Adhyaya 138
ഈ അധ്യായത്തിൽ ‘ഈശ്വര ഉവാച’ എന്ന ശൈവ വെളിപ്പെടുത്തൽ ശൈലിയിൽ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്തെ തൃണബിന്ദ്വീശ്വര തീർത്ഥത്തിന്റെ സ്ഥാനം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഇത് ‘അഞ്ച് ധനു’ അളവിന്റെ പരിധിക്കുള്ളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പുണ്യസ്ഥലമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അവിടെയുള്ള ശിവലിംഗത്തിന്റെ മഹിമയെ പ്രത്യേകമായി പാടുന്നു. തീർത്ഥത്തിന്റെ പാവനതയ്ക്ക് കാരണമായി ഋഷി തൃണബിന്ദുവിന്റെ തപശ്ചര്യയുടെ കഥ പറയുന്നു. അദ്ദേഹം വർഷങ്ങളോളം കഠിനതപം ചെയ്തു; മാസംതോറും കുശാഗ്രത്തിൽ നിന്നൊരു ജലബിന്ദു മാത്രം പാനം ചെയ്യുന്ന നിയമം പാലിച്ച് സംയമവും വിരക്തിയും ഭക്തിയും പ്രതിപാദിച്ചു. ഈശ്വരാരാധനയുടെ ഫലമായി ‘ശുഭ പ്രാഭാസിക ക്ഷേത്രത്തിൽ’ പരമസിദ്ധി ലഭിച്ചതായി പറഞ്ഞ്, ഈ അധ്യായം സ്ഥലമാഹാത്മ്യം, സ്ഥാപകകഥ, തപോഭക്തിയുടെ ധാർമ്മിക മാതൃക എന്നിവ സംക്ഷിപ്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पश्चिमे भागे धनुपां पञ्चके स्थितम् । तृणबिन्द्वीश्वरंनाम तीव्रभक्त्या प्रतिष्ठितम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതേ പ്രദേശത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് അഞ്ചു ധനുസ്സിന്റെ ദൂരത്തിൽ ‘തൃണബിന്ദ്വീശ്വര’ എന്ന നാമത്തിലുള്ള ദേവാലയം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അത് തീവ്രഭക്തിയാൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്।
Verse 2
कृत्वा महत्तपो देवि तृणबिंदुमु नीश्वरः । मासिमासि कुशाग्रेण जलबिंदुं निपीय वै
ഹേ ദേവി, മഹത്തായ തപസ്സു ചെയ്ത് മുനീശ്വരനായ തൃണബിന്ദു മാസംതോറും കുശാഗ്രത്തിൽ നിന്നൊരു ജലബിന്ദു മാത്രം കുടിച്ചുകൊണ്ട് തപിച്ചു।
Verse 3
संवत्सराण्यनेकानि एवमाराध्य चेश्वरम् । संप्राप्तं परमां सिद्धिं क्षेत्रे प्राभासिके शुभे
ഇങ്ങനെ അനേകം വർഷങ്ങൾ ഈശ്വരനെ ആരാധിച്ചാൽ, ഈ ശുഭമായ പ്രാഭാസക്ഷേത്രത്തിൽ പരമസിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു।
Verse 138
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये तृणबिंद्वीश्वरमाहात्म्य वर्णनंनामाष्टात्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ത്തിൽ ‘തൃണബിന്ദ്വീശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നൂറ്റിമുപ്പത്തെട്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।