
Bhūrloka-Vyavasthā — The Seven Dvīpas, Seven Oceans, and the Meru-Centered Order of Jambūdvīpa
ယခင်က ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ ဒေသ ၁၄ ခွဲခြားမှုကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် စူတသည် မဟာကာယဖွဲ့စည်းပုံမှ မြေပေါ်ဘုရားသန့်မြေဖြစ်သော ဘူရ္လောက၏ “တည်ငြိမ်သေချာသော အကောင့်” သို့ ပြောင်းလဲတင်ပြသည်။ အခန်းတွင် ဒွီပ ၇ ခု—ဂျမ္ဗူကို အဓိကထား၍ ပလက္ရှ၊ ရှာလ္မလ၊ ကုရှ၊ ကရောဉ္စ၊ ရှာက၊ ပုရှ္ကရ—နှင့် ပတ်လည်ဝိုင်းနေသော သမုဒ္ဒရာ ၇ ခုကို အကျယ်အဝန်း တဖြည်းဖြည်းကြီးလာသည့် အစီအစဉ်ဖြင့် ဖော်ပြသည် (ဆားရေ၊ ကြံရည်၊ အရက်၊ ဂျီ၊ ဒိန်ချဉ်ရည်၊ နို့၊ ချိုရေ)။ ဂျမ္ဗူဒွီပကို အလယ်ဗဟိုတွင်ထားပြီး ရွှေမေရုတောင်ကို မြေကြီးပန်းကန်၏ အချိုးအကွေ့အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ အမြင့်၊ မြေအောက်အနက်၊ အကျယ်တို့ကို တိတိကျကျ တိုင်းတာဖော်ပြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် ဝရ္ရှများကိုလည်း တောင်ဘက်တွင် ဘာရတ၊ ကိမ္ပုရုရှ၊ ဟရိဝရ္ရှ; မြောက်ဘက်တွင် ရာမယက၊ ဟိရဏ္ယမယ၊ ဥတ္တရကုရု; အရှေ့ဘက်တွင် ဘဒြာရှွ; အနောက်ဘက်တွင် ကေတုမာလ; အလယ်တွင် အီလာဝြတ ဟု စီစဉ်ဖော်ပြပြီး မန္ဒရ၊ ဂန္ဓမာဒန၊ ဝိပုလ၊ စုပာရ္ရှွ တောင်တန်းများကို ထောက်တိုင်တောင်များအဖြစ် ထည့်သွင်းသည်။ မေရုအနီးဝန်းကျင်ကို တောအုပ်များ၊ ရေကန်များနှင့် သန့်ရှင်းသော တောင်တန်းများစာရင်းကြီးဖြင့် ပိုမိုသန့်မြတ်စေကာ နောက်ဆုံးတွင် စိဒ္ဓများနှင့် ရှင်ရဟန်းများက ဘြဟ္မသဘော၌ တည်ငြိမ်သော ယောဂသမာဓိဖြင့် နေထိုင်ကြသည့် ပုံရိပ်ကို ဖော်ထုတ်ပြီး နောက်အခန်းများတွင် မြေပြင်သန့်မြေဗေဒနှင့် ဓမ္မ-ဝိညာဉ်ရေး အဓိပ္ပါယ်များကို ဆက်လက်ဖော်ပြရန် အခြေခံတည်ဆောက်သည်။
Verse 1
इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे द्विचत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच एतद् ब्रह्माण्डमाख्यातं चतुर्दशविधं महत् / अतः परं प्रवक्ष्यामि भूर्लोकस्यास्य निर्णयम्
ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏ၊ ခြောက်ထောင်ဂါထာပါသော သံဟိတာ၊ ပူರ್ವဗိဘာဂ၌ လေးဆယ်နှစ်မြောက် အခန်းပြီးဆုံး၏။ စူတက ပြော၏—«ကြီးမားသော ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) ကို ဆယ့်လေးလောကအဖြစ် ခွဲ၍ ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခုမှစ၍ ဤဘူရ္လောက (မြေပြင်လောက) ၏ သေချာသော အဆုံးအဖြတ်ကို ငါဟောပြမည်»။
Verse 2
जम्बुद्वीपः प्रधानो ऽयं प्लक्षः शाल्मल एव च / कुशः क्रौञ्चश्च शाकश्च पुष्करश्चैव सप्तमः
ဤဂျမ္ဗူဒွီပသည် အဓိကအမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ပ္လက္ษ၊ ရှာလ္မလ၊ ကုရှ၊ က္ရောဉ္စ၊ ရှာက နှင့် ပုෂ္ကရသည် ခုနစ်မြောက်အဖြစ် ရှိကြ၏။
Verse 3
एते सप्त महाद्वीपाः समुद्रैः सप्तभिर्वृताः / द्वीपाद् द्वीपो महानुक्तः सागरादपि सागरः
ဤတို့သည် မဟာဒွီပ ခုနစ်ပါး ဖြစ်၍ သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်ပါးက ဝိုင်းရံထားသည်။ ဒွီပမှ ဒွီပသို့ အဆင့်ဆင့် ပိုမိုကြီးမားကြောင်း ကြေညာထားသကဲ့သို့ သမုဒ္ဒရာမှ သမုဒ္ဒရာသို့လည်း တစ်ခုချင်းစီ ယခင်ထက် လွန်ကဲကြီးမားသည်။
Verse 4
क्षारोदेक्षुरसोदश्च सुरोदश्च घृतोदकः / दध्योदः क्षीरसलिलः स्वादूदश्चेति सागराः
သမုဒ္ဒရာတို့မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်— ဆားရေသမုဒ္ဒရာ၊ ကြံရည်သမုဒ္ဒရာ၊ မူးယစ်သောက်ရည်(သုရာ)သမုဒ္ဒရာ၊ ဂျီ(ဃృత)ရေသမုဒ္ဒရာ၊ ဒဓိ(ယိုဂတ်/နို့ချဉ်)သမုဒ္ဒရာ၊ နို့ရေသမုဒ္ဒရာ၊ နှင့် ချိုမြိန်သန့်ရေသမုဒ္ဒရာ။
Verse 5
पञ्चाशत्कोटिविस्तीर्णा ससमुद्रा धरा स्मृता / द्वीपैश्च सप्तभिर्युक्ता योजनानां समासतः
ကမ္ဘာမြေသည် ဝိုင်းရံနေသော သမုဒ္ဒရာများနှင့်အတူ အကျယ်အားဖြင့် ကုဋေငါးဆယ် (ယောဇန) ရှိသည်ဟု မှတ်သားကြသည်။ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ယောဇနအတိုင်းအတာဖြင့် တိုင်းတာထားသော ဒွီပ ခုနစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသည်ဟု ဖော်ပြသည်။
Verse 6
जम्बूद्वीपः समस्तानां द्वीपानां मध्यतः शुभः / तस्य मध्ये महामेरुर्विश्रुतः कनकप्रभः
မင်္ဂလာရှိသော ဇမ္ဗူဒွီပသည် ဒွီပအားလုံး၏ အလယ်ဗဟို၌ တည်ရှိသည်။ ထို၏ အလယ်တွင် ကနက(ရွှေ)ရောင်တောက်ပ၍ နာမည်ကျော်ကြားသော မဟာမေရု တောင်ကြီး တည်ရှိသည်။
Verse 7
चतुरशीतिसाहस्त्रो योजनैस्तस्य चोच्छ्रयः / प्रविष्टः षोडशाधस्ताद्द्वात्रिंशन्मूर्ध्नि विस्तृतः
ထို၏ အမြင့်မှာ ယောဇန ရှစ်သောင်းလေးထောင် ဖြစ်သည်။ မြေမျက်နှာပြင်အောက်သို့ ယောဇန တစ်သောင်းခြောက်ထောင် ဝင်ရောက်တည်ရှိပြီး၊ ထိပ်ဖျား၌ ယောဇန သုံးသောင်းနှစ်ထောင် အကျယ်ဖြန့်ကျက်သည်။
Verse 8
मूले षोडशसाहस्त्रो विस्तारस्तस्य सर्वतः / भूपद्मास्यास्य शैलो ऽसौ कर्णिकात्वेन संस्थितः
အောက်ခြေ၌ အရပ်လေးမျက်နှာလုံးတွင် ယောဇနာ တစ်သောင်းခြောက်ထောင်အထိ ကျယ်ပြန့်၏။ ထိုတောင်သည် ဤကမ္ဘာပဒ్మ၏ အလယ်ဗဟို «ကဏ္ဏိကာ» အဖြစ် တည်ရှိ၏။
Verse 9
हिमवान् हेमकूटश्च निषधश्चास्य दक्षिणे / नीलः श्वेतश्च शृङ्गी च उत्तरे वर्षपर्वताः
၎င်း၏ တောင်ဘက်တွင် ဟိမဝန်၊ ဟေမကူဋ၊ နိṣဓ တို့ရှိ၏။ မြောက်ဘက်တွင်မူ ဝර්ෂ-တောင်တန်းများဖြစ်သော နီလ၊ ရွှေတ (Śveta) နှင့် ရှೃင်ဂီ တို့ရှိ၏။
Verse 10
लक्षप्रमाणौ द्वौ मध्ये दशहीनास्तथा परे / सहस्त्रद्वितयोच्छ्रायास्तावद्विस्तारिणश्च ते
အလယ်၌ လက္ခတစ်လက္ခစီ တိုင်းတာသော အရာနှစ်ခုရှိ၏။ အခြားတို့သည် ထိုမှ ဆယ်လျော့သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့၏ အမြင့်မှာ နှစ်ထောင် ဖြစ်ပြီး အကျယ်လည်း ထိုမျှတူ၏။
Verse 11
भारतं दक्षिणं वर्षं ततः किंपुरुषं स्मृतम् / हरिवर्षं तथैवान्यन्मेरोर्दक्षिणतो द्विजाः
အို ဒွိဇာ ပညာရှိတို့၊ မေရုတောင်၏ တောင်ဘက်၌ «ဘာရတ» ဟုခေါ်သော တောင်ပိုင်း ဝර්ษ ရှိ၏။ ထို့နောက် «ကിംပုရုෂ» ဟု သိကြ၏။ ထို့အပြင် «ဟရိဝර්ษ» ဟုခေါ်သော အခြား ဝර්ษ တစ်ခုလည်း မေရု၏ တောင်ဘက်၌ တည်ရှိ၏။
Verse 12
रम्यकं चोत्तरं वर्षं तस्यैवानुहिरण्मयम् / उत्तराः कुरवश्चैव यथैते भरतास्तथा
၎င်း၏ မြောက်ဘက်တွင် «ရမ်ယက» ဟုခေါ်သော ဝර්ษ ရှိ၏။ ထို့၏ နောက်တစ်ဖက်တွင် «ဟိရဏ္မယ» ရှိ၏။ ထို့ပြင် «ဥတ္တရ-ကူရု» တို့လည်းရှိပြီး၊ ဤဘာရတပြည်သူတို့ကဲ့သို့ပင် သူတို့လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်ကြ၏။
Verse 13
नवसाहस्त्रमेकैकमेतेषां द्विजसत्तमाः / इलावृतं च तन्मध्ये तन्मध्ये मेरुरुच्छ्रितः
အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ဤဒေသတစ်ခုချင်းစီသည် ယောဇနာ ကိုးထောင်စီ ကျယ်ဝန်း၏။ ထိုတို့အလယ်၌ အီလာဝෘတ (Ilāvṛta) ရှိပြီး၊ အီလာဝෘတ၏ အလယ်ဗဟို၌ မြင့်မားသော မေရုတောင် ပေါ်ထွန်းတည်ရှိ၏။
Verse 14
मेरोश्चतुर्दिशं तत्र नवसाहस्त्रविस्तृतम् / इलावृतं महाभागाश्चात्वारस्तत्र पर्वताः / विष्कम्भा रचिता मेरोर्योजनायुतमुच्छ्रिताः
ထိုနေရာ၌ မေရုတောင်၏ လေးဘက်လုံးပတ်လည်တွင် အီလာဝෘတ (Ilāvṛta) သည် ယောဇနာ ကိုးထောင်အကျယ် ဖြန့်ကျက်တည်ရှိ၏။ အို မဟာဂုဏ်ရှိသူတို့၊ ထိုဒေသ၌ မေရုကို ထောက်ကူသည့် အထောက်တောင် လေးလုံး ရှိပြီး တစ်လုံးချင်းစီသည် ယောဇနာ တစ်သောင်းအမြင့် ထမြောက်၏။
Verse 15
पूर्वेण मन्दरो नाम दक्षिणे गन्धमादनः / विपुलः पश्चिमे पार्श्वे सुपार्श्वश्चोत्तरे स्मृतः
အရှေ့ဘက်၌ မန္ဒရ (Mandara) ဟူသောတောင်၊ တောင်ဘက်၌ ဂန္ဓမာဒန (Gandhamādana) ရှိ၏။ အနောက်ဘက်၌ ဝိပုလ (Vipula) ရှိပြီး၊ မြောက်ဘက်၌ စုပားရှွ (Supārśva) ဟူ၍ အစဉ်အလာအတိုင်း မှတ်သားကြ၏။
Verse 16
कदम्बस्तेषु जम्बुश्च पिप्पलो वट एव च / जम्बूद्वीपस्य सा जम्बूर्नामहेतुर्महर्षयः
ထိုအပင်တို့အနက် ကဒမ္ဗ (kadamba)၊ ဇမ္ဗူ (jambū)၊ ပိပ္ပလ (pippala) နှင့် ဗဋ (banyan) တို့ရှိ၏။ အို မဟာရိရှီတို့၊ ဂျမ္ဗူဒွီပ (Jambūdvīpa) ဟူသော အမည်၏ အကြောင်းရင်းမှာ ထို ဇမ္ဗူပင်ပင် ဖြစ်၏။
Verse 17
महागजप्रमाणानि जम्ब्वास्तस्याः फलानि च / पतन्ति भूभृतः पृष्ठे शीर्यमाणानि सर्वतः
ထို ဇမ္ဗူပင်၏ အသီးတို့သည် မဟာဆင်အရွယ်အစားရှိကြပြီး၊ တောင်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ အရပ်ရပ်မှ ကျသွားကာ ထိခိုက်သဖြင့် အစိတ်စိတ် ကွဲကြေသွား၏။
Verse 18
रसेन तस्याः प्रख्याता तत्र जम्बूनदीति वै / सरित् प्रवर्तते चापि पीयते तत्र वासिभिः
ထို ဇမ္ဗူပင်၏ အနှစ်ရည်ကြောင့် ထိုနေရာ၌ «ဇမ္ဗူနဒီ» ဟူသော မြစ်သည် ထင်ရှားကျော်ကြား၏။ ထိုအနှစ်မှ စီးထွက်လာသော ချောင်းရေတစ်စင်း ရှိပြီး ထိုဒေသနေသူတို့က သောက်သုံးကြ၏။
Verse 19
न स्वेदो न च दौर्गन्ध्यं न जरा नेन्द्रियक्षयः / तत्पानात् सुस्थमनसां नराणां तत्र जायते
ထိုသန့်ရှင်းသော အမృతရေကို ထိုနေရာ၌ သောက်သုံးခြင်းကြောင့် စိတ်တည်ငြိမ်ကောင်းမွန်သော လူတို့တွင် အလွန်အကျွံ ချွေးထွက်ခြင်းမရှိ၊ အနံ့ဆိုးမရှိ၊ အိုမင်းခြင်းမရှိ၊ အာရုံခံအင်္ဂါများလည်း မလျော့နည်းကြ။
Verse 20
तीरमृत्तत्र संप्राप्य वायुना सुविशोषिता / जाम्बूनदाख्यं भवति सुवर्णं सिद्धभूषणम्
ထိုမြစ်ကမ်းရှိ ရွံ့မြေကို ရောက်ရှိပြီး လေဖြင့် အပြည့်အဝ ခြောက်သွေ့စေသောအခါ «ဇမ္ဗူနဒ» ဟု ခေါ်သော ရွှေဖြစ်လာ၏။ ထိုရွှေသည် စိဒ္ဓတို့၏ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာအတွက် သင့်တော်၏။
Verse 21
भद्राश्वः पूर्वतो मेरोः केतुमालश्च पश्चिमे / वर्षे द्वे तु मुनिश्रेष्ठास्तयोर्मध्ये इलावृतम्
အို မုနိမြတ်တို့၊ မေရုတောင်၏ အရှေ့ဘက်၌ ဘဒြာရှွ (Bhadrāśva) ရှိ၍ အနောက်ဘက်၌ ကေတုမာလ (Ketumāla) ရှိ၏။ ထိုနှစ်ခုသည် မဟာဝရ္ဿ (varṣa) နှစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အကြား၌ အီလာဝೃတ (Ilāvṛta) ရှိ၏။
Verse 22
वनं चैत्ररथं पूर्वे दक्षिणे गन्धमादनम् / वैभ्राजं पश्चिमे विद्यादुत्तरे सवितुर्वनम्
အရှေ့ဘက်၌ ချိုင်တြရထ (Caitraratha) တောရှိကြောင်း သိပါစေ။ တောင်ဘက်၌ ဂန္ဓမာဒန (Gandhamādana)၊ အနောက်ဘက်၌ ဝိုင်ဘ္ရာဇ (Vaibhrāja) ရှိ၏။ မြောက်ဘက်၌မူ သဝိတೃ (နေမင်း) ၏ တောရှိ၏။
Verse 23
अरुणोदं महाभद्रमसितोदं च मानसम् / सरांस्येतानि चत्वारि देवयोग्यानि सर्वदा
အရုဏောဒ၊ မဟာဘဒ္ဒရ၊ အသိတောဒ နှင့် မာနသရောဝရ—ဤရေကန်လေးကန်သည် အမြဲတမ်း ဒေဝတော်တို့၏ ပူဇော်ရာနှင့် အားကိုးရာအဖြစ် သင့်လျော်လှ၏။
Verse 24
सितान्तश्च कुमुद्वांश्च कुरुरी माल्यवांस्तथा / वैकङ्को मणिशैलश्च ऋक्षवांश्चाचलोत्तमाः
ထို့ပြင် စိတान्त နှင့် ကုမုဒ္ဝန်၊ ကုရုရီ နှင့် မာလျဝန်၊ ထို့အတူ ဝိုင်ကင်္က၊ မဏိရှိုင်လ နှင့် ဣက္ခဝန်—ဤတို့သည် တောင်တန်းတို့အနက် အထူးမြတ်သော တောင်များဖြစ်၏။
Verse 25
महानीलो ऽथ रुचकः सबिन्दुर्मन्दरस्तथा / वेणुमांश्चैव मेघश्च निषधो देवपर्वतः / इत्येते देवरचिताः सिद्धावासाः प्रकीर्तिताः
မဟာနီလ၊ ရုစက၊ သဗိန္ဒု နှင့် မန္ဒရ; ဝေဏုမာံသ၊ မေဃ နှင့် နိသဓ—ဒေဝပဗ္ဗတ; ဤတို့ကို ဒေဝတော်တို့ ဖန်ဆင်းထားသော စိဒ္ဓတို့၏ နေရာအဖြစ် ကြေညာထား၏။
Verse 26
अरुणोदस्य सरसः पूर्वतः केसराचलः / त्रिकूटशिखरश्चैव पतङ्गो रुचकस्तथा
အရုဏောဒ ရေကန်၏ အရှေ့ဘက်တွင် ကေသရာစလ တောင်ရှိ၏။ ထို့ပြင် တြိကူဋရှိခရ အမည်ရှိသော တောင်ထိပ်နှင့် ပတင်္ဂ၊ ရုစက တောင်တို့လည်း ရှိကြ၏။
Verse 27
निषधो वसुधारश्च कलिङ्गस्त्रिशिखः शुभः / समूलो वसुधारश्च कुरवश्चैव सानुमान्
နိသဓ၊ ဝသုဓာရ၊ ကလိင်္ဂ နှင့် မင်္ဂလာရှိသော တြိရှိခ; ထို့ပြင် သမူလ၊ ဝသုဓာရ (ထပ်မံ) နှင့် ကုရဝ တို့သည် သာနုမာန်နှင့်အတူ—ဤနေရာ၌ ဖော်ပြသော တောင်ဒေသများဖြစ်၏။
Verse 28
ताम्रातश्च विशालश्च कुमुदो वेणुर्वतः / एकशृङ्गो महाशैलो गजशैलः पिशाचकः
‘တာမ္ရာတ၊ ဝိသာလ၊ ကုမုဒ၊ ဝေဏုရ္ဝတ’ နှင့် ‘ဧကရှೃင်္ဂ၊ မဟာရှိုင်လ၊ ဂဇရှိုင်လ၊ ပိသာစက’ ဟူသော အမည်များသည် သာသနာတော်မြေဗေဒထဲ၌ ထင်ရှားသော တောင်တန်းများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 29
पञ्चशैलो ऽथ कैलासो हिमवांशचाचलोत्तमः / इत्येते देवचरिता उत्कटाः पर्वतोत्तमाः
ထို့နောက် ပဉ္စရှိုင်လ၊ ကိုင်လာသ၊ နှင့် ဟိမဝန်—တောင်တန်းတို့၏ အထွတ်အမြတ်—ရှိကြသည်။ ဤတို့သည် အင်အားကြီး၍ မြင့်မြတ်သော တောင်တန်းအထက်တန်းများဖြစ်ပြီး၊ ဒေဝတို့၏ နေရာတော်နှင့် အားကိုးရာအဖြစ် ထင်ရှားကြသည်။
Verse 30
महाभद्रस्य सरसो दक्षिणे केसराचलः / शिखिवासश्च वैदूर्यः कपिलो गन्धमादनः
မဟာဘဒ္ရ ရေကန်၏ တောင်ဘက်တွင် ကေသရာချလ၊ ရှိခိဝာသ၊ ဝိုင်ဒူရျ၊ ကပိလ၊ နှင့် ဂန္ဓမာဒန တောင်တန်းများ တည်ရှိကြသည်။
Verse 31
जारुधिश्च सुगन्धिश्च श्रीशृङ्गश्चाचलोत्तमः / सुपार्श्वश्च सुपक्षश्च कङ्कः कपिल एव च
ထို့အပြင် ဂျာရုဓိ နှင့် စုဂန္ဓိ၊ ထူးမြတ်သော တောင်တန်းဖြစ်သည့် ရှရီရှೃင်္ဂ၊ ထို့တူ စုပားရှွ နှင့် စုပက္ခ၊ ထို့ပြင် ကင်္က နှင့် ကပိလ တို့လည်း ရှိကြသည်။
Verse 32
पिञ्जरो भद्रशैलश्च सुरसश्च महाबलः / अञ्जनो मधुमांस्तद्वत् कुमुदो मुकुटस्तथा
ပိဉ္ဇရ၊ ဘဒ္ရရှိုင်လ၊ စုရသ၊ နှင့် မဟာဗလ; ထို့တူ အဉ္ဇန နှင့် မဓုမာန်; ထို့ပြင် ကုမုဒ နှင့် မုကုဋ—ဤတို့လည်း တောင်ကြီးများအနက် အမည်တင်ထားကြသည်။
Verse 33
सहस्त्रशिखरश्चैव पाण्डुरः कृष्ण एव च / पारिजातो महाशैलस्तथैव कपिलोदकः
ထို့အတူ သဟသ္ရရှိခရ၊ ပာဏ္ဍုရ နှင့် ကೃෂ္ဏ တို့လည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် ပါရိဇာတ မဟာတောင်နှင့် ကပိလိုဒက တို့လည်း ရှိ၏။
Verse 34
सुषेणः पुण्डरीकश्च महामेघस्तथैव च / एते पर्वतराजानः सिद्धगन्धर्वसेविताः
သုရှேဏ၊ ပုဏ္ဍရိက နှင့် မဟာမేఃဃ တို့လည်း ရှိ၏။ ဤတောင်မင်းတို့သည် စိဒ္ဓနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့က ဝန်းရံကာ ရိုသေစွာ ဆည်းကပ်ကြ၏။
Verse 35
असितोदस्य सरसः पश्चिमे केसराचलः / शङ्खकूटो ऽथ वृषभो हंसो नागस्तथा परः
အသိတောဒ ရေကန်၏ အနောက်ဘက်တွင် ကေသရာချလ တောင်ရှိ၏။ ထို့ပြင် ရှင်ခကူဋ၊ ဝೃષဘ၊ ဟံသ နှင့် မြင့်မြတ်သော နာဂ တို့ဟူသော တောင်ထိပ်များလည်း ရှိ၏။
Verse 36
कालाञ्जनः शुक्रशैलो नीलः कमल एव च / पुष्पकश्च सुमेघश्च वाराहो विरजास्तथा / मयूरः कपिलश्चैव महाकपिल एव च
ကာလാഉဉ္ဇန၊ သုကရရှိုင်လ၊ နီလ နှင့် ကမလ; ပုရှပက နှင့် သုမေဃ; ဝါရာဟ နှင့် ဝိရာဇာ; ထို့ပြင် မယူးရ၊ ကပိလ နှင့် မဟာကပိလ—ဤတို့သည် ထင်ရှားသော တောင်များအဖြစ် ရေတွက်ကြ၏။
Verse 37
इत्येते देवगन्धर्वसिद्धसङ्घनिषेविताः / सरसो मानसस्येह उत्तरे केसराचलाः
ဤသို့ဖြင့် ဒေဝ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ နှင့် စိဒ္ဓ အစုအဝေးတို့က အမြဲ ဆည်းကပ်လည်ပတ်သော ကေသရာချလ တောင်များသည် ဤနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော မာနသ ရေကန်၏ မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိကြ၏။
Verse 38
एतेषां शैलमुख्यानामन्तरेषु यथाक्रमम् / सन्ति चैवान्तरद्रोण्यः सरांसि च वनानि च
ဤအဓိကတောင်တန်းများအကြားတွင် အစဉ်လိုက်အတိုင်း အတွင်းချိုင့်ဝှမ်းများ၊ ရေကန်များနှင့် တောအုပ်များလည်း ရှိ၏။
Verse 39
वसन्ति तत्र मुनयः सिद्धाश्च ब्रह्मभाविताः / प्रसन्नाः शान्तरजसः सर्वदुः खविवर्जिताः
ထိုနေရာ၌ မုနိများနှင့် စိဒ္ဓများသည် ဗြဟ္မန်တရားဖြင့် စိတ်ဓာတ်ပျိုးထောင်ထားကာ နေထိုင်ကြ၏။ သူတို့သည် ကြည်လင်သက်သာ၍ ရဇသ်ကို ငြိမ်းစေပြီး ဒုက္ခအားလုံးမှ ကင်းလွတ်ကြ၏။
Jambū, Plakṣa, Śālmala, Kuśa, Krauñca, Śāka, and Puṣkara (the seventh), each encircled by an ocean and described as progressively larger.
Salt-water; sugarcane-juice; intoxicating liquor; ghee; curds; milk; and sweet (fresh) water—each ocean encircling a dvīpa in expanding order.
Meru is said to be 84,000 yojanas high, extending 16,000 yojanas below the earth, with a summit breadth of 32,000 yojanas and a base extent of 16,000 yojanas in every direction.
It is linked to the great jambū tree; its immense fruits and essence are said to generate the Jambūnadī, and the region’s identity is etiologically derived from that sacred tree.
The river’s essence is described as conferring steadiness and freedom from bodily decline; its dried riverbank mud becomes Jāmbūnada gold, fit for siddhas’ ornaments—marking the landscape as both sacral and transformative.