Adhyaya 66
The Slaying of Kāleya
സഹോദരൻ വധിക്കപ്പെട്ടതു കണ്ട ദൈത്യൻ കാലേയൻ ക്രോധത്തോടെ ധനുസ്സും ബാണങ്ങളും എടുത്ത് ചിത്രരഥനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞുചെന്നു. അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ (പാകശാസനൻ)ന്റെ പുത്രൻ ജയന്തൻ മുന്നിൽ വന്ന് അവനെ തടഞ്ഞു. യുദ്ധമദ്ധ്യേ ധർമ്മോപദേശം ഉയർന്നു—ഇതിനകം തന്നെ തകർന്നും ക്ഷീണിച്ചും പീഡിതനുമായ ശത്രുവിനെ വീണ്ടും പ്രഹരിക്കുന്നത് മൂഢതയാണ്; ധർമ്മയുദ്ധത്തിന്റെ നിയമങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുക എന്ന്. എന്നാൽ കാലേയന്റെ കോപം ശമിച്ചില്ല; ജയന്തനെ കൊല്ലുമെന്നു പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു. തുടർന്ന് ദീർഘദ്വന്ദ്വം നടന്നു—ആദ്യം ബാണങ്ങളാൽ, പിന്നെ ഗദയാൽ, ഒടുവിൽ ഖഡ്ഗ-ഢാലുകളാൽ; ഗദായുദ്ധം വർഷങ്ങളോളം നീണ്ടതുപോലെ പ്രതീകാത്മകമായി പറയുന്നു. അവസാനം ജയന്തൻ നിർണായകമായി മേൽക്കൈ നേടി കാലേയനെ മുടിക്കെട്ട് പിടിച്ച് കീഴടക്കി ശിരഛേദം ചെയ്തു. ദേവന്മാർ ജയഘോഷത്തോടെ ആനന്ദിച്ചു; ദൈത്യസൈന്യം പരാജയപ്പെട്ടു ചിതറിപ്പോയി.
Shlokas
Verse 1
व्यास उवाच । भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा कालेयो नाम दानवः । चित्ररथं प्रदुद्राव धृत्वा बाणं सकार्मुकम्
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—സഹോദരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട ‘കാലേയ’ എന്ന ദാനവൻ, ധനുസ്സോടുകൂടി അമ്പ് എടുത്ത് ചിത്രരഥനിലേക്കു പാഞ്ഞു।
Verse 2
दृष्ट्वासुरं विधावंतं कालमृत्युसमप्रभम् । अरौत्सीत्तं महावीर्यो जयंतः पाकशासनिः
കാലവും മരണവും പോലെ ദീപ്തിയായി പാഞ്ഞുവരുന്ന ആ അസുരനെ കണ്ടപ്പോൾ, മഹാവീരനായ ജയന്തൻ—പാകശാസനൻ (ഇന്ദ്രൻ) പുത്രൻ—അവനെതിരെ യുദ്ധഘോഷം മുഴക്കി।
Verse 3
अब्रवीच्च महातेजा दैतेयं सुरसत्तमः । तथ्यं धर्माभिसंयुक्तं लोकद्वयहितं ध्रुवम्
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള ദേവശ്രേഷ്ഠൻ ആ ദൈത്യനോട്, സത്യസമ്പന്നവും ധർമ്മസഹിതവും ഇഹപരലോകങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി ദൃഢവുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു।
Verse 4
शस्त्राभिघातदुःखार्तं कश्मलं चान्यसंयुतम् । प्रभग्नं च निरस्तं च यो हंति स च बालिशः
ആയുധാഘാതത്തിന്റെ വേദനയിൽ ഇതിനകം കഷ്ടപ്പെടുകയും, മോഹ-കലുഷത്തിൽ മൂടപ്പെടുകയും, മറ്റു ദുഃഖങ്ങളാലും പീഡിതനായി, തകർന്നു താഴെയിട്ടവനെ ആരാണ് പ്രഹരിക്കുന്നത്—അവൻ തന്നെയാണ് മൂഢൻ.
Verse 5
सुचिरं रौरवं भुक्त्वा तस्य दासो भवेच्चिरम् । तस्मान्मामुं प्रयुध्यस्व युद्धधर्मस्थितो भव
ദീർഘകാലം റൗരവ നരകവേദന അനുഭവിച്ച് നീ ദീർഘകാലം അവന്റെ ദാസനായി തുടരും. അതുകൊണ്ട് എന്നോടു യുദ്ധം ചെയ്തു; യുദ്ധധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക.
Verse 6
जयंतमब्रवीद्वाक्यं कालेयः क्रोधमूर्च्छितः । निहत्य भ्रातृहंतारमथ त्वांहन्मि सांप्रतम्
കോപമൂർച്ച്ഛിതനായ കാലേയൻ ജയന്തനോടു പറഞ്ഞു—“എന്റെ സഹോദരന്റെ ഹന്താവിനെ വധിച്ച്, ഇപ്പോൾ നിന്നെയും ഞാൻ വധിക്കും.”
Verse 7
ततस्तं चासुरश्रेष्ठं कालानलसमप्रभम् । जयंतो निशितैर्बाणैर्जघान सुरसत्तमः
അപ്പോൾ ദേവശ്രേഷ്ഠനായ ജയന്തൻ കാലാഗ്നിയെപ്പോലെ ദീപ്തിയുള്ള ആ അസുരശ്രേഷ്ഠനെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിച്ചു.
Verse 8
निचकर्त्त शरान्सोपि त्रिभिर्विव्याध चासुरः । यथावृष्टिगणं प्राप्य नदी गैरिकवाहिनी
അവനും അമ്പുകൾ വെട്ടിവീഴ്ത്തി; ആ അസുരൻ (ജയന്തനെ) മൂന്നു അമ്പുകളാൽ ഭേദിച്ചു. ചുവന്ന ഗൈരികം വഹിക്കുന്ന നദി, ഘനവൃഷ്ടി ലഭിച്ചാൽ വേഗത്തിൽ പൊങ്ങുന്നതുപോലെ.
Verse 9
तथा तौ च महावीर्यौ न क्षीणौ न च कातरौ । न शर्म परिलेभाते परस्परजयैषिणौ
ഇങ്ങനെ ആ രണ്ടു മഹാവീരന്മാർ ക്ഷീണിച്ചില്ല, ഭയപ്പെട്ടില്ല. പരസ്പരം ജയിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ അവർക്കു ശാന്തിയും ആശ്വാസവും ലഭിച്ചില്ല.
Verse 10
अथ तस्य च दैत्यस्य धनुश्चिच्छेद चेषुणा । यंतारं पंचभिर्बाणैः पातयामास भूतले
അപ്പോൾ അവൻ ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് ആ ദൈത്യന്റെ ധനുസ്സു മുറിച്ചു; അഞ്ചു ബാണങ്ങളാൽ സാരഥിയെ ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തി.
Verse 11
अष्टाभिर्निशितैर्बाणैश्चतुरोश्वानपातयात् । शक्तिं संगृह्य भूमिष्ठः कुमारं च जघान ह
എട്ട് മൂർച്ചയുള്ള ബാണങ്ങളാൽ അവൻ നാലു കുതിരകളെയും വീഴ്ത്തി. പിന്നെ നിലത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് ശക്തി (വേൽ) പിടിച്ച് കുമാരനെയും പ്രഹരിച്ച് വീഴ്ത്തി.
Verse 12
गदया पीडितं साश्वं सवरूथं सकूबरम् । पातयित्वा धरण्यां च सिंहनादं ननाद ह
ഗദാപ്രഹാരത്തിൽ ചതഞ്ഞത്—കുതിരകളോടും രഥത്തിന്റെ ഘടനയോടും നുകത്തോടും കൂടി—അവൻ ഭൂമിയിൽ തള്ളിവീഴ്ത്തി; പിന്നെ സിംഹനാദം മുഴക്കി.
Verse 13
लाघवात्स धरां गत्वा गदापाणिरुपस्थितः । वज्रपाताद्यथा शब्दो लोकानां दुःसहो भवेत्
വേഗത്തിൽ അവൻ ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങി, ഗദ കൈയിൽ പിടിച്ച് നിന്നു; വജ്രപാതംപോലെയുള്ള ആ ശബ്ദം ജനങ്ങൾക്ക് അസഹ്യമായി.
Verse 14
तथा तयोर्गदापाते शब्दः स्यात्तु मुहुर्मुहुः । एवं तयोर्गदायुद्धं यावदब्दचतुष्टयम्
അപ്പോൾ അവരുടെ ഗദാപ്രഹാരങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും ഘോരശബ്ദം ഉയർന്നു. ഇങ്ങനെ അവരുടെ ഗദായുദ്ധം നാലു വർഷം വരെ തുടർന്നു।
Verse 15
प्रभग्ने ते गदे खस्थौ खड्गचर्मधरावुभौ । तदा पदातिनोर्युद्धमद्भुतं लोमहर्षणं
അവരുടെ ഗദകൾ തകർന്നപ്പോൾ, യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്നിരുന്ന ഇരുവരും ഖഡ്ഗവും പരിചയും ധരിച്ചു. അപ്പോൾ ആ രണ്ടു പദാതികളുടെ ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം അത്ഭുതകരവും രോമാഞ്ചകരവുമായി।
Verse 16
दृष्ट्वा च विस्मयं जग्मुर्देवासुरमहोरगाः । खड्गपातैर्मुहूर्तांते तयोश्छिन्ने तु वर्मणी
ഇത് കണ്ട ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മഹോരഗങ്ങളും വിസ്മയത്തിലായി. പിന്നെ ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ അവരുടെ ഖഡ്ഗപ്രഹാരങ്ങളാൽ ഇരുവരുടെയും കവചങ്ങൾ മുറിഞ്ഞുപോയി।
Verse 17
अभवत्खड्गयुद्धं च तयोर्युद्धातिशीलिनोः । दधार चिकुरे तस्य जयंतो भीमविक्रमः
അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ അതിനിപുണരായ ആ ഇരുവരുടെയും ഇടയിൽ ഖഡ്ഗയുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. ഭീമവിക്രമനായ ജയന്തൻ അവനെ മുടിക്കെട്ടിൽ പിടിച്ചു।
Verse 18
शिरश्छित्वास्य खड्गेन पातयामास भूतले । ततस्तु जयशब्देन देवाः सर्वे ननंदिरे
ഖഡ്ഗം കൊണ്ട് അവന്റെ ശിരസ് ഛേദിച്ച് ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തി. തുടർന്ന് ‘ജയം ജയം’ എന്ന ഘോഷത്തോടെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ആനന്ദിച്ചു।
Verse 19
प्रभग्ना दैत्यसंघाश्च दिशः सर्वाः प्रदुद्रुवुः
പരാജയത്തിൽ തകർന്ന ദൈത്യസമൂഹങ്ങൾ ഭയാകുലരായി സർവ്വദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി പലയന്നു.
Verse 66
इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे कालेयवधोनाम षट्षष्टितमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിന്റെ പ്രഥമ സൃഷ്ടിഖണ്ഡത്തിൽ ‘കാലേയവധം’ എന്ന പേരിലുള്ള അറുപത്താറാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.