Adhyaya 44

Verse 1

सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देन भाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांऽगिराः

സൂതൻ പറഞ്ഞു—ഈ സമഗ്ര പുരാണം പുരാതനകാലത്ത് സ്കന്ദൻ ബ്രഹ്മപുത്രനായ ഭൃഗുവിനോട് പ്രസ്താവിച്ചു; അവനിൽ നിന്നുതന്നെ അങ്ങിരസനും ഇതു ലഭിച്ചു।

Verse 2

ततश्च च्यवनः प्राप ऋचीकश्च ततो मुनिः । एवं परंपरा प्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि

അതിനുശേഷം ച്യവനൻ ഇതു ലഭിച്ചു; പിന്നെ മുനി ഋചീകൻ. ഇങ്ങനെ പരമ്പരയായി ഇത് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു।

Verse 3

स्कान्दं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापाद्विमुच्यते

ഈ സ്കന്ദപുരാണം ദിവ്യയൗവനനായ കുമാരൻ ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതാണ്. സജ്ജനങ്ങളുടെ മദ്ധ്യേ ഇത് ശ്രവിക്കുന്നവൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകുന്നു.

Verse 4

इदं पुराणमायुष्यं चतुर्वर्णसुखप्रदम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना

ഈ പുരാണം ആയുസ്സു വർധിപ്പിക്കുന്നതും നാലു വർണ്ണങ്ങൾക്കും സുഖ-ക്ഷേമം നൽകുന്നതുമാണ്. ഇവിടെ മഹാത്മാവായ ഷൺമുഖൻ (ഷഡാനനൻ) ഇതു രചിച്ച് നിയമമായി സ്ഥാപിച്ചു.

Verse 5

एवमेतत्समाख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः

ഇങ്ങനെ ഈ ആഖ്യാനം യഥാവിധി പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു. നിങ്ങളെല്ലാവർക്കും മംഗളം ഉണ്ടാകട്ടെ.

Verse 6

मण्डितं सप्तभिः खण्डैः स्कान्दं यः शृणुयान्नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्

ഏഴ് ഖണ്ഡങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട സ്കന്ദപുരാണം ശ്രവിക്കുന്നവന്റെ പുണ്യത്തിന്റെ അളവ് ആരാലും കണക്കാക്കാൻ കഴിയില്ല.

Verse 7

य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया

ഈ ‘ധർമ്മമാഹാത്മ്യം’ ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ഇതിലെ അക്ഷരങ്ങളുടെ എണ്ണത്തോളം കാലം സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ വസിക്കും.

Verse 8

यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते

മഴയുടെ ധാരകൾപോലെയും ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾപോലെയും ഗംഗയിലെ മണൽകണങ്ങൾപോലെയും എണ്ണാനാകാത്തതു പോലെ—ആ പുണ്യത്തിനും എണ്ണമില്ല।

Verse 9

यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियन्ति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य एतत्पठते नरः

ഭക്തിയോടെ എത്ര ദിവസങ്ങൾ കഴിയുമോ അത്രയും ഇത് ശ്രവിക്കുന്നവൻ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളിലും സിദ്ധി പ്രാപിക്കും; ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്നവനും സർവ്വകാര്യസഫലനാകും।

Verse 10

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्

പുത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പുത്രന്മാരെ ലഭിക്കും, ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ധനം ലഭിക്കും; ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കന്യക മനോഹരനായ ഭർത്താവിനെ പ്രാപിക്കും।

Verse 11

समागमं लभन्ते च बान्धवाश्च प्रवासिभिः । स्कान्दं पुराणं श्रुत्वा तु पुमानाप्नोति वाञ्छितम्

പ്രവാസത്തിലുള്ള ബന്ധുക്കളോടും സ്വജനങ്ങൾക്ക് പുനർമേളനം ലഭിക്കും; സ്കന്ദപുരാണം ശ്രവിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം പ്രാപിക്കും।

Verse 12

शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम्

ശ്രവിക്കുന്നവർക്കും പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്കും—ഇത് മനുഷ്യർക്കു സർവ്വകാമങ്ങളും നൽകുന്നു।

Verse 13

पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमायुश्च विन्दति । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति

ഈ പുണ്യപ്രദമായ പുരാണം ശ്രവിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ നിശ്ചയമായും ദീർഘായുസ്സ് നേടുന്നു. രാജാവ് ഭൂമിയെ ജയിക്കുകയും ശത്രുക്കളെയും അധീനപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 14

वेदविच्च भविद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात् । धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात्

ബ്രാഹ്മണൻ വേദവിദ്വാനാകുന്നു; ക്ഷത്രിയൻ രാജാധികാരം നേടുന്നു. വൈശ്യൻ ധനവും ധാന്യസമൃദ്ധിയും നേടുന്നു; ശൂദ്രൻ സുഖം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 15

अध्यायमेकं शृणुयाच्छ्लोकं श्लोकार्धमेव वा । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति

ഒരാൾ ഒരു അധ്യായമോ, ഒരു ശ്ലോകമോ, അല്ലെങ്കിൽ ശ്ലോകത്തിന്റെ പകുതിയോ ശ്രവിച്ചാലും—ശ്ലോകത്തിന്റെ ഒരു പാദം പോലും കേട്ടവൻ വിഷ്ണുലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 16

श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः

ഈ പുരാണം ശ്രവിച്ച ശേഷം അതിന്റെ വാചകനെ പൂജിക്കുന്നവൻ—ആ പ്രവർത്തിയാൽ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും രുദ്രനും തീർച്ചയായും പൂജിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 17

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्

ഗുരു ശിഷ്യനോട് ഒരു അക്ഷരം പോലും ഉപദേശിച്ചാൽ, ആ കടം തീർക്കാൻ ഭൂമിയിൽ കൊടുത്താൽ മതിയാകുന്ന സമ്പത്ത് ഒന്നുമില്ല; അതുകൊണ്ട് യഥാർത്ഥത്തിൽ കടമുക്തനാകാൻ കഴിയില്ല.

Verse 18

अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभू हिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्वकामिकैः

അതുകൊണ്ട് ശാസ്ത്രോപദേശകനായ വ്യാസമുനി വിധിപൂർവം പൂജ്യനാകുന്നു. ഗോ, ഭൂമി, സ്വർണം, വസ്ത്രാദി ദാനങ്ങളാലും സർവകാമതൃപ്തികരമായ ഭോജനങ്ങളാലും അദ്ദേഹത്തെ ആദരിക്കണം।

Verse 19

य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुत्तमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्

ഭക്തിയോടെ ഈ അനുത്തമ ശാസ്ത്രോപദേശം ശ്രവിച്ച് ഉപദേശകനെ പൂജിക്കുന്നവൻ ശൈവപദം—ശിവന്റെ പരമസ്ഥിതി—പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 20

पुराणश्र वणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्

പുരാണശ്രവണത്തിലൂടെ മാത്രം അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപം ശമിക്കുന്നു; സർവതീർത്ഥഫലവും ലഭിക്കുന്നു।

Verse 21

अमृतेनोदरस्थेन म्रियन्ते सर्वदेवताः । कण्ठस्थितविषेणापि यो जीवति स पातु वः

അമൃതം ഉദരത്തിൽ തന്നെ കുടുങ്ങിയാൽ സർവദേവതകളും മരിക്കും; എന്നാൽ കണ്ഠത്തിൽ വിഷം നിലകൊണ്ടിട്ടും ജീവിക്കുന്നവൻ—ആ നീലകണ്ഠ ശിവൻ നിങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ।

Verse 22

व्यास उवाच । इत्युक्त्वोपरते सूते शौनकादि महर्षयः । संपूज्य विधिवत्सूतं प्रशस्याथाभ्यनन्दयन्

വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—സൂതൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് നിർത്തിയപ്പോൾ, ശൗനകാദി മഹർഷിമാർ വിധിപൂർവം സൂതനെ പൂജിച്ചു, പ്രശംസിച്ചു, സന്തോഷത്തോടെ അംഗീകരിച്ചു।

Verse 23

ऋषय ऊचुः । कथितो भवता सर्गः प्रतिसर्गस्तथैव च । वंशानुवंशचरितं पुराणानामनुक्रमः

ഋഷികൾ പറഞ്ഞു—നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിയും പ്രതിസൃഷ്ടിയും, വംശ-ഉപവംശചരിതവും പുരാണങ്ങളുടെ ക്രമാനുസരണവും യഥാവിധി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 24

मन्वन्तरप्रमाणं च ब्रह्माण्डस्य च विस्तरः । ज्योतिश्चक्रस्वरूपं च यथावदनुवर्णितम्

നിങ്ങൾ മന്വന്തരങ്ങളുടെ പ്രമാണവും ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ വ്യാപ്തിയും, ജ്യോതിശ്ചക്രത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപവും യഥാവിധി വിവരിച്ചു।

Verse 25

धन्याः स्म कृतकृत्याः स्म वयं तव मुखाम्बुजात् । स्कान्दं महापुराण हि श्रुत्वा सूतातिहर्षिताः

ഞങ്ങൾ ധന്യർ, കൃതകൃത്യർ; നിങ്ങളുടെ മുഖകമലത്തിൽ നിന്ന് സ്കാന്ദ മഹാപുരാണം ശ്രവിച്ചതിനാൽ, ഹേ സൂത, ഞങ്ങൾ അത്യന്തം ആനന്ദിതരായി।

Verse 26

वयं महर्षयो विप्राः प्रदद्मोऽद्य तवाऽशिषः । व्यासशिष्य महाप्राज्ञ चिरं जीव सुखी भव

ഞങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണ മഹർഷികൾ ഇന്ന് നിനക്കാശീർവാദം നൽകുന്നു—ഹേ വ്യാസശിഷ്യാ, ഹേ മഹാപ്രാജ്ഞാ, ദീർഘായുസ്സോടെ സുഖിയായി ജീവിക്ക.

Verse 27

इति दत्त्वाऽशिषस्तस्मै दत्त्वा वासोविभूषणम् । विसृज्य लोमशं सूतं यज्ञकर्माण्यथाचरन्

ഇങ്ങനെ അവനു ആശീർവാദങ്ങളും വസ്ത്രാഭരണങ്ങളും നൽകി, അവർ ലോമഹർഷണ സൂതനെ ആദരത്തോടെ യാത്രയാക്കി; തുടർന്ന് യജ്ഞകർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു।

Verse 44

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये स्कन्दमहापुराणश्रवणपठनपुस्तकप्रदानपौराणिकव्यासपूजनमाहात्म्यवर्णनपूर्वकं समस्तस्कान्दमहा पुराणग्रन्थसमाप्त्युपसंहारसूतसत्कारवृत्तान्तवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിന്റെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകസംഹിതയിലെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ നാലാം വിഭാഗമായ ‘ദ്വാരകാമാഹാത്മ്യ’ത്തിൽ—സ്കന്ദമഹാപുരാണ ശ്രവണ-പഠന മഹിമ, ഗ്രന്ഥദാനം, പൗരാണിക വ്യാസപൂജ, കൂടാതെ സമസ്ത സ്കന്ദപുരാണത്തിന്റെ സമാപ്തി-ഉപസംഹാരംയും സൂതസത്കാരത്തിന്റെ വൃത്താന്തവും വർണ്ണിക്കുന്ന നാല്പത്തിനാലാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।