Adhyaya 45

Verse 1

इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे चतुश्चत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच केतुमाले नराः कालाः सर्वे पनसभोजनाः / स्त्रियश्चोत्पलपत्राभा जीवन्ति च वर्षायुतम्

ഇങ്ങനെ ശ്രീകൂർമപുരാണത്തിലെ ഷട്സാഹസ്ത്രീ സംഹിതയുടെ പൂർവവിഭാഗത്തിൽ നാല്പത്തിനാലാം അധ്യായം (സമാപ്തം). സൂതൻ പറഞ്ഞു—കേതുമാലത്തിൽ പുരുഷന്മാർ ശ്യാമവർണ്ണരാണ്; എല്ലാവരും പനസ (ചക്ക) ആഹാരമാക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ താമരയിതളുപോലെ കാന്തിയുള്ളവർ; അവർ പത്തു സഹസ്ര വർഷം ജീവിക്കുന്നു।

Verse 2

भद्राश्वे पुरुषाः शुक्लाः स्त्रियश्चन्द्रांशुसन्निभाः / दश वर्षसहस्त्राणि जीवन्ते आम्रभोजनाः

ഭദ്രാശ്വ-വർഷത്തിൽ പുരുഷന്മാർ ശുക്ലവർണ്ണരാണ്; സ്ത്രീകൾ ചന്ദ്രകിരണസദൃശമായി ദീപ്തിമതികൾ. അവർ ആമ്രം (മാങ്ങ) ആഹാരമാക്കി പത്തു സഹസ്ര വർഷം ജീവിക്കുന്നു।

Verse 3

रम्यके पुरुषा नार्यो रमन्ते रजतप्रभाः / दशवर्षसहस्त्राणि शतानि दश पञ्च च / जीवन्ति चैव सत्त्वस्था न्यग्रोधफलभोजनाः

രമ്യക-വർഷത്തിൽ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും വെള്ളിനിറമുള്ള പ്രഭയിൽ ദീപ്തരായി ആനന്ദത്തോടെ വിഹരിക്കുന്നു. സത്ത്വത്തിൽ സ്ഥാപിതരായി ന്യഗ്രോധ (ആൽ) ഫലങ്ങൾ ഭുജിച്ച് ഒരു ലക്ഷം അഞ്ചായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു.

Verse 4

हिरण्मये हिरण्याभाः सर्वे च लकुचाशनाः / एकादशसहस्त्राणि शतानि दश पञ्च च / जीवन्ति पुरुषा नार्यो देवलोकस्थिता इव

ഹിരൺമയ ദേശത്തിൽ എല്ലാവരും സ്വർണ്ണപ്രഭയിൽ ദീപ്തരായി ലകുച ഫലങ്ങൾ ഭുജിക്കുന്നു. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും പതിനൊന്ന് ആയിരം നൂറ്റി പതിനഞ്ച് വർഷം, ദേവലോകത്തിൽ ഉള്ളവരെപ്പോലെ, ജീവിക്കുന്നു.

Verse 5

त्रयोदशसहस्त्राणि शतानि दश पञ्च च / जीवन्ति कुरुवर्षे तु श्यामाङ्गाः क्षीरभोजनाः

കുരു-വർഷത്തിൽ ജനങ്ങൾ ശ്യാമാംഗികളായി, ക്ഷീരം (പാൽ) തന്നെയാണ് ആഹാരം. അവർ പതിമൂന്ന് ആയിരം നൂറ്റി പതിനഞ്ച് വർഷം ജീവിക്കുന്നു.

Verse 6

सर्वे मिथुनजाताश्च नित्यं सुखनिषेविनः / चन्द्रद्वीपे महादेवं यजन्ति सततं शिवम्

ചന്ദ്രദ്വീപിൽ എല്ലാവരും ദ്വന്ദ്വരൂപത്തിൽ ജനിച്ച് നിത്യസുഖം അനുഭവിക്കുന്നു. അവിടെ അവർ മഹാദേവൻ—ശിവനെ—അവിരാമമായി നിരന്തരം ആരാധിക്കുന്നു.

Verse 7

तथा किंपुरुषे विप्रा मानवा हेमसन्निभाः / दशवर्षहस्त्राणि जीवन्ति प्लक्षभोजनाः

അതുപോലെ, ഹേ വിപ്രന്മാരേ, കിംപുരുഷ ദേശത്തിൽ മനുഷ്യർ സ്വർണ്ണസദൃശമായ കാന്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നു. അവർ പ്ലക്ഷ (അത്തി) വൃക്ഷാഹാരത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് പത്തായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു.

Verse 8

यजन्ति सततं देवं चतुर्मूर्ति चतुर्मुखम् / ध्याने मनः समाधाय सादरं भक्तिसंयुताः

ഭക്തിയോടെ അവർ സാദരമായി ധ്യാനത്തിൽ മനസ്സിനെ സമാധിയിൽ സ്ഥിരപ്പെടുത്തി ചതുര്മൂർത്തിയും ചതുര്മുഖനും ആയ ദേവനെ നിരന്തരം ആരാധിക്കുന്നു।

Verse 9

तथा च हरिवर्षे तु महारजतसन्निभाः / दशवर्षसहस्त्राणि जीवन्तीक्षुरसाशिनः

അതുപോലെ ഹരിവർഷത്തിൽ അവർ മഹാ വെള്ളിപോലെ ദീപ്തിമാന്മാർ; ഇക്ഷുരസം ആഹാരമാക്കി അവർ പത്തായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു।

Verse 10

तत्र नारायणं देवं विश्वयोनिं सनातनम् / उपासते सदा विष्णुं मानवा विष्णुभाविताः

അവിടെ വിഷ്ണുഭാവിതരായ മനുഷ്യർ വിശ്വയോനി, സനാതന ദേവനായ നാരായണൻ—വിഷ്ണുവിനെ എപ്പോഴും ഉപാസിക്കുന്നു।

Verse 11

तत्र चन्द्रप्रभं शुभ्रं शुद्धस्फटिकनिर्मितम् / विमानं वासुदेवस्य पारिजातवनाश्रितम्

അവിടെ അവൻ പാരിജാതവനത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വാസുദേവന്റെ മംഗളകരമായ, ചന്ദ്രപ്രഭപോലെ ദീപ്തമായ, ശുദ്ധസ്ഫടികനിർമ്മിത വിമാനം ദർശിച്ചു।

Verse 12

चतुर्धारमनोपम्यं चतुस्तोरणसंयुतम् / प्राकारैर्दशभिर्युक्तं दुराधर्षं सुदुर्गमम्

അത് അത്ഭുതകരമായ നാലുദ്വാരമുള്ള കോട്ടപോലെ, നാലു മഹാതോരണങ്ങളോടുകൂടിയതും; പത്ത് പ്രാകാരങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, അജേയവും അത്യന്തം ദുർഗമവും ആയിരുന്നു।

Verse 13

स्फाटिकैर्मण्डपैर्युक्तं देवराजगृहोपमम् / स्वर्णस्तम्भसहस्त्रैश्च सर्वतः समलङ्कृतम्

സ്ഫടികമണ്ഡപങ്ങളാൽ യുക്തമായി, ദേവരാജ ഇന്ദ്രന്റെ ഭവനംപോലെ; സഹസ്ര സ്വർണ്ണസ്തംഭങ്ങളാൽ എല്ലാടവും ഭംഗിയായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു।

Verse 14

हेमसोपानसंयुक्तं नानारत्नोपशोभितम् / दिव्यसिंहासनोपेतं सर्वशोभासमन्वितम्

ഹേമസോപാനങ്ങളാൽ യുക്തമായി, നാനാരത്നങ്ങളാൽ ശോഭിതമായി; ദിവ്യസിംഹാസനത്തോടെ ഉപേതമായി, സർവ്വശോഭകളാൽ സമന്വിതമായിരുന്നു।

Verse 15

सरोभिः स्वादुपानीयैर्नदीभिश्चोपशोभितम् / नारायणपरैः शुद्धैर्वेदाध्ययनतत्परैः

മധുരവും ശുദ്ധവുമായ ജലമുള്ള സരോവരങ്ങളും നദികളും കൊണ്ട് ശോഭിതമായി; അവിടെ നാരായണപരായണരായ ശുദ്ധജനങ്ങൾ വസിച്ച് വേദാധ്യയന-പാരായണത്തിൽ നിരന്തരം തത്പരരായിരിക്കുന്നു।

Verse 16

योगिभिश्च समाकीर्णं ध्यायद्भिः पुरुषं हरिम् / स्तुवद्भिः सततं मन्त्रैर्नमस्यद्भिश्च माधवम्

അത് യോഗികളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു—ചിലർ പുരുഷോത്തമനായ ഹരിയെ ധ്യാനിച്ചു; ചിലർ മന്ത്രങ്ങളാൽ നിരന്തരം സ്തുതിച്ചു; ചിലർ മാധവനെ നമസ്കരിച്ചു।

Verse 17

तत्र देवादिदेवस्य विष्णोरमिततेजसः / राजानः सर्वकालं तु महिमानं प्रकुर्वते

അവിടെ ദേവാദിദേവനായ, അമിതതേജസ്സുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ മഹിമ രാജാക്കന്മാർ എല്ലാകാലവും പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി സ്തുതിക്കുന്നു।

Verse 18

गायन्ति चैव नृत्यन्ति विलासिन्यो मनोरमाः / स्त्रियो यौवनशालिन्यः सदा मण्डनतत्पराः

മനോഹരവും വിനോദപ്രിയവുമായ സ്ത്രീകൾ പാടുകയും നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു; യൗവനശോഭയോടെ അവർ എപ്പോഴും അലങ്കാരത്തിൽ തത്പരരായിരിക്കുന്നു।

Verse 19

इलावृते पद्मवर्णा जम्बूफलरसाशिनः / त्रयोदश सहस्त्राणि वर्षाणां वै स्थिरायुषः

ഇലാവൃതത്തിൽ വസിക്കുന്നവർ പദ്മവർണ്ണരായിരിക്കും; ജംബൂഫലരസം ആഹാരമാക്കി ജീവിക്കുന്നു; അവരുടെ സ്ഥിരായുസ്സ് പതിമൂന്നായിരം വർഷം വരെ നീളുന്നു।

Verse 20

भारते तु स्त्रियः पुंसो नानावर्णाः प्रकीर्तिताः / नानादेवार्चने युक्ता नानाकर्माणि कुर्वते / परमायुः स्मृतं तेषां शतं वर्षाणि सुव्रताः

എന്നാൽ ഭാരതത്തിൽ സ്ത്രീപുരുഷന്മാർ പല വർണ്ണങ്ങളായെന്ന് പ്രസിദ്ധം; അവർ നാനാദേവാരാധനയിൽ ഏർപ്പെട്ടു പലവിധ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. ഹേ സുവ്രത, അവരുടെ പരമായുസ്സ് നൂറു വർഷമെന്നു സ്മൃതിയിൽ പറയുന്നു।

Verse 21

नानाहाराश्च जीवन्ति पुण्यपापनिमित्ततः / नवयोजनसाहस्त्रं वर्षमेतत् प्रकीर्तितम् / कर्मभूमिरियं विप्रा नराणामधिकारिणाम्

പുണ്യപാപനിമിത്തപ്രകാരം ജീവികൾ പലവിധ ആഹാരങ്ങളാൽ ജീവിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ വ്യാപ്തി ഒൻപതിനായിരം യോജനയെന്നു കീര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു; വർഷത്തിന്റെ മാനവും അങ്ങനെ തന്നെ പ്രസിദ്ധം. ഹേ വിപ്രന്മാരേ, ഇത് ധർമ്മാധികാരമുള്ള മനുഷ്യരുടെ കർമ്മഭൂമിയാണ്।

Verse 22

महेन्द्रो मलयः सह्यः शुक्तिमानृक्षपर्वतः / विन्ध्यश्च पारियात्रश्च सप्तात्र कुलपर्वताः

മഹേന്ദ്രം, മലയം, സഹ്യം, ശുക്തിമാൻ, ഋക്ഷപർവ്വതം; കൂടാതെ വിന്ധ്യവും പാരിയാത്രവും—ഇവയാണ് ഇവിടെ പറയുന്ന ഏഴ് കുലപർവ്വതങ്ങൾ (പ്രധാന പർവ്വതനിരകൾ)।

Verse 23

इन्द्रद्युम्नः कशेरुमांस्ताम्रवर्णो गभस्तिमान् / नागद्वीपस्तथा सौम्यो गन्धर्वस्त्वथ वारुणः

ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ, കശേരുമാൻ, താമ്രവർണൻ, ഗഭസ്തിമാൻ; അതുപോലെ നാഗദ്വീപവും സൗമ്യവും; പിന്നെ ഗന്ധർവവും വാരുണവും—ഇവ പുരാണോക്ത പ്രസിദ്ധ ദ്വീപ-പ്രദേശങ്ങളാണ്.

Verse 24

अयं तु नवमस्तेषां द्वीपः सागरसंवृतः / योजनानां सहस्त्रं तु द्वीपो ऽयं दक्षिणोत्तरः

ഇത് അവയിൽ ഒൻപതാമത്തെ ദ്വീപാണ്; സമുദ്രം ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഈ ദ്വീപ് തെക്കിൽ നിന്ന് വടക്കുവരെ ആയിരം യോജന വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 25

पूर्वे किरातास्तस्यान्ते पशिचमे यवनास्तथा / ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्य मध्ये शूद्रास्तथैव च

ഇതിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് കിരാതർ, പടിഞ്ഞാറിന്റെ അറ്റത്ത് യവനർ. മദ്ധ്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ; അതുപോലെ ശൂദ്രരും വസിക്കുന്നു.

Verse 26

इज्यायुद्धवणिज्याभिर्वर्तयन्त्यत्र मानवाः / स्त्रवन्ते पावना नद्यः पर्वतेभ्यो विनिः सृताः

ഇവിടെയുള്ള മനുഷ്യർ യജ്ഞാരാധന, യുദ്ധം, വ്യാപാരം എന്നിവയാൽ ജീവിക്കുന്നു. പർവതങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ച പാവന നദികൾ ഒഴുകുന്നു.

Verse 27

शतद्रुश्चन्द्रभागा च सरयूर्यमुना तथा / इरावती वितस्ता च विपाशा देविका कुहूः

ശതദ്രു, ചന്ദ്രഭാഗാ, സരയൂ, യമുനാ; ഇരാവതി, വിതസ്താ, വിപാശാ, ദേവികാ, കുഹൂ—ഇവയെല്ലാം പ്രസിദ്ധമായ പാവന നദികളാണ്.

Verse 28

गोमती धूतपापा च बाहुदा च दृषद्वती / कौशिकी लोहिता चैव हिमवत्पादनिः सृताः

ഗോമതി, ധൂതപാപാ, ബാഹുദാ, ദൃഷദ്വതി; കൂടാതെ കൗശികീയും ലോഹിതയും—ഇവയെല്ലാം ഹിമവത്പർവതത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നുയർന്ന പുണ്യനദികളായി പ്രസിദ്ധമാണ്।

Verse 29

वेदस्मृतिर्वेदवती व्रतघ्नी त्रिदिवा तथा / पर्णाशा वन्दना चैव सदानीरा मनोरमा

വേദസ്മൃതി, വേദവതി, വ്രതഘ്നീ, ത്രിദിവാ; അതുപോലെ പർണാശാ, വന്ദനാ, സദാനീരാ, മനോരമാ—ഈ പുണ്യനദികളെ സ്മരിച്ചു വന്ദിക്കണം।

Verse 30

चर्मण्वती तथा दूर्या विदिशा वेत्रवत्यपि / शिग्रुः स्वशिल्पापि तथा पारियात्राश्रयाः स्मृताः

ചർമണ്വതി, ദൂര്യാ, വിദിശാ, വೇತ್ರവതി; കൂടാതെ ശിഗ്രു, സ്വശില്പാ—ഇവയെല്ലാം പരമ്പരയായി പാരിയാത്ര പർവതപ്രദേശത്തെ ആശ്രയിച്ചവയായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 31

नर्मदा सुरसा शोण दशार्णा च महानदी / मन्दाकिनी चित्रकूटा तामसी च पिशाचिका

നർമദാ, സുരസാ, ശോണ, ദശാർണാ, മഹാനദി; മന്ദാകിനി, ചിത്രകൂടത്തിലെ ധാര, താമസി, പിശാചികാ—ഇവയും പുണ്യനദികളായി സ്മരണീയമാണ്।

Verse 32

चित्रोत्पला विपाशा च मञ्जुला वालुवाहिनी / ऋक्षवत्पादजा नद्यः सर्वपापहरा नृणाम्

ചിത്രോത്പലാ, വിപാശാ, മഞ്ജുലാ, വാലുവാഹിനീ—ഋക്ഷവത് പർവതത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നുജനിച്ച ഈ നദികൾ മനുഷ്യരുടെ സർവ്വപാപങ്ങളും ഹരിക്കുന്ന പാവനങ്ങളാണ്।

Verse 33

तापी पयोष्णी निर्विन्ध्या शीघ्रोदा च महानदी / वेण्या वैतरणी चैव बलाका च कुमुद्वती

താപി, പയോഷ്ണീ, നിർവിന്ധ്യാ, ശീഘ്രോദാ, മഹാനദി; കൂടാതെ വേണ്യാ, വൈതരണീ, ബലാകാ, കുമുദ്വതീ—ഇവയെല്ലാം പുണ്യമായ തീർത്ഥജലങ്ങളായി പ്രസിദ്ധമാണ്।

Verse 34

तोया चैव महागैरी दुर्गा चान्तः शिला तथा / विन्ध्यपादप्रसूतास्ता नद्यः पुण्यजलाः शुभाः

അതുപോലെ തോയാ, മഹാഗൈരീ, ദുര്‍ഗാ, അന്തഃശിലാ—വിംധ്യപർവതത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നു ജനിച്ച—ശുഭവും പുണ്യജലവുമുള്ള പാവന നദികളാണ്।

Verse 35

सोदावरी भीमरथी कृष्णा वर्णा च मत्सरी / तुङ्गभ्द्रा सुप्रयोगा कावेरी च द्विजोत्तमाः / दक्षिणापथगा नद्यः सह्यपादविनिः सृताः

ഹേ ദ്വിജോത്തമാ! ഗോദാവരി, ഭീമരഥീ, കൃഷ്ണാ, വർണാ, മത്സരീ, തുങ്ഗഭദ്രാ, സുപ്രയോഗാ, കാവേരി—ഇവ ദക്ഷിണാപഥത്തിൽ ഒഴുകി സഹ്യപർവതത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്നു।

Verse 36

ऋतुमाला ताम्रपर्णो पुष्पवत्युत्पलावती / मलयान्निः सृता नद्यः सर्वाः शीतजलाः स्मृताः

ഋതുമാലാ, താമ്രപർണീ, പുഷ്പവതീ, ഉത്പലാവതീ—മലയപർവതത്തിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട ഈ നദികൾ എല്ലാം ശീതളജലധാരകളായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 37

ऋषिकुल्या त्रिसामा च मन्दगा मन्दगामिनी / रूपा पालासिनी चैव ऋषिका वंशकारिणी / शुक्तिमत्पादसंजाताः सर्वपापहरा नृणाम्

ഋഷികുല്യാ, ത്രിസാമാ, മന്ദഗാ, മന്ദഗാമിനീ, രൂപാ, പാലാസിനീ, ഋഷികാ, വംശകാരിണീ—ശുക്തിമത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഈ നദികൾ മനുഷ്യരുടെ സകലപാപവും അകറ്റുന്നു।

Verse 38

आसां नद्युपनद्यश्च शतशो द्विजपुङ्गवाः / सर्वपापहराः पुण्याः स्नानदानादिकर्मसु

ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ! ഇവയിലെ നദികളും ഉപനദികളും നൂറുകണക്കിന്; അവ പരമപുണ്യകരവും സ്നാനം, ദാനം മുതലായ കർമങ്ങളിൽ സർവ്വപാപഹരങ്ങളുമാണ്।

Verse 39

तास्विमे कुरुपाञ्चाला मध्यदेशादयो जनाः / पूर्वदेशादिकाश्चैव कामरूपनिवासिनः

ആ ദേശങ്ങളിൽ കുരു-പാഞ്ചാലർ, മധ്യദേശാദി ജനങ്ങൾ വസിക്കുന്നു; അതുപോലെ കിഴക്കൻ ദേശങ്ങളിലെവരും, കാമരൂപവാസികളും ഉൾപ്പെടുന്നു।

Verse 40

पुण्ड्राः कलिङ्गामगधा दाक्षिणात्याश्चकृत्स्नशः / तथापरान्ताः सौराष्ट्राः शूद्राभीरास्तथार्ऽबुदाः

പുണ്ഡ്രർ, കലിംഗർ, മഗധർ, സമസ്ത ദക്ഷിണദേശീയർ; അതുപോലെ അപരാന്തർ, സൗരാഷ്ട്രർ, ശൂദ്രർ, ആഭീരർ, അർബുദവാസികളും (എണ്ണപ്പെടുന്നു)।

Verse 41

मालका मालवाश्चैव पारियात्रनिवासिनः / सौवीराः सैन्धवा हूणा शाल्वाः कल्पनिवासिनः

മാലകർ, മാലവർ—പാരിയാത്ര പ്രദേശവാസികൾ; അതുപോലെ സൗവീരർ, സൈന്ധവർ, ഹൂണർ, ശാൽവർ—ഇവർ തത്തത് ദേശങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന ജനങ്ങളെന്നു പറയപ്പെടുന്നു।

Verse 42

मद्रा रामास्तथाम्बष्ठाः पारसीकास्तथैव च / आसां पिबन्ति सलिलं वसन्ति सरितां सदा

മദ്രർ, രാമർ, അംബഷ്ടർ, പാരസീകർ എന്നിവരും; ഇവർ ആ (നദികളുടെ) ജലം പാനം ചെയ്ത് എപ്പോഴും നദീതീരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു।

Verse 43

चत्वारि भारते वर्षे युगानि कवयो ऽब्रुवन् / कृतं त्रेता द्वापरं च कलिश्चान्यत्र न क्वचित्

ഭാരതവർഷത്തിൽ നാലു യുഗങ്ങളുണ്ടെന്ന് കവിമുനികൾ പ്രസ്താവിച്ചു—കൃതം, ത്രേതാ, ദ്വാപരം, കലിയും; മറ്റെവിടെയും ഇതില്ല।

Verse 44

यानि किंपुरुषाद्यानि वर्षाण्यष्टौ महर्षयः / न तेषु शोको नायासो नोद्वेगः क्षुद्भयं न च

ഹേ മഹർഷികളേ, കിംപുരുഷാദിയായ എട്ട് വർഷങ്ങളിൽ ശോകമില്ല, ആയാസമില്ല, ഉദ്വേഗമില്ല; ക്ഷുധയും ഭയവും ഇല്ല।

Verse 45

स्वस्थाः प्रजा निरातङ्काः सर्वदुः खविवर्जिताः / रमन्ति विविधैर्भावैः सर्वाश्च स्थिरयौवनाः

അവിടെയുള്ള പ്രജകൾ ആരോഗ്യവാന്മാർ, നിരാതങ്കർ, സർവ്വദുഃഖവിവർജിതർ. അവർ വിവിധ ശുഭഭാവങ്ങളിൽ രമിക്കുന്നു; എല്ലാവർക്കും സ്ഥിരയൗവനവും വീര്യവും നിലനിൽക്കും।