Adhyaya 29

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे अष्टाविंशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः प्राप्य वाराणसीं दिव्यां कृष्णद्वैपायनो मुनिः / किमकार्षोन्महाबुद्धिः श्रोतुं कौतूहलं हि नः

ဤသို့ «သရီ ကူර්မပုရာဏ» ခြောက်ထောင်ရှ్లోက စံဟိတာ၏ ပူရဝဘားဂ၌ အခန်း ၂၈ စတင်၏။ ရှိတို့က ဆိုကြသည်—«ဒေဝီမြို့ ဝါရာဏသီသို့ ရောက်လာသော မုနိ ကൃഷ്ണဒွဲပာယန (ဗျာသ) သည် မဟာဉာဏ်ရှိသူအဖြစ် ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့ ကြားလိုစိတ် အလွန်ရှိပါသည်»။

Verse 2

सूत उवाच प्राप्य वाराणसी दिव्यामुपस्पृश्य महामुनिः / पूजयामास जाह्नव्यां देवं विश्वेश्वरं शिवम्

သုတက ပြောသည်—တောက်ပသော ဝါရာဏသီမြို့သို့ ရောက်ပြီး သန့်စင်ရေးအတွက် သန့်ရှင်းသော ရေကို ထိကာ အဘိသေကပြုလျက် မဟာမုနိသည် ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ကမ်းပေါ်၌ ဗိශ්ဝေရှ္ဝရ ရှိဝကို ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 3

तमागतं पुनिं दृष्ट्वा तत्र ये निवसन्ति वै / पूजयाञ्चक्रिरे व्यासं मुनयो मुनिपुङ्गवम्

ထိုပုဏ္ဏိမုနိ ရောက်လာသည်ကို မြင်ကြသော် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သူတို့သည် မုနိတို့အထဲ၌ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော ဗျာသကို ပူဇော်ကန်တော့၍ ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 4

पप्रच्छुः प्रणताः सर्वे कथाः पापविनाशनीः / महादेवाश्रयाः पुण्या मोक्षधर्मान् सनातनान्

သူတို့အားလုံး ဦးညွှတ်ပန်ကြားကာ အပြစ်ပျက်စီးစေသော သန့်ရှင်းသည့် ကထာများကို မေးမြန်းကြသည်။ မဟာဒေဝကို အားထားသော ပုဏ္ဏိတရားများ၊ မောက္ခဓမ္မ အနန္တတရားတို့ကို မေးကြသည်။

Verse 5

स चापि कथयामास सर्वज्ञो भगवानृषिः / माहात्म्यं देवदेवस्य धर्मान् वेदनिदर्शितान्

ထို့နောက် အရာအားလုံးကို သိမြင်သော ဘဂဝန် ရှိသည့် ရှိမုနိသည်လည်း ဟောကြားလေ၏—ဒေဝဒေဝ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြကာ ဝေဒက ပြသထားသော ဓမ္မများကို ရှင်းလင်းတင်ပြ하였다။

Verse 6

तेषां मध्ये मुनीन्द्राणां व्यासशिष्यो महामुनिः / पृष्टवान् जैमिनिर्व्यासं गूढमर्थं सनातनम्

ထိုမုနိဣန္ဒြများအလယ်တွင် ဗျာသ၏ တပည့် မဟာမုနိ ဂျိုင်မိနိသည် ဗျာသကို သင်ကြားချက်၏ လျှို့ဝှက်၍ အနန္တသော အဓိပ္ပါယ်ကို မေးမြန်း하였다။

Verse 7

जैमिनिरुवाच भगवन् संशयं त्वेकं छेत्तुमर्हसि तत्त्वतः / न विद्यते ह्यविदितं भवता परमर्षिणा

ဇိုင်မိနီက လျှောက်သည်— «အို ဘုရားသခင်မြတ်၊ ကျွန်ုပ်၏ သံသယတစ်ခုကို အမှန်တရားအတိုင်း ဖြေရှင်းပေးပါ။ အမြင့်မြတ်သော ရှင်မြတ်ရိရှီဖြစ်သော သင်အတွက် မသိရှိသေးသောအရာ မရှိပါ»။

Verse 8

केचिद् ध्यानं प्रशंसन्ति धर्ममेवापरे जनाः / अन्ये सांख्यं तथा योगं तपस्त्वन्ये महर्षयः

အချို့က ဓျာန (သမာဓိ) ကို ချီးမွမ်းကြသည်၊ လူအချို့ကတော့ ဓမ္မတရားကိုသာ ချီးမြှောက်ကြသည်။ အခြားသူများက စာṅခယနှင့် ယောဂကို ချီးမွမ်းကြပြီး၊ မဟာရိရှီအချို့က တပစ် (အတိအကျကျင့်သုံးသော တပသ) ကို ထောက်ခံကြသည်။

Verse 9

ब्रह्मचर्यमथो मौनमन्ये प्राहर्महर्षयः / अहिंसां सत्यमप्यन्ये संन्यासमपरे विदुः

မဟာရိရှီအချို့က ဓမ္မဟူသည် ဘြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းစည်းကမ်း) နှင့် မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ဟု ဆိုကြသည်။ အခြားသူများက အဟိṃသာ (အကြမ်းမဖက်ခြင်း) နှင့် သစ္စာကို သင်ကြားကြပြီး၊ တချို့ကတော့ သံန്യാസ (လောကစွန့်ခြင်း) ကိုယ်တိုင်ကို ဓမ္မဟု နားလည်ကြသည်။

Verse 10

केचिद् दयां प्रशंसन्ति दानमध्ययनं तथा / तीर्थयात्रां तथा केचिदन्ये चेन्द्रियनिग्रहम्

အချို့က ကရုဏာ (မေတ္တာကရုဏာ) ကို ချီးမွမ်းကြသည်။ အခြားသူများက ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) နှင့် သင်ကြားစာပေ (သင်ယူလေ့လာခြင်း) ကို ချီးမြှောက်ကြသည်။ တချို့က တီရ္ထယာထရာ (သန့်ရှင်းရာသို့ ဘုရားဖူးခရီး) ကို ချီးမွမ်းကြပြီး၊ အခြားသူများက အင်ဒြိယနိဂ္ဂရဟ (အာရုံထိန်းချုပ်ခြင်း) ကို ချီးကျူးကြသည်။

Verse 11

किमेतेषां भवेज्ज्यायः प्रब्रूहि मुनिपुङ्गव / यदि वा विद्यते ऽप्यन्यद् गुह्यं तद्वक्तुमर्हसि

အို မုနိတို့အထဲမှ အကောင်းဆုံး၊ ဤအရာများထဲတွင် ဘယ်ဟာက အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးဖြစ်သနည်း ဆိုသည်ကို ပြောပြပါ။ ထို့ပြင် ဤအရာများအပြင် လျှို့ဝှက်သော သင်ကြားချက် အခြားတစ်ခု ရှိလျှင်လည်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားပေးရန် သင်သည် သင့်လျော်ပါသည်။

Verse 12

श्रुत्वा स जैमिनेर्वाक्यं कृष्णद्वैपायनो मुनिः / प्राह गम्भीरया वाचा प्रणम्य वृषकेतनम्

ဇိုင်မိနီ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် မုနိ ကృష్ణဒွိုင်ပါယန (ဗျာသ) သည် နွားအလံတော်ရှင် ဝೃષကေတန (ရှီဝ) ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ လေးနက်တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြောကြား하였다။

Verse 13

साधु साधु महाभाग यत्पृष्टं भवता मुने / वक्ष्ये गुह्यतमाद् गुह्यं श्रुण्वन्त्वन्ये महर्षयः

“ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏” ဟေ့ မဟာကံကောင်းသော မုနိ၊ သင်မေးမြန်းသည့်အရာသည် အလွန်သင့်တော်၏။ အလွန်လျှို့ဝှက်သောအရာထက်ပင် ပိုမိုလျှို့ဝှက်သည့် သင်ခန်းစာကို ငါကြေညာမည်။ အခြား မဟာရိရှီတို့လည်း နားထောင်ကြစေ။

Verse 14

ईश्वरेण पुरा प्रोक्तं ज्ञानमेतत् सनातनम् / गूढमप्राज्ञविद्विष्टं सेवितं सूक्ष्मदर्शिभिः

ဤသနာတန ဉာဏ်ပညာကို အတိတ်ကာလ၌ အီශ්ဝရ (အရှင်) ကိုယ်တိုင် သင်ကြားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နက်ရှိုင်း၍ လျှို့ဝှက်ကာ မသိမမြင်သူတို့ မနှစ်သက်သော်လည်း အနုမြင်တတ်သောသူတို့က လေးစားကာ လေ့ကျင့်ကျင့်သုံးကြသည်။

Verse 15

नाश्रद्दधाने दातव्यं नाभक्ते परमेष्ठिनः / न वेदविद्विषु शुभं ज्ञाननानां ज्ञानमुत्तमम्

ယုံကြည်မှုမရှိသူထံ မပေးရ၊ အမြင့်ဆုံးအရှင် ပရမေဋ္ဌင်ကို မဘက်တိမရှိသူထံလည်း မပေးရ။ ဝေဒကို မုန်းတီးသူတို့အတွင်း မင်္ဂလာမရှိ၊ ဉာဏ်ပညာအမျိုးမျိုးအနက် အမြင့်ဆုံးသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ပို့ဆောင်သော ဉာဏ်ပညာပင် ဖြစ်သည်။

Verse 16

मेरुशृङ्गे पुरा देवमीशानं त्रिपुरद्विषम् / देवासनगता देवी महादेवमपृच्छत

အတိတ်ကာလ၌ မေရုတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် နတ်သမီး (ဒေဝီ) သည် နတ်ဘုရားထိုင်ခုံပေါ်၌ ထိုင်လျက် တ్రိပုရကို ဖျက်ဆီးသော အီရှာန မဟာဒေဝကို မေးမြန်း하였다။

Verse 17

देव्युवाच देवदेव महादेव भक्तानामार्तिनाशन / कथं त्वां पुरुषो देवमचिरादेव पश्यति

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– «အို နတ်တို့၏နတ်၊ မဟာဒေဝ၊ ဘက္တတို့၏ဒုက္ခကိုဖျက်ဆီးတော်မူသောအရှင်၊ လူတစ်ယောက်သည် အချိန်တိုအတွင်း သင့်ကို ဘုရားသခင်အရှင်အဖြစ် မည်သို့ မြင်တွေ့နိုင်သနည်း?»

Verse 18

सांख्ययोगस्तथा ध्यानं कर्मयोगो ऽथ वैदिकः / आयासबहुला लोके यानि चान्यानि शङ्कर

«ဆာင်ခယ-ယောဂ၊ ဓျာန (သမာဓိ) နှင့် ကမ္မ-ယောဂ၊ ထို့ပြင် ဝေဒိက အခမ်းအနားလမ်းစဉ်—လောက၌ရှိသမျှ အခြားသော စည်းကမ်းကျင့်စဉ်များလည်း အို ရှင်ကရ၊ လူတို့အတွက် အလွန်ပင် ပင်ပန်းအားထုတ်ရသော အရာများဖြစ်သည်»

Verse 19

येन विब्रान्तचित्तानां योगिनां कर्मिणामपि / दृश्यो हि भगवान् सूक्ष्मः सर्वेषामथ देहिनाम्

«ထိုနည်းလမ်းကြောင့် စိတ်မရှင်းလင်းသေးသော ယောဂီများနှင့် ကမ္မကာရ (ပူဇာပွဲလုပ်သူ) များအတွက်ပင်၊ အလွန်သိမ်မွေ့သော ဘဂဝန်သည် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးအတွက် တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့နိုင်လာသည်»

Verse 20

एतद् गुह्यतमं ज्ञानं गूढं ब्रह्मादिसेवितम / हिताय सर्वभक्तानां ब्रूहि कामाङ्गनाशन

«ဤအရာသည် အလွန်လျှို့ဝှက်ဆုံးသော ဉာဏ်ပညာဖြစ်၍ နက်နဲလျှို့ဝှက်ကာ၊ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားနတ်များပင် ရိုသေကာ ဆည်းကပ်သော အရာဖြစ်သည်။ ဘက္တအားလုံး၏ အကျိုးအတွက်၊ ကာမနှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသောအရှင်၊ ကျေးဇူးပြု၍ ထုတ်ဖော်မိန့်ကြားပါ»

Verse 21

ईश्वर उवाच अवाच्यमेतद् विज्ञानं ज्ञानमज्ञैर्बहिष्कृतम् / वक्ष्ये तव यथा तत्त्वं यदुक्तं परमर्षिभिः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– «ဤအတွေ့အကြုံရသော ဗိဇ္ဇာ-ဉာဏ်သည် သာမန်စကားဖြင့် မဖော်ပြနိုင်သော အရာဖြစ်၏; မသိသူတို့က ပယ်ချထားသော ပညာတရားလည်း ဖြစ်၏။ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှင်ရသီတို့ မိန့်ကြားသကဲ့သို့၊ အမှန်တရားကို အမှန်အတိုင်း သင့်အား ငါဟောပြမည်»

Verse 22

परं गुह्यतमं क्षेत्रं मम वाराणसी पुरी / सर्वेषामेव भूतानां संसारार्णवतारिणी

ဗာရာဏသီမြို့သည် ငါ၏မြို့တော်ဖြစ်၍ အလွန်လျှို့ဝှက်နက်နဲသော အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာကွင်းဖြစ်သည်။ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် စံသာရသမုဒ္ဒရာကို ကူးမြောက်စေသော ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်၏။

Verse 23

तत्र भक्ता महादेवि मदीयं व्रतमास्थिताः / निवसन्ति महात्मानः परं नियममास्थिताः

အဲဒီနေရာ၌၊ မဟာဒေဝီရေ၊ ငါ၏ဝရတ (သန့်ရှင်းသောအကျင့်) ကို ခံယူထားသော ဘက္တများ နေထိုင်ကြ၏။ သူတို့သည် မဟာအတ္တမားများဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး စည်းကမ်းနှင့် ကိုယ်ထိန်းသိမ်းမှု၌ တည်ကြ၏။

Verse 24

उत्तमं सर्वतीर्थानां स्थानानामुत्तमं च तत् / ज्ञानानामुत्तमं ज्ञानमविमुक्तं परं मम

အဝိမုက္တသည် တီရ္ထများအားလုံးထဲတွင် အထွတ်အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ သန့်ရှင်းရာနေရာများထဲတွင်လည်း အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဉာဏ်ပညာအားလုံးထဲတွင် အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာလည်း အဝိမုက္တပင်ဖြစ်၍၊ ထိုသည် ငါ၏ အမြင့်မြတ်သော အလွန်လွန်ကဲသော အခြေအနေဖြစ်၏။

Verse 25

स्थानान्तरं पवित्राणि तीर्थान्यायतनानि च / श्मशानसंस्थितान्येव दिव्यभूमिगतानि च

အခြားသန့်ရှင်းရာနေရာများလည်း ရှိသည်—တီရ္ထများနှင့် ဘုရားကျောင်းအာယတနများ။ အချို့သည် သင်္ချိုင်းမီးသင်္ဂြိုဟ်ရာ (श्मशान) တွင် တည်ရှိပြီး၊ အချို့သည် ဒိဗ္ဗမြေသန့် (divya-bhūmi) များတွင် တည်ရှိကြ၏။

Verse 26

भूर्लोके नैव संलग्नमन्तरिक्षे ममालयम् / अयुक्तास्तन्न पश्यन्ति युक्ताः पश्यन्ति चेतसा

ငါ၏အာလယသည် မြေပြင်လောကနှင့် မကပ်လျက်ရှိဘဲ အန္တရိက္ခ (အလယ်အာကာသ) တွင်ရှိ၏။ မယုတ်ကပ်သူများ (မသင့်တော်မညီညွတ်သူများ) မမြင်နိုင်ကြသော်လည်း၊ ယောဂ၌ တည်သူများသည် စိတ်ဖြင့် မြင်ကြ၏။

Verse 27

श्मसानमेतद् विख्यातमविमुक्तमिति श्रुतम् / कालो भूत्वा जगदिदं संहराम्यत्र सुन्दरि

ဤနေရာသည် မီးသင်္ဂြိုဟ်ရာအဖြစ် ကျော်ကြားပြီး «အဝိမုတ္တ» ဟု ကြားသိရသည်။ အလှရှင်မ၊ ဤနေရာတွင် ငါသည် ကာလ (အချိန်) အဖြစ် ဖြစ်လာကာ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ငါ့အတွင်းသို့ ပြန်လည်သိမ်းယူ၏။

Verse 28

देवीदं सर्वगुह्यानां स्थानं प्रियतमं मम / मद्भक्तास्तत्र गच्छन्ति मामेव प्रविशन्ति ते

ဒေဝီရေ၊ ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးထဲမှ အလွန်လျှို့ဝှက်သော နေရာ—ငါအချစ်ဆုံး အာဝါသဖြစ်၏။ ငါ့ကို ဘက်တိဖြင့် ကိုးကွယ်သူတို့သည် ထိုနေရာသို့ သွားကြပြီး၊ ထိုနေရာသို့ ဝင်လျှင် ငါ့ထဲသို့သာ ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 29

दत्तं जप्तं हुतं चेष्टं तपस्तप्तं कृतं च यत् / ध्यानमध्ययनं ज्ञानं सर्वं तत्राक्षयं भवेत्

ဒါနပေးခြင်း၊ ဂျပ် (japa) ရွတ်ဆိုခြင်း၊ ဟုတ (homa) ပူဇော်ခြင်း၊ သာသနာတော်အတွက် ကြိုးပမ်းလုပ်ဆောင်ခြင်း၊ တပ (tapas) ကျင့်သုံးခြင်းနှင့် အခြားပြုလုပ်သမျှ—ထို့ပြင် ဓျာန၊ သာသနာစာပေ လေ့လာခြင်း၊ ဉာဏ်အမှန်—အားလုံးသည် ထိုနေရာတွင် မပျက်မယွင်း အကျိုးမခွဲမခွာ ဖြစ်လာ၏။

Verse 30

जन्मान्तरसहस्त्रेषु यत्पापं पूर्वसंचितम् / अविमुक्तं प्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

အသက်ဘဝထောင်ပေါင်းများစွာသော မွေးဖွားမှုအရင်က စုဆောင်းလာသော အပြစ်အကုန်လုံးသည် «အဝိမုတ္တ» သို့ ဝင်ရောက်သူအတွက် အားလုံးပျက်စီးကုန်၍ အဆုံးသတ်သွား၏။

Verse 31

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा ये वर्णसंकराः / स्त्रियो म्लेच्छाश्च ये चान्ये संकीर्णाः पापयोनयः

ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှုဒ္ဒရ—နှင့် ဝဏ္ဏသင်္ကရ (အမျိုးအစားရောနှော) ဖြစ်သွားသူတို့။ မိန်းမများ၊ မလေစ္ဆ (mleccha) များနှင့် အခြားသူတို့—ရောနှောစုဖွဲ့၍ အပြစ်ယောနိမှ မွေးဖွားသူများဟု ဆိုကြ၏။

Verse 32

कोटाः पिपीलिकाश्चैव ये चान्ये मृगपक्षिणः / कालेन निधनं प्राप्ता अविमुक्ते वरानने

အို မျက်နှာလှသောသူမရေ၊ ပိုးမွှားနှင့် ပုရွက်ဆိတ်တို့သာမက တိရစ္ဆာန်နှင့် ငှက်တို့ကဲ့သို့ အခြားသတ္တဝါများလည်း အဝိမုတ္တ၌ ကာလ (အချိန်) ကြောင့် ဖမ်းဆီးခံကာ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ခဲ့ကြ၏။

Verse 33

चन्द्रार्धमौलयस्त्र्यक्षा महावृषभवाहनाः / शिवे मम पुरे देवि जायन्ते तत्र मानवाः

အို ဒေဝီ ရှိဝါရေ၊ ငါ၏မြို့တော်၌ ဒေဝီရေ၊ လူသားတို့သည် ရုဒြ၏အမှတ်အသားများကို ဆောင်လျက် မွေးဖွားကြ၏—လကွေးကို မော်လိပေါ်တင်ကာ သုံးမျက်စိရှိ၍ မဟာနွား (ဝೃಷဘ) ကို စီးနင်းကြ၏။

Verse 34

नाविमुक्ते मृतः कश्चिन्नरकं याति किल्बिषी / ईश्वरानुगृहीता हि सर्वे यान्ति परां गतिम्

အဝိမုတ္တ၌ သေဆုံးသော အပြစ်ရှိသူတစ်ဦးမျှ နရကသို့ မသွားကြဟု ဆို၏။ အကြောင်းမှာ ဣရှ္ဝရ၏ ကရုဏာတော်ကို ခံယူရသဖြင့် အားလုံးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 35

मोक्षं सुदुर्लभं मत्वा संसारं चातिभीषणम् / अश्मना चरणौ हत्वा वाराणस्यां वसेन्नरः

မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သည် အလွန်ရှားပါးကြောင်း၊ သံသရာသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကြောင်း သိမြင်လျက်၊ လူသည် ဝါရာဏသီ၌ နေထိုင်သင့်၏—လိုအပ်လျှင် ကျောက်ဖြင့် ကိုယ့်ခြေကိုပင် ထိုးနှက်ကာ မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် ထိုနေရာ၌ တည်စေသော်လည်း။

Verse 36

दुर्लभा तपसा चापि पूतस्य परमेश्वरि / यत्र तत्र विपन्नस्य गतिः संसारमोक्षणी

အို ပရမေရှ္ဝရီရေ၊ တပသ (အာသီတ) ဖြင့် သန့်စင်ပြီးသူအတွက်တောင် သင်တော်မူသောအရာကို ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲ၏။ သို့သော် ဒုက္ခရောက်သူအတွက်တော့ မည်သည့်နေရာ၌ရှိနေစေကာမူ သင်သည် သံသရာမှ လွတ်မြောက်စေသော အားကိုးရာ အမီခံ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 37

प्रसादाज्जायते ह्येतन्मम शैलेन्द्रनन्दिनि / अप्रबुद्धा न पश्यन्ति मम मायाविमोहिताः

ငါ၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့်သာ ဤအမှန်တရားသိမြင်မှု ပေါ်ထွန်းလာသည်၊ တောင်မင်း၏သမီးရေ။ မနိုးထသေးသူတို့သည် ငါ/သစ္စာကို မမြင်နိုင်ကြ၊ ငါ၏ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်နေကြသည်။

Verse 38

अविमुक्तं न सेवन्ति मूढा ये तमसावृताः / विण्मूत्ररेतसां मध्ये ते वसन्ति पुनः पुनः

အမှောင်တိမ်ဖုံးလွှမ်း၍ မောဟဖြစ်နေသော မိုက်မဲသူတို့သည် အဝိမုတ္တ (Avimukta) ကို မမှီဝဲကြ။ ထို့ကြောင့် အညစ်အကြေးအလယ်—အညစ်အကြေး၊ ဆီးနှင့် သုတ်ရည်အကြား—တွင် ထပ်ခါထပ်ခါ နေထိုင်ကာ ကိုယ်ခန္ဓာဘဝသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ကြသည်။

Verse 39

हन्यमानो ऽपि यो विद्वान् वसेद् विघ्नशतैरपि / स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

တိုက်ခိုက်ခံရသော်လည်း ပညာရှိသည် တည်ကြည်စွာ နေထိုင်နိုင်ပြီး အတားအဆီး ရာချီကြုံရသော်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်သည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် မဝမ်းနည်းတော့။

Verse 40

जन्ममृत्युजरामुक्तं परं याति शिवालयम् / अपुनर्मरणानां हि सा गतिर्मोक्षकाङ्क्षिणाम् / यां प्राप्य कृतकृत्यः स्यादिति मन्यन्ति पण्डताः

မွေးဖွားခြင်း၊ သေခြင်း၊ အိုမင်းခြင်းမှ လွတ်မြောက်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှိဝအာလယ (Śiva၏ အဘောဒ်) သို့ ရောက်သည်။ ထိုသည် မောက္ခကို တောင့်တသူတို့၏ လမ်းဆုံး—ထပ်မံသေခြင်းမရှိသော အခြေအနေ။ ထိုကို ရောက်လျှင် လုပ်စရာအားလုံး ပြီးစီးသူ ဖြစ်သည်ဟု ပညာရှိတို့ ဆိုကြသည်။

Verse 41

न दानैर्न तपोभिश्च न यज्ञैर्नापि विद्यया / प्राप्यते गतिरुत्कृष्टा याविमुक्ते तु लभ्यते

အမြင့်မြတ်ဆုံး လမ်းဆုံးကို ဒါနဖြင့်မဟုတ်၊ တပသဖြင့်မဟုတ်၊ ယဇ္ဉဖြင့်မဟုတ်၊ ပညာဗဟုသုတဖြင့်တောင် မရနိုင်။ ၎င်းကို ရရှိစေသည်မှာ ဝိမုတ္တိ—လွတ်မြောက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

Verse 42

नानावर्णा विवर्णाश्च चण्डालाद्या जुगुप्सिताः / किल्बिषैः पूर्णदेहा ये विशिष्टैः पातकैस्तथा / भेषजं परमं तेषामविमुक्तं विदुर्बुधाः

အမျိုးအစားမျိုးစုံရှိသူများနှင့် အဆင့်ကျဆင်းသူများ—ချဏ္ဍာလတို့ကဲ့သို့ မုန်းတီးစက်ဆုပ်ခံရသူများ—ကိုယ်ခန္ဓာသည် အပြစ်များနှင့် အလွန်ကြီးမားသော ပြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ ပညာရှိတို့သည် အဝိမုက္တ (ကာရှီ) ကို သူတို့အတွက် အမြင့်ဆုံး ဆေးဝါးဟု သိကြသည်။

Verse 43

अविमुक्तं परं ज्ञानमविमुक्तं परं पदम् / अविमुक्तं परं तत्त्वमविमुक्तं परं शिवम्

အဝိမုက္တသည် အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာဖြစ်၏; အဝိမုက္တသည် အမြင့်ဆုံး နေရာတော်ဖြစ်၏။ အဝိမုက္တသည် အမြင့်ဆုံး တတ္တဝါ (အမှန်တရား) ဖြစ်၏; အဝိမုက္တသည် အမြင့်ဆုံး ရှိဝတော် ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏။

Verse 44

कृत्वा वै नैष्ठिकीं दीक्षामविमुक्ते वसन्ति ये / तेषां तत्परमं ज्ञानं ददाम्यन्ते परं पदम्

နိဿဋ္ဌိကီ (တည်ကြည်ခိုင်မာသော) ဒိက္ခာကို ခံယူပြီး အဝိမုက္တ၌ နေထိုင်သူတို့အား၊ ငါသည် ထိုအမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာကို ပေးအပ်မည်; အသက်ဆုံးချိန်၌လည်း အမြင့်ဆုံး အခြေအနေကို ချီးမြှင့်မည်။

Verse 45

प्रायागं नैमिषं पुण्यं श्रीशैलो ऽथ महालयः / केदारं भद्रकर्णं च गया पुष्करमेव च

ပရာယာဂ၊ သန့်ရှင်းသော နိုင်မိဿ၊ ရှရီရှိုင်လနှင့် မဟာလယ၊ ကေဒါရ၊ ဘဒ္ရကဏ္ဏ၊ ဂယာနှင့် ပုဿကရ—ဤတို့လည်း ပုဏ္ဏတီရ္ထ (ဘုရားဖူး) နေရာများဖြစ်ကြသည်။

Verse 46

कुरुक्षेत्रं रुद्रकोटिर्नर्मदाम्रातकेश्वरम् / शालिग्रामं च कुब्जाम्रं कोकामुखमनुत्तमम् / प्रभासं विजयेशानं गोकर्णं भद्रकर्णकम्

ကူရုက္ခေတ္တရ၊ ရုဒ္ရကိုဋိ၊ နර්မဒါမြစ်ကမ်းရှိ အမရ္တာကေရှဝရ၊ ရှာလိဂြာမ၊ ကုဗ္ဇာမရ၊ အလွန်မြတ်သော ကိုကာမုခ၊ ပရဘာသ၊ ဝိဇယေရှာန၊ ဂိုကဏ္ဏ၊ နှင့် ဘဒ္ရကဏ္ဏက—ဤတို့ကို ထင်ရှားသော တီရ္ထများဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 47

एतानि पुण्यस्थानानि त्रैलोक्ये विश्रुतानि ह / न यास्यन्ति परं मोक्षं वाराणस्यां यथा मृताः

ဤပုဏ္ဏသန့်ရှင်းရာနေရာများသည် သုံးလောကလုံးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသော်လည်း၊ ထိုနေရာများ၌ သေဆုံးသူတို့သည် ဗာရာဏသီ၌ သေဆုံးသူတို့ကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံး မောက္ခကို မရောက်နိုင်ကြ။

Verse 48

वाराणस्यां विशेषेण गङ्गा त्रिपथगामिनी / प्रविष्टा नाशयेत् पापं जन्मान्तरशतैः कृतम्

အထူးသဖြင့် ဗာရာဏသီ၌ သုံးလောကသို့ စီးဆင်းသည့် ဂင်္ဂါမြစ်ကို ဝင်ရောက်ရေချိုးလျှင်၊ ရာချီသော မွေးဖွားမှုများတစ်လျှောက် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 49

अन्यत्र सुलभा गङ्गा श्राद्धं दानं तपो जपः / व्रतानि सर्वमेवैतद् वाराणस्यां सुदुर्लभम्

အခြားနေရာများတွင် ဂင်္ဂါကို လွယ်ကူစွာ တွေ့ရသကဲ့သို့၊ ရှရဒ္ဓ (ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲ)၊ ဒါန၊ တပ၊ ဇပ နှင့် ဝရတတို့လည်း လွယ်ကူသည်; သို့သော် ဗာရာဏသီ၌ ဤအရာအားလုံးကို အပြည့်အဝရရှိခြင်းသည် အလွန်ရှားပါးသည်။

Verse 50

यजेत जुहुयान्नित्यं ददात्यर्चयते ऽमरान् / वायुभक्षश्च सततं वाराणस्यां स्तितो नरः

ဗာရာဏသီ၌ နေထိုင်သူသည် နေ့စဉ် ယဇ္ဉနှင့် ပူဇော်ကာ အဟုတိကို အမြဲတမ်း ဆက်ကပ်၍၊ ဒါနပေးကာ၊ အမရဒေဝတို့ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် လေကိုသာ အာဟာရကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်သည့် တပသဖြင့် အမြဲတမ်း နေရမည်။

Verse 51

यदि पापो यदि शठो यदि वाधार्मिको नरः / वाराणसीं समासाद्य पुनाति सकलं नरः

လူတစ်ယောက်သည် အပြစ်ရှိသူဖြစ်စေ၊ လိမ်လည်သူဖြစ်စေ၊ အဓမ္မကျင့်သူဖြစ်စေ—ဗာရာဏသီသို့ ရောက်လာသည်နှင့် သူ၏ ကိုယ်တိုင်တစ်လုံးလုံး သန့်စင်သွားသည်။

Verse 52

वाराणस्यां महादेवं येर्ऽचयन्ति स्तुवन्ति वै / सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते विज्ञेया गणेश्वराः

ဗာရာဏသီ (ကာသီ) တွင် မဟာဒေဝကို ပူဇော်ကာ ချီးမွမ်းသည့်သူတို့သည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ ရှိဝ၏ ဂဏများအတွင်း ဂဏေရှဝရ (ဂဏတို့၏အရှင်) ဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 53

अन्यत्र योगज्ञानाभ्यां संन्यासादथवान्यतः / प्राप्यते तत् परं स्थानं सहस्त्रेणैव जन्मना

ယောဂနှင့် လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်တရားမှတပါး၊ သံန്യാസ (စွန့်လွှတ်ခြင်း) သို့မဟုတ် အခြားထူးကဲသော နည်းလမ်းတစ်စုံတစ်ရာမှတပါး—အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေကို ရရှိခြင်းသည် မွေးဖွားခြင်း တစ်ထောင်ကြိမ်ပြီးမှသာ ဖြစ်သည်။

Verse 54

ये भक्ता देवदेवेशे वाराणस्यां वसन्ति वै / ते विन्दन्ति परं मोक्षमेकेनैव तु जन्मना

ဒေဝတို့၏အရှင် (ဒေဝဒေဝေရှ) ကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်၍ ဗာရာဏသီတွင် အမှန်တကယ် နေထိုင်သော ဘက္တားတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော မောက္ခကို—တစ်ဘဝတည်းဖြင့်ပင်—ရရှိကြသည်။

Verse 55

यत्र योगस्तथा ज्ञानं मुक्तिरेकेन जन्मना / अविमुक्तं समासाद्य नान्यद् गच्छेत् तपोवनम्

ယောဂနှင့် လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်တရား ရှိရာနေရာ၌ တစ်ဘဝတည်းဖြင့်ပင် လွတ်မြောက်ခြင်း ရှိသည်။ အဝိမုတ္တ (ကာသီ) သို့ ရောက်ပြီးလျှင် အခြားသော တပသဗန (တပသ၏ တော) သို့ မသွားသင့်။

Verse 56

यतो मया न मुक्तं तदविमुक्तं ततः स्मृतम् / तदेव गुह्यं गुह्यानामेतद् विज्ञाय मुच्यते

ငါသည် ထိုနေရာကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်လွှတ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် “အဝိမုတ္တ” (မစွန့်ပစ်သော) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်တို့အတွင်း အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ဖြစ်၍၊ ဤအရာကို အမှန်တကယ် သိမြင်လျှင် လွတ်မြောက်သည်။

Verse 57

ज्ञानाज्ञानाभिनिष्ठानां परमानन्दमिच्छताम् / या गतिर्विहिता सुभ्रु साविमुक्ते मृतस्य तु

အလှပျိုရေ၊ ဉာဏ်သို့မဟုတ် စည်းကမ်းကျင့်စဉ်၌ တည်မြဲ၍ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို တောင့်တသူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော လမ်းကြောင်း/အခြေအနေ မည်သို့ရှိသနည်း၊ လွတ်မြောက်သူအဖြစ် သေဆုံးသောသူ၏ ကံကြမ္မာသည် ထိုအတိုင်း ဖြစ်၏။

Verse 58

यानि चैवाविमुक्तस्य देहे तूक्तानि कृत्स्नशः / पुरी वाराणसी तेभ्यः स्थानेभ्यो ह्यधिकाशुभा

အဝိမုက္တ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း ရှိသည်ဟု အပြည့်အစုံ ပြောဆိုထားသော သန့်ရှင်းရာနေရာများ အားလုံးထက်၊ ဝါရာဏသီ မြို့တော်သည် ထိုနေရာများထက်ပင် ပို၍ မင်္ဂလာရှိ၏။

Verse 59

यत्र साक्षान्महादेवो देहान्ते स्वयमीश्वरः / व्याचष्टे तारकं ब्रह्म तत्रैव ह्यविमुक्तकम्

ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အဆုံးအခါ၌ မဟာဒေဝ အရှင်ဣश्वरသည် ကိုယ်တိုင် ထင်ရှား၍ ကယ်တင်သော «တာရက ဘြဟ္မ» (သိမြင်မှု/မန္တရ) ကို တိုက်ရိုက် ဟောကြားပေးရာ နေရာ—ထိုနေရာကိုပင် «အဝိမုက္တက» ဟု ခေါ်၏။

Verse 60

यत् तत् परतरं तत्त्वमविमुक्तमिति श्रुतम् / एकेन जन्मना देवि वाराणस्यां तदाप्नुयात्

«အဝိမုက္တ» ဟု ကြားသိရသော အမြင့်ဆုံး တတ္တဝ (အမှန်တရား) ကို—ဒေဝီရေ—ဝါရာဏသီ၌ နေထိုင်ခြင်းဖြင့် တစ်ဘဝတည်းအတွင်း ထိုအမြင့်ဆုံး သဘောတရားကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 61

भ्रूमध्ये नाभिमध्ये च हृदये चैव मूर्धनि / यथाविमुक्तादित्ये वाराणस्यां व्यवस्थितम्

မျက်ခုံးအလယ်၊ နာဗိအလယ်၊ နှလုံးအတွင်း၊ နှင့် ခေါင်းထိပ်၌—အဝိမုက္တ၌ တည်ရှိသကဲ့သို့ပင်—ဝါရာဏသီ၌လည်း လွတ်မြောက်စေသော သန့်ရှင်းတည်နေရာသည် ထိုသို့ တည်ရှိ၏။

Verse 62

वरणायास्तथा चास्या मध्ये वाराणसी पुरी / तत्रैव संस्थितं तत्त्वं नित्यमेवाविमुक्तकम्

ဝရဏာမြစ်နှင့် အာသီမြစ်ကြားဒေသ၌ ဝါရာဏသီ မြို့တော်သန့်ရှင်းတည်ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ အမြင့်ဆုံး တတ္တဝါ (အမှန်တရား) သည် အစဉ်တည်မြဲ၍ ‘အဝိမုက္တ’ ဟူသော မစွန့်ပစ်သန့်မြေ ဖြစ်၏။

Verse 63

वाराणस्याः परं स्थानं न भूतं न भविष्यति / यत्र नारायणो देवो महादेवो दिवेश्वरः

ဝါရာဏသီထက် မြင့်မြတ်သော သန့်ရှင်းရာအဘိဓာန်သည် ယခင်က မရှိခဲ့သကဲ့သို့ အနာဂတ်၌လည်း မရှိလိမ့်မည်။ ထိုနေရာ၌ နာရာယဏ သခင်တော်တိုင် တည်ရှိပြီး၊ ဒေဝတို့၏အရှင် မဟာဒေဝလည်း သာမန်မဟုတ်သော အထက်မြတ်အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် တည်ရှိ၏။

Verse 64

तत्र देवाः सगन्धर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः / उपासते मां सततं देवदेवं पितामहम्

ထိုနေရာ၌ ဒေဝတို့သည် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၊ ယက္ခတို့၊ နာဂ (ဥရဂ) တို့နှင့် ရာက္ခသတို့နှင့်အတူ၊ ဒေဝတို့၏ဒေဝ၊ မူလပိတামဟ ဖြစ်သော ငါ့ကို အစဉ်မပြတ် ပူဇော်ဝတ်ပြုကြ၏။

Verse 65

महापातकिनो ये च ये तेभ्यः पापकृत्तमाः / वाराणसीं समासाद्य ते यान्ति परमां गतिम्

မဟာအပြစ်များကို ကျူးလွန်သူများနှင့် ထိုသူတို့ထက်ပင် ပိုဆိုးသော အပြစ်ပြုသူများတောင်၊ ဝါရာဏသီ (ကာသီ) သို့ ရောက်လာသည်နှင့် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိ (အဆုံးစွန်လွတ်မြောက်မှု) ကို ရရှိကြ၏။

Verse 66

तस्मान्मुमुक्षुर्नियतो वसेद् वै मरणान्तिकम् / वाराणस्यां महादेवाज्ज्ञानं लब्ध्वा विमुच्यते

ထို့ကြောင့် မောက္ခကို လိုလားသောသူသည် စည်းကမ်းတကျ အတည်တကျဖြင့် အသက်ဆုံးတိုင်အောင် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သင့်၏။ ဝါရာဏသီ၌ မဟာဒေဝထံမှ လွတ်မြောက်စေသော ဉာဏ်ကို ရရှိလျှင် လွတ်ကင်းခြင်းကို ရောက်၏။

Verse 67

किन्तु विघ्ना भविष्यन्ति पापोपहतचेतसः / ततो नैव चरेत् पापं कायेन मनसा गिरा

သို့သော် အပြစ်ကြောင့် စိတ်နှလုံး ထိခိုက်နေသူတို့အတွက် အတားအဆီးများ မလွဲမသွေ ပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ကာယ၊ စိတ်နှလုံး၊ နှုတ်ကပတ်တို့ဖြင့် မကောင်းမှုကို မပြုလုပ်သင့်။

Verse 68

एतद् रहस्यं वेदानां पुराणानां च सुव्रताः / अविमुक्ताश्रयं ज्ञानं न कश्चिद् वेत्ति तत्त्वतः

အို သီလဝတ္တရားကောင်းမြတ်သူတို့၊ ဤသည်မှာ ဝေဒများနှင့် ပုရာဏများ၏ လျှို့ဝှက်သင်ခန်းစာဖြစ်သည်။ အဝိမုတ္တ (Avimukta) ကို အခြေခံသော ဉာဏ်ပညာကို မည်သူမဆို အမှန်တကယ် မသိနိုင်။

Verse 69

देवतानामृषीणां च शृण्वतां परमेष्ठिनाम् / देव्यै देवेन कथितं सर्वपापविनाशनम्

နတ်တို့နှင့် ရှင်ရသီတို့၊ ထို့ပြင် အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံရှိ သတ္တဝါတို့ နားထောင်နေစဉ်၊ ဒေဝ (ဘုရား) သည် ဒေဝီအား အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော ဓမ္မသင်ခန်းစာကို ဟောကြားတော်မူ၏။

Verse 70

यथा नारायणः श्रेष्ठो देवानां पुरुषोत्तमः / यथेश्वराणां गिरिशः स्थानानां चैतदुत्तमम्

နာရာယဏ (Nārāyaṇa) သည် ဒေဝတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ ပုရုရှိုတ္တမ (Supreme Person) ဖြစ်သကဲ့သို့၊ အရှင်တို့အနက် ဂိရီရှ (Girīśa) ရှိဝ (Śiva) သည် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော တည်နေရာများအနက် ဤနေရာသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 71

यैः समाराधितो रुद्रः पूर्वस्मिन्नेव जन्मनि / ते विन्दन्ति परं क्षेत्रमविमुक्तं शिवालयम्

ယခင်ဘဝ၌ ရုဒြ (Rudra) ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့သူတို့သည် ထိုသူတို့ပင် အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာဒေသကို ရရှိကြသည်—အဝိမုတ္တ (Avimukta) ဟူသော ရှိဝ၏ နေရာတော်။

Verse 72

कलिकल्मषसंभूता येषामुपहता मतिः / न तेषां वेदितुं शक्यं स्थानं तत् परमेष्ठिनः

ကလိယုဂ၏ အညစ်အကြေးမှ ပေါက်ဖွား၍ ဉာဏ်အမြင် ပျက်စီးသွားသူတို့သည် ပရမေဋ္ဌင် (အမြင့်ဆုံးအရှင်) ၏ အထွတ်အထိပ် နေရာတော်ကို မသိနိုင်ကြ။

Verse 73

ये स्मरन्ति सदा कालं विन्दन्ति च पुरीमिमाम् / तेषां विनश्यति क्षिप्रमिहामुत्र च पातकम्

ဤသန့်ရှင်းရာနေရာ/အရှင်ကို အချိန်တိုင်း သတိရသူတို့သည် ဤပူရီမြို့တော်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိကြပြီး၊ သူတို့၏ အပြစ်သည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌လည်း လျင်မြန်စွာ ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 74

यानि चेह प्रकुर्वन्ति पातकानि कृतालयाः / नाशयेत् तानि सर्वाणि देवः कालतनुः शिवः

ဤနေရာ၌ နေထိုင်သူတို့က ပြုမိသော အပြစ်အကုန်လုံးကို အချိန်၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော သီဝ (Śiva) ဘုရားသည် အားလုံး ဖျက်ဆီးပေးတော်မူသည်။

Verse 75

आगच्छतामिदं स्थानं सेवितुं मोक्षकाङ्क्षिणाम् / मृतानां च पुनर्जनम् न भूयो भवसागरे

မောက္ခကို လိုလားသူတို့သည် ဤသန့်ရှင်းရာနေရာသို့ လာရောက်၍ ဝတ်ပြုဆည်းကပ်ကြပါစေ။ ဤနေရာ၌ သေဆုံးသူတို့အတွက် သံသရာပင်လယ်၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 76

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन वाराणस्यां वसेन्नरः / योगी वाप्यथवायोगी पापी वा पुण्यकृत्तमः

ထို့ကြောင့် လူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ ဝါရာဏသီ၌ နေထိုင်သင့်သည်—ယောဂီဖြစ်စေ မယောဂီဖြစ်စေ၊ အပြစ်ရှိသူဖြစ်စေ အလွန်ကောင်းသော ကုသိုလ်ပြုသူဖြစ်စေ။

Verse 77

न वेदवचनात् पित्रोर्न चैव गुरुवादतः / मतिरुत्क्रमणीया स्यादविमुक्तगतिं प्रति

ဝေဒဝစနာကြောင့်ဖြစ်စေ၊ မိဘတို့၏တောင်းဆိုမှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဂုရု၏အကြံဉာဏ်ကြောင့်ဖြစ်စေ—အဝိမုတ္တ (မစွန့်လွှတ်သော မောက္ခလမ်း/သန့်ရှင်းရာ) သို့သွားရာ လမ်းကြောင်းမှ မိမိ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မလှည့်မပြောင်းစေသင့်။

Verse 78

सूत उवाच इत्येवमुक्त्वा भगवान् व्यासो वेदविदां वरः / सहैव शिष्यप्रवरैर्वाराणस्यां चचार ह

စူတက ပြောသည်—ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ ဝေဒကိုသိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဘဂဝန် ဗျာသသည် မိမိ၏ ထူးချွန်သော တပည့်များနှင့်အတူ ဝါရာဏသီမြို့၌ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။