Sukta 20

Mantra 1

अयं देवाय जन्मने स्तोमो विप्रेभिरासया । अकारि रत्नधातमः ॥

ദേവജന്മത്തിനായി—ഋഷിമാർ ഉജ്ജ്വല പ്രേരണയാൽ നിർമ്മിച്ച ഈ സ്തോത്രം; അന്തർസ്ഥാനത്ത് രത്നം സ്ഥാപിക്കാൻ ഏറ്റവും സമർത്ഥം: മനുഷ്യപാത്രത്തിൽ ദേവന്റെ ആവിർഭാവം/ഉദ്ഭവം ഒരുക്കുന്ന വാക്കിന്റെ രൂപീകരണം.

Mantra 2

य इन्द्राय वचोयुजा ततक्षुर्मनसा हरी । शमीभिर्यज्ञमाशत ॥

ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി വാക്കിനെ വാക്കോടു യോജിപ്പിച്ച് (സ്തുതി) നെയ്തവർ, മനസ്സാൽ അവന്റെ രണ്ടു ഹരികൾ (അശ്വങ്ങൾ) രൂപപ്പെടുത്തി; ശമീഭിഃ—കൗശലവും ശരിയായ ക്രമീകരണവും ഉള്ള കർമങ്ങളാൽ—അവർ യജ്ഞത്തെ പ്രാപിച്ചു.

Mantra 3

तक्षन्नासत्याभ्यां परिज्मानं सुखं रथम् । तक्षन्धेनुं सबर्दुघाम् ॥

നാസത്യാഭ്യാം (അശ്വിനീകുമാരന്മാർ)ക്കായി അവർ സുഖകരവും ദൂരഗാമിയുമായ രഥം നിർമ്മിച്ചു; അവർ സബർദുഘാ—അവിച്ഛിന്നമായി പാലുതരുന്ന—ധേനു (പശു)വിനെയും നിർമ്മിച്ചു.

Mantra 4

युवाना पितरा पुनः सत्यमन्त्रा ऋजूयवः । ऋभवो विष्ट्यक्रत ॥

ഋഭവഃ—ഋജൂയവഃ (നേര്മാർഗ്ഗഗാമികൾ), സത്യമന്ത്രാഃ (സത്യ മന്ത്രധാരികൾ)—അവർ രണ്ടു പിതാക്കളെ വീണ്ടും യുവാക്കളാക്കി; അവർ തങ്ങളുടെ വിഷ്ടി (കൗശലകൃത്യം/കല) സിദ്ധമാക്കി.

Mantra 5

सं वो मदासो अग्मतेन्द्रेण च मरुत्वता । आदित्येभिश्च राजभिः ॥

ഇന്ദ്രനോടും മരുൽസഹിതമായ ശക്തിയോടും, രാജസ്വരൂപമായ ആദിത്യന്മാരോടും കൂടി—നിങ്ങളുടെ ആനന്ദോന്മാദങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു വരട്ടെ; ദേവതകളുടെ സമന്വിതമായ ഹർഷം ഞങ്ങളിലൊരു ഏക ഉന്നത പ്രവാഹമായി സംഗമിക്കട്ടെ.

Mantra 6

उत त्यं चमसं नवं त्वष्टुर्देवस्य निष्कृतम् । अकर्त चतुरः पुनः ॥

അതിനുശേഷം ദേവൻ ത്വഷ്ടൃ നിർമ്മിച്ച ആ പുതിയ ചമസം അവർ വീണ്ടും നാലായി ചെയ്തു; ആനന്ദത്തിന്റെ ഏക പാത്രത്തെ ചതുര്വിധ ശേഷിയായി വിപുലപ്പെടുത്തി, അർപ്പണം ശക്തികൾക്ക് പൂർണ്ണക്രമത്തിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്.

Mantra 7

ते नो रत्नानि धत्तन त्रिरा साप्तानि सुन्वते । एकमेकं सुशस्तिभिः ॥

സോമം പിഴിയുന്നവനുവേണ്ടി—ത്രിയും സപ്തവും ആയി—നിങ്ങളുടെ രത്നങ്ങളെ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് നിക്ഷേപിക്കുവിൻ; ഓരോ ദാനവും ഒന്നൊന്നായി വ്യക്തമായി വരട്ടെ, ഞങ്ങളുടെ സുശസ്തിഭിഃ (ശുഭസ്തുതികൾ/സമന്വിത സമ്മതങ്ങൾ) കൊണ്ടു പിന്തുണയ്ക്കപ്പെട്ട്.

Mantra 8

अधारयन्त वह्नयोऽभजन्त सुकृत्यया । भागं देवेषु यज्ञियम् ॥

അപ്പോൾ അഗ്നിവാഹകരായ വഹ്നികൾ കർമത്തെ താങ്ങി നിലനിർത്തി; സുകൃത്യ—സത്കർമസിദ്ധിയാൽ—ദേവന്മാരിൽ തങ്ങളുടെ പങ്ക് നേടി: യജ്ഞയോഗ്യവും ദൈവജീവിതത്തിന് അനുയോജ്യവും ആയ ഭാഗം.