दोषहीनोऽपि धनवान्भूपाद्यैः परिताप्यते । दरिद्रः कृतदोषोऽपि सर्वत्र निरुपद्रवः
doṣahīno'pi dhanavānbhūpādyaiḥ paritāpyate | daridraḥ kṛtadoṣo'pi sarvatra nirupadravaḥ
Walau tidak bersalah, orang berharta tetap diganggu raja-raja dan yang seumpamanya; tetapi orang miskin—walau pernah berbuat salah—di mana-mana relatif bebas daripada gangguan.
An unnamed renunciate/narrator within the Tīrthamāhātmya
Scene: A wealthy but virtuous man being questioned/pressured by royal agents; contrasted with a poor man walking freely, unbothered, in the same town—moral contrast emphasized.
Possessions invite control and harassment; simplicity can bring a kind of worldly safety that supports spiritual life.
No specific tirtha is named in this verse; it functions as moral teaching within the larger pilgrimage narrative.
None; the emphasis is on lifestyle (aparigraha/limited possession), not a ritual act.