Adhyaya 172
Chapter 172 — “Expiations beginning with the Secret (Rites)” (Rahasya-ādi-prāyaścitta)
ဤအধ্যာယသည် အဂ္နိပုရာဏ၏ ဓမ္မ-ရှာစတြာ အလွှာတွင် ပရాయశ္စိတ္တ အစဉ်အလာ၏ နိဂုံးပိုင်းအဖြစ် တင်ပြကာ၊ အပြစ်ဖြေခြင်းသည် အဆင့်လိုက် စနစ်တကျ ဖြစ်ကြောင်း ပြသည်။ “လျှို့ဝှက်/အတွင်းရေး” (rahasya-ādi) နည်းလမ်းများဖြင့် ပိတ်သိမ်းခြင်းက သန့်စင်မှုသည် ပြင်ပဒဏ်ခတ်မှုသာမက စင်္ကల్ప (saṅkalpa) နှင့် မမြင်သာသော အပြစ်အနာအဆာများကို ကိုက်ညီစေသည့် အတွင်းရေး စည်းကမ်းတကျ ပြုပြင်မှုပါဝင်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ Agneya Vidyā လမ်းကြောင်းအတွင်း သခင်အဂ္နိ၏ သင်ကြားမှုသည် လောကစည်းကမ်းနှင့် ဝိညာဉ်တက်လှမ်းမှုကို ပေါင်းစည်းပြီး၊ ဤအခန်းသည် ယခင် အပြစ်ဖြေ နည်းလမ်းများ၏ အဆုံးသတ်အဖြစ် ရပ်တည်ကာ နောက်အခန်းတွင် စကြဝဠာဆန်သော ဆေးတစ်လက်ဖြစ်သည့် stotra-japa ကို—ဘက်တီအခြေပြု သယ်ဆောင်လွယ်သော သီလပြန်လည်ပြုပြင် နည်းပညာအဖြစ်—သို့ ကူးပြောင်းရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။ ဓမ္မသည် သတ်မှတ်ထားသော ကိစ္စရပ်များနှင့် အတွင်းစိတ် ပြန်လည်ညှိနှိုင်းမှုတို့ဖြင့် ထိန်းသိမ်းရပြီး၊ ဘဝသည် bhukti နှင့် mukti သို့ တိုးတက်စေကြောင်း အလေးပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुरेणे रहस्यादिप्रायश्वित्तं नाम एकसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ द्विसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः सर्वपापप्रायश्चित्तानि पुष्कर उवाच परदारपरद्रव्यजीवहिंसादिके यदा प्रवर्तते नृणां चित्तं प्रायश्चित्तं स्तुतिस्तदा
ဤသို့ဖြင့် «အဂ္နိ မဟာပုရာဏ» တွင် “လျှို့ဝှက်ရိတိများမှ စတင်သော ပြစ်ဖြေခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၇၂ ပြီးဆုံးသည်။ ယခု “အပြစ်အားလုံးအတွက် ပြစ်ဖြေခြင်းများ” ဟူသော အခန်း ၁၇၃ စတင်သည်။ ပုෂ္ကရက ဆိုသည်—လူတို့၏ စိတ်သည် သူတစ်ပါး၏ ဇနီး၊ သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ သက်ရှိတို့အပေါ် အကြမ်းဖက်ခြင်း စသည့် အမှုများသို့ လှည့်ယွင်းသွားသောအခါ ပြစ်ဖြေခြင်းနှင့် (ပဋိသတ္တိ) စတုတိကို ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 2
विष्णवे विष्णवे नित्यं विष्णवे विष्णवे नमः नमामि विष्णुं चित्तस्थमहङ्कारगतिं हरिं
ဗိෂ္ဏုအား၊ ဗိෂ္ဏုအား—အစဉ်အမြဲ။ ဗိෂ္ဏုအား၊ ဗိෂ္ဏုအား နမස්ကာရ။ စိတ်အတွင်း တည်ရှိ၍ အဟင်္ကာရ၏ လမ်းကြောင်း (အခြေခံ) ဖြစ်သော ဟရိ ဗိෂ္ဏုကို ငါ ဦးချကန်တော့၏။
Verse 3
चित्तस्थमीशमव्यक्तमनन्तमपराजितं विष्णुमीड्यमशेषेण अनादिनिधनं विभुं
ငါသည် ဗိဿနုကို ချီးမွမ်း၏—စိတ်၌ တည်နေသော အရှင်; မထင်ရှားသော၊ အနန္တ၊ မအနိုင်ယူနိုင်သော; အပြည့်အဝ ပူဇော်ထိုက်သော; အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်လွှမ်းမိုးသော၊ အစမရှိ အဆုံးမရှိသော မဟာသတ္တဝါ။
Verse 4
विष्णुश्चित्तगतो यन्मे विष्णुर्बुद्धिगतश् च यत् यच्चाहङ्कारगो विष्णुर्यद्विष्णुर्मयि संस्थितः
ငါ၏ စိတ် (citta) ထဲသို့ ဝင်ရောက်နေသော ဗိဿနု၊ ဉာဏ် (buddhi) ထဲသို့ ဝင်ရောက်နေသော ဗိဿနု၊ အဟင်္ကာရ (ahaṅkāra) အတွင်း ဝင်ရောက်နေသော ဗိဿနု—ထို့ပြင် ငါအတွင်း၌ တည်မြဲနေသော ဗိဿနု—အရာအားလုံးသည် ထိုအရှင်၏ တည်ရှိမှုသာ ဖြစ်၏။
Verse 5
करोति कर्मभूतो ऽसौ स्थवरस्य चरस्य च तत् पापन्नाशमायातु तस्मिन्नेव हि चिन्तिते
ထိုအရှင်သည် လုပ်ဆောင်မှု၏ အကျိုးဆောင်သူအဖြစ် ဖြစ်လာ၍ မရွေ့လျားသောအရာနှင့် ရွေ့လျားသောအရာတို့၏ ကမ္မကို ဆောင်ရွက်စေ၏; ထိုအရှင်ကို စိတ်ထဲတွင် သတိပြုစဉ်တင်ပင် ပാപသည် ပျက်စီးပါစေ။
Verse 6
ध्यातो हरति यत् पापं स्वप्ने दृष्टस्तु भावनात् तमुपेन्द्रमहं विष्णुं प्रणतार्तिहरं हरिं
သတိစိုက် ဓ്യာနပြုလျှင် ပാപကို ဖယ်ရှားပေးသော၊ ဆက်လက် ဘာဝနာကြောင့် အိပ်မက်၌ မြင်ရသော်လည်း သန့်စင်ပေးသော ထိုအရှင်—ဥပေန္ဒြ (Upendra)၊ ဗိဿနု၊ ပဏာမကျသောသူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားသော ဟရိကို ငါ ပူဇော်ကန်တော့၏။
Verse 7
जगत्यस्मिन्निराधारे मज्जमाने तमस्यधः हस्तावलम्बनं विष्णुं प्रणमामि परात् परं
အထောက်အပံ့မှန်ကန်မှု မရှိသော ဤလောကသည် အမှောင်အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားစဉ်၊ လက်ကမ်းကူညီရာ အထောက်အပံ့ဖြစ်သော ဗိဿနုကို ငါ ဦးချကန်တော့၏—အမြင့်ဆုံးထက်လည်း မြင့်သော အထွတ်အထိပ်။
Verse 8
सर्वेश्वरेश्वर विभो परमात्मन्नधोक्षज हृषीकेश हृषीकेश हृषीकेश नमो ऽस्तु ते
အရှင်တို့၏အရှင်၊ အလုံးစုံကိုလွှမ်းမိုးသော အရှင်၊ အမြင့်ဆုံးအတ္တမန်၊ အာဓိုက္ရှဇ (အာရုံခံအင်္ဂါတို့မရောက်နိုင်သော)၊ ဟೃṣīkēśa ဟೃṣīkēśa ဟೃṣīkēśa—သင့်အား နမസ്കာရ ပြုပါ၏။
Verse 9
नृसिंहानन्त गोविन्द भूतभवन केशव विष्णवे विष्णवे इति ज , ञ च दुरुक्तं दुष्कृतं ध्यातं शमयाघन्नमो ऽस्तु ते
နೃစിംဟ၊ အနန္တ၊ ဂိုဝိန္ဒ၊ ဘူတဘဝန၊ ကေရှဝ—ဗိෂ္ဏုအား၊ ဗိෂ္ဏုအား ငါဦးညွှတ်ပါ၏။ “ja” နှင့် “ña” ဟူသော သရအက္ခရာတို့ကို ဤနာမတော်များနှင့်အတူ ရွတ်ဆိုခြင်းအားဖြင့် မကောင်းစကား၊ မကောင်းကမ္မ၊ မကောင်းအတွေးမှ ဖြစ်သော အပြစ်တို့ကို သက်သာပျောက်ကင်းစေပါ။ သင့်အား နမস্কာရ။
Verse 10
यन्मया चिन्तितं दुष्टं स्वचित्तवशवर्तिना अकार्यमहदत्युग्रन्तच्छमन्नय केशव
ငါ၏စိတ်အလိုလိုက်၍ အုပ်စိုးခံရသူဖြစ်သဖြင့် ငါစဉ်းစားမိသော မကောင်းမှုအားလုံး—မလုပ်သင့်သည့် အလွန်ကြီးမား၍ အလွန်ပြင်းထန်သော အားထုတ်မှုနှင့် အပြုအမူတို့ကို၊ ဟေ ကေရှဝ၊ သက်သာငြိမ်းစေ၍ ခွင့်လွှတ်ကာ ပျောက်ကင်းစေပါ။
Verse 11
ब्रह्मण्यदेव गोविन्द परमार्थपरायण जगन्नाथ जगद्धातः पापं प्रशमयाच्युत
ဗြဟ္မဏ္ယဒေဝ (ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် သာသနာတရားကို ကာကွယ်သော ဘုရား)၊ ဂိုဝိန္ဒ၊ အမြင့်ဆုံးအကျိုးအမြတ်ကို ရည်မှန်းသူ၊ ဇဂန္နာထ၊ ဇဂဒ္ဓာတ (လောကကို ထောက်တည်သူ)၊ အချျုတ—ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို သက်သာပျောက်ကင်းစေပါ။
Verse 12
यथापराह्णे सायाह्णे मध्याह्णे च तथा निशि कायेन मनसा वाचा कृतं पापमजानता
နေ့လယ်ပိုင်း၊ ညနေ၊ မွန်းတည့်၊ သို့မဟုတ် ညအချိန်တွင်ဖြစ်စေ—ကိုယ်၊ စိတ်၊ နှုတ်ဖြင့် မသိမသာ ပြုမိသော အပြစ်အားလုံးကို (ပျောက်ကင်းစေရန်) ဝန်ခံသိမှတ်ရမည်။
Verse 13
जानता च हृषीकेश पुण्डरीकाक्ष माधव नामत्रयोच्चारणतः स्वप्ने यातु मम क्षयं
ဟရိသီကေရှ၊ ပုဏ္ဍရိကာက္ခ၊ မာဓဝ ဟူသော နာမသုံးပါးကို သိသိသာသာ ရွတ်ဆိုခြင်းအားဖြင့်၊ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ကျွန်ုပ်၏ ချို့ယွင်းပျက်စီးမှု (ရောဂါဒုက္ခ) ပျောက်ကင်းပါစေ။
Verse 14
शारीरं मे हृषीकेश पुण्डरीकाक्ष माधव पापं प्रशमयाद्य त्वं बाक्कृतं मम माधव
အို ဟရိသီကေရှ၊ အို ပုဏ္ဍရိကာက္ခ၊ အို မာဓဝ—ယနေ့ ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ဖြစ်သော အပြစ်နှင့် စကားဖြင့် ကျူးလွန်သော အပြစ်ကို သက်သာပျောက်ကင်းစေပါ၊ အို မာဓဝ။
Verse 15
यद्भुञ्जन्यत्स्वपंस्तिष्ठन् गच्छन् जाग्रद् यदास्थितः कृतवान् पापमद्याहं कायेन मनसा गिरा
စားနေစဉ်၊ အိပ်နေစဉ်၊ ရပ်နေစဉ်၊ သွားနေစဉ်၊ နိုးနေစဉ် သို့မဟုတ် မည်သည့်အခြေအနေမဆို—ကျွန်ုပ်ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်အားလုံးကို ယနေ့ ကိုယ်၊ စိတ်၊ နှုတ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်ပြုခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံပါသည်။
Verse 16
यत् स्वल्पमपि यत् स्थूलं कुयोनिनरकाबहं तद्यातु प्रशमं सर्वं वासुदेवानुकीर्तनात्
သေးငယ်သော်လည်းကောင်း၊ ကြီးမားသော်လည်းကောင်း—ဆိုးရွားသော မွေးဖွားခြင်းနှင့် နရကသို့ ဆောင်ကြဉ်းသော ကမ္မအားလုံးသည် ဝါစုဒေဝ၏ နာမကို ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုခြင်းကြောင့် အားလုံး သက်သာငြိမ်းစေပါစေ။
Verse 17
परं ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमञ्च यत् तस्मिन् प्रकीर्तिते विष्णौ यत् पापं तत् प्रणश्यतु
သူသည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်၊ အမြင့်ဆုံး အာဝါသ (ဓာမ) နှင့် အလွန်သန့်ရှင်းစေသော အမြင့်ဆုံး ပုဏ္ဏတရား ဖြစ်၏။ ထို ဗိෂ္ဏုကို ချီးမွမ်းကြေညာသောအခါ ရှိသမျှ အပြစ်တို့ ပျက်စီးပါစေ။
Verse 18
यत् प्राप्य न निवर्तन्ते गन्धस्पर्शदिवर्जितं सूरयस्तत् पदं विष्णोस्तत् सर्वं शमयत्वघं
ထိုအရာကို ရရှိပြီးနောက် ပညာရှိတို့သည် ပြန်မလာကြ—အနံ့နှင့် ထိတွေ့မှုကင်းသော—ထိုသည် ဗိဿဏု၏ အမြင့်ဆုံး အဘောဒ် (ပဒ) ဖြစ်၏။ ထိုရရှိခြင်းသည် အပြစ်အားလုံးကို လုံးဝ ငြိမ်းစေပါစေ။
Verse 19
पापप्रणाशनं स्तोत्रं यः पठेच्छृणुयादपि प्रशमात्यर्थमिति ख , घ , ज च अस्मिन्निति घ सर्वं गमयत्वघमिति झ यः पटेच्छ्रद्धया नर इति ज , झ च यः पठेच्छृणुयान्नर इति ञ शारीरैर् मानसैर् वाग्जैः कृतैः पपैः प्रमुच्यते
ဤအပြစ်ဖျက်သည့် စတိုးတရကို ရွတ်ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူတောင်လျှင် ကိုယ်ကာယ၊ စိတ်နှလုံး၊ နှုတ်ကပတ်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်ရ၏။
Verse 20
सर्वपापग्रहादिभ्यो याति विष्णोः परं पदं तस्मात् पापे कृते जप्यं स्तोत्रं सर्वाघमर्दनं
အပြစ်အားလုံးမှ၊ ဂြဟ (ဖမ်းဆီးသည့် အင်အားများ) စသည့် အရာများမှ လွတ်ကင်း၍ ဗိဿဏု၏ အမြင့်ဆုံး ပဒကို ရောက်၏။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ပြုမိသော် “သರ್ವာဃမර්ဒန” ဟုခေါ်သော အပြစ်အားလုံးကို ချေမှုန်းသည့် စတိုးတရကို ဇပအဖြစ် ရွတ်ဆိုသင့်၏။
Verse 21
प्रायश्चित्तमघौघानां स्तोत्रं व्रतकृते वरं प्रायश्चित्तैः स्तोत्रजपैर् व्रतैर् नश्यति पातकं
အပြစ်အစုအဝေးတို့အတွက် ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ဆပ်ခြင်း) သည် ကုထုံးဖြစ်၏။ ဝရတ (သစ္စာဝတ်) ကို ဆောင်ရွက်သူအတွက် စတိုးတရကို ဇပဖြင့် ရွတ်ဆိုခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်၏။ အပြစ်ဆပ်ခြင်းများ၊ စတိုးတရဇပများနှင့် ဝရတများကြောင့် ပာတက (အပြစ်ကြီး) သည် ပျက်စီး၏။
Verse 22
ततः कार्याणि संसिद्ध्यै तानि वै भुक्तिमुक्तये
ထို့ကြောင့် ထိုသတ်မှတ်ထားသော အကျင့်များကို ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ရမည်—အမှန်တကယ်ပင် လောကီအပျော်အပါး (ဘုက္တိ) နှင့် မုတ်ခ္ဓ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိရန်ဖြစ်၏။
Frequently Asked Questions
It indicates expiations that include subtler or more inward/initiatory modes of purification, suggesting a graded framework where remedies address not only acts but also intention and hidden faults.
By framing expiation as a disciplined method for restoring ethical order (supporting worldly stability) while also purifying the inner agent of karma (supporting liberation-oriented transformation).