Sukta 73

Mantra 1

रयिर्न यः पितृवित्तो वयोधाः सुप्रणीतिश्चिकितुषो न शासुः । स्योनशीरतिथिर्न प्रीणानो होतेव सद्म विधतो वि तारीत् ॥

പിതൃപരമ്പരയിൽ നിന്നു ലഭിച്ചും നന്നായി സമ്പാദിച്ചും ഉള്ള സമൃദ്ധിപോലെ അവൻ നമ്മുടെ വളർച്ചയെ താങ്ങുന്നു; സുപ്രണീതമായ നയത്തോടെ വിവേകികളെ ഉപദേശിക്കുന്നു. സുഖാശ്രയം നൽകുന്ന അതിഥിപോലെ അവൻ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു; ഹോതൃപോലെ യജമാനന്റെ സദ്മം (ഗൃഹം) വിശാലമാക്കി തുറന്നുകൊടുക്കുന്നു.

Mantra 2

देवो न यः सविता सत्यमन्मा क्रत्वा निपाति वृजनानि विश्वा । पुरुप्रशस्तो अमतिर्न सत्य आत्मेव शेवो दिधिषाय्यो भूत् ॥

സവിതൃ ദേവനെപ്പോലെ, സത്യചിന്തയുള്ളവൻ, ക്രതു (സങ്കൽപശക്തി)കൊണ്ട് എല്ലാ വക്രതകളെയും കാത്തും നേരെയാക്കിയും നിർത്തുന്നു. ഏറെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവൻ; അവൻ അസത്യ-മതി അല്ല—സത്യമാണ്; ആത്മാവുപോലെ അകത്തളത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, ദൃഢമായി ധരിക്കേണ്ട ശുഭകാരകനാകുന്നു.

Mantra 3

देवो न यः पृथिवीं विश्वधाया उपक्षेति हितमित्रो न राजा । पुरःसदः शर्मसदो न वीरा अनवद्या पतिजुष्टेव नारी ॥

ദേവനെപ്പോലെ അവൻ സർവാധാരമായ പൃഥ്വിയിൽ വസിക്കുന്നു—ഹിതമിത്രനായ രാജാവുപോലെ സൗഹൃദബന്ധങ്ങളിൽ സമന്വയത്തോടെ. മുൻപിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ, ശാന്തിയിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ, വീരന്മാരെപ്പോലെ; നിർവദ്യൻ, ഭർത്താവിന് പ്രിയമായ ഭാര്യയെപ്പോലെ.

Mantra 4

तं त्वा नरो दम आ नित्यमिद्धमग्ने सचन्त क्षितिषु ध्रुवासु । अधि द्युम्नं नि दधुर्भूर्यस्मिन्भवा विश्वायुर्धरुणो रयीणाम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്നെ—ഗൃഹത്തിൽ നിത്യവും ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ടവനായി, സ്ഥിരവാസസ്ഥലങ്ങളിൽ—മനുഷ്യർ എപ്പോഴും സമീപിക്കുന്നു. നിന്മേൽ അവർ ധാരാളമായ ദ്യുമ്നം (തേജോമയ മഹിമ) സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾക്കായി നീ വിശ്വായു (സർവ്വജീവൻ)യുടെ ധാരകനായി, റയി (സമൃദ്ധി)കളുടെ ദൃഢാധാരമായിരിക്കണമേ.

Mantra 5

वि पृक्षो अग्ने मघवानो अश्युर्वि सूरयो ददतो विश्वमायुः । सनेम वाजं समिथेष्वर्यो भागं देवेषु श्रवसे दधानाः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ദാനശീലികളായ മഘവാന്മാരും അന്വേഷകരായ അശ്യുക്കളും മുന്നോട്ട് പായട്ടെ; തേജോമയ സൂരന്മാർ വിശ്വമായു (സമ്പൂർണ്ണ ആയുസ്സിന്റെ വ്യാപ്തി) മുഴുവൻ ദാനം വ്യാപിപ്പിക്കട്ടെ. സമരങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ വാജം (വിജയശക്തി) നേടട്ടെ; ആര്യ (ഉന്നത) ആകാംക്ഷ ദേവന്മാരിൽ തന്റെ യുക്തമായ ഭാഗം ധരിച്ചു, ശ്രവസ് (കീർത്തി) സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

Mantra 6

ऋतस्य हि धेनवो वावशानाः स्मदूध्नीः पीपयन्त द्युभक्ताः । परावतः सुमतिं भिक्षमाणा वि सिन्धवः समया सस्रुरद्रिम् ॥

ഋതത്തിന്റെ ധേനുക്കൾ ആനന്ദത്തോടെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്, ഞങ്ങൾക്കായി തങ്ങളുടെ അകിടുകൾ നിറയ്ക്കുന്നു—ദ്യുഭക്ത (തേജസ്സിന്റെ വിഹിതങ്ങൾ) വിതരണം ചെയ്ത്. പരാവതിൽ നിന്ന് സുമതി (ശ്രേഷ്ഠബുദ്ധി) യാചിച്ച്, സിന്ധവങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ വേർപെട്ടും ചിലപ്പോൾ ഒന്നിച്ചും ഒഴുകി, തടസ്സത്തിന്റെ അദ്രി (ശില)യെ അമർത്തി ഭേദിച്ച് കടന്നുപോകുന്നു.

Mantra 7

त्वे अग्ने सुमतिं भिक्षमाणा दिवि श्रवो दधिरे यज्ञियासः । नक्ता च चक्रुरुषसा विरूपे कृष्णं च वर्णमरुणं च सं धुः ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിനക്കുള്ളിൽ സുമതി ഭിക്ഷയായി അപേക്ഷിക്കുന്ന യജ്ഞീയർ ദിവിയിൽ തങ്ങളുടെ ശ്രവഃ—യശസ്സും തേജസ്സും—സ്ഥാപിച്ചു. വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളായ രാത്രി-ഉഷസ്സുകൾ ചേർന്ന് കൃഷ്ണവർണ്ണവും അരുണവർണ്ണവും—അന്ധകാരവും പ്രകാശവും—ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 8

यान्राये मर्तान्त्सुषूदो अग्ने ते स्याम मघवानो वयं च । छायेव विश्वं भुवनं सिसक्ष्यापप्रिवान्रोदसी अन्तरिक्षम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, സു-പ്രേരകാ, നീ റായി—സമൃദ്ധി—യിലേക്കു നയിക്കുന്ന മർത്ത്യന്മാരിൽ ഞങ്ങളും മഘവാന്മാർ—ദാനശീലർ—ആയിരിക്കട്ടെ. ഛായപോലെ നീ സർവ്വഭുവനത്തെയും ആലിംഗനം ചെയ്ക; രോദസീ—ഇരു ലോകങ്ങൾ—യും അന്തരിക്ഷവും പരിപൂരണമാക്കുക.

Mantra 9

अर्वद्भिरग्ने अर्वतो नृभिर्नॄन्वीरैर्वीरान्वनुयामा त्वोताः । ईशानासः पितृवित्तस्य रायो वि सूरयः शतहिमा नो अश्युः ॥

ഹേ അഗ്നേ, അർവദ്—ഓടുന്ന അശ്വങ്ങൾ—സഹിതം, ഓടുന്ന ഊർജങ്ങളോടെ; നരന്മാരോടും വീര്യവാനായ വീരശക്തികളോടും കൂടി—നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഞങ്ങൾ വീരന്മാരാൽ വീരന്മാരെ ജയിക്കട്ടെ. പിതാക്കൾ നേടിയ ധനത്തിന്റെ അധിപതികളായി, സൂരയഃ—പ്രകാശമുള്ള ഋഷികൾ—ഞങ്ങൾക്കായി ശതഹിമാ—നൂറിരട്ടി—അളവിൽ പരിശ്രമിക്കട്ടെ.

Mantra 10

एता ते अग्न उचथानि वेधो जुष्टानि सन्तु मनसे हृदे च । शकेम रायः सुधुरो यमं तेऽधि श्रवो देवभक्तं दधानाः ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഹേ വേധസ് (ജ്ഞാതാവേ), നിനക്കായി ഉച്ചരിക്കുന്ന ഈ ഉചഥങ്ങൾ മനസ്സിനും ഹൃദയത്തിനും പ്രിയവും സ്വീകര്യവും ആകട്ടെ. നിന്റെ സുസംയുക്തമായ സമൃദ്ധിയുടെ നിയന്ത്രണം/ആധിപത്യം (യമ) ഞങ്ങൾ ധരിച്ചു മുന്നോട്ടു നയിക്കാൻ കഴിവുള്ളവരാകട്ടെ; ദേവഭാഗത്തിൽ നിന്നുള്ള കീർത്തി (ശ്രവസ്) ഞങ്ങളുടെ മീതെ സ്ഥാപിക്കട്ടെ.