Adhyaya 44

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां सहितायां पूर्वविभागे त्रिचत्वारिशो ऽध्यायः सूत उवाच चतुर्दशसहस्त्रणि योजनानां महापुरी / मेरोरुपरि विख्याता देवदेवस्य वेधसः

ဤသို့ဖြစ်၏—သီရိကူර්မပုရာဏ၊ ခြောက်ထောင်သဟိတာပါဝင်သော ပူရဝဘားဂ၌ အခန်း (၄၄)။ စူတက ပြောသည်—မေရုတောင်အပေါ်၌ နတ်တို့၏နတ် ဝေဓသ (ဗြဟ္မာ) ၏ မဟာမြို့တော်သည် ယောဇနာ တစ်သောင်းလေးထောင် အကျယ်ဖြင့် ထင်ရှား၏။

Verse 2

तत्रास्ते भगवान् ब्रह्मा विश्वात्मा विश्वभावनः / उपास्यमानो योगीन्द्रैर्मुनीन्द्रोपेन्द्रशङ्करैः

ထိုနေရာ၌ ဘဂဝန် ဗြဟ္မာသည် လောက၏အတ္တမ၊ လောကကို ဖြစ်ပေါ်စေသူအဖြစ် ထိုင်နေ၏။ ယောဂီအထွဋ်အမြတ်များ၊ မုနိအထွဋ်အမြတ်များ၊ ဣန္ဒြ (ဣန္ဒရာ) နှင့် သင်္ကရ (ရှီဝ) တို့က လေးစားစွာ ပူဇော်ကြ၏။

Verse 3

तत्र देवेश्वरेशानं विश्वात्मानं प्रजापतिम् / सनत्कुमारो भगवानुपास्ते नित्यमेव हि

ထိုနေရာ၌ ဘဂဝန် စနတ်ကုမာရသည် နတ်တို့၏အရှင် အီရှာန၊ လောက၏အတ္တမ၊ ပရဇာပတိ (သတ္တဝါတို့၏ မူလဖန်ဆင်းရှင်) ဖြစ်သော အမြင့်မြတ်သခင်ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်နေ၏။

Verse 4

स सिद्धैरृषिगन्धर्वैः पूज्यमानः सुरैरपि / समास्ते योगयुक्तत्मा पीत्वा तत्परमामृतम्

သိဒ္ဓ၊ ရှိ၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့် တို့တော်များကပင် ပူဇော်ကန်တော့ခံရသောသူသည် ယောဂ၌ စိတ်အတွင်းတည်ငြိမ်စွာ စည်းလုံးကပ်လျက် ထိုင်နေပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး အမృతရည်ကို သောက်သုံးပြီးသားဖြစ်၏။

Verse 5

तत्र देवादिदेवस्य शंभोरमिततेजसः / दीप्तमायतनं शुभ्रं पुरस्ताद् ब्रह्मणः स्थितम्

ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာ၏ရှေ့တွင် တေဇောအနန္တရှိသော ဒေဝတို့၏ဒေဝ ရှမ္ဘု၏ တောက်ပ၍ သန့်ရှင်းမလွဲသော သာသနာအာယတနာသည် ရပ်တည်နေ၏။

Verse 6

दिव्यकान्तिसमायुक्तं चतुर्धारं सुशोभनम् / महर्षिगणसंकीर्णं ब्रह्मविद्भिर्निषेवितम्

ထိုအာယတနာသည် ဒိဗ္ယကာန္တိဖြင့် ပြည့်ဝ၍ မြင်ရသည့်အခါ အလွန်လှပကာ စီးဆင်းရာ လမ်းကြောင်းလေးသွယ်ရှိသည်။ မဟာရိရှိအစုအဝေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဗြဟ္မကို သိမြင်သူများက အမြဲတမ်း လာရောက်မှီခိုနေကြ၏။

Verse 7

देव्या सह महादेवः शशाङ्कार्काग्निलोचनः / रमते तत्र विश्वेशः प्रमथैः प्रमथेश्वरः

ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝသည်—လောက၏အရှင်—လမင်း၊ နေမင်းနှင့် မီးကို မျက်စိအဖြစ်ထားသူ၊ ဒေဝီနှင့်အတူ ပျော်မြူးလျက်ရှိပြီး ပရမထတို့က ဝန်းရံကာ ပရမထအရှင်အဖြစ် တည်ရှိ၏။

Verse 8

तत्र वेदविदः शान्ता मुनयो ब्रह्मचारिणः / पूजयन्ति महादेवं तापसाः सत्यवादिनः

ထိုနေရာ၌ ဝေဒကို သိမြင်သော ငြိမ်းချမ်းသည့် မုနိများ၊ ဗြဟ္မစရိယာကို ထိန်းသိမ်းသူများက မဟာဒေဝကို ပူဇော်ကြသည်။ သစ္စာပြောသော တာပသများသည် တပဿာနှင့် စည်းကမ်းဖြင့် သူ့ကို ရိုသေကန်တော့ကြ၏။

Verse 9

तेषां साक्षान्महादेवो मुनीनां ब्रह्मवादिनाम् / गृह्णाति पूजां शिरसा पार्वत्या परमेश्वरः

ဗြဟ္မကို ဟောကြားသော မုနိပညာရှင်တို့အတွက် မဟာဒေဝသည် ကိုယ်တိုင်—ပါရမေရှွရ၊ ပါရဝတီနှင့်အတူ—သူတို့၏ ပူဇော်မှုကို ဦးညွှတ်ကာ လက်ခံတော်မူ၏။

Verse 10

तत्रैव पर्वतवरे शक्रस्य परमा पुरी / नाम्नामरावती पूर्वे सर्वशोभासमन्विता

ထိုနေရာတည်းကပင် အထူးမြတ်သော တောင်ပေါ်တွင် သက္ကရာ (ဣန္ဒြ) ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မြို့တော်ရှိ၏—အမရာဝတီ ဟု အမည်ရပြီး—အရှေ့ဘက်၌ တင့်တယ်လှပမှု အစုံအလင်ဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 11

तमिन्द्रमप्सरः सङ्घा गन्धर्वा गीततत्पराः / उपासते सहस्त्राक्षं देवास्तत्र सहस्त्रशः

ထိုနေရာ၌ သီချင်းဂီတ၌ အာရုံစိုက်သော အပ္ဆရာအဖွဲ့များနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများသည် မျက်စိတစ်ထောင်ရှင် အင်ဒြကို ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ကြ၏။ ထိုအရပ်၌ပင် နတ်တော်များလည်း ထောင်ပေါင်းများစွာက သူ့ကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 12

ये धार्मिका वेदविदो यागहोमपरायणाः / तेषां तत् परमं स्थानं देवानामपि दुर्लभम्

ဓမ္မရှိ၍ ဝေဒကို သိကြသောသူများ၊ ယဇ္ဉနှင့် ဟောမ (မီးပူဇော်) တွင် မပြတ်မလျော့ အလေးထားသူများအတွက် ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်ရှိ၏—နတ်တော်တို့အတွက်တောင် ရောက်ရန်ခက်ခဲသော အခြေအနေတည်း။

Verse 13

तस्य दक्षिणदिग्भागे वह्नेरमिततेजसः / तेजोवती नाम पुरी दिव्याश्चर्यसमन्विता

ထိုအရပ်၏ တောင်ဘက်ပိုင်း၌ အလင်းရောင်မတိုင်းတာနိုင်သော ဝဟ္နိ (အဂ္နိ) ၏ မြို့တော်တစ်မြို့ရှိ၏—တေဇောဝတီ ဟု အမည်ရပြီး—ဒေဝီယ အံ့ဩဖွယ်ရာများဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 14

तत्रास्ते भगवान् वह्निर्भ्राजमानः स्वतेजसा / जपिनां होमिनां स्थानं दानवानां दुरासदम्

ထိုနေရာ၌ ဘုရားအဂ္နိ မီးတော်သည် မိမိ၏တေဇောဖြင့် တောက်ပလင်းလက်ကာ တည်ရှိ၏—မန္တရား (japa) ရွတ်ဆိုသူများနှင့် ဟောမပူဇာ ပြုသူများ၏ နေရာဖြစ်သော်လည်း ဒါဏဝများ (ရန်သူအဆုရတပ်) မတိုက်ခိုက်နိုင်သော ခိုင်ခံ့သော ကာကွယ်ရာ ဖြစ်၏။

Verse 15

दक्षिणे पर्वतवरे यमस्यापि महापुरी / नाम्ना संयमनी दिव्या सिद्धगन्धर्वसेविता

တောင်ဘက်၌ တောင်တန်းအထူးကောင်းမြတ်ပေါ်တွင် ယမမင်း၏ မြို့တော်ကြီး ရှိ၏—နာမည်မှာ သမ္ယမနီ (Saṃyamanī) ဟူသော ဒိဗ္ဗမြို့တော်ဖြစ်ပြီး စိဒ္ဓများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများက ဆည်းကပ်၍ လာရောက်လည်ပတ်ကြ၏။

Verse 16

तत्र वैवस्वतं देवं देवाद्याः पर्युपासते / स्थानं तत् सत्यसंधानां लोके पुण्यकृतां नृणाम्

ထိုနေရာ၌ ဝိုင်ဝသ္ဝတ (ယမ) သော ဒေဝမင်းကို ဒေဝတော်များနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အထွဋ်အမြတ်တို့က အစဉ်မပြတ် ဆည်းကပ်ပူဇော်ကြ၏။ ထိုဘုံသည် သစ္စာ၌ တည်ကြည်သူများ—လောက၌ ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုလုပ်ထားသော သီလဝါသူများ၏ နေရာတော် ဖြစ်၏။

Verse 17

तस्यास्तु पश्चिमे भागे निरृतेस्तु महात्मनः / रक्षोवती नाम पुरी राक्षसैः सर्वतो वृता

ထိုမြို့၏ အနောက်ဘက်တွင် မဟာတမန် နိရ္ဋတိ (Nirṛti) ၏ ဒေသ ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရက္ခသဝတီ (Rakṣovatī) ဟူသော မြို့တစ်မြို့ ရှိပြီး ရက္ခသများက အရပ်လေးမျက်နှာလုံး ဝိုင်းရံထား၏။

Verse 18

तत्र तं निरृतिं देवं राक्षसाः पर्युपासते / गच्छन्ति तां धर्मरता ये वै तामसवृत्तयः

ထိုနေရာ၌ ရက္ခသများသည် နိရ္ဋတိ (Nirṛti) ဒေဝတော်ကို မိမိတို့၏ ဓမ္မအတိုင်း သေချာစွာ ဆည်းကပ်ပူဇော်ကြ၏။ ထို့ပြင် မိမိတို့၏ (အမှောင်) တာဝန်ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသူများ—တမသသဘောရှိသူများ—သည် သူမ၏ ဘုံသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 19

पश्चिमे पर्वतवरे वरुणस्य महापुरी / नाम्ना सुद्धवती पुण्या सर्वकामर्धिसंयुता

အနောက်ဘက်၌ တောင်မြတ်တစ်လုံးပေါ်တွင် ဝရုဏ၏ မဟာနဂိုရ်တည်ရှိသည်။ ၎င်းကို «သုဒ္ဓဝတီ» ဟုခေါ်ကာ သန့်ရှင်းမင်္ဂလာရှိ၍ ဆန္ဒနှင့် ရည်မှန်းချက်အားလုံး ပြည့်စုံစေသော အာနုဘော်နှင့် ပြည့်ဝသည်။

Verse 20

तत्राप्सरोगणैः सिद्धैः सेव्यमानो ऽमराधिपः / आस्ते स वरुणो राजा तत्र गच्छन्ति ये ऽम्बुदाः / तीर्थयात्रापरी नित्यं ये च लोके ऽधमर्षिणः

ထိုနေရာ၌ အပ်ဆရာအစုများနှင့် စိဒ္ဓများက ဆောင်ရွက်ပူဇော်လျက်ရှိသဖြင့် ဒေဝတို့အကြား အရှင်တော်ဖြစ်သော ဝရုဏမင်းကြီး တည်နေသည်။ မိုးတိမ်များလည်း ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကြပြီး၊ တီရ္ထယာထရာကို အမြဲတမ်း အလေးထားသူများနှင့် လောက၌ မနာလိုမုန်းတီးခြင်းကင်းသူများလည်း ထိုသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 21

तस्या उत्तरदिग्भागे वायोरपि महापुरी / नाम्ना गन्धवती पुण्या तत्रास्ते ऽसौ प्रभञ्जनः

ထိုဒေသ၏ မြောက်ဘက်တွင် လေဒေဝ ဝါယု၏ မဟာနဂိုရ်တည်ရှိသည်။ ၎င်းကို «ဂန္ဓဝတီ» ဟုခေါ်ကာ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာ၌ ပြဘဉ္ဇန (လေပြင်း) တည်နေသည်။

Verse 22

अप्सरोगणगन्धर्वैः सेव्यमानो ऽमरप्रभुः / प्राणायामपरामर्त्यास्थानन्तद्यान्ति शाश्वतम्

အပ်ဆရာအစုများနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗများက ဆောင်ရွက်ပူဇော်လျက်ရှိသဖြင့် အမရတို့၏ အရှင်တော်သည် ထိုနေရာ၌ တည်နေသည်။ ပရာဏာယာမကို အထူးအလေးထားသော လူသားတို့သည် ထိုအမြဲတမ်းတည်မြဲသော အာသနသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 23

तस्याः पूर्वेण दिग्भागे सोमस्य परमा पुरी / नाम्ना कान्तिमती शुभ्रा तत्र सोमो विराजते

ထိုဒေသ၏ အရှေ့ဘက်တွင် စောမ (လ) ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နဂိုရ်တည်ရှိသည်။ ၎င်းကို «ကာန္တိမတီ» ဟုခေါ်ကာ တောက်ပသန့်ရှင်း၍ မင်္ဂလာရှိပြီး ထိုနေရာ၌ စောမသည် ဂုဏ်ရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေသည်။

Verse 24

तत्र ये भोगनिरता स्वधर्मं पुर्यपासते / तेषां तद् रचितं स्थानं नानाभोगसमन्वितम्

ထိုနေရာ၌ အာရုံခံစားမှုများကို နှစ်သက်သော်လည်း မိမိ၏ သတ်မှတ်ထားသော သဝဓမ္မကို မှန်ကန်စွာ ထမ်းဆောင်သူတို့အတွက်၊ ထိုသို့သင့်တော်အောင် ဖန်တီးထားသော လောကတစ်ခု ရှိပြီး အမျိုးမျိုးသော ဘောဂများဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 25

तस्याश्च पूर्वदिग्भागे शङ्करस्य महापुरी / नाम्ना यशोवती पुण्या सर्वेषां सुदुरासदा

ထိုမြို့၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်း၌ သင်္ကရ (Śaṅkara) ၏ မဟာပူရီတစ်မြို့ ရှိ၏။ ယရှောဝတီ ဟူသော အမည်ရှိသည့် သန့်ရှင်းမြို့တော်ဖြစ်၍ လူအပေါင်းတို့အတွက် အလွန်ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲ၏။

Verse 26

तत्रेशानस्य भवनं रुद्रविष्णुतनोः शुभम् / घमेश्वरस्य विपुलं तत्रास्ते स गणैर्वृतः

ထိုနေရာ၌ ရုဒ္ဒရနှင့် ဗိဿနု တန်ခိုးတော်တစ်ရပ်တည်းဖြစ်သော ဣရှာန (Īśāna) ၏ မင်္ဂလာအိမ်တော် ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် ဂမေရှ္ဝရ (Ghameśvara) ၏ ကျယ်ဝန်းသော ဘုရားကျောင်းလည်း ရှိပြီး၊ သူသည် မိမိ၏ ဂဏ (gaṇa) များဖြင့် ဝန်းရံလျက် တည်ရှိ၏။

Verse 27

तत्र भोगाभिलिप्सूनां भक्तानां परमेष्ठिनः / निवासः कल्पितः पूर्वं देवदेवेन शूलिना

ထိုနေရာ၌ ဘောဂကို မက်မောနေသေးသော ပရမေဋ္ဌင် (Parameṣṭhin) ၏ ဘက္တများအတွက် နေထိုင်ရာကို အရင်ကတည်းက ဒေဝဒေဝ—သုံးလှံကိုင်သော ရှူလင် (Śūlin) ရှိဝ (Śiva) က သတ်မှတ်ပေးခဲ့၏။

Verse 28

विष्णुपादाद् विनिष्क्रान्ता प्लावयित्वेन्दुमण्डलम् / समन्ताद् ब्रह्मणः पुर्यां गङ्गा पतति वै दिवः

ဗိဿနု၏ ခြေတော်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဂင်္ဂါ (Gaṅgā) သည် လမဏ္ဍလကို ရေလွှမ်းမိုးပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်မှ ဆင်းကျလာကာ ဘြဟ္မာ (Brahmā) ၏ မြို့တော်သို့ အရပ်ရပ်မှ ဝန်းရံလျက် ကျရောက်၏။

Verse 29

सा तत्र पतिता दिक्षु चतुर्धा ह्यभवद् द्विजाः / सीता चालकनन्दा च सुचक्षुर्भद्रनामिका

ထိုနေရာ၌ ကျသွားပြီး လေးဘက်သို့ စီးဆင်းသွားသဖြင့်၊ အို ဒွိဇတို့၊ သူမသည် လေးမျိုးခွဲကာ စီတာ၊ ချာလကနန္ဒာ၊ စုစက္ခုစ်၊ ဘဒြာ ဟူသော အမည်များဖြင့် ဖြစ်လာ၏။

Verse 30

पूर्वेण सीता शैलात् तु शैलं यात्यन्तरिक्षतः / ततश्च पूर्ववर्षेण भद्राश्वेनैति चार्णवम्

အရှေ့ဘက်၌ စီတာတောင်မှ စ၍ (စီတာ) တောင်တန်းသည် အာကာသအလယ်မှတစ်ဆင့် ဆက်လက်သွား၏။ ထို့နောက် အရှေ့ဒေသ ဘဒြာရှွ-ဝර්ษ ကို ဖြတ်သန်းကာ သမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်၏။

Verse 31

तथैवालकनन्दा च दक्षिणादेत्य भारतम् / प्रयाति सागरं भित्त्वा सप्तभेदा द्विजोत्तमाः

ထိုနည်းတူပင် အာလကနန္ဒာ မြစ်သည်လည်း တောင်ဘက်လမ်းကြောင်းမှ လာ၍ ဘာရတသို့ ဝင်ကာ သမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်၏—အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ခွဲကာ ဖောက်ထွင်း၍ ချောင်းခွဲ ခုနစ်ခု ဖြစ်သွားပြီးနောက်။

Verse 32

सुचक्षुः पश्चिमगिरीनतीत्य सकलांस्तथा / पश्चिमं केतुमालाख्यं वर्षं गत्वैति चार्णवम्

စုစက္ခုစ် မြစ်သည် အနောက်ဘက်တောင်တန်းများအားလုံးကို ကျော်လွန်ကာ အနောက်ဒေသ ကေတုမာလ-ဝර්ษ သို့ သွားပြီးနောက် သမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်၏။

Verse 33

भद्रा तथोत्तरगिरीनुत्तरांश्च तथा कुरून् / अतीत्य चोत्तराम्भोधिं समभ्येति महर्षयः

ဘဒြာကိုလည်းကောင်း၊ မြောက်ဘက်တောင်တန်းများနှင့် မြောက်ဘက်ဒေသများ—ကူရုနိုင်ငံအပါအဝင်—ကိုလည်းကောင်း ကျော်လွန်၍၊ ထို့ပြင် မြောက်သမုဒ္ဒရာကိုပါ ဖြတ်ကာ၊ အို မဟာရိရှီတို့၊ သူတို့သည် နောက်ထပ် ဆက်လက် ချီတက်သွားကြ၏။

Verse 34

आनीलनिषधायामौ माल्यवान् गन्धमादनः / तयोर्मध्यगतो मेरुः कर्णिकाकारसंस्थितः

နီလနှင့် နိṣဓ တောင်တန်းတို့ကြားတွင် မာလျဝန်နှင့် ဂန္ဓမာဒန တောင်တို့ရှိ၏။ ထိုနှစ်တောင်၏ အလယ်ဗဟို၌ မေရုတောင်သည် ကြာပန်း၏ အလယ်အူ (ကဏ္ဏိကာ) ကဲ့သို့ တည်ရှိ၏။

Verse 35

भारताः केतुमालाश्च भद्राश्वाः कुरवस्तथा / पत्राणि लोकपद्मस्य मर्यादाशैलबाह्यतः

ဘာရတ၊ ကေတုမာလ၊ ဘဒြာရှွ၊ ထို့အပြင် ကုရုတို့သည် လောကကြာပန်း၏ “ပန်းချပ်များ” ဖြစ်ကြပြီး၊ နယ်နိမိတ်ကို သတ်မှတ်သော မရျာဒါတောင်တန်းများ၏ အပြင်ဘက်၌ တည်ရှိကြ၏။

Verse 36

जठरो देवकूटश्च मर्यादापर्वतावुभौ / दक्षिणोत्तरमायामावानीलनिषधायतौ

ဇဋရနှင့် ဒေဝကူဋ—နယ်နိမိတ်တောင်နှစ်လုံးသည် တောင်မှ မြောက်သို့ လျားလျားဆန့်ကာ၊ အာနီလနှင့် နိṣဓ ဟုခေါ်သော တောင်တန်းများအထိ ရောက်ရှိ၏။

Verse 37

गन्धमादनकैलासौ पूर्वपश्चायतावुभौ / अशीतियोजनायामावर्णवान्तर्व्यवस्थितौ

ဂန္ဓမာဒနနှင့် ကိုင်လာသ—တောင်နှစ်လုံးသည် အရှေ့မှ အနောက်သို့ ဆန့်တန်းကာ၊ ဝဏ္ဏဝန် တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်း၌ တည်ရှိပြီး၊ တစ်လုံးစီ အကျယ် ယောဇန ၈၀ ရှိ၏။

Verse 38

निषधः पारियात्रश्च मर्यादापर्वताविमौ / मेरोः पश्चिमदिग्भागे यथापूर्वौ तथा स्थितौ

နိṣဓနှင့် ပါရိယာတြ—နယ်နိမိတ်တောင်နှစ်လုံးသည် မေရုတောင်၏ အနောက်ဘက်၌ တည်ရှိပြီး၊ ယခင်ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ အစီအစဉ်မပြောင်းဘဲ ရှိနေ၏။

Verse 39

त्रिशृङ्गो जारुधैस्तद्वदुत्तरे वर्षपर्वतौ / पूर्वपश्चायतावेतौ अर्णवान्तर्व्यवस्थितौ

မြောက်ဘက်၌ တြိရှೃင်္ဂ နှင့် ဇာရုဓာ ဟူသော ဝර්ෂတောင်တန်းတို့ ရှိကြ၏။ ထိုတောင်နှစ်လုံးသည် အရှေ့မှ အနောက်သို့ လျားတန်းကာ အလယ်ရှိ သမုဒ္ဒရာအဝန်းအဝိုင်းအတွင်း တည်နေကြ၏။

Verse 40

मर्यादापर्वताः प्रोक्ता अष्टाविह मया द्विजाः / जठराद्याः स्थिता मेरोश्चतुर्दिक्षु महर्षयः

အို ဒွိဇ မဟာရ္ရှီတို့၊ ဤနေရာ၌ နယ်နိမိတ်တောင်တန်း ရှစ်လုံးကို ငါကြေညာပြီးပြီ။ ဇဋရ (Jaṭhara) မှစ၍ အခြားတို့နှင့်တကွ ထိုမဟာရ္ရှီတို့သည် မေရုတောင်ကို လေးဘက်လုံး၌ ဝန်းရံကာ တည်နေကြ၏။