Adhyaya 35

Mantra 1

य इ॒मा विश्वा॑ वि॒श्वक॑र्मा॒ यो न॑: पि॒ता ऽन्न॑प॒तेऽन्न॑स्य नो देहि

असुम्न (अनुग्रहहीन) देवांचा भाग पिणारे पणी येथून दूर जावोत. हा लोक सोम पिळणाऱ्याचा आहे. दिवसांनी, अहोरात्रांनी, रात्रींनी—यथायोग्य विभागून—यम त्याला विश्रांतीचे स्थान व नियत अवसान प्रदान करो.

Mantra 2

अपे॒तो य॑न्तु प॒णयोऽसु॑म्ना देवपी॒यव॑: । अ॒स्य लो॒कः सु॒ताव॑तः । द्युभि॒रहो॑भिर॒क्तुभि॒र्व्य॒क्तं य॒मो द॑दात्वव॒सान॑मस्मै

सविता तुझ्या शरीरांसाठी पृथ्वीमध्ये एक लोक (स्थान) इच्छो. त्याच्यासाठी उष्रिया (लालसर, फलदायी गायी/किरणे) जुती जावोत.

Mantra 3

स॒वि॒ता ते॒ शरी॑रेभ्यः पृथि॒व्याँल्लो॒कमि॑च्छतु । तस्मै॑ युज्यन्तामु॒स्रिया॑:

वायू शुद्ध करो; सविता शुद्ध करो; अग्नीच्या दीप्तीने, सूर्याच्या तेजाने. उष्रिया (लालसर, फलदायी) मुक्त होवोत.

Mantra 4

वा॒युः पु॑नातु स॑वि॒ता पु॑नात्व॒ग्नेर्भ्राज॑सा॒ सूर्य॑स्य॒ वर्च॑सा । वि मु॑च्यन्तामु॒स्रिया॑:

अश्वत्थ वृक्षात तुमचे निषदन (आसन) आहे; पानांत तुमची वसती स्थापन झाली आहे. तुम्ही निश्चयच गो-भाग (गायींचा भाग/पालन) देणारे आहात; जेव्हा तुम्ही पुरुषाला प्राचीन (सनातन) रीतीने प्राप्त करता.

Mantra 5

स॒वि॒ता ते॒ शरी॑राणि मा॒तुरु॒पस्थ॒ आ व॑पतु । तस्मै॑ पृथिवि॒ शं भ॑व

सविता मातृउपस्थात तुझे देह घडवो. त्याच्यासाठी, हे पृथ्वी, तू कल्याणकारी हो.

Mantra 6

प्र॒जाप॑तौ त्वा दे॒वता॑या॒मुपो॑दके लो॒के नि द॑धाम्यसौ । अप॑ न॒: शोशु॑चद॒घम्

प्रजापतीमध्ये, देवता-लोकी, जलांच्या समीप असलेल्या लोकी—तेथे मी तुला स्थापित करतो. आमच्यापासून जळजळीत पाप दूर जावो.

Mantra 7

परं॑ मृत्यो॒ अनु॒ परे॑हि॒ पन्थां॒ यस्ते॑ अ॒न्य इत॑रो देव॒याना॑त् । चक्षु॑ष्मते शृण्व॒ते ते॑ ब्रवीमि॒ मा न॑: प्र॒जाᳪ री॑रिषो॒ मोत वी॒रान्

हे मृत्यू! तुझा जो परमार्ग आहे—देवयान मार्गापेक्षा भिन्न असा दुसरा—त्या मार्गाने पुढे जा. पाहणाऱ्या व ऐकणाऱ्या तुला मी सांगतो: आमच्या प्रजेला व आमच्या वीरांना इजा करू नकोस.

Mantra 8

शं वात॒: शᳪ हि ते॒ घृणि॒: शं ते॑ भव॒न्त्विष्ट॑काः । शं ते॑ भवन्त्व॒ग्नय॒: पार्थि॑वासो॒ मा त्वा॒ऽभि शू॑शुचन्

कल्याणकारी असो वायू; तुझ्यासाठी कल्याणकारी असो ते तेज (घृणि). तुझ्यासाठी कल्याणकारी असोत इष्टका. तुझ्यासाठी कल्याणकारी असोत पार्थिव अग्नी; ते तुला झळकू नयेत.

Mantra 9

कल्प॑न्तां ते॒ दिश॒स्तुभ्य॒माप॑: शि॒वत॑मा॒स्तुभ्यं॑ भवन्तु॒ सिन्ध॑वः । अ॒न्तरि॑क्षᳪ शि॒वं तुभ्यं॒ कल्प॑न्तां ते॒ दिश॒: सर्वा॑:

तुझ्यासाठी दिशा सुव्यवस्थित होवोत; तुझ्यासाठी आपः (जल) अत्यंत शिव (मंगलमय) होवोत; तुझ्यासाठी सिंधवः (नद्या) कल्याणकारी होवोत. तुझ्यासाठी अंतरिक्ष शिव होवो; तुझ्यासाठी सर्व दिशा सुव्यवस्थित होवोत.

Mantra 10

अश्म॑न्वती रीयते॒ सᳪ र॑भध्व॒मुत्ति॑ष्ठत॒ प्र त॑रता॒ सखा॑यः । अत्रा॑ जही॒मोऽशि॑वा॒ ये अस॑ञ्छि॒वान्व॒यमुत्त॑रेमा॒भि वाजा॑न्

दगडांनी वेढलेला (प्रवाह) वेगाने धावतो—तुम्ही सर्वांनी एकत्र दृढपणे धरून राहा; उठा, आणि पुढे जाऊन पार उतरा, हे सख्यांनो. इथे जे अशिव (अमंगळ) होते ते मागे टाकू; आपण शिव (मंगळ) कडे पार उतरू, आणि वाज (विजय-पुरस्कार) मिळवू.

Mantra 11

अपा॒घमप॒ किल्वि॑ष॒मप॑ कृ॒त्यामपो॒ रप॑: । अपा॑मार्ग॒ त्वम॒स्मदप॑ दु॒:ष्वप्न्य॑ᳪ सुव

अपाघ (अपामार्ग) दूर करो—दुष्टता, पाप, किल्विष, कृत्या (अभिचार) आणि रपः (कलुष/दूषण) दूर करो. हे अपामार्गा! आमच्यापासून दु:स्वप्न (वाईट स्वप्न)ही दूर घालव.

Mantra 12

सु॒मि॒त्रि॒या न॒ आप॒ ओष॑धयः सन्तु दुर्मित्रि॒यास्तस्मै॑ सन्तु॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मः

आप (जल) आणि ओषधी आमच्यासाठी सुमित्र (स्नेही मित्र) असोत; आणि जो आमचा द्वेष करतो व ज्याचा आम्ही द्वेष करतो—त्याच्यासाठी त्या दुर्मित्र (अमित्र) असोत.

Mantra 13

अ॒न॒ड्वाह॑म॒न्वार॑भामहे॒ सौर॑भेयᳪ स्व॒स्तये॑ । स न॒ इन्द्र॑ इव दे॒वेभ्यो॒ वह्नि॑: स॒न्तार॑णो भव

स्वस्तीसाठी आम्ही सौरभेय अनड्वाह (जुवाखाली वाहणारा बैल) यास धरतो/आश्रय घेतो. तो आमच्यासाठी, देवांसाठी इंद्र जसा, तसा वह्नि (वाहक) होवो—आणि सुरक्षितपणे पार नेणारा (सन्तारण) होवो.

Mantra 14

उद्व॒यं तम॑स॒स्परि॒ स्व: पश्य॑न्त॒ उत्त॑रम् । दे॒वं दे॑व॒त्रा सूर्य॒मग॑न्म॒ ज्योति॑रुत्त॒मम्

आम्ही तमस्‌ (अंधार) याच्या पलीकडे वर उठलो आहोत; आम्ही उच्चतर स्वर्ग पाहतो. देवत्रा—देवलोकाकडे, देव सूर्याजवळ आम्ही गेलो आहोत—उत्तमतम ज्योतीकडे.

Mantra 15

इ॒मं जी॒वेभ्य॑ः परि॒धिं द॑धामि॒ मैषां॒ नु गा॒दप॑रो॒ अर्थ॑मे॒तम् । श॒तं जी॑वन्तु श॒रद॑ः पुरू॒चीर॒न्तर्मृ॒त्युं द॑धतां॒ पर्व॑तेन

मी हा परिघ (सीमा) जीवितांसाठी स्थापीत करीत आहे; या नियत मर्यादेपलीकडे कोणीही जाऊ नये. ते अनेक शरद्-ऋतूंनी युक्त असे शंभर वर्षे जगोत; आणि पर्वतासारख्या अडथळ्याने, जीवनात आत शिरणाऱ्या मृत्यूला आतच रोखून धरोत.

Mantra 16

अग्न॒ आयू॑ᳪषि पवस्व॒ आ सु॒वोर्ज॒मिषं॑ च नः । आ॒रे बा॑धस्व दु॒च्छुना॑म्

हे अग्ने, आमची आयुष्ये (प्राणशक्ती) पवित्र कर; आमच्यासाठी दिव्य प्रकाश, बळ आणि पोषण येथे आण. आणि सर्व अशुभता व दुष्टता दूर हाकल.

Mantra 17

आयु॑ष्मानग्ने ह॒विषा॑ वृधा॒नो घृ॒तप्र॑तीको घृ॒तयो॑निरेधि । घृ॒तं पी॒त्वा मधु॒ चारु॒ गव्यं॑ पि॒तेव॑ पु॒त्रम॒भि र॑क्षतादि॒मान्त्स्वाहा॑

आयुष्य देणाऱ्या अग्ने! हविषाने वाढणारा, घृत-दीप्त मुख असलेला, घृत-योनी—प्रज्वलित हो. घृत, मधु आणि गायींचे रम्य दूध पिऊन, पिता जसा पुत्राचे रक्षण करतो तसे यांचे (आमच्या जनांचे) रक्षण कर—हे अग्रभाग (श्रेष्ठ भाग) धारण करणाऱ्या; स्वाहा.

Mantra 18

परी॒मे गाम॑नेषत॒ पर्य॒ग्निम॑हृषत । दे॒वेष्व॑क्रत॒ श्रव॒ः क इ॒माँ२ आ द॑धर्षति

यांच्या भोवती त्यांनी गाय नेली; अग्नीच्या भोवती त्यांनी हर्ष केला. देवांमध्ये त्यांनी यांना कीर्ती घडविली—आता यांच्यावर आघात करण्याचे धैर्य कोण करील?

Mantra 19

क्र॒व्याद॑म॒ग्निं प्र हि॑णोमि दू॒रं य॑म॒राज्यं॑ गच्छतु रिप्रवा॒हः । इहै॒वायमित॑रो जा॒तवे॑दा दे॒वेभ्यो॑ ह॒व्यं व॑हतु प्रजा॒नन्

मांसभक्षक अग्नीला मी दूर हाकलतो; मलिनता वाहणारा यमराज्याकडे जावो. येथे हा दुसरा, जातवेदस्, राहो आणि आपले कर्तव्य जाणून देवांकडे हवि वाहो.

Mantra 20

वह॑ व॒पां जा॑तवेदः पि॒तृभ्यो॒ यत्रै॑ना॒न्वेत्थ॒ निहि॑तान् परा॒के । मेद॑सः कु॒ल्या उप॒ तान्त्स्र॑वन्तु स॒त्या ए॑षामा॒शिष॒: सं न॑मन्ता॒ᳪ स्वाहा॑

हे जातवेदस् (अग्नि)! वपा (आवरण/झिल्ली) पितरांकडे ने, जिथे तू यांना दूर प्रदेशात निहित असल्याचे जाणतोस. मेदाच्या धारांनी त्यांच्याकडे प्रवाहित व्हावे; त्यांच्या सत्य आशीर्वादांनी आमच्या दिशेने वाकून आमच्याशी संयोग पावावा. स्वाहा.

Mantra 21

स्यो॒ना पृ॑थिवि नो भवानृक्ष॒रा नि॒वेश॑नी । यच्छा॑ न॒: शर्म॑ स॒प्रथा॑: । अप॑ न॒: शोशु॑चद॒घम्

हे पृथिवी! तू आमच्यासाठी स्योना (कल्याणकारी), अक्षरा (अविनाशी), निवेशनी (निवासस्थान) हो. आम्हाला विस्तीर्ण आश्रय दे. आणि जो दाह करणारा अघ (पाप/दुष्टता) आहे तो आमच्यापासून दूर कर.

Mantra 22

अ॒स्मात्त्वमधि॑ जा॒तो॒ऽसि॒ त्वद॒यं जा॑यतां॒ पुन॑: । अ॒सौ स्व॒र्गाय॑ लो॒काय॒ स्वाहा॑

यातूनच तू जन्मला आहेस; तुझ्यापासून हे पुन्हा जन्मो. त्या स्वर्गीय लोकासाठी—स्वाहा.