Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
यस्य मध्यगतो नित्यं स्वयमेव महेश्वरः । महाकालस्वरूपेण स तिष्ठति द्विजोत्तमाः
yasya madhyagato nityaṃ svayameva maheśvaraḥ | mahākālasvarūpeṇa sa tiṣṭhati dvijottamāḥ
ഹേ ദ്വിജോത്തമന്മാരേ! അതിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ സ്വയം മഹേശ്വരൻ നിത്യവും വിരാജിക്കുന്നു; മഹാകാലസ്വരൂപത്തിൽ അവിടെയവൻ പ്രതിഷ്ഠിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു।
Sūta (continuing description)
Tirtha: Ujjayinī—Mahākāla-sthāna
Type: kshetra
Listener: dvijottamāḥ (addressed)
Scene: At the city’s center stands Mahākāla: a powerful Śiva presence, timeless and still, with the sense of time itself gathered into a sanctum.
FAQs
A tīrtha becomes supremely efficacious when it is understood as the living presence of Śiva—here, as Mahākāla.
Ujjayinī, where Śiva is said to abide in the form of Mahākāla.
None explicitly; the verse establishes the theological basis for later worship and pilgrimage merit.