Adhyaya 27

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये मुद्राप्रदर्शनं नाम षड्विंशो ऽध्यायः अथ सप्तविंशो ऽध्यायः दीक्षाविधिकथनं नारद उवाच वक्ष्ये दीक्षां सर्वदाञ्च मण्डलेब्जे हरिं यजेत् दशम्यामुपसंहृत्य यागद्रव्यं समस्तकं

ဤသို့ အာဂ္နိပုရာဏ (Agni Purāṇa) အတွင်း၊ ပထမ မဟာပုရာဏ၌ “မုဒြာပြသခြင်း” ဟူသော အခန်း ၂၆ ပြီးဆုံးသည်။ ယခု အခန်း ၂၇ စတင်သည်—“ဒီက္ခာ (Dīkṣā) အစီအစဉ်ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း”။ နာရဒ (Nārada) မိန့်ကြားသည်– “ဒီက္ခာကို ငါဖော်ပြမည်။ ကြာပန်းသဏ္ဌာန် မဏ္ဍလပေါ်တွင် ဟရီ (Hari/Viṣṇu) ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ရမည်။ ဒသမနေ့တွင် ပူဇော်ပွဲကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ယာဂ (ယဇ္ဉ) ပစ္စည်းအားလုံးကို စုစည်းရမည်”။

Verse 2

विन्यस्य नारसिंहेन सम्मन्त्र्य शतवारकं सर्षपांस्तु फडन्तेन रक्षोघ्नान् सर्वतः क्षिपेत्

နရသိံဟ မန္တရဖြင့် ကာကွယ်ရေး နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ မုစတာစေ့များကို မန္တရကို ၁၀၈ ကြိမ် ရွတ်ဆိုကာ အဘိမန္တရ (သန့်စင်အာဏာပေး) လုပ်၍၊ «ဖတ်» ဟု အသံထွက်ကာ ရက္ခသ ဖျက်ဆီးသော စေ့များကို အရပ်လုံးသို့ ဖြန့်ကြဲရမည်။

Verse 3

शक्तिं सर्वात्मकां तत्र न्यसेत् प्रासादरूपिणीं सर्वौषधिं समाहृत्य विकिरानभिमन्त्रयेत्

ထိုနေရာ၌ ဘုရားကျောင်းပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သော အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်သည့် သက္တိ (Śakti) ကို နျာသဖြင့် တင်ထားရမည်။ ဆေးဖက်ဝင် အပင်အမျိုးမျိုးကို စုဆောင်းပြီး ဖြန့်ကြဲကာ မန္တရများဖြင့် အဘိမန္တရ၍ သန့်စင်ကောင်းချီးပေးရမည်။

Verse 4

शतवारं शुभे पात्रे वासुदेवेन साधकः संसाध्य पण्जगव्यन्तु पञ्चभिर्मूलमूर्तिभिः

မင်္ဂလာရှိသော အိုး/ပန်းကန်၌ साधक (sādhaka) သည် ဝါစုဒေဝ (Vāsudeva) မန္တရကို အကြိမ် ၁၀၀ ရွတ်ဆိုကာ pañcagavya (နွားမှ ထွက်သော ငါးပါး) ကို ပြင်ဆင်ရမည်၊ ထို့ပြင် မူလမူရတိ (mūlamūrti) ငါးပါးနှင့်အတူ ထုံးတမ်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 5

नारायणान्तैः सम्प्रोक्ष्य कुशाग्रैस्तेन तांभुवं विकिरान्वासुदेवेन क्षिपेदुत्तानपाणिना

နာရာယဏ အဆုံးသတ် မန္တရများနှင့်အတူ ကုရှမြက် အဖျားများဖြင့် (နေရာကို) ပက်ဖျန်းသန့်စင်ပြီးနောက်၊ ထိုရေကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြန့်ကြဲရမည်။ ဝါစုဒေဝ မန္တရဖြင့် လက်ဖဝါးကို အပေါ်ဘက်ထားကာ ပစ်ချရမည်။

Verse 6

त्रिधा पूर्वमुखस्तिष्ठन् ध्यायेत् विष्णुं तथा हृदि वर्धन्या सहिते कुम्भे साङ्गं विष्णुं प्रपूजयेत्

အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ ရပ်နေကာ ဗိဿဏုကို သုံးမျိုးသုံးပုံဖြင့် ဓျာနပြုရမည်၊ ထို့အတူ နှလုံးအတွင်း၌လည်း ဓျာနပြုရမည်။ ထို့နောက် vardhanī (ရေဖျန်းကိရိယာ) နှင့်အတူ ကုမ္ဘ (ရေကန်အိုး) ထဲ၌ အင်္ဂများပါဝင်သည့် ဗိဿဏုကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်။

Verse 7

सर्षपांस्तद्वदस्त्रेण इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः कुशाग्रेणैव तां भुवमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाट्ःअः शतवारं मन्त्रयित्वा त्वस्त्रेणैव च वर्धनीं अच्छिन्नधारया सिञ्चन् ईशानान्तं नयेच्च तं

«မုန်ညင်းစေ့တို့ကိုလည်း အစတြာ (လက်နက်မန္တရ) ဖြင့်» ဟူသော စာမူအမှတ်အသားပါ မူကွဲတစ်ခုရှိ၏။ ထို့ပြင် «ကူရှာမြက်အဖျားဖြင့် ထိုမြေကို» ဟူသော မူကွဲတစ်ခုလည်းရှိ၏။ မန္တရကို တစ်ရာကြိမ် ရွတ်ဆို၍ အခမ်းအနားကို အာနုဘော်တင်ပြီးနောက်၊ အစတြာမန္တရဖြင့် ဝර්ဓနီ (vardhanī) အိုးကို မပြတ်တောက်သော ရေစီးဖြင့် ပက်ဖျန်းကာ၊ အီရှာန အဆုံး (အရှေ့မြောက်) သို့ ဦးတည်စေသင့်သည်။

Verse 8

कलसं पृष्ठतो नीत्वा स्थापयेद्विकिरोपरि संहृत्य विकिरान् दर्भैः कुम्भेशं कर्करीं यजेत्

ရေခွက်ကလသ (kalaśa) ကို နောက်ဘက်သို့ သယ်ဆောင်၍ ဗိကိရ (vikira) ဟူသော ပက်ချထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းပေါ်တွင် တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ဒರ್ಭမြက် (darbha) ဖြင့် ပက်ကျန်များကို စုယူကာ ကုမ္ဘေရှ (Kumbheśa) နှင့် ကရ္ကရီ (Karkarī) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 9

सवस्त्रं पञ्चरत्नाढ्यं खण्डिले पूजयेद्धरिं अग्नावपि समभ्यर्च्य मन्त्रान् सञ्जप्य पूर्ववत्

ခဏ္ဍိလ (khaṇḍila) ဟူသော ပူဇော်ခုံပေါ်တွင် ဟရီ (Hari) ကို အဝတ်တစ်ထည်နှင့် ရတနာငါးပါးဖြင့် ပြည့်စုံသော ပူဇော်ပစ္စည်းကို ဆက်ကပ်၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် မီးထဲတွင်လည်း သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ယခင်ကဲ့သို့ မန္တရများကို ပြန်လည် ဂျပ (japa) လုပ်ရမည်။

Verse 10

प्रक्षाल्य पुण्डरीकेन विलिप्यान्तः सुगन्धिना उखामाज्येन संपूर्य गोक्षीरेण तु साधकः

ပုဏ္ဍရိက (puṇḍarīka) အဖြူကြာဖြင့် (အိုးကို) ဆေးကြောပြီးနောက် အတွင်းပိုင်းကို မွှေးကြိုင်သော အလိမ်းအကျံဖြင့် လိမ်းရမည်။ ထို့နောက် သာဓက (sādhaka) သည် ဥခ (ukha) ကို ဂီး (ghee) ဖြင့် ဖြည့်ကာ၊ သတ်မှတ်သည့်အတိုင်း နွားနို့ကိုလည်း အသုံးပြုရမည်။

Verse 11

आलोक्य वासुदेवेन ततः सङ्कर्षणेन च तण्डुलानाज्यसंसृष्टान् क्षिपेत् क्षीरे सुसंस्कृते

ဝါစုဒေဝ (Vāsudeva) ဖြင့် ကြည့်ရှု၍ သန့်စင်ကာ၊ ထို့နောက် သင်္ကර්ရှဏ (Saṅkarṣaṇa) ဖြင့်လည်း အာနုဘော်တင်ပြီး၊ ဂီး (ghee) နှင့် ရောထားသော ဆန်စေ့များကို ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားသော နွားနို့ထဲသို့ ပစ်ချရမည်။

Verse 12

प्रद्युम्नेन स्मालोड्य दर्व्या सङ्घट्टयेच्छनैः पक्वमुत्तारयेत् पश्चादनिरुद्धेन देशिकः

«ပဒျုမ္န» မန္တရ/နာမဖြင့် နူးညံ့စွာ လှုပ်နှိုးပြီး၊ ဇွန်းဖြင့် ဖြည်းဖြည်း စုစည်းရမည်။ ချက်ပြီးသည့်နောက်တွင် ပူဇော်ပွဲဆရာ (ဒေသိက) သည် «အနိရုဒ္ဓ» မန္တရ/နာမဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ယူရမည်။

Verse 13

प्रक्षाल्यालिप्य तत् कुर्यादूर्ध्वपुण्ड्रं तु भस्मना नारायणेन पार्श्वेषु चरुमेवं सुसंस्कृतं

ဆေးကြောပြီးနောက် လိမ်းသုတ်ကာ၊ သန့်ရှင်းသော ပြာဖြင့် ဦးတည်တန်းအမှတ် (ūrdhva-puṇḍra) ကို ရေးဆွဲရမည်။ ထိုအမှတ်၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် «နာရာယဏ» ဟု ရေးထိုးရမည်။ ထို့ကြောင့် အခမ်းအနားသည် ကောင်းစွာ သန့်စင်၍ သင်္ကာရပြည့်စုံသည်။

Verse 14

भागमेकं तु देवाय कलशाय द्वितीयकं तृतीयेन तु भागेन प्रदद्यादाहुतित्रयं

အပိုင်းတစ်ပိုင်းကို နတ်ဘုရားထံ ပူဇော်ရမည်။ ဒုတိယအပိုင်းကို ကလသ (ရေထည့်အိုးပွဲ) ထံ အပ်နှံရမည်။ တတိယအပိုင်းဖြင့် မီးထဲသို့ အာဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 15

शिष्यैः सह चतुर्थं तु गुरुरद्याद्विशुद्धये नारायणेन सम्मन्त्र्य सप्तधा क्षीरवृक्षजम्

ထို့နောက် သန့်စင်ခြင်းအတွက် ဂုရုသည် တပည့်များနှင့်အတူ စတုတ္ထအပိုင်းကို စားသုံးရမည်။ «နာရာယဏ» ကို မန္တရဖြင့် မှန်ကန်စွာ ဖိတ်ခေါ်ကာ၊ နို့ရည်ကဲ့သို့ စိမ့်ထွက်သော အရည် (latex) ရရှိသည့် သစ်ပင်မှ ထုတ်ယူထားသည့် အရည်ကို ခုနစ်ပိုင်း ခွဲ၍ သုံးစွဲရမည်။

Verse 16

दन्तकाष्ठं भक्षयित्वा त्यक्त्वा ज्ञात्वास्वपातकं ऐन्द्राग्न्युत्तरकेशानीमुखं पतितमुत्तमं

သွားတိုက်တံအဖြစ် သစ်တံ (ဒန္တကာဋ္ဌ) ကို ကိုက်စားပြီး စွန့်ပစ်လျှင်၊ ၎င်းကို သေးငယ်သော အပြစ် (svapātaka) ဟု သိမှတ်ရမည်။ သတ်မှတ်ထားသော အကောင်းဆုံးနည်းဖြင့်၊ ထိပ်ဖျားကို အိန္ဒြာ၊ အဂ္နိ၊ မြောက်ဘက်နှင့် ဣရှာနီ (အရှေ့မြောက်) သို့ မျက်နှာမူအောင် လဲကျစေသင့်သည်။

Verse 17

शुभं सिंहशतं हुत्वा आचम्याथ प्रविश्य च उत्थायाज्येनेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः आलोड्य वासुदेवेन इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः विवृद्धये इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः शुभं सिद्धमिति ज्ञात्वा ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पूजागारं न्यसेन्मन्त्री प्राच्यां विष्णुं प्रदक्षिणं

မင်္ဂလာအဟုတိ တစ်ရာကို ဟောမယဇ္ဈာဖြင့် ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် အာစမန (သန့်စင်ရန် ရေသောက်ခြင်း) ပြုကာ ပူဇာခန်းသို့ ဝင်ရမည်။ ထပြီး «utthāyājyeneti» မန္တရ၊ ထို့နောက် «āloḍya vāsudevena»၊ ထို့နောက် «vivṛddhaye» (အမှတ်အသားပါ မူကွဲစာမူများအတိုင်း) ဟု ဆက်လက်ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် «မင်္ဂလာကర్మ ပြီးစီးပြီ» ဟု သိမြင်ကာ မန္တရသိသူသည် pūjāgāra အတွင်း ပူဇာအခင်းအကျင်းကို ထုံးတမ်းအတိုင်း တင်စီ၍ အရှေ့မျက်နှာမူကာ ဗိဿဏုကို ညာလှည့်ပတ် (ပရဒက္ခိဏ) ပြုရမည်။

Verse 18

संसारार्णवमग्नानां पशूनां पाशमुक्तये त्वमेव शरणं देव सदा त्वं भक्तवत्सल

သံသရာပင်လယ်ထဲ၌ နစ်မြုပ်နေသော သတ္တဝါတို့သည် ကြိုးချည်ထားသော တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုပတ်သက်၍ ချည်နှောင်မှု၏ ပာရှ (ပတ်ကြိုး) မှ လွတ်မြောက်ရန် အို ဘုရားသခင်၊ သင်တစ်ပါးတည်းသာ အားကိုးရာ ဖြစ်၏။ သင်သည် အမြဲတမ်း ဘက္တများကို ချစ်ခင်ကာကွယ်သောသူ ဖြစ်၏။

Verse 19

देवदेवानुजानीहि प्राकृतैः पाशबन्धनैः पाशितान्मोचयिष्यामि त्वत्प्रसादात् पशूनिमान्

အို နတ်တို့၏နတ်တော်၊ ခွင့်ပြုတော်မူပါ။ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ပာရှနှင့် ကြိုးကဲ့သို့ သာမန်ချည်နှောင်မှုများဖြင့် ချည်ထားသော ဤတိရစ္ဆာန်တို့ကို ကျွန်ုပ် လွှတ်ပေးမည် ဖြစ်ပါသည်။

Verse 20

इति विज्ञाप्य देवेशं सम्प्रविश्य पशूंस्ततः धारणाभिस्तु संशोध्य पूर्वज्ज्वलनादिना

ဤသို့ နတ်တို့၏အရှင်ကို လျှောက်တင်ပြီးနောက်၊ ယဇ္ဈာတိရစ္ဆာန်များအကြားသို့ ဝင်ရမည်။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ဓာရဏာများ (ရိတုအာရုံစိုက်မှု/မန္တရမြင်ကွင်း) ဖြင့်၊ မီးထွန်းခြင်းဆိုင်ရာ အစောပိုင်းကర్మနှင့် ဆက်စပ်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများမှ စ၍ ၎င်းတို့ကို သန့်စင်ရမည်။

Verse 21

संस्कृत्य मूर्त्या संयोज्य नेत्रे बद्ध्वा प्रदर्शयेत् पुष्पपूर्णाञ्जलींस्तत्र क्षिपेत्तन्नाम योजयेत्

ပစ္စည်းများကို သံစကာရ (သန့်စင်၍ သာသနာတော်အတွက် ပြုပြင်ခြင်း) ပြုကာ မူရတိ (ရုပ်တု/အိုင်ကွန်) နှင့် ပေါင်းစည်းပြီးနောက်၊ မျက်စိကို ဖုံးထားစေကာ ထို့နောက် ဖွင့်ပြ၍ ထင်ရှားစေရာ၏။ ထိုနေရာ၌ ပန်းများဖြင့် ပြည့်လျှံသော လက်တစ်ဆုပ်များကို ပစ်ချပြီး၊ ထိုရုပ်ပေါ်သို့ ဒေဝတ၏ နာမတော်ကို သတ်မှတ်၍ ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 22

अमन्त्रमर्चनं तत्र पूर्ववत् कारयेत् क्रमात् यस्यां मूर्तौ पतेत् पुष्पं तस्य तन्नाम निर्दिशेत्

ထိုနေရာတွင် မန္တရမပါဘဲ အရ္စနာပူဇာကို ယခင်ကဲ့သို့ အဆင့်လိုက် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ပန်းကျသည့် မూర్తိ/ရုပ်ပုံပေါ်မူတည်၍ ထိုနာမကို ထိုဒေဝတား၏ နာမဟု ကြေညာရမည်။

Verse 23

शिखान्तसम्मितं सूत्रं पादाङ्गुष्ठादि षड्गुणं कन्यासु कर्तितं रक्तं पुनस्तत्त्रिगुणीकृतम्

ပူဇာသုံး ကြိုး (သုတ္တ) ကို ဆံထုံးအဆုံး (သိခါ) ထိ တိုင်းရမည်။ မိန်းကလေးငယ်များအတွက် မဟာခြေချောင်းမှ စ၍ ခြောက်ဆတိုးအတိုင်း သတ်မှတ်ထားသည်။ မိန်းကလေးများအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော အနီရောင်ကြိုးကို ထပ်မံ သုံးဆခေါက်၍ သုံးချောင်းဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 24

यस्यां संलीयते विश्वं यतो विश्वं प्रसूयते प्रकृतिं प्रक्रियाभेदैः संस्थितां तत्र चिन्तयेत्

စကြဝဠာသည် ထိုအတွင်းသို့ ပျော်ဝင်သွားပြီး ထိုမှ စကြဝဠာ ပေါ်ပေါက်လာသော ပရကృతိ (Prakṛti) ကို၊ ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ပုံအမျိုးမျိုး (ပေါ်ထွန်းပုံမုဒ်များ) အလိုက် ကွဲပြားသည့် လုပ်ငန်းစဉ်များဖြင့် တည်ရှိနေသည်ဟု စိတ်တွင် ဆင်ခြင်သမားတော်မူရမည်။

Verse 25

तेन प्राकृतिकान् पाशान् ग्रथित्वा तत्त्वसङ्ख्यया कृत्वा शरावे तत् सूत्रं कुण्डपार्श्वे निधाय तु

ထိုကြိုးဖြင့် တတ္တဝ အရေအတွက်အတိုင်း သဘာဝပတ်ချည် (ပာရှ) များကို ပေါင်းယှက်ချည်နှောင်၍၊ ထိုသုတ္တကို သရဝ (ပန်းကန်) ထဲတွင် ပြင်ဆင်ကာ၊ ထို့နောက် ကုဏ္ဍ (ယဇ်မီးအိုး/မီးကန်) ဘေးတွင် ထားရမည်။

Verse 26

ततस्तत्त्वानि सर्वाणि ध्यात्वा शिष्यतनौ न्यसेत् सृष्टिक्रमात् प्रकृत्यादिपृथिव्यन्तानि देशिकः

ထို့နောက် တတ္တဝ အားလုံးကို စိတ်ဖြင့် ဓ్యာနပြု၍၊ ဆရာ (ဒေသိက) သည် ဖန်ဆင်းခြင်းအစဉ်အတိုင်း—ပရကృతိမှ စ၍ မြေဓာတ်အဆုံးထိ—န്യാസဖြင့် တပည့်၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် တင်အပ်ရမည်။

Verse 27

तत्रैकधा पण्चधा स्याद्दशद्वादशधापि वा घ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः निधीयते इति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः तत्रार्चा पञ्चधा या स्यादङ्गैर् द्वादशधापि वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः तत्रात्मा पञ्चधा वा स्यात् दशद्वदशधापिवेति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः ज्ञातव्यः सर्वभेदेन ग्रथितस्तत्त्वचिन्तकैः

ဤအကြောင်းအရာ၌ (စာမူကွဲပြားမှုများအရ) တစ်မျိုးတည်း၊ ငါးမျိုး၊ ထို့ပြင် ဆယ်မျိုး သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးဟူ၍လည်း နားလည်ရမည်။ ထို့အတူ အာರ್ಚာ (ပူဇော်ရန် သန့်ရှင်းသတ်မှတ်ထားသော ရုပ်တု/တည်ရှိမှု) သည် ငါးမျိုးဟုဆိုကြပြီး၊ အင်္ဂ (aṅga) များနှင့်အတူ တစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးဟုလည်း ဆိုကြသည်။ အာတ္မာ (အတွင်းသဘောတရား) ကိုလည်း ငါးမျိုး၊ သို့မဟုတ် ဆယ်မျိုး/တစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးဟူ၍ သိမြင်ရမည်။ ထိုသို့ တတ္တဝ (tattva) ကို စဉ်းစားသူများက ကွဲပြားမှုအားလုံးအရ စနစ်တကျ ချုပ်စုထားသည်။

Verse 28

अङ्गैः पञ्चभिरध्वानं निखिलं विकृतिक्रमात् तन्मात्रात्मनि संहृत्य मायासूत्रे पशोस्तनौ

အင်္ဂ ငါးပါးဖြင့် အဓွန် (adhvan: လမ်းကြောင်း/အစဉ်) အားလုံးကို ဗိကృతి (vikṛti: ပေါ်ထွန်းလာသော ပြောင်းလဲမှု) အစဉ်အတိုင်း တစ်ဆင့်ချင်း ပြန်လည်စုဆည်းရမည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို တန်မာတ်ရ (tanmātra) များ၏ အနှစ်သာရအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းလျက်၊ မာယာ-সূတရ (māyā-sūtra) ပေါ်တွင်—ပရှု (paśu: ချည်နှောင်ခံရသော ဇီဝ) ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း—တည်စေရာ၏။

Verse 29

प्रकृतिर्लिङ्गशक्तिश् च कर्ता बुद्धिस् तथा मनः पञ्चतन्मात्रबुद्ध्याख्यं कर्माख्यं भूतपञ्चकं

ပရကృతి (prakṛti: မူလသဘာဝ)၊ လင်္ဂ-ရှက္တိ (liṅga-śakti: လျှို့ဝှက်သိမ်မွေ့သော အင်အား)၊ ကర్తာ (kartā: လုပ်ဆောင်သူ)၊ ဗုဒ္ဓိ (buddhi: ဉာဏ်) နှင့် မန (manas: စိတ်)။ ထို့နောက် တန်မာတ်ရ ငါးပါး (tanmātra)၊ ကမ္မိန္ဒြိယ (karmendriya: လုပ်ဆောင်ရေး အင်္ဂါများ) ဟုခေါ်သော အစု၊ နှင့် ဘူတ ငါးပါး (bhūta: ထူထဲသော ဓာတ်) — ဤတို့သည် တတ္တဝ အမျိုးအစားများအဖြစ် ရေတွက်ထားသည်။

Verse 30

ध्यायेच्च द्वादशात्मानं सूत्रे देहे तथेच्छया हुत्वा सम्पातविधिना सृष्टेः सृष्टिक्रमेण तु

မိမိရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း စူတရ (sūtra: သေးသိမ်သော ချည်) အတွင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ တစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးသော အာတ္မာကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာနပြုရမည်။ ထို့နောက် စမ္ပာတ-ဝိဓိ (sampāta-vidhi) အတိုင်း အာဟုတိများကို ပူဇော်ပြီးလျှင်၊ စೃષ્ટိ၏ အစဉ်—ထွက်ပေါ်ဖန်ဆင်းမှု၏ အစဉ်အတိုင်း—ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်။

Verse 31

एकैकं शतहोमेन दत्त्वा पूर्णाहुतिं ततः शरावे सम्पुटीकृत्य कुम्भेशाय निवेदयेत्

အရာတစ်ခုချင်းစီကို အာဟုတိ တစ်ရာဖြင့် ပူဇော်ပြီးနောက် ပူရ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti: ပြည့်စုံသော နောက်ဆုံးအာဟုတိ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် ရှရာဝ (śarāva: အဖုံးပါသော ပန်းကန်) ထဲတွင် ဖုံးအုပ်ထည့်၍ ကုမ္ဘေရှ (Kumbheśa) ထံသို့ နိဝေဒျ (nivedya) အဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 32

अधिवास्य यथा न्यायं भक्तं शिष्यं तु दीक्षयेत् करणीं कर्तरीं वापि रजांसि खटिकामपि

စည်းကမ်းအတိုင်း အဓိဝာသ (adhivāsa) အစပြုအခမ်းအနားကို အရင်ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သဒ္ဓါရှိသော တပည့်ကို ဒိက္ခာပေးရမည်။ လိုအပ်သလို karaṇī ဟုခေါ်သော ကိရိယာသေး၊ kartarī (ကတ်တရီ) ကတ်ကြေး/ဓား၊ rajāṃsi (ရဇာံစိ) အမှုန့်/ဖုန်နှင့် khaṭikā (ခဋိကာ) ချော့ခ်ကိုပါ အသုံးပြုနိုင်သည်။

Verse 33

अन्यदप्युपयोगि स्यात् सर्वं तद्वायुगोचरे संस्थाप्य मूलमन्त्रेण परामृश्याधिवाधिवासयेत्

အသုံးဝင်နိုင်သည့် အခြားပစ္စည်းများကိုလည်း ဝါယု (Vāyu) အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နယ်ပယ်အတွင်း တင်ထားရမည်။ ထိုနေရာတွင် အားလုံးကို တည်ထားပြီးနောက် မူလမန္တရ (mūla-mantra) ဖြင့် ထိတွေ့ကာ အဓိဝာသ (adhivāsa) ကို ပြုလုပ်၍ ကြိုတင်သန့်စင်သင့်သည်။

Verse 34

नमो भूतेभ्यश् च बलिः कुशे शेते स्मरन् हरिं मण्डपं भूषयित्वाथ वितानघटलड्डुकैः

«ဘူတေဘျဟ် နမော» ဟူသော နမസ്കာရဖြင့် ဘလိ (bali) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ကုရှ (kuśa) မြက်ပေါ်၌ လဲလျောင်းကာ ဟရီ (Hari) ကို အောက်မေ့သတိရ၍ မဏ္ဍပ (maṇḍapa) ကို အလှဆင်ပြီး၊ ထို့နောက် မိုးကာ (vitāna)၊ အိုးများ (ghaṭa) နှင့် လဒ္ဍု (laddūka) မုန့်ပူဇော်များဖြင့် စီစဉ်တန်ဆာဆင်ရမည်။

Verse 35

मण्डलेथ यजेद्विष्णुं ततः सन्तर्प्य पावकं आहूय दीक्षयेच्छिष्यान् बद्धपद्मासनस्थितान्

ထို့နောက် မဏ္ဍလ (maṇḍala) အတွင်း၌ ဗိဿဏု (Viṣṇu) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြီးနောက် ပာဝက (Pāvaka) သော သန့်ရှင်းသော မီးကို အာဟုတိများဖြင့် စိတ်ကျေနပ်အောင် ဆန်တർပျ (santarpya) ပြုကာ၊ မီးကို ဖိတ်ခေါ်၍ ပဒ္မासनကို ချုပ်ထားသကဲ့သို့ ထိုင်နေသော တပည့်များကို ဒိက္ခာပေးရမည်။

Verse 36

सम्मोक्ष्य विष्णुं हस्तेन मूर्धानं स्पृश्य वै क्रमात् प्रकृत्यादिविकृत्यन्तां साधिभूताधिदैवतां

ဗိဿဏု (Viṣṇu) ကို သင့်လျော်စွာ ဖိတ်ခေါ်တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ အစဉ်လိုက် လက်ဖြင့် ခေါင်းထိပ်ကို ထိကာ၊ ပရကృతိ (Prakṛti) မှ စ၍ နောက်ဆုံး ဗိကృతိ (evolutes) အထိ တတ္တဝများကို အဓိဘူတ (adhibhūta) နှင့် အဓိဒೈဝတ (adhidaivata) ဆက်စပ်ချက်များနှင့်အတူ စိတ်၌ ဆင်ခြင်ရမည်။

Verse 37

सृष्टिमाध्यात्मिकीं कृत्वा हृदि तां संहरेत् क्रमात् तन्मात्रभूतां सकलां जीवेन समतां गतां

အတွင်းရေး (အဓျာတ္မိက) စೃಷ್ಟိကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက်၊ အဆင့်လိုက် နှလုံးထဲသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရမည်။ ထိုအခါ ပေါ်ထွန်းမှုအားလုံးသည် တန်မာထရ (tanmātra) သာဖြစ်လာ၍ ဇီဝ (jīva) နှင့် တညီတညွတ် (equipoise) ဖြစ်သွားသည်။

Verse 38

ततः सम्प्रार्थ्य कम्भेशं सूत्रं संहृत्य देशिकः मायासूत्रे सुशोभने इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः करालं कर्तरीञ्चापि इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः वितानभवगन्धकैर् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः वितानपटकेन्द्रियैर् इति ग, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अग्नेः समीपमागत्य पार्श्वे तं सन्निवेश्य तु

ထို့နောက် ကမ္ဘေရှ (Kambheśa) ကို သင့်တော်စွာ ပန်ကြားပြီး၊ ပူဇော်ပွဲဆရာ (deśika) သည် ရိုးရာကြိုး (sūtra) ကို စုဆောင်းသိမ်းယူသည်။ သန့်ရှင်းသော မီး (Agni) အနီးသို့ လာကာ မီးပလ္လင်ဘေး၌ ထား၍ တည်စေသည်။

Verse 39

मूलमन्त्रेण सृष्टीशमाहुतीनां शतेन तं उदासीनमथासाद्य पूर्णाहुत्या च देशिकः

ထို့နောက် အလွန်အေးငြိမ်၍ ကင်းလွတ်နေသော စೃಷ್ಟီရှ (Sṛṣṭīśa) — ဖန်ဆင်းရှင်ကို နီးကပ်သွားပြီး၊ ဆရာ (deśika) သည် မူလမန္တရဖြင့် အာဟုတိ တစ်ရာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ပူဏ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) ဖြင့်လည်း အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 40

शुक्लं रजः समादाय मूलेन शतमन्त्रितं सन्ताड्य हृदयन्तेन हुंफट्कारान्तसंयुतैः

အဖြူရောင် ဖုန်/မှုန့်ကို ယူ၍ မူလမန္တရဖြင့် တစ်ရာကြိမ် အာဏာသွင်းကာ၊ ထို့နောက် ဟృဒယမန္တရကို ရွတ်ဆိုပြီး အဆုံးသတ်သံ «ဟုṃ» နှင့် «ဖတ်» တို့ပေါင်းစပ်လျက် ပစ်ချ/ထိုးနှက်ရမည်။

Verse 41

वियोगपदसंयुक्तैर् वीजैः पदादिभिः क्रमात् पृथिव्यादीनि तत्त्वानि विश्लिष्य जुहुयात्ततः

ထို့နောက် အစဉ်လိုက်၊ «ခွဲခြား/ပျက်သိမ်း» စကားလုံးများနှင့် တွဲဖက်ထားသော ဗီဇမန္တရများကို (သတ်မှတ်ထားသော စကားနှင့် အက္ခရာယူနစ်များမှ စ၍) အသုံးပြုပြီး၊ မြေဓာတ်မှ စတင်သော တတ္တဝများကို ခွဲဖျက်ကာ နောက်တဖန် မီးထဲသို့ အာဟုတိအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 42

वह्नावखिलतत्त्वानामालये व्याहृते हरौ नीयमानं क्रमात्सर्वं तत्राध्वानं स्मरेद्बुधः

ပညာရှိသည် အတွင်းလမ်းကြောင်း «အဓွဝန်» ဟူ၍ စဉ်ဆက်မပြတ် စဉ်လိုက်တက်လာသကဲ့သို့ အရာအားလုံးသည် သန့်ရှင်းသော မီး (ဝဟ္နိ) အတွင်းရှိ တတ္တဝါ အားလုံး၏ အာလယ ဖြစ်သော ဟရီထံသို့ ပေါင်းလျော်ဝင်သွားသည်ကို စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ရမည်။

Verse 43

ताडनेन वियोज्यैवं आदायापाद्य शाम्यतां प्रकृत्याहृत्य जुहुयाद्यथोक्ते जातवेदसि

ထို့ကြောင့် ထိုးနှက်ခြင်းဖြင့် ခွဲထုတ်ရမည်။ ထို့နောက် ယူဆောင်ကာ နီးကပ်စေပြီး ကర్మကို သက်သာစေရာ၏။ မူလသဘောတရားသို့ ပြန်လည်တည်စေပြီး၊ ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ဇာတဝေဒသ (ယဇ္ဉမီး) ထဲသို့ တိတိကျကျ ပူဇော်ရမည်။

Verse 44

गर्भाधानं जातकर्म भोगञ्चैव लयन्तथा

ဤနေရာတွင် စာရင်းပြုထားသည်မှာ—ဂರ್ಭာဓာန (ကိုယ်ဝန်တည်စေသည့် ကర్మ), ဇာတကမ္မ (မွေးဖွားကర్మ), ဘောဂ (သတ်မှတ်ထားသော အဟုတိကို ခံယူသုံးစွဲခြင်း) နှင့် လယ (ပျော်ဝင်ပျက်သိမ်းခြင်း/ရပ်စဲခြင်း) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 45

शुद्धं तत्त्वं समुद्धृत्य पूर्णाहुत्या तु देशिकः सन्नयेद्द्विपरे तत्त्वे यावदव्याहृतं क्रमात्

သန့်စင်ထားသော တတ္တဝါကို ထုတ်ယူ၍ မြှောက်တင်ပြီးနောက်၊ အခမ်းအနားဆရာ (ဒေသိက) သည် ပူဏ္ဏာဟုတိ (အဆုံးသတ်ပြည့်စုံသော အဟုတိ) ဖြင့် ၎င်းကို နောက်တစ်ဆင့် အတွဲလိုက်/ဆက်တိုက် တတ္တဝါထဲသို့ စဉ်လိုက်တက်လာသကဲ့သို့ ပြန်လည်စုပ်ယူစေ၍ «အဗျာဟြတ» ဟုခေါ်သော အဆင့်အထိ နေရာချရမည်။

Verse 46

तत् परं ज्ञानयोगेन विलाप्य परमात्मनि विमुक्तबन्धनं जीवं परस्मिन्नव्यये पदे

ထို့နောက် ဉာဏယောဂ အမြင့်မြတ်သော အကျင့်ဖြင့်၊ ဇီဝ (တစ်ကိုယ်ရည်အတ္တ) ကို ပရမာတ္မန် (အမြင့်ဆုံး အတ္တ) ထဲသို့ ပျော်ဝင်စေရာတွင်၊ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်သော ဝိမုတ္တဇီဝ ဖြစ်ကာ အမြင့်ဆုံး မပျက်မယွင်းသော အဆင့်၌ တည်မြဲသည်။

Verse 47

निवृत्तं परमानन्दे शुद्धे बुद्धे स्मरेद्बुधः दद्यात् पूर्णाहुतिं पश्चादेवं दीक्षा समाप्यते

ပညာရှိသော ဒိက္ခာခံသူသည် «နိဝෘတ္တိ» ကို အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ—သန့်ရှင်း၍ ဉာဏ်ပွင့်သော အခြေအနေဟူ၍ စိတ်တည်စွာ သတိပြုရမည်။ ထို့နောက် ပူර්ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) အဆုံးသတ် အဟုတိကို ပူဇော်ရမည်။ ဤသို့ ဒိက္ခာ (dīkṣā) ပြီးစီးသည်။

Verse 48

प्रयोगमन्त्रान् वक्ष्यामि यैर् दीक्षा होमसंलयः ॐ यं भूतानि विशुद्धं हुं फट् अनेन ताडनं कुर्याद्वियोजनमिह द्वयं

“ဒိက္ခာကို ပြီးမြောက်စေပြီး ဟိုးမ (homa) လုပ်ငန်းစဉ်ကို အဆုံးသတ်စေသော အသုံးချ မန္တရများကို ငါကြေညာမည်။ ‘oṃ yaṃ—ဘူတများ သန့်စင်ပါစေ—huṃ phaṭ’ ဟူသော မန္တရဖြင့် တာဍန (tāḍana) အခမ်းအနား ‘ထိုးနှက်ခြင်း’ ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ဤနေရာ၌ နှစ်မျိုးခွဲခြားခြင်း (viyojana) ကို ဖြစ်စေသည်။”

Verse 49

ॐ यं भूतान्यापातयेहं आदानं कृत्वा चानेन प्रकृत्या योजनं शृणु ताडनेन विमोक्ष्यैवमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ यं भूतानि पुंश्चाहो होममन्त्रं प्रवक्ष्यामि ततः पूर्णाहुतेर्मनुं

“oṃ yaṃ—ဤမန္တရဖြင့် ဤနေရာ၌ ဘူတ (bhūta) များကို ကျဆင်း၍ ခွာထုတ်စေ၏။ အာဒာန (ādāna) ‘ယူတင်ခြင်း’ ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း အသုံးချပုံကို နားထောင်လော့; တာဍန (tāḍana) ဖြင့် ထို့နောက် လွှတ်ပေးရမည်—ဤသို့ ဆိုထားသည်။” အမှတ်အသားပါ စာမူဖတ်ချက်တွင်—“oṃ yaṃ—အို ဘူတတို့! ဟိုးမ မန္တရကို ငါကြေညာမည်; ထို့နောက် ပူර්ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) အတွက် မန္တရကို (ဆိုရမည်)။”

Verse 50

ॐ भूतानि संहर स्वाहा ॐ अं ॐ नमो भगवते वासुदेवाय वौषट् पूर्णाहुत्यनन्तरे तु तद्वै शिष्यन्तु साधयेत् एवं तत्त्वानि सर्वाणि क्रमात्संशोधयेद् बुधः

“oṃ—ဘူတ/ဓာတ်များကို စုဆည်း၍ လျော့ကွယ်စေပါ—svāhā।” “oṃ aṃ।” “oṃ—ဘဂဝန် ဝါစုဒေဝအား နမော—vauṣaṭ।” ပူර්ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) ပြီးချင်းနောက်တွင် အကျင့်ပြုသူသည် ထိုအခမ်းအနားကို တပည့်အတွက် အောင်မြင်စေသင့်သည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိသည် တတ္တဝ (tattva) အားလုံးကို အစဉ်လိုက် သန့်စင်ရမည်။

Verse 51

नमोन्तेन स्ववीजेन ताडनादिपुरःसरम् ॐ वां वर्मेन्द्रियाणि ॐ दें बुद्धीन्द्रियाणि यं वीजेन समानन्तु ताडनादिप्रयोगकम्

တာဍန (tāḍana) နှင့် ဆက်စပ်လုပ်ဆောင်ချက်များကို အရင်ပြုလုပ်ပြီး၊ ‘namaḥ’ အဆုံးသတ်ပုံနှင့် မိမိ၏ ဘီဇ (bīja) သရအက္ခရာကို တွဲဖက်အသုံးပြု၍— ‘oṃ vāṃ’ ကို လုပ်ဆောင်အင်္ဂါများ (karmendriya) အတွက် ကာကွယ်အာမော် (varma) ဟူ၍၊ ‘oṃ deṃ’ ကို သိမြင်အင်္ဂါများ (jñānendriya) အတွက် varma ဟူ၍ သုံးရမည်။ ထို့နောက် ‘yaṃ’ ဘီဇဖြင့် တာဍနနှင့် ဆက်စပ်အသုံးချမှုများကို ညီမျှစေ/ချိန်ညှိစေသင့်သည်။

Verse 52

ॐ सुंगन्धतन्मात्रे वियुङ्क्ष्व हुं फट् ॐ सम्पाहिं हा ॐ खं खं क्ष प्रकृत्या ॐ सुं हुं गन्धतन्मात्रे संहर स्वाहा ततः पूर्णाहुतिश् चैवमुत्तरेषु प्रयुज्यते ॐ रां रसतन्मात्रे ॐ भें रूपतन्मात्रे ॐ रं स्पर्शतन्मात्रे ॐ एं शब्दतन्मात्रे ॐ भं नमः ॐ सों अहङ्कारः ॐ नं बुद्धे ॐ ॐ प्रकृते एकमूर्तावयं प्रोक्तो दीक्षायोगः समासतः एवमेव प्रयोगस्तु नवव्यूहादिके स्मृतः

“အိုမ်—အနံ့၏ တန်မာတ်ရ (tanmātra) သို့ ‘ခွဲထုတ်ပါ!’ ဟုṃ phaṭ။ အိုမ်—‘ကာကွယ်၍ ခိုင်ခံ့စေ!’ ဟာ။ အိုမ် khaṃ khaṃ kṣa—ပရကృతိ (Prakṛti) ကို ရည်ညွှန်း၍။ အိုမ် suṃ huṃ—‘အနံ့၏ တန်မာတ်ရကို ပြန်လည်သိမ်းယူ/ပျော်ဝင်စေ!’ svāhā။ ထို့နောက် ပူဏ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) အပြည့်အဝ ပူဇော်သင့်ပြီး၊ နောက်တန်မာတ်ရများတွင်လည်း အလားတူ အသုံးပြုသည်—အိုမ် rāṃ (အရသာ)၊ အိုမ် bheṃ (ရုပ်/အရောင်)၊ အိုမ် raṃ (ထိတွေ့မှု)၊ အိုမ် eṃ (အသံ)။ အိုမ် bhaṃ—နမဿကာရ။ အိုမ် soṃ—အဟင်္ကာရ (အတ္တ)။ အိုမ် naṃ—ဗုဒ္ဓိ (ဉာဏ်)။ အိုမ် အိုမ်—ပရကృతိ။ ထို့ကြောင့် ဤသည်ကို ‘ဧကမူရတိ’ နည်းလမ်းရှိ ဒīkṣā-yoga ဟု အကျဉ်းချုပ် ကြေညာထားပြီး၊ ‘နဝဗျူဟ’ စသည့် အခြေအနေများတွင်လည်း ဤပုံစံကို မှတ်သားထားသည်။

Verse 53

दग्धापरस्मिन् सन्दध्यान्निर्वाणे प्रकृतिन्नरः अविकारे समादध्यादीश्वरे प्रकृतिन्नरः

“အခြားသောအရာ” ဟူသော အပြင်ဘက် အရာဝတ္ထုကဏ္ဍကို မီးလောင်ပျက်စီးစေပြီးနောက်၊ လူသည် နိဗ္ဗာန် အခြေအနေ၌ ပရကృతိ (Prakṛti) ပေါ်သို့ စိတ်ကို တည်စေသင့်သည်။ မပြောင်းလဲသော အရှင် (Īśvara) အတွင်း၌လည်း ပရကృతိ ပေါ်သို့ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ထားရမည်။

Verse 54

शोधयित्वाथ भुतानि कर्माङ्गानि विशोधयेत् बुद्ध्याख्यान्यथ तन्मात्रमनोज्ञानमहङ्कृतिं

ကြမ်းတမ်းသော ဓာတ်များ (bhūta) ကို သန့်စင်ပြီးနောက်၊ လုပ်ဆောင်မှုအင်္ဂါများ (karmāṅga) ကိုလည်း သန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် အတွင်းပိုင်း စွမ်းရည်များဖြစ်သော buddhi (ဉာဏ်), tanmātra များ, manas (စိတ်), jñāna (သိမြင်မှု), နှင့် ahaṅkāra (အတ္တ) ကို သန့်စင်ရမည်။

Verse 55

लिङ्गात्मानं विशोध्यान्ते प्रकृतिं शोधायेत् पुनः आहि हामिति ख,चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ सं पाहि स्वाहा इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अं दुं स्त्व प्रकृत्या इति ॐ खं खं स्त्व प्रकृत्या इति च ख, चिह्नितपुस्तकपाठः कर्माख्यानि च शोधयेदिति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः पुरुषं प्राकृतं शुद्धमीश्वरे धाम्नि संस्थितं

လိင်္ဂာတ်မန် (liṅgātman) ဟူသော သုက္ခမကိုယ်-အတ္တကို နောက်ဆုံးတွင် သန့်စင်ပြီးနောက်၊ ပရကృతိ (Prakṛti) ကို ထပ်မံ သန့်စင်ရမည်။ အချို့သော ပုဒ်မူများတွင် “āhi hāmi” ဟု ဖတ်ကြပြီး၊ စာမူနှစ်စောင်တွင် “oṃ saṃ pāhi svāhā” ဟု ဖတ်သည်။ အခြားဖတ်နည်းတစ်ခုမှာ “aṃ duṃ stva prakṛtyā” ဟုဆိုပြီး၊ အမှတ်အသားပါ စာမူတစ်စောင်တွင် “oṃ khaṃ khaṃ stva prakṛtyā” ဟု ဖတ်သည်။ ထို့ပြင် စာမူနှစ်စောင်တွင် “karmākhyāni (ကမ္မအမည်/လုပ်ဆောင်ချက်များ) ကိုလည်း သန့်စင်ရမည်” ဟု ထပ်ထည့်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ပရကೃತဖြစ်သော ပုရုෂ (Prākṛta Puruṣa) သည် သန့်စင်ကာ Īśvara ၏ သာသနာတော်အိမ်ရာ၌ တည်နေရာရသည်။

Verse 56

स्वगोचरीकृताशेषभोगमुक्तौ कृतास्पदं ध्यायन् पूर्णाहुतिं दद्याद्दीक्षेयं त्वधिकारिणी

အပျော်အပါးအားလုံးနှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) ကို မိမိ၏ ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ဆောင်ယူထားသော၊ နှလုံးအတွင်း၌ အာသန (နေရာ) ကို တည်ဆောက်ထားသော ထိုဒေဝတားကို စိတ်ဖြင့် တရားထိုင်ကာ pūrṇāhuti (နောက်ဆုံး အပြည့်အဝ ပူဇော်ခြင်း) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် အရည်အချင်းပြည့်မီသူသည် dīkṣā (အဘိသေက/အင်နီရှီယေးရှင်း) ကို ခံယူရမည်။

Verse 57

अङ्गैर् आराध्य मन्त्रस्य नीत्वा तत्त्वगणं समं क्रमादेवं विशोध्यान्ते सर्वसिद्धिसमन्वितं

မန္တရ၏ အင်္ဂကမ္မများဖြင့် ပူဇော်ပြီး တတ္တဝများ၏ စုစည်းမှုကို ညီမျှအောင် ပြုကာ အဆင့်ဆင့် သန့်စင်ရမည်။ နောက်ဆုံးတွင် စိဒ္ဓိ အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံလာသည်။

Verse 58

ध्यायन् पूर्णाहितिं दद्यात्दीक्षेयं साधके स्मृता द्रव्यस्य वा न सम्पत्तिरशक्तिर्वात्मनो यदि

အာရုံစူးစိုက်၍ သမาธိဖြင့် တွေးတောကာ ပြည့်စုံသော အာဟုတိ (oblation) ကို ပူဇော်ရမည်။ ဤသည်ကို သာဓက (sādhaka) အတွက် သင့်လျော်သော ဒိက္ခာ (dīkṣā) ဟု သင်ကြားထားပြီး၊ ပစ္စည်းမရရှိခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်တိုင်စွမ်းရည်မလုံလောက်သည့်အခါ အထူးသဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 59

इष्ट्वा देवं यथा पूर्वं सर्वोपकरणान्वितं सद्योधिवास्य द्वादश्यां दीक्षयेद्देशिकोत्तमः

ယခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ နတ်ကို ပူဇော်ပြီး ပူဇော်ပစ္စည်းအကုန်အစုံ ပြည့်စုံစွာ စီစဉ်ထားလျှင်၊ အကောင်းဆုံးသော အာစရိယ (officiating teacher) သည် ထိုနေ့တင် အဓိဝာသ (adhivāsa) ကို ချက်ချင်း ပြုလုပ်ကာ၊ ဒွာဒသီ (dvādaśī) လပြည့်နေ့တွင် ဒိက္ခာ (dīkṣā) ကို ပေးအပ်ရမည်။

Verse 60

भक्तो विनीतः शारीरैर् गुणैः सर्वैः समन्वितः शिष्यो नातिधनी यस्तु स्थण्डिलेभ्यर्च्य दीक्षयेत्

ဘက်တော်ကြည်ညို၍ နှိမ့်ချသော၊ ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ ကောင်းမြတ်သည့် ဂုဏ်ရည်အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံပြီး အလွန်အကျွံ ချမ်းသာမနေသော တပည့်ကို—သန့်စင်ထားသော မြေဗေဒိ (sthaṇḍila) ပေါ်တွင် ပူဇော်ပြီးနောက်—မန္တရဒိက္ခာ (mantra-dīkṣā) ဖြင့် စတင်ပေးရမည်။

Verse 61

अध्वानं निखिलं दैवं भौतं वाध्यात्मिकी कृतं सृष्टिक्रमेण शिष्यस्य देहे ध्यात्वा तु देशिकः

ဒေသိက (preceptor) သည် စೃષ્ટိ-က్రమ (sṛṣṭi-krama) အလိုက် တပည့်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ အဓွန် (adhvan) အစုံလင်ကို—ဒေဝသဘော၊ ဘူတ (elemental) သဘောနှင့် အဓျာတ္မိက သဘောအဖြစ်—သမาธိဖြင့် စူးစမ်းတွေးတောပြီးနောက် ပွဲတော်ကို ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်။

Verse 62

अष्टाष्टाहुतिभिः पूर्वं क्रमात् सन्तर्प्य सृष्टिमान् स्वमन्त्रैर् वासुदेवादीन् जननादीन् विसर्जयेत्

အရင်ဦးစွာ ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်သူ (ဖန်ဆင်းသူ) သည် အစဉ်အလာအတိုင်း အာဟုတိ ၈×၈ ဖြင့် ဖိတ်ခေါ်ထားသော အင်အားများကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီး၊ ထို့နောက် မိမိတို့၏ မန္တရများဖြင့် ဝါစုဒေဝနှင့် အခြားတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မွေးဖွားစေသော တတ္တဝများနှင့် အခြားအစိတ်အပိုင်းများကိုလည်းကောင်း တရားဝင် ပြန်လွှတ် (ဝိသర్జန) လုပ်ရမည်။

Verse 63

होमेन शोधयेत् पश्चात्संहारक्रमयोगतः योनिसूत्राणि बद्धानि मुक्त्वा कर्माणि देशिकः

ထို့နောက် ဒေသိက (ပူဇော်ပွဲဆရာ) သည် သံဟာရ-က్రమ အစဉ်အလာအတိုင်း ဟိုးမ (homa) ဖြင့် ပွဲနှင့် ကိရိယာများကို သန့်စင်ရမည်။ ချည်နှောင်ထားသော ‘ယိုးနိ-ဆူတရ’ ကြိုးများကို ဖြုတ်လွှတ်ပြီးနောက် ကర్మများကို အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 64

शिष्यदेहात्समाहृत्य क्रमात्तत्त्वानि शोधयेत् अग्नौ प्राकृतिके विष्णौ लयं नीत्वाधिदैवके

တပည့်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ တတ္တဝများကို စုဆောင်း၍ (ပြန်လည်ဆုတ်ယူ၍) အစဉ်လိုက် သန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် အဓိဒေဝိက အဆင့်အတွင်း၌ ပရကృతိက မီး (မူလကမ္ဘာမီး) နှင့် ဗိဿနု၌ လယ (ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း) သို့ ပို့ဆောင်ရမည်။

Verse 65

शुद्धं तत्त्वमशुद्धेन पूर्णाहुत्या तु साधयेत् शिष्ये प्रकृतिमापन्ने दग्ध्वा प्राकृतिकान् गुणान्

မသန့်သောအရာဖြင့်ပင် သန့်သော တတ္တဝကို အောင်မြင်စေနိုင်သည်ဟု ဆို၏—အဆုံးသတ် အပြည့်အဝ အာဟုတိ (pūrṇāhuti) ဖြင့် ဖြစ်သည်။ တပည့်သည် ပရကృతိ (သဘာဝ) ထဲသို့ ကျရောက်သော် ပရကృతိက ဂုဏ်များကို မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေကာ သန့်စင်မှုသို့ ပြန်လည်တင်ပို့သည်။

Verse 66

लिखितं दैवमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पूजां कृत्वा विसर्जयेदिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः विमलादीन् विसर्जयेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पूर्णाहुत्या तु सन्नयेदिति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः मौचयेदधिकारे वा नियुञ्ज्याद्देशिकः शिशून् अथान्यान् शक्तिदीक्षां वा कुर्यात् भावे स्थितो गुरुः

«ရေးထားသည်—ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ဖြစ်သည်» ဟူသည်မှာ စာမူတစ်မျိုး၏ ဖတ်ပုံဖြစ်သည်။ «ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပြန်လွှတ်ရမည်» ဟူသည်မှာ အခြားစာမူတစ်မျိုး။ «ဝိမလာနှင့် အခြားတို့ကို ပြန်လွှတ်ရမည်» ဟူသည်မှာ နောက်တစ်မျိုး။ «သို့သော် pūrṇāhuti ဖြင့်သာ ပြီးစီးစေရမည်» ဟူသည်မှာ စာမူနှစ်စောင်၏ ဖတ်ပုံဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သင့်လျော်သော အခွင့်အရေး/အရည်အချင်း ရလာသော် ဒေသိကသည် တပည့်ကို ဝတ္တရားမှ လွတ်မြောက်စေခြင်း သို့မဟုတ် ကလေးများနှင့် အခြားသူများကို သင့်တော်ရာ တာဝန်များသို့ ခန့်အပ်ခြင်း ပြုရမည်။ သို့မဟုတ် ဘာဝ (devotional state) မှန်ကန်စွာ တည်ရှိသော ဂုရုသည် Śakti-ဒိက္ခာ (śaktidīkṣā) ကို ပေးအပ်နိုင်သည်။

Verse 67

भक्त्या सम्प्रातिपन्नानां यतीनां निर्धनस्य च सम्पूज्य स्थण्डिले विष्णुं पार्श्वस्थं स्थाप्य पुत्रकं

သဒ္ဓါဖြင့် ခိုလှုံရန်လာသော ရဟန်းယတီတို့နှင့် ဆင်းရဲသူတို့ကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ပြီးနောက် သန့်စင်ထားသော မြေဝေဒိကာ (sthaṇḍila) ပေါ်တွင် ဗိဿဏုကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ကလေးကို ဘေးတွင်ထား၍ အခမ်းအနားကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 68

देवताभिमुखः शिष्यस्तिर्यगास्यः स्वयं स्थितः अध्वानं निखिलं ध्यात्वा पर्वभिः स्वैर् विकल्पितं

တပည့်သည် ဒေဝတားကို မျက်နှာမူ၍ ရပ်နေကာ ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဘေးသို့လှည့်ထားရမည်။ ထို့နောက် ‘အဓွန်’ (adhvan—လမ်းကြောင်း/ပဋိပက္ခ) အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ စိတ်တွင်သုံးသပ်ပြီး မိမိ၏ အခမ်းအနားခွဲခြားမှုအတိုင်း အဆင့်ဆင့် (parvan) စီစဉ်ရမည်။

Verse 69

शिष्यदेहे तथा देवमाधिदैविकयाचनं ध्यानयोगेन सञ्चिन्त्य पूर्ववत्ताडनादिना

ထို့အတူ တပည့်၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင်လည်း အာဓိဒေဝိက (ādhidaivika—အထက်တန်းဘုရားရေး) ယာစနာဖြင့် စိတ်တွင် ဒေဝကို ဖိတ်ခေါ်ကာ သမဓိဓာနယောဂဖြင့် စဉ်းစားတည်မြဲစေပြီး၊ ယခင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ တာဍန (ritual striking) စသည်တို့ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 70

क्रमात्तत्त्वानि सर्वाणि शोधयेत् स्थण्डिले हरौ ताडनेन वियोज्याथ गृहीत्वात्मनि तत्परः

ထို့နောက် အစဉ်လိုက် ဟရီ (Hari) ကို ပူဇော်ရာတွင် စ္ထဏ္ဍိလ (sthaṇḍila) ပေါ်ရှိ တတ္တဝ (tattva) အားလုံးကို သန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် တာဍန (tāḍana) ဖြင့် ခွဲထုတ်ပြီး၊ ထိုအရာတို့ကို မိမိအတွင်းသို့ ဆွဲယူကာ အာတ္မန် (Self) ပေါ်တွင် အာရုံစိုက်၍ နေရမည်။

Verse 71

देवे संयोज्य संशोध्य गृहीत्वा तत् स्वभावतः आनीय शुद्धभावेन सन्धयित्वा क्रमेण तु

ထိုအရာကို ဒေဝနှင့် ပေါင်းစည်း၍ သန့်စင်ကာ ၎င်း၏ သဘာဝအတိုင်း လက်ခံယူပြီးနောက် ထုတ်ယူလာ၍ သန့်ရှင်းသော အတွင်းစိတ်ဖြင့် သင့်လျော်စွာ ဆက်စပ်ပေါင်းစည်းစေကာ အစဉ်လိုက် အဆင့်ဆင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်။

Verse 72

शोधयेद्ध्यानयोगेन सर्वतो ज्ञानमुद्रया शुद्धेषु सर्वतत्त्वेषु प्रधाने चेश्वरे स्थिते

တရားထိုင်သည့် ဓျာနယောဂဖြင့် အတွင်းစိတ်ကို သန့်စင်ကာ၊ ဉာဏမုဒြာ (အသိပညာ၏ မုဒြာ) ဖြင့် အလုံးစုံသန့်စင်ရမည်။ တတ္တဝများ အားလုံး သန့်စင်ပြီးလျှင် ပရဓာန (မူလသဘာဝ) နှင့် ဣශ්ဝရ (အရှင်) ထဲ၌ တည်နေ၏။

Verse 73

दग्ध्वा निर्वापयेच्छिष्यान् पदे चैशे नियोजयेत् निनयेत् सिद्धिमार्गे वा साधकं देशिकोत्तमः

သူတို့၏ အညစ်အကြေးကို ပူလောင်စေသကဲ့သို့ (ရိတုအရ) “မီးရှို့” ပြီးနောက်၊ ထို့ပြင် တပည့်တို့ကို “အေးမြစေ/သက်သာစေ” ရမည်။ ထို့နောက် ဣသ-အဆင့် (Īśa-ပဒ) တွင် တင်မြှောက်ရမည်။ သို့မဟုတ် အထူးကောင်းမွန်သော ဆရာသည် သာဓကကို စိဒ္ဓိ (အာတ్మိက အောင်မြင်မှု) လမ်းကြောင်းသို့ ဦးဆောင်ရမည်။

Verse 74

एवमेवाधिकारस्थो गृही कर्मण्यतन्द्रितः आत्मानं शोधयंस्तिष्ठेद् यावद्रागक्षयो भवेत्

ထိုနည်းတူပင်၊ မိသားစုရှင်သည် မိမိ၏ အဓိကာရ (အခွင့်အရေး/တာဝန်) တွင် တည်ကာ၊ သတ်မှတ်ထားသော ကర్మကို မပျင်းမနာ ဆောင်ရွက်လျက်၊ မိမိကိုယ်ကို သန့်စင်ရင်း ဆက်လက်တည်နေသင့်သည်—ရာဂ (ကပ်ငြိမှု) ပျောက်ကွယ်သည့်အထိ။

Verse 75

क्षीणरागमथात्मानं ज्ञात्वा संशुद्धिकिल्विषः आरोप्य पुत्रे शिष्ये वा ह्य् अधिकारन्तु संयमी

မိမိ၏ ရာဂ ကင်းစင်သွားကြောင်းနှင့် အပြစ်အနာ (ကိလ္ဗိသ) သန့်စင်ပြီးကြောင်းကို သေချာသိမြင်လျှင်၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်သူသည် အဓိကာရကို သား သို့မဟုတ် တပည့်တစ်ဦးအပေါ် တင်အပ်၍ ပေးအပ်ရမည်။

Verse 76

दग्ध्वा मायामयं पाशं प्रव्रज्य स्वात्मनि स्थितः शरीरपातमाकाङ्क्षन्नासीताव्यक्तलिङ्गवान्

မာယာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ချည်နှောင်မှု (ပာရှ) ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပြီး၊ ပရဝ္ရဇ္ယ (ထွက်ခွာဘဝ) သို့ ဝင်ကာ၊ မိမိ၏ အတ္တမန်၌ တည်နေ၍၊ ကိုယ်ခန္ဓာ ကျဆုံးပျောက်ကွယ်ခြင်းကို မျှော်လင့်လျက် ထိုင်နေ၏—အပြင်ပန်း လက္ခဏာ မထင်ရှားသူအဖြစ်။