Adhyaya 66

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र मातृतीर्थमनुत्तमम् । सङ्गमस्य समीपस्थं नर्मदादक्षिणे तटे

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ രാജേന്ദ്രാ, തുടർന്ന് സംഗമത്തിനടുത്ത് നർമദയുടെ തെക്കൻ തീരത്തിലുള്ള അനുത്തമ മാതൃതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം।

Verse 2

मातरस्तत्र राजेन्द्र संजाता नर्मदातटे । उमार्धनारिर्देवेशो व्यालयज्ञोपवीतधृक्

ഹേ രാജേന്ദ്രാ, അവിടെ നർമദാതീരത്ത് മാതൃദേവിമാർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവിടെയേ ദേവേശൻ—ഉമാ അർധനാരിയായ ശിവൻ—സർപ്പമയ യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചു വിരാജിക്കുന്നു।

Verse 3

उवाच योगिनीवृन्दं कष्टंकष्टमहो हर । अजेयाः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादान्महेश्वर

അവൻ യോഗിനീവൃന്ദത്തോടു പറഞ്ഞു— “അയ്യോ അയ്യോ, ഹരാ! മഹേശ്വരാ, നിന്റെ പ്രസാദംകൊണ്ട് അവർ സർവ്വദേവന്മാർക്കും അജേയരായിരിക്കുന്നു।”

Verse 4

तीर्थमत्र विधानेन प्रख्यातं वसुधातले । एवं भवतु योगिन्य इत्युक्त्वान्तरधाच्छिवः

“ഇവിടെയുള്ള ഈ തീർത്ഥം വിധിപൂർവ്വം ഭൂതലത്തിൽ പ്രസിദ്ധമാകട്ടെ.” എന്നു പറഞ്ഞ്— “അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ, യോഗിനികളേ!”— ശിവൻ അന്തർധാനം ചെയ്തു।

Verse 5

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या नवम्यां नियतः शुचिः । उपोष्य परया भक्त्या पूजयेन्मातृगोचरम्

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു— ആ തീർത്ഥത്തിൽ നവമിദിനം നിയന്ത്രിതനായി ശുചിയായി ഉപവസിച്ച്, പരമഭക്തിയോടെ മാതൃഗോചരത്തെ (മാതൃമണ്ഡലത്തെ) പൂജിക്കുന്നവൻ,

Verse 6

तस्य स्युर्मातरः प्रीताः प्रीतोऽयं वृषवाहनः । वन्ध्याया मृतवत्साया अपुत्राया युधिष्ठिर

അവനോട് മാതൃദേവികൾ പ്രസന്നരാകും; ഈ വൃഷവാഹനൻ (ശിവൻ)യും പ്രസന്നനാകും. ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ! വന്ധ്യ, മൃതവത്സ, അല്ലെങ്കിൽ അപുത്രയായ സ്ത്രീക്കായി—

Verse 7

स्नापनं चारभेत्तत्र मन्त्रशास्त्रविदुत्तमः । सहिरण्येन कुम्भेन पञ्चरत्नफलान्वितः

അവിടെ മന്ത്രശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ശ്രേഷ്ഠൻ സ്നാപനകർമ്മം ആരംഭിക്കണം— സ്വർണ്ണസഹിത കുംഭംകൊണ്ട്, പഞ്ചരത്നഫലസമ്പന്നമായി।

Verse 8

स्नापयेत्पुत्रकामायाः कांस्यपात्रेण देशिकः । पुत्रं सा लभते नारी वीर्यवन्तं गुणान्वितम्

പുത്രകാമനയുള്ള സ്ത്രീക്കായി ദേശികാചാര്യൻ കാംസ്യപാത്രംകൊണ്ട് സ്നാനവിധി നടത്തണം. ആ സ്ത്രീ വീര്യവാനും ഗുണസമ്പന്നനുമായ പുത്രനെ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 9

यो यं काममभिध्यायेत्ततः स लभते नृप । मातृतीर्थात्परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

ഹേ നൃപാ! ഇവിടെ ആരെന്ത് ആഗ്രഹം ധ്യാനിക്കുകയോ, അതു തന്നെ അവന് ലഭിക്കുന്നു. മാതൃതീർത്ഥത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ തീർത്ഥം മുമ്പും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഇനി ഉണ്ടാകുകയുമില്ല.

Verse 66

। अध्याय

അധ്യായം സമാപ്തം.