The Narration of the Brāhma Purāṇa’s Account (Brāhma Purāṇānukramaṇikā)

Verse 1

सूत उवाच । एतच्छ्रुत्वा नारदस्तु कुमारस्य वचो मुदा । पुनरप्याह सुप्रीतो जिज्ञासुः श्रेय उत्तमम् ॥ १ ॥

സൂതൻ പറഞ്ഞു—കുമാരന്റെ വചനങ്ങൾ ആനന്ദത്തോടെ കേട്ട് നാരദൻ അത്യന്തം പ്രസന്നനായി, പരമശ്രേയസ് (ഉത്തമ കല്യാണം) അറിയാനുള്ള ജിജ്ഞാസയോടെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു।

Verse 2

नारद उवाच । साधु साधु महाभाग सर्वलोकोपकारकम् । महातंत्रं त्वया प्रोक्तं सर्वतंत्रोत्तमोत्तमम् ॥ २ ॥

നാരദൻ പറഞ്ഞു—സാധു, സാധു! ഹേ മഹാഭാഗ, സർവ്വലോകോപകാരകമായ മഹാതന്ത്രം നീ പ്രസ്താവിച്ചു; അത് എല്ലാ തന്ത്രങ്ങളിലും അത്യുത്തമം.

Verse 3

अधुना श्रोतुमिच्छामि पुराणाख्यानमुत्तमम् । यस्मिन्यस्मिन्पुराणे तु यद्यदाख्यानकं मुने । तत्सर्वं मे समाचक्ष्व सर्वज्ञस्त्वं यतो मतः ॥ ३ ॥

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഉത്തമമായ പുരാണാഖ്യാനം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഹേ മുനേ, ഏത് ഏത് പുരാണത്തിൽ ഏത് ഏത് ഉപാഖ്യാനങ്ങൾ ഉണ്ടോ അവയെല്ലാം എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരുക; കാരണം നീ സർവ്വജ്ഞനെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

Verse 4

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं विप्रा नारदस्य शुभावहम् । पुराणाख्यानसंप्रश्नं कुमारः प्रत्युवाच ह ॥ ४ ॥

സൂതൻ പറഞ്ഞു—ഹേ വിപ്രന്മാരേ! നാരദന്റെ മംഗളകരമായ വചനവും പുരാണാഖ്യാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് കുമാരൻ മറുപടി പറഞ്ഞു।

Verse 5

सनत्कुमार उवाच । पाराणाख्यानकं विप्र नानाकल्पसमुद्भवम् । नानाकथासमायुक्तमद्भुतं बहुविस्तरम् ॥ ५ ॥

സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു—ഹേ വിപ്രാ! ഈ പുരാണാഖ്യാനം അനേകം കല്പങ്ങളിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ചതാണ്; പലവിധ കഥകളാൽ സമ്പന്നം, അത്ഭുതകരവും വിപുലവുമാണ്।

Verse 6

ऋषिः सनातनश्चायं यथा वेद तथाऽपरः । न वेद तस्मात्पृच्छ त्वं बहुकल्पविदां वरम् ॥ ६ ॥

ഈ സനാതന ഋഷി എങ്ങനെ അറിയുന്നുവോ അതുപോലെ മറ്റൊരു ഋഷിയും അറിയുന്നു; എന്നാൽ ഈ വിഷയത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് അറിവില്ല, അതുകൊണ്ട് അനേകം കല്പങ്ങൾ അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനെ നീ ചോദിക്കണം।

Verse 7

श्रुत्वेत्थं नारदो वाक्यं कुमारस्य महात्मनः । प्रणम्य विनयोपेतः सनातनमथाब्रवीत् ॥ ७ ॥

മഹാത്മാവായ കുമാരന്റെ വാക്കുകൾ ഇങ്ങനെ കേട്ട് നാരദൻ നമസ്കരിച്ചു; വിനയത്തോടെ നിറഞ്ഞവനായി പിന്നെ സനാതനനോട് പറഞ്ഞു।

Verse 8

नारद उवाच । ब्रह्मन्पुराणविच्छ्रेष्ठ ज्ञानविज्ञानतत्पर । पुराणानां विभागं मे साकल्ये नानुकीर्तय ॥ ८ ॥

നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ബ്രഹ്മൻ, പുരാണവിദ്യയിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ജ്ഞാനവും വിജ്ഞാനവും നിഷ്ഠയോടെ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവനേ! പുരാണങ്ങളുടെ വിഭാഗവും വിഭജനവും എനിക്ക് സമ്പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കണമേ।

Verse 9

यस्मिञ् श्रुते श्रुतं सर्वं ज्ञातं कृते कृतम् ॥ ९ ॥

ഏതിനെ ശ്രവണമാത്രം ചെയ്താൽ എല്ലാം ശ്രുതമായതുപോലെ ആകുമോ, ഏതിനെ അറിഞ്ഞാൽ എല്ലാം അറിഞ്ഞതുപോലെ ആകുമോ, ഏതിനെ সাধിച്ചാൽ എല്ലാം കൃതമായതുപോലെ ആകുമോ.

Verse 10

वर्णाश्रमाचारधर्मं साक्षात्कारमुपैष्यति । कियंति च पुराणानि कियत्संख्यानि मानतः ॥ १० ॥

അവൻ വർണാശ്രമാചാരധർമ്മത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള സാക്ഷാത്കാരം പ്രാപിക്കും. കൂടാതെ (ദയചെയ്ത്) പുരാണങ്ങൾ എത്ര, ശ്ലോകസംഖ്യയുടെ മാനത്തിൽ അവയുടെ പരിമാണം എത്ര എന്നും പറയുക.

Verse 11

किंकिमाख्यानयुक्तानि तद्वदस्व मम प्रभो । चातुर्वर्ण्याश्रया नानाव्रतादीनां कथास्तथा ॥ ११ ॥

പ്രഭോ, ഏത് ഏത് ഉപദേശങ്ങൾ പവിത്ര ആഖ്യാനങ്ങളാൽ യുക്തമാണെന്ന് എനിക്കു പറയുക. അതുപോലെ ചാതുർവർണ്യധർമ്മത്തെ ആശ്രയിച്ച വിവിധ വ്രതാദികളുടെ കഥകളും വിവരിക്കണമേ.

Verse 12

सृष्टिक्रमेण वंशानां कथाः सम्यक्प्रकाशय । त्वत्तोऽधिको न चान्योऽस्ति पुराणाख्यानवित्प्रभो ॥ १२ ॥

സൃഷ്ടിക്രമപ്രകാരം വംശങ്ങളുടെ കഥകൾ സമ്യകമായി പ്രകാശിപ്പിക്കണമേ. പ്രഭോ, പുരാണാഖ്യാനവിദ്യയിൽ നിങ്ങളേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠൻ മറ്റാരുമില്ല.

Verse 13

तस्मादाख्याहि मह्यं त्वं सर्वसन्देहभंजनम् । सूत उवाच । ततः सनातनो विप्राः श्रुत्वा नारदभाषितम् ॥ १३ ॥

അതുകൊണ്ട് എല്ലാ സംശയങ്ങളും ഭഞ്ജിക്കുന്ന ആ ഉപദേശം എനിക്കു പറയുക. സൂതൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം, ഹേ വിപ്രന്മാരേ, സനാതനൻ നാരദൻ പറഞ്ഞതു ശ്രവിച്ച്…

Verse 14

नारायणं क्षणं ध्यात्वा प्रोवाचाथ विदां वरः । सनातन उवाच । साधु साधु मुनिश्रेष्ठ सर्वलोकोपकारिका ॥ १४ ॥

ക്ഷണമാത്രം നാരായണനെ ധ്യാനിച്ച് പണ്ഡിതന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ പ്രസ്താവിച്ചു. സനാതനൻ പറഞ്ഞു—“സാധു, സാധു, മുനിശ്രേഷ്ഠാ! നിന്റെ വാക്ക് സർവ്വലോകഹിതകരമാണ്.”

Verse 15

पुराणाख्यानविज्ञाने यज्जाता नेष्ठिकी मतिः । तुभ्यं समभिधास्यामि यत्प्रोक्तं ब्रह्मणा पुरा ॥ १५ ॥

പുരാണാഖ്യാനജ്ഞാനത്തിൽ നിനക്കു നിഷ്ഠയുള്ള ഏകാഗ്രബോധം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, പുരാതനകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞതിനെ ഞാൻ നിനക്കു വിശദീകരിക്കും.

Verse 16

मरीच्यादिऋषिभ्यस्तु पुत्रस्नेहावृतात्मना । एकदा ब्रह्मणः पुत्रो मरीचिर्नाम विश्रुतः ॥ १६ ॥

മരീചി മുതലായ ഋഷിമാരിൽ ഒരിക്കൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ പ്രസിദ്ധൻ മരീചി, പുത്രസ്നേഹത്താൽ മൂടപ്പെട്ട മനസ്സോടെ (അങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചു/പറഞ്ഞു).

Verse 17

स्वाध्यायश्रुतसंपन्नो वेदवेदागपारगः । उपसृत्य स्वपितरं ब्रह्मणं लोकभावनम् ॥ १७ ॥

സ്വാധ്യായവും ശ്രുതിജ്ഞാനവും സമ്പന്നനായി, വേദവും വേദാംഗങ്ങളും പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞവൻ, ലോകങ്ങളെ പോഷിക്കുന്ന തന്റെ പിതാവായ ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ചു.

Verse 18

प्रणम्य भक्त्या पप्रच्छ इदमेव मुनिश्वर । पुराणाख्यानममलं यत्त्वं पृच्छसि मानद ॥ १८ ॥

ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ചു അവൻ ചോദിച്ചു—“മുനീശ്വരാ! ഇതുതന്നെ. മാനദാ, നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്ന നിർമലമായ പുരാണാഖ്യാനം ഇതുതന്നെ (എനിക്ക് പറയുക).”

Verse 19

मरीचिरुवाच । भगवन्देवदेवेश लोकानां प्रभवाप्यय । सर्वज्ञ सर्वकल्याण सर्वाध्यक्ष नमोऽस्तु ते ॥ १९ ॥

മരീചി പറഞ്ഞു— ഹേ ഭഗവൻ, ദേവദേവേശാ! ലോകങ്ങളുടെ ഉത്ഭവ-ലയകാരണമേ! സർവ്വജ്ഞാ, സർവ്വമംഗളാ, സർവ്വാധ്യക്ഷാ— നിനക്കു നമസ്കാരം।

Verse 20

पुराणबीजमाख्यहि मह्यं शुश्रूषवे पितः । लक्षणं च प्रमाणं च चं वक्तारं पृच्छकं तथा ॥ २० ॥

ഹേ പൂജ്യ പിതാവേ, ഞാൻ ശ്രവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയചെയ്ത് എനിക്ക് പുരാണത്തിന്റെ ബീജം പറയുക— അതിന്റെ ലക്ഷണം, പ്രമാണം, കൂടാതെ വക്താവും ചോദകനും ആരെന്നതും।

Verse 21

ब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणानां समुच्चयम् । यस्मिञ्ज्ञाते भवेज्ज्ञातं वाङ्मयं सचराचरम् ॥ २१ ॥

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു— വത്സാ, കേൾക്കുക; ഞാൻ പുരാണങ്ങളുടെ സമുച്ചയം പ്രസ്താവിക്കുന്നു; അത് അറിഞ്ഞാൽ ചരാചര ലോകത്തെ സംബന്ധിച്ച സമസ്ത വാങ്മയവും അറിഞ്ഞതുപോലെ ആകുന്നു।

Verse 22

पुराणमेकमेवासीत्सर्वकल्पेषु मानद । चतुर्वर्गस्य बीजं च शतकोटिप्रविस्तरम् ॥ २२ ॥

ഹേ മാനദ, എല്ലാ കല്പങ്ങളിലും ആദിയിൽ ഒരേയൊരു പുരാണം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ; അത് ധർമ്മ-അർത്ഥ-കാമ-മോക്ഷം എന്ന ചതുര്വർഗത്തിന്റെ ബീജവും, ശതകോടി വ്യാപ്തിയുമായിരുന്നു।

Verse 23

प्रवृत्तिः सर्वशास्त्राणां पुराणादभवत्ततः । कालेनाग्रहणं दृष्ट्वा पुराणस्य महामतिः ॥ २३ ॥

അതിനുശേഷം പുരാണത്തിൽ നിന്നുതന്നെ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും പ്രവൃത്തി ഉദിച്ചു. കാലക്രമത്തിൽ പുരാണം ശരിയായി ഗ്രഹിക്കപ്പെടുകയും ധരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യാതെ പോകുന്നത് കണ്ട മഹാമതി (അതിന്റെ സംരക്ഷണവും പ്രചാരണവും ഏർപ്പെടുത്തി)।

Verse 24

हरिर्व्यासस्वरूपेण जायते च युगे युगे । चतुर्लक्षप्रमाणेन द्वापरे द्वापरे सदा ॥ २४ ॥

ഹരി സ്വയം യുഗം യുഗമായി വ്യാസസ്വരൂപത്തിൽ ജന്മം എടുക്കുന്നു. ഓരോ ദ്വാപരയുഗത്തിലും പുരാണസംഹിത എപ്പോഴും നാലുലക്ഷം ശ്ലോകപ്രമാണത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രസ്ഫുരിക്കുന്നു॥२४॥

Verse 25

तदष्टादशधा कृत्वा भूर्लोके निर्द्दिशत्यपि । अद्यापि देवलोके तु शतकोटिप्रविस्तरम् ॥ २५ ॥

അതിനെ പതിനെട്ടായി വിഭജിച്ച് ഭൂർലോകത്തിലും ഉപദേശിച്ച് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദേവലോകത്തിൽ അത് ഇന്നും ശതകോടി വ്യാപ്തിയോടെ വിശാലമായി നിലകൊള്ളുന്നു॥२५॥

Verse 26

अस्त्येव तस्य सारस्तु चतुर्लक्षेण वर्ण्यते । ब्राह्मं पाद्मं वैष्णवं च वायवीयं तथैव च ॥ २६ ॥

അതിന്റെ സാരസംഗ്രഹവും ഉണ്ട്; അത് നാലുലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങളിൽ വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു—ബ്രാഹ്മം, പാദ്മം, വൈഷ്ണവം, അതുപോലെ വായവീയം॥২৬॥

Verse 27

भागवतं नारदीयं मार्कंडेयं च कीर्तितम् । आग्नेयं च भविष्यं च ब्रह्मवैवर्त्तलिंगके ॥ २७ ॥

ഭാഗവതം, നാരദീയം, മാർകണ്ഡേയം എന്നിവ കീര്ത്തിക്കപ്പെട്ടു; അതുപോലെ ആഗ്നേയം, ഭവിഷ്യം, ബ്രഹ്മവൈവർത്തം, ലിംഗപുരാണവും॥२७॥

Verse 28

वाराहं च तथा स्कांदं वामनं कूर्मसंज्ञकम् । मात्स्यं च गारुडं तद्वद्ब्रह्मांडाख्यमिति त्रिषट् ॥ २८ ॥

അതുപോലെ വാരാഹം, സ്കാന്ദം, വാമനം, കൂർമസഞ്ജ്ഞകം, മാത്സ്യം, ഗാരുഡം, അതുപോലെ ബ്രഹ്മാണ്ഡനാമക പുരാണം—ഇങ്ങനെ (ഈ എണ്ണത്തിൽ) ത്രിഷട് ആകുന്നു॥२८॥

Verse 29

एकं कथानकं सूत्रं वक्तुः श्रोतुः समाह्वयम् । प्रवक्ष्यामि समासेन निशामय समाहितः ॥ २९ ॥

വക്താവിനെയും ശ്രോതാവിനെയും പാവനമായി ആഹ്വാനിക്കുന്ന ഒരേയൊരു കഥാസൂത്രം ഞാൻ സംക്ഷേപമായി പ്രസ്താവിക്കും; ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ കേൾക്കുക.

Verse 30

ब्रह्मं पुराणं तत्रादौ सर्वलोकहिताय वै । व्यासेन वेदविदुषा समाख्यातं महात्मना ॥ ३० ॥

അവിടെ ആദിയിൽ, സർവ്വലോകഹിതത്തിനായി, വേദവിദ്വാൻ മഹാത്മാവ് വ്യാസൻ ബ്രഹ്മപുരാണം ഉപദേശിച്ചു.

Verse 31

तद्वै सर्वपुराणाऽग्र्यं धर्मकामार्थमोक्षदम् । नानाख्यानेतिहासाढ्यं दशसाहस्रमुच्यते ॥ ३१ ॥

ആ പുരാണം സർവ്വപുരാണങ്ങളിലും അഗ്ര്യം; ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം, മോക്ഷം നൽകുന്നതാണ്. പല ആഖ്യാനങ്ങളും പുണ്യചരിത്രങ്ങളും നിറഞ്ഞത്; അത് ദശസഹസ്ര ശ്ലോകങ്ങളുള്ളതെന്നു പറയുന്നു.

Verse 32

देवानां च सुराणां च यत्रोत्पत्तिः प्रकीर्तिता । प्रजापतीनां च तथा दक्षादीनां मुनीश्वर ॥ ३२ ॥

ഹേ മുനീശ്വരാ! അതിൽ ദേവന്മാരുടെയും സുരന്മാരുടെയും ഉത്ഭവം കീർത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ ദക്ഷാദി പ്രജാപതിമാരുടെ ഉത്ഭവവും വിവരിക്കുന്നു.

Verse 33

ततो लोकेश्वरस्यात्र सूर्यस्य परमात्मनः । वंशानुकीर्तनं पुण्यं महापातकनाशनम् ॥ ३३ ॥

അതിന് ശേഷം ഇവിടെ ലോകേശ്വരനും പരമാത്മാവുമായ സൂര്യന്റെ വംശാനുകീർത്തനം പ്രസ്താവിക്കും; അത് പുണ്യപ്രദവും മഹാപാതകങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.

Verse 34

यत्रावतारः कथितः परमानंदरूपिणः । श्रीमतो रामचंद्रस्य चतुर्व्यूहावतारिणः ॥ ३४ ॥

അവിടെ പരമാനന്ദസ്വരൂപനായ ശ്രീമാൻ രാമചന്ദ്രൻ—ചതുര്‍വ്യൂഹാവതാരമായി പ്രത്യക്ഷനായവൻ—അവതാരകഥ പവിത്രമായി പറയപ്പെടുന്നു।

Verse 35

ततश्च सोमवंशस्यं कीर्तनं यत्र वर्णितम् । कृष्णस्य जगदीशस्य चरितं कल्मषापहम् ॥ ३५ ॥

അതിനുശേഷം സോമവംശത്തിന്റെ കീർത്തനം വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ ജഗദീശനായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കല്മഷനാശക ചരിതം പറയപ്പെടുന്നു।

Verse 36

द्वीपानां चैव सर्वेषां वर्षाणां चाप्यशेषतः । वर्णनं यत्र पातालस्वर्गाणां च प्रदृश्यते ॥ ३६ ॥

അവിടെ എല്ലാ ദ്വീപുകളുടെയും എല്ലാ വർഷങ്ങളുടെയും സമ്പൂർണ്ണ വിവരണം, കൂടാതെ പാതാളവും സ്വർഗലോകങ്ങളും സംബന്ധിച്ച വിവരണവും ദൃശ്യമാകുന്നു।

Verse 37

नरकाणां समाख्यानं सूर्यस्तुतिकथानकम् । पार्वत्याश्च तथा जन्म विवाहश्च निगद्यते ॥ ३७ ॥

അവിടെ നരകങ്ങളുടെ സമാഖ്യാനം, സൂര്യസ്തുതിയുടെ കഥ, കൂടാതെ പാർവതിയുടെ ജനനവും വിവാഹവും കൂടി വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 38

दक्षाख्यानं ततः प्रोक्तमेकाम्रक्षेत्रवर्णनम् । पूर्वभागोऽयमुदितः पुराणस्यास्य नारद ॥ ३८ ॥

അതിനുശേഷം ദക്ഷന്റെ ആഖ്യാനം പറയപ്പെട്ടു; ഏകാമ്രക്ഷേത്രത്തിന്റെ വർണ്ണനയും. ഹേ നാരദാ, ഈ പുരാണത്തിന്റെ പൂർവഭാഗം ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു।

Verse 39

अस्योत्तरे विभागे तु पुरुषोत्तमवर्णनम् । विस्तरेण समाख्यातं तीर्थयात्राविधानतः ॥ ३९ ॥

ഇതിന്റെ ഉത്തരവിഭാഗത്തിൽ പുരുഷോത്തമ ഭഗവാന്റെ മഹാത്മ്യം തീർത്ഥയാത്രാവിധാനരൂപത്തിൽ വിശദമായി പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 40

अत्रैव कृष्णचरितं विस्तरात्समुदीरितम् । वर्णनं यमलोकस्य पितृश्राद्धविधिस्तथा ॥ ४० ॥

ഇവിടെയുതന്നെ ശ്രീകൃഷ്ണചരിതം വിശദമായി ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ യമലോകവിവരണവും പിതൃശ്രാദ്ധവിധിയും പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 41

वर्णाश्रमाणां धर्माश्च कीर्तिता यत्र विस्तरात् । विष्णुधर्मयुगाख्यानं प्रलयस्य च वर्णनम् ॥ ४१ ॥

അവിടെ വർണാശ്രമധർമ്മങ്ങൾ വിശദമായി കീർത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കൂടാതെ യുഗാനുസൃതമായ വിഷ്ണുധർമ്മാഖ്യാനവും പ്രളയവിവരണവും പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 42

योगानां च समाख्यानं सांख्यानां चापि वर्णनम् । ब्रह्मवादसमुद्देशः पुराणस्य प्रशंसनम् ॥ ४२ ॥

അതിൽ യോഗങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം, സാംഖ്യസിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ വിവരണം, ബ്രഹ്മവാദോപദേശത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്ത നിർദ്ദേശം, കൂടാതെ പുരാണത്തിന്റെ പ്രശംസയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു।

Verse 43

एतद्ब्रह्मपुराणं तु भागद्वयसमन्वितम् । वर्णितं सर्वपापघ्नं सर्वसौख्यप्रदायकम् ॥ ४३ ॥

ഈ ബ്രഹ്മപുരാണം രണ്ടുഭാഗങ്ങളാൽ സമന്വിതമായി, സർവ്വപാപഹരവും സർവ്വസുഖക്ഷേമപ്രദവും ആണെന്ന് വർണ്ണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു।

Verse 44

सूतशौनकसंवादं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । लिखित्वैतत्पुराणं यो वैशाख्यां हेमसंयुतम् ॥ ४४ ॥

സൂത-ശൗനകസംവാദരൂപമായ, ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഈ പുരാണം വൈശാഖമാസത്തിൽ സ്വർണ്ണസഹിതം എഴുതിപ്പിക്കുന്നവൻ പ്രതിജ്ഞാത പുണ്യഫലം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 45

जलधेनुयुतं चापि भक्त्या दद्याद्द्विजातये । पौराणिकाय संपूज्य वस्त्रभोज्यविभूषणैः ॥ ४५ ॥

ഭക്തിയോടെ ജലധേനുവോടുകൂടിയ ദാനം ദ്വിജാതന്‍ (ബ്രാഹ്മണന്‍) നല്കണം; പിന്നെ പൗരാണിക പണ്ഡിതനെ യഥാവിധി പൂജിച്ച് വസ്ത്രം, ഭോജ്യം, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ആദരിക്കണം।

Verse 46

स वसेद्ब्रह्मणो लोके यावच्चंद्रार्कतारकम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि ब्राह्मानुक्रमणीं द्विज ॥ ४६ ॥

ഹേ ദ്വിജാ! ഈ ബ്രാഹ്മാനുക്രമണീ പാരായണം ചെയ്യുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും, ചന്ദ്രൻ-സൂര്യൻ-നക്ഷത്രങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത്ര കാലം ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ വസിക്കും।

Verse 47

सोऽपि सर्वपुराणस्य श्रोतुर्वक्तुः फलं लभेत् । श्रृणोति यः पुराणं तु ब्रह्मं सर्वं जितेंद्रियः ॥ ४७ ॥

ഇന്ദ്രിയജയിയായിട്ട് സർവ്വഥാ ബ്രഹ്മമയമായ ഈ പുരാണം ശ്രവിക്കുന്നവൻ, ശ്രോതാവിന്റെയും വക്താവിന്റെയും ഫലവും, സർവ്വപുരാണഫലസമമായ പൂർണ്ണഫലവും പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 48

हविष्याशी च नियमात्स लभेद्ब्रह्मणः पदम् । किमत्र बहुनोक्तेन यद्यदिच्छति मानवः । तत्सर्वं लभते वत्स पुराणस्यास्य कीर्तनात् ॥ ४८ ॥

നിയമത്തോടെ ഹവിഷ്യഭോജിയായി കഴിയുന്നവൻ ബ്രഹ്മപദം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇവിടെ അധികം എന്തു പറയണം? ഹേ വത്സാ! മനുഷ്യൻ എന്തെന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, അതെല്ലാം ഈ പുരാണത്തിന്റെ കീർത്തനത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്നു।

Verse 49

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे ब्राह्मपुराणेतिहासकथनं नाम द्विनवतितमोऽध्यायः ॥ ९२ ॥

ഇങ്ങനെ ശ്രീബൃഹന്നാരദീയപുരാണത്തിന്റെ പൂർവ്വഭാഗത്തിൽ, ബൃഹദുപാഖ്യാനത്തിലെ ചതുർത്ഥ പാദത്തിൽ, “ബ്രാഹ്മപുരാണ ഇതിഹാസകഥനം” എന്ന പേരിലുള്ള തൊണ്ണൂറ്റിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി ॥ ൯൨ ॥