Sukta 4

Mantra 1

यथा होतर्मनुषो देवताता यज्ञेभिः सूनो सहसो यजासि । एवा नो अद्य समना समानानुशन्नग्न उशतो यक्षि देवान् ॥

ഹേ ഹോതർ, സഹസഃ സൂനോ (ബലത്തിന്റെ പുത്രാ), ദേവതാതാ (ദേവസ്ഥാപകാ)! നീ മനുവിന്നായി യജ്ഞങ്ങളാൽ യജന ചെയ്യുന്നതുപോലെ, അങ്ങനെ ഇന്നെ ഞങ്ങൾക്കായി—ഒരു സമാഗമവും ഒരു സമാനതയും ആഗ്രഹിക്കുന്നവരായി—ഹേ അഗ്നി, അനുശൻ (സമ്മതിച്ച്), ഇച്ഛിക്കുന്ന ദേവന്മാരെ യജിക്കണമേ.

Mantra 2

स नो विभावा चक्षणिर्न वस्तोरग्निर्वन्दारु वेद्यश्चनो धात् । विश्वायुर्यो अमृतो मर्त्येषूषर्भुद्भूदतिथिर्जातवेदाः ॥

ഞങ്ങളുടെ ദൂരദൂരത്തേക്കും പ്രകാശിക്കുന്ന അഗ്നി—ഉഷസ്സിലെ വിവേകദൃഷ്ടിപോലെ—ഞങ്ങൾക്ക് വന്ദ്യവും അറിയപ്പെടാവുന്നതുമായ (സാന്നിധ്യം) സ്ഥാപിക്കട്ടെ. സർവ്വജീവനായി, മർത്ത്യരിലും അമൃതനായ—ഉഷസ്സിനോടൊപ്പം ജനിച്ച—ആ ജാതവേദസ് ഞങ്ങളിലകത്ത് അതിഥിയായി വസിക്കട്ടെ.

Mantra 3

द्यावो न यस्य पनयन्त्यभ्वं भासांसि वस्ते सूर्यो न शुक्रः । वि य इनोत्यजरः पावकोऽश्नस्य चिच्छिश्नथत्पूर्व्याणि ॥

ആകാശങ്ങളെപ്പോലെ അവർ അവന്റെ വിശാലതയെ പ്രശംസിക്കുന്നു; പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെ അവൻ തന്റെ ദീപ്തികളെ ധരിക്കുന്നു. അജരനായ പാവകൻ അവയെ വിശാലമായി തള്ളിപ്പരത്തുന്നു; പുരാതന കാഠിന്യത്തെയും അവൻ പിളർത്തിത്തകർക്കുന്നു.

Mantra 4

वद्मा हि सूनो अस्यद्मसद्वा चक्रे अग्निर्जनुषाज्मान्नम् । स त्वं न ऊर्जसन ऊर्जं धा राजेव जेरवृके क्षेष्यन्तः ॥

ഹേ പുത്രാ, നീ തന്നെയാണ് സത്യമായി നമ്മുടെ ഗൃഹത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ; അഗ്നി ജന്മംകൊണ്ടുതന്നെ നമ്മുടെ ആഹാരവും നമ്മുടെ പാതയും ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഹേ ഊർജസ്ഥാപകാ, ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ഊർജം സ്ഥാപിക്ക; ജയശാലിയായ രാജാവുപോലെ, വൃക-രഹിത (സുരക്ഷിത) സ്ഥാനത്ത് ഞങ്ങളിലകത്ത് വസിക്ക.

Mantra 5

नितिक्ति यो वारणमन्नमत्ति वायुर्न राष्ट्र्यत्येत्यक्तून् । तुर्याम यस्त आदिशामरातीरत्यो न ह्रुतः पततः परिह्रुत् ॥

തിരഞ്ഞെടുത്ത ആഹാരം തീക്ഷ്ണമായി ആസ്വദിക്കുന്നവനും, വായുവുപോലെ തന്റെ അധീനതയിൽ രാത്രികളെ കടന്നുപോകുന്നവനും; നിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം വൈരങ്ങളെ ചുറ്റിവളയുന്ന ആ ത്വരിതൻ—പിടിക്കപ്പെടാത്ത കുതിരപോലെ, പറന്നുപോയി പിടിക്കാനെത്തുന്ന എല്ലാറ്റിനെയും മറികടക്കുന്നു.

Mantra 6

आ सूर्यो न भानुमद्भिरर्कैरग्ने ततन्थ रोदसी वि भासा । चित्रो नयत्परि तमांस्यक्तः शोचिषा पत्मन्नौशिजो न दीयन् ॥

സൂര്യൻ കിരണഭരിതമായ സ്തുതികളോടെ ഉള്ളതുപോലെ, ഹേ അഗ്നേ, നീ നിന്റെ പ്രകാശത്തോടെ രണ്ടു ലോകങ്ങളെയും വ്യാപിപ്പിച്ചു. വർണവൈവിധ്യമുള്ള തേജസ്സോടെ, അഭിഷിക്തനായി, നീ അന്ധകാരങ്ങളെ ചുറ്റി നയിക്കുന്നു; വേഗചലനത്തിലുള്ള ജ്വാലയോടെ—ഔശിജനെപ്പോലെ—നീ യഥോചിതമായ പാത (കടന്നുപോകൽ) നൽകുന്നു.

Mantra 7

त्वां हि मन्द्रतममर्कशोकैर्ववृमहे महि नः श्रोष्यग्ने । इन्द्रं न त्वा शवसा देवता वायुं पृणन्ति राधसा नृतमाः ॥

മന്ത്ര-ജ്വാലകളോടെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ—അത്യന്തം ആനന്ദദായകനെയായി—തിരഞ്ഞെടുത്തു; ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ മഹാക്ഷേമത്തിനായി ഞങ്ങളെ കേൾക്കുക. ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രനെ ബലത്താൽയും വായുവിനെ ദാനത്താൽയും നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ, അതുപോലെ ശ്രേഷ്ഠ മനുഷ്യർ നിന്നെ ശക്തിയാലും സമൃദ്ധിയാലും നിറയ്ക്കുന്നു.

Mantra 8

नू नो अग्नेऽवृकेभिः स्वस्ति वेषि रायः पथिभिः पर्ष्यंहः । ता सूरिभ्यो गृणते रासि सुम्नं मदेम शतहिमाः सुवीराः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളെ അവൃക (ഭക്ഷകൻ ഇല്ലാത്ത) പഥങ്ങളിലൂടെ സ്വസ്തിയോടെ നയിക്കേണമേ; അംഹസ് (പാപ-സങ്കട)ത്തിന്റെ ഞെരുക്കം കടത്തിവിടുക. നിന്നെ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്ന സൂരികൾക്ക് നീ സുമ്ന (പ്രസന്ന കൃപ) നൽകുക; നിന്റെ തേജസ്സിന്റെ മദത്തിൽ ഞങ്ങൾ ആനന്ദിക്കട്ടെ—നൂറു ഹിമകാലങ്ങൾ വരെ നിലനിൽക്കട്ടെ, സുവീര (വീരസന്തതി/വീരശക്തി) സമൃദ്ധരാകട്ടെ.