Adhyaya 38

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । द्वारकायाश्च माहात्म्यं शृणु पौत्र मयोदितम् । शृण्वतो गदतश्चापि मुक्तिः कृष्णाद्भवेद्ध्रुवम्

ശ്രീപ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു—ഹേ പൗത്രാ! ഞാൻ ഉച്ചരിക്കുന്ന ദ്വാരകയുടെ മഹാത്മ്യം കേൾക്കുക. ഇത് കേൾക്കുന്നവനും ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്നവനും ശ്രീകൃഷ്ണകൃപയാൽ നിശ്ചയമായി മോക്ഷം പ്രാപിക്കും।

Verse 2

पुत्रेण लोकाञ्जयति पौत्रेणानन्त्यमश्नुते । अथ पुत्रस्य पौत्रेण नाकमेवाधिरोहति

പുത്രനാൽ മനുഷ്യൻ ലോകങ്ങളെ ജയിക്കുന്നു; പൗത്രനാൽ അനന്തപദം പ്രാപിക്കുന്നു; പുത്രന്റെ പൗത്രനാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുതന്നെ आरोഹിക്കുന്നു.

Verse 3

यस्य पुत्रः शुचिर्दक्षः पूर्वे वयसि धार्मिकः । विष्णुभक्तिं च कुरुते तं पुत्रं कवयो विदुः

ആരുടെയോ പുത്രൻ ശുചിയും ദക്ഷനും ബാല്യത്തിൽ തന്നെ ധർമ്മനിഷ്ഠനും ആയി വിഷ്ണുഭക്തി ആചരിക്കുന്നുവോ—അവനെയേ കവികൾ സത്യമായ ‘പുത്രവാൻ’ എന്നു അറിയുന്നു.

Verse 4

हेमशृंगं रौप्यखुरं सवत्सं कांस्यदोहनम् । सवस्त्रं कपिलानां तु सहस्रं च दिनेदिने

സ്വർണ്ണശൃംഗങ്ങളും വെള്ളിഖുരങ്ങളും, കിടാക്കളോടുകൂടിയതും, കാംസ്യ ദോഹനപാത്രങ്ങളോടുകൂടിയതും, വസ്ത്രാവൃതവുമായ കപിലാ പശുക്കളുടെ ആയിരം—ദിനംപ്രതി (ദാനം).

Verse 5

दत्त्वा यत्फलमाप्नोति ब्राह्मणे वेदपारगे । तत्फलं स्नानमात्रेण गोमत्यां मधुभिद्दिने

വേദപാരംഗതനായ ബ്രാഹ്മണന് ദാനം നൽകി ലഭിക്കുന്ന ഫലം, അതേ ഫലം മധുഭിദ് (ശ്രീകൃഷ്ണൻ) ദിനത്തിൽ ഗോമതിയിൽ വെറും സ്നാനമാത്രത്താൽ ലഭിക്കുന്നു.

Verse 6

यस्त्वेकं भोजयेद्विप्रं द्वारकायां च संस्थितम् । सुभिक्षे भो द्विजश्रेष्ठाः फलं लक्षगुणं भवेत्

ദ്വാരകയിൽ വസിക്കുന്ന ഒരൊറ്റ ബ്രാഹ്മണനെയെങ്കിലും, ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, സുഖിക്ഷകാലത്ത് ഭോജനിപ്പിക്കുന്നവന് ഫലം ലക്ഷഗുണമാകും.

Verse 7

फलं लक्षगुणं प्रोक्तं दुर्भिक्षे कृष्णसन्निधौ । एवं धर्मानुसारेण दयाद्भिक्षां तु भिक्षुके

ദുര്ഭിക്ഷകാലത്ത് ശ്രീകൃഷ്ണസന്നിധിയിൽ ഇതിന്റെ ഫലം ലക്ഷഗുണമെന്നു പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ധർമ്മാനുസാരം കരുണയോടെ ഭിക്ഷുവിന് ഭിക്ഷ നൽകണം.

Verse 8

अपि नः स कुले कश्चिद्भविष्यति नरोत्तमः । यो यतीनो कलौ प्राप्ते पितॄनुद्दिश्य दास्यति

കലിയുഗം വന്നെത്തുമ്പോൾ നമ്മുടെ വംശത്തിൽ ആരെങ്കിലും നരോത്തമൻ ഉണ്ടാകുമോ? അവൻ പിതൃന്മാരെ ഉദ്ദേശിച്ച് യതികൾക്ക് ദാനം നൽകുമോ?

Verse 9

द्वारकायां विशे षेण सत्कृत्य कृष्णसन्निधौ । अन्नदानं यतीनां तु कौपीनाच्छादनानि च

വിശേഷമായി ദ്വാരകയിൽ, ശ്രീകൃഷ്ണസന്നിധിയിൽ അവരെ സത്കരിച്ച്, യതികൾക്ക് അന്നദാനം ചെയ്യണം; കൂടാതെ കൗപീനവും ആച്ഛാദനവസ്ത്രങ്ങളും നൽകണം.

Verse 10

नात्मनः क्रतुभिः स्विष्टैर्नास्ति तीर्थैः प्रयोजनम् । यत्र वा तत्र वा कार्य्यं यतीनां प्रीणनं सदा

സ്വന്തത്തിനായി നന്നായി ചെയ്ത യാഗങ്ങളോ തീർത്ഥയാത്രകളോ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആവശ്യമില്ല; എവിടെയായാലും എപ്പോഴും യതികളെ സന്തോഷിപ്പിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കണം.

Verse 11

श्वपचादयोऽपि ते धन्या ये गता द्वारकां पुरीम् । प्राप्य भागवतान्ये वै पितॄनुद्दिश्य पुत्रकाः

ശ്വപചന്മാർ മുതലായ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നവരും ദ്വാരകാപുരിയിൽ ചെന്നാൽ ധന്യരാണ്; കാരണം അവിടെ ഭാഗവതഭക്തരെ കണ്ടുമുട്ടി, അവരുടെ പുത്രന്മാർ പിതൃന്മാരെ ഉദ്ദേശിച്ച് അർപ്പണങ്ങൾ നടത്താൻ കഴിയും.

Verse 12

भक्त्या संपूजयिष्यंति वस्त्रैर्दानैश्च भूरिभिः

അവർ ഭക്തിയോടെ സമ്പൂർണ്ണമായി പൂജിച്ച്, വസ്ത്രങ്ങളും ധാരാളം ദാനങ്ങളും സമർപ്പിക്കും.

Verse 13

गयापिंडेन नास्माकं तृप्तिर्भवति तादृशी । यादृशी विष्णुभक्तानां सत्कारेणोप जायते

ഗയയിൽ പിണ്ഡദാനം ചെയ്താലും ഞങ്ങൾക്ക് അത്തരം തൃപ്തി ലഭിക്കില്ല; വിഷ്ണുഭക്തരെ സത്കരിക്കുന്നതിൽ നിന്നുള്ള തൃപ്തിയാണ് അതിലേറെ.

Verse 14

वैशाखे ये करिष्यंति द्वादशीं कृष्णसन्निधौ । कृष्णं संपूजयन्तश्च रात्रौ कुर्वंति जागरम्

വൈശാഖ മാസത്തിൽ കൃഷ്ണസന്നിധിയിൽ ദ്വാദശി വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച്, കൃഷ്ണനെ സമ്പൂർണ്ണമായി പൂജിച്ച്, രാത്രിയിൽ ജാഗരണം ചെയ്യുന്നവർ.

Verse 15

माहात्म्यं पठनीयं तु द्वारकासंभवं शुभम् । कृष्णस्य बालचरितं बालकृष्णादिदर्शनम्

ദ്വാരകാസംബന്ധമായ ശുഭമായ മഹാത്മ്യം നിർബന്ധമായി പാരായണം ചെയ്യണം; കൂടാതെ കൃഷ്ണന്റെ ബാലചരിതവും ബാലകൃഷ്ണാദി ദർശനകഥകളും.

Verse 16

क्रीडनं गोकुलस्यैव क्रीडा गोपीजनस्य च । कृष्णावतारकर्माणि श्रोतव्यानि पुनःपुनः

ഗോകുലത്തിന്റെ കളികളും ഗോപീജനത്തിന്റെ കളികളും—കൃഷ്ണാവതാരത്തിലെ കർമ്മങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ശ്രവിക്കേണ്ടവയാണ്.

Verse 17

रुक्मशृंगीं रौप्यखुरीं मुक्तालांगूलभूषिताम् । सवत्सां ब्राह्मणे दत्त्वा होमार्थं चाहिताग्नये

സ്വർണ്ണശൃംഗങ്ങളും വെള്ളിഖുരങ്ങളും മുത്തുകളാൽ അലങ്കരിച്ച വാലുമുള്ള കിടാവോടുകൂടിയ പശുവിനെ ഹോമാർത്ഥമായി ആഹിതാഗ്നി ബ്രാഹ്മണന് ദാനം ചെയ്താൽ മഹാപുണ്യം ലഭിക്കുന്നു।

Verse 18

निमिषस्पर्शनांशेन फलं कृष्णस्य जागरे । यत्किंचित्कुरुते पापं कोटिजन्मसु मानवः । कृष्णस्य जागरे रात्रौ दहते नात्र संशयः

കൃഷ്ണജാഗരണ രാത്രിയിൽ നിമിഷമാത്രം ജാഗരിച്ചാലും മഹാഫലം ലഭിക്കുന്നു। മനുഷ്യൻ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത ഏതൊരു പാപവും കൃഷ്ണജാഗരണ രാത്രിയിൽ ദഹിച്ചുപോകുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല।

Verse 19

पठेद्भागवतं रात्रौ पुराणं दयितं हरेः । यावत्सूर्य्यकृताऽलोको यावच्चन्द्रकृता निशा

രാത്രിയിൽ ഹരിക്ക് പ്രിയമായ ഭാഗവതപുരാണം പാരായണം ചെയ്യണം; സൂര്യപ്രകാശം നിലനിൽക്കുന്നത്രയും ചന്ദ്രപ്രകാശമുള്ള രാത്രി നിലനിൽക്കുന്നത്രയും ഇടവിടാതെ പാരായണം തുടരണം।

Verse 20

यावत्ससागरा पृथ्वी यावच्च कुलपर्वताः । तावत्कालं वसेत्स्वर्गे नान्यथा मम भाषितम्

സമുദ്രങ്ങളോടുകൂടിയ ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നത്രയും, പർവതനിരകൾ നിലനിൽക്കുന്നത്രയും, അത്രകാലം അവൻ സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും—ഇത് എന്റെ വാക്ക്; മറ്റെങ്ങനെ അല്ല।

Verse 21

आस्फोटयंति पितरः प्रहर्षंति पितामहाः । एवं तं स्वसुतं दृष्ट्वा शृण्वानं कृष्णसंभवम्

കൃഷ്ണസംബന്ധമായ പവിത്രാഖ്യാനം ശ്രവിക്കുന്ന സ്വന്തം വംശജനായ പുത്രനെ കണ്ടാൽ പിതൃകൾ ആനന്ദത്തോടെ കൈയടിക്കുന്നു; പിതാമഹന്മാർ പരമഹർഷത്തോടെ ഉല്ലസിക്കുന്നു।

Verse 22

द्वारकायाश्च माहात्म्यं यत्र नो जागरे पठेत् । तन्म्लेच्छसदृशं स्थानमपवित्रं परित्यजेत्

ജാഗരണസമയത്ത് ദ്വാരകാ-മാഹാത്മ്യം പാരായണം ചെയ്യപ്പെടാത്തിടം മ്ലേച്ഛസദൃശവും അപവിത്രവും ആകുന്നു; അത്തരം സ്ഥലം ഉപേക്ഷിക്കണം।

Verse 23

शालिग्रामशिला नैव यत्र भागवता न हि । त्यजेत्तीर्थं महापुण्यं पुण्यमायतनं त्यजेत्

ശാലിഗ്രാമശിലയും ഇല്ല, ഭാഗവത ഭക്തരും ഇല്ലാത്തിടത്ത് ‘മഹാപുണ്യ തീർത്ഥം’ എന്നു പറയപ്പെടുന്നതും ത്യജിക്കണം; ആ പുണ്യായതനം ഉപേക്ഷിക്കണം।

Verse 24

त्यजेद्गुह्यं तथाऽरण्यं यत्र न द्वादशीव्रतम्

ദ്വാദശീ-വ്രതം ആചരിക്കപ്പെടാത്തിടത്ത്, രഹസ്യസ്ഥലമായാലും കാടായാലും—അതും ഉപേക്ഷിക്കണം।

Verse 25

सुदेशोऽपि भवेन्निंद्यो यत्र नो वैष्णवा व्रतम् । कुदेशोऽपि भवेत्पुण्यो यत्र भागवताः कलौ

വൈഷ്ണവ-വ്രതാചരണം ഇല്ലാത്തിടത്ത് നല്ല ദേശവും നിന്ദ്യമായി മാറുന്നു; കലിയുഗത്തിൽ ഭാഗവത ഭക്തർ ഉള്ളിടത്ത് ദുഷ്ടദേശവും പുണ്യമയമാകുന്നു।

Verse 26

संकीर्णयोनयः पूता ये भक्ता मधुसूदने । म्लेच्छतुल्याः कुलीनास्ते ये न भक्ता जनार्दने

മധുസൂദനനിൽ ഭക്തിയുള്ളവർ മിശ്രജന്മക്കാരായാലും ശുദ്ധരാകുന്നു; എന്നാൽ ജനാർദനനിൽ ഭക്തിയില്ലാത്തവർ കുലീനരായാലും മ്ലേച്ഛസമാനരാണ്।

Verse 27

रथारूढं प्रकुर्वंति ये कृष्णं मधुमाधवे । मुक्तिं प्रयांति ते सर्वे कुलकोटिसमन्विताः

മധുമാധവനായ ശ്രീകൃഷ്ണനെ രഥാരൂഢനാക്കി വിധിപൂർവ്വം അലങ്കരിച്ച് ആരാധിക്കുന്നവർ, കുലത്തിലെ കോടികളോടുകൂടി മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 28

देवकीनन्दनस्यार्थे रथं कारापयन्ति ये । कल्पांतं विष्णुलोके ते वसन्ति पितृभिः सह

ദേവകീനന്ദനായ ശ്രീകൃഷ്ണനുവേണ്ടി രഥം നിർമ്മിപ്പിക്കുന്നവർ, പിതൃകളോടുകൂടെ കല്പാന്തം വരെ വിഷ്ണുലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നു।

Verse 29

द्वारकायास्तु माहात्म्यं श्रावयेद्यः कलौ नृणाम् । भावमुत्पादयेद्यो वै लभेत्क्रतुशतंफलम्

കലിയുഗത്തിൽ ആരെങ്കിലും ജനങ്ങൾക്ക് ദ്വാരകാമാഹാത്മ്യം ശ്രവിപ്പിക്കുകയും സത്യമായി ഭക്തിഭാവം ഉണർത്തുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ നൂറ് യാഗങ്ങളുടെ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 30

यो नार्चयति पापिष्ठो देवमन्यत्र गच्छति । कोटिजन्मार्जितं पुण्यं हरते रुक्मिणीपतिः

ദേവനെ ആരാധിക്കാത്ത പാപിഷ്ഠൻ മറ്റിടത്തേക്ക് പോകുന്നുവെങ്കിൽ, അവന്റെ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പുണ്യം രുക്മിണീപതി ശ്രീകൃഷ്ണൻ അപഹരിക്കുന്നു।

Verse 31

शंखोद्धारसमुद्भूतां नित्यं देहे बिभर्त्ति हि । मृत्तिकां दैत्यराजेन्द्र शृणु वक्ष्यामि यत्फलम्

ശംഖോദ്ധാരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച പവിത്ര മൃതിക അവൻ നിത്യം ദേഹത്തിൽ ധരിക്കുന്നു; ഹേ ദൈത്യരാജേന്ദ്ര, കേൾക്കുക—അതിന്റെ ഫലം ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 32

यो ददाति यतीनां च वैष्णवानां प्रयच्छति । स्वर्णभारशतं पुण्ड्रं नित्यं प्राप्नोति मानवः

യതിമാർക്കും വൈഷ്ണവർക്കും ദാനം അർപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ നിത്യവും നൂറു സ്വർണ്ണഭാരത്തുല്യമായ പുണ്യവും പുണ്ഡ്രചിഹ്നത്തിന്റെ പാവിത്ര്യവും പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 33

गृहे यस्य सदा तिष्ठेच्छंखोद्धारस्य मृत्तिका । नित्य क्रियाकृतंपुण्यं लभेत्कोटिगुणं बले

ആരുടെ വീട്ടിൽ ശംഖോദ്ധാരത്തിന്റെ മൃത്തിക എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുമോ, അവരുടെ നിത്യകർമ്മജന്യ പുണ്യം ശക്തിയിൽ കോടിഗുണം വർധിക്കുന്നു।

Verse 34

यस्य पुण्ड्रं ललाटे तु गोपीचंदनसंज्ञकम् । न जहाति गृहं तस्य लक्ष्मीः कृष्णप्रिया द्विजाः

ഹേ ദ്വിജന്മാരേ, ആരുടെ നെറ്റിയിൽ ‘ഗോപീചന്ദനം’ എന്ന പുണ്ഡ്രം ഉണ്ടോ, അവരുടെ ഗൃഹത്തെ കൃഷ്ണപ്രിയയായ ലക്ഷ്മി ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല।

Verse 35

न ग्रहो बाधते तस्य नोरगो न च राक्षसः । पिशाचा न च कूष्मांडा न च प्रेता न जंभकाः

അവനെ ഒരു ഗ്രഹബാധയും പീഡിപ്പിക്കുകയില്ല; പാമ്പും അല്ല, രാക്ഷസനും അല്ല; പിശാചുകളും അല്ല, കൂഷ്മാണ്ഡങ്ങളും അല്ല, പ്രേതങ്ങളും അല്ല, ജംഭകരും അല്ല।

Verse 36

नाग्निचौरभयं तस्य दरीणां चैव बन्धनम् । विद्युदुल्काभयं चैव न चोत्पातसमुद्भवम्

അവന് അഗ്നിഭയം ഇല്ല, കള്ളഭയവും ഇല്ല; പാറപ്പിളർപ്പുകളിലോ ഗുഹകളിലോ ബന്ധനഭയം ഇല്ല; മിന്നലിന്റെയോ ഉൽക്കയുടെയോ ഭയം ഇല്ല; അപശകുനജന്യ ദുരന്തവും ഇല്ല।

Verse 37

नारिष्टं नापशकुनं दुर्निमित्तादिकं च यत् । सत्कृते विष्णुभक्ते च शालिग्रामशिलार्चने

വിഷ്ണുഭക്തനെ സത്കരിക്കുകയും ശാലിഗ്രാമശിലയെ വിധിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്ത് അരിഷ്ടവും ഇല്ല, അപശകുനവും ഇല്ല, യാതൊരു ദുർനിമിത്തവും സംഭവിക്കുകയില്ല।

Verse 38

पीते पादोदके विप्रा नैवेद्यस्यापि भक्षणे । तुलसीसन्निधौ विष्णोर्विलयावसरे कृते

ഹേ വിപ്രന്മാരേ! ഭഗവാന്റെ പാദോദകം (ചരണാമൃതം) പാനം ചെയ്ത് നൈവേദ്യവും ഭുജിച്ച്, തുളസിയുടെ സന്നിധിയിൽ വിഷ്ണുപൂജ നിർവഹിച്ചാൽ, പ്രളയസമയത്തിലും വിഷ്ണുവിൽ തന്നെ ശരണം ലഭിക്കുന്നു।

Verse 39

पुरा देवेन कथितं शृणु पात्रं वदाम्यहम् । प्रिया भागवता येषां तेषां दासोऽस्म्यहं सदा

പൂർവ്വം ദേവൻ അരുളിച്ചെയ്തത് കേൾക്കുക; യഥാർത്ഥ യോഗ്യപാത്രൻ ആരെന്നു ഞാൻ പറയുന്നു. ആര്ക്ക് ഭാഗവതഭക്തർ പ്രിയരാണോ, അവരുടെ ദാസനാണ് ഞാൻ എപ്പോഴും।

Verse 40

विहाय मथुरां काशीमवन्तीं सर्वपापहाम् । मायां कांचीमयोध्यां च संप्राप्ते च कलौ युगे

കലിയുഗം വന്നെത്തുമ്പോൾ, മഥുര, കാശി, സർവ്വപാപഹരിയായ അവന്തി, കൂടാതെ മായാ (ഹരിദ്വാർ), കാഞ്ചി, അയോധ്യ എന്നിവയെ ഒറ്റവശം വെച്ച്—

Verse 41

वसाम्यहं द्वारकायां सर्वसेनासमावृतः । तीर्थव्रतैर्यज्ञदानै रुद्राद्यैर्मुनिचारणैः

ഞാൻ ദ്വാരകയിൽ വസിക്കുന്നു, എന്റെ സമസ്ത ദിവ്യസേനകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി—തീർത്ഥങ്ങളും വ്രതങ്ങളും, യജ്ഞങ്ങളും ദാനങ്ങളും, കൂടാതെ രുദ്രാദി ദേവന്മാർ, മുനിമാർ, ചാരണന്മാർ എന്നിവരോടൊപ്പം।

Verse 42

श्रद्धात्यागेन भक्त्या वा यस्तोषयितुमिच्छति । गत्वा द्वारवतीं रम्यां द्रष्टव्योऽहं कलौ युगे

ശ്രദ്ധാപൂർവമായ ത്യാഗത്തിലൂടെയോ ഭക്തിയിലൂടെയോ എന്നെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ മനോഹരമായ ദ്വാരവതിയിൽ ചെന്നു, കലിയുഗത്തിൽ അവിടെ തന്നേ എന്റെ ദർശനം പ്രാപിക്കണം.

Verse 43

त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि मया शुद्धानि भूरिशः । विन्यस्तानि च गोमत्यां चक्रतीर्थेऽतिपावने

ത്രിലോകങ്ങളിലെ ഏതു തീർത്ഥങ്ങളെയെല്ലാം ഞാൻ സമൃദ്ധമായി ശുദ്ധീകരിച്ചുവോ, അവയെല്ലാം ഗോമതിയിൽ അതിപാവനമായ ചക്രതീർത്ഥത്തിൽ നിക്ഷേപിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 44

दिनेनैकेन गोमत्यां चक्रतीर्थे कलौ युगे । त्रैलोक्यसंभवैस्तीर्थैः स्नातो भवति मानवः

കലിയുഗത്തിൽ ഗോമതിയിലെ ചക്രതീർത്ഥത്തിൽ ഒരു ദിവസം മാത്രം കഴിയുന്നതാൽ, മനുഷ്യൻ ത്രിലോകങ്ങളിൽ നിന്നുയർന്ന എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്തതുപോലെ ആകുന്നു.

Verse 45

कोटिपापविनिर्मुक्तो मत्समं वसते नरः । मम लोके न संदेहः कुलकोटिसमन्वितः

കോടിക്കണക്കിന് പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായ ആ മനുഷ്യൻ എന്നോടു സമമായി വസിക്കുന്നു; സംശയമില്ലാതെ എന്റെ ലോകത്തിൽ തന്റെ കുലകോടികളോടുകൂടി പാർക്കും.

Verse 46

नापराधकृतैः पापैर्लिप्तः स्यादु त्कटैः कृतैः । शतजन्मायुतानीह लक्ष्मीर्न च्यवते गृहात्

അപരാധങ്ങളാൽ ചെയ്ത അതിഘോര പാപങ്ങളും അവനെ ലിപ്തനാക്കുകയില്ല; ഇവിടെ അവന്റെ ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് ലക്ഷ്മീ ശതസഹസ്ര ജന്മങ്ങളോളം പോലും വിട്ടുപോകുകയില്ല.