
भण्डासुरवधोत्तरकृत्य-देवस्तुति (Aftermath of Bhaṇḍāsura’s Slaying and the Gods’ Hymn to Lalitā)
အဓ್ಯಾಯ ၃၀ သည် ဟယဂရီဝ–အဂස්တျယ စကားဝိုင်းအတွင်း လလိတောပాఖ్యာန ဇာတ်ကြောင်းတွင် ဖြစ်သည်။ အဂස්တျယသည် လလိတာ၏ အံ့မခန်း သတ္တိနှင့် မန္တရီဏီ၊ ဒဏ္ဍနာထ စသည့် အမှုထမ်းအင်အားများကို ကြားပြီးနောက်၊ ဘဏ္ဍာသူရကို အနိုင်ယူသတ်ပြီးနောက် ဘုရားမက ဘာလုပ်သနည်းဟု မေးသည်။ ဟယဂရီဝက စစ်ပြီးချိန်တွင် အဆုရာလက်နက်များကြောင့် ပင်ပန်းဒဏ်ရာရသော သက္တိတပ်ဖွဲ့များကို လလိတာ-ပရမေရှဝရီ၏ “အမృతကဲ့သို့သော မျက်စောင်းတစ်ချက်” (ကဋာක්ෂ-အမృత) ဖြင့် ကရုဏာတော်အဖြစ် ပြန်လည်သက်သာစေကြောင်း ပြောသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရုဒ္ရနှင့် အိန္ဒြာတို့ ဦးဆောင်၍ အာဒိတျယ၊ ဝသု၊ ရုဒ္ရ၊ မရုတ်၊ သာဓျ စသည့် နတ်အုပ်စုများ၊ စိဒ္ဓ၊ ယက္ခ၊ ကိမ္ပုရုသ နှင့် ဒိုင်တျယအချို့တိုင်ပါ လာရောက် ဝတ်ပြုချီးမွမ်းကြသည်။ အဓိကမှာ စတုတိ—လလိတာကို အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးရှင်၊ အပေးအလှူရှင်၊ မောက္ခပရဒာနှင့် တိပုရာ/ကာမေရှဝရီ အလွန်လွန်တန်ခိုးတော်အဖြစ် ဖော်ပြသည့် နာမဂုဏ်စာရင်းဖြစ်ပြီး စစ်အောင်မြင်မှုကို သာသနာတရားအတည်ပြုမှုနှင့် ကမ္ဘာလောက ညီညွတ်ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုသို့ ပြောင်းလဲစေသည်။
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डपुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने भण्डासुरवधो नामैकोनत्रिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच अश्वानन महाप्राज्ञ श्रुतमाख्यानमुत्तमम् / विक्रमो ललितादेव्या विशिष्टो वर्णितस्त्वया
ဤသို့ဖြင့် သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍပုရာဏ အုတ္တရဘాగ၌ ဟယဂ္ရီဝ–အဂஸ္တျ သံဝါဒ၊ လလိတာဥပాఖ్యာန၌ «ဘဏ္ဍာသူရဝဓ» ဟူသော အခန်း (၂၉) ဖြစ်၏။ အဂஸ္တျ မဟာရ္ရှိက ပြော၏— «အရှွာနန ဟယာနန မဟာပညာရှင်၊ အလွန်မြတ်သော အခန်းကဏ္ဍကို ငါကြားနာပြီးပြီ; လလိတာဒေဝီ၏ ထူးကဲသော ဝီရိယကို သင်က ကောင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်»။
Verse 2
चरितैरनघैर्देव्याः सुप्रीतो ऽस्मि हयानन / श्रुता सा महतीशक्तिर्मन्त्रिणीदण्डनाथयोः
ဟယာနန၊ ဒေဝီ၏ အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော လုပ်ရပ်များကြောင့် ငါသည် အလွန်ပီတိဖြစ်၏။ ထို့ပြင် မန္တရိဏီနှင့် ဒဏ္ဍနာထတို့၏ မဟာသက္တိကိုလည်း ငါကြားနာခဲ့ပြီ။
Verse 3
पश्चात्किमकरोत्तत्र युद्धानन्तरमंबिका / चतुर्थदिनशर्वर्यां विभातायां हयानन
ထို့နောက် စစ်ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် အမ္ဗိကာသည် ထိုနေရာ၌ ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း၊ ဟယာနန။ စတုတ္ထနေ့၏ ညသည် မိုးလင်းလာသောအခါ။
Verse 4
हयग्रीव उवाच शृणु कुम्भज तत्प्राज्ञ यत्तया जगदंबया / पश्चादाचरितं कर्म निहते भण्डदानवे
ဟယဂ္ရီဝ ပြော၏— «အိုး ကုမ္ဘဇ၊ ပညာရှိ၊ နားထောင်လော့။ ဘဏ္ဍဒာနဝကို သတ်ပြီးနောက် ကမ္ဘာမိခင် (Jagadambā) ပြုလုပ်ခဲ့သော ကိစ္စကို ငါဆိုမည်»။
Verse 5
शक्तीनामखिलं सैन्यं दैत्ययुधशतार्दितम् / मुहुराह्लादयामास लोचनैरमृताप्लुतैः
ဒေဝီ၏ သက္တိများ၏ စစ်တပ်တစ်ရပ်လုံးသည် ဒေဝတမန်တို့၏ လက်နက်ရာပေါင်းများစွာကြောင့် ထိခိုက်နာကျင်နေသော်လည်း၊ သူမသည် အမృతဖြင့် စိမ့်ဝင်သကဲ့သို့ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများဖြင့် မကြာခဏ သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။
Verse 6
ललितापरमेशान्याः कटाक्षामृतधारया / जहुर्युद्धपरिश्रान्तिं शक्तयः प्रीतिमानसाः
လလိတာပရမေရှာနီ၏ မျက်စိတစ်ချက်မှ အမృతရေစီးကဲ့သို့သော ကရုဏာကြည့်မြင်ခြင်းဖြင့်၊ ပျော်ရွှင်သောစိတ်ရှိသည့် သက္တိဒေဝီတို့သည် စစ်ပွဲကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပယ်ဖျက်ကြ၏။
Verse 7
अस्मिन्नवसरे देवा भण्डमर्दनतोषिताः / सर्वे ऽपि सेवितुं प्राप्ता ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः
ထိုအခါတွင် ဘဏ္ဍကို ချေမှုန်းခြင်းကြောင့် ကျေနပ်ပီတိဖြစ်သော ဒေဝတားတို့သည် အားလုံးပင် ဘုရားပွဲတော်ကို ဆောင်ရွက်ဝတ်ပြုရန် ရောက်လာကြပြီး၊ ရှေ့တန်းတွင် ဘြဟ္မာနှင့် ဗိဿဏုတို့ ဦးဆောင်ကြ၏။
Verse 8
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च शक्राद्यास्त्रिदशास्तथा / आदित्या वसवो रुद्रा मरुतः साध्यदेवताः
ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ရုဒြာနှင့်အတူ၊ အင်ဒြာစသည့် သုံးဆယ်သုံးပါးသော ဒေဝတားတို့၊ ထို့ပြင် အာဒိတျများ၊ ဝသုများ၊ ရုဒြာများ၊ မရုတ်များနှင့် သာဓျဒေဝတားတို့လည်း ပါဝင်ကြ၏။
Verse 9
सिद्धाः किंपुरुषा यक्षा निरृत्याद्या निशाचराः / प्रह्लादाद्या महादैत्याः सर्वे ऽप्यण्डनिवासिनः
စိဒ္ဓများ၊ ကിംပုရုရှများ၊ ယက္ခများ၊ နိရృతျစသည့် ညအတွင်းလှုပ်ရှားသော နိသာစရများ၊ ထို့ပြင် ပရဟ္လာဒစသည့် မဟာဒೈတျများ—အားလုံးသည် အဏ္ဍအတွင်းရှိ လောကများ၌ နေထိုင်သူများဖြစ်ကြ၏။
Verse 10
आगत्य तुष्टुवुः प्रीत्या सिंहासनमहेश्वरीम्
သူတို့သည် ရောက်လာပြီး၊ सिंहासनပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသော မဟေရှဝရီကို ပီတိမေတ္တာဖြင့် ချီးမွမ်းသီဆိုကြ၏။
Verse 11
ब्रह्माद्या ऊचुः नमोनमस्ते जगदेकनाथे नमोनमः श्रीत्रिपुराभिधाने / नमोनमो भण्डमहासुरघ्ने नमो ऽस्तु कामेश्वरि वामकेशि
ဗြဟ္မာတို့က ဆိုကြသည်။ လောကတစ်လောက၏ တစ်ဦးတည်းသော အရှင်မ၊ သင့်အား အကြိမ်ကြိမ် နမော်တော်တင်ပါ၏။ သရီ တ్రိပုရာ ဟူသော နာမတော်ရှိသော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ ဘဏ္ဍ မဟာအဆုရကို သတ်ဖြတ်သော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ ကာမေශ්ဝရီ၊ ဝာမကေရှီ မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။
Verse 12
चिन्तामणे चिन्तितदानदक्षे ऽचिन्तये चिराकारतरङ्गमाले / चित्राम्बरे चित्रजगत्प्रसूते चित्राख्यनित्ये सुखदे नमस्ते
အလိုဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော စိန္တမဏိ မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ စိတ်ကူးမမီသော အနန္တရုပ်သဏ္ဍာန် လှိုင်းတန်းပန်းကုံးတော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ အလှပဝါတော်ကို ဝတ်ဆင်၍ အလှကမ္ဘာကို မွေးဖွားစေသော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ အမြဲတမ်း “စိတ္တရာ” ဟူသော နာမတော်ရှိ၍ သုခပေးသော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။
Verse 13
मोक्षप्रदे मुग्धशशाङ्कचूडे मुग्धस्मिते मोहनभेददक्षे / मुद्रेश्वरीचर्चितराजतन्त्रे मुद्राप्रिये देवि नमोनमस्ते
မောက္ခပေးသော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ လမင်းကို ဦးထုပ်တော်အဖြစ် ဆင်မြန်းထားသော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ နူးညံ့သော အပြုံးတော်ရှိ၍ မောဟာမေတ္တာကို ခွဲဖောက်နိုင်သော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ မုဒ్రေရှဝရီက ချီးမွမ်းသော ရာဇတန္တရ၌ ထင်ရှားသော မယ်တော်၊ မုဒြာကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဒေဝီအား နမော်နမော်တင်ပါ၏။
Verse 14
क्रूरान्तकध्वंसिनि कोमलाङ्गे कोपेषु कालीं तनुमादधाने / क्रोडानने पालितसैन्यचक्रे क्रोडीकृताशेषभये नमस्ते
ရက်စက်သော သေမင်းကိုပင် ဖျက်ဆီးသော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ ကိုယ်အင်္ဂါနူးညံ့သော်လည်း အမျက်ထွက်သော် ကာလီ၏ ရုပ်ကို ဆောင်သော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ ဝရాహီကဲ့သို့ ဝက်မျက်နှာတော်ဖြင့် စစ်တပ်စက်ဝိုင်းကို ကာကွယ်သော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးကို ချေမှုန်းထားသော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။
Verse 15
षडङ्गदेवीपरिवारकृष्णे षडङ्गयुक्तश्रुतिवाक्यमृग्ये / षट्चक्रसंस्थे च षडूर्मियुक्ते षड्भावरूपे ललिते नमस्ते
ခြောက်အင်္ဂါဒေဝီတို့၏ ပရိဝါရနှင့်အတူ အနက်ရောင်တင့်တယ်သော လလိတာ မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ ခြောက်အင်္ဂါပါသော ဝေဒဝါကျများဖြင့် ရှာဖွေရသော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ ခြောက်ချက္ကရာ၌ တည်နေ၍ ခြောက်ဦးရမိ (လှိုင်းခြောက်ပါး) နှင့် ယှဉ်သော မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။ ခြောက်ဘဝရုပ်ဖြစ်သော လလိတာ မယ်တော်အား နမော်တော်တင်ပါ၏။
Verse 16
कामे शिवे मुख्यसमस्तनित्ये कान्तासनान्ते कमलायताक्षि / कामप्रदे कामिनि कामशंभोः काम्ये कलानामधिपे नमस्ते
အို ကာမေ၊ ရှိဝေ၊ အရာအားလုံး၏ အမြဲတည်သော အဓိကမိခင်၊ ကြာပန်းမျက်လုံးရှည်၍ လှပသော အာသနာ၌ ထိုင်နေသူ။ ဆန္ဒကို ပေးသနားသူ၊ ကာမရှမ္ဘု၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ကာမိနီ၊ ကလားတို့၏ အဓိပတိ၊ သင်အား နမස්ကာရ။
Verse 17
दिव्यौषधाद्ये नगरौघरूपे दिव्ये दिनाधीशसहस्रकान्ते / देदीप्यमाने दयया सनाथे देवाधिदेवप्रमदे नमस्ते
အို ဒိဗ္ယအော်သဓာတို့၏ အစပြုသူ၊ မြို့တော်အစုအဝေးကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ၊ နေမင်းတစ်ထောင်တန့်ကဲ့သို့ တောက်ပသူ။ ကရုဏာဖြင့် အားကိုးရာဖြစ်စေကာ လင်းလက်နေသူ၊ ဒေဝာဓိဒေဝ၏ ပရမဒေ၊ သင်အား နမස්ကာရ။
Verse 18
सदाणिमाद्यष्टकसेवनीये सदाशिवात्मोज्ज्वलमञ्चवासे / सभ्ये सदेकाल यपादपूज्ये सवित्रि लोकस्य नमोनमस्ते
အို အဏိမာစသော အဋ္ဌကသိဒ္ဓိတို့ အမြဲတမ်း ဆောင်ရွက်ပူဇော်ရာ၊ စဒါရှိဝ၏ အတ္တဖြင့် တောက်ပသော မဏ္ဍပပေါ်၌ နေထိုင်သူ။ အခမ်းအနား၌ ဂုဏ်ပြုခံရသူ၊ တစ်ပါးတည်းသော ကာလ၏ ခြေတော်ကို ပူဇော်ထိုက်သူ၊ လောက၏ စာဝိတြီ၊ နမောနမස්ကာရ။
Verse 19
ब्राह्मीमुखैर्मातृगणैर्निषेव्ये ब्रह्मप्रिये ब्राह्मणबन्धमेत्रि / ब्रह्मामृतस्रोतसि राजहंसिब्रह्मेश्वरि श्रीललिते नमस्ते
အို ဘြာဟ္မီတို့ ဦးဆောင်သော မာတೃဂဏတို့ ဆည်းကပ်ရာ၊ ဘြဟ္မာ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ မိတ်ဆွေ။ ဘြဟ္မာအမృత စီးကြောင်း၌ ရာဇဟံသီ၊ ဘြဟ္မေရှွရီ၊ သရီလလိတေ၊ သင်အား နမස්ကာရ။
Verse 20
संक्षोभिणीमुख्यसमस्तमुद्रासंसेविते संसरणप्रहन्त्रि / संसारलीलाकृतिसारसाक्षि सदा नमस्ते ललिते ऽधिनाथे / नित्ये कलाषोडशकेन नामाकर्षिण्यधीशि प्रमथेन सेव्ये
အို သံක්ෂောဘိဏီကို ဦးဆောင်သော မုဒြာအားလုံးဖြင့် ဆည်းကပ်ခံရသူ၊ သံသရာလှည့်ပတ်မှုကို ဖျက်ဆီးသူ။ သံသရာလီလာ၏ အနှစ်သာရကို သက်သေခံသူ၊ အို လလိတ အဓိနာထေ၊ အမြဲ နမස්ကာရ။ အို နಿತ್ಯေ၊ ကလား ဆယ့်ခြောက်ဖြင့် နာမာ-အာကರ್ಷိဏီ၏ အဓိပတိ၊ ပရမထတို့ ဆည်းကပ်ရာ၊ သင်အား ဂုဏ်ပြုနမස්ကာရ။
Verse 21
नित्ये निरातङ्कदयाप्रपञ्चे नीलालकश्रेणि नमोनमस्ते / अनङ्गपुष्पादिभिरुन्नदाभिरनङ्गदेवीभिरजस्रसेव्ये / अभव्यहन्त्र्यक्षरराशिरूपे हतारिवर्गे ललिते नमस्ते
အမြဲတည်သော မိခင်တော်၊ အန္တရာယ်ကင်း၍ ကရုဏာ၏လောကကို ဖြန့်ကျက်သောသူ၊ အနက်ရောင်ဆံနွယ်တန်းတန်းလှပသောသူ၊ နမောနမஸ္တေ။ အနင်္ဂ၏ပန်းများနှင့် အလှဆင်မှုများဖြင့် မြူးမြူးတောက်ပကာ အနင်္ဂဒေဝီများက မပြတ်မနား ဝတ်ပြုဆည်းကပ်သောသူ။ မကောင်းမှုကို ဖျက်ဆီးသူ၊ အက္ခရာအစုအဝေး၏ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သူ၊ ရန်သူအစုကို ချေမှုန်းပြီးသော လလိတာမယ်တော်၊ နမஸ္တေ။
Verse 22
संक्षोभिणीमुख्यचतुर्दशार्चिर्मालावृतोदारमहाप्रदीप्ते / आत्मानमाबिभ्रति विभ्रमाढ्ये शुभ्राश्रये शुभ्रपदे नमस्ते
“သံක්ෂောဘိဏီ” စသည့် အဓိက အလင်းတန်း ဆယ့်လေးပါး၏ မီးတောက်မလာဖြင့် ဝန်းရံထားသော မဟာမီးအလင်းတော်၊ ကြီးမြတ်စွာ တောက်ပသော မယ်တော်။ ကိုယ်တော်၏ အတ္တကို ကိုယ်တော်၌ပင် ထမ်းဆောင်ကာ လီလာနှင့် အလှအပပြည့်ဝသောသူ၊ ဖြူစင်သော အာश्रယ၊ ဖြူစင်သော ပဒေရှိသော မယ်တော်—နမஸ္တေ။
Verse 23
सशर्वसिद्धादि कशक्तिवन्द्ये सर्वज्ञविज्ञातपदारविन्दे / सर्वाधिके सर्वगते समस्तसिद्धिप्रदे श्रीललिते नमस्ते
စိဒ္ဓများနှင့် အခြား သက္တိများ၊ သာရှရဝစိဒ္ဓ စသည့်သူတို့ကပင် ဝတ်ပြုချီးမွမ်းသော မယ်တော်။ အရာအားလုံးကို သိမြင်သူတို့က သိရှိထားသော ပဒာရဝိန္ဒ (ကြာပန်းတော်ခြေ) ရှိသူ။ အမြင့်ဆုံး၊ အရာရာ၌ ပျံ့နှံ့နေသူ၊ စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးသနားသူ—သြရိလလိတာ မယ်တော်၊ နမஸ္တေ။
Verse 24
सर्वज्ञजातप्रथमाभिरन्यदेवी भिरप्याश्रितचक्रभूमे / सर्वामराकाङ्क्षितपूरयित्रि सर्वस्य लोकस्य सवित्रि पाहि
အရာအားလုံးကို သိမြင်သော အမြတ်တော်မှ ပေါ်ထွန်းလာသည့် ဒေဝီတို့အနက် ပထမဆုံး မယ်တော်; အခြား ဒေဝီများပင် သင်၏ စက္ကရဘူမိ (စက်ဝိုင်းတော်) ကို အားကိုးနေကြ၏။ ဒေဝတားအားလုံး ဆန္ဒပြုသမျှကို ဖြည့်ဆည်းပေးသူ; လောကအားလုံး၏ စာဝိတြီ မိခင်တော်—ကာကွယ်ပါ။
Verse 25
वन्दे वशिन्यादिकवाग्विभूते वर्द्धिष्णुचक्र द्युतिवाहवाहे / बलाहकश्यामकचे वचो ऽब्धे वरप्रदे सुंदरि पाहि विश्वम्
“ဝသိနီ” စသည့် ဝါဂ္ဝိဘူတိ (ဝါစ၏ အာနုဘော်) မယ်တော်ကို ငါ ဝန္ဒနာပြု၏။ တိုးပွားလာသော စက္ကရ၏ တောက်ပမှုကို သယ်ဆောင်သူ။ မိုးတိမ်ကဲ့သို့ အနက်ရောင်ဆံကေသာရှိသူ၊ ဝါစ၏ သမုဒ္ဒရာတော်။ အပေးအလှူရှင်၊ အလှတရားမယ်တော်—လောကတစ်လောကလုံးကို ကာကွယ်ပါ။
Verse 26
बाणादिदिव्यायुधसार्वभौमे भण्डासुरानीकवनान्तदावे / अत्युग्रतेजोज्ज्वलितांबुराशे प्रसेव्यमाने परितो नमस्ते
မြတ်မိခင်တော်၊ မြှားစသော ဒိဗ္ဗအာယုဓတို့၏ အရှင်မ၊ ဘဏ္ဍာသူရ စစ်တပ်တောကို လောင်ကျွမ်းစေသော မီးတော်ဖြစ်၍၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တေဇောဖြင့် တောက်ပသည့် အလင်းပင်လယ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ၊ အရပ်ရပ်မှ ဆည်းကပ်ခံရသူမ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။
Verse 27
कामेशि वज्रेशि भगेश्यरूपे कन्ये कले कालविलोपदक्षे / कथाविशेषीकृतदैत्यसैन्ये कामेशयान्ते कमले नमस्ते
ကာမေရှီ၊ ဝဇ္ရေရှီ၊ ဘဂေရှီဟူသော ရူပတော်ဖြင့် ထင်ရှားသူမ၊ ကညာ၊ ကလာ၊ ကာလကို ဖျက်သိမ်းနိုင်သော အင်အားရှင်မ၊ ဒೈတျ စစ်တပ်ကို သင့်ကထာတော်ဖြင့် ခွဲခြားနှိမ်နင်းသူမ၊ ကာမေရှ၏ အဆုံးတိုင်ရာ ကမလေ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။
Verse 28
बिन्दुस्थिते बिन्दुकलैकरूपे बिन्द्वात्मिके बृंहितचित्प्रकाशे / बृहत्कुचंभोजविलोलहारे बृहत्प्रभावे ललिते नमस्ते
ဗိန္ဒု၌ တည်နေသူမ၊ ဗိန္ဒုကလာ တစ်ရုပ်တည်းဖြစ်သူမ၊ ဗိန္ဒု၏ အတ္တမိကာ၊ ချစ်တော်မူသော ချိတ်ပရကာရှကို ပွားမြှင့်တောက်ပစေသူမ၊ ကြီးမားသော ရင်ဘတ်ပဒ္မပန်းပေါ်၌ လှုပ်ရှားလှပသော ဟာရတော်ရှိသူမ၊ ကြီးမြတ်သော အာနုဘော်ရှိသော လလိတေ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။
Verse 29
कामेश्वरोत्संगसदानिवासे कालात्मिके देवि कृतानुकंपे / कल्पावसानोत्थित कालिरूपे कामप्रदे कल्पलते नमस्ते
ကာမေရှ್ವರ၏ ရင်ခွင်၌ အမြဲနေထိုင်သူမ၊ ကာလ၏ အတ္တမိကာ ဒေဝီ၊ ကရုဏာပြုသူမ၊ ကလ္ပအဆုံး၌ ထမြောက်လာသော ကာလီရူပဖြစ်သူမ၊ ကာမကို ပေးအပ်သူ ကလ္ပလတာ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။
Verse 30
सवारुणे सांद्रसुधांशुशीते सारङ्गशावाक्षि सरोजवक्त्रे / सारस्य सारस्य सदैकभूमे समस्तविद्येश्वरि संनतिस्ते
အရုဏာနှင့်တကွ တင့်တယ်သူမ၊ ထူထဲသော လမင်းရောင်ကဲ့သို့ အေးမြသူမ၊ သရင်္ဂကလေးမျက်လုံးရှိသူမ၊ ပဒ္မပန်းမျက်နှာရှိသူမ၊ အနှစ်သာရ၏ အနှစ်သာရကို အမြဲတစ်နေရာတည်းဖြစ်သူမ၊ ဗိဒျာအားလုံး၏ အရှင်မ၊ သင့်အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။
Verse 31
तव प्रभावेण चिदग्निजायां श्रीशंभुनाथप्रकडीकृतायाः / भण्डासुराद्याः समरे प्रचण्डा हता जगत्कण्टकतां प्रयाताः
သင်၏အာနုဘော်ကြောင့်၊ သီရိရှမ္ဘုနာထက ထင်ရှားစေသော စိတ်မီးအဂ္ဂနီ၌၊ စစ်မြေပြင်တွင် ကြမ်းတမ်းသော ဘဏ္ဍာသူရတို့နှင့် အခြားသူတို့ ပျက်စီးသတ်ဖြတ်ခံရ၍ ကမ္ဘာ၏ ဆူးညှောင့်ဖြစ်မှုကို ဖယ်ရှားသွားကြ၏။
Verse 32
नव्यानि सर्वाणि वपूंषि कृत्वा हि सांद्रकारुण्यसुधाप्लवैर्न्नः / त्वया समस्तं भुवनं सहर्षं सुजीवितं सुंदरि सभ्यलभ्ये
အို လှပသော မိခင်တော်၊ သာသနာ့သဘင်၌ ချီးမွမ်းထိုက်သူ၊ သင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာအားလုံးကို အသစ်ပြန်ဖြစ်စေ၍၊ ထူထဲသော ကရုဏာအမృతရေစီးများဖြင့် ကမ္ဘာလုံးကို ဝမ်းမြောက်စွာ အသက်သစ်ပေးတော်မူ၏။
Verse 33
श्रीशंभुनाथस्य महाशयस्य द्वितीयतेजः प्रसरात्मके यः / स्थाण्वाश्रमे कॢप्ततया विरक्तः सतीवियोगेन विरस्तभोगः
သီရိရှမ္ဘုနာထ မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသော အရှင်၏ ဒုတိယတေဇောဓာတ်သည် ပျံ့နှံ့သဘောဖြစ်၍၊ သ္ထာဏုအာရှရမ်၌ စီမံနေထိုင်ကာ ဝိရာဂဖြစ်သွားသည်။ စတီနှင့် ခွဲခွာရခြင်းကြောင့် အပျော်အပါးတို့ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့၏။
Verse 34
तेनाद्रिवंशे धृतजन्मलाभां कन्यामुमां योजयितुं प्रवृत्ताः / एवं स्मरं प्रेरितवन्त एव तस्यान्तिकं घोर तपःस्थितस्य
ထို့ကြောင့် တောင်တန်းမျိုးရိုး၌ မွေးဖွားလာသော ကညာ ဥမာကို အရှင်နှင့် ပေါင်းစည်းစေရန် သူတို့ စတင်ကြံစည်ကြ၏။ ထို့အတိုင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ် တပဿာ၌ တည်နေသော သူ၏ အနီးသို့ ကာမဒေဝကို လှုံ့ဆော်စေလေ၏။
Verse 35
तेनाथ वैराग्यतपोविघातक्रोधेन लालाटकृशानुदग्धः / भस्मावशेषो मदनस्ततो ऽभूत्ततो हि भण्डासुर एष जातः
ထို့နောက် ဝိရာဂတပေါကို ဖျက်ဆီးလာသော အမျက်တော်ကြောင့်၊ လာလာတ်မှ မီးတောက်ထွက်ကာ မဒန (ကာမဒေဝ) ကို လောင်ကျွမ်းစေ၍ ပြာသာကျန်ရစ်၏။ ထိုမှပင် ဤ ဘဏ္ဍာသူရ မွေးဖွားလာ၏။
Verse 36
ततो वधस्तस्य दुराशयस्य कृतो भवत्या रणदुर्मदस्य / अथास्मदर्थे त्वतनुस्सजातस्त्वं कामसंजीवनमाशुकुर्याः
စစ်ပွဲတွင် မာန်မာနထောင်လွှားသော ထိုယုတ်မာသည့် နတ်ဆိုးကို သင်သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီ။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့အကျိုးငှာ ကာမနတ်မင်းကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးတော်မူပါ။
Verse 37
इयं रतिर्भर्तृवियोगखिन्ना वैधव्यमत्यन्तमभव्यमाप / पुनस्त्वदुत्पादितकामसंगाद्भविष्यति श्रीललिते सनाथा
ခင်ပွန်းနှင့် ကွဲကွာရသဖြင့် စိတ်ဆင်းရဲနေသော ရတီနတ်သမီးသည် ဆိုးရွားလှသော မုဆိုးမဘဝကို ရောက်နေပါသည်။ အို သီရိလလိတာဘုရား၊ အသင် ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးသော ကာမနတ်မင်းနှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရလျှင် သူမသည် ခင်ပွန်းကို ပြန်လည်ရရှိပါလိမ့်မည်။
Verse 38
तया तु दृष्टेन मनोभवेन संमोहितः पूर्ववदिन्दुमौलिः / चिरं कृतात्यन्तमहासपर्या तां पार्वतीं द्राक्परिणेष्यतीशः
ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ကာမနတ်မင်း၏ ဖမ်းစားခြင်းကို ခံရသော လခြမ်းဆင်မြန်းသည့် သီဝဘုရားရှင်သည် ကာလကြာရှည်စွာ အကျင့်မြတ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့သော ပါရဝတီမယ်တော်ကို လျင်မြန်စွာ လက်ထပ်ထိမ်းမြားပါလိမ့်မည်။
Verse 39
तयोश्च संगाद्भविता कुमारः समस्तगीर्वाणचमूविनेता / तेनैव वीरेण रणे निरस्य स तारको नाम सुरारिराजः
၎င်းတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုမှ နတ်တပ်မတော်အားလုံး၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ကုမာရနတ်သား ပေါ်ထွန်းလာပါလိမ့်မည်။ ထိုသူရဲကောင်းတစ်ဦးတည်းဖြင့်သာ နတ်တို့၏ရန်သူ တာရကနတ်ဆိုးဘုရင်ကို စစ်ပွဲတွင် ချေမှုန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
Verse 40
यो भण्डदैत्यस्य दुराशयस्य मित्रं स लोकत्रयधूमकेतुः / श्रीकण्ठपुत्रैण रणे हतश्चेत्प्राणप्रतिष्ठैव तदा भवेन्नः
ယုတ်မာသော ဘဏ္ဍ၏ မိတ်ဆွေဖြစ်သည့် ထိုတာရကသည် လောကသုံးပါးအတွက် ဘေးဆိုးကြီးဖြစ်သည်။ သီဝဘုရား၏ သားတော်က သူ့ကို စစ်ပွဲတွင် သတ်ဖြတ်မှသာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ် လုံခြုံမည်ဖြစ်သည်။
Verse 41
तस्मात्त्वमंबत्रिपुरे जनानां मानापहं मन्मथवीरवर्यम् / उत्पाद्यरत्या विधवात्वदुःखमपाकुरु व्याकुलकुन्तलायाः
ထို့ကြောင့် မိခင် တြိပုရာ၊ လူအပေါင်းတို့၏ မာနကိုဖျက်သိမ်းသူ၊ မန್ಮထ၏ အမြတ်ဆုံးသူရဲကောင်းကို ရတီ၏ အဖော်အဖြစ် ဖန်ဆင်းပေးပါ။ စိတ်လှုပ်ရှား၍ ဆံပင်ရှုပ်ထွေးနေသော ကုန္တလာ၏ မုဆိုးမဒုက္ခကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးပါ။
Verse 42
एषा त्वनाथा भवतीं प्रपन्ना भर्तृप्रणाशेन कृशाङ्गयष्टिः / नमस्करोति त्रिपुराभिधाने तदत्र कारुण्यकलां विधेहि
ဤမိန်းမသည် အားကိုးရာမရှိဘဲ သင်ထံသို့ ခိုလှုံလာသည်။ ခင်ပွန်းပျက်စီးသဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာပိန်ပါးနေ၏။ တြိပုရာဟု အမည်ရှိသော သင့်အား ဦးချ၍ နမಸ್ಕာရပြု၏။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ကရုဏာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စကို ပြုတော်မူပါ။
Verse 43
हयग्रीव उवाच इति स्तुत्वा महेशानी ब्रह्माद्या विबुधोत्तमाः / तां रतिं दर्शयमासुर्मलिनां शोककर्शितम्
ဟယဂ္ရီဝက ပြောသည်—ဤသို့ မဟေရှာနီကို ဗြဟ္မာတို့အစရှိသော နတ်တော်အမြတ်များက ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် ပိန်လှီ၍ မျက်နှာမလှပတော့သော ရတီကို ပြသကြ၏။
Verse 44
सा पर्यश्रुमुखी कीर्णकुन्तला धूलिधूसरा / ननाम जगदंबां वै वैधव्यत्यक्तभूषणा
သူမ၏ မျက်နှာမှာ မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ဆံပင်ပြန့်ကျဲကာ ဖုန်မှုန့်ကပ်လျက်ရှိသည်။ မုဆိုးမဖြစ်သဖြင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို စွန့်ထားသော သူမသည် လောကမိခင်ကို ဦးချနမಸ್ಕာရပြု၏။
Verse 45
अथ तद्दर्शनोत्पन्नकारुण्या परमेश्वरी / ततः कटाक्षादुत्पन्नः स्मयमानसुखांबुजः
ထိုသူမကို မြင်သဖြင့် ပရမေရှွရီ၏ စိတ်၌ ကရုဏာ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့နောက် မျက်စောင်းတစ်ချက်မှ ပြုံးရွှင်သော သုခ၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော အလင်းရောင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 46
पूर्वदेहाधिकरुचिर्मन्मथो मदमेदुरः / द्विभुजः सर्वभूषाढ्यः पुष्पेषुः पुष्पकार्मुकः
ယခင်ကိုယ်ခန္ဓာထက် ပိုမိုလှပသော မန್ಮထ (ကာမဒေဝ) သည် မာနနှင့် မူးယစ်မှုဖြင့် ပြည့်ဝ၍ လက်နှစ်ဖက်ရှိကာ အလှဆင်တန်ဆာအပြည့် တပ်ဆင်လျက် ပန်းမြားနှင့် ပန်းလေးကို ကိုင်ဆောင်၏။
Verse 47
आनन्दयन्कटाक्षेण पूर्वजन्मप्रियां रतिम् / अथ सापि रतिर्देवी महत्यानन्दसागरे / मज्जन्ती निजभर्तारमवरोक्य मुदं गता
သူသည် မျက်စောင်းတစ်ချက်ဖြင့် ယခင်ဘဝမှ ချစ်သူ ရတိကို ပျော်ရွှင်စေ၏။ ထို့နောက် ရတိဒေဝီလည်း အနန္ဒကြီးမားသော သမုဒ္ဒရာ၌ နစ်မြုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ မိမိခင်ပွန်းကို မြင်လျှင် ဝမ်းမြောက်မှုကို ရ၏။
Verse 48
आनन्दयन्कटाक्षेण पूर्वजन्मप्रियां रतिम् / अथ सापि रतिर्देवी महत्यानन्दसागरे / मज्जन्ती निजभर्तारमवलोक्य मुदं गता
သူသည် မျက်စောင်းတစ်ချက်ဖြင့် ယခင်ဘဝမှ ချစ်သူ ရတိကို ပျော်ရွှင်စေ၏။ ထို့နောက် ရတိဒေဝီလည်း အနန္ဒကြီးမားသော သမုဒ္ဒရာ၌ နစ်မြုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ မိမိခင်ပွန်းကို မြင်လျှင် ဝမ်းမြောက်မှုကို ရ၏။
Verse 49
श्यामले स्नापयित्वैनां वस्त्रकाञ्च्यादिभूषणैः / अलङ्कृत्य यथापूर्वं शीघ्रमानीयतामिह
“ရှျာမလေ၊ သူမကို ရေချိုးပေးပြီး အဝတ်အစား၊ ခါးပတ်နှင့် အလှဆင်တန်ဆာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ယခင်ကဲ့သို့ ပြင်ဆင်ပြီး ဒီနေရာသို့ အမြန်ခေါ်လာပါ” ဟု ဆို၏။
Verse 50
तदाज्ञां शिरसा धृत्वा श्यामा सर्वं तथाकरोत / ब्रह्मर्षिभिर्वसिष्ठाद्यैर्वैवाहि कविधानतः
ထိုအမိန့်ကို ခေါင်းပေါ်တင်၍ ရှျာမာသည် အားလုံးကို ထိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်၏။ ဝသိဋ္ဌ စသည့် ဘြဟ္မရ္ဓိများက ဝေဒပညာအတိုင်း မင်္ဂလာပွဲကို စီမံကျင်းပကြ၏။
Verse 51
कारयामास दंपत्योः पाणिग्रहणमङ्गलम् / अप्सरोभिश्च सर्वाभिर्नृत्यगीतादिसंयुतम्
ထိုအခါ နတ်မဟာမယ်တော်သည် ဇနီးမောင်နှံတို့၏ လက်ဆက်မင်္ဂလာပွဲကို စီစဉ်စေ၍ အပ္စရာနတ်သမီးတို့အားလုံးက အကနှင့် သီချင်းတို့ဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။
Verse 52
एतद्दृष्ट्वा महेन्द्राद्या ऋषयश्च तपोधनाः / साधुसाध्विति शंसंतस्तुष्टुवुर्ललितांबिकाम्
ဤအရာကို မြင်ကြသော် မဟာဣန္ဒြာတို့နှင့် တပဓန ရှိသည့် ရှင်ရသေ့တို့သည် “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏” ဟု ချီးမွမ်းကာ လလိတာအမ္ဗိကာကို စတုတ္ထုတော်မူကြသည်။
Verse 53
पुष्पवृष्टिं विमुञ्चन्तः सर्वे सन्तुष्टमानसाः / बभूवुस्तौ महाभक्त्या प्रणम्य ललितेश्वरीम्
သူတို့အားလုံး စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်၍ ပန်းမိုးကို လွှတ်ချကြပြီး၊ မဟာဘက္တိဖြင့် လလိတေရှွရီကို ဦးချကန်တော့ကာ အလွန်သဒ္ဓါပြည့်ဝသူများ ဖြစ်လာကြသည်။
Verse 54
तत्पार्श्वे तु समागत्य बद्धाञ्जलिपुटौ स्थितौ / अथ कन्दर्पवीरो ऽपि नमस्कृत्य महेश्वरीम् / व्यज्ञापयदिदं वाक्यं भक्तिनिर्भरमानसः
ထိုအနားသို့ လာရောက်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ရပ်နေကြ၏။ ထို့နောက် ကန္ဒർပဝီရလည်း မဟေရှွရီကို နမസ്കာရပြု၍ ဘက္တိဖြင့် စိတ်နှလုံးပြည့်ဝကာ ဤစကားကို လျှောက်ထား하였다။
Verse 55
यद्दग्धमीशनेत्रेण वपुर्मे ललितांबिके / तत्त्वदीयकटाक्षस्य प्रसादात्पुनरागतम्
အို လလိတာအမ္ဗိကာ၊ ဣရှန၏ မျက်စိဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသော ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် သင်၏ ကရုဏာကတောက်ရှ်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ပြန်လည်ရောက်လာပါပြီ။
Verse 56
तव पुत्रो ऽस्मि दासो ऽस्मि क्वापि कृत्ये नियुङ्क्ष्व माम् / इत्युक्ता परमेशानी तमाह मकरध्वजम्
အကျွန်ုပ်သည် သင်၏သားဖြစ်ပါ၏၊ သင်၏ကျွန်ဖြစ်ပါ၏။ မည်သည့်တာဝန်မဆို အကျွန်ုပ်ကို ခန့်အပ်ပါ။ ဟူ၍ဆိုသော် ပရမေရှာနီသည် မကရဓွဇအား မိန့်တော်မူ၏။
Verse 57
श्रीदेव्युवाच वत्सागच्छ मनोजन्मन्न भयं तव विद्यते / मत्प्रसादाज्जगत्सर्वं मोहयाव्याहताशुग
သီရိဒေဝီ မိန့်တော်မူသည်– «ချစ်သား၊ လာခဲ့လော့ မနောဇန్మာ၊ သင်၌ ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိ။ ငါ၏ကရုဏာကြောင့် သင်သည် ကမ္ဘာလောက အလုံးစုံကို မတားဆီးနိုင်သော အရှိန်ဖြင့် မောဟစေမည်»။
Verse 58
तद्बाणपातनाज्जातधैर्यविप्लव ईश्वरः / पर्वतस्य सुतां गौरीं परिणेष्यति सत्वरम्
ထိုမြားကျရောက်ခြင်းကြောင့် သတ္တိယုံကြည်မှု ပျက်လဲသွားသော အီရှွရသည် တောင်၏သမီး ဂေါရီကို အလျင်အမြန် လက်ထပ်ယူမည်။
Verse 59
सहस्रकोटयः कामा मत्प्रसादात्त्वदुद्भवाः / सर्वेषां देहमाविश्य दास्यन्ति रतिमुत्तमाम्
ငါ၏ကရုဏာကြောင့် သင်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ကာမများသည် ထောင်သန်းကုဋေများရှိလိမ့်မည်။ ထိုကာမတို့သည် အားလုံး၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတိကို ပေးလိမ့်မည်။
Verse 60
मत्प्रसादेन वैराग्यात्संक्रुद्धो ऽपि स ईश्वरः / देहदाहं विधातुं ते न समर्थो भविष्यति
ငါ၏ကရုဏာကြောင့် ဝိရာဂျျ (လောကကင်းစိတ်) ရှိသဖြင့် ထိုအီရှွရသည် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သင်၏ကိုယ်ကို မီးလောင်စေခြင်းကို မလုပ်နိုင်တော့မည်။
Verse 61
अदृश्यमूर्तिः सर्वेषां प्राणिनां भवमोहनः / स्वभार्याविरहाशङ्की देहस्यार्धं प्रदास्यति / प्रयातो ऽसौ कातरात्मा त्वद्बाणाहतमानसः
ကမ္မဒေဝသည် မမြင်နိုင်သောရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ လောကမောဟကို ဖြစ်စေသူ။ မိမိဇနီးနှင့် ခွဲကွာရမည်ကို စိုးရိမ်၍ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ တစ်ဝက်ကို ပေးအပ်မည်။ ထိုသူသည် ကြောက်ရွံ့သောစိတ်ဖြင့် သင်၏မြားကြောင့် စိတ်ထိခိုက်ကာ ထွက်ခွာသွား၏။
Verse 62
अद्य प्रभृति कन्दर्प मत्प्रसादान्महीयसः / त्वन्निन्दां ये करिष्यन्ति त्वयि वा विमुखाशयाः / अवश्यं क्लीबतैव स्यात्तेषां जन्मनिजन्मनि
ယနေ့မှစ၍ ကန္ဒർပာ၊ ငါ၏အလွန်မြတ်သောကရုဏာကြောင့်၊ သင့်ကို အပြစ်တင်မည့်သူများ သို့မဟုတ် သင့်အပေါ် စိတ်မလှည့်မပြန်သူများသည် မွေးဖွားသမျှ မွေးဖွားတိုင်း မဖြစ်မနေ အားနည်းသောယောက်ျားဘဝကို ခံရမည်။
Verse 63
ये पापिष्ठा दुरात्मानो मद्भक्तद्रोहिणश्च हि / तानगम्यासु नारीषु पातयित्वा विनाशय
အပြစ်အလွန်ကြီး၍ စိတ်ဆိုးယုတ်ကာ ငါ၏ဘက္တများကို သစ္စာဖောက်သူတို့ကို မသင့်တော်သောမိန်းမများထံသို့ ကျရောက်စေပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ဖျက်ဆီးပစ်လော့။
Verse 64
येषां मदीय पूजासु मद्भक्तेष्वादृतं मनः / तेषां कामसुखं सर्वं संपादय समीप्सितम्
ငါ၏ပူဇော်ပွဲများနှင့် ငါ၏ဘက္တများအပေါ် လေးစားသောစိတ်ရှိသူတို့အတွက်၊ သူတို့လိုလားသမျှ အလိုတော်နှင့် ကာမသုခအားလုံးကို ပြည့်စုံစေပါ။
Verse 65
इति श्रीललितादेव्या कृताज्ञावचनं स्मरः / तथेति शिरसा बिभ्रत्सांजलिर्निर्ययौ ततः
ဤသို့ဖြင့် သရီလလိတာဒေဝီ၏ အမိန့်တော်ကို စ္မရ (ကမ္မဒေဝ) လက်ခံ၏။ “အဲဒီအတိုင်းပါ” ဟုဆိုကာ လက်အုပ်ချီ၍ ခေါင်းညွှတ်လျက် ထိုနောက် ထွက်ခွာသွား၏။
Verse 66
तस्यानङ्गस्य सर्वेभ्यो रोमकूपेभ्य उत्थिताः / बहवः शोभनाकारा मदना विश्वमोहनाः
အနင်္ဂ၏ အမွှေးပေါက်အပေါက်တိုင်းမှ လှပသဏ္ဌာန်ရှိသော မဒနများ အများအပြား ပေါ်ထွန်း၍ လောကအားလုံးကို မောဟစေ၏။
Verse 67
तैर्विमोह्य समस्तं च जगच्चक्रं मनोभवः / पुनः स्थाण्वाश्रमं प्राप चन्द्रमौलेर्जिगीषया
မနောဘဝသည် ထိုသူတို့ဖြင့် လောကစက်ဝန်းတစ်လုံးလုံးကို မောဟစေပြီးနောက်၊ ချန္ဒ్రమောလိကို အနိုင်ယူလိုစိတ်ဖြင့် စ္ထာဏုအာရှရမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်၏။
Verse 68
वसंतेन च मित्रेण सेनान्या शीतरोचिषा / रागेण पीठमर्देन मन्दानिलरयेण च
မိတ်ဆွေ ဝသန္တနှင့် စစ်ဦးစီး ရှီတရောချိသ၊ ထို့ပြင် ရာဂ (အာသနကို ဖိနှိပ်သူ) နှင့် မန္ဒအနိလရယ တို့နှင့်အတူပါ၏။
Verse 69
पुंस्कोकिलगलत्स्वानकाहलीभिश्च संयुतः / शृङ्गारवीरसंपन्नो रत्यालिङ्गितविग्रहः
အထီးကိုကီလ၏ လည်ချောင်းမှ ထွက်သော ကာဟလီသံများနှင့် တွဲဖက်၍၊ ရင်ခုန်ဖွယ် ရသနှင့် သူရဲကောင်းရသ ပြည့်စုံကာ၊ ရတီက အလှည့်အပြောင်းဖြင့် ဖက်တွယ်ထားသော ရုပ်ကာယဖြစ်၏။
Verse 70
जैत्र शरासनं धुन्वन्प्रवीराणां पुरोगमः / मदनारेरभिमुखं प्राप्य निभय आस्थितः
သူရဲကောင်းတို့၏ ရှေ့တန်းဦးဆောင်သူသည် အောင်မြင်သည့် လေးကို လှုပ်ခါလျက်၊ မဒန၏ ရန်သူရှေ့သို့ ရောက်ကာ မကြောက်မရွံ့ တည်နေ၏။
Verse 71
तपोनिष्ठं चन्द्रचूडं ताडयामास सायकैः / अथ कन्दर्पबाणौधैस्ताडितश्चन्द्रशेखरः / दूरीचकार वैराग्यं तपस्तत्त्याज दुष्करम्
တပဿာ၌ တည်ကြည်သော စန္ဒြချူဍကို မြားများဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။ ထို့နောက် ကန္ဒရ္ပ၏ မြားအစုအဝေးကြောင့် ထိုးနှက်ခံရသော စန္ဒြရှေခရသည် ဝိရာဂျကို ဝေးကွာစေ၍ ခက်ခဲသော တပဿာကို စွန့်လွှတ်လေ၏။
Verse 72
नियमानखिलांस्त्यक्त्वा त्यक्तधैर्यः शिवः कृतः / तामेव पार्वतीं ध्यात्वा भूयोभूयः स्मरातुरः
စည်းကမ်းအကုန်လုံးကို စွန့်ပစ်ကာ သတ္တိကိုပါ လွှတ်ချလိုက်သဖြင့် ရှိဝသည် ထိုသို့ဖြစ်လာ၏။ သူသည် ပာရဝတီကိုသာ အာရုံပြု၍ အကြိမ်ကြိမ် စ္မရ၏ ဝေဒနာဖြင့် ပူလောင်လေ၏။
Verse 73
निशश्वास वहञ्शर्वः पाण्डुरं गण्डमण्डलम् / बाष्पायमाणो विरही संतप्तो धैर्यविप्लवात् / भूयोभूयो गिरिसुतां पूर्वदृष्टामनुस्मरन्
ရှာဝသည် အကြိမ်ကြိမ် သက်ပြင်းချ၍ ပါးပြင်ဝိုင်းသည် ဖြူဖျော့လာ၏။ ခွဲခွာနာကျင်မှုကြောင့် မျက်ရည်စို၍ သတ္တိပျက်ကွက်သဖြင့် ပူလောင်ကာ၊ ယခင်က မြင်ဖူးသော တောင်သမီးကို ထပ်ခါထပ်ခါ သတိရလေ၏။
Verse 74
अनङ्गबाणदहनैस्तप्यमानस्य शूलिनः / न चन्द्ररेखा नो गङ्गा देहतापच्छिदे ऽभवत्
အနင်္ဂ၏ မြားမီးလောင်ခြင်းကြောင့် ပူလောင်နေသော သူလင်အတွက် လမင်းရေခဲမျဉ်းလည်း မဟုတ်၊ ဂင်္ဂါမြစ်လည်း မဟုတ်—ကိုယ်အပူကို ဖြတ်တောက်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့။
Verse 75
नन्दिभृङ्गिमहाकालप्रमुखैर्गणमण्डलैः / आहृते पुष्पशयने विलुलोठ मुहुर्मुहुः
နန္ဒီ၊ ဘೃင်္ဂီ၊ မဟာကာလ စသည့် ဂဏအစုအဝေးတို့က ပန်းအိပ်ရာကို ယူဆောင်လာသော်လည်း၊ သူသည် ထိုပေါ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် လူးလှိမ့်လေ၏။
Verse 76
नन्दिनो हस्तमालंब्य पुष्पतल्पान्तरात्पुनः / पुष्पतल्पान्तरं गत्वा व्यचेष्टत मुहुर्मुहुः
နန္ဒိန်၏လက်ကိုကိုင်ကာ၊ ပန်းခင်းအိပ်ရာတစ်ခုမှ ထပ်မံ၍ အခြားပန်းခင်းအိပ်ရာသို့ သွားလာကာ မကြာခဏ လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေ၏။
Verse 77
न पुष्पशयनेनेन्दुखण्डनिर्गलितामृते / न हिमानीपयसि वा निवृत्तस्तद्वपुर्ज्वरः
ပန်းခင်းအိပ်ရာပေါ်တွင်လည်း မသက်သာ၊ လမင်းအပိုင်းမှ စီးကျလာသော အမృతရည်ဖြင့်လည်း မသက်သာ၊ နှင်းကဲ့သို့ အေးမြသော နို့ရည်ဖြင့်လည်း ထိုကိုယ်၏ အဖျားအပူ မငြိမ်းနိုင်ခဲ့။
Verse 78
स तनेरतनुज्वालां शमयिष्यन्मुहुर्मुहुः / शिलीभूतान्हिमपयः पट्टानध्यवसच्छिवः / भूयः शैलसुतारूपं चित्रपट्टे नखैर्लिखत्
ကိုယ်အတွင်းရှိ သေးသေးပါးပါး မီးလောင်သကဲ့သို့သော အပူကို မကြာခဏ ငြိမ်းစေလို၍၊ ရေခဲနှင်းကဲ့သို့ အေးမြသောရေစိုကပ်နေသည့် အဝတ်ပြားများကို ရွေးယူကာ ခန္ဓာပေါ်တင်လေ၏။ ထို့နောက် ထပ်မံ၍ တောင်သမီး (ပာရဝတီ) ၏ရုပ်ကို ပန်းချီအဝတ်ပြားပေါ်တွင် လက်သည်းဖြင့် ရေးဆွဲလေ၏။
Verse 79
तदालोकनतो ऽदूरमनङ्गार्तिमवर्धयत् / तामालिख्य ह्रिया नम्रां वीक्षमाणां कटाक्षतः
ထိုရုပ်ပုံကို ကြည့်ရှုသော် မဝေးမလှတွင်ပင် အနင်္ဂ (ကာမဒေဝ) ၏နာကျင်မှု တိုးပွားလာ၏။ ထိုမိန်းမကို ရေးဆွဲပြီးနောက်၊ အရှက်ကြောင့် ခေါင်းငုံ့နေကာ မျက်စောင်းဖြင့် ကြည့်နေသကဲ့သို့ ထင်မြင်ရ၏။
Verse 80
तच्चित्रपट्टमङ्गेषु रोमहर्षेषु चाक्षिपत् / चिन्तासंगेन महता महात्या रतिसंपदा / भूयसा स्मरतापेन विव्यथे विषमेक्षणः
ထိုပန်းချီအဝတ်ပြားကို ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်သို့ တင်လိုက်သော် ရင်ခုန်၍ အမွှေးအမျှင်များ ထောင်လာ၏။ အလွန်ကြီးမားသော စိတ်ပူပန်မှုနှင့် ချစ်ခြင်း၏ အလွန်ပြည့်စုံမှုတို့ကြောင့်၊ စမရ (ကာမ) ၏အပူဒဏ် ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ “ဗိသမေက္ရှဏ” သောသူသည် နာကျင်စွာ ခံစားရ၏။
Verse 81
तामेव सर्वतः पश्यंस्तस्यामेव मनो दिशन् / तथैव संल्लपन्सार्धमुन्मादेनोपपन्नया
သူသည် အရပ်ရပ်၌ ထိုမိန်းမကိုသာ မြင်ကြည့်၍ စိတ်ကိုလည်း ထိုမိန်းမပေါ်သို့သာ ညွှန်ထား၏။ ထို့အတူ အချစ်မူးယစ်ခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသူမနှင့် အတူတကွ စကားပြောလျက်ရှိ၏။
Verse 82
तन्मात्रभूतहृदयस्तच्चित्तस्तत्परायणः / तत्कथासुधया नीतसमस्तरजनीदिनः
သူ၏နှလုံးသည် ထိုမိန်းမတစ်ပါးတည်းဖြစ်၍ စိတ်လည်း ထိုမိန်းမပေါ်တွင် တည်ကာ ထိုမိန်းမကိုသာ အားကိုးရာအဖြစ်ထား၏။ ထိုမိန်းမ၏ ကထာအမృతရည်ဖြင့် သူ၏ ညနှင့်နေ့ အားလုံး ကုန်လွန်သွား၏။
Verse 83
तच्छीलवर्णन रतस्तद्रूपालोकनोत्सुकः / तच्चारुभोगसंकल्पमालाकरसुमालिकः / तन्मयत्वमनुप्राप्तस्ततापातितरां शिवः
သူသည် သူမ၏ သီလနှင့် အရည်အသွေးတို့ကို ဖော်ပြခြင်း၌ ပျော်မွေ့၍ သူမ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုစိတ် အမြဲတမ်းရှိ၏။ သူသည် လှပသော အပျော်အပါးတို့ကို စိတ်ကူးကာ ပန်းကုံးချည်သူကဲ့သို့ အတွေးပန်းကုံးများကို ချည်လျက်ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် သီဝ (ရှီဝ) သည် သူမနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်လာကာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လုံးဝနီးပါး ပေါင်းစည်းသွား၏။
Verse 84
इमां मनोभव रुजमचिकित्स्यां स धूर्जटिः / अवलोक्य विवाहाय भृशमुद्यमवानभूत्
ဓူရ္ဇဋိ (ရှီဝ) သည် မနောဘဝ၏ နာကျင်မှု—အချစ်ရောဂါ—ဤအရာသည် ကုသမရနိုင်ကြောင်းကို မြင်သိ၍ မင်္ဂလာဆောင်ရန် အလွန်အမင်း ကြိုးပမ်းလာ၏။
Verse 85
इत्थं विमोह्य तं देवं कन्दर्पो ललिताज्ञया / अथ तां पर्वतसुतामाशुगैरभ्यतापयत्
ဤသို့ လလိတာ၏ အမိန့်အရ ကန္ဒර්ပ (ကာမဒေဝ) သည် ထိုဘုရားကို မောဟဖြစ်စေပြီးနောက်၊ တောင်သမီး (ပာရဝတီ) ကိုလည်း လျင်မြန်သော မြားများဖြင့် အပူတက်စေခဲ့၏။
Verse 86
प्रभूतविरहज्वालामलिनैः श्वसितानलैः / शुष्यमाणाधरदलो भृशं पाण्डुकपोलभूः
ခွဲခွာခြင်းမီးတောက်ကြောင့် ပူပြင်းသောထွက်သက်လေတို့ဖြင့် နှုတ်ခမ်းတို့သည် ခြောက်သွေ့ကာ ပါးပြင်တို့သည် အလွန်ဖြူဖျော့သွားလေသည်။
Verse 87
नाहारे वा न शयने न स्वापे धृतिमिच्छति / मखीसहस्रैः सिषिचे नित्यं शीतोपचारकैः
အစားအစာ၊ အနားယူခြင်း သို့မဟုတ် အိပ်စက်ခြင်းတို့၌ စိတ်သက်သာရာမရရှိခဲ့ပေ၊ အခြွေအရံထောင်ပေါင်းများစွာတို့က အေးမြသောဆေးဝါးများဖြင့် အမြဲမပြတ် ပက်ဖျန်းပေးနေသော်လည်း။
Verse 88
पुनः पुनस्तप्यमाना पुनरेव च विह्वला / न जगाम रुजाशान्ति मन्मथाग्नेर्महीयसः
ထပ်ခါတလဲလဲ ပူလောင်လျက်၊ ထပ်ခါတလဲလဲ စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်လျက်၊ အချစ်နတ်ဘုရား၏ ကြီးမားသောမီးတောက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝေဒနာမှ သက်သာရာမရခဲ့ပေ။
Verse 89
न निद्रां पार्वती भेजे विरहेणोपतापिता / स्वतनोस्तापनेनासौ पितुः खेदमवर्धयत्
ပါရဝတီသည် ခွဲခွာခြင်းဒဏ်ကြောင့် အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ၊ မိမိခန္ဓာကိုယ်၏ အပူရှိန်ဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စိတ်ဆင်းရဲမှုကို တိုးပွားစေခဲ့သည်။
Verse 90
अप्रतीकारपुरुषं विरहं तुहितुः शिवे / अवलोक्य स शैलेन्द्रो महादुःखमवाप्तवान्
ကုစား၍မရနိုင်သော သမီးဖြစ်သူနှင့် ရှိဝဘုရားတို့၏ ခွဲခွာခြင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ တောင်တန်းတို့၏သခင်သည် ကြီးစွာသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
Verse 91
भद्रे त्वं तपसा देवं तोषयित्वा महेश्वरम् / भार्तारं तं समृच्छेति पित्रा सम्प्रेरिताथ सा
အို ဘဒ္ရေ၊ သင်သည် တပသဖြင့် မဟေရှွရ (ရှီဝ) ကို ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက်၊ “ထိုဘုရားကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရယူပါ” ဟု ဖခင်က စေလွှတ်သဖြင့် သူမသည် သွားရောက်လေ၏။
Verse 92
हिमवच्छैलशिखरे गौरीशिखरनामनि / वकार पतिलाभाय पार्वती दुष्करं तपः
ဟိမဝတ်တောင်ထိပ်၊ “ဂေါရီ-ရှိခရ” ဟု ခေါ်သောနေရာ၌ ပါဝတီသည် ခင်ပွန်းရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသော တပသကို ပြုလုပ်လေ၏။
Verse 93
शिशिरेषु जलावासा ग्रीष्मे दहनमध्यगा / अर्के निविष्टदृष्टिश्च सुघोरं तप आस्थिता
ဆောင်းရာသီတွင် ရေထဲ၌ နေထိုင်၍၊ နွေရာသီတွင် မီးအလယ်၌ ရပ်တည်ကာ၊ နေရောင်ကို မျက်စိတည်ကြည့်လျက်—အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပသကို ဆောင်ရွက်လေ၏။
Verse 94
तेनैव तपसा तुष्टः सान्निध्यं दत्तवाञ्छिवः / अङ्गीचकार तां भार्यां वैवाहिकविधानतः
ထိုတပသကြောင့် ရှီဝသည် ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ အနီးကပ်တော်မူခြင်းကို ပေးတော်မူပြီး၊ မင်္ဂလာပွဲ၏ ဓမ္မနည်းအတိုင်း သူမကို ဇနီးအဖြစ် လက်ခံတော်မူလေ၏။
Verse 95
अथाद्रिपतिना दत्तां तनयां नलिनेक्षणाम् / सप्तर्षिद्वारतः पूर्वं प्रार्थितामुदवोढ सः
ထို့နောက် တောင်ဘုရင်က ပေးအပ်သော သမီးတော်—ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသူ—ကို၊ ယခင်က စပ္တဋ္ဌိတို့၏ တံခါးဝ၌ တောင်းခံထားသကဲ့သို့၊ သူသည် လက်ထပ်ယူလေ၏။
Verse 96
तया च रममाणो ऽसौ बहुकालं महेश्वरः / ओषधीप्रस्थनगरे श्वशुरस्य गृहे ऽवसत्
မဟေသွရသည် သူမနှင့်အတူ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပျော်မြူးကာ၊ အိုသဓီပရස්ထမြို့၌ မိန်းမ၏ဖခင်အိမ်တွင် နေထိုင်하였다။
Verse 97
पुनः कैलासमागत्य समस्तैः प्रमथैः सह / पार्वतीमानिनायाद्रिनाथस्य प्रीतिमावहत्
ထို့နောက် ကైలಾಸသို့ ပြန်ရောက်ကာ ပရမထအပေါင်းတို့နှင့်အတူ၊ စိတ်မနာနေသော ပါర్వတီကို ပြန်ခေါ်လာ၍ တောင်သခင်၏ ပီတိကို ဖြစ်ပေါ်စေ하였다။
Verse 98
रममाणस्तया सार्थं कैलासे मन्दरे तथा / विन्ध्याद्रौ हेमशैले च मलये पारियात्रके
သူမနှင့်အတူ ပျော်မြူးလျက် ကైలাস၌လည်း၊ မန္ဒရ၌လည်း၊ ထို့အပြင် ဗိန္ဓျတောင်၊ ဟေမရှိုင်လ၊ မလယနှင့် ပါရိယာတ်ရတို့၌လည်း နေထိုင်ပျော်မြူး하였다။
Verse 99
नानाविधेषु स्थानेषु रतिं प्राप महेश्वरः / अथ तस्यां ससर्जोग्रं वीर्यं सा सोढुमक्षमा
နေရာအမျိုးမျိုး၌ မဟေသွရသည် ရတိကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမအတွင်းသို့ ပြင်းထန်သော ဗီရျကို ထုတ်လွှတ်ရာ၊ သူမ မခံနိုင်ခဲ့သည်။
Verse 100
भुव्यत्यजत्सापि वह्नौ कृत्तिकासु स चाक्षिपत् / ताश्च गङ्गाजले ऽमुञ्चन्सा चैव शरकानने
သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ စွန့်ချလိုက်ရာ မီးထဲသို့ ကျသွားသည်။ ထိုကို သူသည် ကృတ္တိကာတို့ထံ ပစ်ပေးပြီး၊ သူတို့က ဂင်္ဂါရေထဲသို့ လွှတ်ချကာ၊ ဂင်္ဂါသည်လည်း ရှရကာနန သစ်တော၌ ထုတ်လွှတ်하였다။
Verse 101
तत्रोद्भूतो महावीरो महासेनः षडाननः / गङ्गायाश्चान्तिकं नीतो धूर्जटिर्वृद्धि मागमत्
ထိုနေရာ၌ မဟာသူရဲ မဟာစေန၊ မျက်နှာခြောက်ပါးရှိသော စကန္ဒ (ဂုဟ) ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် ဓူရ္ဇဋိ (ရှီဝ) က ဂင်္ဂါမြစ်အနီးသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ ကြီးပွားစေ하였다။
Verse 102
स वर्धमानो दिवसेदिवसे तीव्रविक्रमः / शिक्षितो निजतातेन सर्वा विद्या अवाप्तवान्
သူသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကြီးထွားလာ၍ သတ္တိဗလ ပြင်းထန်၏။ မိမိ၏ဖခင်က သင်ကြားပေးသဖြင့် ဗိဒ္ယာအမျိုးမျိုး အားလုံးကို ရရှိ하였다။
Verse 103
अथ तातकृतानुज्ञः सुरसैन्यपतिर्भवन् / तारकं मारयामास समस्तैः सह दानवैः
ထို့နောက် ဖခင်၏ခွင့်ပြုချက်ကို ရပြီးနောက်၊ ဒေဝတပ်၏ စစ်တပ်မှူး ဖြစ်လာကာ တာရကကို သူနှင့်အတူရှိသော ဒာနဝများအားလုံးနှင့်တကွ သတ်ဖြတ်하였다။
Verse 104
ततस्तारकदैत्येन्द्रवधसन्तोषशालिना / शक्रेण दत्तां स गुहो देवसेनामुपानयत्
ထို့နောက် တာရက ဒိုင်တျယဣန္ဒြကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကြောင့် ဝမ်းမြောက်သော သက္ကရ (အိန္ဒြ) က ပေးအပ်သည့် ဒေဝစေနာကို ဂုဟ (စကန္ဒ) က ခေါ်ဆောင်လာ하였다။
Verse 105
सा शक्रतनया देवसेना नाम यशस्विनी / आसाद्यरमणं स्कन्दमानन्दं मृशमादधौ
သူမသည် သက္ကရ၏ သမီးတော်၊ နာမည် ဒေဝစေနာ ဟူ၍ ကျော်ကြားသူ ဖြစ်၏။ ချစ်ဖွယ်ခင်ပွန်း စကန္ဒကို တွေ့ရသဖြင့် အမှန်တကယ်သော အာနန္ဒကို ရရှိ하였다။
Verse 106
इत्थं संमोहिताशेषविश्वचक्रो मनोभवः / देवकार्यं सुसम्पाद्य जगाम श्रीपुरं पुनः
ဤသို့ မနောဘဝ (ကာမဒေဝ) သည် စကြဝဠာလုံးကို မောဟဖြစ်စေ၍ နတ်တို့၏ တာဝန်ကို ကောင်းစွာ ပြီးမြောက်စေကာ ထို့နောက် သီရိပူရသို့ ပြန်လည် သွားရောက်하였다။
Verse 107
यत्र श्रीनगरे पुण्ये ललिता परमेश्वरी / वर्तते जगतामृद्ध्यै तत्र तां सेवितुं ययौ
သီရိနဂရဟု ခေါ်သော ပုဏ္ဏမြို့တော်၌ လလိတာ ပရမေရှွရီ သည် လောကအပေါင်း၏ ကြွယ်ဝတိုးတက်မှုအတွက် တည်ရှိနေသဖြင့် ထိုနေရာသို့ သူမကို ဝတ်ပြုစေဝင်ရန် သွားရောက်하였다။
This chapter is not primarily a vamśa-catalog; its metadata is theological and liturgical—framing Lalitā’s victory within the witness-assembly of devas and other cosmic beings rather than enumerating royal successions.
Instead of measurements (bhuvana-kośa), it presents a cosmological social-map: enumerated classes of devas and beings (Ādityas, Vasus, Rudras, Maruts, Sādhyas, siddhas, yakṣas, etc.) converging to acknowledge the Goddess’ sovereignty after cosmic disorder (daitya threat) is removed.
Kaṭākṣa-amṛta functions as Śākta restoration theology—grace that heals fatigue and reconstitutes power—while the devas’ stuti canonizes Lalitā’s identity (Tripurā/Kāmeśvarī, mokṣapradā) and converts military victory into a doctrinal affirmation of supreme Śakti.