Adhyaya 164

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज सांवौरं तीर्थमुत्तमम् । यत्र संनिहितो भानुः पूज्यमानः सुरासुरैः

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ അരുളിച്ചെയ്തു— തുടർന്ന്, ഹേ മഹാരാജാ, ഉത്തമമായ സാംവൗര തീർത്ഥത്തിലേക്കു പോകണം; അവിടെ ഭാനു പ്രത്യക്ഷമായി സന്നിഹിതനായി ദേവാസുരന്മാർക്കാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 2

तत्र ये पङ्गुतां प्राप्ताः शीर्णघ्राणनखा नराः । दद्रुमण्डलभिन्नाङ्गा मक्षिकाकृमिसंकुलाः

അവിടെ മുടന്തരായവർ, മൂക്കും നഖങ്ങളും ക്ഷയിച്ചവർ; ദദ്രു-വലയ പുണ്ണുകളാൽ ശരീരം പിളർന്നവർ, ഈച്ചകളും കൃമികളും നിറഞ്ഞ് പീഡിതരായവർ (വരുന്നു)।

Verse 3

मातापितृभ्यां रहिता भ्रातृभार्याविवर्जिताः । अनाथा विकला व्यङ्गा मग्ना ये दुःखसागरे

മാതാപിതാക്കളില്ലാത്തവർ, സഹോദരനും ഭാര്യയും നഷ്ടപ്പെട്ടവർ; അനാഥർ, ദുർബലർ, വൈകല്യമുള്ളവർ—ദുഃഖസാഗരത്തിൽ മുങ്ങിയവർ (അവിടെ ആശ്രയം കണ്ടെത്തുന്നു)।

Verse 4

तेषां नाथो जगद्योनिर्नर्मदातटमाश्रितः । सांवौरनाथो लोकानामार्तिहा दुःखनाशनः

അവരുടെ നാഥൻ ജഗദ്യോനി, നർമദാ തീരത്തെ ആശ്രയിച്ച സാംവൗരനാഥൻ; ലോകങ്ങളുടെ ആർതി അകറ്റി ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ।

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा मासमेकं निरन्तरम् । पूजयेद्भास्करं देवं तस्य पुण्यफलं शृणु

ആ തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്ത് ഒരു മാസം ഇടവിടാതെ ഭാസ്കരദേവനെ പൂജിച്ചാൽ, അവന് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യഫലം കേൾക്കുക.

Verse 6

यत्फलं चोत्तरे पार्थ तथा वै पूर्वसागरे । दक्षिणे पश्चिमे स्नात्वा तत्र तीर्थे तु तत्फलम्

വടക്കൻ പുണ്യജലങ്ങളിലും കിഴക്കൻ സമുദ്രത്തിലും, അതുപോലെ തെക്കും പടിഞ്ഞാറും സ്നാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം—അതേ ഫലം ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്നു.

Verse 7

कौमारे यौवने पापं वार्द्धके यच्च संचितम् । तत्प्रणश्यति सांवौरे स्नानमात्रान्न संशयः

ശൈശവം, യൗവനം, വാർദ്ധക്യം എന്നിവയിൽ സമ്പാദിച്ച പാപം എല്ലാം സാംവൗരയിൽ വെറും സ്നാനം മാത്രത്താൽ തന്നെ നശിക്കുന്നു—സംശയമില്ല.

Verse 8

न व्याधिर्नैव दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् । सप्तजन्मानि राजेन्द्र सांवौरपरिसेवनात्

ഹേ രാജേന്ദ്രാ! സാംവൗരത്തെ ആശ്രയിച്ച് സേവിച്ചാൽ ഏഴ് ജന്മങ്ങൾ വരെ രോഗമില്ല, ദാരിദ്ര്യമില്ല, പ്രിയവിയോഗവും ഇല്ല.

Verse 9

सप्तम्यामुपवासेन तद्दिने चाप्युपोषिते । स तत्फलमवाप्नोति तत्र स्नात्वा न संशयः

സപ്തമിദിനത്തിൽ ഉപവാസം ചെയ്ത് ആ ദിവസം വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് സംശയമില്ലാതെ ആ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 10

रक्तचन्दनमिश्रेण यदर्घ्येण फलं स्मृतम् । तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात्

ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ! രക്തചന്ദനം കലർത്തിയ അർഘ്യം അർപ്പിച്ചതാൽ ശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്ന ഫലം എന്തോ, അതേ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ അതേ ഫലം ലഭിക്കുന്നു।

Verse 11

नर्मदासलिलं रम्यं सर्वपातकनाशनम् । निरीक्षितं विशेषेण सांवौरेण महात्मना

നർമദയുടെ മനോഹരമായ ജലം സർവ്വപാതകനാശിനിയാണ്; സാംവൗരയിൽ ആ മഹാത്മാവ് അതിനെ പ്രത്യേക ഭക്തിശ്രദ്ധയോടെ ദർശിച്ചു।

Verse 12

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । स्नात्वा पश्यन्ति देवेशं सांवौरेश्वरमुत्तमम्

അവർ ധന്യർ, അവർ മഹാത്മാക്കൾ; അവരുടെ ജന്മം സത്യത്തിൽ സുസഫലമാണ്—സ്നാനം ചെയ്ത് അവർ ദേവേശ്വരനായ പരമ സാംവൗരേശ്വരനെ ദർശിക്കുന്നു।

Verse 13

सूर्यलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

ഭൂതസമ്പ്ലവമായ മഹാപ്രളയം വരെയും അവൻ സൂര്യലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നു।

Verse 164

। अध्याय

“അധ്യായ” — അധ്യായ-ശീർഷക/സമാപ്തി സൂചക ഖണ്ഡം.