Adhyaya 138

Verse 1

ऋषय ऊचुः । किं कृतं धर्मराजेन तपोध्यानादिकं च यत् । मांडव्यशापनाशाय तदस्माकं प्रकीर्तय

ഋഷികൾ പറഞ്ഞു—മാണ്ടവ്യന്റെ ശാപനാശത്തിനായി ധർമ്മരാജൻ ഏതു തപസ്സ്, ധ്യാനം മുതലായവ ചെയ്തു? അത് ഞങ്ങൾക്ക് വിവരിക്കൂ।

Verse 2

सूत उवाच । मांडव्य शापमासाद्य धर्मराजः सुदुःखितः । तपस्तेपे द्विजश्रेष्ठास्तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थितः

സൂതൻ പറഞ്ഞു—മാണ്ടവ്യന്റെ ശാപം ഏറ്റുവാങ്ങി ധർമ്മരാജൻ അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി. ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവൻ ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്നെ നിലകൊണ്ട് തപസ്സു ചെയ്തു।

Verse 3

प्रासादं देवदेवस्य संविधाय कपर्दिनः । अव्यग्रं पूजयामास पुष्पधूपानुलेपनैः

ദേവദേവനായ കപർദി (ശിവൻ)ക്കായി ഒരു പ്രാസാദ-മന്ദിരം ഒരുക്കി, അവൻ അവ്യഗ്രചിത്തത്തോടെ പുഷ്പം, ധൂപം, അനുലേപനം എന്നിവകൊണ്ട് പൂജ ചെയ്തു।

Verse 4

ततः कालेन महता तुष्टस्तस्य महेश्वरः । प्रोवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्व यदीप्सितम्

അനന്തരം ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ അവനിൽ പ്രസന്നനായി അരുളിച്ചെയ്തു—“ഞാൻ വരദാതാവാണ്; നിനക്കിഷ്ടമുള്ള വരം അപേക്ഷിക്ക.”

Verse 5

धर्मराज उवाच । अहं देव पुरा शप्तो मांडव्येन महात्मना । स्वधर्मे वर्तमानोऽपि सर्वदोषविवर्जितः

ധർമ്മരാജൻ പറഞ്ഞു—“ഹേ ദേവാ! പൂർവ്വം മഹാത്മാവ് മാണ്ഡവ്യൻ എന്നെ ശപിച്ചു; ഞാൻ സ്വധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നിട്ടും സർവ്വദോഷവിവർജിതനായിരുന്നു.”

Verse 6

कुपितेन च तेनोक्तं शूद्रयोनौ भविष्यसि

അവൻ കോപത്തോടെ എന്നോടു പറഞ്ഞു—“നീ ശൂദ്രയോനിയിൽ ജനിക്കും.”

Verse 7

तत्रापि च महद्दुःखं ज्ञातिनाशसमुद्रवम् । मच्छापजनितं सद्यो जातिजं समवाप्स्यसि

“അവിടെയും ബന്ധുനാശത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന മഹാദുഃഖം നീ അനുഭവിക്കും; എന്റെ ശാപത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച, ജന്മജന്യമായ ആ പീഡ നിനക്കു ഉടൻ ലഭിക്കും.”

Verse 8

तस्मात्त्राहि सुरश्रेष्ठ तस्या योनेः सकाशतः । कथं चैतद्विधो भूत्वा तस्यां जन्म करोम्यहम्

“അതുകൊണ്ട്, ഹേ സുരശ്രേഷ്ഠാ! ആ യോനിയിൽ നിന്നു എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ. ഞാൻ ഇങ്ങനെയിരിക്കെ, ആ അവസ്ഥയിൽ ജന്മം എങ്ങനെ എടുക്കും?”

Verse 9

तत्रापि च महदुःखं ज्ञातिनाशसमुद्भवम् । एतदर्थे सुरश्रेष्ठ मया चाराधितो भवान्

ആ ജന്മത്തിലും ബന്ധുക്കളുടെ നാശത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന മഹാദുഃഖം ഉണ്ടാകും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഹേ ദേവശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ ഭക്തിയോടെ നിങ്ങളെ ആരാധിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 10

श्रीभगवानुवाच । न तस्य सन्मुनेर्वाक्यं शक्यते कर्तुमन्यथा । तस्माच्छूद्रोऽपि भूत्वा त्वं न संतानमवाप्स्यसि

ശ്രീഭഗവാൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ആ സന്മുനിയുടെ വാക്ക് മറ്റെങ്ങനെ ആക്കാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ നീ ശൂദ്രനായാലും സന്താനം ലഭിക്കുകയില്ല।

Verse 11

ज्ञातिक्षयं प्रदृष्ट्वापि नैव दुःखमवाप्स्यसि । यतो निषिध्यमानापि न करिष्यंति ते वचः

ബന്ധുക്കളുടെ നാശം കണ്ടാലും നീ ദുഃഖത്തിലാകുകയില്ല; കാരണം വിലക്കിയാലും അവർ നിന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കുകയില്ല।

Verse 12

एतस्मात्कारणाच्चित्ते न ते दुःखं भविष्यति । ज्ञातिजं धर्मराजैतत्सत्यमेव मयोदितम्

ഈ കാരണത്താൽ നിന്റെ ചിത്തത്തിൽ ദുഃഖം ഉണ്ടാകുകയില്ല. ഹേ ധർമ്മരാജാ, ഇത് ബന്ധുജനിതമായ ദുഃഖമാണ്—ഞാൻ സത്യമേ പറഞ്ഞു।

Verse 13

स्थित्वा वर्षशतं प्राज्ञ त्वं शूद्रो धर्मवत्सलः । उपदेशान्बहून्दत्त्वा ज्ञातिभ्यो हितकाम्यया । अपि श्रद्धा विहीनेषु पापात्मसु सदैव हि

ഹേ പ്രാജ്ഞാ, നീ ശൂദ്രനായാലും ധർമ്മസ്നേഹിയായി നൂറുവർഷം ജീവിക്കും. അവരുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് ബന്ധുക്കൾക്ക് അനേകം ഉപദേശങ്ങൾ നൽകും; അവർ എപ്പോഴും പാപാത്മാക്കളും ശ്രദ്ധാവിഹീനരുമായിരുന്നാലും।

Verse 14

ततो वर्षशते पूर्णे ब्रह्मद्वारेण केवलम् । आत्मानं सम्यगुत्सृज्य मोक्षमेव प्रयास्यसि

അപ്പോൾ നൂറു വർഷം പൂർത്തിയായാൽ, ബ്രഹ്മദ്വാരത്തിലൂടെയേ നീ യഥാവിധി ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച് മോക്ഷത്തെയേ പ്രാപിക്കും।

Verse 15

एवमुक्त्वा स भगवान्गतश्चादर्शनं ततः । धर्मराजोऽपि तं शापं भेजे मांडव्यसंभवम्

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ തുടർന്ന് ദൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് അദൃശ്യമാക്കി അന്തർധാനം ചെയ്തു. ധർമ്മരാജനും മാണ്ഡവ്യനിൽ നിന്നുയർന്ന ആ ശാപം അനുഭവിച്ചു।

Verse 16

तदा विदुररूपेण ह्यवतीर्य धरातले । मांडव्यस्य वचः सत्यं स चकार महामतिः

അപ്പോൾ ആ മഹാമതി വിദുരരൂപത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച്, മാണ്ഡവ്യന്റെ വാക്ക് സത്യമാക്കി.

Verse 17

जातो भगवता साक्षाद्व्यासेनामिततेजसा । पाराशर्येण विप्रेण दासीगर्भसमुद्भवः

അവൻ സാക്ഷാൽ ഭഗവാനാൽ തന്നെ, അപാരതേജസ്സുള്ള വ്യാസൻ—പരാശരപുത്രനായ ബ്രാഹ്മണൻ—ദാസിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചു।

Verse 18

एतद्वः सर्वमाख्यातं धर्मराजसमुद्भवम् । आख्यानं यदहं पृष्टः सर्वपातकनाशनम्

ധർമ്മരാജന്റെ അവതാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ മുഴുവൻ വൃത്താന്തവും ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു—എന്നോട് ചോദിക്കപ്പെട്ട ആ ആഖ്യാനം സർവ്വപാപനാശകമാണ്।

Verse 138

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहरस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धर्मराजेश्वरोत्पत्तिवर्णनंनामाष्टात्रिंशदुत्तरशततमोअध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിലെ ഷഷ്ഠ നാഗരഖണ്ഡത്തിലെ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ “ധർമ്മരാജേശ്വരോത്പത്തി-വർണ്ണനം” എന്ന നൂറ്റിമുപ്പത്തെട്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.