Sukta 10

Mantra 1

पुरो वो मन्द्रं दिव्यं सुवृक्तिं प्रयति यज्ञे अग्निमध्वरे दधिध्वम् । पुर उक्थेभिः स हि नो विभावा स्वध्वरा करति जातवेदाः ॥

നിങ്ങളുടെ മുന്നോട്ടുപോകുന്ന യജ്ഞപ്രയാണത്തിൽ, അധ്വരയാഗത്തിൽ, ആനന്ദമയനും ദിവ്യനും സുസൂക്തമായ സ്തുതിരൂപനുമായ അഗ്നിയെ മുൻപിൽ സ്ഥാപിക്കുവിൻ. ഉക്തങ്ങളോടുകൂടെ അവൻ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ പോകുന്നത്; സർവ്വപ്രകാശകനായ ജാതവേദാ ഞങ്ങളുടെ അർപ്പണയാത്രയെ സു-അധ്വര—നല്ലതും അഖണ്ഡവുമായ—പാതയാക്കുന്നു.

Mantra 2

तमु द्युमः पुर्वणीक होतरग्ने अग्निभिर्मनुष इधानः । स्तोमं यमस्मै ममतेव शूषं घृतं न शुचि मतयः पवन्ते ॥

ഹേ ഹോതൃ, അനേകരൂപനും ദ്യുതിമാനുമായ ആ അഗ്നിയെ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ അഗ്നികളാൽ പ്രജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. അവനിലേക്കു സ്തോത്രം ഒഴുകുന്നു—പ്രിയന്റെ ഉത്സാഹംപോലെ—ഘൃതംപോലെ ശുദ്ധമായി; ഞങ്ങളുടെ മതികൾ പ്രകാശിച്ചു ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ട് ഒഴുകുന്നു.

Mantra 3

पीपाय स श्रवसा मर्त्येषु यो अग्नये ददाश विप्र उक्थैः । चित्राभिस्तमूतिभिश्चित्रशोचिर्व्रजस्य साता गोमतो दधाति ॥

മർത്ത്യരിൽ അവൻ ദ്യുതിമയ ശ്രവസാൽ വളരുന്നു—വിപ്രൻ ഉക്തങ്ങളാൽ അഗ്നിക്കു ദാനം അർപ്പിക്കുന്നവനിൽ. ചിത്രശോചിയായ അവൻ, വ്യത്യസ്ത ഊതികളാൽ, അവനുവേണ്ടി ഗോമത് വ്രജത്തിന്റെ ജയത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു—കിരണങ്ങളുടെ സമൃദ്ധി, ജ്ഞാനത്തിന്റെ പൂർണ്ണത.

Mantra 4

आ यः पप्रौ जायमान उर्वी दूरेदृशा भासा कृष्णाध्वा । अध बहु चित्तम ऊर्म्यायास्तिरः शोचिषा ददृशे पावकः ॥

ജനിച്ച ഉടൻ തന്നെ വിശാലമായ ഉർവിയിലുടനീളം വ്യാപിച്ചവൻ, തന്റെ ദീപ്തമായ ഭാസയാൽ ദൂരത്തുനിന്നും ദൃശ്യമാകുന്നവൻ, കൃഷ്ണാധ്വാനെ (ഇരുണ്ട പാതയെ) പ്രകാശപഥമാക്കി മാറ്റുന്നവൻ—അപ്പോൾ തരംഗങ്ങളുടെ അപ്പുറവും ഏറെ അന്ധകാരത്തിനിടയിലും, തന്റെ ജ്വാലയാൽ പാവക (അഗ്നി) ദൃശ്യമാവുകയായിരുന്നു.

Mantra 5

नू नश्चित्रं पुरुवाजाभिरूती अग्ने रयिं मघवद्भ्यश्च धेहि । ये राधसा श्रवसा चात्यन्यान्त्सुवीर्येभिश्चाभि सन्ति जनान् ॥

ഇപ്പോൾ, ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ പുരുവാജങ്ങളായ (ബഹുവിധ ശക്തികളായ) സഹായത്താലും ഊതി (രക്ഷക സഹായം)യാലും ഞങ്ങളിലേക്കു ചിത്റ (ദീപ്ത) റയി—സമ്പത്ത്—നിക്ഷേപിക്കണമേ; ഞങ്ങൾക്കും ദാനശീല മഘവന്മാർക്കും. യാർ റാധസാ (പ്രചുരത)യും ശ്രവസാ (പ്രേരിത യശസ്)യും കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ മറികടന്ന്, സുവീര്യങ്ങളാൽ ജനങ്ങളെക്കാൾ മുകളിലായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 6

इमं यज्ञं चनो धा अग्न उशन्यं त आसानो जुहुते हविष्मान् । भरद्वाजेषु दधिषे सुवृक्तिमवीर्वाजस्य गध्यस्य सातौ ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഈ യജ്ഞത്തെ ഞങ്ങൾക്കായി നിന്റെ പ്രീതിയായി സ്ഥാപിക്കണമേ; ക്രിയയിൽ ആസീനനായ ഹവിഷ്മാൻ ഹവിസ് അർപ്പിക്കുന്നു. ഭരദ്വാജന്മാരിൽ നീ സുവൃക്തി—സുശില്പിത വാക്ക്—സ്ഥാപിക്കുന്നു; വാജ (സമൃദ്ധി)യുടെ ജയത്തിലും അതിന്റെ ദൃഢസിദ്ധിയിലും നീ ഞങ്ങളെ സഹായിച്ചിരിക്കുന്നു.

Mantra 7

वि द्वेषांसीनुहि वर्धयेळां मदेम शतहिमाः सुवीराः ॥

ദ്വേഷങ്ങളെ അകറ്റിക്കളക; ഇളാ (പ്രകാശമയ സമൃദ്ധി) വർധിപ്പിക്ക. ദൈവിക മദത്തിൽ ഞങ്ങൾ ആനന്ദിക്കട്ടെ—നൂറു ശീതകാലങ്ങൾ സഹിക്കാൻ ശക്തരായി—സുവീരർ, ഉന്നത വീര്യസമ്പന്നരായി.