Adhyaya 43

Verse 1

। मेनकोवाच । अन्यास्ता नायिका विप्र यासां धर्मस्त्वयोदितः । स्वेच्छाचारविहारिण्यो वयं वेश्या दिवौकसाम्

മേനക പറഞ്ഞു—ഹേ വിപ്രാ, നീ പറഞ്ഞ ധർമ്മമുള്ള ആ നായികമാർ വേറെയാണ്; ഞങ്ങൾ സ്വേച്ഛാനുസാരിണികൾ, ദിവൗകസുകളുടെ വേശ്യകളാണ്.

Verse 2

स त्वं वद महाभाग कस्माद्देशात्समागतः । मम चित्तहरो वापि तीर्थे धर्मिष्ठसंश्रये

അതുകൊണ്ട് ഹേ മഹാഭാഗ, പറയുക—നീ ഏത് ദേശത്തിൽ നിന്നാണ് വന്നത്? ധർമ്മിഷ്ഠരുടെ ആശ്രയമായ ഈ തീർത്ഥത്തിൽ എന്റെ ചിത്തം നീ എന്തുകൊണ്ട് കവർന്നു?

Verse 3

त्वां दृष्ट्वाहं महाभाग कामदेव समाकृतिम् । पुलकांचितसर्वांगी कामबाणप्रपीडिता

ഹേ മഹാഭാഗ, കാമദേവസദൃശമായ നിന്റെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ സർവ്വാംഗവും പുളകിതയായി; കാമബാണങ്ങളാൽ പീഡിതയായി.

Verse 4

तस्माद्भजस्व मां रक्तां नो चेद्यास्यामि संक्षयम् । कामबाणप्रदग्धा वै पुरोऽपि तव तापस । ततः स्त्रीवधपापेन लिप्यसे त्वं न संशयः

അതിനാൽ, അനുരക്തയായ എന്നെ സ്വീകരിക്കുക, അല്ലാത്തപക്ഷം ഞാൻ നശിച്ചുപോകും. ഹേ തപസ്വീ, കാമദേവന്റെ അമ്പുകളാൽ വെന്തുരുകി അങ്ങയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചുതന്നെ ഞാൻ മരിക്കും, അപ്പോൾ നിസ്സംശയം അങ്ങ് സ്ത്രീഹത്യാപാപത്താൽ കളങ്കപ്പെടും.

Verse 5

तापस उवाच । वयं व्रतधराः सुभ्रु ब्रह्मचर्यपरायणाः । मूर्खाः कामविधौ भद्रे निरताः शिवशासने

തപസ്വി പറഞ്ഞു: ഹേ സുന്ദരീ, ഞങ്ങൾ വ്രതധാരികളും ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കുന്നവരുമാണ്. ഭദ്രേ, കാമകാര്യങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ അജ്ഞരാണ്, ശിവന്റെ ശാസനത്തിൽ മാത്രം മുഴുകിയിരിക്കുന്നവരാണ്.

Verse 6

सर्वेषां व्रतिनां मूलं ब्रह्मचर्यमुदाहृतम् । विशेषाच्छिवभक्तानामेवं भूयो विधास्यसि

എല്ലാ വ്രതങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനം ബ്രഹ്മചര്യമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചും ശിവഭക്തർക്ക്. അതിനാൽ നീ വീണ്ടും ഇപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കരുത്.

Verse 7

अपि वर्षशतं साग्रं यत्तपः कुरुते व्रती । सकृत्स्त्रीसंगमान्नाशं याति पाशुपतस्य च

ഒരു വ്രതധാരി നൂറുവർഷത്തിലധികം തപസ്സ് ചെയ്താലും, ഒരിക്കൽ സ്ത്രീസംഗം നടത്തിയാൽ അവന്റെ തപസ്സും പാശുപതവ്രതവും നശിച്ചുപോകുന്നു.

Verse 8

मां च पाशुपतं लुब्धा कस्मात्त्वं भीरु भाषसे । ईदृक्पापतमं कर्म गर्हितं शिवशासने

ഹേ ഭീരു, അത്യാഗ്രഹത്താൽ എന്നെപ്പോലൊരു പാശുപതനോട് നീ എന്തിനാണ് ഇപ്രകാരം സംസാരിക്കുന്നത്? ഇത്തരത്തിലുള്ള കൊടുംപാപം ശിവശാസനത്തിൽ നിന്ദ്യമാണ്.

Verse 9

यः स्त्रीं भजति पापात्मा वृथा पाशुपतव्रती । सोऽतीतान्दश चाधाय पुरुषान्नरके पचेत्

വൃഥാ പാശുപതവ്രതിയെന്നു നടിച്ച് സ്ത്രീസംഗം ചെയ്യുന്ന പാപാത്മാവ്, മറ്റുപത്ത് പേരെയും അധഃപാതത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ച് നരകത്തിൽ ദഹിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 10

आस्तां तावत्समा संगं संस्पर्शं च वरानने । संभाषमपि पापाय स्त्रीभिः पाशुपतस्य च

ഹേ സുന്ദരമുഖീ, ദീർഘസംഗവും സ്പർശവും വിട്ടേക്കുക; പാശുപതാനുഷ്ഠാനം ചെയ്യുന്നവന് സ്ത്രീകളോടുള്ള സംഭാഷണവും പാപഹേതുവാകുന്നു।

Verse 11

तस्माद् द्रुततरं गच्छ स्थानादस्माद्वरांगने । यत्रावाप्स्यसि चाभीष्टं तत्र त्वं गन्तुमर्हसि

അതുകൊണ്ട്, ഹേ സുന്ദരാംഗിനീ, ഈ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് അതിവേഗം പുറപ്പെടുക. നിനക്ക് അഭീഷ്ടം ലഭിക്കുന്നിടത്തേക്കാണ് നീ പോകേണ്ടത്।