Adhyaya 9

Verse 1

सूत उवाच । उत्तरेषु च भो विप्रा द्वीपेषु श्रूयते कथा । एवं तत्र महाभागा ब्रुवतस्तन्निबोधत

സൂതൻ പറഞ്ഞു—ഹേ വിപ്രന്മാരേ, ഉത്തരദ്വീപുകളിൽ ഒരു കഥ കേൾക്കപ്പെടുന്നു. ഹേ മഹാഭാഗ്യവാന്മാരേ, അവിടെ പറയുന്നതുപോലെ കേട്ട് ഗ്രഹിക്കുവിൻ.

Verse 2

घृततोयः समुद्रोथ दधिमंडोदकोपरः । सुरोदसागरश्चैव तथान्यो दुग्धसागरः

പിന്നെ ഘൃതജലമുള്ള സമുദ്രം, മറ്റൊന്ന് ദധിയുടെ മണ്ടസാരജലമുള്ള സമുദ്രം; അതുപോലെ സുരയുടെ സാഗരം, മറ്റൊന്ന്—ദുഗ്ധസാഗരം.

Verse 3

परस्परेण द्विगुणाः सर्वे द्वीपा द्विजर्षभाः । पर्वताश्च महाप्राज्ञाः समुद्रैः परिवारिताः

ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ! എല്ലാ ദ്വീപങ്ങളും പരസ്പരം മുമ്പത്തേതിനെക്കാൾ ഇരട്ടിയളവുള്ളവയാണ്; ഹേ മഹാപ്രാജ്ഞ, പർവതങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു।

Verse 4

गौरस्तु मध्यमे द्वीपे गिरिर्मनःशिलो महान् । पर्वतः पश्चिमे कृष्णो नारायणसखो द्विजाः

ഹേ ദ്വിജന്മാരേ! മദ്ധ്യദ്വീപിൽ മനഃശിലാ എന്ന മഹത്തായ ഗൗരപർവതം ഉണ്ട്; പടിഞ്ഞാറ് കൃഷ്ണ എന്ന പർവതം, നാരായണന്റെ സഖാവ്, ഹേ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ।

Verse 5

तत्र रत्नानि दिव्यानि स्वयं रक्षति केशवः । प्रसन्नश्चाभवत्तत्र प्रजानां व्यदधात्सुखम्

അവിടെ ദിവ്യരത്നങ്ങളെ കേശവൻ സ്വയം കാത്തുരക്ഷിക്കുന്നു; ആ സ്ഥലത്ത് പ്രസന്നനായി അദ്ദേഹം പ്രജകൾക്ക് സുഖം നൽകുകയും ചെയ്തു।

Verse 6

शरद्वीपे कुशस्तंबो मध्ये जनपदस्य ह । संपूज्यते शाल्मलिश्च द्वीपे शाल्मलिके द्विजाः

ഹേ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ! ശരദ്വീപിൽ ജനപദത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ കുശസ്തംഭം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ശാല്മലികദ്വീപിൽ ശാല്മലി വൃക്ഷവും വിധിപൂർവ്വം പൂജിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 7

क्रौंचद्वीपे महाक्रौंचो गिरी रत्नचयाकरः । संपूज्यते भो विप्रेंद्राश्चातुर्वर्ण्येन नित्यदा

ഹേ വിപ്രേന്ദ്രന്മാരേ! ക്രൗഞ്ചദ്വീപിൽ മഹാക്രൗഞ്ച എന്ന മഹാപർവതം നിലകൊള്ളുന്നു, അത് രത്നകൂട്ടങ്ങളുടെ ഖനിയാണ്; ചാതുർവർണ്യരും നിത്യവും അതിനെ പൂജിക്കുന്നു।

Verse 8

गोमंतः पर्वतो विप्राः सुमहान्सर्वधातुकः । यत्र नित्यं निवसति श्रीमान्कमललोचनः

ഹേ വിപ്രന്മാരേ! ഗോമന്തപർവ്വതം അതിമഹത്തും സർവ്വധാതുസമൃദ്ധവുമാകുന്നു; അവിടെ ശ്രീമാൻ കമലലോചനനായ ഭഗവാൻ നിത്യവും വസിക്കുന്നു।

Verse 9

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे नवमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീപാദ്മ മഹാപുരാണത്തിലെ സ്വർഗ്ഖണ്ഡത്തിലെ ഒൻപതാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।

Verse 10

सुनामा च सुदुर्धर्षो द्वितीयो हेमपर्वतः । द्युतिमान्नाम विप्रेंद्रास्तृतीयः कुमुदो गिरिः

‘സുനാമാ’ ഒന്നാമത്, തുടർന്ന് ‘സുദുർധർഷ’. രണ്ടാമത് ‘ഹേമപർവ്വതം’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ഹേ വിപ്രേന്ദ്രന്മാരേ! മൂന്നാമത് ദ്യുതിമാനമായ ‘ദ്യുതിമാൻ’ എന്ന ‘കുമുദ’ ഗിരി।

Verse 11

चतुर्थः पुष्पवान्नाम पंचमस्तु कुशेशयः । षष्टो हरिगिरिर्नाम षडेते पर्वतोत्तमाः

നാലാമത് ‘പുഷ്പവാൻ’ എന്നു, അഞ്ചാമത് ‘കുശേശയ’; ആറാമത് ‘ഹരിഗിരി’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു—ഇവ ആറുമാണ് പർവ്വതോത്തമങ്ങൾ।

Verse 12

तेषामंतरविष्कंभो द्विगुणः प्रविभागशः । औद्भिदं प्रथमं वर्षं द्वितीयं रेणुमंडलम्

അവയുടെ ഇടയിലുള്ള വ്യാപ്തി യഥാവിഭാഗമായി ഇരട്ടിയാകുന്നു. ആദ്യ വർഷം ‘ഔദ്ഭിദം’, രണ്ടാമത് ‘രേണുമണ്ഡലം’ എന്നു പറയുന്നു।

Verse 13

तृतीयं सुरथं नाम चतुर्थं लंबनं स्मृतम् । धृतिमत्पंचमं वर्षं षष्ठं वर्षं प्रभाकरम्

മൂന്നാമത്തെ (പ്രദേശം) ‘സുരഥ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധം; നാലാമത്തേത് ‘ലംബന’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അഞ്ചാമത്തെ വർഷം ‘ധൃതിമത്’, ആറാമത്തെ വർഷം ‘പ്രഭാകര’ എന്നു പറയുന്നു.

Verse 14

सप्तमं कापिलं वर्षं सप्तैते वर्षलंबकाः । एतेषु देवगंधर्वाः प्रजाश्च मुदिता द्विजाः । विहरंति रमंते च न तेषु म्रियते जनः

ഏഴാമത്തെ പ്രദേശം ‘കാപില’ വർഷം; ഈ ഏഴെണ്ണവും ‘വർഷലമ്പക’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധം. ഹേ ദ്വിജാ, ഇവിടങ്ങളിൽ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും പ്രജകളും ആനന്ദിതരായി വിഹരിച്ച് രമിക്കുന്നു; അവിടെ ആരും മരിക്കുന്നില്ല.

Verse 15

न तेषु दस्यवः संति म्लेच्छजात्योऽपि वा द्विजाः । गौरप्रायो जनः सर्वः सुकुमारश्च सत्तमाः

അവിടെ ദസ്യുക്കൾ ഇല്ല; ഹേ ദ്വിജാ, മ്ലേച്ഛജാതിയിൽ ജനിച്ച ബ്രാഹ്മണരും ഇല്ല. അവിടെയുള്ളവർ മിക്കവരും ഗൗരവർണ്ണരും, സുകുമാരദേഹികളും, ഉത്തമചരിത്രമുള്ളവരുമാണ്.

Verse 16

अवशिष्टेषु सर्वेषु वक्ष्यामि द्विजपुंगवाः । यथा श्रुतं महाप्राज्ञा वर्ण्यते शृणुत द्विजाः

ഹേ ദ്വിജപുംഗവന്മാരേ, ശേഷിക്കുന്നതെല്ലാം ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയും. ഹേ മഹാപ്രാജ്ഞ ദ്വിജന്മാരേ, ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ തന്നെയായി വിവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു—ശ്രവിക്കൂ.

Verse 17

क्रौंचद्वीपे महाभागाः क्रौंचो नाम महागिरिः । क्रौंचात्परो वामनको वामनादंधकारकः

ഹേ മഹാഭാഗ്യവാന്മാരേ, ക്രൗഞ്ചദ്വീപിൽ ‘ക്രൗഞ്ച’ എന്നൊരു മഹാഗിരി ഉണ്ട്. ക്രൗഞ്ചത്തിന് അപ്പുറം ‘വാമനക’, വാമനകത്തിന് അപ്പുറം ‘അന്ധകാരക’ (പർവ്വതം) ഉണ്ട്.

Verse 18

अंधकारात्परो विप्रा मैनाकः पर्वतोत्तमः । मैनाकात्परतो विप्रा गोविंदो गिरिरुत्तमः

ഹേ വിപ്രന്മാരേ! അന്ധകാരപർവതത്തേക്കാൾ ഉന്നതൻ പർവതോത്തമനായ മൈനാകൻ. മൈനാകനേക്കാൾ അപ്പുറം, ഹേ വിപ്രന്മാരേ, ഗിരികളിൽ ഉത്തമനായ ഗോവിന്ദപർവതം ഉണ്ട്.

Verse 19

गोविंदात्परतश्चैव पुंडरीको महागिरिः । पुंडरीकात्परश्चापि प्रोच्यते दुंदुभिस्वनः

ഗോവിന്ദത്തിനപ്പുറം പുണ്ഡരീക എന്ന മഹാഗിരിയുണ്ട്. പുണ്ഡരീകത്തിനും അപ്പുറം ‘ദുന്ദുഭിസ്വന’ (മൃദംഗധ്വനിപോലെയുള്ള) പർവതമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

Verse 20

पुरस्ताद्द्विगुणस्तेषां विष्कंभो मुनिपुंगवाः । देशांस्तत्र प्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः शृणु

ഹേ മുനിപുങ്ഗവന്മാരേ! കിഴക്കുഭാഗത്ത് അവയുടെ വിസ്താരം ഇരട്ടിയാണ്. അവിടെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദേശങ്ങളെ ഞാൻ ഇനി വിവരിക്കുന്നു—എൻ വചനമാകെ ശ്രവിക്കൂ.

Verse 21

क्रौंचस्य कुशलो देशो वामनस्य मनोनुगः । मनोनुगात्परो देश उष्णो नाम तपोधनाः

ഹേ തപോധനന്മാരേ! ക്രൗഞ്ചനോടു ബന്ധപ്പെട്ട ദേശം ‘കുശല’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; വാമനന്റെ ദേശം ‘മനോനുഗ’. മനോനുഗത്തിനപ്പുറം ‘ഉഷ്ണ’ എന്ന ദേശമുണ്ട്.

Verse 22

उष्णात्परः प्रावरकः प्रावरादंधकारकः । अंधकारकदेशात्तु मुनिदेशः परः स्मृतः

ഉഷ്ണത്തിനപ്പുറം പ്രാവരക; പ്രാവരകത്തിനപ്പുറം അന്ധകാരക. അന്ധകാരകദേശത്തിനപ്പുറം ‘മുനിദേശം’ കൂടി അപ്പുറത്തായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 23

मुनिदेशात्परश्चैव प्रोच्यते दुंदुभिस्वनः । सिद्धचारणसंकीर्णो गौरः प्रायोजनः स्मृतः

മുനിദേശത്തിന് അപ്പുറം ‘ദുന്ദുഭിസ്വന’ എന്ന പ്രദേശമെന്ന് പ്രസിദ്ധം. അത് സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും നിറഞ്ഞതും, ‘ഗൗരാ’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രധാനമായും പുണ്യകർമ്മാർത്ഥമായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്.

Verse 24

एते देशाः समाख्याता देवगंधर्वसेविताः । पुष्करे पुष्करो नाम पर्वतो मणिरत्नवान्

ഇങ്ങനെ ഈ ദേശങ്ങൾ വിവരിക്കപ്പെട്ടു—ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സേവിക്കുന്നവ. പുഷ്കരത്തിൽ ‘പുഷ്കര’ എന്ന പേരുള്ള ഒരു പർവ്വതമുണ്ട്; അത് മണി-രത്നങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമാണ്.

Verse 25

तत्र नित्यं प्रसरति स्वयं देवः प्रजापतिः । पर्युपासंति तं नित्यं देवाः सर्वे महर्षयः

അവിടെ സ്വയം ദേവനായ പ്രജാപതി നിത്യവും സഞ്ചരിച്ച് അധിഷ്ഠാനം ചെയ്യുന്നു. എല്ലാ ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും നിരന്തരം ഭക്തിയോടെ അദ്ദേഹത്തെ പരിചരിച്ച് ഉപാസിക്കുന്നു.

Verse 26

वाग्भिर्मनोनुकूलाभिः पूजयंति द्विजोत्तमाः । जंबूद्वीपात्प्रवर्त्तन्ते रत्नानि विविधानि च

ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാർ മനസ്സിന് അനുകൂലമായ വാക്കുകളാൽ (അവനെ/അവിടത്തെ ദിവ്യതയെ) പൂജിക്കുന്നു. ജംബൂദ്വീപിൽ നിന്ന് നാനാവിധ രത്നങ്ങളും ഉദ്ഭവിച്ച് വരുന്നു.

Verse 27

द्वीपेषु तेषु सर्वेषु प्रजानां मुनिसत्तमाः । विप्राणां ब्रह्मचर्येण सत्येन च दमेन च

ഹേ മുനിശ്രേഷ്ഠാ! ആ എല്ലാ ദ്വീപുകളിലും പ്രജകൾ—വിശേഷിച്ച് വിപ്രന്മാർ—ബ്രഹ്മചര്യം, സത്യം, ദമം (ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം) എന്നിവകൊണ്ട് സമൃദ്ധരാകുന്നു.

Verse 28

आरोग्यायुष्प्रमाणाभ्यां द्विगुणं द्विगुणं ततः । एते जनपदा विप्रा द्वीपेषु तेषु सत्तमाः

ആരോഗ്യം, ആയുസ്സ്, ദേഹപ്രമാണം എന്നിവയിൽ അവർ ക്രമേണ ഇരട്ടിയും പിന്നെയും ഇരട്ടിയും വർധിക്കുന്നു. ഹേ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആ ദ്വീപുകളിൽ ഇവയാണ് ശ്രേഷ്ഠ ജനപദങ്ങൾ.

Verse 29

उक्ता जनपदा येषु धर्मश्चैकः प्रवर्त्तते । ईश्वरो दंडमुद्यम्य स्वयमेव प्रजापतिः

വിവരിക്കപ്പെട്ട ആ ജനപദങ്ങളിൽ ഏകധർമ്മം മാത്രമേ പ്രവൃത്തിയുള്ളൂ. അവിടെ പ്രജാപതി-സ്വരൂപനായ ഈശ്വരൻ സ്വയം ദണ്ഡം ഉയർത്തി ക്രമം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.

Verse 30

द्वीपानेतान्मुनिवरा रक्षंस्तिष्ठति सर्वदा । स राजा स शिवो विप्राः स पिता स पितामहः

ഹേ മുനിവരന്മാരേ, അവൻ എപ്പോഴും ഈ ദ്വീപുകളെ കാത്തുകൊണ്ട് നിലകൊള്ളുന്നു. ഹേ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അവൻ തന്നെയാണ് രാജാവും, ശിവനും, പിതാവും, പിതാമഹനും.

Verse 31

गोपायति द्विजश्रेष्ठाः प्रजाः स द्विजपंडिताः । भोजनं चात्र विप्रेंद्राः प्रजाः स्वयमुपस्थितम्

ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവൻ പ്രജകളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു; അവൻ ദ്വിജ-പണ്ഡിതനുമാണ്. ഇവിടെ, ഹേ വിപ്രേന്ദ്രന്മാരേ, പ്രജകൾ തന്നെ സന്നിഹിതരായി ഭോജനം സമർപ്പിക്കുന്നു.

Verse 32

सिद्धमेव महाभागा भुंजते तद्धि नित्यदा । ततः परं महाशैलो दृश्यते लोकसंस्थितिः

മഹാഭാഗ്യരായ സിദ്ധന്മാർ ആ അവസ്ഥയെ നിത്യമായി അനുഭവിക്കുന്നു. അതിന് അപ്പുറം ഒരു മഹാശൈലം ദൃശ്യമാകുന്നു; അത് ലോകങ്ങളുടെ സ്ഥാപിത ക്രമത്തിന്റെ അടയാളമാണ്.

Verse 33

चतुरस्रो महाप्राज्ञः सर्वतः परिमंडलः । तत्र तिष्ठंति विप्रेंद्राश्चत्वारो लोकसंमताः

ഹേ മഹാപ്രാജ്ഞാ! അത് ചതുരസ്രവും എല്ലാദിക്കിലും പരിമണ്ഡലാകാരവുമാണ്; അവിടെ ലോകസമ്മതരായ നാല് ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണർ നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 34

दिग्गजा हि मुनिश्रेष्ठा वामनैरावतां जनाः । सुप्रतीकस्तथा विप्राः प्रभिन्नकरटामुखाः

ഹേ മുനിശ്രേഷ്ഠാ! ദിക്കുകളുടെ ദിഗ്ഗജങ്ങൾ വാമനനും ഐരാവതനും ആകുന്നു; കൂടാതെ ഹേ വിപ്രന്മാരേ! സുപ്രതീകനും ഉണ്ട്—അവരുടെ കപോളങ്ങളിൽ നിന്ന് മദധാര ഒഴുകുന്നു.

Verse 35

तस्याहं परिमाणं न संख्यातुमिहमुत्सहे । असंख्यातः सुनित्यं हि तिर्यगूर्द्ध्वमधस्तथा

ഞാൻ ഇവിടെ അതിന്റെ പരിമാണം കണക്കാക്കാൻ ധൈര്യമില്ല; അത് നിത്യമായി അസംഖ്യം—തിര്യക്, ഊർധ്വം, അധഃ എന്നിങ്ങനെ എല്ലാദിക്കിലും സമമായി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 36

तत्र वै वायवो वांति दिग्भ्यः सर्वाभ्य एव च । असंबंधा मुनिश्रेष्ठास्तान्निगृह्णंति ते द्विजाः

അവിടെ സത്യമായും എല്ലാദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള കാറ്റുകൾ വീശുന്നു; എന്നാൽ ബന്ധരഹിതരായ ആ മുനിശ്രേഷ്ഠരെ (ആ വായുക്കളെ) ആ ദ്വിജന്മാർ നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്തുന്നു.

Verse 37

पुष्करैः पद्मसंकाशैर्विकर्षंति महाप्रभैः । शतधा पुनरेवाशु ते तान्मुंचंति नित्यशः

പദ്മസദൃശമായ മഹാപ്രഭ പുഷ്കര-അങ്കുശങ്ങളാൽ അവർ അവരെ വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നു; പിന്നെ അവർ അവരെ വേഗത്തിൽ നൂറുനൂറായി, നിത്യമായി വിട്ടയക്കുന്നു.

Verse 38

श्वसद्भिर्मुखनासाभ्यां दिग्गजैरिव मारुताः । आगच्छंति द्विजश्रेष्ठास्तत्र तिष्ठंति वै प्रजाः

ദിക്കുകളെ കാക്കുന്ന ദിഗ്ഗജങ്ങളുടെ വായും നാസികയും വഴി പുറപ്പെടുന്ന പ്രബല കാറ്റുപോലെ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാർ അവിടെ എത്തുന്നു; ജനങ്ങളും അവിടെ തന്നെ കൂട്ടമായി നിലകൊള്ളുന്നു।

Verse 39

यथोद्दिष्टं मया प्रोक्तं सनिर्माणमिदं जगत् । श्रुत्वेदं पृथिवीमानं पुण्यदं च मनोनुगम्

എനിക്ക് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, നിർമ്മാണസഹിതമായി ഈ ലോകത്തെ ഞാൻ വിവരിച്ചു. പുണ്യദായകവും മനോഹരവും ആയ ഈ ഭൂമിയുടെ അളവ് ശ്രവിച്ചാൽ ആത്മികഫലം ലഭിക്കുന്നു।

Verse 40

श्रीमांस्तरति विप्रेंद्राः सिद्धार्थः साधुसंमतः । आयुर्बलं च कीर्त्तिश्च तस्य तेजश्च वर्द्धते

ഹേ വിപ്രേന്ദ്രാ! അവൻ സമൃദ്ധനായി ദുഃഖകഠിനതകൾ കടന്നുപോകുന്നു; ലക്ഷ്യങ്ങൾ സിദ്ധിക്കുകയും സദ്ജനങ്ങളുടെ അംഗീകാരം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും. അവന്റെ ആയുസ്സും ബലവും കീർത്തിയും തേജസ്സും വർധിക്കുന്നു।

Verse 41

यः शृणोति समाख्यातुं पर्वणीदं धृतव्रतः । प्रीयंते पितरस्तस्य तथैव च पितामहाः

വ്രതത്തിൽ സ്ഥിരനായി പാർവണീവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ വിവരണം ശ്രവിക്കുന്നവന്റെ പിതൃക്കളും പിതാമഹന്മാരും പ്രസന്നരാകുന്നു।