Adhyaya 79
ഈ അധ്യായത്തിൽ ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ രാജശ്രോതാവിനെ ഉപദേശിക്കുന്നു: ദധിസ്കന്ദവും മധുസ്കന്ദവും എന്ന രണ്ട് തീർത്ഥങ്ങൾ അത്യന്തം പ്രശസ്തവും പാപക്ഷയകരവുമാണ്. साधകൻ അവിടെ ചെന്നു സ്നാനം ചെയ്ത് ശ്രദ്ധയോടെ ദാനധർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കണമെന്ന് ക്രമമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ദധിസ്കന്ദ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനാനന്തരം ദ്വിജനു ദധി (തൈര്) ദാനം ചെയ്യാനുള്ള വിധിയുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഫലമായി അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ രോഗം, ജരാസംബന്ധമായ പീഡ, ശോകം, അസൂയ എന്നിവയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുകയും ദീർഘകാലം “ശുദ്ധ” വംശത്തിൽ ജന്മം തുടരുമെന്നും പറയുന്നു. മധുസ്കന്ദ തീർത്ഥത്തിൽ തേൻ കലർത്തിയ എള്ള് ദാനം ചെയ്യുകയും, വേറെയും തേൻ കലർന്ന പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്താൽ അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ യമലോകദർശനം ഒഴിവാകുകയും, പുത്രപൗത്ര-പ്രപൗത്രപര്യന്തം സമൃദ്ധി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ഫലശ്രുതി പറയുന്നു. അവസാനത്തിൽ തൈര് കലർന്ന പിണ്ഡവിധിയും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, സ്നാനത്തിനു ശേഷം ദക്ഷിണമുഖമായി നിന്ന് കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണമെന്ന് നടപടിയും പറയുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ പിതാവ്, പിതാമഹൻ, പ്രപിതാമഹൻ എന്നിവർ പന്ത്രണ്ട് വർഷം തൃപ്തരാകുന്നു എന്ന പിതൃകർമ്മഫലം വ്യക്തമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
। श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थद्वयमनुत्तमम् । दधिस्कन्दं मधुस्कन्दं सर्वपापक्षयंकरम्
ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജേന്ദ്രാ! തുടർന്ന് നീ ദധിസ്കന്ദം, മധുസ്കന്ദം എന്ന രണ്ടു അനുത്തമ തീർത്ഥങ്ങളിലേക്കു പോകുക; അവ രണ്ടും സകല പാപങ്ങളെയും ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നവയാണ്.
Verse 2
दधिस्कन्दे नरः स्नात्वा यस्तु दद्याद्द्विजे दधि । उपतिष्ठेत्ततस्तस्य सप्तजन्मनि भारत
ദധിസ്കന്ദ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ആരെങ്കിലും ദ്വിജന് (ബ്രാഹ്മണന്) ദധി ദാനം ചെയ്താൽ, ഹേ ഭാരത, അവന് ഏഴ് ജന്മങ്ങളോളം സമൃദ്ധിയും ശുഭാശ്രയവും അനുഗമിക്കും।
Verse 3
न व्याधिर्न जरा तस्य न शोको नैव मत्सरः । दशचन्द्रशतं यावज्जायते विमले कुले
അവന് രോഗമില്ല, ജരയില്ല, ശോകമില്ല, മത്സരവും ഇല്ല; ദശചന്ദ്രശതം (ആയിരം മാസം) വരെ അവൻ വിമലവും ശ്രേഷ്ഠവുമായ കുലത്തിൽ ജനിക്കുന്നു।
Verse 4
मधुस्कन्देऽपि मधुना मिश्रितान्यस्तिलान्ददेत् । नासौ वैवस्वतं देवं पश्येद्वै जन्मसप्ततिम्
മധുസ്കന്ദത്തിൽ തേൻ ചേർത്ത തിലം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, എഴുപത് ജന്മങ്ങളോളം വൈവസ്വത ദേവൻ (യമൻ)നെ ദർശിക്കുകയില്ല।
Verse 5
मधुना सह सम्मिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्य पौत्रप्रपौत्रेभ्यो दारिद्र्यं नैव जायते
തേൻ ചേർത്ത പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നവന്റെ പൗത്ര-പ്രപൗത്രന്മാർക്കു ദാരിദ്ര്യം ഒരിക്കലും ഉദിക്കുകയില്ല।
Verse 6
दधिभिः सह संमिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा विधिवद्दक्षिणामुखः
ദധി ചേർത്ത പിണ്ഡം അർപ്പിക്കുന്നവൻ—ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, വിധിപ്രകാരം കർമ്മം ചെയ്യുമ്പോൾ ദക്ഷിണമുഖനായിരിക്കണം।
Verse 7
पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । द्वादशाब्दानि तुष्यन्ति नात्र कार्या विचारणा
പിതാവും പിതാമഹനും പ്രപിതാമഹനും—ഈ മൂന്നുപേരും പന്ത്രണ്ടു വർഷം തൃപ്തരാകുന്നു; ഇതിൽ സംശയമോ വിചാരണമോ വേണ്ട।