Adhyaya 48

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साह्स्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तचत्वारिंशोध्यायः सूत उवाच शाकद्वीपस्य विस्ताराद् द्विगुणेन व्यवस्थितः / क्षीरार्णवं समाश्रित्य द्वीपः पुष्करसंवृतः

ဤသို့ပင် သီရိကူර්မပုရာဏ၌၊ ခြောက်ထောင်ဂါထာပါသော သံဟိတာတွင်၊ ပူရဝဘားဂ၌—စူတာက မိန့်တော်မူသည်။ ပုရှ္ကရဒွီပသည် ရှာကဒွီပ၏ အကျယ်အဝန်းထက် နှစ်ဆဖြစ်အောင် စီစဉ်ထား၏။ နို့ပင်လယ်ကို အားထား၍ တည်ရှိပြီး၊ ပုရှ္ကရ (ကြာပန်းသဏ္ဍာန်) ဒေသက ဝန်းရံထား၏။

Verse 2

एक एवात्र विप्रेन्द्राः पर्वतो मानसोत्तरः / योजनानां सहस्त्राणि सार्धं पञ्चाशदुच्छ्रितः / तावदेव च विस्तीर्णः सर्वतः परिमण्डलः

ဗိပရိန္ဒြာတို့အို၊ ဤနေရာ၌ မာနသောတ္တရဟု ခေါ်သော တောင်တစ်လုံးတည်းရှိ၏။ ၎င်းသည် အမြင့် ယောဇန ၁,၀၅၀ ရှိပြီး အကျယ်လည်း ထိုအတိုင်းတူ၏။ အရပ်ရပ်၌ စက်ဝိုင်းကဲ့သို့ ပြည့်စုံစွာ ဝန်းရံနေ၏။

Verse 3

स एव द्वीपः पश्चार्धे मानसोत्तरसंज्ञितः / एक एव महासानुः संनिवेशाद् द्विधा कृतः

ထိုဒွီပသည် အနောက်ဘက်အပိုင်း၌ မာနသောတ္တရဟု ခေါ်၏။ ၎င်းသည် တောင်ရိုးကြီးတစ်ခုတည်းဖြစ်သော်လည်း၊ တည်ဆောက်ပုံအရ နှစ်ပိုင်းခွဲထားသကဲ့သို့ ဖော်ပြကြ၏။

Verse 4

तस्मिन् द्वीपे स्मृतौ द्वौ तु पुण्यौ जनपदौ शुभौ / अपरौ मानसस्याथ पर्वतस्यानुमण्डलौ / महावीतं स्मृतं वर्षं धातकीखण्डमेव च

ထိုဒွီပ၌ ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ မင်္ဂလာရှိသော နယ်မြေ နှစ်ခုကို မှတ်သားကြ၏။ တစ်ခုကို မာနသျ ဟု ခေါ်ပြီး၊ တစ်ခုမှာ တောင်ကို ဝန်းရံထားသော နယ်မြေဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ဝර්ษ (varṣa) ကို မဟာဝီတ ဟုလည်း၊ ဓာတကီခဏ္ဍ ဟုလည်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 5

स्वादूदकेनोदधिना पुष्करः परिवारितः / तस्मिन् द्वीपे महावृक्षो न्यग्रोधो ऽमरपूजितः

ချိုမြိန်သောရေသမုဒ္ဒရာက ဝိုင်းရံထားသော ပုෂ္ကရသည် တည်ရှိ၏။ ထိုကျွန်းပေါ်တွင် အမရတို့ပင် ရိုသေဘုဇာသော မဟာညဂ္ရောဓ (ဗညန်) သစ်ပင်ကြီး တည်၏။

Verse 6

तस्मिन् निवसति ब्रह्मा विश्वात्मा विश्वभावनः / तत्रैव मुनिशार्दूलाः शिवनारायणालयः

ထိုနေရာ၌ စကြဝဠာ၏ အတ္တမဟာဝိညာဉ်ဖြစ်သော၊ လောကတို့ကို ပေါ်ထွန်းစေ၍ ထိန်းသိမ်းသော ဘြဟ္မာသည် နေထိုင်၏။ ထိုနေရာတည်းမှာပင်၊ အို ကျားကဲ့သို့သော မုနိတို့၊ ရှိဝနှင့် နာရာယဏ၏ အာလယ (အဘိဓာန်) ရှိ၏။

Verse 7

वसत्यत्र महादेवो हरोर्ऽद्धहरिरव्ययः / संपूज्यमानो ब्रह्माद्यैः कुमाराद्यैश्च योगिभिः / गन्धर्वैः किन्नरैर्यक्षैरीश्वरः कृष्णपिङ्गलः

ဤနေရာ၌ မဟာဒေဝသည် နေထိုင်၏—ဟရ (ရှီဝ) နှင့် ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) တစ်ဝက်စီဖြစ်သော၊ မပျက်မယွင်းသော အရှင်။ ဘြဟ္မာတို့နှင့် အခြားဒေဝများ၊ သနတ်ကုမာရတို့နှင့် ယောဂ၌ တည်သော မုနိများကလည်းကောင်း၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ကိန္နရ၊ ယက္ခတို့ကလည်းကောင်း ရိုသေဘုဇာကြ၏—အမဲနှင့် အဝါညိုရောင်သွေးရှိသော ဣශ්ဝရ။

Verse 8

स्वस्थास्तत्र प्रजाः सर्वा ब्रह्मणा सदृशत्विषः / निरामया विशोकाश्च रागद्वेषविवर्जिताः

ထိုနေရာ၌ လူအပေါင်းတို့သည် ကျန်းမာပြည့်စုံ၍ တည်ငြိမ်ကောင်းမွန်ကြ၏၊ ဘြဟ္မာကဲ့သို့ တောက်ပကြ၏။ ရောဂါကင်း၍ ဝမ်းနည်းမှုကင်းကာ ရာဂနှင့် ဒွေෂကင်းကြ၏။

Verse 9

सत्यानृते न तत्रास्तां नोत्तमाधममध्यमाः / न वर्णाश्रमधर्माश्च न नद्यो न च पर्वताः

ထိုနေရာ၌ အမှန်နှင့် အမှား မတည်ရှိကြ; အမြင့်၊ အနိမ့်၊ အလယ် ဟူသော ခွဲခြားမှုလည်း မရှိ။ ထိုနေရာ၌ ဝဏ္ဏ-အာရှ్రమ ဓမ္မတို့လည်း မရှိ၊ မြစ်များလည်း မရှိ၊ တောင်များလည်း မရှိ။

Verse 10

परेण पुष्करस्याथ स्थितो महान् / स्वादूदकसमुद्रस्तु समन्ताद् द्विजसत्तमाः

ပုရှ္ကရ၏ အနောက်ဘက်တွင် ချိုမြိန်သောရေ၏ မဟာသမုဒ္ဒရာတစ်စင်း ရှိ၍ ထိုဒေသကို အရပ်လေးမျက်နှာလုံး ပတ်လည်ဝန်းရံထားသည်၊ အို ဒွိဇသတ္တမတို့။

Verse 11

परेण तस्य महती दृश्यते लोकसंस्थितिः / काञ्चनी द्विगुणा भूमिः सर्वा चैव शिलोपमा

ထိုအရာ၏ အလွန်ဘက်တွင် လောကများ၏ အကျယ်ပြန့်သော စီမံတည်ရှိမှုကို မြင်ရသည်။ ထိုနေရာ၌ ရွှေရောင်မြေပြင်တစ်ခု ရှိပြီး အကျယ်အဝန်းသည် နှစ်ဆဖြစ်ကာ အနှံ့အပြား ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ခိုင်မာသည်။

Verse 12

तस्याः परेण शैलस्तु मर्यादात्मात्ममण्डलः / प्रकाशश्चाप्रकाशश्च लोकालोकः स उच्यते

ထိုဒေသ၏ အလွန်ဘက်တွင် တောင်တစ်လုံး ရပ်တည်နေသည်။ ၎င်း၏ သဘာဝသည် အတ္တမဏ္ဍလကို ဝိုင်းကာကွယ်သော နယ်နိမိတ်ဖြစ်၏။ အလင်းလည်းဖြစ်၊ အလင်းမရှိခြင်းလည်းဖြစ်သဖြင့် ‘လောကာလောက’ ဟု ခေါ်ကြသည်—လောကနှင့် အလောက (အလင်းနှင့် အမှောင်) ကို ခွဲခြားသောတောင်။

Verse 13

योजनानां सहस्त्राणि दश तस्योच्छ्रयः स्मृतः / तावानेव च विस्तारो लोकालोको महागिरिः

မဟာတောင် လောကာလောက၏ အမြင့်ကို ယောဇနာ တစ်သောင်းဟု ဆိုကြသည်။ ၎င်း၏ အကျယ်လည်း ထိုမျှတူညီသည်။

Verse 14

समावृत्य तु तं शैलं सर्वतो वै तमः स्थितम् / तमश्चाण्डकटाहेन समन्तात् परिवेष्टितम्

သို့သော် ထိုတောင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ အမှောင်သည် အရပ်အားလုံးတွင် တည်နေ၏။ ထိုအမှောင်သည် မဟာအိုးကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပတ်လည်အနှံ့ လုံးဝ ဝန်းရံထားသည်။

Verse 15

एतै सप्त महालोकाः पातालाः सप्तकीर्तिताः / ब्रह्माण्डस्यैष विस्तारः संक्षेपेण मयोदितः

ဤသို့ပင် မဟာလောက ခုနစ်ပါးနှင့် ပာတාල (အောက်လောက) ခုနစ်ပါးကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ဤသည်မှာ ငါပြောကြားသကဲ့သို့ ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကောစမစ်ဥ) ၏ အကျယ်အဝန်းနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံကို အကျဉ်းချုပ်ဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 16

अण्डानामीदृशानां तु कोट्यो ज्ञेयाः सहस्त्रशः / सर्वगत्वात् प्रधानस्य कारणस्याव्ययात्मनः

ဤကဲ့သို့သော ဘြဟ္မာဏ္ဍများသည် သန်းပေါင်းများစွာ—အမှန်တကယ် ထောင်ပေါင်းထောင်ပေါင်း—ရှိကြောင်း သိမှတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ မပျက်မယွင်းသဘောရှိ၍ အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့နေသော မူလအကြောင်းရင်း «ပဓာန» ကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 17

अण्डेष्वेतेषु सर्वेषु भुवनानि चतुर्दश / तत्र तत्र चतुर्वक्त्रा रुद्रा नारायणादयः

ဤဘြဟ္မာဏ္ဍအားလုံးအတွင်း၌ လောက (ဘုဝန) ဆယ့်လေးပါး ရှိသည်။ ထိုတစ်ခုချင်းစီ၌ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာ၊ ရုဒြ၊ နာရာယဏ နှင့် အခြားသော ဒေဝတားအင်အားများလည်း ရှိကြသည်။

Verse 18

दशोत्तरमथैकैकमण्डावरणसप्तकम् / समन्तात् संस्थितं विप्रा यत्र यान्ति मनीषिणः

ထို့နောက်၊ ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ မဏ္ဍလ-အာဝရဏ ခုနစ်ထပ်စီပါသော အဝိုင်းအကာအရံ အစု ဆယ့်ခုနစ်စုသည် အရပ်ရပ်မှ ဝန်းရံတည်ရှိနေသည်။ ထိုသို့သောနေရာသို့ ပညာရှိတို့သည် (သမาธိနှင့် သာသနာယာတရာ၌) ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။

Verse 19

अनन्तमेकमव्यक्तनादिनिधनं महत् / अतीत्य वर्तते सर्वं जगत् प्रकृतिरक्षरम्

အနန္တ၊ တစ်ပါးတည်း၊ မဖော်ပြနိုင်သော (အဝျက်တ)၊ မဟတ်ကြီး၊ အစမရှိ အဆုံးမရှိသော အက္ခရာ ပရကృతిသည် လောကအားလုံးကို လွန်ကဲ၍လည်း၊ ထိုးဖောက်၍လည်း တည်ရှိသည်။ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် ထိုအရာ၏ အလွန်၌လည်း၊ ထိုအရာအားဖြင့်လည်း တည်မြဲနေသည်။

Verse 20

अनन्तत्वमनन्तस्य यतः संख्या न विद्यते / तदव्यक्तमिति ज्ञेयं तद् ब्रह्म परमं पदम्

အနန္တသည် အဆုံးမရှိသော သဘောရှိ၍ တိုင်းတာရန် ကိန်းဂဏန်းမရှိသဖြင့်၊ ထိုအရာကို အဗျက္တ (မပေါ်လွင်သော) ဟု သိမှတ်ပါ။ ထိုသည် ဘြဟ္မန်၊ အမြင့်ဆုံး အာသ్రယ (အဘိုဒ်) ဖြစ်သည်။

Verse 21

अनन्त एष सर्वत्र सर्वस्थानेषु पठ्यते / तस्य पूर्वं मयाप्युक्तं यत्तन्माहात्म्यमव्ययम्

အနန္တ၏ ဤသင်ခန်းစာ/သီချင်းကို နေရာတိုင်း၊ အရပ်ရပ်တွင် ရွတ်ဖတ်ကြသည်။ ၎င်း၏ မပျက်မယွင်းသော မဟာတ္မယ (ဂုဏ်သတင်း) ကိုလည်း ငါသည် ယခင်ကပင် ကြေညာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

Verse 22

गतः स एष सर्वत्र सर्वस्थानेषु वर्तते / भूमौ रसातले चैव आकाशे पवने ऽनले / अर्णवेषु च सर्वेषु दिवि चैव न सशयः

သူသည် အလုံးစုံပျံ့နှံ့သော သဘောတရားအဖြစ် ထွက်ပေါ်၍ နေရာတိုင်း၊ အရပ်ရပ်တွင် တည်ရှိသည်—မြေပြင်၌လည်း၊ ရသာတလ (အောက်လောက) ၌လည်း၊ အာကာသ၌လည်း၊ လေ၌လည်း မီး၌လည်း၊ သမုဒ္ဒရာအားလုံး၌လည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌လည်း—ဤအကြောင်း မသံသယရှိစရာမလို။

Verse 23

तथा तमसि सत्त्वे च एष एव महाद्युतिः / अनेकधा विभक्ताङ्गः क्रीडते पुरुषोत्तमः

ထို့အတူ တမသ်နှင့် သတ္တဝ၌လည်း ဤတစ်ပါးတည်းသော မဟာတေဇောရှိသူသည် ပေါ်လွင်သည်။ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ခွဲဝေကာ ပုရုရှောတ္တမသည် လီလာအဖြစ် ကမ္ဘာလောကကို ကစားလျက် ထင်ရှားစေသည်။

Verse 24

महेश्वरः परो ऽव्यक्तादण्डमव्यक्तसंभवम् / अण्डाद् ब्रह्मा समुत्पन्नस्तेन सृष्टमिदं जगत्

အဗျက္တထက် မြင့်မြတ်သော မဟေရှဝရ (အမြင့်ဆုံး အရှင်) သည် အဗျက္တမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ကောစ्मिक အဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) ကို ထုတ်ဖော်တော်မူ၏။ ထိုအဏ္ဍမှ ဘြဟ္မာ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ သူ့အားဖြင့် ဤလောကတစ်ခုလုံးကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။