Adhyaya 68

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । धनदस्य तु तत्तीर्थं ततो गच्छेद्युधिष्ठिर । नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापक्षयंकरम्

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ! തുടർന്ന് ധനദൻ (കുബേരൻ) എന്നവന്റെ ആ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകുക; നർമദയുടെ തെക്കൻ തീരത്തിലുള്ള അത് സർവ്വപാപക്ഷയകരമാണ്.

Verse 2

सर्वतीर्थफलं तत्र प्राप्यते नात्र संशयः । चैत्रमासत्रयोदश्यां शुक्लपक्षे जितेन्द्रियः

അവിടെ സർവ്വതീർത്ഥഫലം ലഭിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ ത്രയോദശിയിൽ, ഇന്ദ്രിയസംയമത്തോടെ,

Verse 3

उपोष्य परया भक्त्या रात्रौ कुर्वीत जागरम् । पञ्चामृतेन राजेन्द्र स्नापयेद्धनदं बुधः

പരമഭക്തിയോടെ ഉപവസിച്ച് രാത്രിയിൽ ജാഗരണം ചെയ്യണം. ഹേ രാജേന്ദ്രാ! ബുദ്ധിമാൻ ഭക്തൻ പഞ്ചാമൃതംകൊണ്ട് ധനദൻ (കുബേരൻ)നെ സ്നാപിപ്പിക്കണം.

Verse 4

दीपं घृतेन दातव्यं गीतं वाद्यं च कारयेत् । प्रभाते पूजयेद्विप्रानात्मनः श्रेय इच्छति

നെയ്യ് നിറച്ച ദീപം അർപ്പിക്കണം; ഗീതവും വാദ്യനാദവും ഒരുക്കണം. സ്വന്തം പരമശ്രേയസ് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പ്രഭാതത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരെ പൂജിക്കണം.

Verse 5

प्रतिग्रहसमर्थांश्च विद्यासिद्धान्तवादिनः । श्रौतस्मार्तक्रियायुक्तान् परदारपराङ्मुखान्

—ദാനം സ്വീകരിക്കാൻ യോഗ്യരായും, വിദ്യയും സിദ്ധാന്തവും ഉപദേശിക്കുന്നവരായും, ശ്രൗത-സ്മാർത്ത കർമങ്ങളിൽ നിയുക്തരായും, പരസ്ത്രീവിഷയത്തിൽ വിമുഖരായും ഉള്ള ബ്രാഹ്മണരെ (പൂജിക്കണം)।

Verse 6

पूजयेद्गोहिरण्येन वस्त्रोपानहभोजनैः । छत्रशय्याप्रदानेन सर्वपापक्षयो भवेत्

ഗോവും സ്വർണ്ണവും, വസ്ത്രം, പാദുക, ഭോജനം എന്നിവ അർപ്പിച്ച് പൂജിക്കണം. കുടയും ശയ്യയും ദാനം ചെയ്താൽ സർവ്വപാപക്ഷയം സംഭവിക്കും.

Verse 7

त्रिजन्मजनितं पापं वरदस्य प्रभावतः । स्वर्गदं दुर्विनीतानां विनीतानां च मोक्षदम्

വരദ (തീർത്ഥം/ദേവത)യുടെ പ്രഭാവത്താൽ മൂന്ന് ജന്മങ്ങളിൽ സഞ്ചിതമായ പാപം ക്ഷയിക്കുന്നു. ഇത് ദുർവിനീതർക്കു സ്വർഗവും വിനീതർക്കു മോക്ഷവും നൽകുന്നു.

Verse 8

अन्नदं च दरिद्राणां भवेज्जन्मनिजन्मनि । कुलीनत्वं दुःखहानिः स्वभावाजायते नरे

ദരിദ്രർക്കു ഇത് ജന്മംജന്മമായി അന്നദാതാവാകുന്നു. മനുഷ്യനിൽ കുലീനത (സദാചാരം)യും ദുഃഖഹാനിയും സ്വഭാവതഃ തന്നെ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു.

Verse 9

व्याधिध्वंसो भवेत्तेषां नर्मदोदकसेवनात् । धनदस्य तु यस्तीर्थे विद्यादानं प्रयच्छति

നർമദാജലം സേവിക്കുന്നതാൽ അവരുടെ രോഗങ്ങൾ നശിക്കുന്നു. ധനദാ തീർത്ഥത്തിൽ വിദ്യാദാനം നൽകുന്നവൻ—

Verse 10

स याति भास्करे लोके सर्वव्याधिविवर्जिते । देवद्रोणीं च तत्रैव स्वशक्त्या पाण्डुनन्दन

അവൻ എല്ലാ രോഗങ്ങളുമില്ലാത്ത ഭാസ്കരലോകത്തിലേക്കു പോകുന്നു. അവിടെ തന്നേ, തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, ഹേ പാണ്ഡുനന്ദന, ദേവദ്രോണിയും പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 11

ये प्रकुर्वन्ति भूयिष्ठां रेवाया दक्षिणे तटे । ते यान्ति शांकरे लोके सर्वदुःखविवर्जिते

രേവയുടെ തെക്കൻ തീരത്ത് ഈ കർമ്മങ്ങൾ അധികമായി ചെയ്യുന്നവർ, എല്ലാ ദുഃഖവും ഇല്ലാത്ത ശാങ്കരലോകത്തിലേക്കു പോകുന്നു.

Verse 68

। अध्याय

അധ്യായം സമാപ്തം.