Adhyaya 13

Verse 1

इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे द्वादशो ऽध्यायः व्यास उवाच भुक्त्वा पीत्वा च सुप्त्वा च स्नात्वा रथ्योपसर्पणे / ओष्ठावलमोकौ स्पृष्ट्वा वासो विपरिधाय च

ഇങ്ങനെ ശ്രീകൂർമപുരാണത്തിലെ ഷട്സാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഉപരിവിഭാഗത്തിലെ ദ്വാദശ അധ്യായം സമാപ്തം. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—ഭക്ഷിച്ചു കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ്, നിദ്ര കഴിഞ്ഞ്, സ്നാനം കഴിഞ്ഞ്, പൊതുവഴിയിലേക്കു പോകുമ്പോൾ, അധരവും ഗുദവും സ്പർശിച്ചതിന് ശേഷം, വസ്ത്രം മാറ്റി ധരിച്ചതിന് ശേഷം—

Verse 2

रेतोमूत्रपुरीषाणामुत्सर्गे ऽयुक्तभाषणे / ष्ठीवित्वाध्ययनारम्भे कासश्वासागमे तथा

വീര്യം, മൂത്രം, മലമൂത്രം എന്നിവ വിസർജിക്കുന്ന സമയത്ത്, അയോഗ്യമായി സംസാരിക്കുമ്പോൾ, തുപ്പിയ ഉടൻ, പഠനം ആരംഭിക്കുന്ന നിമിഷത്തിൽ, കൂടാതെ ചുമയോ ശ്വാസതടസ്സമോ വന്നാൽ—(വേദപാരായണം ആരംഭിക്കരുത്).

Verse 3

चत्वरं वा श्मशानं वा समाक्रम्य द्विजोत्तमः / संध्ययोरुभयोस्तद्वदाचान्तो ऽप्याचमेत् पुनः

ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജൻ ചത്വരം (ചൗരസ്ത) അല്ലെങ്കിൽ ശ്മശാനം കടന്നാൽ, ഇരുസന്ധ്യകളിലും (പ്രാതഃ, സായം) അതുപോലെ ആചമനം ചെയ്യണം; ആചമനം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വീണ്ടും ആചമനം ചെയ്യണം.

Verse 4

चण्डालम्लेच्छसंभाषे स्त्रीशूद्रोच्छिष्टभाषणे / उच्छिष्टं पुरुषं स्पृष्ट्वा भोज्यं चापि तथाविधम् / आचामेदश्रुपाते वा लोहितस्य तथैव च

ചണ്ഡാലനെയോ മ്ലേച്ഛനെയോ സംഭാഷിച്ചതിന് ശേഷം, കൂടാതെ ഉച്ഛിഷ്ടാവസ്ഥയിൽ സ്ത്രീയോടോ ശൂദ്രനോടോ സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം; ഉച്ഛിഷ്ടനായ പുരുഷനെ അല്ലെങ്കിൽ അതുപോലെ മലിനമായ ഭോജ്യം സ്പർശിച്ചാൽ—ആചമനം ചെയ്യണം. കണ്ണീർ വീണാലും രക്തസ്പർശം ഉണ്ടായാലും ഇതേ ശുദ്ധിവിധിയാണ്.

Verse 5

भोजने संध्ययोः स्नात्वा पीत्वा मूत्रपुरीषयोः / आचान्तो ऽप्याचमेत् सुप्त्वा सकृत्सकृदथान्यतः

ഭോജനസമയത്ത്, ഇരുസന്ധ്യകളിൽ (പ്രഭാതവും സായാഹ്നവും), സ്നാനത്തിനു ശേഷം, കുടിച്ചതിന് ശേഷം, കൂടാതെ മൂത്ര–പുരീഷവിസർജനത്തിനു ശേഷം ആചമനം ചെയ്യണം. ആചമനം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഉറങ്ങി എഴുന്നേറ്റ ശേഷംയും ഇത്തരത്തിലുള്ള മറ്റു അവസരങ്ങളിലും ആവർത്തിച്ച് ആചമനം ചെയ്യണം.

Verse 6

अग्नेर्गवामथालम्भे स्पृष्ट्वा प्रयतमेव वा / स्त्रीणामथात्मनः स्पर्शे नीवीं वा परिधाय च

അഗ്നിയെയോ പശുക്കളെയോ, അല്ലെങ്കിൽ മൈഥുനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവനെ സ്പർശിച്ചതിന് ശേഷം; അതുപോലെ സ്ത്രീകളെ സ്പർശിച്ചതിന് ശേഷം, സ്വന്തം ശരീരത്തെ സ്പർശിച്ചതിന് ശേഷം, അല്ലെങ്കിൽ നീവി/കട്ടിവസ്ത്രം ധരിച്ചതിന് ശേഷം—നിയത ശൗചനിയമവും സംയമവും പാലിച്ച് ശുദ്ധി നേടണം.

Verse 7

उपस्पृशेज्जलं वार्द्रं तृणं वा भूमिमेव वा / केशानां चात्मनः स्पर्शे वाससो ऽक्षालितस्य च

ജലം, നനഞ്ഞ പുല്ല്, അല്ലെങ്കിൽ ഭൂമി സ്പർശിച്ച് ലഘു ശുദ്ധി ചെയ്യണം; പ്രത്യേകിച്ച് മുടിയെയോ സ്വന്തം ശരീരത്തെയോ സ്പർശിച്ചതിന് ശേഷം, കൂടാതെ കഴുകാത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ.

Verse 8

अनुष्णाभिरफेनाबिरदुष्टाभिश्च धर्मतः / शौचेप्सुः सर्वदाचामेदासीनः प्रागुदङ्मुखः

ശൗചം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും ധർമ്മാനുസാരം ആചമനം ചെയ്യണം—അതി ചൂടില്ലാത്തതും നുരയില്ലാത്തതും ദൂഷണമില്ലാത്തതുമായ ജലത്തോടെ; ഇരുന്ന് കിഴക്ക് അല്ലെങ്കിൽ വടക്ക് മുഖമായി.

Verse 9

शिरः प्रावृत्य कण्ठं वा मुक्तकच्छसिखो ऽपि वा / अकृत्वा पादयोः शौचमाचान्तो ऽप्यशुचिर्भवेत्

ആരെങ്കിലും തല അല്ലെങ്കിൽ കഴുത്ത് മൂടുകയോ, കച്ചം അഴിച്ചുവെച്ച് മുടി അഴിച്ചിരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ആദ്യം പാദശൗചം ചെയ്യാതെ—ആചമനം ചെയ്താലും—അശുചിയാകും।

Verse 10

सोपानत्को जलस्थो वा नोष्णीषी वाचमेद् बुधः / न चैव वर्षधाराभिर्न तिष्ठन् नोद्धृतोदकैः

ബുദ്ധിമാൻ പാദുക ധരിച്ച്, വെള്ളത്തിൽ നിൽക്കുകയോ, തല മൂടുകയോ ചെയ്ത് പവിത്രവാക്ക് ഉച്ചരിക്കരുത്. മഴധാര പെയ്യുമ്പോഴും അല്ല; പുതുതായി വെള്ളം കോരി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നിടത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴും അല്ല।

Verse 11

नैकहस्तार्पितजलैर्विना सूत्रेण वा पुनः / न पादुकासनस्थो वा बहिर्जानुरथापि वा

പല കൈകളാൽ അർപ്പിച്ച വെള്ളംകൊണ്ട് ആചമനം ചെയ്യരുത്; യജ്ഞോപവീതം ഇല്ലാതെയും ചെയ്യരുത്. പാദുകയുടെ മേലോ ആസനത്തിലോ ഇരുന്ന്, അല്ലെങ്കിൽ മുട്ടുകൾ പുറത്തേക്ക് നീട്ടി വെച്ചും ആചമനം ചെയ്യരുത്।

Verse 12

न जल्पन् न हसन् प्रेक्षन् शयानः प्रह्व एव च / नावीक्षिताभिः फेनाद्यैरुपेताभिरथापि वा

ആചമനം ചെയ്യുമ്പോൾ പാഴ്വാക്ക് പറയരുത്, ചിരിക്കരുത്, ചുറ്റും നോക്കരുത്; കിടന്നിരിക്കുമ്പോഴും വിനീതനും സംയമിതനും ആയിരിക്കണം. ഫേനാദി ലേപങ്ങൾ മുതലായ അലങ്കാരങ്ങളാൽ സജ്ജമായ സ്ത്രീകളിലേക്കും ദൃഷ്ടി ചെലുത്തരുത്।

Verse 13

शूद्राशुचिकरोन्मुक्तैर्न क्षाराभिस्तथैव च / न चैवाङ्गुलिभिः शब्दं न कुर्वन् नान्यमानसः

ശൂദ്രസ്പർശം കൊണ്ടോ, അശുചി വരുത്തുന്ന വസ്തുക്കളാലോ, ക്ഷാരാദി പദാർത്ഥങ്ങളാലോ മലിനനാകരുത്. വിരലുകൾ ചടക്കിച്ച് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കരുത്; മൗനമായി നിന്ന് മനസ്സിനെ മറ്റിടത്തേക്ക് തിരിയാതെ (ഈശ്വരസ്മരണയിൽ) സ്ഥിരമാക്കണം।

Verse 14

न वर्णरसदुष्टाभिर्न चैव प्रदरोदकैः / न पाणिक्षुभिताभिर्वा न बहिष्कक्ष एव वा

നിറമോ രുചിയോ ദോഷപ്പെട്ട വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യരുത്; പിളർച്ചയിൽ നിന്നൊഴുകുന്ന മലിനജലത്തിലും അല്ല, കൈകൊണ്ട് കലക്കി അലട്ടിയ വെള്ളത്തിലും അല്ല, തുറന്ന പുറംകുളിസ്ഥലത്തിലും അല്ല।

Verse 15

हृद्गाभिः पूयते विप्रः कण्ठ्याभिः क्षत्रियः शुचिः / प्राशिताभिस्तथावैश्यः स्त्रीशूद्रौ स्पर्शतो ऽन्ततः

ബ്രാഹ്മണൻ ഹൃദയം വരെ എത്തുന്ന ജലത്താൽ ശുദ്ധനാകുന്നു; ക്ഷത്രിയൻ കഴുത്തുവരെ ജലത്താൽ ശുചിയാകുന്നു; വൈശ്യൻ ആചമനം ചെയ്ത ജലത്താൽ പവിത്രനാകുന്നു; സ്ത്രീയും ശൂദ്രനും അവസാനം ജലസ്പർശമാത്രത്താൽ ശുദ്ധരാകുന്നു।

Verse 16

अङ्गुष्ठमूलान्तरतो रेखायां ब्राह्ममुच्यते / अन्तराङ्गुष्ठदेशिन्यो पितॄणां तीर्थमुत्तमम्

അംഗുഷ്ഠത്തിന്റെ മൂലത്തിനകത്തെ രേഖ ‘ബ്രഹ്മതീർഥം’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അംഗുഷ്ഠവും ചൂണ്ടുവിരലും ഇടയിലെ പ്രദേശം പിതൃകൾക്കുള്ള അർപ്പണങ്ങൾക്ക് പരമോത്തമ തീർഥമാണ്।

Verse 17

कनिष्ठामूलतः पश्चात् प्राजापत्यं प्रचक्षते / अङ्गुल्यग्रे स्मृतं दैवं तदेवार्षं प्रकीर्तितम्

ചെറുവിരലിന്റെ മൂലത്തിൽ നിന്ന് പിന്നീടുള്ള അളവിനെ ‘പ്രാജാപത്യ’ എന്നു പറയുന്നു. വിരലിന്റെ അഗ്രം ‘ദൈവ’മെന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; അതേ തന്നെ ‘ആർഷ’മെന്നും പ്രസിദ്ധം।

Verse 18

मूले वा दैवमार्षं स्यादाग्नेयं मध्यतः स्मृतं / तदेव सौमिकं तीर्थमेतज्ज्ञात्वा न मुह्यति

മൂലഭാഗത്ത് അത് ‘ദൈവ’വും ‘ആർഷ’വും ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; മദ്ധ്യഭാഗം ‘ആഗ്നേയ’മെന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അതേ തീർഥം ‘സൗമ്യ’ സ്വഭാവവും ഉള്ളത്—ഇതു അറിഞ്ഞവൻ മോഹത്തിലാകുകയില്ല।

Verse 19

ब्राह्मेणैव तु तीर्थेन द्विजो नित्यमुपस्पृशेत् / कायेन वाथ दैवेन तु पित्र्येण वै द्विजाः

ദ്വിജൻ നിത്യശുദ്ധിക്കായി ‘ബ്രാഹ്മ’ തീർത്ഥംകൊണ്ടു ജലസ്പർശം (ആചമനം) ചെയ്യണം; വിധിപ്രകാരം ‘കായ’, ‘ദൈവ’, ‘പിത്ര്യ’ തീർത്ഥങ്ങളാലും ചെയ്യാം।

Verse 20

त्रिः प्राश्नीयादपः पूर्वं ब्राह्मणः प्रयतस्ततः / संमृज्याङ्गुष्ठमूलेन मुखं वै समुपस्पृशेत्

ആദ്യം നിയന്ത്രിതനായ ബ്രാഹ്മണൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ജലം ആചമനം ചെയ്യണം; പിന്നെ അധരങ്ങൾ തുടച്ച് അങ്കുഷ്ഠമൂലത്തോടെ വായ് സ്പർശിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം।

Verse 21

अङ्गुष्ठानामिकाभ्यां तु स्पृशेन्नेत्रद्वयं ततः / तर्जन्यङ्गुष्ठयोगेन स्पृशेन्नासापृटद्वयम्

പിന്നീട് അങ്കുഷ്ഠവും അനാമികയും കൊണ്ട് രണ്ടു കണ്ണുകളും സ്പർശിക്കണം; തുടർന്ന് തർജനിയെ അങ്കുഷ്ഠത്തോടു ചേർത്ത് മൂക്കിന്റെ ഇരുവശങ്ങളും സ്പർശിക്കണം।

Verse 22

कनिष्ठाङ्गुष्ठयोगेन श्रवणे समुपस्पृशेत् / सर्वासामथ योगेन हृदयं तु तलेन वा / संस्पृशेद् वा शिरस्तद्वदङ्गुष्ठेनाथवा द्वयम्

കനി‍ഷ്ഠയെ അങ്കുഷ്ഠത്തോടു ചേർത്ത് ചെവികളെ മൃദുവായി സ്പർശിക്കണം. തുടർന്ന് എല്ലാ വിരലുകളും ഒന്നാക്കി കൈത്തളിരാൽ ഹൃദയം സ്പർശിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ അതേവിധം അങ്കുഷ്ഠംകൊണ്ടോ, രണ്ടുകൈകളാലോ, ശിരസ് സ്പർശിക്കണം।

Verse 23

त्रिः प्राश्नीयाद् यदम्भस्तु सुप्रीतास्तेन देवताः / ब्रह्मा विष्णुर्महेशश्च भवन्तीत्यनुशुश्रुमः

ജലം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആചമനം ചെയ്താൽ ദേവതകൾ അത്യന്തം പ്രസന്നരാകുന്നു—എന്നു ഞങ്ങൾ ശ്രവിച്ചിരിക്കുന്നു—അതായത് ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, മഹേശൻ (ശിവൻ)।

Verse 24

गङ्गा च यमुना चैव प्रीयेते परिमार्जनात् / संस्पृष्टयोर्लोचनयोः प्रीयेते शशिभास्करौ

ദേഹം പരിമാർജനം ചെയ്ത് ശുദ്ധമാക്കിയാൽ ഗംഗയും യമുനയും പ്രസന്നരാകും; കണ്ണുകൾ സ്പർശിച്ച് ശുദ്ധീകരിച്ചാൽ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പ്രസന്നരാകും।

Verse 25

नासत्यदस्त्रौ प्रीयेते स्पृष्टे नासापुटद्वये / कर्णयोः स्पृष्टयोस्तद्वत् प्रीयेते चानिलानलौ

രണ്ടു നാസാപുടങ്ങൾ സ്പർശിച്ചാൽ നാസത്യർ (അശ്വിനീദേവന്മാർ) പ്രസന്നരാകും; അതുപോലെ കാതുകൾ സ്പർശിച്ചാൽ വായുവും അഗ്നിയും പ്രസന്നരാകും।

Verse 26

संस्पृष्टे हृदये चास्य प्रीयन्ते सर्वदेवताः / मूर्ध्नि संस्पर्शनादेकः प्रीतः स पुरुषो भवेत्

ഹൃദയം സ്പർശിച്ചാൽ സർവ്വദേവതകളും പ്രസന്നരാകും; എന്നാൽ ശിരസ്സിന്റെ ശിഖരം (മൂർദ്ധ്നി) സ്പർശിച്ചാൽ ആ ഏക പരമപുരുഷൻ മാത്രമേ പ്രസന്നനാകൂ।

Verse 27

नोच्छिष्टं कुर्वते मुख्या विप्रुषो ऽङ्गं नयन्ति याः / दन्तवद् दन्तलग्नेषु जिह्वास्पर्शे ऽशुचिर्भवेत्

ഭക്ഷണസമയത്ത് വായ് ഉച്ഛിഷ്ടമാക്കുന്നവനും, തുള്ളികൾ ശരീരത്തിൽ വീഴുന്നവനും അശുചിയാകുന്നു. പല്ലുകൾക്കിടയിൽ ഒട്ടിയ ആഹാരം പല്ലിൽ ഒട്ടിയതുപോലെ തന്നെയെന്ന് അറിയണം; അതിനെ നാവാൽ സ്പർശിച്ചാലും അശുചിത്വം വരും।

Verse 28

स्पृशान्ति बिन्दवः पादौ य आचामयतः परान् / भूमिगैस्ते समा ज्ञेया न तैरप्रयतो भवेत्

മറ്റുള്ളവർക്ക് ആചമനജലം നൽകുമ്പോൾ തുള്ളികൾ കാലിൽ തട്ടിയാൽ, അവ ഭൂമിയിൽ വീണ ജലത്തോട് സമമാണെന്ന് അറിയണം; അതിനാൽ അതിനെ ആശ്രയിച്ച് അശ്രദ്ധ കാണിക്കരുത്।

Verse 29

मदुपर्के च सोमे च ताम्बूलस्य च भक्षणे / फलमूले चेक्षुदण्डे न दोषं प्राह वे मनुः

മധുപർകം, സോമപാനം, താംബൂലഭക്ഷണം, ഫല-മൂല-ഇക്ഷുദണ്ഡഭക്ഷണം എന്നിവയിൽ മനു ദോഷമില്ലെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചു।

Verse 30

प्रचरंश्चान्नपानेषु द्रव्यहस्तो भवेन्नरः / भूमौ निक्षिप्य तद् द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत् तु तत्

അന്നപാനകാര്യങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ കൈ അശുദ്ധമായാൽ, ആ വസ്തു നിലത്ത് വെച്ച് ആചമനം ചെയ്ത് പിന്നെ അതിന്മേൽ ജലം തളിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം।

Verse 31

तैजसं वै समादाय यद्युच्छिष्टो भवेद् द्विजः / भूमौ निक्षिप्य तद् द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत् तु तत्

ദ്വിജൻ ഉച്ഛിഷ്ടസ്പർശം മൂലം അശുദ്ധനായാൽ, അഗ്നി (അഥവാ അഗ്നിശലാക) എടുത്ത് ആ വസ്തു നിലത്ത് വെച്ച് ആചമനം ചെയ്ത് പിന്നെ അതിന്മേൽ ജലം തളിക്കണം।

Verse 32

यद्यमत्रं समादाय भवेदुच्छेषणान्वितः / अनिधायैव तद् द्रव्यमाचान्तः शुचितामियात् / वस्त्रादिषु विकल्पः स्यात् तत्संस्पृष्ट्वाचमेदिह

ജലപാത്രം എടുത്തപ്പോൾ ഉച്ഛിഷ്ടദോഷം വന്നാൽ, അത് താഴെ വെക്കാതെയേ ആചമനം ചെയ്ത് ശുദ്ധി പ്രാപിക്കണം. വസ്ത്രാദികളിൽ മറ്റൊരു വിധിയുണ്ട്—അവയെ സ്പർശിച്ച് ഇവിടെ ആചമനം ചെയ്യണം।

Verse 33

अरण्ये ऽनुदके रात्रौ चौरव्याघ्राकुले पथि / कृत्वा मूत्रं पुरीषं वा द्रव्यहस्तो न दुष्यति

കാട്ടിൽ, ജലം ഇല്ലാത്ത സ്ഥലത്ത്, രാത്രിയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ കള്ളന്മാരും പുലികളും ഭീഷണിയായ വഴിയിൽ മൂത്രമോ മലമോ വിസർജിക്കേണ്ടിവന്നാൽ, കൈയിൽ ദ്രവ്യം ഉണ്ടായാലും ദോഷമില്ല।

Verse 34

निधाय दक्षिणे कर्णे ब्रह्मसूत्रमुदङ्मुखः / अह्नि कुर्याच्छकृन्मूत्रं रात्रौ चेद् दक्षिणामुखः

ബ്രഹ്മസൂത്രം (യജ്ഞോപവീതം) വലതുകാതിന്മേൽ വെച്ച് ഉത്തരമുഖനായി ഇരിക്കണം. പകൽ അങ്ങനെ മല‑മൂത്ര വിസർജനം ചെയ്യണം; രാത്രി ആണെങ്കിൽ ദക്ഷിണമുഖനായി ചെയ്യണം.

Verse 35

अन्तर्धाय महीं काष्ठैः पत्रैर्लोष्ठतृणेन वा / प्रावृत्य च शिरः कुर्याद् विण्मूत्रस्य विसर्जनम्

ഭൂമി കുഴിച്ച് അതിനെ മരക്കഷണങ്ങൾ, ഇലകൾ, മണ്ണുകട്ടകൾ അല്ലെങ്കിൽ പുല്ല് കൊണ്ട് മൂടണം. പിന്നെ തല മൂടി, മറവോടെയും നിയന്ത്രണത്തോടെയും, മല‑മൂത്ര വിസർജനം ചെയ്യണം.

Verse 36

छायाकूपनदीगोष्ठचैत्याम्भः पथि भस्मसु / अग्नौ चैव श्मशाने च विण्मूत्रे न समाचरेत्

നിഴലിൽ, കിണറ്റിൽ, നദിയിൽ, ഗോശാലയിൽ, ചൈത്യ‑തീർത്ഥങ്ങളുടെയും അവയുടെ ജലത്തിന്റെയും സമീപത്ത്, വഴിയിൽ, ഭസ്മത്തിൽ, അഗ്നിയിൽ, ശ്മശാനത്തിൽ—ഇവിടങ്ങളിൽ മല‑മൂത്ര വിസർജനം ചെയ്യരുത്.

Verse 37

न गोमये न कृष्टे वा महावृक्षे न शाड्वले / न तिष्ठन् वा न निर्वासा न च पर्वतमस्तके

ഗോമയത്തിൽ അല്ല, ഉഴുത നിലത്തിൽ അല്ല, മഹാവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ അല്ല, പച്ചപ്പുല്ലിന്മേൽ അല്ല. നിൽക്കുമ്പോൾ അല്ല, വാസസ്ഥലത്ത് അല്ല, പർവ്വതശിഖരത്തിലും അല്ല—മല‑മൂത്ര വിസർജനം ചെയ്യരുത്.

Verse 38

न जीर्णदेवायतने न वल्मीके कदाचन / न ससत्त्वेषु गर्तेषु न गच्छन् वा समाचरेत्

ജീർണ്ണമായ ദേവാലയത്തിൽ ഒരിക്കലും അല്ല; വൽമീകം (ചീന്തുപുറ്റ്) മീതെയും അല്ല. ജീവികൾ പാർക്കുന്ന കുഴികളിൽ അല്ല; അത്തരം സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോയിട്ടും അങ്ങനെ ആചരിക്കരുത്.

Verse 39

तुषाङ्गारकपालेषु राजमार्गे तथैव च / न क्षेत्रे न विले वापि न तीर्थे न चतुष्पथे

തൂഷക്കൂമ്പാരങ്ങളിലും ചാരത്തിലും മൺപാത്രച്ചില്ലുകളിലും രാജമാർഗ്ഗത്തിലും മലംമൂത്രാദി അശുചിക്രിയകൾ ഒരിക്കലും ചെയ്യരുത്. കൃഷിയിടത്തിൽ അല്ല, കുഴി/ബിലത്തിൽ അല്ല, തീർത്ഥത്തിൽ അല്ല, ചതുര്‍മുഖത്തിലും അല്ല.

Verse 40

नोद्यानोदसमीपे वा नोषरे न पराशुचौ / न सोपानत्पादुको वा छत्री वा नान्तरिक्षके

ഉദ്യാനത്തിനടുത്തോ ജലത്തിനടുത്തോ, ഉപ്പുമണ്ണ്/ബഞ്ജരഭൂമിയിൽ, അത്യന്തം അശുചിയായ സ്ഥലത്ത് ആ ക്രിയ ചെയ്യരുത്. പടികളിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, പാദുക ധരിച്ച്, കുട പിടിച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ തുറന്ന അനാവൃത സ്ഥലത്തും ചെയ്യരുത്.

Verse 41

न चैवाभिमुखे स्त्रीणां गुरुब्राह्मणयोर्गवाम् / न देवदेवालययोरपामपि कदाचन

സ്ത്രീകളുടെ നേരെ മുഖം തിരിച്ച്, അതുപോലെ ഗുരു, ബ്രാഹ്മണർ, പശുക്കൾ എന്നിവരുടെ നേരെയും ആ ക്രിയ ചെയ്യരുത്. ദേവന്മാരുടെയും ദേവാലയങ്ങളുടെയും മുന്നിലും അല്ല; ജലത്തോടു മുഖം തിരിച്ചും ഒരിക്കലും അല്ല.

Verse 42

न ज्योतींषि निरीक्षन्वानसंध्याभिमुखो ऽपिवा / प्रत्यादित्यं प्रत्यनलं प्रतिसोमं तथैव च

നക്ഷത്രാദി ജ്യോതിസ്സുകളെ ഉറ്റുനോക്കരുത്; സന്ധ്യാവിധിയോട് വിമുഖനായി നിലകൊള്ളുകയും അരുത്. അതുപോലെ സൂര്യൻ, അഗ്നി, സോമൻ (ചന്ദ്രൻ) എന്നിവയ്‌ക്ക് വിരുദ്ധമായി ആ ക്രിയ ചെയ്യരുത്.

Verse 43

आहृत्य मृत्तिकां कूलाल्लेपगन्धापकर्षणम् / कुर्यादतन्द्रितः शौचं विशुद्धैरुद्धृतोदकैः

നദീതീരത്തിൽ നിന്ന് ശുദ്ധ മണ്ണ് കൊണ്ടുവന്ന് ഒട്ടിയ മലിനതയും ദുർഗന്ധവും നീക്കണം. തുടർന്ന് വിധിപൂർവ്വം എടുത്ത ശുദ്ധജലത്തോടെ അലസതയില്ലാതെ ശൗചശുദ്ധി ആചരിക്കണം.

Verse 44

नाहरेन्मृत्तिकां विप्रः पांशुलान्न च कर्दमात् / न मार्गान्नोषराद् देशाच्छौचशिष्टां परस्य च

ബ്രാഹ്മണൻ പൊടിയുള്ള സ്ഥലത്തുനിന്നോ ചെളിയിൽ നിന്നോ വഴിയിൽ നിന്നോ ഉഷര/ഉപ്പുമണ്ണിൽ നിന്നോ ശൗചത്തിനുള്ള മണ്ണ് എടുക്കരുത്; മറ്റൊരാളുടെ ശുദ്ധിക്രമത്തിൽ ശേഷിച്ച മണ്ണും സ്വീകരിക്കരുത്।

Verse 45

न देवायतनात् कूपाद् ग्रामान्न च जलात् तथा / उपस्पृशेत् ततो नित्यं पूर्वोक्तेन विधानतः

ദേവാലയപരിസരം, കിണർ, ഗ്രാമജലം, കൂടാതെ ഗ്രാമത്തിൽ പാകം ചെയ്ത ആഹാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജലം എന്നിവകൊണ്ട് ഉപസ്പർശം/ആചമനം ചെയ്യരുത്. അതിനാൽ നിത്യം മുൻപറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം ശുദ്ധി ആചരിക്കണം।