Adhyaya 18
Genealogies of Kaśyapa and Pulastya; Rise of Brahmavādin Lines and Rākṣasa Branches
മുൻ അധ്യായം (17) അവസാനിച്ചതിന് ശേഷം സൂതൻ കശ്യപന്റെ തപസ്സിനെ വിവരിക്കുന്നു—സൃഷ്ടിയുടെ തുടർച്ചയ്ക്കായി സ്ഥിരമായ ഗോത്ര-ശാഖകൾ സ്ഥാപിക്കുവാൻ. കശ്യപന് വത്സരൻ, അസിതൻ എന്ന രണ്ട് മഹാത്മ പുത്രന്മാർ; അവരിൽ നിന്ന് നൈധ്രുവ, റൈഭ്യയും റൈഭ്യർ, സുമേധയിലൂടെ കുണ്ഡപായിനർ, അസിതനിൽ നിന്ന് ദേവലൻ എന്നീ ബ്രഹ്മവാദി വംശങ്ങൾ വ്യാപിക്കുന്നു; അവസാനം കാശ്യപന്റെ മൂന്ന് ശാഖകൾ—ശാണ്ഡില്യ, നൈധ്രു, വാരൈഭ്യ—എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. തുടർന്ന് കഥ പുലസ്ത്യവംശത്തിലേക്ക് മാറുന്നു—ഇലവിലയും വിശ്രവസും വഴി; അവരുടെ ഭാര്യമാരും സന്തതികളും ഉൾപ്പെടെ കുബേരൻ (വൈശ്രവണൻ) കൂടാതെ പ്രസിദ്ധരാക്ഷസർ രാവണൻ, കുംഭകർണൻ, ശൂർപ്പണഖ, വിഭീഷണൻ, തപോബലസമ്പന്നരായ രുദ്രഭക്ത മറ്റ് പൗലസ്ത്യരാക്ഷസർ എന്നിവരെ എണ്ണിപ്പറയുന്നു. കൂടാതെ പുലഹന്റെ മൃഗ-ഭൂത പ്രജകൾ, ക്രതുവിന്റെ സന്താനരാഹിത്യം, ഭൃഗുവിൽ നിന്ന് ശുക്രന്റെ ജനനം, ദക്ഷ–നാരദ ശാപപ്രസംഗം വഴി വസിഷ്ഠവംശം (ശക്തി, പരാശരൻ, വ്യാസൻ)യും ശുകന്റെ സന്തതിയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അവസാനം കശ്യപനിൽ നിന്ന് രാജവംശപരമ്പരയിലേക്കുള്ള അടുത്ത പ്രവാഹം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു।
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तदशो ऽध्यायः सूत उवाच एतानुत्पाद्य पुत्रांस्तु प्रजासंतानकारणात् / कश्यपो गोत्रकामस्तु चचार सुमहत् तपः
ഇങ്ങനെ ശ്രീകൂർമപുരാണത്തിലെ ഷട്സാഹസ്ത്രീ സംഹിതയുടെ പൂർവവിഭാഗത്തിൽ പതിനേഴാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. സൂതൻ പറഞ്ഞു—പ്രജാസന്തതി തുടരുന്നതിനായി ഈ പുത്രന്മാരെ ഉത്പാദിപ്പിച്ച്, ഗോത്രകാമനായ കശ്യപൻ അതിമഹത്തായ തപസ് അനുഷ്ഠിച്ചു।
Verse 2
तस्य वै तपतो ऽत्यर्थं प्रादुर्भूतौ सुताविमौ / वत्सरश्चासितश्चैव तावुभौ ब्रह्मवादिनौ
അവൻ അത്യന്തമായി തപസ്സു ചെയ്യുമ്പോൾ അവനു രണ്ടു പുത്രന്മാർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു—വത്സരനും അസിതനും; അവർ ഇരുവരും ബ്രഹ്മവാദികൾ, പരമവിദ്യയിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവർ।
Verse 3
वत्सरान्नैध्रुवो जज्ञे रैभ्यश्च सुमहायशाः / रैभ्यस्य जज्ञिरे रैभ्याः पुत्रा द्युतिमतां वराः
വത്സരനിൽ നിന്ന് നൈധ്രുവനും, മഹായശസ്സുള്ള റൈഭ്യനും ജനിച്ചു. റൈഭ്യനിൽ നിന്ന് റൈഭ്യർ എന്ന പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു—ദീപ്തിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠർ।
Verse 4
च्यवनस्य सुता पत्नी नैध्रुवस्य महात्मनः / सुमेधा जनयामास पुत्रान् वै कुण्डपायिनः
ച്യവനന്റെ പുത്രിയായ സുമേധ, മഹാത്മാവായ നൈധ്രുവന്റെ ഭാര്യ, കുണ്ഡപായിനർ എന്ന പേരുള്ള പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു।
Verse 5
असितस्यैकपर्णायां ब्रह्मिष्ठः समपद्यत / नाम्ना वै देवलः पुत्रो योगाचार्यो महातपाः
അസിതന്റെ (ഏകപർണയുമായി ബന്ധമുള്ള) വംശത്തിൽ ബ്രഹ്മജ്ഞന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരാൾ ഉദിച്ചു—ദേവലൻ എന്ന പുത്രൻ; അദ്ദേഹം യോഗാചാര്യനും മഹാതപസ്വിയും ആയിരുന്നു।
Verse 6
शाण्डिल्यानां परः श्रीमान् सर्वतत्त्वार्थवित् सुधीः / प्रसादात् पार्वतीशस्य योगमुत्तममाप्तवान्
ശാണ്ഡില്യരിൽ അദ്ദേഹം പരമശ്രീമാൻ, സർവതത്ത്വാർത്ഥവിദ് സുദീ; പാർവതീശനായ ശിവന്റെ പ്രസാദത്താൽ അദ്ദേഹം ഉത്തമയോഗം പ്രാപിച്ചു.
Verse 7
शाण्डिल्या नैध्रु वारैभ्यास्त्रयः पक्षास्तु काश्यपाः / नरप्रकृतयो विप्राः पुलस्त्यस्य वदामि वः
ശാണ്ഡില്യർ, നൈധ്രു, വാരൈഭ്യ—ഈ മൂന്ന് ശാഖകളും കാശ്യപവംശത്തേതാണ്. ഈ വിപ്രർ മനുഷ്യസ്വഭാവമുള്ളവർ; ഇനി പുളസ്ത്യന്റെ വംശപരമ്പര ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു.
Verse 8
तृणबिन्दोः सुता विप्रा नाम्ना त्विलविला स्मृता / पुलस्त्याय स राजर्षिस्तां कन्यां प्रत्यपादयत्
ഹേ വിപ്രരേ, തൃണബിന്ദുവിന്റെ പുത്രി ‘ഇലവിലാ’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധ; ആ രാജർഷി അവളെ പുളസ്ത്യനു വിവാഹാർത്ഥം സമർപ്പിച്ചു.
Verse 9
ऋषिस्त्वैलविलिस्तस्यां विश्रवाः समपद्यत / तस्य पत्न्यश्चतस्त्रस्तु पौलस्त्यकुलवर्धिकाः
ആ ഇലവിലയിൽ നിന്ന് ഋഷി വിശ്രവാസ് ജനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് നാല് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ പൗലസ്ത്യകുലത്തെ വർധിപ്പിച്ചവർ ആയി.
Verse 10
पुष्पोत्कटा च राका च कैकसी देववर्णिनी / रूपलावण्यसंपन्नास्तासां वै शृणुत प्रजाः
പുഷ്പോത്കടാ, രാകാ, കൈകസീ—ദേവവർണ്ണത്തിൽ ദീപ്തിമതികൾ—രൂപലാവണ്യസമ്പന്നരായിരുന്നു. ഹേ പ്രജകളേ, ഇനി അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രവിക്കുവിൻ.
Verse 11
ज्येष्ठं वैश्रवणं तस्य सुषुवे देवरूपिणी / कैकसी जनयत् पुत्रं रावणं राक्षसाधिपम्
അവനിൽ നിന്നു ദേവരൂപിണിയായ കൈകസി ആദ്യം ജ്യേഷ്ഠനായ വൈശ്രവണൻ (കുബേരൻ)നെ പ്രസവിച്ചു; പിന്നെ അതേ കൈകസി രാക്ഷസാധിപനായ രാവണനെയും പുത്രനായി ജനിപ്പിച്ചു।
Verse 12
कुम्भकर्णं शूर्पणखां तथैव च विभीषणम् / पुष्पोत्कटा व्यजनयत् पुत्रान् विश्रवसः शुभान्
പുഷ്പോത്കടാ വിശ്രവസിന് ശുഭസന്താനങ്ങളായി കുംഭകർണ്ണൻ, ശൂർപ്പണഖ, അതുപോലെ വിഭീഷണൻ എന്നിവരെ പ്രസവിച്ചു।
Verse 13
महोदरं प्रहस्तं च महापार्श्वं खरं तथा / कुम्भीनसीं तथा कन्यां राकायां शृणुत प्रजाः
ഹേ പ്രജകളേ, കേൾക്കുവിൻ—മഹോദരൻ, പ്രഹസ്തൻ, മഹാപാർശ്വൻ, ഖരൻ; അതുപോലെ കുംഭീനസി, കന്യാ, രാകാ—ഈ നാമങ്ങൾ സ്മരണീയങ്ങൾ।
Verse 14
त्रिशिरा दूषणश्चैव विद्युज्जिह्वो महाबलः / इत्येते क्रूरकर्माणः पौलस्त्या राक्षसा दश / सर्वे तपोबलोत्कृष्टा रुद्रभक्ताः सुभीषणाः
ത്രിശിരൻ, ദൂഷണൻ, മഹാബലനായ വിദ്യുജ്ജിഹ്വൻ—ഇങ്ങനെ ക്രൂരകർമ്മികളായ ഈ പത്ത് പൗലസ്ത്യ രാക്ഷസർ; എല്ലാവരും തപോബലത്തിൽ ഉന്നതരും, രുദ്രഭക്തരും, അത്യന്തം ഭീകരരുമായിരുന്നു।
Verse 15
पुलहस्य मृगाः पुत्राः सर्वे व्यालाश्च दंष्ट्रिणः / भूताः पिशाचाः सर्पाश्च शूकरा हस्तिनस्तथा
പുലഹന്റെ സന്തതികൾ മൃഗാദികളായി; കൂടാതെ ദംഷ്ട്രയുള്ള ഭീകര വ്യാലങ്ങളും—ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, സർപ്പങ്ങൾ, ശൂകരങ്ങൾ, ഹസ്തികളും കൂടെ ഉണ്ടായി।
Verse 16
अनपत्यः क्रतुस्तस्मिन् स्मृतो वैवस्वते ऽन्तरे / मरीचेः कश्यपः पुत्रः स्वयमेव प्रजापतिः
ആ വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിൽ ക്രതു സന്താനരഹിതനായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; മരീചിയുടെ പുത്രനായ കശ്യപൻ സ്വയം പ്രജാപതിയായിരുന്നു।
Verse 17
भृगोरप्यभवच्छुक्रो दैत्याचार्यो महातपाः / स्वाध्याययोगनिरतो हरभक्तो महाद्युतिः
ഭൃഗുവിൽ നിന്നുമാണ് ശുക്രൻ ജനിച്ചത്—ദൈത്യരുടെ ആചാര്യൻ, മഹാതപസ്വി; സ്വാധ്യായവും യോഗവും അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ, ഹരൻ (ശിവൻ) ഭക്തൻ, മഹാദ്യുതിയുള്ളവൻ।
Verse 18
अत्रेः पत्न्यो ऽभवन् बह्व्यः सोदर्यास्ताः पतिव्रताः / कृशाश्वस्य तु विप्रेन्द्रा घृताच्यामिति मे श्रुतम्
അത്രിക്ക് അനേകം ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു—അവർ പരസ്പരം സഹോദരിമാരും പതിവ്രതകളും ആയിരുന്നു; എന്നാൽ, ഹേ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, കൃശാശ്വനു ഘൃതാചിയായിരുന്നു ഭാര്യയെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു।
Verse 19
स तासु जनयामास स्वस्त्यात्रेयान् महौजसः / वेदवेदाङ्गनिरतांस्तपसा हतकिल्बिषान्
ആ ഭാര്യമാരിൽ നിന്നു അദ്ദേഹം സ്വസ്ത്യാത്രേയ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു—മഹൗജസ്സുള്ളവർ; വേദവും വേദാംഗങ്ങളും അഭ്യസിക്കുന്നവർ, തപസ്സാൽ പാപം നശിച്ചവർ।
Verse 20
नारदस्तु वसिष्ठाय ददौ देवीमरुन्धतीम् / ऊर्ध्वरेतास्तत्र मुनिः शापाद् दक्षस्य नारदः
നാരദൻ വസിഷ്ഠനു ദേവി അരുന്ധതിയെ നൽകി; തുടർന്ന് ആ മുനി ഊർധ്വരേതസ്സായി (സംയമിയായി) മാറി—നാരദനോടുള്ള ദക്ഷന്റെ ശാപഫലമായി।
Verse 21
हर्यश्वेषु तु नष्टेषु मायया नारदस्य तु / शशाप नारदं दक्षः क्रोधसंरक्तलोचनः
നാരദന്റെ മായയാൽ ഹര്യശ്വർ അപ്രത്യക്ഷരായപ്പോൾ, ക്രോധത്തിൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ ദക്ഷൻ നാരദനെ ശപിച്ചു।
Verse 22
यस्मान्मम सुताः सर्वे भवतो मायया द्विज / क्षयं नीतास्त्वशेषेण निरपत्यो भविष्यति
ഹേ ദ്വിജാ! നിന്റെ മായയാൽ എന്റെ പുത്രന്മാർ എല്ലാവരും പൂർണ്ണമായി നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കപ്പെട്ടു; അതിനാൽ നീ സന്താനരഹിതനാകും।
Verse 23
अरुन्धत्यां वसिष्ठस्तु शक्तिमुत्पादयत् सुतम् / शक्तेः पराशरः श्रीमान् सर्वज्ञस्तपतां वरः
അരുന്ധതിയിൽ വസിഷ്ഠൻ ‘ശക്തി’ എന്ന പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു; ശക്തിയിൽ നിന്ന് ശ്രീമാൻ, സർവ്വജ്ഞൻ, തപസ്വികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പരാശരൻ ജനിച്ചു।
Verse 24
आराध्य देवदेवेशमीशानं त्रिपुरान्तकम् / लेभे त्वप्रतिमं पुत्रं कृष्णाद्वैपायनं प्रभुम्
ദേവദേവേശനും ത്രിപുരാന്തകനുമായ ഈശാനനെ ആരാധിച്ച് അവൾ അപരിമിതമായ പുത്രനായ പ്രഭു കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ (വ്യാസൻ)നെ ലഭിച്ചു।
Verse 25
द्वैपायनाच्छ्रको जज्ञे भगवानेव शङ्करः / अंशांशेनावतीर्योर्व्यां स्वं प्राप परमं पदम्
ദ്വൈപായനനിൽ നിന്ന് ‘ശ്രക’ ജനിച്ചു—അവൻ ഭഗവാൻ ശങ്കരൻ തന്നേ. തന്റെ ദിവ്യശക്തിയുടെ അംശത്തിന്റെ അംശമായി ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച്, അവസാനം തന്റെ പരമ പദം പ്രാപിച്ചു।
Verse 26
शुकस्याप्यभवन् पुत्राः पञ्चात्यन्ततपस्विनः / भूरिश्रवाः प्रभुः शंभुः कृष्णो गौरश्च पञ्चमः / कन्या कीर्तिमती चैव योगमाता धृतव्रता
ശുകനുമുണ്ടായി അഞ്ചു പുത്രന്മാർ; എല്ലാവരും അത്യന്തം തപസ്വികൾ—ഭൂരിശ്രവാഃ, പ്രഭു, ശംഭു, കൃഷ്ണൻ, അഞ്ചാമൻ ഗൗരൻ. കൂടാതെ കീർത്തിമതി എന്നൊരു പുത്രിയും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൾ ധൃതവ്രതയായ യോഗമാതാവായിരുന്നു.
Verse 27
एते ऽत्र वंश्याः कथिता ब्राह्मणा ब्रह्मवादिनाम् / अत ऊर्ध्वं निबोधध्वं कश्यपाद्राजसंततिम्
ഇവിടെ ബ്രഹ്മവാദികളായ ബ്രാഹ്മണരുടെ വംശപരമ്പരകൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനി കേൾക്കുവിൻ—കശ്യപനിൽ നിന്നുള്ള രാജസന്തതിയുടെ ക്രമം ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു.
Frequently Asked Questions
Kaśyapa’s austerity is presented as the generative cause for manifesting spiritually accomplished sons whose descendants become named branches (gotras), thereby ensuring both biological continuity of creation and the transmission of sacred knowledge.
The chapter depicts tapas as a neutral cosmic force that can empower even cruel beings; their Rudra-devotion reflects the Kurma Purāṇa’s samanvaya, where Śaiva devotion appears across moral spectra while remaining integrated within the broader cosmic order.
After completing brahmavādin genealogies, it explicitly announces a shift to royal succession descending from Kaśyapa, moving from sage-line authority to kṣatriya dynastic history.