Adhyaya 258

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे वाक्पारुष्यादिप्रकरणं नाम सप्तपञ्चाशदधिकद्विशतत्मो ऽध्यायः अथाष्टपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः ऋग्विधानं अग्निर् उवाच ऋग्यजुःसामाथर्वविधानं पुष्करोदितम् भुक्तिमुक्तिकरं जप्याद्धोमाद्रामाय तद्वदे

ဤသို့ဖြင့် အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ «နှုတ်ကပတ်ကြမ်းတမ်းမှုနှင့် ဆက်စပ်အကြောင်းအရာများ» ဟူသော အခန်းသည် ၂၅၇ မြောက်အခန်း ဖြစ်သည်။ ယခု ၂၅၈ မြောက်အခန်း «ရိဂ္ဝိဓာန» ကို စတင်သည်။ အဂ္နိက မိန့်ကြားသည်– «ပုෂ္ကရာက သင်ကြားထားသော ရိဂ်၊ ယဇုး၊ သာမ၊ အထရ္ဝ ဝేదတို့၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများသည် လောကီခံစားမှုနှင့် မောက္ခကို ပေးစွမ်းသည်။ ရာမအတွက် ဂျပ် (japa) နှင့် ဟိုးမ (homa) ဖြင့် လေ့ကျင့်ရမည်၊ အခြားတို့လည်း သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ထိုနည်းတူ ပြုလုပ်ရမည်»။

Verse 2

पुष्कर उवाच प्रतिवेदन्तु कर्माणि कार्याणि प्रवदामि ते प्रथमं ऋग्विधानं वै शृणु त्वं भुक्तिमुक्तिदम्

ပုෂ္ကရာက မိန့်သည်– «ဝేదတစ်ပါးစီနှင့် ကိုက်ညီသည့် အခမ်းအနားလုပ်ငန်းများနှင့် တာဝန်များကို သင့်အား ရှင်းပြမည်။ ပထမဦးစွာ ရိဂ္ဝေဒ၏ နည်းလမ်းကို နားထောင်လော့—အမှန်တကယ် လောကီခံစားမှုနှင့် မောက္ခကို ပေးစွမ်းသည်»။

Verse 3

अन्तर्जले तथा होमे जपती मनसेप्सितम् कामं करोति गायत्री प्राणायामाद्विशेषतः

ဂါယတြီကို ရွတ်ဆိုသည့်အခါ—ရေထဲတွင် ရပ်၍ (ပူဇာရေချိုးအခမ်းအနားတွင်) ဖြစ်စေ၊ မီးပူဇာ (ဟိုးမ) အတွင်း ဖြစ်စေ—စိတ်၌ ရည်မှန်းထားသော အလိုဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေသည်၊ အထူးသဖြင့် ပရာဏာယာမနှင့် ပေါင်းစည်းလျှင်။

Verse 4

गायत्र्या दशसाहस्रो जपो नक्ताशनो द्विज बहुस्नातस्य तत्रैव सर्वकल्मषनाशनः

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေဒီ၊ ဂါယတြီမန္တရကို ၁၀,၀၀၀ ကြိမ် ဂျပ်၍ ညအချိန်တွင်သာ အစာစားသည့် ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကာ ပူဇော်ရေချိုးမှုများ ပြုလုပ်လျှင် ထိုဝရတအတွင်း၌ပင် အညစ်အကြေး (အပြစ်) အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 5

दशायुतानि जप्त्वाथ हविष्याशी स मुक्तिभाक् प्रणवो हि परं ब्रह्म तज्जपः सर्वपापहा

ထို့နောက် ၁၀၀,၀၀၀ ကြိမ် ဂျပ်ပြီး ဟဝိစ်ယ (ပူဇော်အစာ) ကိုသာ စားသောက်နေထိုင်လျှင် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိသူ ဖြစ်သည်။ ပရဏဝ (အိုမ်) သည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို ဂျပ်ခြင်းက အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 6

ओंकारशतजप्तन्तु नाभिमात्रोदके स्थितः जलं पिवेत् स सर्वैस्तु पापैर् वै विप्रमुच्यते

အိုမ် အက္ခရာကို ၁၀၀ ကြိမ် ဂျပ်ပြီး ရေထဲတွင် ခါးတိုင် (နာဘိ) အထိ ရေတက်နေစဉ် ရေကို သောက်ရမည်။ ထိုအကျင့်ကြောင့် အပြစ်အားလုံးမှ အပြည့်အဝ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 7

मात्रात्रयं त्रयो वेदास्त्रयो देवास्त्रयो ऽग्नयः महाव्याहृतयः सप्त लोका होमो ऽखिलाघहा

ဂါယတြီ၏ မာတ်ရာ သုံးပါး၊ ဝေဒ သုံးပါး၊ ဒေဝ သုံးပါး၊ မီး (အဂ္နိ) သုံးပါး၊ မဟာဗျာဟရတိ ခုနစ်ပါးနှင့် လောက ခုနစ်ပါး—ဤသို့ ဟောမ (မီးပူဇော်) သည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်သည်။

Verse 8

गायत्री परमा जाप्या महाव्याहृतयस् तथा अन्तर्जले तथा राम प्रोक्तश् चैवाघमर्षणः

ဂါယတြီသည် ဂျပ်ရန် အမြင့်ဆုံး မန္တရ ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ မဟာဗျာဟရတိများလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရေအတွင်း၌လည်း ဂျပ်ရမည်။ ရာမက သင်ကြားထားသော အဃမර්ෂဏ (အပြစ်ဖယ်ရှားသည့် သီချင်း/ဟိမ်း) သည်လည်း အပြစ်ပယ်ဖျက်ရန် အမှန်တကယ် အသုံးချရသည်။

Verse 9

अग्निमीले पुरोहितं सूत्को ऽयं वह्निदैवतः पापैर् हि विप्रमुच्यत इति ग , घ , ञ च शिरसा धारयन् वह्निं यो जपेत्परिवत्सरम्

မီး (အဂ္နိ) ကို ဦးခေါင်းပေါ်တွင် သမာဓိဖြင့် ထမ်းဆောင်ကာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး «Agnim īḷe, purohitaṃ» ဟူသော အဂ္နိမန်တရကို—ဤမန်တရသည် Sūtka ဟုခေါ်၍ Vahni (အဂ္နိ) ကို အဓိကဒေဝတာအဖြစ်ထားသည်၊ ထိုမန်တရကြောင့် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်—ga, gha, ña အက္ခရာများနှင့်အတူ ဂျပ်ဆိုသူသည် အပြစ်အညစ်အကြေးမှ ကင်းလွတ်သည်။

Verse 10

होमं त्रिषवणं भैक्ष्यमनग्निज्वलनञ्चरेत् अतः परमृचः सप्त वाय्वाद्या याः प्रकीर्तिताः

တစ်နေ့သုံးကြိမ်သော ဝတ်ပြုချိန်များတွင် ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်၍၊ ဘိက္ခာဖြင့် အသက်မွေးကာ၊ မြင်သာသောမီးမရှိဘဲ မီးကို ထွန်းညှိသကဲ့သို့သော အကျင့်ကို လေ့ကျင့်ရမည်။ ထို့နောက် သင်ကြားထားသော Vāyu မှ စတင်သည့် Ṛk သီချင်းခုနစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 11

ता जपन् प्रयतो नित्यमिष्टान् कामान् समश्नुते मेधाकामो जपेन्नित्यं सदसन्यमिति त्यचम्

ထိုမန်တရကို စည်းကမ်းတကျ နေ့စဉ် ဂျပ်ဆိုသူသည် လိုအင်ဆန္ဒတို့ကို ရရှိသည်။ ဉာဏ်ပညာကို လိုလားသူသည် Tyaca မန်တရဖြစ်သော «sadasanyam» ကို အမြဲတမ်း ဂျပ်ဆိုရမည်။

Verse 12

अन्वयो यन्निमाः प्रोक्ताः नवर्चो मृत्युनाशनाः शुनःशेफमृषिं बद्धः सन्निरुद्धो ऽथ वा जपेत्

အနွယ (anvaya) ဟူသော သဒ္ဒါဆက်စပ်မှုမှန်ကန်သည့် အစီအစဉ်အတိုင်း သင်ကြားထားသော Ṛk ကိုးပုဒ်သည် သေခြင်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော မန္တရများဖြစ်သည်။ ချည်နှောင်ခံရသူ သို့မဟုတ် အကျဉ်းချခံရသူသည် ချည်နှောင်တားဆီးခံခဲ့သော ရှုနရှေဖ (Śunaḥśepha) ရှင်ရသီကို နမူနာယူ၍ ထိုသီချင်းများကို ဂျပ်ဆိုရမည်။

Verse 13

मुच्यते सर्वपापेभ्यो गदी वाप्यगदो भवेत् य इच्छेच्छाश्वतं कामं मित्रं प्राज्ञं पुरन्दरं

သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်မည်၊ ထို့ပြင် ဂဒိ (တုတ်လက်နက်) ကို ကိုင်ဆောင်နိုင်သော အင်အားကြီးသူ ဖြစ်လာမည် သို့မဟုတ် ရောဂါကင်းစင်သူ ဖြစ်လာမည်။ အမြဲတမ်းတည်မြဲသော ဆန္ဒပြည့်စုံမှုကို လိုလားသူသည် ပညာရှိ၍ မိတ်ဆွေကောင်းသော မဟာဣန္ဒြ (Purandara) ကို မဟာမိတ်အဖြစ် ရှာဖွေရမည်။

Verse 14

ऋग्भिः षोड्शभिः कुर्यादिन्द्रियस्येति दिने दिने हिरण्यस्तूपमित्येतज्जपन् शत्रून् प्रबाधते

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း «အင်ဒြိယ၏» ဟူသော စာတမ်းဖြင့် Ṛg မန္တရား ၁၆ ပုဒ်ကို စီမံဆောင်ရွက်/ရွတ်ဆိုရမည်။ «hiraṇyastūpam…» ဟူ၍ စတင်သော မန္တရားကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဂျပန်ရွတ်ဆိုလျှင် ရန်သူတို့ကို အနိုင်ယူ၍ ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

Verse 15

क्षेमी भवति चाध्वानो ये ते पन्था जपन् नरः रौद्रीभिःषड्भिरीशानं स्तूयाद्यो वै दिने दिने

ခရီးသွားစဉ် ဤမန္တရားများကို ဂျပန်ရွတ်ဆိုသူအတွက် လမ်းခရီးတို့သည် အန္တရာယ်ကင်း၍ လုံခြုံလာသည်။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် Raudrī စာတမ်း ၆ ပုဒ်ဖြင့် Īśāna ကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ချီးမွမ်းသူသည် လုံခြုံမှုနှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ရရှိသည်။

Verse 16

चरुं वा कल्पयेद्रौद्रं तस्य शान्तिः परा भवेत् उदित्युदन्तमादित्यमुपतिष्ठन् दिने दिने

သို့မဟုတ် ရောဒြ-ချာရု (ပြင်းထန်သော အနာဘေးများကို သက်သာစေသည့် ပူဇော်အလှူ) ကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ထိုကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော သက်သာငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း နေထွက်ချိန်၌ ထွန်းတောက်လာရာဦးတည်ရာကို မျက်နှာမူကာ Āditya (နေမင်း) ကို အရိုအသေပြု ပူဇော်ရမည်။

Verse 17

क्षिपेज्जलाञ्जलीन् सप्त मनोदुःखविनाशनं द्विषन्तमित्यथार्धर्चं यद्विप्रान्तं जपन् स्मरेत्

ရေကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အညလီအဖြစ် ၇ ကြိမ် ပက်ချရမည်။ ထိုကဲ့သို့ပြုခြင်းသည် စိတ်ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးသည်။ ထို့နောက် «dviṣantam…» ဟူ၍ စတင်သော အာဓ္ဓ-အရ္ချ (တစ်ဝက်ပိုဒ်) ကို ဂျပန်ရွတ်ဆိုလျက် ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏတို့ သင်ကြားသကဲ့သို့ ထိုမန္တရား/အဓိပ္ပါယ်ကို သတိရရမည်။

Verse 18

आगस्कृत् सप्तरात्रेण विद्वेषमधिगच्छति आरोग्यकामी रोगी वा प्रस्कन्नस्योत्तमं जपेत्

အပြစ်ကျူးလွန်သူသည် ၇ ညအတွင်း ရန်ငြိုး/မုန်းတီးမှုကို ခံရတတ်သည်။ ကျန်းမာရေးကို လိုလားသူ—သို့မဟုတ် ဖျားနာသူပင်—ရောဂါက လွှမ်းမိုးခံရသူအတွက် အထူးကောင်းမြတ်သော မန္တရားကို ဂျပန်ရွတ်ဆိုသင့်သည်။

Verse 19

उत्तमस्तस्य चार्धर्चो जपेद्वै विविधासने उदयत्यायुरक्ष्यय्यं तेजो मध्यन्दिने जपेत्

ဤတို့အနက် အမြင့်ဆုံးသော အကျင့်ပြုသူသည် အာသနအမျိုးမျိုး၌ ထိုင်လျက် ထိုမန္တရ/ဟိမ်းကို အဓ္ဓ-ဋ္ရစ် (ṛc တစ်ဝက်) နှင့်အတူ ဂျပ်ဖတ်ရမည်။ နေထွက်ချိန်၌ ဂျပ်ဖတ်လျှင် မပျက်ယွင်းသော အသက်ရှည်ခြင်းကို ပေး၏; နေ့လယ်၌ ဂျပ်ဖတ်လျှင် တေဇောနှင့် အားမာန်ကို ပေး၏။

Verse 20

सन्निबद्धो ऽथेति क , ख , ज च अस्तं प्रतिगते सूर्ये द्विषन्तं प्रतिबाधते न वयश्चेति सूक्तानि जपन् शत्रून्नियच्छति

နေဝင်ပြီးနောက် စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားလျက် “က၊ ခ၊ ဇ” ဟူသော မန္တရအက္ခရာများကို ဂျပ်ဖတ်ရမည်။ ထိုကြောင့် ရန်သူကို တားဆီး၍ အနှောင့်အယှက်ပြုနိုင်သည်။ “န ဝယಃ …” ဖြင့်အစပြုသော သုက္တများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဂျပ်ဖတ်လျှင် ရန်သူတို့ကို ချုပ်ထိန်းနိုင်သည်။

Verse 21

एकादश सुपर्णस्य सर्वकामान्विनिर्दिशेत् आध्यात्मिकीः क इत्य् एता जपन्मोक्षमवाप्नुयात्

လိုအင်အားလုံး ပြည့်စုံရန်အတွက် သုပဏ္ဏ (Suparṇa) ၏ ဆယ့်တစ်မျိုးသော မန္တရဖော်မြူလာကို သတ်မှတ်အသုံးချရမည်။ အတွင်းရေးအဓိပ္ပါယ်ရှိသော “က” စသည်တို့ကို ဂျပ်ဖတ်လျှင် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 22

आ नो भद्रा इत्य् अनेन दीर्घमायुरवाप्नुयात् त्वं सोमेति च सूक्तेन नवं पश्येन्निशाकरं

“အာ နော ဘဒ္ရာḥ …” ဖြင့်အစပြုသော မန္တရကို ဂျပ်ဖတ်လျှင် အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် “တွံ ဆိုမေ …” ဖြင့်အစပြုသော သုက္တကို ဂျပ်ဖတ်လျှင် အသစ်ထွက်ပေါ်လာသော လ (ညကိုဖန်ဆင်းသူ) ကို မြင်တွေ့ရမည်။

Verse 23

उपतिष्ठेत् समित्पाणिर्वासांस्याप्नोत्यसंशयं आयुरीप्सन्निममिति कौत्स सूक्तं सदा जपेत्

လက်၌ မီးထိုးတုတ် (သမိတ်) ကိုင်လျက် (ပူဇာ/ဆရာ) ထံသို့ သွားရောက်အမှုထမ်းရမည်။ ထိုသူသည် သံသယမရှိဘဲ အဝတ်အစားကို ရရှိမည်။ အသက်ရှည်လိုသူသည် “အိမမ် အိတိ” ဟူသော စကားဖြင့်အစပြုသော ကောတ်ဆ (Kautsa) သုက္တကို အမြဲ ဂျပ်ဖတ်ရမည်။

Verse 24

आपनः शोशुचदिति स्तुत्वा मध्ये दिवाकरं यथा मुञ्चति चेषोकां तथा पापं प्रमुञ्चति

«āpanaḥ śośucad…» ဟူသောစကားဖြင့် နတ်ဘုရားကို ချီးမွမ်းပြီး၊ နေ့လယ်တွင် နေရောင်ခြည် ထွက်လွှတ်သကဲ့သို့ ထိုသူသည်လည်း အပြစ်ကို လွှတ်ပယ်နိုင်သည်။

Verse 25

जातवेदस इत्य् एतज्जपेत् स्वस्त्ययनं पथि भयैर् विमुच्यते सर्वैः स्वस्तिमानाप्नुयात् गृहान्

လမ်းခရီးတွင် «jātavedasa…» ဖြင့်အစပြုသော မန္တရကို svastyayana (ကောင်းကျိုးချမ်းသာအတွက် မန္တရ/ပူဇော်ပွဲ) အဖြစ် ရွတ်ဆိုလျှင်၊ ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ အိမ်သို့ လုံခြုံကောင်းမွန်စွာ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 26

व्युष्टायाञ्च तथा रात्र्यामेतद्दुःस्वप्ननाशनं प्रमन्दिनेति सूयन्त्या जपेद्गर्भविमोचनं

မိုးလင်းချိန်နှင့် ညအချိန်တို့တွင် ဤ (မန္တရ/ဂျပ) သည် မကောင်းသောအိပ်မက်များကို ဖျက်ဆီးသည်။ ထို့ပြင် မီးဖွားနာကျင်ချိန်တွင် မိန်းမသည် «pramandine» ဖြင့်အစပြုသော မန္တရကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆို၍ သန္ဓေကလေး ထွက်မြောက်စေရန် (မွေးဖွားလွယ်ကူစေရန်) ပြုရမည်။

Verse 27

जपन्निन्द्रमिति स्नातो वैश्यदेवन्तु सप्तकं मुञ्चत्याज्यं तथा जुह्वत् सकलं किल्विषं नरः

«indram» ဖြင့်အစပြုသော မန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ ရေချိုးပြီးနောက်၊ Vaiśvadeva ခုနှစ်မျိုးကို ဆောင်ရွက်လျှင်၊ မီးထဲသို့ ဂျီ (ghee) ကို ပူဇော်၍ လောင်းချသဖြင့် လူသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်သည်။

Verse 28

इमामिति जपन् शश्वत् कामानाप्नोत्यभीप्सितान् मानस्तोक इति द्वाभ्यां त्रिरात्रोपोषितः शुचिः

«imām» ဖြင့်အစပြုသော မန္တရကို အမြဲတမ်း ဂျပလုပ်လျှင် လိုအင်ဆန္ဒအတိုင်း အလိုရှိသမျှကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် သုံးည အစာရှောင်၍ သန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်ပြီး «māna» နှင့် «stoka» ဖြင့်အစပြုသော နှစ်ပုဒ် (မန္တရ) ကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 29

औडुम्बरीश् च जुहुयात्समिधश्चाज्यसंस्कृताः छित्त्वा सर्वान्मृत्युपाशान् जीवेद्रोगविवर्जितः

ဂီဖြင့်လိမ်းထားသော အော်ဍုမ္ဗရီ (ဥဒုမ္ဗရ/အုပ်စုသဖန်း) မီးဖိုထိုးသစ်တံများကို မီးထဲသို့ ဟောမပြုရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် မရဏ၏ချည်နှောင်မှုအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ကာ ရောဂါကင်းစွာ အသက်ရှင်နိုင်သည်။

Verse 30

ऊर्ध्वबाहुरनेनैव स्तुत्वा सम्भुं तथैव च मानस्तोकेति च ऋचा शिखाबन्धे कृते नरः

လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ ဤနည်းတူ သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို စတုတိဖြင့် ချီးမွမ်းရမည်။ ထို့အတူ ဆံထုံး (śikhā-bandha) ချည်စဉ်တွင် “mā naḥ stoke…” ဖြင့်အစပြုသော ဋ္ဌာနရိက္ခ (Ṛk) ကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 31

अघृष्यः सर्वभूतानां जायते संशयं विना चित्रमित्युपतिष्ठेत त्रिसन्ध्यं भास्करं तथा

သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မထိခိုက်နိုင်သူ ဖြစ်လာသည်ဟု သံသယမရှိ။ ထို့အတူ “Citram” ဟူသော အာဟ్వာနဖြင့် နေ၏သခင် ဘာස්ကရ (နေမင်း) ကို တစ်နေ့သုံးဆုံ (မနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ) တွင် ဝတ်ပြုရမည်။

Verse 32

समित्पाणिर्नरो नित्यमीप्सितं धनमाप्नुयात् अथ स्वप्नेति च जपन् प्रातर्मध्यन्दिने दिने

သစ်တံ (samidh) ကို လက်တွင်ကိုင်ထားသော လူသည် အမြဲတမ်း မိမိလိုချင်သော ဥစ္စာကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် “atha svapne” ဟူသော စကားကို ဂျပ (japa) အဖြစ် မနက်နှင့် မွန်းတည့်အချိန်တိုင်း နေ့စဉ် ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 33

दुःस्वप्नञ्चार्हते कृत्स्नं भोजनञ्चाप्नुयाच्छुभम् उभे पुमानिति तथा रक्षोघ्नः परिकीर्तितः

မကောင်းသော အိပ်မက်အားလုံးကို တားဆီးကာ မင်္ဂလာရှိသော အာဟာရ (အစားအစာ) ကို ရရှိစေသည်။ ထို့အတူ “ubhe pumān” ဟူသော စကားလည်း ရက္ခသ (rākṣasa) များကို သတ်ဖျက်သော မန္တရအဖြစ် ကြေညာထားသည်။

Verse 34

उभे वासा इति ऋचो जपन् कामानवाप्नुयात् न सागन्निति च जपन् मुच्यते चाततायिनः

«ubhe vāsā» ဖြင့်အစပြုသော Ṛk ကို ဂျပ် (japa) ပြုလျှင် လိုအင်ဆန္ဒများကို ရရှိနိုင်သည်။ «na sāgann» ဖြင့်အစပြုသော Ṛk ကို ဂျပ်ပြုလျှင် ātatāyin (အကြမ်းဖက်ကျူးကျော်သူ) ဖြစ်ခြင်း၏ အပြစ်မှပင် လွတ်မြောက်သည်။

Verse 35

कया शुभेति च जपन् जातिश्रैष्ठमवाप्नुयात् इमन्नृसोममित्येतत् सर्वान् कामानवाप्नुयात्

«kayā śubheti» ဟူသော မန္တရကို ဂျပ်ပြုလျှင် မွေးဖွားရာဇာတိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အထူးကောင်းမြတ်မှု (လူမှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေး အထက်တန်း) ကို ရရှိသည်။ «imannṛsomam» ကို ဂျပ်ပြုလျှင် ဆန္ဒအလိုအင် အားလုံး ပြည့်စုံသည်။

Verse 36

पितरित्युपतिष्ठेत नित्यमर्थमुपस्थितं अग्ने नयेति सूक्तेन घृतहोमश् च मार्गगः

«အို ဖခင်ဘိုးဘွားတို့!» (pitaraḥ) ဟု အမြဲတမ်း ရိုသေစွာ တည်နေ၍ ကర్మကိစ္စ၌ စိတ်ကို မပြတ်တမ်း တည်ကြည်စေသင့်သည်။ «Agne naya…» ဖြင့်အစပြုသော သုက္တဖြင့် ဃြတ (ghee) ဟောမကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ကွယ်လွန်သူသည် မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းသို့ ဦးတည်သွားသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 37

वीरान्नयमवाप्नोति सुश्लोकं यो जपेत् सदा कङ्कतो नेति सूक्तेन विषान् सर्वान् व्यपोहति

ဤကောင်းမြတ်သော ဂါထာကို အမြဲတမ်း ဂျပ်ပြုသူသည် သူရဲကောင်းတို့၏ အဆင့်/လမ်းကြောင်းကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် «kaṅkato neti» ဖြင့်အစပြုသော သုက္တဖြင့် အဆိပ်အမျိုးမျိုးကို အားလုံး ဖယ်ရှားတားဆီးနိုင်သည်။

Verse 38

यो जात इति सूक्तेन सर्वान् कामानवाप्नुयात् गणानामिति सूक्तेन श्निग्धमाप्नोत्यनुत्तमं

«yo jātaḥ…» ဖြင့်အစပြုသော သုက္တကို ဂျပ်ပြုလျှင် ဆန္ဒအလိုအင် အားလုံးကို ရရှိနိုင်သည်။ «gaṇānām…» ဖြင့်အစပြုသော သုက္တကို ဂျပ်ပြုလျှင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စည်းစိမ်နှင့် အနုဂ्रह (ကရုဏာအကျိုး) ကို ရရှိသည်။

Verse 39

यो मे राजन्नितीमान्तु दुःस्वप्नशमनीमृचं अध्वनि प्रस्थितो यस्तु पश्येच्छत्रूं समुत्थितं

အို မင်းကြီး၊ ခရီးထွက်သွားသူသည် မကောင်းသောအိပ်မက်ကို သက်သာစေသော ငါ၏ ဣဋ္ဌိ (ṛc) ကို ရွတ်ဆိုလျှင်၊ ရန်သူများ ထလာသည်ကို မြင်ရပါက ထိုရွတ်ဆိုခြင်းကို ကာကွယ်ရေးအဖြစ် အသုံးပြုရမည်။

Verse 40

अप्रशस्तं प्रशस्तं वा कुविदङ्ग इमं जपेत् द्वाविंशकं जपन् सूक्तमाध्यात्मिकमनुत्तमं

မကောင်းဟုဆိုသော်လည်း ကောင်းဟုဆိုသော်လည်း၊ ဝေဒရွတ်ဆိုခြင်း၏ အကူအညီပညာများ မကျွမ်းကျင်သူတောင် ဤကို ဂျပ (japa) လုပ်သင့်သည်။ စာပိုဒ် ၂၂ ပုဒ်ပါသော အထွတ်အထိပ် အာဓျာတ္မိက စူက္တ (sūkta) ကို ဂျပလုပ်ခြင်းဖြင့် ရည်ရွယ်သည့် အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 41

पर्वसु प्रयतो नित्यमिष्टान् कामान् समश्नुते कृणुष्वेति जपन् सूक्तं जुह्वदाज्यं समाहितः

ပရဝ (parva) ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် ဆုံချက်နေ့များတွင် အမြဲတမ်း စည်းကမ်းတကျနေသူသည် လိုချင်သော အရာများကို ရရှိသည်။ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ “ကೃဏုષ್ವ (kṛṇuṣva)” ဟူသော မန္တရကို ဂျပလုပ်ကာ စူက္တကို ရွတ်ဆိုပြီး ဂီ (ghee) ကို အာဟုတိအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 42

भोजनञ्चाप्नुयाच्छतमिति ख , ग , घ , ज च नित्यमन्नमुपस्थितमिति क , छ च आरातीनां हरेत् प्राणान् रक्षांस्यपि विनाशयेत् उपतिष्ठेत् स्वयं वह्निं परित्यृचा दिने दिने

«အစားအစာကို ရာဆတိုး ရရှိမည်» ဟု (kha, ga, gha, ja) ပုဒ်ခွဲများတွင် ဖတ်ကြသည်။ «အစားအစာသည် အမြဲတမ်း အနီးကပ် ရှိနေသည်» ဟု (ka, cha) ပုဒ်ခွဲများတွင် ဖတ်ကြသည်။ ထိုသို့ နေ့စဉ် မီးပူဇော်ခြင်းဖြင့် ရန်သူတို့၏ အသက်ရှုသက် (prāṇa) ကို ဖယ်ရှားနိုင်ပြီး မကောင်းသော ရက္ခသ (rākṣasa) များကိုလည်း ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် နေ့တိုင်း မလွဲမသွေ သန့်ရှင်းသော မီးကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက် စောင့်ရှောက်ပူဇော်ရမည်။

Verse 43

तं रक्षति स्वयं वह्निर्विश्वतो विश्वतोमुखः हंसः शुचिः सदित्येतच्छुचिरीक्षेद्दिवाकरं

ထိုသူကို မီးတော်ကိုယ်တိုင် ကာကွယ်သည်—အရပ်ရပ်သို့ မျက်နှာမူသော အလုံးစုံပြန့်နှံ့သူ။ «ဟံသ (Haṃsa) သန့်ရှင်း၏၊ နေမင်းသည် အမြဲသန့်ရှင်း၏» ဟု စိတ်တွင် တရားထိုင်၍၊ ကိုယ်စိတ်သန့်စင်ပြီးနောက် နေမင်းကို ကြည့်ရှုရမည်။

Verse 44

कृषिं प्रपद्यमानस्तु स्थालीपाकं यथाविधि जुहुयात् क्षेत्रमध्ये तु स्वनीस्वाहास्तु पञ्चभिः

လယ်ယာလုပ်ငန်းကို စတင်မည်ဟု ရည်ရွယ်သောသူသည် စည်းကမ်းတော်အတိုင်း «သ္ထာလီပါက» ဟောမပူဇော်ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် လယ်ကွင်းအလယ်၌ «svanī svāhā» ဟု မန္တရကို ဆိုကာ ပူဇော်ခြင်း ငါးကြိမ် ပြုရမည်။

Verse 45

इन्द्राय च मरुद्भ्यस्तु पर्जन्याय भगाय च यथालिङ्गन्तु विहरेल्लाङ्गलन्तु कृषीबलः

လယ်သမားသည် အိန္ဒြာ၊ မရုတ်များ၊ ပရဇန်ယ၊ ဘဂ တို့အား ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော လိင်္ဂ (အမှတ်အသား) များအတိုင်း အခမ်းအနားကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်—အမှန်တကယ် လယ်ယာ၏ အင်အားမှာ လယ်ထွန် (လောင်းဂလ) ဖြစ်သည်။

Verse 46

युक्तो धान्याय सीतायै सुनासीरमथोत्तरं गन्धमाल्यैर् नमस्कारैर् यजेदेताश् च देवताः

သင့်လျော်စွာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဓာနျယ (စပါးနှံ)၊ စီတာ (ထွန်ကြောင်း/မြေကြောင်း) နှင့် ထို့နောက် စုနာစီရ ကို အနံ့သာ၊ ပန်းကုံး၊ နမസ്കာရ (ရိုသေဝတ်ပြုခြင်း) များဖြင့် ပူဇော်ရမည်—ဤသို့ ဤဒေဝတာတို့ကို ယဇ္ဈပြုရမည်။

Verse 47

प्रवापने प्रलवने खलसीतापहारयोः अमोघङ्कर्म भवति वर्धते सर्वदा कृषिः

မျိုးစေ့ချခြင်း၊ မြက်ရှင်းခြင်း/သန့်စင်ခြင်း၊ စပါးထောင်းခြင်း၊ ထွန်ယက်ခြင်းနှင့် ပိုးမွှားဖယ်ရှားခြင်းတို့တွင် လုပ်ငန်းသည် အကျိုးရလဒ် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာသည်။ လယ်ယာလုပ်ငန်းသည် အမြဲတမ်း တိုးတက်繁盛သည်။

Verse 48

समुद्रादिति सूक्तेन कामानाप्नोति पावकात् विश्वानर इति द्वाभ्यां य ऋग्भ्यां वह्निमर्हति

«samudrāt…» ဟု စတင်သော စူက္တကို ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် ပာဝက (အဂ္နိ) ထံမှ လိုအင်ဆန္ဒများကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် «viśvānara…» ဟု စတင်သော ရိဂ္ဝေဒ မန္တရ နှစ်ပုဒ်ဖြင့် မီးပူဇော်ပွဲကို ခံယူရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသူ ဖြစ်လာသည်၊ အဂ္နိဝတ်ပြုနှင့် မီးယဇ္ဈအတွက် သင့်တော်သည်။

Verse 49

स तरत्यापदः सर्वा यशः प्राप्नोति चाक्षयं विपुलां श्रियमाप्नोति जयं प्राप्नोत्यनुत्तमं

သူသည် ဘေးအန္တရာယ်အပေါင်းကို ကျော်လွှားနိုင်၍ မပျက်မယွင်းသော ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် အလွန်ပေါများသော စည်းစိမ်ကို ရရှိကာ အထက်တန်းမရှိသော အောင်မြင်မှုကိုလည်း ရယူသည်။

Verse 50

अग्ने त्वमिति च स्तुत्वा धनमाप्नोति वाञ्छितं प्रजाकामो जपेन्नित्यं वरुणदैवतत्रयं

«အဂ္နေ၊ တွမ်…» ဟူ၍ စတင်သော မန္တရဖြင့် အဂ္နိကို ချီးမွမ်းလျှင် လိုအင်ဆန္ဒရှိသော ဥစ္စာကို ရရှိသည်။ သားသမီးလိုသူသည် ဗရုဏကို အဓိပတိဒေဝတာအဖြစ်ထားသော မန္တရသုံးပုဒ်ကို နေ့စဉ် ဂျပ်ရမည်။

Verse 51

स्वस्त्या त्रयं जपेत् प्रातः सदा स्वस्त्ययनं महत् स्वस्ति पन्था इति प्रोच्य स्वस्तिमान् व्रजते ऽध्वनि

မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် «Svastyā» ဟူသော သုံးမျိုးသော ဖော်မြူလာကို အမြဲတမ်း ဂျပ်ရမည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကျိုးချမ်းသာအတွက် မဟာ Svastyayana (မင်္ဂလာရိတု) ဖြစ်သည်။ «လမ်းခရီး မင်္ဂလာရှိပါစေ» ဟု ဆိုပြီး မင်္ဂလာပြည့်ဝစွာ ခရီးထွက်သည်။

Verse 52

विजिगीषुर्वनस्पते शत्रूणां व्याधितं भवेत् स्त्रिया गर्भप्रमूढाया गर्भमोक्षणमुत्तमं

အို အပင်ပေါင်းတို့၏ အရှင် (Vanaspati) ရေ—အောင်နိုင်လိုသူအတွက် ၎င်းသည် ရန်သူတို့ကို ရောဂါဝေဒနာဖြင့် ထိခိုက်စေသည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်ဝန်အခက်အခဲကြောင့် စိတ်ပူပန်နေသော မိန်းမအတွက်လည်း သန္ဓေကို ထုတ်လွှတ်စေသော အထူးကောင်းမွန်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 53

व्याधिकम्भवदिति ट अच्छावदेति सूक्तञ्च वृष्टिकामः प्रयिओजयेत् निराहारः क्लिन्नवासा न चिरेण प्रवर्षति

မိုးလိုသူသည် «vyādhikambhavad…» ဟူ၍ စတင်သော မန္တရကို သတ်မှတ်ထားသည့် အကျင့်အတိုင်း အသုံးချရမည်။ ထို့ပြင် «acchā vad…» ဟူ၍ စတင်သော စုက္တကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။ အစာမစားဘဲ စိုစွတ်သော အဝတ်အစားဝတ်ထားလျှင် မကြာမီ မိုးရွာလာသည်။

Verse 54

मनसः काम इत्य् एतां पशुकामो नरो जपेत् कर्दमेन इति स्नायात्प्रजाकामः शुचिव्रतः

နွားတိရစ္ဆာန်ကို လိုလားသူသည် «manasaḥ kāma…» ဟူသော မန္တရအစဖြင့် ဤမန္တရကို ဂျပ်ရမည်။ သားသမီးကို လိုလားသူသည် သန့်ရှင်းသော ဝရတကို ထိန်းသိမ်း၍ «kardamena…» ဟူသော မန္တရအစကို ရွတ်ဆိုလျက် ရေချိုးရမည်။

Verse 55

अश्वपूर्वा इति स्नायाद्राज्यकामस्तु मानवः राहिते चर्मणि स्नायात् ब्राह्मणस्तु यथाविधि

အာဏာပိုင်မှု (ရာဇ္ယ) ကို လိုလားသူသည် «aśvapūrvā» ဟူသော စကား/မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျက် ရေချိုးရမည်။ သို့ရာတွင် ဗြာဟ္မဏသည် «rāhita» ဟူသော သန့်စင်၍ အခမ်းအနားအတွက် သင့်လျော်စွာ ပြင်ဆင်ထားသော အရေပြားပေါ်တွင် ထိုင်/ရပ်၍ စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးရမည်။

Verse 56

राजा चर्मणि वैयाघ्रे छागे वैश्यस्तथैव च दशसाहस्रिको होमः प्रत्येकं परिकीर्तितः

ဘုရင်သည် ကျားအရေပြားပေါ်တွင် ထိုင်၍ ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့အတူ ဝိုင်ရှျယသည် ဆိတ်အရေပြားပေါ်တွင် ထိုင်ရမည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီအတွက် မီးပူဇော် (ဟိုးမ) ကို အဟုတိ ၁၀,၀၀၀ ကြိမ်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 57

आगार इति सूक्तेन गोष्ठे गां लोकमातरं उपतिष्ठेद्व्रजेच्चैव यदिच्छेत्ताः सदाक्षयाः

«Āgāra…» ဟူသော စူက္တဖြင့် နွားခြံ၌ “လောကမိခင်” ဟု ခေါ်သော နွားကို ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။ ထို့အပြင် တိရစ္ဆာန်ခြံ/အုပ်စုသို့လည်း သွားရမည်။ အကျိုးကျေးဇူး (ဥစ္စာစသည်) ကို လိုလားပါက ထိုအကျိုးများသည် အမြဲမပျက် မခန်းမနား တည်တံ့မည်။

Verse 58

उपेतितिसृभीराज्ञो दुन्दुभिमभिमन्त्रयेत् तेजो बकञ्च प्राप्नोति शत्रुञ्चैव नियच्छति

ဘုရင် ထွက်ခွာမည့်အခါ စစ်ဒုန္ဒုဘိ (စစ်တီးဝိုင်း) ကို မန္တရဖြင့် အဘိမန္တရ (အာဏာသွင်း) လုပ်ရမည်။ ထိုကြောင့် တေဇော (တောက်ပမှု) နှင့် အင်အားကို ရရှိပြီး ရန်သူကိုလည်း ထိန်းချုပ်တားဆီးနိုင်သည်။

Verse 59

तृणपाणिर्जपेत्सूक्तुं रक्षोघ्नं दस्युन्भिर्वृतः ये के च उमेत्यृचं जप्त्वा दीर्घमायुराप्नुयात्

လက်ထဲတွင် မြက်တစ်စကို ကိုင်ထား၍ ဓားပြများက ဝိုင်းရံနေသော်လည်း ရက္ခသတ်သီချင်း (ရက္ခိုဃ္န စုက္တ) ကို ဂျပ်ဖတ်ရမည်။ ထို့နောက် «ye ke ca…» ဟူ၍ စတင်သော ရိဂ္ဝေဒ မန္တရကို ဂျပ်ဖတ်ပြီးလျှင် အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိမည်။

Verse 60

जीमूतसूक्तेन तथा सेनाङ्गान्यभिमन्त्रयेत् यधा लिङ्गं ततो राजा विनिहन्ति रणे रिपून्

ထို့အတူ Jīmūta-sūkta ဖြင့် စစ်တပ်၏ အစိတ်အပိုင်းအသီးသီးကို မန္တရဖြင့် အဘိမန္တရ (သန့်စင်ကောင်းချီး) ပြုရမည်။ ထိုမှ ရရှိသော လိင်္ဂ (နိမိတ်လက္ခဏာ) အတိုင်း ဘုရင်သည် စစ်မြေပြင်၌ ရန်သူတို့ကို ချေမှုန်းနိုင်သည်။

Verse 61

आग्नेयेति त्रिभिःसूक्तैर् धनमाप्नोति चाक्षयं अमीवहेति सूक्तेन भूतानि स्थापयेन्निशि

«āgneyī…» ဟူ၍ စတင်သော စုက္တ သုံးပုဒ်ကို ဂျပ်ဖတ်ခြင်းဖြင့် မပျက်မယွင်းသော ဥစ္စာကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် «amīvahe…» ဟူ၍ စတင်သော စုက္တဖြင့် ညအချိန်တွင် ဘူတ (bhūta) များကို တားဆီး/ချုပ်နှောင်ထားနိုင်သည်။

Verse 62

सबाधे विषमे दुर्गे बन्धा वा निर्गतः क्वचित् पलायन् वा गृहीतो वा सूक्तमेतत्तथा जपेत्

ဒုက္ခရောက်နေချိန်၊ မညီညာသော သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ရှိသော နေရာတွင်၊ အကျပ်အတည်းကြီးတွင်၊ ချည်နှောင်ခံရသော်လည်းကောင်း တစ်နည်းနည်းဖြင့် လွတ်မြောက်သော်လည်းကောင်း၊ ထွက်ပြေးနေသော်လည်းကောင်း ဖမ်းဆီးခံရသော်လည်းကောင်း၊ ထိုအခါ ဤစုက္တကို သင့်လျော်သလို ဂျပ်ဖတ်ရမည်။

Verse 63

त्रिरात्रं नियतोपोष्य श्रापयेत् पायसञ्चरुं तेनाहुतिशतं पूर्णं जुहुयात् त्र्यम्बकेत्यृचा

သုံးညတိုင်တိုင် စည်းကမ်းတကျ အုပါဝါသ (အစာရှောင်) ပြုလုပ်ပြီးနောက် နို့နှင့် ဆန်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ပာယသ-ချရု (pāyasa caru) ကို သင့်တော်စွာ အဘိမန္တရ/အဘိသေက ပြုစေရာမည်။ ထို့နောက် ထိုအဟုတိဖြင့် မီးထဲသို့ အဟုတိ ၁၀၀ ပြည့်စုံအောင် ပူဇော်၍ «tryambaka—» ဟူ၍ စတင်သော ရိဂ္ဝေဒ ဂါထာ (မဟာမృတ்யုဉ္ဇယ မန္တရ) ကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 64

अवाप्तवानिति ट समुद्दिश्य महादेवं जीवेदब्दशतं सुखं तच्चक्षुरित्यृचा स्नात उपतिष्ठेद्दिवाकरं

«avāptavān…» ဟုအစပြုသော မန္တရကို ရွတ်ဆို၍ မဟာဒေဝကို ရည်ညွှန်းပူဇော်လျှင် လူသည် နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် ချမ်းသာစွာ အသက်ရှင်မည်။ ရေချိုးပြီးနောက် «tac cakṣur…» ဟုအစပြုသော Ṛk သီချင်းဖြင့် နေမင်း (Divākara) ကို ရပ်တည်ပူဇော်ရမည်။

Verse 65

उद्यन्तं मध्यगञ्चैव दीर्घमायुर्जिजीविषुः इन्द्रा सोमेति सूक्तन्तु कथितं शत्रुनाशनं

အသက်ရှည်စွာ နေလိုသူအတွက် နေထွက်ချိန်နှင့် နေ့လယ်ချိန်၏ နေမင်းဆိုင်ရာ သီချင်းများကို အသုံးပြုရမည်။ ထို့ပြင် «Indrā Somā…» ဟုအစပြုသော Sūkta ကို ရန်သူဖျက်ဆီးသော သီချင်းအဖြစ် သင်ကြားထားသည်။

Verse 66

यस्य लुप्तं व्रतं मोहाद्व्रात्यैर् वा संसृजेत्सह उपोष्याज्यं स जुहुयात्त्वमग्ने व्रतपा इति

မောဟကြောင့် vrata (ဝရတ) ပျက်ကွက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် vrātya (ဝရာတျယ) ကဲ့သို့ စည်းကမ်းမလိုက်နာသူများနှင့် ပေါင်းသင်းမိခြင်းရှိလျှင်၊ အစာရှောင်ပြီးနောက် ဂျီ (ghee) ကို ဟောမအဖြစ် ပူဇော်ကာ «အို အဂ္နိ၊ သင်သည် ဝရတကို ကာကွယ်သူ (vratapā) ဖြစ်၏» ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 67

आदित्येत्यृक् च सम्राजं जप्त्वा वादे जयी भवेत् महीति च चतुष्केण मुच्यते महतो भयात्

«Āditya…» ဟုအစပြုသော Ṛk ကို japa အဖြစ် ရွတ်ဆိုပြီး «Samrāj» မန္တရနှင့်အတူ ပေါင်းစည်းလျှင် ဆွေးနွေးငြင်းခုံရာတွင် အောင်မြင်သူ ဖြစ်မည်။ ထို့ပြင် «Mahī…» ကို လေးကြိမ် ထပ်မံရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်မြောက်မည်။

Verse 68

ऋचं महीति जप्त्वा यदि ह्य् एतत् सर्वकामानवाप्नुयात् द्वाचत्वारिंशतिं चैन्द्रं जप्त्वा नाशयते रिपून्

«mahī» ဟုအစပြုသော Ṛc ကို ရွတ်ဆိုလျှင် အလိုရှိသမျှ ဆန္ဒအားလုံးကို အမှန်တကယ် ရရှိမည်။ ထို့ပြင် အိန္ဒြ (Indra) မန္တရကို ၄၂ ကြိမ် ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

Verse 69

वाचं महीति जप्त्वा च प्राप्नोत्यारोग्यमेव च शन्नो भवेति द्वाभ्यान्तु भुक्त्वान्नं प्रयतः शुचिः

မန္တရ «vācaṃ mahī» ကို ဇပ်ဆိုပြီးနောက် အမှန်တကယ် ကျန်းမာရေးကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် အစာစားပြီးနောက် စည်းကမ်းရှိ၍ သန့်ရှင်းသောသူသည် ကောင်းကျိုးအတွက် «śaṃ no bhava» ဖြင့် စတင်သော ဝါကျနှစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုသင့်သည်။

Verse 70

हृदयं पाणिना स्पृष्ट्वा व्याधिभिर् नाभिभूयते उत्तमेदमिति स्नातो हुत्त्वा शत्रुं प्रमापयेत्

လက်ဖြင့် နှလုံးကို ထိကာ မန္တရပြုလျှင် ရောဂါများက မအနိုင်ယူနိုင်။ «ဤသည် အကောင်းဆုံး (ဖော်မြူလာ)» ဟု ရွတ်ဆိုကာ ရေချိုးပြီးနောက် ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြု၍ ရန်သူကို ဖျက်ဆီးစေသင့်သည်။

Verse 71

शन्नोग्न इति सूक्तेन हुतेनान्नमवाप्नुयात् कन्या वारर्षिसूक्तेन दिग्दोषाद्विप्रमुच्यते

«śam no agne…» ဟု စတင်သော စုက္တဖြင့် ဟောမပြုလျှင် အစာအဟာရ (အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း) ကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် ကညာတစ်ဦးသည် Vārarṣi-sūkta ဖြင့် (ဟောမပြု၍) ဒစ်-ဒိုးရှ (dig-doṣa) ဟုခေါ်သော ဦးတည်ရာအပြစ်မှ လုံးဝလွတ်မြောက်သည်။

Verse 72

यदत्य कव्येत्युदिते जप्ते ऽवश्यं जगद्भवेत् यद्वागिति च जप्तेन वाणी भवति संस्कृता

နေထွက်ချိန်တွင် «yad-atyakāvya…» ဟု စတင်သော မန္တရကို ဇပ်ဆိုလျှင် ကဗျာရေးဖွဲ့နိုင်စွမ်းကို မလွဲမသွေ ရရှိသည်။ ထို့ပြင် «yad-vāk…» ဟု စတင်သော ဖော်မြူလာကို ဇပ်ဆိုခြင်းဖြင့် မိမိ၏ စကားပြောပညာသည် သန့်စင်၍ ယဉ်ကျေးကောင်းမွန်လာသည်။

Verse 73

वाचो विदितमिति त्वेतां जपन् वाचं समश्नुते पवित्राणां पवित्रन्तु पावमान्येत्यृचो मताः

«vāco viditam» ဟု စတင်သော မန္တရကို ဇပ်ဆိုလျှင် စကားပညာကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်၍ ထူးချွန်လာသည်။ Pāvamānī ဟု ခေါ်သော Ṛk ဝေဒဝါကျများကိုလည်း «သန့်စင်သူတို့အနက် အမြင့်ဆုံး သန့်စင်ကာ» ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 74

वैखानसा ऋचस्त्रिंशत्पवित्राः परमा मताः आदित्येति प्रसंम्राजमिति ग , घ , ञ संस्थितेति क , छ , च ऋचो द्विषष्टिः प्रोक्ताश् च परस्वेत्यृषिसत्तम

ဝိုင်ခာနသ ရိဂ္ဝေဒ မန္တရများ—ပဝိတြ ၃၀—ကို အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ အချို့သော ပုဒ်မူများတွင် «ādityeti» နှင့် «prasaṃmrājam iti» (ga, gha, ña) ဟု ဖတ်ကြပြီး၊ အခြားမူများတွင် «saṃsthiteti» (ka, cha, ca) ဟု ဖတ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ရိက် မန္တရများကိုလည်း ၆၂ ပုဒ်ဟု ဆိုကြပြီး၊ အရှင်မြတ်သော ရှင်သန့်တို့အနက် အကောင်းဆုံးရေ၊ «parasveti» ဟူသော ဖတ်ပုံပါရှိသည်။

Verse 75

सर्वकल्मषनाशाय पावनाय शिवाय च स्वादिष्टयेतिसूक्तानां सप्तषष्टिरुदाहृता

အညစ်အကြေးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန်၊ သန့်စင်ရန်နှင့် မင်္ဂလာအကျိုးအတွက်—«svādiṣṭa…» ဟူ၍ စတင်သော စူကတများ၏ အရေအတွက်ကို ၆၇ ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 76

दशोत्तराण्यृचाञ्चैताः पावमान्यः शतानि षट् एतज्जपंश् च जुह्वच्च घोरं मृत्युभयं जयेत्

ဤတို့သည် ပဝမာန မန္တရများဖြစ်၍ ရိက် ၆၁၀ ပုဒ် စုစုပေါင်းရှိသည်။ ထိုတို့ကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းနှင့် မီးယဇ်တွင် အဟုတိ (ပူဇော်သကာ) ထည့်ခြင်းတို့ဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် သေမင်းဘေးကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

Verse 77

आपोहिष्टेति वारिस्थो जपेत्पापभयार्दने प्रदेवन्नेति नियतो जपेच्च मरुधन्वसु

ရေထဲတွင် ရပ်၍ «Āpohiṣṭhā…» ဟူ၍ စတင်သော မန္တရကို အပြစ်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှု ဖယ်ရှားရန် ရွတ်ဆိုသင့်သည်။ စည်းကမ်းတကျ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်၍ «Pradevann…» ဟူ၍ စတင်သော မန္တရကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်၊ ထို့အတူ Marudhanvan ဒေသ၌လည်း (ရွတ်ဆိုရမည်)။

Verse 78

प्राणान्तिके भये प्राप्ते क्षिप्रमायुस्तु विन्दति प्रावेयामित्यृचमेकां जपेच्च मनसा निशि

အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော ကြောက်ရွံ့မှု ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ၊ အမြန်ဆုံး အသက်တမ်းကို ပြန်လည်ရရှိသည်။ ညအချိန်တွင် «prāveyām…» ဟူ၍ စတင်သော ရိဂ္ဝေဒ အာရ်ခ်တစ်ပုဒ်ကို စိတ်ဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုသင့်သည်။

Verse 79

व्युष्टायामुदिते सूर्ये द्यूते जयमवाप्नुयात् मा प्रगामेति मूढश् च पन्थानं पथि विन्दति

မိုးလင်းပြည့်စုံ၍ နေထွက်ပြီးသောအခါ လောင်းကစား၌ အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်သည်။ ထို့ပြင် «မထွက်ပါနှင့်» ဟု ဆိုသော မိုက်မဲသူပင် လမ်းပေါ်တွင်ပင် လမ်းကို တွေ့ရ၍ ခရီးသည် အတားအဆီးစကားများကြားမှပင် အောင်မြင်တတ်သည်။

Verse 80

क्षीणायुरिति मन्येत यङ्कञ्चित् सुहृदं प्रियं यत्तेयमिति तु स्नातस्तस्य मूर्धानमालभेत्

«ငါ့အသက်တာ လျော့နည်းလာပြီ» ဟု ထင်မြင်ပါက—ရေချိုးပြီးနောက်—ချစ်ခင်ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေတစ်ဦးဦး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်တင်ထိကာ «ဤအရာသည် သင်၏အတွက်» ဟု ဆိုရမည်။

Verse 81

सहस्रकृत्वः पञ्चाहं तेनायुर्विन्दते महत् इदं मेध्येति जुहुयात् घृतं प्राज्ञः सहस्रशः

ငါးရက်တိုင်တိုင် ထိုကိစ္စကို တစ်ထောင်ကြိမ် ပြုလုပ်လျှင် ထိုကြောင့် အသက်ရှည်ကြီးကို ရရှိသည်။ ပညာရှိသည် «ဤအရာသည် သန့်စင်စေသော (မေဓျ) ဖြစ်သည်» ဟု ရွတ်ဆိုကာ ဂျီ (ghṛta) ကို မီးထဲသို့ တစ်ထောင်ကြိမ် ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 82

पशुकामो गवां गोष्ठे अर्थकामश् चतुष्पथे वयः सुपर्ण इत्य् एतां जपन् वै विन्दते श्रियं

တိရစ္ဆာန်လိုချင်သူသည် နွားခြံ၌ ရွတ်ဆိုရမည်။ ငွေကြေးဥစ္စာလိုချင်သူသည် လမ်းဆုံ (လမ်းလေးခွ) ၌ ရွတ်ဆိုရမည်။ «vayaḥ suparṇa …» ဟူ၍ စသော မန္တရားကို ဂျပ်ဆိုလျှင် အမှန်တကယ် Śrī—အောင်မြင်ချမ်းသာနှင့် ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိသည်။

Verse 83

हविष्यन्तीयमभ्यस्य सर्वपापैः प्रमुच्यते तस्य रोगा विनश्यन्ति कायाग्निर्वर्धते तथा

ဤ Haviṣyantī ဝရတကို လေ့ကျင့်ကျင့်သုံးသပ်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထိုသူ၏ ရောဂါများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း အစာချေမီး (kāyāgni) လည်း တိုးပွားလာသည်။

Verse 84

या ओषधयः स्वस्त्ययनं सर्वव्याधिविनाशनं वृहस्पते अतीत्येतद्वृष्टिकामः प्रयोजयेत्

«ကျန်းမာချမ်းသာရေးနှင့် မင်္ဂလာကာကွယ်မှုအဖြစ် ဖြစ်ပြီး ရောဂါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်တို့—အို ဘృဟஸပတိ—ဤမန္တရကို မှန်ကန်စွာ ရွတ်ဆိုပြီးနောက် မိုးရွာစေလိုသူသည် ဤအကျင့်/ကုထုံးကို အသုံးချရမည်»။

Verse 85

सर्वत्रेति परा शान्तिर्ज्ञेया प्रतिरथस् तथा सूत सांकाश्यपन्नित्यं प्रजाकामस्य कीर्तितं

«‘Sarvatrā’ (နေရာတိုင်း) ဟူသည်ကို အမြင့်ဆုံးသော ငြိမ်းချမ်းရေးပေးသော ပဋိသန္ဓိ (အထွတ်အထိပ် သာမဏ္ဏ) ဟု သိမှတ်ရမည်။ ထို့အတူ ‘Pratiratha’ လည်း ထိုသို့ပင် သိကြသည်။ ထို့ပြင် အို စူတ၊ ‘Sāṃkāśyapa’ သည် သားသမီးလိုသူအတွက် အစဉ်အမြဲ အကျိုးရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်»။

Verse 86

अहं रुद्रेति एतद्वाग्मी भवति मानवः न योनौ जायते विद्वान् जपन्रात्रीति रात्रिषु

«‘ငါသည် ရုဒ္ရ’ ဟူသော မန္တရကို ရွတ်ဆိုသူသည် စကားပြောပညာ ထက်မြက်လာသည်။ ပညာရှိသူသည် ညများတွင် ‘rātrī’ မန္တရကို ဂျပ်ရွတ်လျှင် မိခင်ဝမ်းမှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့သည်»။

Verse 87

रात्रिसूक्तं जपन्न्रात्री रात्रिं क्षेमी जयेन्नरः कल्पयन्तीति च जपन्नित्यं कृत्त्वारिनाशनं

«ညအချိန်တွင် ‘Rātri-sūkta’ ကို ညတိုင်း ဂျပ်ရွတ်သူသည် လုံခြုံကာ အောင်မြင်သူ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် နေ့စဉ် ‘kalpayantī…’ ဟူသော စတင်ပုဒ်ပါ မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျှင် ရန်သူဖျက်ဆီးခြင်းကို ပြီးမြောက်စေသည်»။

Verse 88

आयुष्यञ्चैव वर्चस्यं सूक्तं दाक्षायणं महत् उत देवा इति जपेदामयघ्नं धृतव्रतः

«အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ရောင်တောက်ပမှုအတွက် ကြီးမြတ်သော Dākṣāyaṇa-sūkta ကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူသည် ရောဂါဖျက်ဆီးသော ‘uta devā…’ ဟူသော စတင်ပုဒ်ပါ မန္တရကိုလည်း ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုရမည်»။

Verse 89

अयमग्ने जनित्येतज्जपेदग्निभये सति अरण्यानीत्यरण्येषु जपेत्तद्भयनाशनं

မီးအန္တရာယ်ရှိသော် «ayam agne janitā» ဟူသော မန္တရကို ဂျပရမည်။ တောအတွင်း၌ «araṇyānī» ဟူသော မန္တရကို ဂျပလျှင် ထိုကြောက်ရွံ့မှုကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 90

ब्राह्म्नीमासाद्य सूक्ते द्वे ऋचं ब्राह्मीं शतावरीं पृथगद्भिर्घृतैर् वाथ मेधां लक्ष्मीञ्च विन्दति

Brāhmī ကို ချဉ်းကပ်အသုံးပြုပြီး စုက္တနှစ်ပုဒ်နှင့် Brāhmī-ṛc ကို ရွတ်ဆိုကာ Brāhmī နှင့် Śatāvarī ကို သီးခြားစီ ရေနှင့်လည်းကောင်း ဂျီ(ghṛta)နှင့်လည်းကောင်း သောက်ယူရမည်။ ထိုနည်းဖြင့် မေဓာ(ဉာဏ်)နှင့် လက္ရှ္မီ(စည်းစိမ်)ကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 91

मास इत्य् असपत्नघ्नं संग्रामं विजिगीषतः ब्रह्मणो ऽग्निः संविदानं गर्भमृत्युनिवारणं

«māsa» ဟူသော မန္တရအစသည် “ပြိုင်ဘက်သတ်သူ” ဖြစ်၍ စစ်ပွဲတွင် အောင်မြင်လိုသူက အသုံးပြုရသည်။ «Brahman ၏ Agni» သည် သဘောတူညီချက်/ညှိနှိုင်းအဆုံးသတ် (saṃvidāna) ကို ခိုင်မာစေသော မန္တရဖြစ်သည်။ «ဝမ်းတွင်းသေမှုတားဆီးခြင်း» မန္တရသည် သန္ဓေကလေးပျက်စီးမှုကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။

Verse 92

अपहीति जपेत्सूक्तं शुचिर्दुस्वप्ननाशनं येनेदमिति वैजप्त्वा समाधिं विन्दते परं

သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပြီး «Apahīti» စုက္တကို ဂျပရမည်၊ ၎င်းသည် မကောင်းသောအိပ်မက်များကို ဖျက်ဆီးသည်။ ထို့နောက် «yenedam» ဟူသော မန္တရအစကို အမှန်တကယ် ထပ်ခါတလဲလဲ ဂျပလျှင် အမြင့်ဆုံး သမာဓိကို ရရှိသည်။

Verse 93

मयो भूर्वात इत्य् एतत् गवां स्वस्त्ययनं परं शाम्बरीमिन्द्रजालं वा मायामेतेन वारयेत्

«mayo bhūr vāta …» ဟူသော ဖော်မြူလာသည် နွားများအတွက် အမြင့်ဆုံး svastyayana (ကောင်းချီးကာကွယ်ရေး) ဖြစ်သည်။ ၎င်းအားဖြင့် Śāmbarī မန္တရမကောင်းမှု၊ Indrajāla (လှည့်စားအ幻術) သို့မဟုတ် māyā (လှည့်ဖြားမေ့လျော့စေသော မာယာ) အမျိုးမျိုးကို တားဆီးရမည်။

Verse 94

महीत्रीणामवरोस्त्विति पथि स्वस्त्ययनं जपेत् अग्नये विद्विषन्नेवं जपेच्च रिपुनाशनं

ခရီးသွားစဉ် လမ်းခရီးအန္တရာယ်ကင်းစေရန် «mahītrīṇām avaros tv…» ဖြင့်အစပြုသော သုခမင်္ဂလာ «svastyayana» ဂျပ်ကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့အတူ အဂ္နိအတွက်လည်း ရန်သူကိုနှိမ်နင်းသော မန္တရကို ထိုနည်းတူ ဂျပ်၍ ရန်သူဖျက်ဆီးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 95

वास्तोष्पतेन मन्त्रेण यजेत गृहदेवताः जपस्यैष विधिः प्रोक्तो हुते ज्ञेयो विशेषतः

«Vāstoṣpati» မန္တရဖြင့် အိမ်တော်၏ နတ်ဒေဝတားတို့ကို ယဇ်ပူဇော်ရမည်။ ဤနည်းလမ်းကို ဂျပ်အတွက် ဟောပြောထားပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဟိုးမ (မီးယဇ်) အလှူတင်ပြီးနောက်တွင် သက်ဆိုင်ကြောင်း သိမှတ်ရမည်။

Verse 96

होमान्ते दक्षिणा देया पापशान्तिर्हुतेन तु हुतं शाम्यति चान्नेन अन्नहेमप्रदानतः

ဟိုးမ အဆုံးတွင် ဒက္ခိဏာ (ယဇ်ခ) ကို ပေးရမည်။ မီးထဲသို့ ထည့်သွင်းပူဇော်သော အလှူများကြောင့် အပြစ်က သက်သာငြိမ်းချမ်းလာသည်။ ထို့ပြင် အစာဖြင့်လည်း အကျန်အာနိသင်ကို ပြီးစီးအောင် ပြုလုပ်ရပြီး၊ အစာနှင့် ရွှေကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 97

विप्राशिषस्त्वमोघाः स्युर्बहिःस्नानन्तु सर्वतः सिद्धार्थका यवा धान्यं पयो घृतं तथा

ဗြာဟ္မဏတို့၏ အာသီသ (ကောင်းချီး) များသည် မလွဲမသွေ အကျိုးပေးသည်။ အပြင်ဘက်ရေချိုးခြင်းကို နည်းလမ်းစုံဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် အဖြူမုစတာစေ့ (siddhārthaka), ယဝ (barley), သီးနှံ၊ နို့နှင့် ဂျီ (ghee) တို့ကိုလည်း အသုံးပြု/ပူဇော်ရမည်။

Verse 98

क्षीरवृक्षास्तथेध्मन्तु होमा वै सर्वकामदाः समिधः कण्ठकिन्यश् च राजिका रुधिरं विषं

ထို့အတူ နို့ရည် (latex) ထွက်သော သစ်ပင်များကိုလည်း ဟိုးမအတွက် မီးဖိုထိုးတံ (samidh) အဖြစ် အသုံးပြုရမည်။ ထိုသို့သော ဟိုးမများသည် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ (အလှူ/မီးဖိုပစ္စည်းများအနက်) kaṇṭhakinī၊ rājikā (မုစတာ)၊ သွေးနှင့် အဆိပ်တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 99

अभिचारे तथा शैलं अशनं शक्तवः पयः दधि भैक्ष्यं फलं मूलमृग्विधानमुदाहृतं

အဘိချာရ (နှိမ်နင်း/ထိခိုက်စေသော မန္တန်ပူဇော်ရေး) အခမ်းအနားများတွင် သတ်မှတ်ထားသော အာဟာရနှင့် စည်းကမ်းကို ဤသို့ ကြေညာသည်—ကျောက်ဆား၊ စားစရာ(သီးနှံ)၊ စက္တု (လှော်သီးနှံမှုန့်)၊ နို့၊ ဒဓိ(နို့ချဉ်)၊ ဘိက္ခာအစာ၊ အသီး၊ အမြစ်များနှင့် တောကောင်အသားကို အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းပါဝင်သည်။