Adhyaya 39

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धुन्धुमारेश्वरस्य च । ययातिना नरेंद्रेण स्थापितं लिंगमुत्तमम्

सूत म्हणाले—त्याच्याच उत्तर दिशेच्या भागात, धुन्धुमारेश्वराच्या सान्निध्यात, नरेन्द्र ययातीने उत्तम शिवलिंग स्थापिले.

Verse 2

देवयान्या तथान्यच्च तथा शर्मिष्ठया द्विजाः । भार्यया भूपतेस्तस्य सर्वकामफलप्रदम्

हे द्विजहो, देवयानीनेही तसेच शर्मिष्ठेनेही—त्या भूपतीच्या राण्यांनी—(ते लिंग) स्थापिले, जे सर्व कामनांचे फळ देणारे आहे.

Verse 3

स यदा सर्वभोगानां तृप्तिं प्राप्तो द्विजोत्तमाः । तदा पुत्रस्य राज्यं स्वं वपुश्चैव न्यवेदयत्

हे द्विजोत्तमहो, जेव्हा तो सर्व भोगांनी तृप्त झाला, तेव्हा त्याने आपले राज्य पुत्राला अर्पण केले आणि देहही वैराग्यपथाला समर्पित केला.

Verse 4

जरामादाय तद्गात्राद्भार्याभ्यां सहितस्तदा । पप्रच्छ विनयोपेतो मार्कंडं मुनिसत्तमम्

तेव्हा आपल्या अंगावर जरा धारण करून, दोन्ही राण्यांसह, विनययुक्त होऊन त्याने मुनिश्रेष्ठ मार्कण्डेयांना प्रश्न विचारला.

Verse 5

भगवन्सर्वतीर्थानां क्षेत्राणां च वदस्व मे । यत्प्रधानं पवित्रं यत्तदस्माकं प्रकीर्तय

हे भगवन्! सर्व तीर्थे व पवित्र क्षेत्रे मला सांगावे; त्यांपैकी जे प्रधान व परम पावन आहे, ते आम्हांस प्रकट करून सांगावे।

Verse 6

श्रीमार्कंडेय उवाच । क्षेत्राणामिह सर्वेषां तीर्थैः सर्वैरलंकृतम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं सांप्रतं प्रतिभाति नः

श्री मार्कंडेय म्हणाले— येथे सर्व क्षेत्रांमध्ये, सर्व तीर्थांनी अलंकृत असे ‘चमत्कारपुर’ हे पवित्र क्षेत्र सध्या आम्हांस श्रेष्ठ भासते।

Verse 7

यत्र विष्णुपदी गंगा जंतूनां पापनाशिनी । स्वयं स्थिता नृपश्रेष्ठ तथा देवा हरादयः

हे नृपश्रेष्ठ! तेथे विष्णुपदी गंगा स्वयं विराजमान असून ती प्राण्यांचे पाप नाश करते; तसेच हरा (शिव) आदि देवही तेथे वास करतात।

Verse 8

तथान्यानि च तीर्थानि यानि संति धरातले । तेषां यत्र च सांनिध्यं सर्वदा नृपसत्तम

हे नृपसत्तम! पृथ्वीवर जी अन्य तीर्थे आहेत, त्यांचेही तेथे सदैव सान्निध्य असते।

Verse 9

शिला यत्र द्विपञ्चाशद्धस्तानां परिसंख्यया । पितामहेन निर्मुक्ता प्रमोदाय द्विजन्मनाम्

तेथे एक शिळा आहे, परिमाणाने बावन्न हस्तांची; पितामह (ब्रह्मा) यांनी द्विजांच्या आनंदासाठी ती प्रकट केली आहे।

Verse 10

यदन्यत्र शुभं कर्म वर्षेणैकेन सिध्यति । तत्तत्र दिवसेनापि सिद्धिं याति क्षितीश्वर

हे क्षितीश्वर! अन्यत्र जे शुभ कर्म एका वर्षात सिद्ध होते, तेच तेथे एका दिवसातही सिद्धीस जाते।

Verse 11

तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा तपः कुरु महीपते । येन प्राप्स्यसि चित्तस्थांल्लोकान्भार्यासमन्वितः

म्हणून, हे महीपते! त्वरेने तेथे जाऊन तप कर; ज्यायोगे तू भार्यासहित मनात धारण केलेले लोक प्राप्त करशील।

Verse 12

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स राजा नहुषात्मजः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे भार्याभ्यां सहितो ययौ

ते वचन ऐकून नहुषाचा पुत्र तो राजा, दोन्ही राण्यांसह, चमत्कारपुराच्या पवित्र क्षेत्री गेला।

Verse 13

ततः संस्थाप्य तल्लिंगं देवदेवस्य शूलिनः । सम्यगाराधयामास श्रद्धया परया युतः

नंतर देवदेव शूलिनाच्या त्या लिंगाची स्थापना करून, परम श्रद्धायुक्त होऊन, त्याने विधिपूर्वक आराधना केली।

Verse 14

ततस्तस्य प्रभावेन भार्याभ्यां सहितो नृपः । विमानवरमारूढो जगाम त्रिदिवालयम्

त्या प्रभावाने तो नृप दोन्ही राण्यांसह, श्रेष्ठ विमानावर आरूढ होऊन, त्रिदिवाच्या धामास गेला।

Verse 15

किन्नरैर्गीयमानश्च स्तूयमानश्च चारणैः । स्पर्द्धमानः समं देवैर्द्वादशार्कसमप्रभः

किन्नरांनी गायिलेला व चारणांनी स्तुत केलेला तो, बारा सूर्यांसारख्या प्रभेने तेजस्वी होऊन देवांशीही समस्पर्धा करीत प्रकाशला।