ ကိုဋိကို ထပ်မံ ဂျပ်ချင်ပါသည်—နောက်ထပ် ကိုဋိတစ်ခု ထပ်၍» ဟု ဆိုသော်၊ စကြဝဠာ၏ အတ္တဖြစ်သော အရှင်က «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ» ဟု မိန့်ပြီး နတ်တော်သည် မျက်စိမှောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 34

कोटित्रये ऽथ संपूर्णे देवः प्रीतमना भृशम् / आगत्य वरदो ऽस्मीति प्राह भूतगणैर्वृतः

ကိုဋိ သုံးခု ပြည့်စုံသည့်အခါ၊ နတ်တော်သည် အလွန်ပီတိဖြစ်၍ ဘူတဂဏများ ဝန်းရံလျက် ရောက်လာပြီး—«ငါသည် ကောင်းချီးပေးသူ» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 35

जपेयं कोटिमन्यां वै भूयो ऽपि तव तेजसा / इत्युक्ते भगवानाह न जप्तव्यं त्वया पुनः

«သင်၏ တေဇောဓာတ်တော်၏ အာနုဘော်ကြောင့် နောက်ထပ် ကိုဋိတစ်ခုကိုလည်း ဂျပ်နိုင်ပါသေးသည်» ဟု ဆိုသော်၊ ဘဂဝန်က «သင်သည် ထပ်မံ မဂျပ်ရ» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 36

अमरो जरया त्यक्तो मम पार्श्वगतः सदा / महागणपतिर्देव्याः पुत्रो भव महेश्वरः

«အိုမင်းရင့်ခြင်းကြောင့် ပယ်ချခံရသော အမရတစ်ပါးသည် ငါ့ဘေး၌ အမြဲရှိနေ၏။ အို မဟေရှ္ဝရ၊ ထိုသူကို ဒေဝီ၏ သား မဟာဂဏပတိ ဖြစ်စေ» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 37

योगीश्वरो योगनेता गणानामीश्वरेश्वरः / सर्वलोकाधिपः श्रीमान् सर्वज्ञो मद्बलान्वितः

သူသည် ယောဂီတို့၏ အရှင်၊ ယောဂ၏ လမ်းညွှန်၊ ဂဏာတို့၏ အဓိပတိ၊ အရှင်တို့အပေါ် အမြင့်ဆုံး အရှင်ဖြစ်၏။ လောကအားလုံး၏ အဓိပတိ၊ သီရိတော်ပြည့်ဝ၍ အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ အဆုံးစွန်အားဖြင့် ငါ၏ အင်အားဖြင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။

Verse 38

ज्ञानं तन्मामकं दिव्यं हस्तामलकवत् तव / आभूतसंप्लवस्थायी ततो यास्यसि मत्पदम्

ငါ၏ ဒိဗ္ဗသိပ္ပံဉာဏ်တော်သည် သင်အတွက် လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ အသီးကဲ့သို့ ထင်ရှားပြတ်သားလာမည်။ သတ္တဝါတို့ ပျက်သုဉ်းရာ ကာလအထိ သင်နှင့်အတူ တည်မြဲ၍ ထို့နောက် ငါ၏ အဆင့်အတန်း (အမြင့်ဆုံး နေရာ) သို့ သင့်ကို ခေါ်ဆောင်မည်။

Verse 39

एतदुक्त्वा महादेवो गणानाहूय शङ्करः / अभिषेकेण युक्तेन नन्दीश्वरमयोजयत्

ဤသို့ မဟာဒေဝ ရှင်ကရသည် မိန့်ကြားပြီးနောက် ဂဏာတို့ကို ခေါ်ယူကာ သင့်တော်သော အဘိသေက မင်္ဂလာဖြင့် နန္ဒီဣශ්ဝရကို တရားဝင် တင်မြှောက်တော်မူ하였다။

Verse 40

उद्वाहयामास च तं स्वयमेव पिनाकधृक् / मरुतां च शुभां कन्यां सुयशेति च विश्रुताम्

ပိနာကကိုင်ရှင် (ရှီဝ) သည် ကိုယ်တိုင်ပင် မရုတ်တို့၏ မင်္ဂလာသမီးတော်၊ “စုယာသာ” ဟု ကျော်ကြားသူမနှင့် သူ့ကို လက်ထပ်ပေးတော်မူ하였다။

Verse 41

एतज्जप्येश्वरं स्थानं देवदेवस्य शूलिनः / यत्र तत्र मृतो मर्त्यो रुद्रलोके महीयते

ဤသည်မှာ ဒေဝဒေဝ ရှူလင်၏ “ဇာပျေဣශ්ဝရ” သန့်ရှင်းသော အာသနတော် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို လူသားတစ်ဦး သေဆုံးလျှင် ရုဒြလောက၌ ဂုဏ်တင်မြှောက်ခြင်း ခံရ၏။