Adhyaya 28

Verse 1

इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तविंशो ऽध्यायः व्यास उवाच तिष्ये मायामसूयां च वधं चैव तपस्विनाम् / साधयन्ति नरा नित्यं तमसा व्याकुलीकृताः

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူර්မပုရာဏ၏ စတ်စာဟသရီ သံဟိတာ၊ ပထမပိုင်း၊ အခန်း ၂၇ ပြီးဆုံး၏။ ဗျာသက မိန့်ကြားသည်—တိရှျယ (ကလိ) ယုဂ၌ တမသကြောင့် မိုက်မှောင်၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လူတို့သည် မာယာ၊ မနာလိုမှုနှင့် တပသဝင်တို့ကို ထိခိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုပင် အမြဲတမ်း လိုက်လံကျင့်ကြသည်။

Verse 2

कलौ प्रमारको रोगः सततं क्षुद् भयं तथा / अनावृष्टिभयं घोरं देशानां च विपर्ययः

ကလိယုဂ၌ သေစေနိုင်သော ကူးစက်ရောဂါများ ပျံ့နှံ့မည်။ ဆာလောင်မှုအပေါ် အမြဲတမ်း ကြောက်ရွံ့ရမည်၊ မိုးမရွာခြင်းကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးခေါင်မှုကိုလည်း ကြုံရမည်။ ထို့ပြင် နိုင်ငံဒေသတို့သည် အလွဲအပြောင်းနှင့် အနှောင့်အယှက်ထဲသို့ ကျရောက်မည်။

Verse 3

अधार्मिका अनाचारा महाकोपाल्पचेतसः / अनृतं वदन्ति ते लुब्धास्तिष्ये जाताः सुदुः प्रजाः

တိရှျယ (ကလိ) ယုဂ၌ လူတို့သည် အလွန်ဒုက္ခရောက်သော အဖြစ်ဖြင့် မွေးဖွားလာကြသည်—အဓမ္မကိုလိုက်သောသူ၊ အကျင့်မကောင်းသူ၊ ဒေါသကြီးလွယ်သူ၊ ဉာဏ်နည်းသူ။ လောဘကြောင့် မုသားစကားကို ပြောကြသည်။

Verse 4

दुरिष्टैर्दुरधीतैश्च दुराचारैर्दुरागमैः / विप्राणां कर्मदोषैश्च प्रजानां जायते भयम्

မမှန်ကန်သော ယဇ္ဈပူဇာများ၊ လမ်းလွဲသင်ယူမှု၊ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုနှင့် မကောင်းသော သင်ကြားချက်များကြောင့်—ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ကర్మနှင့် သီလအပြစ်များကြောင့်—ပြည်သူတို့အတွင်း ကြောက်ရွံ့မှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 5

नाधीयते कलौ वेदान् न यजन्ति द्विजातयः / यजन्त्यन्यायतो वेदान् पठन्ते चाल्पबुद्धयः

ကလိယုဂ၌ ဝေဒများကို မှန်ကန်စွာ မသင်ယူကြ၊ ဒွိဇတို့လည်း သန့်ရှင်းသော ယဇ္ဈများကို မကျင့်ကြ။ ထိုအစား ဉာဏ်နည်းသူတို့က ဝေဒကို ရွတ်ဖတ်ကာ စည်းကမ်းနှင့် ထုံးတမ်းကို ဆန့်ကျင်၍ မတရားသဘောဖြင့် ပူဇော်ပွဲများကို ပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 6

शूद्राणां मन्त्रयौनैश्च संबन्धो ब्राह्मणैः सह / भविष्यति कलौ तस्मिञ् शयनासनभोजनैः

ထိုကလိယုဂ၌ သုဒ္ဒရတို့သည် ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် ဆက်နွယ်မှုများ ပြုလာမည်—မန္တရ-ပူဇာအခမ်းအနားများမှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း၊ လိင်ဆက်ဆံရေးမှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း—ထို့ပြင် အိပ်ရာ၊ ထိုင်ခုံနှင့် အစားအစာကိုပါ အတူမျှဝေကြမည်။

Verse 7

राजानः सूद्रभूयिष्ठा ब्राह्मणान् बाधयन्ति च / भ्रूणहत्या वीरहत्या प्रजायेते नरेश्वर

အို လူတို့၏အရှင်၊ မင်းတို့သည် သုဒ္ဒရဆန်သော အကျင့်အပြုအမူဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရကာ ဗြာဟ္မဏတို့ကို နှိပ်စက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့ အစီအစဉ်ပျက်ယွင်းမှုမှ သန္ဓေသတ်ခြင်းနှင့် သူရဲကောင်းသတ်ခြင်းတို့၏ အပြစ်များ ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 8

स्नानं होमं जपं दानं देवतानां तथार्ऽचनम् / अन्यानि चैव कर्माणि न कुर्वन्ति द्विजातयः

ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဟောမ (မီးပူဇာ)၊ မန္တရရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ နတ်ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်ခြင်း—ဤတို့နှင့် အခြား သတ်မှတ်ထားသော ကర్మများကို ဒွိဇတို့သည် မှန်ကန်စွာ မကျင့်ကြတော့။

Verse 9

विनिन्दन्ति महादेवं ब्राह्मणान् पुरुषोत्तमम् / आम्नायधर्मशास्त्राणि पुराणानि कलौ युगे

ကလိယုဂ၌ လူတို့သည် မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ကိုလည်းကောင်း၊ ဗြာဟ္မဏများကိုလည်းကောင်း၊ ပုရုရှောတ္တမ (အမြင့်မြတ်သော အရှင်) ကိုလည်းကောင်း အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ကြပြီး၊ အာမနာယ အစဉ်အလာ၊ ဓမ္မရှာစတြာများနှင့် ပုရာဏများကိုပါ အထင်သေးကြလိမ့်မည်။

Verse 10

कुर्वन्त्यवेददृष्टानि कर्माणि विविधानि तु / स्वधर्मे ऽभिरुचिर्नैव ब्राह्मणानां प्रिजायते

သူတို့သည် ဝေဒအမြင်အာဏာမရှိသော အလုပ်အမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏတို့အတွင်း မိမိတို့၏ သန့်ရှင်းသော တာဝန် (စွဝဓမ္မ) အပေါ် စိတ်ပါဝင်စားမှု အမှန်တကယ် မပေါ်ပေါက်တော့။

Verse 11

कुशीलचर्याः पाषण्डैर्वृथारूपैः समावृताः / बहुयाचनको लोको भविष्यति परस्परम्

လူတို့သည် အနိမ့်ကျသော အကျင့်ဆိုးများနှင့် ပာရှဏ္ဍ (အယူမှား) တို့၏ အလွတ်အပျက် အပြင်အဆင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရမည်။ လူ့လောကသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အမြဲတမ်း တောင်းယာချင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 12

अट्टशूला जनपदाः शिवशूलाश्चतुष्पथाः / प्रमदाः केशशूलिन्यो भविष्यन्ति कलौ युगे

ကလိယုဂ၌ နယ်မြေဒေသများသည် ကိုက်ခဲနာကျင်သကဲ့သို့သော ဝေဒနာများဖြင့် ထိခိုက်မည်။ လမ်းဆုံလမ်းခွများတွင် «ရှီဝ၏ တြိရှူလ» အမှတ်အသားများ ပေါ်လာမည်။ မိန်းမတို့သည် ဆံပင်ကြောင့် နာကျင်ပူပန်မှုများ ခံစားရမည်—ဤသို့သော အခြေအနေများ ကလိယုဂ၌ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

Verse 13

शुक्लदन्ताजिनाख्याश्च मुण्डाः काषायवाससः / शूद्रा धर्मं चरिष्यन्ति युगान्ते समुपस्थिते

ယုဂအဆုံး နီးကပ်လာသောအခါ ရှုဒြာတို့သည် «ဓမ္မ» ကို ကျင့်သုံးကြမည်။ သူတို့သည် သွားဖြူဖြူ ထင်ရှားစေကာ၊ မိမိတို့ကို «အရေပြားဝတ်ဆင်သူ» ဟု ခေါ်ဆို၍၊ ခေါင်းမုန့်ကင်း (မုဏ္ဍ) ဖြစ်အောင် ရိတ်ပြီး ကာသာယ (အဝါနီ) ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကြလိမ့်မည်။

Verse 14

शस्यचौरा भविष्यन्ति तथा चैलाभिमर्षिणः / चौराश्चौरस्य हर्तारो हर्तुर्हर्ता तथापरः

ရပ်နေသောသီးနှံကို ခိုးယူသောသူများလည်း ရှိမည်၊ အဝတ်အစားကို ဆွဲယူလုယူသောသူများလည်း ရှိမည်။ ခိုးသူက ခိုးသူကို ပြန်လု၍၊ လုသူတစ်ဦးကို အခြားလုသူက ပြန်လု—ခိုးမှုက ခိုးမှုကို စားသောက်လိမ့်မည်။

Verse 15

दुः खप्रचुरताल्पायुर्देहोत्सादः सरोगता / अधर्माभिनिवेशित्वात् तमोवृत्तं कलौ स्मृतम्

ကလိယုဂတွင် သတ္တဝါတို့သည် အဓမ္မကို အလွန်စွဲလမ်းသဖြင့်၊ ထိုကာလကို တမောသဘော၏အခြေအနေဟု မှတ်သားကြသည်—ဒုက္ခများပြား၊ အသက်တို၊ ကိုယ်ခန္ဓာပျက်ယွင်း၊ ရောဂါများနှံ့စပ်ခြင်းဖြင့် အမှတ်အသားရှိသည်။

Verse 16

काषायिणो ऽथ निर्ग्रन्थास्तथा कापालिकाश्च ये / वेदविक्रयिणश्चान्ये तीर्थविक्रयिणः परे

ထို့နောက် ကာသာယရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ရုံသာဝတ်ထားသူများ၊ ‘နိရ္ဂရန္ထ’ ဟု ခေါ်သော ချည်နှောင်မှုကင်းသူများ၊ ခေါင်းခွံကို ကိုင်ဆောင်သော ကာပါလိက အစက်တစ်များလည်း ရှိမည်။ အချို့က ဝေဒကိုပင် ရောင်းဝယ်ကြပြီး၊ အချို့က တီရ္ထ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို ရောင်းစားကာ သန့်ရှင်းသောတာဝန်ကို ကုန်သွယ်ရေးအဖြစ် ပြောင်းလဲကြလိမ့်မည်။

Verse 17

आसनस्थान् द्विजान् दृष्ट्वा न चलन्त्यल्पबुद्धयः / ताडयन्ति द्विजेन्द्रांश्च शूद्रा राजोपजीविनः

ဂုဏ်သရေရှိရာနေရာ၌ ထိုင်နေသော ဒွိဇတို့ကို မြင်လျှင်ပင် ဉာဏ်နည်းသူတို့ မထရပ်မိကြ။ ထို့ပြင် မင်းကို အလုပ်အကိုင်အဖြစ် အားကိုးနေသော ရှူဒြတို့သည် ဒွိဇအထက်မြတ်သူတို့ကိုတောင် ထိုးနှက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 18

उच्चासनस्थाः शूद्रास्तु द्विजमध्ये परन्तप / ज्ञात्वा न हिंसते राजा कलौ कालबलेन तु

ကလိယုဂတွင် ရန်သူဖျက်သူအို၊ ရှူဒြတို့သည် ဒွိဇတို့အလယ်၌ပင် မြင့်သောအာသနပေါ် ထိုင်ကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် မင်းသည် ဤအရာသည် ကာလ၏ အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သိမြင်ကာ အကြမ်းဖက်ခြင်းကို မပြုလိမ့်မည်။

Verse 19

पुष्पैश्च हसितैश्चैव तथान्यैर्मङ्गलैर्द्विजाः / शूद्रानभ्यर्चयन्त्यल्पश्रुतभग्यबलान्विताः

ပညာနည်း၊ ကံကောင်းမှုနည်း၊ ခွဲခြားသိမြင်မှုအားနည်းသော ဒွိဇအချို့သည် ပန်းများ၊ ရယ်မောခြင်းနှင့် အခြားမင်္ဂလာဟုဆိုသော အမူအရာများဖြင့်ပင် သုဒ္ဒရတို့ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြသည်။

Verse 20

न प्रेक्षन्ते ऽर्चितांश्चापि शूद्रा द्विजवरान् नृप / सेवावसरमालोक्य द्वारि तिष्ठन्ति च द्विजाः

အို မင်းကြီး၊ ဒွိဇအထူးမြတ်တို့ကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုထားပြီးသော်လည်း သုဒ္ဒရတို့သည် မသေချာစွာ မကြည့်ရှုမစောင့်ရှောက်ကြ; ဒွိဇတို့ကလည်း ဝန်ဆောင်ခွင့်အခါကို မျှော်လင့်ကာ တံခါးဝ၌ ရပ်စောင့်နေကြသည်။

Verse 21

वाहनस्थान् समावृत्य शूद्राञ् शूद्रोपजीविनः / सेवन्ते ब्राह्मणास्तत्र स्तुवन्ति स्तुतिभिः कलौ

ကလိယုဂတွင် သုဒ္ဒရတို့၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် အသက်မွေးသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ယာဉ်ထားရာနေရာများအနီးတွင် စုဝေးကာ ထိုနေရာ၌ သုဒ္ဒရတို့ကို ဝန်ဆောင်ကြပြီး ချီးမွမ်းသံများဖြင့် ချော့မော့ကာ ဂုဏ်တင်ကြလိမ့်မည်။

Verse 22

अध्यापयन्ति वै वेदाञ् शूद्राञ् शूद्रोपजीविनः / पठन्ति वैदिकान् मन्त्रान् नास्तिक्यं घोरमाश्रिताः

သုဒ္ဒရတို့ကို ဝန်ဆောင်၍ အသက်မွေးသူတို့သည် သုဒ္ဒရတို့ကိုပင် ဝေဒများ သင်ကြားကြလိမ့်မည်; ထို့ပြင် ကြောက်မက်ဖွယ် နာස්တိကယ (မယုံကြည်မှု) ကို အားကိုးထားလျက် ဝေဒိက မန္တရများကို ရွတ်ဖတ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 23

तपोयज्ञफलानां च विक्रेतारो द्विजोत्तमाः / यतयश्च भविष्यन्ति शतशो ऽथ सहस्त्रशः

အို ဒွိဇအထူးမြတ်၊ တပသ်နှင့် ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရောင်းချသော ဗြာဟ္မဏတို့ ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်; ထို့ပြင် ယတိ (အကျင့်သီလရှင်) များလည်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။

Verse 24

नाशयन्ति ह्यधीतानि नाधिगच्छन्ति चानघ / गायन्ति लौकिकैर्गानैर्दैवतानि नराधिप

အပြစ်ကင်းသူရေ—သူတို့သည် သင်ယူထားသမျှကိုပင် ဖျက်ဆီးကာ အမှန်တရားကို မရောက်နိုင်ကြ; အို မင်းကြီးရေ—သူတို့သည် လောကီသီချင်းများဖြင့်သာ ဒေဝတားတို့ကို သီဆိုပူဇော်ကြသည်။

Verse 25

वामपाशुपताचारास्तथा वै पाञ्चरात्रिकाः / भविष्यन्ति कलौ तस्मिन् ब्राह्मणाः क्षत्रियास्तथा

ကလိယုဂ်၌ ထိုကာလတွင် လက်ဝဲဘက် ပာရှုပတ စည်းကမ်းကို လိုက်နာသော ဗြာဟ္မဏများနှင့် က္ෂတ္တရိယများ ပေါ်ထွန်းလာမည်၊ ထို့အပြင် ပဉ္စရာတြ သမ္ပရာဒာယကို ကိုးကွယ်သူများလည်း ဖြစ်လာမည်။

Verse 26

ज्ञानकर्मण्युपरते लोके निष्क्रियतां गते / कीटमूषकसर्पाश्च धर्षयिष्यन्ति मानवान्

လောကသည် အမှန်တရား၏ ဉာဏ်နှင့် တရားသဘောအလုပ်ကို စွန့်ခွာကာ မလှုပ်မရှား အင်အားမဲ့သို့ ကျရောက်သည့်အခါ၊ ပိုးကောင်၊ ကြွက်၊ မြွေတို့ကဲ့သို့ အန္တရာယ်သေးငယ်သည့်အရာများပင် လူသားတို့ကို နှိပ်စက်အနိုင်ယူလိမ့်မည်။

Verse 27

कुर्वान्ति चावताराणि ब्राह्मणानां कुलेषु वै / दधीचशापनिर्दग्धाः पुरा दक्षाध्वरे द्विजाः

အမှန်တကယ်ပင် သူတို့သည် ဗြာဟ္မဏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ အဝတာရအဖြစ် မွေးဖွားကြသည်; ရှေးက ဒက္ရှ၏ ယဇ్ఞပွဲတွင် ထိုနှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) များသည် ဒဓီချ၏ ကျိန်စာကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ခံရသည်။

Verse 28

निन्दन्ति च महादेवं तमसाविष्टचेतसः / वृथा धर्मं चरिष्यन्ति कलौ तस्मिन् युगान्तिके

ထိုကလိယုဂ်၏ ယုဂအဆုံးနီးကပ်ချိန်တွင် မှောင်မိုက်မှုက စိတ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသူတို့သည် မဟာဒေဝကို ရှုတ်ချကြလိမ့်မည်; ထို့ပြင် သူတို့၏ ဓမ္မကျင့်စဉ်သည် အတွင်းအဓိပ္ပါယ်မရှိသော အပြင်ပန်းသာ ဖြစ်၍ အလဟသ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

Verse 29

ये चान्ये शापनिर्दग्धा गौतमस्य महात्मनः / सर्वे ते च भविष्यन्ति ब्राह्मणाद्याः स्वजातिषु

မဟာမုနိ ဂေါတမ၏ ကျိန်စာကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သူ အခြားသူတို့လည်း—သူတို့အားလုံးသည် ပုဏ္ဏားတို့မှ စ၍ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမျိုးအစားများအတွင်း ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြလိမ့်မည်။

Verse 30

विनिन्दन्ति हृषीकेशं ब्राह्मणान् ब्रह्मवादिनः / वेदबाह्यव्रताचारा दुराचारा वृथाश्रमाः

သူတို့သည် ဟೃಷီကေရှ (အာရုံတို့၏ အရှင်) ကိုလည်းကောင်း၊ ဘြဟ္မန်ကို ကြေညာသော ပုဏ္ဏားတို့ကိုလည်းကောင်း အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ကြသည်။ ဝေဒအပြင်ဘက်ရှိ သစ္စာကတိနှင့် အကျင့်အထုံးများကို ကိုင်စွဲ၍ အကျင့်ပျက်သူများဖြစ်ကာ—အာရှရမဘဝသည် အလဟဿ ဖြစ်သည့် အမည်သာရှိသော သာသနာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 31

मोहयन्ति जनान् सर्वान् दर्शयित्वा फलानि च / तमसाविष्टमनसो वैडालवृत्तिकाधमाः

သူတို့သည် “အကျိုးရလဒ်” ဟုဆိုသည့်အရာ들을 ပြသကာ သက်သေတင်၍ လူအပေါင်းတို့ကို လှည့်ဖြားမောဟစေကြသည်။ အမှောင်တမန်က ဖမ်းဆီးထားသော စိတ်ရှိသည့် အနိမ့်ဆုံးသူတို့သည်—ကြောင်ကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်လှည့်ကွက်နှင့် မုသာဝါဒဖြင့် အသက်မွေးကြသည်။

Verse 32

कलौ रुद्रो महादेवो लोकानामीश्वरः परः / न देवता भवेन्नृणां देवतानां च दैवतम्

ကလိယုဂတွင် ရုဒ္ဒရ—မဟာဒေဝသည် လောကအပေါင်း၏ အထက်မြတ် အရှင်၊ အလွန်မြင့်သော အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်သည်။ လူသားတို့အတွက် အခြားဘုရားမရှိ၊ နတ်တို့အတွက်လည်း သူတော်တည်းဟူသော နတ်တော်၏ နတ်တော် ဖြစ်၏။

Verse 33

करिष्यत्यवताराणि शङ्करो नीललोहितः / श्रौतस्मार्तप्रतिष्ठार्थं भक्तानां हितकाम्यया

ရှင်ကရ—နီလလောဟိတ (အပြာ-အနီရောင် အရှင်) သည် အဝတာရများကို ဆောင်ယူလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ရှရောတနှင့် စမာရတ သာသနာထုံးတမ်းတို့၏ အာဏာကို တည်မြဲစေရန်၊ မိမိ၏ ဘက္တများ၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို လိုလားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 34

उपदेक्ष्यति तज्ज्ञानं शिष्याणां ब्रह्मसंज्ञितम् / सर्ववेदान्तसारं हि धर्मान् वेदनिदर्शितान्

ထိုအရှင်သည် သင်္ချာတော်မူသော ဗြဟ္မ-ဇ္ဈာနဟု ခေါ်သော ဉာဏ်ကို သင်တော်မူ၍၊ ဝေဒန္တအနှစ်သာရ အကုန်လုံးနှင့် ဝေဒများက ပြသ၍ တည်ထောင်ထားသော ဓမ္မတို့ကိုလည်း သင်ကြားပေးမည်။

Verse 35

ये तं विप्रा निषेवन्ते येन केनोपचारतः / विजित्यकलिजान् दोषान् यान्ति ते परमं पदम्

မည်သည့်ဝန်ဆောင်မှု သို့မဟုတ် ဂုဏ်ပြုပူဇော်မှုနည်းလမ်းဖြင့်မဆို ထိုအရှင်ကို ဆည်းကပ်ကြသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ကလိယုဂမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်အနာတရများကို အနိုင်ယူကာ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 36

अनायासेन सुमहत् पुण्यमाप्नोति मानवः / अनेकदोषदुष्टस्य कलेरेष महान् गुणः

လူသားသည် အားထုတ်မှုနည်းနည်းဖြင့်ပင် အလွန်ကြီးမားသော ကုသိုလ်ကို ရနိုင်သည်။ ကလိယုဂသည် အပြစ်အနာတရများစွာကြောင့် ပျက်စီးနေသော်လည်း၊ ဤအရာပင် ၎င်း၏ ကြီးမားသော ကောင်းကျိုးဖြစ်သည်။

Verse 37

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन प्राप्य माहेश्वरं युगम् / विशेषाद् ब्राह्मणो रुद्रमीशानं शरणं व्रजेत्

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် မာဟေရှ္ဝရ ယုဂကို ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ရုဒြ၊ အီရှာန အရှင်ထံသို့ ခိုလှုံရမည်။ အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏသည် ထိုအရှင်ကို အကာအကွယ်အဖြစ် သွားရောက်ခိုလှုံသင့်သည်။

Verse 38

ये नमन्ति विरूपाक्षमीशानं कृत्तिवाससम् / प्रसन्नचेतसो रुद्रं ते यान्ति परमं पदम्

စိတ်နှလုံး ကြည်လင်ပျော်ရွှင်၍ ရုဒြ—ဗိရူပါက္ခ၊ အီရှာန အရှင်၊ အရေဝတ်ဆင်သူ—ကို ဦးညွတ်နမസ്കာရပြုသူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေ (အမြင့်ဆုံး နေရာ) သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 39

यथा रुद्रनमस्कारः सर्वकर्मफलो ध्रुवम् / अन्यदेवनमस्कारान्न तत्फलमवाप्नुयात्

ရုဒြာ (Rudra) ကို ရိုသေစွာ နမസ്കာရ ပြုလျှင် သာသနာရေး ကုသိုလ်ကံ အားလုံး၏ အကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိသကဲ့သို့၊ အခြားဒေဝတားတို့ကိုသာ ဂါရဝပြုခြင်းဖြင့် ထိုအကျိုးတူ မရနိုင်။

Verse 40

एवंविधे कलियुगे दोषाणामेकशोधनम् / महादेवनमस्कारो ध्यानं दानमिति श्रुतिः

ဤကဲ့သို့သော ကလိယုဂ၌ အပြစ်အနာအဆာတို့ကို သန့်စင်ပေးသော အရာတစ်ခုတည်းရှိသည်—မဟာဒေဝ (Mahādeva) ကို ရိုသေစွာ နမസ്കာရပြုခြင်း၊ ထို့နှင့်အတူ ဓ్యာန (သမาธိ) နှင့် ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) ဟူ၍ သြတ္တိ (Śruti) က ကြေညာသည်။

Verse 41

तस्मादनीश्वरानन्यान् त्यक्त्वा देवं महेश्वरम् / समाश्रयेद् विरूपाक्षं यदीच्छेत् परमं पदम्

ထို့ကြောင့် အမှန်တကယ် အရှင်မဟုတ်သော အခြားသူတို့ကို စွန့်ပယ်၍၊ မဟေရှ္ဝရ (Mahēśvara) ဒေဝ—ဗိရူပါක්ෂ (Virūpākṣa) အဖြစ် မျက်လုံးကျယ်သော အရှင်ထံ၌ အပြည့်အဝ ခိုလှုံသင့်သည်၊ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေကို လိုလားလျှင်။

Verse 42

नार्चयन्तीह ये रुद्रं शिवं त्रिदशवन्दितम् / तेषां दानं तपो यज्ञो वृथा जीवितमेव च

ဤလောက၌ သုံးဆယ်သုံးဒေဝတားတို့ကပင် ဂါရဝပြုသော ရုဒြာ—ရှီဝ (Śiva) ကို မပူဇော်သူတို့အတွက် ဒါန၊ တပ၊ ယဇ္ဉာတို့သည် အလဟဿ ဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တကယ် သူတို့၏ အသက်တာပင် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 43

नमो रुद्राय महते देवदेवाय शूलिने / त्र्यम्बकाय त्रिनेत्राय योगिनां गुरवे नमः

မဟာရုဒြာအား နမော—ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ သူလ (တံသုံးချွန်) ကို ကိုင်ဆောင်သူအား နမော။ တြျမ်ဗက (Tryambaka) သုံးမျက်စိရှင်အား နမော။ ယောဂီတို့၏ ဂုရုတော်အား နမော။

Verse 44

नमो ऽस्तु वामदेवाय महादेवाय वेधसे / शंभवे स्थाणवे नित्यं शिवाय परमेष्ठिने / नमः शोमाय रुद्राय महाग्रासाय हेतवे

ဝါမဒေဝ၊ မဟာဒေဝ၊ ဝေဓသ (ကမ္ဘာကို စီမံတော်မူသူ) ထံ နမောတော်။ ရှမ္ဘု၊ သ္ထာဏု (မလှုပ်မရှား)၊ ရှိဝ၊ ပရမေဋ္ဌင် (အမြင့်ဆုံးအရှင်) ထံ အစဉ်နမောတော်။ သောမ၊ ရုဒြ၊ မဟာဂြာသ (အကြီးမားဆုံး မျိုစားသူ) နှင့် ဟေတု (မူလအကြောင်း) ထံ နမောတော်။

Verse 45

प्रपद्ये ऽहं विरूपाक्षं शरण्यं ब्रह्मचारिणम् / महादेवं महायोगमीशानं चाम्बिकापतिम्

ကျွန်ုပ်သည် ဗိရူပါက္ခ (Virūpākṣa) ထံ အားကိုးခိုလှုံပါ၏—ကရုဏာရှင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ၊ ဗြဟ္မချာရီ သာသနာ့တပသီ။ မဟာဒေဝ၊ မဟာယောဂီ၊ ဣရှာန၊ အရှင်၊ အမ္ဗိကာ၏ ပတိ (ခင်ပွန်း) ထံ ခိုလှုံပါ၏။

Verse 46

योगिनां योगदातारं योगमायासमावृतम् / योगिनां कुरुमाचार्यं योगिगम्यं पिनाकिनम्

ယောဂီတို့အား ယောဂကို ပေးသနားတော်မူသော ပိနာကင် (ရှိဝ) ထံ ဦးညွတ်ပါ၏—မိမိ၏ ယောဂမాయာဖြင့် ဖုံးကွယ်တော်မူသောအရှင်။ ယောဂကျင့်စဉ်၏ အာစာရိယ၊ ယောဂဖြင့်သာ ရောက်နိုင်သော ပိနာကင် ထံ ဦးညွတ်ပါ၏။

Verse 47

संसारतारणं रुद्रं ब्रह्माणं ब्रह्मणो ऽधिपम् / शाश्वतं सर्वगं ब्रह्मण्यं ब्राह्मणप्रियम्

သံသာရကို ကူးမြောက်စေသော ရုဒြ ထံ ကျွန်ုပ် ရိုသေပါ၏—အရှင်သည် ဗြဟ္မာလည်းဖြစ်၍ ဗြဟ္မန်၏ အධိပတိလည်းဖြစ်တော်မူ၏။ အမြဲတမ်းတည်မြဲ၍ အရာရာ၌ ပျံ့နှံ့ကာ ဗေဒနှင့် ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ချစ်ခင်ခံရသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 48

कपर्दिनं कालमूर्तिममूर्ति परमेश्वरम् / एकमूर्ति महामूर्ति वेदवेद्यं दिवस्पतिम्

ကျွန်ုပ်သည် ကပရ္ဒင်—ဆံပင်အုပ်ထုံးတော်မူသောအရှင်—ကို ပူဇော်ပါ၏။ အရှင်သည် ကာလ၏ ရုပ်တော်ဖြစ်သော်လည်း ရုပ်အပေါင်းတို့ထက် လွန်ကဲသော ပရမေဣශ්වර ဖြစ်တော်မူ၏။ တစ်ရုပ်တည်းဖြစ်သော်လည်း မဟာရုပ်ကြီး၊ ဗေဒတို့ဖြင့် သိမြင်နိုင်သော၊ ကောင်းကင်၏ အရှင် (ဒိဝස්ပတိ) ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 49

नीलकण्ठं विश्वमूर्ति व्यापिनं विश्वरेतसम् / कालाग्निं कालदहनं कामदं कामनाशनम्

လည်ချောင်းပြာတော်ရှင် နီလကဏ္ဌကို နမස්ကာရပါ၏။ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်တော်အဖြစ်ထား၍ အနှံ့အပြားဖြစ်သော၊ စကြဝဠာ၏ မျိုးစေ့တော်ဖြစ်သောသူ။ ကာလ၏ မီးတော်၊ ကာလကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေသောသူ။ ဆုတောင်းလိုသမျှ ပေးတော်မူသူနှင့် ကာမဆန္ဒကို ဖျက်ဆီးတော်မူသူကိုလည်း နမස්ကာရပါ၏။

Verse 50

नमस्ये गिरिशं देवं चन्द्रावयवभूषणम् / विलोहितं लेलिहानमाहित्यं परमेष्ठिनम् / उग्रं पशुपतिं भीमं भास्करं तमसः परम्

တောင်တော်ရှင် ဂိရီရှာကို နမස්ကာရပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ အလှဆင်သည် လမင်းဖြစ်၏။ အနီရောင်တောက်ပ၍ မီးလျှံကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းကာ လောကအားလုံးကို လျှာဖြင့် လျက်စားသကဲ့သို့ ဖြစ်သော၊ အနှံ့အပြားဖြစ်သည့် အမြင့်ဆုံး စီမံခန့်ခွဲရှင် ပရမေဋ္ဌင်ကို နမස්ကာရပါ၏။ ထို့ပြင် ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ပశုပတိကိုလည်း—နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အမှောင်(အဝိဇ္ဇာ)ကို ကျော်လွန်သောသူ—နမස්ကာရပါ၏။

Verse 51

इत्येतल्लक्षणं प्रोक्तं युगानां वै समासतः / अतीतानागतानां वै यावन्मन्वन्तरक्षयः

ဤသို့ဖြင့် ယုဂများ၏ သတ်မှတ်လက္ခဏာတို့ကို အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ—လွန်ခဲ့သော ယုဂများနှင့် မလာသေးသော ယုဂများကိုပါ—မနွန္တရ (မနု၏ခေတ်) အဆုံးတိုင်အောင် ဖြစ်၏။

Verse 52

मन्वन्तरेण चैकेन सर्वाण्येवान्तराणि वै / व्याख्यातानि न संदेहः कल्पः कल्पेन चैव हि

မနွန္တရ တစ်ခုတည်းကိုပင် ဖော်ပြရှင်းလင်းခြင်းဖြင့် အခြား အလယ်အလတ် စက်ဝန်းများအားလုံးလည်း ရှင်းလင်းပြီးသား ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။ ထိုနည်းတူ ကလ္ပ တစ်ခုကို ရှင်းလင်းလျှင် အခြား ကလ္ပများလည်း နားလည်ရသည်၊ အကြောင်းမှာ ပုံစံတူတူ လိုက်နာကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 53

मन्वन्तरेषु सर्वेषु अतीतानागतेषु वै / तुल्याभिमानिनः सर्वे नामरूपैर्भवन्त्युत

လွန်ခဲ့သောနှင့် မလာသေးသော မနွန္တရ အားလုံးတွင် သတ္တဝါတို့၏ ကိုယ်တိုင်ခံယူသဘော (အဟံကာရ) သည် တူညီလျက်ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် အမည်နှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန် မျိုးစုံဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။

Verse 54

एवमुक्तो भगवता किरीटी श्वेतवाहनः / बभार परमां भक्तिमीशाने ऽव्यभिचारिणीम्

ဤသို့ ဘဂဝန်၏ မိန့်ကြားခြင်းကို ခံယူပြီးနောက်၊ မ冠ဆောင်းသူ—အဖြူရောင် ယာဉ်တင်စီးသူ—သည် ဣရှာန (အရှင်) ထံသို့ မလွဲမသွေ မခွဲမခွာ အမြင့်မြတ်သော ဘက္တိကို ထမ်းဆောင်လက်ခံ하였다။

Verse 55

नमश्चकार तमृषिं कृष्णद्वैपायनं प्रभुम् / सर्वज्ञं सर्वकर्तारं स्क्षाद् विष्णुं व्यवस्थितम्

သူသည် ထိုရသီ—ကృష్ణဒွိုင်ပာယန (ဗျာသ) အရှင်ကို—အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်သူ၊ မြင်နိုင်သော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ဗိဿဏုကိုယ်တိုင်အဖြစ် တည်ရှိနေသူ—အား နမස්ကာရဖြင့် ဦးညွှတ်ကန်တော့하였다။

Verse 56

तमुवाच पुनर्व्यासः पाथं परपुरञ्जयम् / कराभ्यां सुशुभाभ्यां च संस्पृश्य प्रणतं मुनिः

ထို့နောက် မုနိ ဗျာသသည် ဦးညွှတ်နေသော ပါထ (ပရပုရဉ္ဇယ) ထံသို့ စကားဆို၍၊ လှပသော လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထိတွေ့ကာ ဂရုတစိုက် မိန့်ကြား하였다။

Verse 57

धन्यो ऽस्यनुगृहीतो ऽसि त्वादृशो ऽन्यो न विद्यते / त्रैलोक्ये शङ्करे नूनं भक्तः परपुरञ्जय

သင်သည် အလွန်ပင် ကံကောင်းသူဖြစ်၏; အမှန်တကယ် ကရုဏာအနုဂ्रहကို ရရှိပြီးပြီ။ သင်ကဲ့သို့ အခြားသူ မရှိ။ သုံးလောက၌ သင်သည် သင်္ကရ (ရှင်) ၏ ဘက္တ ဖြစ်သည်—အို ရန်သူမြို့တော်များကို အနိုင်ယူသူ။

Verse 58

दृष्टवानसि तं देवं विश्वाक्षं विश्वतोमुखम् / प्रत्यक्षमेव सर्वेशं रुद्रं सर्वजगद्गुरुम्

သင်သည် ထိုဒေဝကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီ—ကမ္ဘာလောကသည် မျက်စိဖြစ်၍ မျက်နှာများသည် အရပ်ရပ်သို့ မျက်နှာမူသောသူ—အရာအားလုံး၏ အရှင် ရုဒြ၊ စကြဝဠာတစ်လောကလုံး၏ ဂုရုကို တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီ။

Verse 59

ज्ञानं तदैश्वरं दिव्यं यथावद् विदितं त्वया / स्वयमेव हृषीकेशः प्रीत्योवाच सनातनः

ထိုသို့သော သာသနာတော်၏ အလင်းရောင်ဖြစ်သော အရှင်ဘုရား၏ ဒိဗ္ဗဉာဏ်ကို သင်သည် မှန်ကန်စွာ သိမြင်ပြီးပြီ။ ထို့နောက် ဟෘရှီကေရှ (အနန္တသခင်) သည် ပျော်ရွှင်မေတ္တာဖြင့် ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 60

गच्छ गच्छ स्वकं स्थानं न शोकं कर्तुमर्हसि / व्रजस्व परया भक्त्या शरण्यं शरणं शिवम्

သွားလော့၊ သွားလော့၊ မိမိနေရာသို့ ပြန်လော့; ဝမ်းနည်းခြင်းကို မပြုသင့်။ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ရှိဝ (Śiva) ထံသို့ သွားလော့—အကာအကွယ်ပေးသော အရှင်၊ အားလုံး၏ ခိုလှုံရာ ခိုလှုံတော်မူသောသူ။

Verse 61

एवमुक्त्वा स भगवाननुगृह्यार्जुनं प्रभुः / जगाम शङ्करपुरीं समाराधयितुं भवम्

ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဘဂဝန်သခင်သည် အာర్జုနကို ကရုဏာဖြင့် ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဘဝ (Śiva) ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရန် ရှင်ကရာ၏ မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 62

पाण्डवेयो ऽपि तद् वाक्यात् संप्राप्य शरणं शिवम् / संत्यज्य सर्वकर्माणि तद्भक्तिपरमो ऽभवत्

ပाण्डဝေယ (အာర్జုန) သည် ထိုစကားအတိုင်း လိုက်နာ၍ ရှိဝထံ ခိုလှုံရာကို ရောက်၏။ အခြားလုပ်ငန်းအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ထိုအရှင်အပေါ် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် အပြည့်အဝ အပ်နှံသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 63

नार्जुनेन समः शंभोर्भक्त्या भूतो भविष्यति / मुक्त्वा सत्यवतीसूनुं कृष्णं वा देवकीसुतम्

အို သမ္ဘု (Śambhu) ရေ၊ ဘက္တိဖြင့် အာర్జုနနှင့် တူညီသူ မရှိခဲ့ မရှိလာမည်လည်း မဟုတ်။ သို့သော် စတျဝတီ၏ သား (ဗျာသ) သို့မဟုတ် ဒေဝကီ၏ သား ကృష్ణသာလျှင် ထိုတန်းတူ ဖြစ်နိုင်၏။

Verse 64

तस्मै भगवते नित्यं नमः सत्याय धीमते / पाराशर्याय मुनये व्यासायामिततेजसे

သမ္မာတရားနှင့် အမြင့်မြတ်သော ဉာဏ်ပညာရှိသော ဘဂဝန်ထံသို့ အစဉ်မပြတ် နမസ്കာရပါ၏—ပရာရှရ၏သား မုနိ ဗျာသ၊ အလင်းတန်ခိုး အဆုံးမရှိသူ။

Verse 65

कृष्णद्वैपायनः साक्षाद् विष्णुरेव सनातनः / को ह्यन्यस्तत्त्वतो रुद्रं वेत्ति तं परमेश्वरम्

ကృష్ణဒွೈပာယန (ဗျာသ) သည် အမှန်တကယ် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာသော ထာဝရ ဗိဿနု ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်၏။ ရုဒြ (ပရမေရှွရ) ကို အတ္ထတရားအတိုင်း သိနိုင်သူ အခြားမည်သူရှိမည်နည်း။

Verse 66

नमः कुरुध्वं तमृषिं कृष्णं सत्यवतीसुतम् / पाराशर्यं महात्मानं योगिनं विष्णुमव्ययम्

ထိုရဟန်းမုနိ—ကൃഷ്ണဒွဲပာယန၊ စတျဝတီ၏သား—ပရာရှရ၏သား မဟာအတ္တမ၊ ယောဂီ၊ မပျက်မယွင်းသော ဗိဿနု (အဝတား) ထံသို့ နမസ്കာရပြုကြလော့။

Verse 67

एवमुक्तास्तु मुनयः सर्व एव समीहिताः / प्रेणेमुस्तं महात्मानं व्यासं सत्यवतीसुतम्

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် မုနိတို့အားလုံး—တစ်ဦးချင်းစီ ရည်ရွယ်ချက်ပြည့်စုံ၍—စတျဝတီ၏သား မဟာအတ္တမ ဗျာသ ထံသို့ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။