Adhyaya 51

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चाशो ऽध्यायः सूत उवाच वेदव्यासावताराणि द्वापरे कथितानि तु / महादेवावताराणि कलौ शृणुत सुव्रताः

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏ၊ ဆတ်-စာဟသရီ သံဟိတာ၊ ပူရ္ဝဗာဂ၌ အခန်း ၅၀ ပြီးဆုံး၏။ စူတက ပြောသည်— «ဒ్వာပရယုဂ၌ ဝေဒဗျာသ၏ အဝတာရများကို ဖော်ပြပြီးပြီ; ယခု ကလိယုဂ၌ မဟာဒေဝ၏ အဝတာရများကို အကျင့်သစ္စာတည်ကြည်သူတို့ နားထောင်ကြလော့»။

Verse 2

आद्ये कलियुगे श्वेतो देवदेवो महाद्युतिः / नाम्ना हिताय विप्राणामभूद् वैवस्वते ऽन्तरे

ကလိယုဂ၏ အစဦး၌ တေဝဒေဝ မဟာဒေဝသည် အလွန်တောက်ပသော အရှင်ဖြစ်၍ «ရွှေတ» ဟူသော နာမဖြင့် ဝိုင်ဝသ္ဝတ မန္ဝန္တရအတွင်း ပုရောဟိတ်ဗြာဟ္မဏတို့၏ အကျိုးအတွက် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 3

हिमवच्छिखरे रम्ये छगले पर्वतोत्तमे / तस्य शिष्याः शिखायुक्ता वभूवुरमितप्रभाः

ဟိမဝတ်တောင်တန်း၏ လှပသော ထိပ်ဖျား၊ ချဂလ ဟူသော အထူးမြတ်သော တောင်ပေါ်၌၊ ထိုအရှင်၏ တပည့်များသည် သီခာ (ဆံထုံးသန့်) ကို ထားရှိကာ အတိုင်းမသိ တောက်ပမှုကို ရရှိကြ၏။

Verse 4

श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः / चत्वारस्ते महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः

ရွှေတ၊ ရွှေတသီခ၊ ရွှေတအာသျ၊ နှင့် ရွှေတလိုဟိတ—ဤလေးပါးသည် မဟာအတ္တမန် ဗြာဟ္မဏ ရှင်ရသေ့များဖြစ်၍ ဝေဒများကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 5

सुभानो दमनश्चाथ सुहोत्रः कङ्कणस्तथा / लोकाक्षिरथ योगीन्द्रो जैगीषव्यस्तु सप्तमे

သုဘာန၊ ဒမန၊ သုဟောတြ၊ ကင်္ကဏ၊ လောကာက္ခိရထ၊ ယောဂီန္ဒြ (ယောဂီတို့၏ အရှင်) နှင့် ဇိုင်ဂီရှဗျ—ဤတို့ကို သတ္တမ အစု (သတ္တမ လိုက်စဉ်) ဟု ရေတွက်ကြ၏။

Verse 6

अष्टमे दधिवाहः स्यान्नवमे वृषभः प्रभुः / भृगुस्तु दशमे प्रोक्तस्तस्मादुग्रः परः स्मृतः

မန်ဝန္တရ အဋ္ဌမတွင် ဒဓိဝါဟ ဖြစ်မည်၊ နဝမတွင် အရှင် ဝೃષဘ ဖြစ်မည်။ ဒသမတွင် ဘೃဂု ကို အဓိက ရှိအဖြစ် ကြေညာထားသဖြင့် ထိုစက်ဝန်း၌ အုဂြ ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 7

द्वादशे ऽत्रिः समाख्यातो बली चाथ त्रयोदशे / चतुर्दशे गौतमस्तु वेदशीर्षा ततः परम्

ဒွါဒသမ စက်ဝန်းတွင် အတြိ ကို ကြေညာထားပြီး၊ တြယောဒသမတွင် ဘလိ ဖြစ်သည်။ စတုရ္ဒသမတွင် ဂေါတမ ကို အမှန်တကယ် အမည်တင်ထားပြီး၊ ထို့နောက် ဝေဒသီර්ษာ လာသည်။

Verse 8

गोकर्णश्चाभवत् तस्माद् गुहावासः शिखण्ड्यथ / जटामाल्यट्टहासश्च दारुको लाङ्गली क्रमात्

ထိုအကြောင်းကြောင့် ထိုနေရာကို ဂိုကර්ဏ ဟု ခေါ်လာကြပြီး၊ ထို့နောက် ဂုဟာဝါသ နှင့် ရှိခဏ္ဍိန် ဟူသော အမည်များ ပေါ်လာသည်။ အစဉ်လိုက်အားဖြင့် ဇဋာမာလျ၊ အဋ္ဌဟာသ၊ ဒါရုက၊ လာင်္ဂလီ ဟူသော အမည်များလည်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 9

श्वेतस्तथा परः शूली डिण्डी मुण्डी च वै क्रमात् / सहिष्णुः सोमशर्मा च नकुलीशो ऽन्तिमे प्रभुः

ထို့နောက် အစဉ်လိုက်အားဖြင့် ရှွေတ၊ ထို့နောက် ပရ၊ ထို့နောက် ရှူလီ၊ ဒိဏ္ဍီ နှင့် မုဏ္ဍီ တို့လာသည်။ ထို့ပြင် သဟိဏ္ဏု နှင့် သောမရှර්မာ လည်းရှိပြီး၊ နောက်ဆုံးအဖြစ် အရှင် နကူလီရှ ကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 10

वैवस्वते ऽन्तरे शंभोरवतारास्त्रिशूलिनः / अष्टाविंशतिराख्याता ह्यन्ते कलियुगे प्रभोः / तीर्थे कायावतारे स्याद् देवेशो नकुलीश्वरः

ဝိုင်ဝസ്വတ မန်ဝန္တရတွင် သုံးချွန်လှံကိုင် အရှင် ရှမ္ဘု၏ အဝတားများကို ၂၈ ပါးဟု ကြေညာထားသည်။ ကလိယုဂ အဆုံးတွင် တီရ္ထ သန့်ရှင်းရာ၌ ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာအဝတားအဖြစ် နကူလီရှွရ ဟူသော နာမဖြင့် ပေါ်ထွန်းမည်။

Verse 11

तत्र देवादिदेवस्य चत्वारः सुतपोधनाः / शिष्या बभूवुश्चान्येषां प्रत्येकं मुनिपुङ्गवाः

ထိုနေရာ၌ နတ်တို့၏နတ်တော်၏ အနီး၌ တပဿာပြည့်ဝသော သုတပောဓနာ လေးပါးသည် တပသီများအဖြစ် တပည့်ဖြစ်လာကြ၏။ ထို့ပြင် အခြားသူတို့တစ်ဦးချင်းစီအတွက်လည်း မြင်တော်မူသူ မုနိအထွဋ်အမြတ်များ သီးသန့်ရှိကြ၏။

Verse 12

प्रसन्नमनसो दान्ता ऐश्वरीं भक्तिमाश्रिताः / क्रमेण तान् प्रवक्ष्यामि योगिनो योगवित्तमान्

စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်ငြိမ်းချမ်း၍ အာရုံများကို ထိန်းသိမ်းကာ ဣශ්ဝရဘုရားသို့ ဘက္တိဖြင့် ခိုလှုံကြ၏။ ယခု ငါသည် ယောဂကို အကောင်းဆုံး သိမြင်သူ ယောဂီတို့ကို အဆင့်ဆင့် ရှင်းလင်းဖော်ပြမည်။

Verse 13

श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः / दुन्दुभिः शतरूपश्च ऋचीकः केतुमांस्तथा / विकेशश्च विशोकश्च विशापश्शापनाशनः

«ဖြူစင်သူ (Śveta)၊ ဖြူရောင်ထိပ်ခေါင်းရှိသူ (Śvetaśikha)၊ ဖြူမျက်နှာရှိသူ (Śvetāsya)၊ ဖြူနှင့်နီရောင်ပေါင်းစည်းသူ (Śvetalohita)၊ ဒုန္ဒုဘိ—ဒရမ်သံမြည်သူ၊ ရုပ်ပုံတစ်ရာရှိသူ (Śatarūpa)၊ Ṛcīka၊ ကေတုမန်—အလံတော်ဆောင်သူ၊ ဆံမရှိသူ (Vikeśa)၊ ဝိသောက—ဝမ်းနည်းမှုကင်းသူ၊ ဝိသာပ—အပြစ်မဲ့သူ၊ နှင့် ရှာပနာရှန—ကျိန်စာဖျက်ဆီးသူ»။

Verse 14

सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुर्दमो दुरतिक्रमः / सनः सनातनश्चैव मुकारश्च सनन्दनः

သူသည် «စူမုခ»—မင်္ဂလာမျက်နှာရှိသူ ဖြစ်သကဲ့သို့ «ဒုർമုခ»—ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်နှာရှိသူလည်း ဖြစ်၏။ «ဒုර්ဒမ»—မအနိုင်ယူနိုင်သူ၊ «ဒုရတိක්ရမ»—မကျော်လွန်နိုင်သူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် «သန» နှင့် «သနာတန»—ထာဝရတော် ဖြစ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသော အက္ခရာ «မု» လည်း ဖြစ်ကာ «သနန္ဒန» လည်း ဖြစ်၏။

Verse 15

दालभ्यश्च महायोगी धर्मात्मनो महौजसः / सुधामा विरजाश्चैव शङ्खपात्रज एव च

ထို့ပြင် ဒာလဘျ (Dālabhya) မဟာယောဂီနှင့်အတူ၊ ဓမ္မကို အတ္တမဖြစ်စေသော စိတ်ဓာတ်ကောင်းမြတ်၍ တေဇောဓာတ်ကြီးမားသူတို့—စုဓာမာ (Sudhāmā)၊ ဝိရာဇ (Viraja) နှင့် သင်္ခပာတြဇ (Śaṅkhapātraja) တို့လည်း ပါဝင်ကြ၏။

Verse 16

सारस्वतस्तथा मेघो घनवाहः सुवाहनः / कपिलश्चासुरिश्चैव वोढुः पञ्चशिखो मुनिः

ထို့အတူ စာရသ္ဝတ၊ မေဃ၊ ဃနဝါဟ၊ သုဝါဟန တို့ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် ကပိလ နှင့် အာသုရိ၊ ထို့နောက် ဝိုဍ္ဍု နှင့် မုနိ ပဉ္စသိခ တို့လည်း ပါဝင်၏။

Verse 17

पराशरश्च गर्गश्च भार्गवश्चाङ्गिरास्तथा / बलबन्धुर्निरामित्रः केतुशृङ्गस्तपोधनः

ပါရာရှရ နှင့် ဂရ္ဂ၊ ဘာရ္ဂဝ နှင့် အာင်္ဂိရသ လည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ဘလဗန္ဓု၊ နိရာမိတ္ရ၊ ကေတုရှೃင်္ဂ—ဤသူတို့သည် တပဿာဓန တပသ်ကြွယ်ဝသော တပသီများဖြစ်၏။

Verse 18

लम्बोदरश्च लम्बश्च लाम्बाक्षो लम्बकेशकः / सर्वज्ञः समबुद्धिश्च साध्यः सत्यस्तथैव च

အရှင်သည် ဗိုက်ကြီးသောသူ၊ အရပ်ရှည်သောသူ၊ မျက်စိကျယ်သောသူ၊ ဆံပင်ရှည်စီးဆင်းသောသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ အရှင်သည် အလုံးစုံသိမြင်သူ၊ အားလုံးအပေါ် တန်းတူစိတ်ရှိသူ၊ ရောက်နိုင်သော ပန်းတိုင်၊ ထို့ပြင် သစ္စာတရားကိုယ်တိုင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 19

शुधामा काश्यपश्चैव वसिष्ठो विरजास्तथा / अत्रिरुग्रस्तथा चैव श्रवणो ऽथ श्रविष्ठकः

ရှုဓာမာ၊ ကာရှျပ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ နှင့် ဝိရာဇာ; ထို့အတူ အတြိ နှင့် ဥဂ္ရ; ထို့ပြင် ရှရဝဏ နှင့် ရှရဝိဋ္ဌက—ဤသူတို့သည် ဤစာရင်းတွင် ဖော်ပြသော ရှင်မုနိများဖြစ်၏။

Verse 20

कुणिश्च कुणिबाहुश्च कुशरीरः कुनेत्रकः / कश्यपोह्युशना चैव च्यवनो ऽथ बृहस्पतिः

ထို့ပြင် ကုဏိ၊ ကုဏိဗာဟု၊ ကုရှရီရ၊ နှင့် ကုနေတ္ရက ရှိ၏။ ထို့အတူ ကာရှျပ၊ ဥရှနာ (ရှုကြ)၊ ချဝန၊ ထို့နောက် ဗြဟ္စပတိ လည်းရှိ၏။

Verse 21

उतथ्यो वामदेवश्च महाकायो महानिलः / वाचश्रवाः सुपीकश्च श्यावाश्वः सपथीश्वरः

ဥတသျနှင့် ဝာမဒေဝ၊ မဟာကာယနှင့် မဟာနီလ၊ ဝာစရှရဝါနှင့် စုပီက၊ ရှျာဝာရှွနှင့် စပသီဣရှွရ—ဤအရိုအသေခံရသော ရှင်ရသီများကိုလည်း ထင်ရှားသော မဟာရသီ၊ ဒർശနရှင်များအဖြစ် ရေတွက်ထားသည်။

Verse 22

हरिण्यनाभः कौशल्यो लोकाक्षिः कुथुमिस्तथा / सुमन्तुर्वर्चरी विद्वान् कबन्धः कुशिकन्धरः

ဟရိဏျနာဘ၊ ကောသလျ၊ လောကာက္ခိနှင့် ကုထုမိ၊ စုမန္တု၊ ပညာရှိ ဝရ္စရီ၊ ကဗန္ဓနှင့် ကုသိကန္ဓရ—ဤနေရာ၌ ဤရသီတို့၏ အမည်များကို ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။

Verse 23

प्लक्षो दार्भायणिश्चैव केतुमान् गौतमस्तथा / भल्लापी मधुपिङ्गश्च श्वेतकेतुस्तपोनिधिः

ပလက္ခနှင့် ဒာರ್ಭာယဏိ၊ ကေတုမာန်နှင့် ဂေါတမ၊ ဘလ္လာပီ၊ မဓုပိင်္ဂနှင့် ရှွေတကေတု—တပဿ၏ خزانهတော်ကဲ့သို့ အစွမ်းတန်သော ရသီဖြစ်သည်။

Verse 24

उशिजो बृहदुक्थश्च देवलः कपिरेव च / शालिहोत्रो ऽग्निवेश्यश्च युवनाश्वः शरद्वसुः

ဥသိဇ၊ ဗೃಹဒုက္ထ၊ ဒေဝလနှင့် ကပိ၊ ထို့အတူ ရှာလိဟောထရနှင့် အဂ္နိဝေရှျ၊ ယုဝနာရှွနှင့် ရှရဒ္ဝစု—ဤမျိုးဆက်စာရင်း၌ ရေတွက်ဖော်ပြထားသော ရသီများဖြစ်သည်။

Verse 25

छगलः कुण्डकर्णश्च कुम्भश्चैव प्रवाहकः / उलूको विद्युतश्चैव शाद्वलो ह्याश्वलायनः

ချဂလ၊ ကုဏ္ဍကဏ္ဏ၊ ကုမ္ဘနှင့် ပရဝါဟက၊ ဥလူကနှင့် ဝိဒျုတ၊ ထို့အတူ ရှာဒ္ဝလနှင့် အာရှွလာယန—ဤနေရာ၌ ဤအမည်များကို ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။

Verse 26

अक्षपादः कुमारश्च उलूको वत्स एव च / कुशिकश्चैव गर्गश्च मित्रको ऋष्य एव च

အက္ṣပာဒ၊ ကုမာရ၊ ဥလူက နှင့် ဝတ္စ; ထို့အတူ ကုသိက နှင့် ဂါရ္ဂ၊ ထို့ပြင် မိတ္ရက နှင့် ရှိယ—ဤတို့သည် ဖော်ပြထားသော ရှင်ရသေ့များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 27

शिष्या एते महात्मानः सर्वोवर्तेषु योगिनाम् / विमला ब्रह्मभूयिष्ठा ज्ञानयोगपरायणाः

ဤတို့သည် တပည့်များ—မဟာအတ္မာများ—ယောဂီတို့၏ အကျင့်လမ်းအားလုံးအနက် ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ အကျင့်စင်ကြယ်၍ မလွဲမသွေ ဘြဟ္မန်၌ တည်မြဲကာ လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏယောဂ၌ အပြည့်အဝ အပ်နှံထားကြသည်။

Verse 28

कुर्वन्ति चावताराणि ब्राह्मणानां हिताय हि / योगेश्वराणामादेशाद् वेदसंस्थापनाय वै

အမှန်တကယ် သူတို့သည် ဘြာဟ္မဏတို့၏ အကျိုးအတွက် အဝတာရအဖြစ် မွေးဖွားလာကြသည်။ ထို့ပြင် ယောဂ၏ အရှင်များ၏ အမိန့်တော်အရ ဝေဒများကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 29

ये ब्राह्मणाः संस्मरन्ति नमस्यन्ति च सर्वदा / तर्पयन्त्यर्चयन्त्येतान् ब्रह्मविद्यामवाप्नुयुः

အမြဲတမ်း သူတို့ကို အောက်မေ့သတိရ၍ အစဉ်မပြတ် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ ဤအရှင်မြတ်တို့ကို တర్పဏပေး၍ အာရ္ချနာပြုသော ဘြာဟ္မဏတို့သည် ဘြဟ္မဝိဒ္ယာ—ဘြဟ္မန်၏ ဉာဏ်ပညာကို ရရှိကြမည်။

Verse 30

इदं वैवस्वतं प्रोक्तमन्तरं विस्तरेण तु / भविष्यति च सावर्णो दक्षसावर्ण एव च

ဤသို့ဖြင့် ဝိုင်ဝသ္ဝတ မန္ဝန္တရကို အသေးစိတ် ဟောကြားပြီးပြီ။ အနာဂတ်တွင် စာဝර්ဏ မနု ပေါ်ထွန်းမည်၊ ထို့အတူ ဒက္ษ-စာဝර්ဏ လည်း ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 31

दशमो ब्रह्मसावर्णो धर्मसावर्ण एव च / द्वादशो रुद्रसावर्णो रोचमानस्त्रयोदशः / भौत्यश्चतुर्दशः प्रोक्तो भविष्या मनवः क्रमात्

ဒသမ မနုမှာ ဗြဟ္မာ-သာဝර්ဏ ဖြစ်၍၊ တစ်ဆယ့်တစ်မနုမှာ ဓမ္မ-သာဝර්ဏ ဖြစ်၏။ တစ်ဆယ့်နှစ်မနုမှာ ရုဒ္ဒရ-သာဝර්ဏ၊ တစ်ဆယ့်သုံးမနုမှာ ရောစမာန ဖြစ်၏။ တစ်ဆယ့်လေးမနုကို ဘောတျယာ ဟု ကြေညာထားပြီး၊ အနာဂတ် မနုတို့ကို အစဉ်လိုက် ဆိုထားသည်။

Verse 32

अयं वः कथितो ह्यंशः पूर्वो नारायणेरितः / भूतभव्यैर्वर्तमानैराख्यानैरुपबृंहितः

ဤအပိုင်းကို သင်တို့အား ယခု ပြောကြားပြီးပြီ—နာရာယဏက ကြေညာခဲ့သော ရှေးဟောင်း သင်ခန်းစာတစ်ရပ်ဖြစ်၍၊ အတိတ် အနာဂတ် နှင့် ပစ္စုပ္ပန်တို့မှ အကြောင်းအရာများဖြင့် ပိုမိုပြည့်စုံစေထားသည်။

Verse 33

यः पठेच्छृणुयाद् वापि श्रावयेद् वा द्विजोत्तमान् / स सर्वपापनिर्मुक्तो ब्रह्मणा सह मोदते

ဤသင်ခန်းစာကို ရွတ်ဖတ်သူ၊ ကြားနာသူ၊ သို့မဟုတ် ဒွိဇောတ္တမန် (နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသူတို့အထွတ်) ကို ကြားနာစေသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ ဗြဟ္မာနှင့်အတူ ပျော်မြူးတော်မူ၏။

Verse 34

पठेद् देवालये स्नात्वा नदीतीरेषु चैव हि / नारायणं नमस्कृत्य भावेन पुरुषोत्तमम्

ရေချိုးပြီးနောက် ဘုရားကျောင်း၌လည်းကောင်း မြစ်ကမ်းပါးတို့၌လည်းကောင်း ဤပဝိတရစာကို ရွတ်ဖတ်သင့်၏။ ထို့နောက် စိတ်နှလုံးယုံကြည်မှုဖြင့် နာရာယဏကို ဦးညွှတ်နမസ്കာရပြုကာ ပုရုရှောတ္တမ (အမြင့်ဆုံး ပုရုရှ) ကို ပူဇော်သင့်၏။

Verse 35

नमो देवादिदेवाय देवानां परमात्मने / पुरुषाय पुराणाय विष्णवे कूर्मरूपिणे

ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်အကြီးဆုံး၊ ဒေဝတို့၏ ပရမာတ္မန်တော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။ ပုရုရှ အစဉ်အလာရှေးဦး၊ ပုရာဏတော်—ကူးර්မရုပ်ကို ခံယူတော်မူသော ဗိෂ္ဏုတော်အား နမောတော်တင်ပါ၏။