Adhyaya 26

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । प्रह्लादं सर्वधर्मज्ञं वेदशास्त्रार्थपारगम् । वैष्णवागमतत्त्वज्ञं भगवद्भक्तितत्परम्

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—പ്രഹ്ലാദനെ ഞാൻ വർണ്ണിക്കുന്നു; അവൻ സർവ്വധർമ്മജ്ഞൻ, വേദശാസ്ത്രാർത്ഥപാരഗൻ, വൈഷ്ണവാഗമതത്ത്വജ്ഞൻ, ഭഗവദ്ഭക്തിയിൽ പൂർണ്ണമായി തത്പരൻ.

Verse 2

सुखासीनं महाप्राज्ञमृषयो द्रष्टुमागताः । सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञाः स्वधर्मप्रतिपालकाः

സുഖാസീനനായിരുന്ന ആ മഹാപ്രാജ്ഞനെ ദർശിക്കുവാൻ ഋഷിമാർ വന്നു—അവർ സർവ്വശാസ്ത്രാർത്ഥതത്ത്വജ്ഞരും സ്വധർമ്മം ദൃഢമായി പാലിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । विना ज्ञानाद्विना ध्यानाद्विना चेन्द्रियनिग्रहात् । अनायासेन येनैतत्प्राप्यते परमं पदम्

ഋഷികൾ പറഞ്ഞു—ജ്ഞാനം കൂടാതെ, ധ്യാനം കൂടാതെ, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം കൂടാതെ പോലും—ഏതു മാർഗ്ഗത്താൽ ഈ പരമപദം അനായാസം പ്രാപ്യമാകുന്നു?

Verse 4

संक्षेपात्कथय स्नेहाद्दृष्टादृष्टफलोदयम् । धर्मान्मनुजशार्दूल ब्रूहि सर्वानशेषतः

സ്നേഹത്തോടെ സംക്ഷേപമായി പറയുക—ധർമ്മത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന ദൃഷ്ടവും അദൃഷ്ടവും ആയ ഫലങ്ങളുടെ ഉദയം. ഹേ മനുജശാർദൂല, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അവശേഷമില്ലാതെ വിശദീകരിക്കൂ.

Verse 5

इत्युक्तोऽसौ महाभागो नारायणपरायणः । कथयामास संक्षेपात्सर्वलोकहितोद्यतः

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ മഹാഭാഗൻ, നാരായണപരായണൻ, സർവ്വലോകഹിതത്തിനായി ഉദ്യതനായി സംക്ഷേപമായി വിവരണം ആരംഭിച്ചു.

Verse 6

श्रीप्रह्लाद उवाच । श्रूयतामभिधास्यामि गुह्याद्गुह्यतरं महत् । यस्य संश्रवणादेव सर्वपापक्षयो भवेत्

ശ്രീ പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു—ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുക; രഹസ്യങ്ങളിൽ പോലും അത്യന്തം ഗൂഢമായ മഹാരഹസ്യം ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കും; അതിന്റെ ശ്രവണമാത്രത്തിൽ തന്നെ സർവ്വപാപക്ഷയം സംഭവിക്കും.

Verse 7

अष्टादशपुराणानां सारात्सारतरं च यत् । तदहं कथयिष्यामि भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

അഷ്ടാദശ പുരാണങ്ങളുടെ സാരത്തിലും അതിസാരമായതു ഞാൻ വിവരിക്കും; അത് ഭുക്തിയും മുക്തിയും—ഇരുവിധ ഫലവും നൽകുന്നതാണ്.

Verse 8

सुखासीनं महादेवं जगतः कारणं परम् । पप्रच्छ षण्मुखो भक्त्या सर्वलोकहितोद्यतः

സുഖാസീനനായി ഇരുന്ന, ജഗത്തിന്റെ പരമകാരണമാകുന്ന മഹാദേവനോട്, സർവ്വലോകഹിതത്തിനായി ഉത്സുകനായ ഷൺമുഖൻ (സ്കന്ദൻ) ഭക്തിയോടെ ചോദിച്ചു.

Verse 9

स्कन्द उवाच । भगवन्सर्वलोकानां दुःखसंसारभेषजम् । कथयस्व प्रसादेन सुखोपायं विमुक्तये

സ്കന്ദൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഭഗവൻ! പ്രസാദത്തോടെ സർവ്വലോകങ്ങളുടെ ദുഃഖസംസാരത്തിന് ഔഷധം പറഞ്ഞുതരുക; വിമുക്തിക്കുള്ള എളുപ്പവഴിയും ഉപദേശിക്കണം.

Verse 10

ईश्वर उवाच । चतुर्विधं तु यत्पापं कोटिजन्मार्जितं कलौ । जागरे वैष्णवं शास्त्रं वाचयित्वा व्यपोहति

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു—കലിയുഗത്തിൽ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച ചതുര്വിധ പാപം, ജാഗരണസമയത്ത് വൈഷ്ണവശാസ്ത്രം വായിപ്പിച്ചാൽ അകറ്റപ്പെടുന്നു.

Verse 11

वैष्णवस्य तु शास्त्रस्य यो वक्ता जागरे हरेः । मद्भक्तं तं विजानीयाद्विपन्नस्त्वन्यथा भवेत्

ഹരിജാഗരണസമയത്ത് വൈഷ്ണവശാസ്ത്രം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നവനെ എന്റെ ഭക്തനെന്നു അറിയുക; അല്ലെങ്കിൽ അവൻ ദുരിതത്തിലേക്ക് വീഴും.

Verse 12

हरिजागरणं कार्यं मद्भक्तेन विजानता । अन्यथा पापिनो ज्ञेया ये द्विषन्ति जनार्द्दनम्

എന്റെ വിവേകമുള്ള ഭക്തൻ ഹരിജാഗരണം നിർബന്ധമായി ആചരിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ ജനാർദ്ദനനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവർ പാപികളെന്നു അറിയുക.

Verse 13

जागरं ये च कुर्वंति गायंति हरिवासरे । अग्निष्टोमफलं तेषां निमिषार्द्धेन षण्मुख

ഹേ ഷൺമുഖാ! ഹരിദിവസത്തിൽ ജാഗരണം പാലിച്ച് ഗാനം ചെയ്യുന്നവർ അർദ്ധനിമിഷത്തിൽ തന്നെ അഗ്നിഷ്ടോമയാഗഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 14

जागरे पश्यतां विष्णोर्मुखं रात्रौ मुहुर्मुहुः । येषां हृष्यंति रोमाणि रात्रौ जागरणे हरेः । कुलानि दिवि तावंति वसंति हरिसन्निधौ

ഹരിജാഗരണത്തിൽ രാത്രിയിലുടനീളം വീണ്ടും വീണ്ടും വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖം ദർശിച്ച്, ആനന്ദത്തിൽ രോമാഞ്ചം ഉണ്ടാകുന്നവരുടെ അത്രയും വംശങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഉയർന്ന് ഹരിസന്നിധിയിൽ വസിക്കും.

Verse 15

यमस्य पथि निर्मुक्ता जनाः पापशतैर्वृताः । गीतशास्त्रविनोदेन द्वादशीजागरान्विताः

നൂറുകണക്കിന് പാപങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവരായാലും, ദ്വാദശീജാഗരണം പാലിച്ച് ഭക്തിഗാനവും ശാസ്ത്രപാരായണവും ആസ്വദിക്കുന്നവർ യമപഥത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും.

Verse 16

सुप्रभाता निशा तेषां धन्याः सुकृतिनो नराः । प्राणात्ययेन मुह्यंति यैः कृतं जागरं हरेः

അവർക്കു ആ രാത്രി അത്യന്തം ശുഭപ്രഭാതമയമാണ്; അവർ ധന്യരും പുണ്യവാന്മാരുമാണ്. ഹരിയുടെ ജാഗരണം ചെയ്തവർ പ്രാണാന്തസമയത്ത് മോഹത്തിലാകുകയില്ല.

Verse 17

पुत्रिणस्ते नरा लोके धनिनः ख्यातपौरुषाः । येषां वंशोद्भवाः पुत्राः कुर्वंति हरिजागरम्

ലോകത്തിൽ അവർ പുത്രവാന്മാരും ധനവാന്മാരും പരാക്രമപ്രസിദ്ധരുമാണ്—അവരുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാർ ഹരിയുടെ ജാഗരണം അനുഷ്ഠിക്കുന്നതിനാൽ.

Verse 18

इष्टं मखैः कृतं दानं दत्तं पिंडं गयाशिरे । स्नातं नित्यं प्रयागे तु यैः कृतं जागरं हरेः

ഹരിയുടെ ജാഗരണം ചെയ്തവർക്ക് യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്തതുപോലെയും, ദാനം നൽകിയതുപോലെയും, ഗയാശിരത്തിൽ പിണ്ഡദാനം ചെയ്തതുപോലെയും, പ്രയാഗത്തിൽ നിത്യസ്നാനം ചെയ്തതുപോലെയും ഫലം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 19

दयिता विष्णुभक्ताश्च नित्यं मम षडानन । कुर्वंति वासरं विष्णोर्यस्माज्जागरणं हितम्

ഹേ ഷഡാനന! വിഷ്ണുഭക്തരായ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവർ നിത്യവും വിഷ്ണുവിന്റെ പുണ്യദിനം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു; കാരണം ജാഗരണം ഹിതകരമാണ്.

Verse 20

श्रुत्वा हर्षं न चाप्नोति जागरं न करोति यः । प्रकटीकरोति तन्नूनं जनन्या दुर्विचेष्टितम्

ഇത് കേട്ടിട്ടും ഹർഷം ലഭിക്കാതെ ജാഗരണം ചെയ്യാത്തവൻ, നിശ്ചയമായും ജനനിയുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു—അഥവാ തന്റെ നീചസ്വഭാവം പ്രകടമാക്കുന്നു.

Verse 21

संप्राप्य वासरं विष्णोर्न येषां जागरो हरेः । व्यर्थं गतं च तत्पुण्यं तेषां वर्षशतोद्भवम्

വിഷ്ണുവിന്റെ പുണ്യദിനം ലഭിച്ചിട്ടും ഹരിയുടെ ജാഗരണം ആചരിക്കാത്തവരുടെ നൂറുവർഷം സമ്പാദിച്ച പുണ്യം വ്യർത്ഥമാകുന്നു।

Verse 22

पुत्रो वा पुत्रपुत्रो वा दौहित्रो दुहिताऽपि वा । करिष्यति कुलेऽस्माकं कलौ जागरणं हरेः

മകനായാലും, കൊച്ചുമകനായാലും, മകളുടെ മകനായാലും, മകളായാലും—കലിയുഗത്തിൽ നമ്മുടെ വംശത്തിൽ ആരെങ്കിലും ഹരിയുടെ ജാഗരണം ആചരിച്ചാൽ നമ്മുടെ കുലം ധന്യമാകും।

Verse 23

पात्यमानाः प्रजल्पंति पितरो यमकिंकरैः । मुक्तिर्भविष्यत्यस्माकं नरकाज्जागरे कृते

യമന്റെ ദൂതന്മാർ വലിച്ചിഴയ്ക്കുമ്പോൾ പിതൃകൾ വിലപിച്ച് പറയുന്നു—“(ഹരിയുടെ) ജാഗരണം നടന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും।”

Verse 24

नान्यथा जायतेऽस्माकं मुक्तिर्यज्ञशतैरपि । विना जागरणेनैव नरलोकात्कथंचन । तस्माज्जागरणं कार्यं पितॄणां हितमिच्छता

നൂറുകണക്കിന് യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്താലും ഞങ്ങളുടെ മോക്ഷം മറ്റെങ്ങനെക്കും ഉണ്ടാകില്ല. ജാഗരണം ഇല്ലാതെ മനുഷ്യലോകത്തിൽ നിന്ന് യാതൊരു വിധത്തിലും രക്ഷയില്ല. അതിനാൽ പിതൃഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ജാഗരണം നിർബന്ധമായി ചെയ്യണം।

Verse 25

भक्तिर्भागवतानां च गोविंदस्यापि कीर्तनम् । न देहग्रहणं तस्मात्पुनर्लोके भविष्यति

ഭഗവാന്റെ ഭക്തർക്കു ഭക്തിയും ഗോവിന്ദന്റെ കീർത്തനവും ഉണ്ടാകുന്നു; അതിനാൽ അവർക്ക് വീണ്ടും ഈ ലോകത്തിൽ ദേഹധാരണം (പുനർജന്മം) ഉണ്ടാകില്ല।

Verse 26

जागरं कुरुते यश्च संगमे विजयादिने । पुनर्द्देहप्रजननं दग्धं तेनाऽत्मना स्वयम्

പുണ്യസംഗമത്തിൽ വിജയദിനത്തിൽ ജാഗരണം ചെയ്യുന്നവന്റെ, ആ പുണ്യകർമ്മം കൊണ്ടുതന്നെ വീണ്ടും ദേഹധാരണമെന്ന ജനനം ദഗ്ധമാകുന്നു।

Verse 27

त्रिस्पृशा वासरं येन कृतं जागरणान्वितम् । केशवस्य शरीरे तु स लीनो नात्र संशयः

ജാഗരണത്തോടുകൂടി ത്രിസ്പൃശാ ദിനം ആചരിക്കുന്നവൻ കേശവന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ ലീനനാകുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല।

Verse 28

उन्मीलिनी कृता येन रात्रौ जागरणान्विता । प्रभवंति न पापानि स्थूलसूक्ष्माणि तस्य तु

രാത്രിയിൽ ജാഗരണത്തോടുകൂടി ഉന്മീലിനി ആചരിക്കുന്നവന് സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവും ആയ പാപങ്ങൾ ഉദ്ഭവിക്കുകയില്ല।

Verse 29

सतालवाद्यसंयुक्तं संगीतं जागरं हरेः । यः कारयति देवस्य द्वादश्यां दानसंयुतम्

ദ്വാദശിയിൽ ദാനത്തോടുകൂടി, താള-വാദ്യങ്ങളോടു ചേർന്ന ഭക്തിഗാനത്തോടെ ഹരിയുടെ ജാഗരണം നടത്തിക്കുന്നവൻ।

Verse 30

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि महाभागवतस्य हि । तिलप्रस्थहस्रं तु सहिरण्यं द्विजातये । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति ह्ययने रविसंक्रमे

ആ മഹാഭാഗവതന്റെ പുണ്യം ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു: അയനകാലത്തും രവി-സംക്രമണത്തിലും, ഒരു ദ്വിജനു സ്വർണ്ണത്തോടുകൂടി എള്ളിന്റെ ആയിരം പ്രസ്ഥം ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം ഏതോ, അതേ ഫലം അവനു ലഭിക്കുന്നു।

Verse 31

हेमभारशतं नित्यं सवत्सं कपिलायुतम् । प्रेक्षणीयप्रदानेन तत्फलं प्राप्नुयात्कलौ

കലിയുഗത്തിൽ ‘പ്രേക്ഷണീയ’ ദാനം ചെയ്താൽ, വത്സസഹിതമായ ആയിരം കപിലാ പശുക്കളെയും നൂറു ഭാര സ്വർണ്ണവും ദാനം ചെയ്തതിനു തുല്യമായ ഫലം മനുഷ്യൻ പ്രാപിക്കും.

Verse 32

यः पुनर्वासरे पुत्र दिव्यैरृषिकृतैः स्तवैः । तोषयेत्पद्मनाभं वै वैदिकैर्विष्णुसामभिः

മകനേ! ആ ദിവസത്തിൽ ഋഷികൾ രചിച്ച ദിവ്യസ്തവങ്ങളാൽ—അഥവാ വൈദിക വിഷ്ണുസാമങ്ങളും മന്ത്രങ്ങളുംകൊണ്ട്—പദ്മനാഭനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ സത്യമായും ഭഗവാനെ പ്രസന്നനാക്കുന്നു.

Verse 33

ऋग्यजुःसामसम्भूतैवैष्णवैश्चैव पुत्रक । संस्कृतैः प्राकृतैः स्तोत्रैरन्यैश्च विविधैस्तथा

പ്രിയപുത്രാ! ഋഗ്, യജുസ്, സാമ പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ നിന്നുയർന്ന വൈഷ്ണവ സ്തോത്രങ്ങളാലും, സംസ്കൃതത്തിലോ ജനഭാഷയിലോ രചിച്ച മറ്റു പലവിധ സ്തുതികളാലും അവനെ സ്തുതിക്കാം.

Verse 34

प्रीतिं करोति देवेशो द्वादश्यां जागरे स्थितः । शृणु पुण्यं समासेन यद्गीतं ब्रह्मणा मम

ദ്വാദശിയിൽ രാത്രിജാഗരണത്തിൽ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ ദേവേശൻ പ്രസന്നനാകുന്നു. ബ്രഹ്മാവ് എനിക്കു പാടി പറഞ്ഞ പുണ്യഫലം സംക്ഷേപമായി കേൾക്കുക.

Verse 35

त्रिःसप्तकृत्वो धरणीं त्रिगुणीकृत्य षण्मुख । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं प्राप्नुयान्नरः

ഓ ഷൺമുഖാ! ഭൂമിയെ ത്രിഗുണമാക്കി ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രാവശ്യം ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ നേടുന്ന ഫലം, ഈ വ്രതാചരണത്തിലൂടെയും അതേപോലെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 36

गवां शतसहस्रेण सवत्सेनापि यत्फलम् । तत्फलं प्राप्नुयान्मर्त्त्यः स्तोत्रैर्यस्तोषयेद्धरिम्

കിടാവോടുകൂടി ഒരു ലക്ഷം പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യഫലം ഏതോ, അതേ ഫലം സ്തോത്രങ്ങളാൽ ഹരിയെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്ന മർത്ത്യൻ പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 37

वैदिकी दशगुणा प्रीतिर्यामेनैकेन जागरे । एवं फलानुसारेण कार्य्यं जागरणं हरेः

ജാഗരണത്തിൽ ഒരു യാമം (പ്രഹരം) മാത്രം ചെയ്താലും വൈദികസ്തുതിജന്യമായ പ്രീതി പത്തിരട്ടിയാകും; അതിനാൽ ആഗ്രഹഫലാനുസാരം ഹരിയുടെ ജാഗരണം ചെയ്യണം।

Verse 38

यः पुनः पठते रात्रौ गीतां नामसहस्रकम् । द्वादश्यां पुरतो विष्णोर्वेष्णवानां समीपतः

ദ്വാദശിയുടെ രാത്രിയിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ, വൈഷ്ണവരുടെ സമീപത്ത് ഗീതയും നാമസഹസ്രവും പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ വിശേഷ പുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 39

पुण्यं भागवतं स्कांदपुराणं दयितं हरेः । माधुरं बालचरितं गोपीनां चरितं तथा

പുണ്യമായ ഭാഗവതം, ഹരിക്ക് പ്രിയമായ സ്കാന്ദപുരാണം, മധുരമായ ബാലലീലാചരിതം, ഗോപിമാരുടെ ചരിതവും—ഇവയെല്ലാം (ജാഗരണത്തിൽ) പാരായണം ചെയ്യേണ്ടവയാണ്।

Verse 40

एतान्पठति रात्रौ यः पूजयित्वा तु केशवम् । न वेद्म्यहं फलं वत्स यदि ज्ञास्यति केशवः

കേശവനെ പൂജിച്ചതിന് ശേഷം രാത്രിയിൽ ഇവ പാരായണം ചെയ്യുന്നവന്റെ ഫലം—വത്സാ—ഞാൻ അളക്കാൻ അറിയില്ല; അത് കേശവൻ മാത്രമേ അറിയൂ।

Verse 41

दीपं प्रज्वालयेद्रात्रौ यः स्तवैर्हरिजागरे । न चास्तं गच्छते तस्य पुण्यं कल्पशतैरपि

ആര്‍ രാത്രിയില്‍ ഹരിജാഗരണത്തില്‍ സ്തുതികളോടെ ദീപം തെളിയിക്കുന്നുവോ, അവന്റെ പുണ്യം നൂറുകണക്കിന് കല്പങ്ങളിലുമെങ്കിലും ക്ഷയിക്കുകയില്ല.

Verse 42

मंजरीसहितैः पत्रैस्तुलसीसम्भवैर्हरिम् । जागरे पूजयेद्भक्त्या नास्ति तस्य पुनर्भवः

ആര്‍ ജാഗരണത്തില്‍ ഭക്തിയോടെ മഞ്ജരിയോടുകൂടിയ തുളസിയിലകളാല്‍ ഹരിയെ പൂജിക്കുന്നുവോ, അവന് പുനര്‍ജന്മമില്ല.

Verse 43

स्नानं विलेपनं पूजा धूपं दीपं च संस्तवम् । नैवेद्यं च सतांबूलं जागरे दत्तमक्षयम्

സ്നാനം, ലേപനം, പൂജ, ധൂപം, ദീപം, സ്തുതി, നൈവേദ്യം, ഉത്തമ താംബൂലം—ജാഗരണത്തില്‍ അര്‍പ്പിച്ചതെല്ലാം അക്ഷയഫലപ്രദം.

Verse 44

ध्यातुमिच्छति षड्वक्त्रं यो मां भक्तिपरायणः । स करोतु महाभक्त्या द्वादश्यां जागरं हरेः

ഭക്തിപരായണനായി എന്നെ ഷഡ്വക്ത്രൻ (ഷഡാനനൻ) ആയി ധ്യാനിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, ദ്വാദശിയിൽ മഹാഭക്തിയോടെ ഹരിയുടെ ജാഗരണം ആചരിക്കട്ടെ.

Verse 45

वासरे वासुदेवस्य सर्वे देवाः सवासवाः । देहमाश्रित्य तिष्ठंति ये प्रकुर्वंति जागरम्

വാസുദേവന്റെ പുണ്യദിനത്തില്‍ ജാഗരണം ചെയ്യുന്നവരുടെ ദേഹത്തെ ആശ്രയിച്ച്, ഇന്ദ്രനോടുകൂടി എല്ലാ ദേവന്മാരും അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 46

जागरेवासुदेवस्य महाभारतकीर्तनम् । ये कुर्वंति गतिं यांति योगिनां ते न संशयः

വാസുദേവന്റെ ജാഗരണത്തിൽ മഹാഭാരതം കീർത്തിച്ച് പ്രസംഗിക്കുന്നവർ യോഗികളുടെ ഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല।

Verse 47

चरितं रामदेवस्य ये वधं रावणस्य च । पठंति जागरे विष्णोस्ते यांति परमां गतिम

വിഷ്ണുവിന്റെ ജാഗരണത്തിൽ ശ്രീരാമദേവന്റെ ചരിതവും രാവണവധവും പാരായണം ചെയ്യുന്നവർ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 49

अधीत्य चतुरो वेदान्कृत्वा चैवार्चनं हरेः । स्नात्वा च सर्वतीर्थेषु जागरे तत्फलं हरेः

നാല് വേദങ്ങൾ അധ്യയനം, ഹരിയുടെ അർച്ചന, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും സ്നാനം—ഇവയുടെ ഫലം തന്നെയാണ് ഹരിയുടെ ജാഗരണത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്നത്।

Verse 50

धान्यशैलसहस्रैस्तु तुलापुरुषको टिभिः । यत्फलं मुनिभिः प्रोक्तं तत्फलं जागरे हरेः

ആയിരം ധാന്യശൈലങ്ങളും കോടി തുലാപുരുഷ ദാനങ്ങളും നൽകുന്നതിലൂടെ മുനികൾ പറഞ്ഞ പുണ്യഫലം—അതേ ഫലം ഹരിയുടെ ജാഗരണത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്നു।

Verse 51

कन्याकोटिप्रदानं च स्वर्णभारशतं तथा । दत्तं रत्नायुतशतं यैः कृतो जागरो हरेः

ഹരിയുടെ ജാഗരണം ചെയ്തവർക്ക്, കോടി കന്യാദാനം, നൂറ് സ്വർണഭാരം, അയുത-ശത രത്നദാനം നൽകിയതുപോലെ ഫലം ലഭിക്കുന്നു।

Verse 52

अष्टादशपुराणैस्तु पठितैर्यत्फलं भवेत् । तत्फलं शतसाहस्रं कृते जागरणे हरेः

അഷ്ടാദശ പുരാണങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യഫലം, ഹരിയുടെ ജാഗരണം ചെയ്താൽ അതിന്റെ ലക്ഷഗുണം ലഭിക്കുന്നു।

Verse 53

मन्वादि पठतां शास्त्रं यत्फलं हि द्विजन्मनः । अधिकं फलमाप्नोति कुर्वाणो जागरं हरेः

മന്വാദി ശാസ്ത്രങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്താൽ ദ്വിജന്മാർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തേക്കാൾ അധികം ഫലം ഹരിയുടെ ജാഗരണം ചെയ്യുന്നവൻ നേടുന്നു।

Verse 54

दुर्भिक्षे चान्नदातॄणां पुंसां भवति यत्फलम् । संन्यासिनां सहस्रैस्तु यत्फलं भोजितैः कलौ । फलं तत्समवाप्नोति कुर्वतां जागरं हरेः

ദുര്ഭിക്ഷത്തിൽ അന്നദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും, കലിയുഗത്തിൽ ആയിരം സന്ന്യാസികളെ ഭോജിപ്പിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും—അവയെല്ലാം ഹരിയുടെ ജാഗരണം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്നു।