Adhyaya 16

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चदशो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच अन्दके निगृहीते वै प्रह्लादस्य महात्मनः / विरोचनो नाम सुतो बभूव नृपतिः पुरा

ဤသို့ဖြင့် သီရိကူർമပုရာဏ၊ ခြောက်ထောင်ရှ్లోက စံဟိတာ၊ ပူရဝဘားဂတွင် အခန်းတစ်ဆယ့်ငါး ပြီးဆုံး၏။ သခင်ကူർമက မိန့်တော်မူသည်—“အန္ဓကကို နှိမ်နင်းပြီးနောက်၊ ရှေးကာလ၌ မဟာစိတ်ရှိသော ပရဟ္လာဒ၌ ‘ဝိရောစန’ ဟူသော သားတစ်ဦး မွေးဖွား၍ မင်းဖြစ်ခဲ့သည်”။

Verse 2

देवाञ्जित्वा सदेवेन्द्रान बहून् वर्षान् महासुरः / पालयामास धर्मेण त्रैलोक्यं सचराचरम्

ဒေဝတို့နှင့် အင်ဒြာကိုပါ အနိုင်ယူပြီးနောက်၊ မဟာအဆုရသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တြိလောက—လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးကို—ဓမ္မအတိုင်း အုပ်ချုပ်ခဲ့၏။

Verse 3

तस्यैवं वर्तमानस्य कदाचिद् विष्णुचोदितः / सनत्कुमारो भगवान् पुरं प्राप महामुनिः

သူသည် ထိုသို့ ဆောင်ရွက်နေစဉ် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဗိဿဏု၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဘုရားသခင် ဆနတ်ကူမာရ မဟာမုနိသည် မြို့တော်သို့ ရောက်လာ၏။

Verse 4

दृष्ट्वा सिहासनगतो ब्रह्मपुत्रं महासुरः / ननामोत्थाय शिरसा प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्

ဗြဟ္မာ၏သားတော်သည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်နေသည်ကို မြင်သော် မဟာအသူရသည် ထ၍ ခေါင်းငုံ့ကန်တော့ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 5

धन्यो ऽस्म्यनुगृहीतो ऽस्मि संप्राप्तो मे पुरातनः / योगीश्वरो ऽद्य भगवान् यतो ऽसौ ब्रह्मवित् स्वयम्

ကျွန်ုပ်သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးပါ၏၊ ကရုဏာတော်ကို ခံရပါ၏။ ယနေ့ ရှေးဟောင်းသခင်တော်၊ ယောဂီတို့၏ အရှင် ဘဂဝန်သည် ကျွန်ုပ်ထံ ရောက်လာသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုသခင်သည် မိမိအတွင်း၌ပင် ဗြဟ္မန်ကို သိမြင်သူ ဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 6

किमर्थमागतो ब्रह्मन् स्वयं देवः पितामहः / ब्रूहि मे ब्रह्मणः पुत्र किं कार्यं करवाण्यहम्

“အဘယ်အကြောင်းကြောင့် လာရောက်တော်မူသနည်း၊ အို ဗြဟ္မန်? အမှန်တကယ် သင်သည်ပင် နတ်ဘုရား အဘိုးကြီး (ဗြဟ္မာ) ဖြစ်တော်မူ၏။ ဗြဟ္မာ၏သားတော်၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ—ကျွန်ုပ်က ဘာတာဝန်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း?”

Verse 7

सो ऽब्रवीद् भगवान् देवो धर्मयुक्तं महासुरम् / द्रष्टुमभ्यागतो ऽहं वै भवन्तं भाग्यवानसि

ထို့နောက် ဘဂဝန် သခင်တော်၊ နတ်ဘုရားသည် ဓမ္မ၌ တည်ကြည်သော မဟာအသူရအား မိန့်တော်မူသည်—“ငါသည် သင်ကို တွေ့မြင်ရန် အမှန်တကယ် လာရောက်ခဲ့သည်။ သင်သည် အလွန်ကံကောင်းသူ ဖြစ်၏။”

Verse 8

सुदुर्लभा नीतिरेषा दैत्यानां दैत्यसत्तम / त्रिलोके धार्मिको नूनं त्वादृशो ऽन्यो न विद्यते

အို ဒೈတျယတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူ၊ ဒဲတျယတို့အကြား ဤသို့သော တရားမူဝါဒသည် အလွန်ရှားပါး၏။ သုံးလောကလုံးတွင် သင်ကဲ့သို့ ဓမ္မရှိသူ အခြားမရှိကြောင်း အမှန်ပင်။

Verse 9

इत्युक्तो ऽसुरराजस्तं पुनः प्राह महामुनिम् / धर्माणां परमं धर्मं ब्रूहि मे ब्रह्मवित्तम

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် အသူရဘုရင်သည် မဟာမုနိအား ထပ်မံပြောကြား၏— «ဗြဟ္မကို သိမြင်သူအရှင်၊ ဓမ္မတို့အနက် အမြင့်ဆုံး ဓမ္မ၊ အထွတ်အထိပ်သော သဒ္ဓမ္မကို ကျွန်ုပ်အား ဟောပြောပါ»။

Verse 10

सो ऽब्रवीद् भगवान् योगी दैत्येन्द्राय महात्मने / सर्वगुह्यतमं धर्ममात्मज्ञानमनुत्तमम्

ထို့နောက် ဘဂဝန် ယောဂီအရှင်သည် မဟာစိတ်ရှိသော ဒိုင်တျယအင်္ဒြာအား အလွန်လျှို့ဝှက်သော ဓမ္မကို ဟောကြား၏—အတုမရှိသော အတ္တမသိမြင်ခြင်း (Ātman-ज्ञान) ဖြစ်၏။

Verse 11

स लब्ध्वा परमं ज्ञानं दत्त्वा च गुरुदक्षिणाम् / निधाय पुत्रे तद्राज्यं योगाभ्यासरतो ऽभवत्

အမြင့်ဆုံးသော ဉာဏ်ကို ရရှိပြီးနောက် ဆရာတော်အား ဂုရုဒက္ခိဏာကို သင့်တော်သလို ပူဇော်ကာ၊ ထိုနိုင်ငံကို သားတော်ထံ အပ်နှံပြီး ယောဂကျင့်စဉ်ကို စည်းကမ်းတကျ အလေးထားလေ၏။

Verse 12

स तस्य पुत्रो मतिमान् बलिर्नाम महासुरः / ब्रह्मण्यो धार्मिको ऽत्यर्थं विजिग्ये ऽथ पुरन्दरम्

သူ၏သားသည် ဉာဏ်ပညာရှိသော မဟာအသူရ ဘလိဟု အမည်ရပြီး၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ရိုသေသူ၊ အလွန်တရာ ဓမ္မတရားရှိသူ ဖြစ်ကာ နောက်တစ်ဖန် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ကို အနိုင်ယူလေ၏။

Verse 13

कृत्वा तेन महद् युद्धं शक्रः सर्वामरैर्वृतः / जगाम निर्जितो विष्णुं देवं शरणमच्युतम्

သူနှင့် စစ်ကြီးတစ်ပွဲ ဆင်နွှဲပြီးနောက်၊ သက္ကရ (အိန္ဒြ) သည် နတ်အပေါင်းတို့ ဝန်းရံလျက် အရှုံးခံကာ အချျုတ ဗိဿနုဘုရားထံ သရဏဂမန ပြုရန် သွားရောက်လေ၏။

Verse 14

तदन्तरे ऽदितिर्देवी देवमाता सुदुः खिता / दैत्येन्द्राणां वधार्थाय पुत्रो मे स्यादिति स्वयम्

ထိုအချိန်တွင် ဒေဝမိခင် အဒိတီသည် အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့သည်။ သူမက ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်၍ «ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်များကို သတ်ရန်အတွက် ငါ့ထံ၌ သားတစ်ပါး မွေးဖွားပါစေ» ဟု ဆုတောင်းခဲ့သည်။

Verse 15

तताप सुमहद् घोरं तपोराशिस्तपः परम् / प्रपन्ना विष्णुमव्यक्तं शरण्यं शरणं हरिम्

သူမသည် အလွန်ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် တပစ်ကို ဆောင်ရွက်ကာ—တပစ်၏ အမြင့်ဆုံးသိုလှောင်ရာ—အမြင်မရသော ဗိဿနု၊ ဟရီကို အပြည့်အဝ အပ်နှံ၍ အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံခဲ့သည်။

Verse 16

कृत्वा हृत्पद्मकिञ्जल्के निष्कलं परमं पदम् / वासुदेवमनाद्यन्तमानन्दं व्योम केवलम्

နှလုံးပန်းကြာ၏ အမျှင်အတွင်း၌ အပိုင်းမဲ့ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေကို တည်စေပြီးနောက်၊ အစမရှိ အဆုံးမရှိသော ဝါစုဒေဝကို စိတ်တည်စေ၍ ဆင်ခြင်ရမည်။ သူသည် သန့်ရှင်းသော အာနန္ဒတရားတည်းဟူသော တစ်ခုတည်းသော စိတ်အာကာသဖြစ်သည်။

Verse 17

प्रसन्नो भगवान् विष्णुः शङ्खचक्रगदाधरः / आविर्बभूव योगात्मा देवमातुः पुरो हरिः

သခင်ဘုရား ဗိဿနုသည် သံခါ၊ စက်ရ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၍ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သဖြင့်၊ ယောဂ၏ အတ္တသဘောဖြစ်သော ဟရီသည် ဒေဝမိခင်၏ ရှေ့၌ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာတော်မူသည်။

Verse 18

दृष्ट्वा समागतं विष्णुमदितिर्भक्तिसंयुता / मेने कृतार्थमात्मानं तोषयामास केशवम्

ဗိဿနုသည် မိမိရှေ့သို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသော အဒိတီသည် မိမိဘဝ အောင်မြင်ပြည့်စုံပြီဟု ထင်မြင်ကာ ကေရှဝကို ပျော်ရွှင်စေလို၍ ဆည်းကပ်ခဲ့သည်။

Verse 19

अदितिरुवाच जयाशेषदुः खौघनाशैकहेतो जयानन्तमाहात्म्ययोगाभियुक्त / जयानादिमध्यान्तविज्ञानमूर्ते जयाशेषकल्पामलानन्दरूप

အဒိတိက မိန့်တော်မူသည်—အောင်မြင်ပါစေ၊ ဒုက္ခရေကြီးအစုအဝေးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အကြောင်းတရားတစ်ပါးတည်းဖြစ်သော သင့်အား။ အောင်မြင်ပါစေ၊ ယောဂနှင့် အနန္တမဟိမကို ပိုင်ဆိုင်သော သင့်အား။ အစ၊ အလယ်၊ အဆုံးကို လွှမ်းခြုံသိမြင်သော ဉာဏ်တရားရုပ်တော်ဖြစ်သော သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ။ ကလ္ပအပေါင်းတို့၌ မလိမ္မာကင်းသော အာနန္ဒသဘာဝဖြစ်သော သင့်အား အောင်မြင်ပါစေ။

Verse 20

नमो विष्णवे कालरूपाय तुभ्यं नमो नारसिंहाय शेषाय तुभ्यम् / नमः कालरुद्राय संहारकर्त्रे नमो वासुदेवाय तुभ्यं नमस्ते

ကာလရုပ်တော်ဖြစ်သော ဗိဿနုသင့်အား နမော။ နာရသിംဟအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ရှေသအဖြစ်လည်းကောင်း သင့်အား နမော။ သံဟာရကို ဆောင်ရွက်သော ကာလရုဒ္ဒြအဖြစ် သင့်အား နမော။ ဝါစုဒေဝအဖြစ် သင့်အား နမော—သင့်အား ဦးချ၍ နမောပါ၏။

Verse 21

नमो विश्वमायाविधानाय तुभ्यं नमो योगगम्याय सत्याय तुभ्यम् / नमो धर्मविज्ञाननिष्ठाय तुभ्यं नमस्ते वराहाय भूयो नमस्ते

ကမ္ဘာလောက၏ မာယာကို စီမံတော်မူသော သင့်အား နမော။ ယောဂဖြင့် ရောက်နိုင်သော သစ္စာတရားဖြစ်သော သင့်အား နမော။ ဓမ္မနှင့် ဉာဏ်ခွဲခြားသိမြင်မှု၌ တည်ကြည်သော သင့်အား နမော။ အို ဝရာဟ၊ သင့်အား နမော—ထပ်မံ ထပ်မံ နမောပါ၏။

Verse 22

नमस्ते सहस्त्रार्कचन्द्राभमूर्ते नमो वेदविज्ञानधर्माभिगम्य / नमो देवदेवादिदेवादिदेव प्रभो विश्वयोने ऽथ भूयो नमस्ते

နေတစ်ထောင်၊ လတစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ရုပ်တော်ရှိသင့်အား နမော။ ဝေဒ၊ မှန်ကန်သော ဉာဏ်ပညာနှင့် ဓမ္မအားဖြင့် ရောက်နိုင်သော သင့်အား နမော။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ ဒေဝတို့အနက် အရင်းအမြစ်ဒေဝဖြစ်သော သင့်အား နမော။ အို प्रभု၊ ကမ္ဘာ၏ မိခင်အုံနှင့် အရင်းမြစ်ဖြစ်သော သင့်အား ထပ်မံ နမောပါ၏။

Verse 23

नमः शंभवे सत्यनिष्ठाय तुभ्यं नमो हेतवे विश्वरूपाय तुभ्यम् / नमो योगपीठान्तरस्थाय तुभ्यं शिवायैकरूपाय भूयो नमस्ते

သစ္စာ၌ တည်ကြည်သော ရှမ္ဘုသင့်အား နမော။ ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံးကို ရုပ်တော်အဖြစ် ထင်ရှားသော အကြောင်းရင်းမူလဖြစ်သင့်အား နမော။ ယောဂ၏ အတွင်းပီဋ္ဌာန၌ နေထိုင်သော သင့်အား နမော။ တစ်ပါးတည်း မခွဲမကွာသော သီဝဖြစ်သင့်အား ထပ်မံ ထပ်မံ နမောပါ၏။

Verse 24

एवं स भगवान् कृष्णो देवमात्रा जगन्मयः / तोषितश्छन्दयामास वरेण प्रहसन्निव

ဤသို့ ဘဂဝန် ကృష్ణ—ဒေဝတို့ကိုယ်တိုင်အတိုင်းအတာဖြစ်၍ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ပြည့်နှံ့တော်မူသော—နှစ်သက်တော်မူပြီး ပျော့ပျောင်းစွာ ပြုံးသကဲ့သို့ ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။

Verse 25

प्रणम्य शिरसा भूमौ सा वब्रे वरमुत्तमम् / त्वामेव पुत्रं देवानां हिताय वरये वरम्

သူမသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ခေါင်းချ၍ ပူဇော်ကန်တော့ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကောင်းချီးကို ရွေးချယ်ကာ—“ဒေဝတို့၏ အကျိုးအတွက် သင်တော်မူသည့်အတိုင်း သင်ကိုသာ ကျွန်မ၏ သားအဖြစ် ရွေးပါသည်” ဟု တောင်းလျှောက်၏။

Verse 26

तथास्त्वित्याह भगवान् प्रपन्नजनवत्सलः / दत्त्वा वरानप्रमेयस्तत्रैवान्तरधीयत

“ဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု ဘဂဝန်—ခိုလှုံလာသူတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးတော်မူသော—မိန့်တော်မူ၏။ မတိုင်းမတာသော ကောင်းချီးများ ပေးပြီးနောက် အနန္တတော်မူသော အရှင်သည် ထိုနေရာမှပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 27

ततो बहुतिथे काले भगवन्तं जनार्दनम् / दधार गर्भं देवानां माता नारायणं स्वयम्

ထို့နောက် အချိန်အတော်ကြာလွန်ပြီးနောက် ဒေဝတို့၏ မိခင်သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဘဂဝန် ဇနာရဒန—နာရာယဏကိုယ်တော်တိုင်—ကို ဝမ်း၌ သန္ဓေယူတော်မူ၏။

Verse 28

समाविष्टे हृषीकेशे देवमातुरथोदरम् / उत्पाता जज्ञिरे घोरा बलेर्वैरोचनेः पुरे

ဟೃṣīကေရှသည် ဒေဝမိခင်၏ ဝမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်တော်မူသောအခါ ဘလိ ဝိုင်ရောချန၏ မြို့၌ ကြောက်မက်ဖွယ် အနိမိတ်ဆိုးများ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 29

निरीक्ष्य सर्वानुत्पातान् दैत्येन्द्रो भयविह्वलः / प्रह्लादमसुरं वृद्धं प्रणम्याह पितामहम्

နိမိတ်ဆိုးအမျိုးမျိုးကို မြင်ရသဖြင့် ဒೈတျယတို့၏ အရှင်သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ အိုမင်းသော အဆုရ ပရဟ္လာဒကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ «အဘိုးတော်» ဟု ခေါ်ကာ ပြောကြားလေ၏။

Verse 30

बलिरुवाच पितामह महाप्राज्ञ जायन्ते ऽस्मत्पुरे ऽधुना / किमुत्पाता भवेत् कार्यमस्माकं किंनिमित्तकाः

ဗလိက ပြောသည်– «အဘိုးတော်၊ ဉာဏ်ပညာကြီးမြတ်သူတော်၊ ယခု ကျွန်ုပ်တို့မြို့တွင် နိမိတ်အလားအလာများ ပေါ်ထွန်းလာပါသည်။ ဤနိမိတ်များသည် မည်သို့သောအရာနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလုပ်သင့်သနည်း၊ အကြောင်းရင်းသည် အဘယ်နည်း»။

Verse 31

निशम्य तस्य वचनं चिरं ध्यात्वा महासुरः / नमस्कृत्य हृषीकेशमिदं वचनमब्रवीत्

သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် အဆုရကြီးသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားတော်မူ၏။ ထို့နောက် အာရုံတို့၏ အရှင် ဟೃရှီကေရှ (Hṛṣīkeśa) ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ဤသို့ မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 32

प्रह्लाद उवाच यो यज्ञैरिज्यते विष्णुर्यस्य सर्वमिदं जगत् / दधारासुरनाशार्थं माता तं त्रिदिवौकसाम्

ပရဟ္လာဒ မိန့်သည်– ယဇ္ဉပူဇော်ခြင်းတို့ဖြင့် ကိုးကွယ်ခံရသော ဗိဿနုသည် ဤလောကအလုံးစုံ၏ အရှင်ဖြစ်၏။ ထိုသခင်ကို မိခင်တော်သည် အဆုရတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် သုံးကောင်းကင်နေထိုင်သူ ဒေဝတို့ကို ကာကွယ်ရန် မွေးဖွားတော်မူခဲ့၏။

Verse 33

यस्मादभिन्नं सकलं भिद्यते यो ऽखिलादपि / स वासुदेवो देवानां मातुर्देहं समाविशत्

အလုံးစုံ မခွဲခြားသော စကြဝဠာသည် ထိုသခင်ထံမှ ခွဲခြားသကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုသခင်သည် အရာအားလုံးထက် လွန်ကဲသော်လည်း အရာအားလုံးအတွင်း ပြည့်နှံ့တော်မူ၏။ ထို ဝါစုဒေဝသည် ဒေဝတို့၏ မိခင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 34

न यस्य देवा जानन्ति स्वरूपं परमार्थतः / स विष्णुरदितेर्देहं स्वेच्छयाद्य समाविशत्

ဒေဝတော်တို့သည် အဆုံးစွန်သော အမှန်တရားအရ သူ၏စစ်မှန်သောသဘောတရားကို မသိနိုင်သော ထိုဗိဿနုသည် မိမိ၏လွတ်လပ်သောအလိုတော်ဖြင့် ယခု အဒိတိ၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 35

यस्माद् भवन्ति भूतानि यत्र संयान्ति संक्षयम् / सो ऽवतीर्णो महायोगी पुराणपुरुषो हरिः

သတ္တဝါအပေါင်းတို့ ပေါ်ပေါက်လာရာ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး ပျက်ကွယ်ချိန်တွင် ထိုအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရာ—ထိုဟရီ၊ ပုရာဏပုရုရှ၊ မဟာယောဂီသည် လောက၌ ဆင်းသက်တော်မူ၏။

Verse 36

न यत्र विद्यते नामजात्यादिपरिकल्पना / सत्तामात्रात्मरूपो ऽसौ विष्णुरंशेन जायते

အမည်၊ အမျိုးအစား စသည့် စိတ်ကူးတည်ဆောက်မှု မရှိသော အရာ၌—သန့်ရှင်းသော ရှိခြင်းတစ်မျိုးတည်းအဖြစ် အတ္တမူလသဘောရှိသော အရှင်သည် ဗိဿနု၏ အံရှ (အစိတ်အပိုင်း/အာနိသင်) အဖြစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 37

यस्य सा जगतां माता शक्तिस्तद्धर्मधारिणी / माया भगवती लक्ष्मीः सो ऽवतीर्णो जनार्दनः

သူ၏ရှက္တိသည် လောကအပေါင်းတို့၏ မိခင်ဖြစ်၍ သူ၏ဓမ္မကို ထမ်းဆောင်ထိန်းသိမ်းသူ—ထိုဘဂဝတီ မာယာ လက္ခမီဖြစ်၏။ ထိုဂျနာရ္ဒနသည် အဝတားအဖြစ် ဆင်းသက်တော်မူ၏။

Verse 38

यस्य सा तामसी मूर्तिः शङ्करो राजसी तनुः / ब्रह्मा संजायते विष्णुरंशेनैकेन सत्त्वभृत्

ထိုအရှင်၏ တာမသီရုပ်သဏ္ဍာန်သည် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ဖြစ်၏။ ရာဇသီကိုယ်တန်သည် ဗြဟ္မာ (Brahmā) ဖြစ်လာ၏။ စတ္တဝကို ထိန်းသိမ်းသူ ဗိဿနုသည် ထိုအမြင့်ဆုံး၏ အံရှတစ်ခုတည်းမှ ပေါ်ပေါက်၏။

Verse 39

इत्थं विचिन्त्य गोविन्दं भक्तिनम्रेण चेतसा / तमेव गच्छ शरणं ततो यास्यसि निर्वृतिम्

ဤသို့ ဂోవိန္ဒ (Govinda) ကို ဘက္တိဖြင့် နှိမ့်ချသော စိတ်ဖြင့် စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ထိုသခင်တော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ အားကိုးရာအဖြစ် သွား၍ ခိုလှုံလော့; ထို့နောက် သင်သည် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် နိဗ္ဗုတိ (အဆုံးသတ်အေးချမ်း) ကို ရရှိမည်။

Verse 40

ततः प्रह्लादवचनाद् बलिर्वैरोचनिर्हरिम् / जगाम शरणं विश्वं पालयामास धर्मतः

ထို့နောက် ပရဟ္လာဒ (Prahlāda) ၏ အကြံဉာဏ်အရ၊ ဗလိ—ဗိရောစန၏ သား—သည် ဟရိ (Hari) ထံသို့ ခိုလှုံရာအဖြစ် သွားရောက်하였다; ထို့ပြင် ဓမ္မ (Dharma) ကို ထိန်းသိမ်းကာ ကမ္ဘာလောကတစ်လုံးလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်하였다။

Verse 41

काले प्राप्ते महाविष्णुं देवानां हर्षवर्धनम् / असूत कश्यपाच्चैनं देवमातादितिः स्वयम्

ကာလက အချိန်တော်မူသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ဒေဝမိခင် အဒိတိ (Aditi) သည် ကശ്യပ (Kaśyapa) မှတစ်ဆင့် မဟာဝိෂ္ဏု (Mahāviṣṇu)—ဒေဝတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုကို တိုးပွားစေသူ—ကို ကိုယ်တိုင် မွေးဖွား하였다။

Verse 42

चतुर्भुजं विशालाक्षं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम् / नीलमेघप्रतीकाशं भ्राजमानं श्रियावृतम्

သူ့ကို စိတ်၌ သမาธိပြု၍ ရှုမြင်လော့—လက်လေးဖက်ရှိ၍ မျက်စိကျယ်ဝန်း၊ ရင်ဘတ်၌ ශ්ရీవတ္စ (Śrīvatsa) အမှတ်တံဆိပ်တင်ထားပြီး၊ အပြာမိုးတိမ်ကဲ့သို့ မဲညိုတောက်ပကာ၊ သရီး (Lakṣmī) ၏ တောက်ပမှုဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရောင်ပြန်လင်းလက်တော်မူ၏။

Verse 43

उपतस्थुः सुराः सर्वे सिद्धाः साध्याश्च चारणाः / उपेन्द्रमिन्द्रप्रमुखा ब्रह्मा चर्षिगमैर्वृतः

ဒေဝတို့အားလုံးသည် ဥပေန္ဒြ (Upendra/Viṣṇu) ကို ဆက်ကပ်ဝတ်ပြုရန် ရှေ့တိုးလာကြသည်။ စိဒ္ဓ (Siddha) များ၊ သာဓျ (Sādhya) များ၊ ချာရဏ (Cāraṇa) များလည်း ဝန်ဆောင်မှု၌ ရပ်တည်ကြ၏; ထို့ပြင် အိန္ဒြ (Indra) သည် အခြားခေါင်းဆောင်များနှင့်အတူ၊ ရှင်ရသီအစုအဝေးဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဗြဟ္မာ (Brahmā) နှင့်တကွ ထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

Verse 44

कृतोपनयनो वेदानध्यैष्ट भगवान् हरिः / समाचारं भरद्वाजात् त्रिलोकाय प्रदर्शयन्

ဥပနယန မင်္ဂလာကို ခံယူပြီးနောက် ဘဂဝန် ဟရီသည် ဝေဒများကို လေ့လာတော်မူ၍၊ ဘရဒ္ဝာဇ ရှင်ရသီထံမှ သာသနာကျင့်ဝတ်ကို သင်ယူကာ လောကသုံးပါးသို့ စည်းကမ်းတရားကို ပြသတော်မူ၏။

Verse 45

एवं हि लौकिकं मार्गं प्रदर्शयति स प्रभुः / स यत् प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते

ထို့ကြောင့် အရှင်အာဏာရှင်တော်သည် လောကီဘဝ၏ မှန်ကန်သောလမ်းကို ပြသတော်မူ၏။ အရှင်တော်က အာဏာရှိသော စံနှုန်းဟု သတ်မှတ်သမျှကို လူအများက လိုက်နာကြ၏။

Verse 46

ततः कालेन मतिमान् बलिर्वैरोचनिः स्वयम् / यज्ञैर्यज्ञेश्वरं विष्णुमर्चयामास सर्वगम्

ထို့နောက် အချိန်တန်သဖြင့် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဘလိ—ဝိရောစန၏သား—သည် ကိုယ်တိုင် ယဇ్ఞများဖြင့် ယဇ్ఞဣශ්ဝရ ဗိဿနု၊ အလုံးစုံသို့ ပြန့်နှံ့တော်မူသော အရှင်ကို ပူဇော်တော်မူ၏။

Verse 47

ब्राह्मणान् पूजयामास दत्त्वा बहुतरं धनम् / ब्रह्मर्षयः समाजग्मुर्यज्ञवाटं महात्मनः

သူသည် ဗြာဟ္မဏများကို ဂုဏ်ပြုကာ ငွေကြေးဥစ္စာ များစွာ ပေးလှူ၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မရ္ရှိများသည် မဟာသတ္တဝါ၏ ယဇ్ఞဝါဋ၌ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 48

विज्ञाय विष्णुर्भगवान् भरद्वाजप्रचोदितः / आस्थाय वामनं रूपं यज्ञदेशमथागमत्

အခြေအနေကို သိမြင်တော်မူသော ဘဂဝန် ဗိဿနုသည် ဘရဒ္ဝာဇ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဝာမန ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ ယဇ్ఞကျင်းသို့ ထွက်ခွာရောက်ရှိတော်မူ၏။

Verse 49

कृष्णाजिनोपवीताङ्ग आषाढेन विराजितः / ब्राह्मणो जटिलो वेदानुद्गिरन् भस्ममण्डितः

တပဿာ၏တောက်ပမှုအတွင်း၌ ဗြာဟ္မဏတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏—ယဇ္ဉောပဝီတ သန့်ကြိုးကို ဝတ်ဆင်၍ အနက်ရောင် သမင်အရေကို ခြုံကာ တံတောင် (ဒဏ္ဍ) ဖြင့် တောက်ပလျက်၊ ဇဋာဆံပင်နှင့် သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့် အလှဆင်ကာ ဝေဒများကို မပြတ်မနား ရွတ်ဆိုနေ၏။

Verse 50

संप्राप्यासुरराजस्य समीपं भिक्षुको हरिः / स्वपादैर्विमितं देशमयाचत बलिं त्रिभिः

အဆုရဘုရင်၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ပြီးနောက်၊ ဟရီ (ဗိဿ္ဏု) သည် ဘိက္ခုအဖြစ် ပေါ်ထွန်းကာ ဘလီထံမှ မိမိခြေဖြင့် တိုင်းမည့် မြေကွက်ကို သုံးခြေလှမ်းစာ ပန်ကြားတောင်းယူ၏။

Verse 51

प्रक्षाल्य चरणौ विष्णोर्बलिर्भासमन्वितः / आचामयित्वा भृङ्गारमादाय स्वर्णनिर्मितम्

ဘလီသည် သဒ္ဓါတရားဖြင့် တောက်ပလျက် ဗိဿ္ဏုဘုရား၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောပြီးနောက်၊ အာစမန (ācāmana) ကို ပြုလုပ်ကာ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဘ္ဟೃင်္ဂာရ (ရေခွက်) ကို ကိုင်ယူ၍ အခမ်းအနားကို ဆက်လက်ပြု၏။

Verse 52

दास्ये तवेदं भवते पदत्रयं प्रीणातु देवो हरिरव्ययाकृतिः / विचिन्त्य देवस्य कराग्रपल्लवे निपातयामास जलं सुशीतलम्

«သင်၏ ခြေတော်အတွက် ဤသုံးခြေလှမ်းကို ကျွန်တော်သည် အမှုတော်ဆောင်အဖြစ် ပူဇော်ပါ၏; မပျက်မယွင်းသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသည့် ဟရီဘုရား ပျော်ရွှင်တော်မူပါစေ» ဟု စိတ်တွင် ချင့်ချိန်ပြီး၊ ဘုရား၏ နူးညံ့သော လက်ချောင်းထိပ်များပေါ်သို့ အလွန်အေးမြသော ရေကို နူးညံ့စွာ လောင်းချ၏။

Verse 53

विचक्रमे पृथिवीमेष एता- मथान्तरिक्षं दिवमादिदेवः / व्यपेतरागं दितिजेश्वरं तं प्रकर्तुकामः शरणं प्रपन्नम्

အာဒိဒေဝ (ဝာမန-ဗိဿ္ဏု) သည် ဤမြေပြင်ကို ခြေလှမ်းဖြင့် ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ ထို့နောက် အန္တရိက္ခ (လေထုအလယ်ပိုင်း) ကိုလည်းကောင်း၊ နောက်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံကိုလည်းကောင်း လှမ်းကာ—ရာဂကင်းစင်၍ အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံကာ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံထားသော ဒာနဝတို့၏ အရှင် ဘလီကို အဆုံးသတ်လိုသော အကြံဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 54

आक्रम्य लोकत्रयमीशपादः प्राजापत्याद् ब्रह्मलोकं जगाम / प्रणेमुरादित्यसहस्त्रकल्पं ये तत्र लोके निवसन्ति सिद्धाः

လောကသုံးပါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ အရှင်၏ အာဏာတော်ရှိသော ခြေတော်ဖြင့် ပရာဇာပတိလောကမှ ဘြဟ္မာလောကသို့ တက်ရောက်တော်မူ၏။ ထိုလောက၌ နေထိုင်သော စိဒ္ဓတို့သည် အနန္တအရှင်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏—အလင်းရောင်သည် နေတစ်ထောင်ကဲ့သို့ များပြား၍ ကလ္ပအရွယ်အစားဖြင့် အချိန်တော်ကို တိုင်းတာနိုင်သော အရှင်။

Verse 55

अथोपतस्थे भगवाननादिः पितामहास्तोषयामास विष्णुम् / भित्त्वा तदण्डस्य कपालमूर्ध्वं जगाम दिव्यावरणानि भूयः

ထို့နောက် အနာဒီဘဂဝန်ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ဆည်းကပ်ကြ၏။ ပိတာမဟာ (ဘြဟ္မာ) သည် ချီးမွမ်းသီဆို၍ ဗိဿ္ဏုကို ပျော်ရွှင်တော်မူစေ၏။ ထိုကမ္ဘာဥ (အဏ္ဍ) ၏ အပေါ်ဘက် ‘ခေါင်းခွံကဲ့သို့’ အဖုံးကို ခွဲဖောက်ပြီးနောက်၊ အရှင်သည် ထပ်မံ၍ စကြဝဠာ၏ ဒိဗ္ဗအကာအရံအလွှာများကို ဖြတ်သန်းကာ ဆက်လက်တက်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 56

अथाण्डभेदान्निपपात शीतलं महाजलं तत् पुण्यकृद्भिश्चजुष्टम् / प्रवर्तते चापि सरिद्वरा तदा गङ्गेत्युक्ता ब्रह्मणा व्योमसंस्था

ထို့နောက် ကမ္ဘာဥ (အဏ္ဍ) ပွင့်ကွဲသွားသောအခါ၊ အေးမြသော မဟာရေသမုဒ္ဒရာရေသည် ကျဆင်းလာ၏—ကုသိုလ်ပြုသူတို့ ချစ်ခင်၍ အားကိုးနေထိုင်ရာ ရေဖြစ်၏။ ထိုအချိန်၌ မြစ်တို့အထွဋ်အမြတ်သည် စီးဆင်းလာပြီး၊ ကောင်းကင်၌ တည်ရှိသော ထိုမြစ်ကို ဘြဟ္မာက «ဂင်္ဂါ» ဟု အမည်ပေးတော်မူ၏။

Verse 57

गत्वा महान्तं प्रकृतिं प्रधानं ब्रह्माणमेकं पुरुषं स्वबीजम् / अतिष्ठदीशस्य पदं तदव्ययं दृष्ट्वा देवास्तत्र तत्र स्तुवन्ति

မဟတ်၊ ပရကృతိ၊ ပရဓာနတို့ကို ကျော်လွန်၍၊ တစ်ပါးတည်းသော ဘြဟ္မန်—ကိုယ်တိုင်က အကြောင်းရင်းဖြစ်သော တစ်ပါးတည်းသော ပုရုရှ (မိမိအတွင်း၌ မျိုးစေ့ရှိသူ) ကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ အရှင်၏ မပျက်မယွင်းသော အထွဋ်အမြတ်နေရာ၌ တည်မြဲတော်မူ၏။ ထိုအမြင့်ဆုံးအခြေအနေကို မြင်ကြသော ဒေဝတားတို့သည် ထိုနေရာ၌လည်း၊ အရပ်ရပ်၌လည်း ချီးမွမ်းသီဆိုကြ၏။

Verse 58

आलोक्य तं पुरुषं विश्वकायं महान् बलिर्भक्तियोगेन विष्णुम् / ननाम नारायणमेकमव्ययं स्वचेतसा यं प्रणमन्ति देवाः

စကြဝဠာကို ကိုယ်ခန္ဓာအဖြစ် ထမ်းဆောင်သော အလုံးစုံပြန့်နှံ့ ပုရုရှ—ဗိဿ္ဏုကို မြင်တွေ့သော်၊ မဟာဘလိသည် ဘက္တိယောဂဖြင့် ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်၏။ မိမိ၏ အတွင်းစိတ်အာရုံဖြင့်၊ ဒေဝတားတို့တောင် ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကြသော တစ်ပါးတည်းသော မပျက်မယွင်း နာရာယဏကို ပူဇော်ကန်တော့၏။

Verse 59

तमब्रवीद् भगवानादिकर्ता भूत्वा पुनर्वामनो वासुदेवः / ममैव दैत्याधिपते ऽधुनेदं लोकत्रयं भवता भावदत्तम्

ထို့နောက် ကောင်းမြတ်သော ဘုရားရှင်၊ အစဉ်အလာဖန်ဆင်းရှင်—ဝါစုဒေဝ၊ ထပ်မံ ဝါမနအဖြစ် ဖြစ်တော်မူ၍—မိန့်တော်မူသည်။ «ဒೈတျာတို့၏ အရှင်၊ ယခု သုံးလောကကို သင်၏ စိတ်ရင်းနှင့် ဘက္တိဖြင့် ငါ့ထံ အပြည့်အဝ ပေးအပ်ခဲ့ပြီ»။

Verse 60

प्रणम्य मूर्ध्ना पुनरेव दैत्यो निपातयामास जलं कराग्रे / दास्ये तवात्मानमनन्तधाम्ने त्रिविक्रमायामितविक्रमाय

ဒိုင်တျာသည် ခေါင်းဖြင့် ထပ်မံ ဦးချ၍ အလှူအတန်းအခမ်းအနားအတိုင်း လက်ဖျားမှ ရေချကာ ကြေညာသည်။ «အနန္တဓာမရှိတော်မူသော တြိဝိက్రమ၊ အမိတဝိက్రమ—သင်၏ ဒါသဘဝ၌ ငါ့ကိုယ်ကို ပေးအပ်ပါ၏»။

Verse 61

प्रगृह्य सूनोरपि संप्रदत्तं प्रह्लादसूनोरथ शङ्खपाणिः / जगाद दैत्यं जगदन्तरात्मा पातालमूलं प्रविशेति भूयः

ထို့နောက် သင်္ခပာဏိ (ဗိဿနု)၊ ကမ္ဘာလောက၏ အတွင်းအတ္တမ—သားက ပေးအပ်ထားသမျှကိုပါ လက်ခံယူပြီး—ပရဟ္လာဒ၏ သား ဒိုင်တျာအား မိန့်တော်မူသည်။ «ပာတාල၏ အမြစ်တိုင်အောင် ထပ်မံ ဝင်ရောက်လော့»။

Verse 62

समास्यतां भवता तत्र नित्यं भुक्त्वा भोगान् देवतानामलभ्यान् / ध्यायस्व मां सततं भक्तियोगात् प्रवेक्ष्यसे कल्पदाहे पुनर्माम्

«အဲဒီမှာ အစဉ်တစိုက် နေထိုင်လော့၊ နတ်တို့တောင် မရနိုင်သော အပျော်အပါးများကို ခံစားလော့။ သို့သော် ဘက္တိယောဂဖြင့် ငါ့ကို အမြဲတမ်း သတိပြု၍ ဓ్యာနပြုလော့။ ကပ္ပကာလ မဟာမီးလောင်သည့်အခါ သင်သည် ငါ့ထံသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ရလိမ့်မည်»။

Verse 63

उक्त्वैवं दैत्यसिंहं तं विष्णुः सत्यपराक्रमः / पुरन्दराय त्रैलोक्यं ददौ विष्णुरुरुक्रमः

ဤသို့ ဒိုင်တျာတို့၏ “ခြင်္သေ့” ကို မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ အမှန်တရားသော ပရാക్రమရှိတော်မူသော ဗိဿနု၊ အူရုက్రమသည် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ထံ သုံးလောက၏ အာဏာကို ပြန်လည် ပေးအပ်တော်မူ하였다။

Verse 64

संस्तुवन्ति महायोगं सिद्धा देवर्षिकिन्नराः / ब्रह्मा शक्रो ऽथ भगवान् रुद्रादित्यमरुद्गणाः

သိဒ္ဓတို့၊ ဒေဝရ္ဓိရှီတို့နှင့် ကိန္နရတို့သည် မဟာယောဂကို သီချင်းဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။ ထို့အတူ ဘြဟ္မာ၊ သက္က (အိန္ဒြ)၊ ဘဂဝန်နှင့် ရုဒ္ဒရ၊ အာဒိတျ၊ မရုတ် အဖွဲ့တို့လည်း ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 65

कृत्वैतदद्भुतं कर्म विष्णुर्वामनरूपधृक् / पश्यतामेव सर्वेषां तत्रैवान्तरधीयत

ဤအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကာရိယကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဝါမနရုပ်ကို ဆောင်ထားသော ဗိෂ္ဏုသည် လူအားလုံးကြည့်နေစဉ်ပင် ထိုနေရာ၌တင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 66

सो ऽपि दैत्यवरः श्रीमान् पातालं प्राप चोदितः / प्रह्लादेनासुरवरैर्विष्णुना विष्णुतत्परः

ထိုတိုင်တျအထူးမြတ်၍ တင့်တယ်သောသူလည်း တိုက်တွန်းခြင်းခံရကာ ပာတාලသို့ ဆင်းသွား၏။ ထိုတိုက်တွန်းသူမှာ ပရဟ္လာဒ၊ အဆုရတို့အထက်မြတ်သူများနှင့် ဗိෂ္ဏုတို့ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏စိတ်သည် ဗိෂ္ဏု၌သာ အပြည့်အဝ ဆည်းကပ်နေ၏။

Verse 67

अपृच्छद् विष्णुमाहात्मयं भक्तियोगमनुत्तमम् / पूजाविधानं प्रह्लादं तदाहासौ चकार सः

သူသည် ဗိෂ္ဏု၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်းကောင်း၊ အထူးမြတ်ဆုံးသော ဘက္တိယောဂကိုလည်းကောင်း၊ ပူဇော်နည်းလမ်းမှန်ကန်မှုကိုလည်းကောင်း မေးမြန်း၏။ ထို့နောက် ပရဟ္လာဒက ထိုအကြောင်းကို ပြောကြားပေးပြီး၊ သူလည်း ထိုအတိုင်း လိုက်နာပြုလုပ်၏။

Verse 68

अथ रथचरणासिशङ्खपाणिं सरसिजोलचनमीशमप्रमेयम् / शरणमुपपयौ स भावयोगात् प्रणतगतिं प्रणिधाय कर्मयोगम्

ထို့နောက် ဘာဝယောဂ (စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဆည်းကပ်သဘောတရား) အားဖြင့်၊ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိ၍ သင်္ခနှင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရထားပေါ်၌ ခြေတင်နေသော အတိုင်းမသိနိုင်သည့် အီရှ္ဝရထံသို့ သူသည် အားကိုးခိုလှုံသွား၏။ ဦးချကန်တော့ခြင်း၌ မိမိလမ်းကြောင်းကို တည်စေပြီး၊ ကမ္မယောဂ (အပ်နှံကာ လုပ်ဆောင်ခြင်း၏ သာသနာ) ကို ခိုင်မြဲစွာ ထူထောင်လေ၏။

Verse 69

एष वः कथितो विप्रा वामनस्य पराक्रमः / स देवकार्याणि सदा करोति पुरुषोत्तमः

ဤသို့ဖြင့်၊ ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ ဝာမန၏ အံ့ဩဖွယ် သတ္တိကို သင်တို့အား ပြောကြားပြီးလေပြီ။ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှောတ္တမသည် နတ်တို့၏ အမှုတော်များကို အစဉ်အမြဲ ပြီးမြောက်စေတော်မူ၏။