श्वापदाद्याश्च ये जीवाश्चतुराशीतियोनयः । उद्भिज्जाः स्वेदजाश्चैव जरायुजास्तथांडजाः
śvāpadādyāśca ye jīvāścaturāśītiyonayaḥ | udbhijjāḥ svedajāścaiva jarāyujāstathāṃḍajāḥ
“Dan segala makhluk hidup bermula daripada binatang liar—keseluruhan lapan puluh empat jenis kelahiran: yang tumbuh dari tanah, yang lahir dari peluh, yang lahir dari rahim, dan yang lahir dari telur.”
Śrī Viṣṇu (continued instruction)
Listener: (Brahmā)
Scene: A didactic cosmic diagram: four panels or concentric bands showing udbhijja (sprouting plants), svedaja (minute life from moisture), jarāyuja (mammals from womb), and aṇḍaja (birds/reptiles from eggs), all emerging within a sanctified earth-scape.
Life manifests in many modes; recognizing this diversity supports compassion and dharmic responsibility toward all beings.
No tīrtha is mentioned; the verse is cosmological.
None directly; it classifies forms of birth rather than prescribing a rite.