Sukta 31

Mantra 1

यो यजाति यजात इत्सुनवच्च पचाति च । ब्रह्मेदिन्द्रस्य चाकनत् ॥

യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവൻ—സത്യമായി അർപ്പിക്കുന്നവൻ—സോമം പിഴിയുന്നവൻ (സുനവേ) കൂടെ ഹവി പാകം ചെയ്യുന്നവൻ—അവന്റെ ബ്രഹ്മം, പ്രചോദിത വാക്ക്, ഇന്ദ്രനു പ്രിയമാകുന്നു.

Mantra 2

पुरोळाशं यो अस्मै सोमं ररत आशिरम् । पादित्तं शक्रो अंहसः ॥

അവനു പുരോൾാശവും ആശീർ-മിശ്രിത സോമവും അർപ്പിക്കുന്നവനെ—ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) അംഹസ്, ദുഃഖവും പാപവും നിന്നു കാത്തുരക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 3

तस्य द्युमाँ असद्रथो देवजूतः स शूशुवत् । विश्वा वन्वन्नमित्रिया ॥

അവനുവേണ്ടി ദേവജൂതമായ ദ്യുമാൻ രഥം ആസനം ഏറ്റിരിക്കുന്നു; അത് മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞ്, പ്രകാശത്തെ എതിർക്കുന്ന എല്ലാ ശത്രുശക്തികളെയും ജയിക്കുന്നു.

Mantra 4

अस्य प्रजावती गृहेऽसश्चन्ती दिवेदिवे । इळा धेनुमती दुहे ॥

അവന്റെ ഗൃഹത്തിൽ പ്രജാവതിയായ പോഷകശക്തി ദിനംപ്രതി അശ്രാന്തമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഇളാ—സമൃദ്ധിയുടെ ധേനു—പോഷണധാരകൾ ദോഹിക്കുന്നു.

Mantra 5

या दम्पती समनसा सुनुत आ च धावतः । देवासो नित्ययाशिरा ॥

ഒരേ മനസ്സുള്ള ഗൃഹാധിപന്മാരായ ആ ദമ്പതികൾ സോമസവനത്തിലെ പീഡനത്തേക്കും അതിന്റെ ആഹ്വാനത്തേക്കും ഓടിയെത്തുന്നു—ദേവന്മാർ നിത്യാനന്ദ-രസത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയോടെ ഉള്ളതുപോലെ.

Mantra 6

प्रति प्राशव्याँ इतः सम्यञ्चा बर्हिराशाते । न ता वाजेषु वायतः ॥

ഇവിടെ നിന്ന് ഇവിടേക്കു മുഖം തിരിച്ച്, ശരിയായ ദിശയിലേക്കു വഴിമാറി, അവർ ബർഹി (പവിത്ര കുശപ്പുല്ല്) മേൽ ആസനം സ്വീകരിക്കുന്നു; ജയത്തിന്റെ രംഗത്ത് ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധികളിൽ അവർ ഒരിക്കലും കുറയുന്നില്ല.

Mantra 7

न देवानामपि ह्नुतः सुमतिं न जुगुक्षतः । श्रवो बृहद्विवासतः ॥

അവർ ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം പോലും ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നില്ല; സുമതി (സദ്ബുദ്ധി/ശുഭചിന്ത) അവർ തള്ളുന്നില്ല; ആരാധനയിൽ അവർ മഹത്തായ ശ്രവസ്—വ്യാപകമായ യശശ്രുതി, ദീപ്തമായ ഖ്യാതി—നേടുന്നു.

Mantra 8

पुत्रिणा ता कुमारिणा विश्वमायुर्व्यश्नुतः । उभा हिरण्यपेशसा ॥

പുത്രദായിനിയായ ശക്തിയാലും കുമാരിത്വം—നവയൗവനം പുതുക്കുന്ന ശക്തിയാലും അവർ പൂർണ്ണ ആയുസ്സിനെ പ്രാപിക്കുന്നു; ഇരുവരും ഹിരണ്യമയ രൂപ-കാന്തിയാൽ ദീപ്തരാണ്.

Mantra 9

वीतिहोत्रा कृतद्वसू दशस्यन्तामृताय कम् । समूधो रोमशं हतो देवेषु कृणुतो दुवः ॥

ഹേ വീതിഹോത്രാ—യാഗാർപ്പണപ്രവാഹങ്ങൾ സുസഞ്ചാലിതമായവരേ, കൃതദ്വസൂ—സുഘടിത സമ്പത്തുള്ളവരേ; അമൃതത്വത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ആനന്ദത്തെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, സമൂഢ—ഫലവത്തായ ഉദരം ക്രമപ്പെടുത്തി, രോമശ—മുളച്ചടഞ്ഞ തടസ്സത്തെ അടിച്ചുതകർത്തു, ദേവന്മാരിൽ ഫലപ്രദമായ സേവനം (ദുവഃ) നിർവഹിക്കുവിൻ.

Mantra 10

आ शर्म पर्वतानां वृणीमहे नदीनाम् । आ विष्णोः सचाभुवः ॥

ഞങ്ങൾ പർവ്വതങ്ങളുടെ ശർമ—ആശ്രയദായകമായ ശാന്തിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു, നദികളുടെ പ്രവഹിക്കുന്ന ശക്തികളെയും; കൂടാതെ വിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം സചാഭുവഃ—സഹചാരിസത്തയെയും, പഥത്തിൽ വ്യാപകമായി ധാരകമായ സാന്നിധ്യത്തെയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.

Mantra 11

ऐतु पूषा रयिर्भगः स्वस्ति सर्वधातमः । उरुरध्वा स्वस्तये ॥

പൂഷൻ വരട്ടെ; റയി (സമൃദ്ധി)യും ഭഗയും വരട്ടെ. എല്ലാം സ്ഥാപിക്കുന്ന സ്വസ്തി (ക്ഷേമം) വരട്ടെ. നമ്മുടെ സ്വസ്തിക്കായി പാത വിശാലമാണ്.

Mantra 12

अरमतिरनर्वणो विश्वो देवस्य मनसा । आदित्यानामनेह इत् ॥

അരമതി—തെറ്റില്ലാത്ത, അചഞ്ചല—ദേവന്റെ മനസ്സാൽ സർവ്വവ്യാപിനിയാകുന്നു; അവൾ ആദിത്യന്മാരുടെ അചല ഗതിയത്രേ, പഥത്തിന്റെ ഋത-സത്യത്തിൽ സ്ഥിരയായി.

Mantra 13

यथा नो मित्रो अर्यमा वरुणः सन्ति गोपाः । सुगा ऋतस्य पन्थाः ॥

ഞങ്ങൾക്കു അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ: മിത്രനും അര്യമനും വരുണനും പ്രകാശത്തിന്റെ രക്ഷകരായി നിലകൊള്ളട്ടെ; ഋതത്തിന്റെ പഥങ്ങൾ നമ്മുടെ യാത്രയ്ക്ക് സുഗമവും സുന്ദരപഥവുമാകട്ടെ.

Mantra 14

अग्निं वः पूर्व्यं गिरा देवमीळे वसूनाम् । सपर्यन्तः पुरुप्रियं मित्रं न क्षेत्रसाधसम् ॥

പ്രകാശമുള്ള വാക്കുകൊണ്ട് ഞാൻ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു—പുരാതനനായ ദൈവത്തെ, വസുക്കളുടെ അധിപതിയെ, അന്തർധനങ്ങളുടെ നാഥനെ. അവനെ സേവിച്ചുകൊണ്ട്, അനേകം പ്രിയനായ അവനെ, വയലുകളെ സിദ്ധമാക്കുന്ന മിത്രനെപ്പോലെ, അവൻ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ കർമ്മത്തിനുള്ള യഥാർത്ഥ മേഖല—ഋതത്തിന്റെ ശരിയായ ആധിപത്യം—സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 15

मक्षू देववतो रथः शूरो वा पृत्सु कासु चित् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

ദേവബലത്തോടെ നിറഞ്ഞ രഥം വേഗത്തിൽ എത്തുന്നു; ഉയരുന്ന ഏതു യുദ്ധങ്ങളിലും വീരശക്തിയും കൂടെ. യജമാനൻ ദേവന്മാരിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ച് യജ്ഞാർപ്പണം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ തന്റെ ഉള്ളിലെ അയജ്വ—യാഗത്തിന് വഴങ്ങാത്ത ഘടകങ്ങളെ—ജയിക്കുന്നു.

Mantra 16

न यजमान रिष्यसि न सुन्वान न देवयो । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

ഹേ യജമാനാ, നീ ഹാനിയിൽ പതിക്കുകയില്ല—സോമം പിഴിയുന്നവനും അല്ല, ദേവങ്ങളെ തേടുന്നവനും അല്ല. കാരണം നിന്റെ മനസ് ദൈവശക്തികളിലേക്കു തിരിഞ്ഞ് നീ യജ്ഞാർപ്പണം ചെയ്യുമ്പോൾ, നീ നിന്റെ ഉള്ളിലെ അയജ്വ—യാഗത്തെ നിരസിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളെ—ജയിക്കുന്നു.

Mantra 17

नकिष्टं कर्मणा नशन्न प्र योषन्न योषति । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

വൈരഭാവമുള്ള കർമംകൊണ്ട് ആരും അവനെ എത്തിപ്പിടിക്കുകയില്ല; ആരും അവനെ തടയുകയോ പിന്തിരിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുകയില്ല—യജമാനൻ ദേവന്മാരിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ച് യജ്ഞം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഉള്ളിലെ അയംജ്വൻ (അയജ്ഞീയ) പ്രതിരോധത്തെ ജയിക്കുന്നു.

Mantra 18

असदत्र सुवीर्यमुत त्यदाश्वश्व्यम् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

ഇവിടെ സത്യമായ സുവീര്യവും, ആ അശ്വ-അശ്വ്യ (അശ്വശക്തികളുടെ ത്വരിതാധിപത്യം)യും ഉണ്ടാകട്ടെ—യജമാനൻ ദേവന്മാരിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ച് യജ്ഞം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഉള്ളിലെ അയംജ്വൻ (അയജ്ഞീയ) ഘടകങ്ങളെ ജയിക്കുന്നു.