Adhyaya 27
The Royal Consecration (Cosmic Appointments and Directional Guardians)
ഈ അധ്യായത്തിൽ രാജാധികാരത്തിന്റെ പാവനമായ തത്ത്വക്രമം വിവരിക്കുന്നു. വേനന്റെ പുത്രൻ പൃഥു സർവ്വഭൗമ രാജാവായി അഭിഷിക്തനാകുന്നു; സൃഷ്ടിയുടെ ഭരണക്രമം സ്ഥാപിക്കാൻ ബ്രഹ്മാവ് വിവിധ മേഖലകളിൽ വിധിപൂർവ്വം അധികാരനിയോഗങ്ങൾ നടത്തുന്നു. സോമൻ, വരുണൻ, കുബേരൻ, ദക്ഷൻ, പ്രഹ്ലാദൻ, യമൻ എന്നിവർ തത്തത് വകുപ്പുകളുടെ രാജത്വം പ്രാപിക്കുന്നു; ശിവൻ ഭൂതഗണാദികളുടെ അധിപതിയായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഹിമവാൻ പർവ്വതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, സാഗരം സർവ്വതീർത്ഥസാരമായ അനുപമ തീർത്ഥരാജനായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ചിത്രരഥൻ ഗന്ധർവരുടെ, വാസുകിയും തക്ഷകനും നാഗങ്ങളുടെ, ഐരാവതൻ ഗജങ്ങളുടെ, ഉച്ചൈഃശ്രവാ അശ്വങ്ങളുടെ, ഗരുഡൻ പക്ഷികളുടെ, സിംഹം മൃഗങ്ങളുടെ, വൃഷഭം ഗോവംശത്തിന്റെ, പ്ലക്ഷം വൃക്ഷങ്ങളുടെ അധിപതികളായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ദിക്കുകളുടെ രക്ഷകരായ ദിക്പാലന്മാരെ പേരുകളോടെ നിയമിച്ച് ദിക്ക്രമം ഉറപ്പിക്കുന്നു. അവസാന ഫലശ്രുതി—ഭക്തിയോടെ ഇത് ശ്രവിക്കുന്നവന് അശ്വമേധസമമായ പുണ്യവും ലോകത്തിൽ സൗഭാഗ്യവും സമൃദ്ധിയും സർവ്വമംഗളവും ലഭിക്കും എന്ന് ‘വിപ്രേന്ദ്ര’നെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് ഉപദേശിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच । स प्रभुः सर्वलोकेशो ह्यभिषिच्य ततो नृपम् । पृथुं वेनस्य तनयं सर्वराज्ये महाप्रभुम्
സൂതൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ സർവ്വലോകാധിപനായ പ്രഭു വേനന്റെ പുത്രനായ രാജാവ് പൃഥുവിനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത് സമഗ്രരാജ്യത്തിന്റെ മഹാധിപനായി സ്ഥാപിച്ചു।
Verse 2
महाबाहुं महाकायं यथेंद्रं च सुरेश्वरम् । क्रमेणापि ततो ब्रह्मा राज्यानि च विचार्य वै
പിന്നീട് ബ്രഹ്മാവ് ക്രമമായി രാജ്യങ്ങളെയും പരിഗണിച്ച്, മഹാബാഹുവും മഹാകായനും ആയ അവനെ ദേവാധിപനായ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ കണ്ടു।
Verse 3
यद्यस्यापि भवेद्योग्यं दातुं तदुपचक्रमे । वृक्षाणां ब्राह्मणानां च ग्रहर्क्षाणां तथैव च
ആർക്കു എന്ത് ദാനം ചെയ്യാൻ യോഗ്യതയുണ്ടോ, അവൻ അതേ ദാനകർമ്മം ആരംഭിക്കണം—പ്രത്യേകിച്ച് വൃക്ഷങ്ങൾ, ബ്രാഹ്മണർ, കൂടാതെ ഗ്രഹ-നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ക്ഷേമാർത്ഥം।
Verse 4
सोमं राज्ये सोभ्यषिंचत्तपसां च महामतिः । धर्माणां धर्मयज्ञानां पुण्यानां पुण्यतेजसाम्
ആ മഹാമതി സോമനെ രാജസ്ഥാനത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തു—തപസ്സിന്റെ തേജസ്സും, ധർമ്മവും ധർമ്മയജ്ഞങ്ങളും, പുണ്യത്തിന്റെ പവിത്രതേജസ്സും കൊണ്ട് ദീപ്തനായ സോമനെ।
Verse 5
अपां मध्ये तथा देवं तीर्थानां हि तथैव च । वरुणं सोभिषिच्यैव रत्नानां च द्विजोत्तम
കൂടാതെ ജലത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ തീർത്ഥങ്ങളുടെ അധിദേവനെയും അഭിഷേകം ചെയ്തു; പിന്നെ, ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, രത്നങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വരുണനെയും അഭിഷേകം ചെയ്തു।
Verse 6
अन्येषां सर्वयक्षाणां राज्ये वैश्रवणं पुनः । विष्णुमेव महाप्राज्ञमादित्यानां पितामहः
മറ്റെല്ലാ യക്ഷന്മാരുടെ രാജ്യത്തിൽ വീണ്ടും വൈശ്രവണൻ (കുബേരൻ) തന്നെയാണ് അധിപൻ; ആദിത്യരുടെ പിതാമഹനായി മഹാപ്രാജ്ഞർ വിഷ്ണുവിനെയേ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു।
Verse 7
राज्ये संस्थापयामास जनता हितहेतवे । सर्वेषामेव पुण्यानां दक्षमेव प्रजापतिम्
ജനങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി അവർ രാജ്യത്തിൽ ദക്ഷപ്രജാപതിയെ സ്ഥാപിച്ചു—സകല പുണ്യശീലന്മാരിലും സത്യത്തിൽ ഏറ്റവും സാമർത്ഥ്യമുള്ളവൻ ദക്ഷൻ തന്നെയായിരുന്നു।
Verse 8
समर्थं सर्वधर्मज्ञं प्रजापतिगणेश्वरम् । प्रह्रादं सर्वधर्मज्ञं स हि राज्ये न्यरूपयत्
അവൻ പ്രഹ്ലാദനെ—സാമർത്ഥ്യമുള്ളവനെ, സർവ്വധർമ്മജ്ഞനെ, പ്രജാപതിഗണങ്ങളുടെ അധീശ്വരനെ—ആ സർവ്വധർമ്മജ്ഞനെയേ രാജസ്ഥാനത്ത് നിയമിച്ചു।
Verse 9
दैत्यानां दानवानां च विष्णुतेजः समन्वितम् । यमं वैवस्वतं धर्मं पैत्र्ये राज्येभिषिच्य च
ദൈത്യന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും ഭരിക്കുവാൻ, വിഷ്ണുതേജസ്സാൽ സമന്വിതനായ യമ വൈവസ്വതൻ—ധർമ്മസ്വരൂപൻ—പൈത്ര്യരാജ്യത്തിൽ അഭിഷിക്തനായി।
Verse 10
यक्षराक्षसभूतानां पिशाचोरगसर्पिणाम् । योगिनीनां च सर्वासां वैतालानां महात्मनाम्
യക്ഷന്മാരുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും ഭൂതങ്ങളുടെയും; പിശാചന്മാരുടെയും ഉരഗന്മാരുടെയും സർപ്പങ്ങളുടെയും; എല്ലാ യോഗിനിമാരുടെയും; മഹാത്മാക്കളായ വൈതാളന്മാരുടെയും (വിഭാഗം).
Verse 11
कंकालानां हि सर्वेषां कूष्मांडानां तथैव च । पार्थिवानां च सर्वेषां गिरिशं शूलपाणिनम्
സകല കങ്കാലന്മാർക്കും, സകല കൂഷ്മാണ്ഡന്മാർക്കും, അതുപോലെ എല്ലാ ഭൂലോകജീവികൾക്കും അധിപതി ഗിരീശൻ—ത്രിശൂലധാരിയായ ശിവൻ.
Verse 12
पर्वतानां हि सर्वेषां हिमवंतं महागिरिम् । नदीनां च तडागानां वापिकानां तथैव च
സകല പർവതങ്ങളിൽ മഹാഗിരിയായ ഹിമവാൻ ശ്രേഷ്ഠൻ; അതുപോലെ നദികൾ, തടാകങ്ങൾ, കിണറുകൾ എന്നിവയിലും (അവൻ തന്നെ പ്രധാനൻ).
Verse 13
कुंडानां कूपराज्ये हि दिव्येषु च सुरेश्वरः । सागरं स्थापितं पुण्यं सर्वतीर्थमनुत्तमम्
കുണ്ഡങ്ങളും കൂപങ്ങളും ഉള്ള പുണ്യരാജ്യത്തിൽ, ദിവ്യസ്ഥാനങ്ങളിൽ ദേവേശ്വരൻ പുണ്യമായ ‘സാഗരം’ സ്ഥാപിച്ചു—അത് സർവതീർത്ഥമയമായ അനുത്തമ തീർത്ഥം.
Verse 14
गंधर्वाणां तु सर्वेषां राज्ये पुण्ये तथैव च । चित्ररथं ततो ब्रह्मा अभिषिच्य सुरेश्वरः
അനന്തരം ദേവേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാ, സകല ഗന്ധർവന്മാരുടെയും പുണ്യധർമ്മമയ രാജ്യം ചിത്റരഥനു വിധിപൂർവ്വം അഭിഷേകം ചെയ്ത് ഏല്പിച്ചു.
Verse 15
नागानां पुण्यवीर्याणां वासुकिं च चतुर्मुखः । सर्पाणां तु तथा राज्ये अभिषिच्य स तक्षकम्
അനന്തരം ചതുര്മുഖനായ ബ്രഹ്മാ പുണ്യവീര്യമുള്ള നാഗങ്ങളിൽ വാസുകിയെ അഭിഷേകം ചെയ്തു; അതുപോലെ സർപ്പങ്ങളുടെ രാജ്യം തക്ഷകനു ഏല്പിച്ചു.
Verse 16
वारणानां ततो राज्ये ऐरावणमसिंचत । अश्वानां चैव सर्वेषामुच्चैःश्रवसमेव च
അനന്തരം ആനകളുടെ രാജത്വത്തിൽ അദ്ദേഹം ഐരാവതത്തെ അഭിഷേകം ചെയ്തു; അതുപോലെ എല്ലാ അശ്വങ്ങളിലുമെല്ലാം ഉച്ചൈഃശ്രവസിനെയേ മാത്രം അഭിഷേകം ചെയ്തു.
Verse 17
पक्षिणां चैव सर्वेषां वैनतेयमथापि सः । मृगाणां च ततो राज्ये ब्रह्मा सिंहमथादिशत्
എല്ലാ പക്ഷികളിലും അദ്ദേഹം വൈനതേയൻ (ഗരുഡൻ)നെ അധിപതിയായി നിയമിച്ചു; മൃഗങ്ങളുടെ രാജ്യത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് സിംഹത്തെ അധിപനായി നിയോഗിച്ചു.
Verse 18
गोवृषं तु गवां मध्ये अभिषिच्य प्रजापतिः । वनस्पतीनां सर्वेषां प्लक्षमेव पितामहः
പ്രജാപതി ഗോകുലത്തിനിടയിൽ ഗോവൃഷഭത്തെ അഭിഷേകം ചെയ്തു; പിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാവ് എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളിലും പ്ലക്ഷവൃക്ഷത്തെയേ മുഖ്യമായി സ്ഥാപിച്ചു.
Verse 19
एवं राज्यानि सर्वाणि संस्थाप्य च पितामहः । दिशापालांस्ततो ब्रह्मा स्थापयामास सत्तमः
ഇങ്ങനെ എല്ലാ രാജത്വങ്ങളും സ്ഥാപിച്ച പിതാമഹൻ—സത്പുരുഷന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ—ബ്രഹ്മാവ് പിന്നീട് ദിക്ക്പാലകരെ നിയമിച്ചു.
Verse 20
वैराजस्य तथा पुत्रं पूर्वस्यां दिशि सत्तमः । सुधन्वानं दिशःपालं राजानं सोभ्यषिंचत
അതിനുശേഷം ആ ശ്രേഷ്ഠൻ വൈരാജന്റെ പുത്രനായ സുധന്വാനെ കിഴക്കുദിശയിൽ രാജാവായും ദിക്ക്പാലകനായും അഭിഷേകം ചെയ്തു.
Verse 21
दक्षिणस्यां महात्मानं कर्दमस्य प्रजापतेः । पुत्रं शंखपदं नाम राजानं सोभ्यषिंचत
ദക്ഷിണ ദിക്കിൽ അദ്ദേഹം പ്രജാപതി കർദമന്റെ പുത്രനായ മഹാത്മാവ് ശംഖപദനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു സ്ഥാപിച്ചു।
Verse 22
पश्चिमायां तथा ब्रह्मा वरुणस्य प्रजापतेः । पुत्रं च पुष्करं नाम सोऽभ्यषिंचत्प्रजापतिः
അതുപോലെ പടിഞ്ഞാറ് ദിക്കിൽ പ്രജാപതി ബ്രഹ്മാവ് വരുണന്റെ പുത്രനായ പുഷ്കരനെ പ്രജാപതി പദത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തു നിയമിച്ചു।
Verse 23
उत्तरस्यां दिशि ब्रह्म नलकूबरमेव च । एवं चैवाभ्यषिंचच्च दिक्पालान्समहौजसः
ഹേ ബ്രഹ്മൻ! ഉത്തര ദിക്കിൽ അദ്ദേഹം നലകൂബരനെയും സ്ഥാപിച്ചു; ഇങ്ങനെ ആ മഹാശക്തൻ ദിക്പാലന്മാരെ യഥാവിധി അഭിഷേകം ചെയ്തു।
Verse 24
यैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना । यथाप्रदेशमद्यापि धर्मेण प्रतिपाल्यते
അവരാൽ ഈ സമസ്ത ഭൂമി—സപ്തദ്വീപങ്ങളും നഗരങ്ങളും സഹിതം—ഇന്നും പ്രദേശംപ്രകാരം ധർമ്മത്തോടെ പരിപാലിക്കപ്പെടുകയും ഭരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു।
Verse 25
पृथुश्चैवं महाभागः सोभिषिक्तो नराधिपः । राजसूयादिभिः सर्वैरभिषिक्तो महामखैः
ഇങ്ങനെ മഹാഭാഗ്യവാൻ നരാധിപൻ പൃഥു അഭിഷിക്തനായി; രാജസൂയാദി എല്ലാ മഹാമഖങ്ങളാലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിധിപൂർവക അഭിഷേകം നടന്നു।
Verse 26
विधिना वेददृष्टेन राजराज्ये महीपतिः । चाक्षुषे नाम्नि संपुण्ये अतीते च महौजसि
വേദദൃഷ്ടമായ വിധിപ്രകാരം ഭൂമിപതി തന്റെ രാജരാജ്യം ഭരിച്ചു; ‘ചാക്ഷുഷ’ എന്ന പരമപുണ്യമയമായ, കഴിഞ്ഞുപോയ മഹൗജസ്വി കാലത്ത് അവൻ മഹാതേജസ്സോടെ നിലകൊണ്ടു।
Verse 27
इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । राज्याभिषेकोनाम सप्तविंशोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ പഞ്ചപഞ്ചാശത്-സഹസ്ര-സംഹിതയുടെ ഭൂമിഖണ്ഡത്തിൽ ‘രാജ്യാഭിഷേകം’ എന്ന പേരിലുള്ള ഇരുപത്തേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।
Verse 28
विस्तरं चापि व्याख्यास्ये पृथोश्चैव महात्मनः । यदि मामेव विप्रेन्द्र शुश्रूषसि अतंद्रितः
മഹാത്മാവായ പൃഥുവിന്റെ ചരിതവും ഞാൻ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിക്കും; ഹേ വിപ്രേന്ദ്ര, നീ അലസതയില്ലാതെ എന്നെ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ച് ശ്രവണ-സേവയിൽ ഏർപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ।
Verse 29
एतदेवमधिष्ठानं महत्पुण्यं प्रकीर्तितम् । सर्वेष्वेव पुराणेषु एतद्धि निश्चितं सदा
ഇങ്ങനെ ഈ അധിഷ്ഠാനം മഹാപുണ്യകരമെന്ന് പ്രഖ്യാതമാണ്; സത്യത്തിൽ ഈ കാര്യമാണ് എല്ലാ പുരാണങ്ങളിലും എപ്പോഴും നിശ്ചിതമായി സ്ഥാപിതം।
Verse 30
पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्गवासकरं शुभम् । धन्यं पवित्रमायुष्यं पुत्रदं वृद्धिदायकम्
ഇത് പുണ്യകരം, യശസ്സു നൽകുന്നതും ആയുസ്സ് വർധിപ്പിക്കുന്നതും; ശുഭകരവും സ്വർഗവാസത്തിന് കാരണവും. ധന്യവും പവിത്രകരവും ആയി ദീർഘായുസ്സും പുത്രലാഭവും വർദ്ധി-സമൃദ്ധിയും നൽകുന്നു।
Verse 31
यः शृणोति नरो भक्त्या भावध्यानसमन्वितः । अश्वमेधफलं तस्य जायते नात्र संशयः
ഭക്തിയോടെ, ഭാവധ്യാനവും ഏകാഗ്രതയും സഹിതം ആരെങ്കിലും ഇത് ശ്രവിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവന് അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.