Adhyaya 17

Verse 1

शौनक उवाच । विष्णुपादोदकस्यापि माहात्म्यं पापनाशनम् । कथयस्व महाप्राज्ञ समूलं मे कृपार्णव

Śaunaka berkata: “Wahai mahāprājña, wahai lautan belas kasih, ceritakan kepadaku dengan lengkap kemuliaan yang memusnahkan dosa dari air yang membasuh kaki Viṣṇu.”

Verse 2

सूत उवाच । समस्तपातकध्वंसि विष्णुपादोदकं शुभम् । कणमात्रं वहेद्यस्तु सर्वतीर्थफलं लभेत्

Sūta berkata: Air bertuah yang membasuh kaki Viṣṇu, yakni caranāmṛta yang suci, memusnahkan segala dosa. Sesiapa yang membawa walau setitis daripadanya, memperoleh pahala semua tirtha (tempat ziarah suci).

Verse 3

विष्णुपादोदकं ब्रह्मन्स्पर्शतः पापनाशनम् । अकालमरणं नास्ति गंगास्नानफलं लभेत्

Wahai Brahmana, air dari kaki Viṣṇu memusnahkan dosa hanya dengan sentuhan. Bagi yang menerimanya tiada kematian sebelum waktunya, dan ia memperoleh pahala setara mandi suci di Sungai Gaṅgā.

Verse 4

विष्णुपादोदकं पापी यः पिबेत्तस्य किल्बिषम् । शरीरस्थं क्षयं याति कृतं ब्रह्मन्न संशयः

Wahai Brahmana, sekalipun seorang pendosa meminum air yang membasuh kaki Viṣṇu, dosa yang bersemayam dalam tubuhnya akan lenyap. Ini pasti; tiada keraguan.

Verse 5

तुलसीपर्णसंयुक्तं विष्णुपादोदकं द्विज । यो वहेच्छिरसा भक्त्या चांते याति हरेर्गृहम्

Wahai dvija, sesiapa yang dengan bhakti meletakkan di atas kepala air kaki Viṣṇu yang disertai daun tulasī, pada akhir hayatnya ia akan pergi ke kediaman Hari.

Verse 6

मेरुतुल्यसुवर्णानि दत्त्वा यत्फलमाप्यते । हरिपादोदकं स्पृष्ट्वा प्राप्यते तत्फलं नरैः

Pahala yang diperoleh dengan mendermakan emas seberat Gunung Meru, pahala itu juga diraih manusia hanya dengan menyentuh air yang membasuh kaki Hari (Viṣṇu).

Verse 7

धेनुकोटिसहस्राणि यत्फलं लभते नरैः । दत्वा पादोदकं स्पृष्ट्वा तत्फलं प्राप्यते ध्रुवम्

Pahala yang manusia peroleh daripada sedekah ribuan krore lembu—dengan mempersembahkan serta menyentuh dengan penuh hormat pādodaka, air suci dari kaki, pahala yang sama pasti diperoleh.

Verse 8

यज्ञकोटिसहस्राणि कृत्वा यत्फलमाप्यते । हरिपादोदकं स्पृष्ट्वा तस्मात्कोटिगुणं नरैः

Pahala yang dicapai dengan melakukan yajña berpuluh juta kali—dengan hanya menyentuh air yang membasuh kaki Hari, manusia memperoleh pahala yang berlipat ganda hingga satu krore kali daripada itu.

Verse 9

कोटिकन्याप्रदानेन यत्फलं लभ्यते जनैः । विष्णुपादोदकं स्पृष्ट्वा फलं तस्माद्द्विजाधिकम्

Apa jua pahala yang diperoleh orang dengan menyedekahkan sepuluh juta anak dara—wahai dwija (yang lahir dua kali), dengan hanya menyentuh pādodaka, air basuhan kaki Śrī Viṣṇu, ganjarannya lebih besar daripada itu.

Verse 10

दंतिकोटिप्रदानेन सप्तिकोटिप्रदानतः । यत्फलं लभते मर्त्यः स्पृष्ट्वा पादोदकं हरेः

Pahala yang insan fana peroleh dengan menghadiahkan sepuluh juta gajah atau menghadiahkan tujuh puluh juta lembu—dengan menyentuh pādodaka dari kaki Hari, pahala itu juga diperoleh.

Verse 11

दत्वा मर्त्यः सप्तद्वीपां ससस्यां यत्फलं लभेत् । विष्णुपादोदकं स्पृष्ट्वा तस्माद्विप्राधिकं लभेत्

Apa pun pahala yang insan fana peroleh dengan menghadiahkan tujuh benua beserta bijirin dan hasilnya—dengan hanya menyentuh pādodaka, air basuhan kaki Viṣṇu, dia memperoleh pahala yang lebih besar daripada itu.

Verse 12

शृणु विप्र प्रवक्ष्यामि संक्षेपेणाधिकं किमु । विष्णुपादोदकं स्पृष्ट्वा पापी याति हरेर्गृहम्

Dengarlah, wahai brāhmaṇa; akan kujelaskan secara ringkas—apa perlunya berkata panjang? Dengan sekadar menyentuh air yang membasuh kaki Viṣṇu, bahkan si pendosa pun pergi ke dhāma Hari.

Verse 13

शौनक उवाच । स्पृष्ट्वा पीत्वा पुरा केन प्राणिना प्रापि वै गृहम् । कथयस्व हरेः सूत मम त्वं चानुकंपया

Śaunaka berkata: “Pada zaman dahulu, makhluk manakah yang menyentuh dan meminumnya, lalu benar-benar mencapai (rumahmu)? Wahai Sūta, ceritakanlah kepadaku—dengan belas kasihan—kisah yang berkaitan dengan Hari.”

Verse 14

सूत उवाच । पुरा त्रेतायुगे पापी नाम्ना विप्रः सुदर्शनः । जनार्द्दनदिने नित्यमश्नीयात्स द्विजोत्तम

Sūta berkata: Pada zaman purba, dalam Tretā Yuga, ada seorang brāhmaṇa berdosa bernama Sudarśana. Namun, dwija yang utama itu tetap makan secara tetap hanya pada hari yang disucikan bagi Janārdana (Viṣṇu).

Verse 15

शास्त्रनिंदाकरो नित्यं व्रतनिंदाकरः सदा । असावन्यं न जानाति केवलं स्वोदरं विना

Dia sentiasa mencela śāstra dan selalu memperolok-olokkan vrata (nazar suci). Orang demikian tidak mengenal apa-apa selain perutnya sendiri; dia tidak peduli sesiapa pun.

Verse 16

एकदा प्राप्तकालस्तु निधनं प्राप्तवान्द्विज । यमदूताः समायाता बद्ध्वा नीतो यमालयम्

Pada suatu ketika, apabila saat yang ditentukan telah tiba, brāhmaṇa itu menemui kematian. Para utusan Yama datang, mengikatnya, lalu membawanya ke Yamalaya, kediaman Yama.

Verse 17

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकसंवादे चरणोदकमाहात्म्ये । सप्तदशोऽध्यायः

Demikianlah, dalam Śrī Padma Mahāpurāṇa pada Brahma-khaṇḍa, dalam dialog antara Sūta dan Śaunaka, pada bahagian tentang kemuliaan caraṇodaka (air suci dari kaki Tuhan), berakhirlah bab ketujuh belas.

Verse 18

असौ विप्रो महापापी क्रूरकर्म्मेव दृश्यते

Brahmana itu seorang pendosa besar; sesungguhnya dia kelihatan terlibat dalam perbuatan yang kejam.

Verse 19

चित्रगुप्त उवाच । आकर्णय चास्य पापं पुण्यं नास्त्यणुमात्रकम् । वासरेऽपि हरेर्नित्यमकरोद्भोजनं विभो

Citragupta berkata: “Dengarlah juga dosanya—padanya tidak ada walau sezarah pun pahala. Wahai Tuhan, bahkan pada hari suci Hari pun dia tetap makan seperti biasa (melanggar puasa).”

Verse 20

वासरे कमलाभर्तुश्चाश्नीयाद्यो नराधमः । पुरीषं सोऽश्नीयाद्राजन्निरयं याति दारुणम्

Wahai Raja, manusia paling hina yang makan pada hari suci Tuhan Kamalā (Viṣṇu) seolah-olah memakan najis; dan dia akan pergi ke neraka yang dahsyat.

Verse 21

मन्वंतरशतं देहि स्थानं तु निरयेऽप्यमुम् । ग्रामक्रोडस्य योनौ हि ततो जन्म भविष्यति

“Tempatkan dia di neraka selama seratus Manvantara. Selepas itu, dia akan lahir dari rahim seekor induk babi kampung.”

Verse 22

सूत उवाच । यमाज्ञया ततो विप्र तस्य दूतैर्भयंकरैः । पातितस्तु पुरीषे वै मन्वंतरशताधिकम्

Sūta berkata: Wahai brāhmaṇa, atas perintah Yama, para utusan Yama yang menggerunkan telah mencampakkannya benar-benar ke dalam najis, selama lebih daripada seratus manvantara.

Verse 23

ततो मुक्तोऽभवच्चासौ पृथिव्यां ग्रामसूकरः । चिरं नरकमश्नीयाद्धरिवासरभोजनात्

Kemudian dia dibebaskan dan di bumi menjadi babi kampung; lama dia menanggung azab neraka kerana telah makan pada hari suci Hari (Ekādaśī).

Verse 24

ततो विप्र प्राप्तकालः पंचत्वं स जगाम ह । काकयोनौ पुनर्जन्म लेभेऽसौ विड्भुजः सदा

Kemudian, wahai brāhmaṇa, apabila tiba waktunya yang ditetapkan, dia menemui ajal. Sesudah itu dia lahir semula dalam rahim gagak, dan sejak saat itu hidup sebagai pemakan najis sentiasa.

Verse 25

एकस्मिन्दिवसे विप्र श्रीहरेश्चरणोदकम् । द्वारदेशेस्थितं पीत्वा सर्वपापविवर्जितः

Wahai brāhmaṇa, pada suatu hari, dengan meminum air basuhan kaki Śrī Hari yang diletakkan di ambang pintu, seseorang menjadi bebas daripada segala dosa.

Verse 26

तस्मिन्नेव दिने काकः पतितः शबरस्य च । काले मृत्युदशां प्राप्तो व्याधेन वायसोपि च

Pada hari yang sama, gagak itu juga ditimpa malapetaka, demikian juga si Śabara; dan pada waktunya, si pemburu juga—bersama gagak itu—sampai kepada keadaan maut.

Verse 27

आगते स्यंदने दिव्ये राजहंसयुते शुभे । आरुह्य बलिभुग्विप्र ययौ स हरिमंदिरम्

Tatkala kereta ilahi yang gemilang lagi bertuah itu tiba, dipasangkan dengan angsa-angsa diraja, maka brāhmaṇa—penikmat bahagian persembahan—naik ke atasnya lalu berangkat ke mandir Hari.

Verse 28

पादोदकस्य माहात्म्यं कथितं पापनाशनम् । यः शृणोति नरः पापी तस्य पापं विनश्यति

Keagungan pādodaka telah dihuraikan sebagai pemusnah dosa. Sesiapa, walau seorang pendosa, yang mendengarnya, maka dosanya pun lenyap.