Adhyaya 50

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं राहुप्रतिष्ठितम् । शनैश्चरेश्वराद्देवि वायव्ये संप्रतिष्ठितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവീ, തുടർന്ന് ശനൈശ്ചരേശ്വരന്റെ സമീപം വായവ്യ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്) ദിശയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന, രാഹു പ്രതിഷ്ഠിച്ച ലിംഗത്തിലേക്ക് പോകണം।

Verse 2

अजादेव्याश्चोत्तरतो धनुषां सप्तके स्थितम् । मंगलायाः समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्

അത് അജാദേവിയുടെ വടക്കുഭാഗത്ത്, ഏഴ് ധനുസ്സിന്റെ ദൂരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; മംഗളയുടെ സമീപത്തായി, അതിദൂരമല്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു।

Verse 3

लिंगं महाप्रभावं तु सैंहिकेयप्रतिष्ठितम् । तत्र वर्षसहस्रं तु वैप्रचित्तिस्तपोऽकरोत्

ആ ലിംഗം മഹാപ്രഭാവമുള്ളത്; സിംഹികാപുത്രൻ (രാഹു) അതിനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. അവിടെ വൈപ്രചിത്തി ആയിരം വർഷം തപസ്സു ചെയ്തു.

Verse 4

स्वर्भानुः स महावीर्यो वक्त्रयोधी महासुराः । समाराध्य महादेवं दिव्येन तपसा प्रभुम्

മഹാവീര്യനും പരാക്രമശാലിയും യുദ്ധപ്രസിദ്ധനുമായ മഹാസുരൻ സ്വർഭാനു ദിവ്യ തപസ്സാൽ പ്രഭുവായ മഹാദേവനെ സമാരാധിച്ചു.

Verse 5

लिंगेऽवतारयामास जगद्दीपं महेश्वरम् । यश्चैनं पूजयेद्भक्त्या नरः सम्यक्च पश्यति । तस्य पापं क्षयं याति अपि ब्रह्मवधोद्भवम्

അവൻ ജഗദ്ദീപനായ മഹേശ്വരനെ ലിംഗത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച് ശരിയായി ദർശിക്കുന്നവന്റെ പാപങ്ങൾ—ബ്രഹ്മഹത്യാജനിതവും—ക്ഷയിക്കുന്നു.

Verse 6

नांधो न बधिरो मूको न रोगी न च निर्द्धनः । कदाचिज्जायते मर्त्यस्तेन दृष्टेन भूतले

ഈ ഭൂതലത്തിൽ അതിനെ ദർശിച്ച മർത്ത്യൻ ഒരിക്കലും അന്ധനായി, ബധിരനായി, മൂകനായി, രോഗിയായി അല്ലെങ്കിൽ ദരിദ്രനായി ജനിക്കുകയില്ല.

Verse 7

सुखसौभाग्यसंपन्नस्तदा भवति रूपवान् । सर्वकामसमृद्धात्मा मोदते दिवि देववत्

അപ്പോൾ അവൻ സുഖസൗഭാഗ്യസമ്പന്നനും രൂപവാനുമായിത്തീരും; സർവകാമസമൃദ്ധനായി സ്വർഗത്തിൽ ദേവനെപ്പോലെ ആനന്ദിക്കും.

Verse 8

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं राहुदैवतम् । श्रुत्वा तु मोहनिर्यातो नरो निष्कल्मषो भवेत्

ഹേ ദേവി! ഇങ്ങനെ നിനക്കു രാഹു-ദൈവതത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇതു ശ്രവിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ മോഹമൊഴിഞ്ഞ് നിഷ്കല്മഷനായി പാപരഹിതനാകും.

Verse 50

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये राह्वीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്ര-മാഹാത്മ്യ’ത്തിൽ ‘രാഹ്വീശ്വര-മാഹാത്മ്യ-വർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള അമ്പതാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.