Adhyaya 22
Svapnādhāya (Dream-Chapter): Causes, Forms, Nourishment, and Liberation of Pretas
പ്രേത-കല്പത്തിലെ പരലോകോപദേശത്തിൽ ഗരുഡൻ ഭഗവാനോട് ചോദിക്കുന്നു—പ്രേതങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉത്ഭവിക്കുന്നു, അവരുടെ രൂപം എങ്ങനെയാണ്, എവിടെ വസിക്കുന്നു, എന്തുകൊണ്ട് പോഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന്. ഭഗവാൻ രണ്ടുവിധമായി മറുപടി പറയുന്നു—(1) പുണ്യം വർധിപ്പിക്കുന്ന ധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ: പൊതുജലസൗകര്യം, ക്ഷേത്രങ്ങൾ, ധർമ്മശാല/വിശ്രമഗൃഹങ്ങൾ, അന്നശാലയും അന്നദാനവും; (2) പ്രേതഭാവത്തിന് കാരണമാകുന്ന കർമ്മദോഷങ്ങൾ: പൊതുഭൂമി കൈയേറ്റം, ശ്രാദ്ധബന്ധിത കർത്തവ്യങ്ങളുടെ അവഗണനം, മഹാപാതകങ്ങൾ, വിശ്വാസഘാതം, കുറ്റമില്ലാത്ത സ്ത്രീ-ആശ്രിതരെ ഉപേക്ഷിക്കൽ, ഹിംസാത്മക/അശൗച മരണം, വിഷ്ണുസ്മൃതി ഇല്ലാതെ മരണം. തുടർന്ന് യുധിഷ്ഠിര-ഭീഷ്മരുടെ ‘പുരാതന കഥ’യിൽ ഒരു വനതപസ്വി അഞ്ചു ഭയങ്കര പ്രേതങ്ങളെ കാണുന്നു; അവരുടെ പേരുകളും വികൃത രൂപങ്ങളും തങ്ങളുടെ പാപഫലമാണെന്നും, ഗൃഹധർമ്മം തകർന്നിടങ്ങളിൽ കിട്ടുന്ന അശുചി അവശിഷ്ടങ്ങളാണ് അവരുടെ ‘ആഹാരം’ എന്നും പറയുന്നു. തപസ്വി ഉപവാസം, മഹാവ്രതങ്ങൾ, യജ്ഞം, ദാനം, ലോകഹിത പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ എന്നിവ ഉപദേശിക്കുമ്പോൾ ദിവ്യലക്ഷണങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും പ്രേതങ്ങൾ വിമാനം കയറി ഉയർഗതി പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു—വിദ്വദ്വാണിസംഗവും പുണ്യപാരായണവും മോക്ഷത്തിന് കാരണമെന്ന ദൃഷ്ടാന്തം. അവസാനം ഗരുഡന്റെ വിറയുന്ന ആശങ്ക മടങ്ങിവന്ന് അടുത്ത ഭാഗത്തെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് പീഠികയാകുന്നു.
Shlokas
Verse 1
स्वप्नाध्यायो नामैकविंशो ऽध्यायः गरुड उवाच / सम्भवन्ति कथं प्रेताः केन तेषां गतिर्भवेत् / कीदृक्तेषां भवेद्रूपं भोजनं किं भवेत्प्रभो
“സ്വപ്നാധ്യായം” എന്ന ഇരുപത്തൊന്നാം അധ്യായം. ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു—പ്രഭോ, പ്രേതങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉത്ഭവിക്കുന്നു? ഏതു മാർഗ്ഗംകൊണ്ട് അവർക്കു ഗതി (ലക്ഷ്യം) ലഭിക്കുന്നു? അവരുടെ രൂപം എങ്ങനെയാണ്, അവരുടെ ആഹാരം എന്താണ്?
Verse 2
सुप्रीतास्ते कथं प्रेताः क्व तिष्ठन्ति सुरेश्वर / प्रसन्नः कृपया देव प्रश्रमेनं वदस्व मे
ഹേ സുരേശ്വരാ, ആ പ്രേതങ്ങൾ എങ്ങനെ സുപ്രീതർ (പ്രസന്നർ) ആകുന്നു? അവർ എവിടെ വസിക്കുന്നു? ഹേ ദേവാ, കരുണയോടെ പ്രസന്നനായി എന്റെ ഈ ചോദ്യം ഉത്തരം പറയണമേ।
Verse 3
श्रीभगवानुवाच / पापकर्मरता ये वै पूर्वकर्मवशानुगाः / जायन्ते ते मृताः प्रेतास्ताञ्छृणुष्व वदाम्यहम्
ശ്രീഭഗവാൻ അരുളിച്ചെയ്തു—പൂർവകർമ്മവശാൽ പാപകർമ്മങ്ങളിൽ ആസക്തരായവർ മരിച്ചാൽ പ്രേതഭാവത്തിൽ ജനിക്കുന്നു; കേൾക്കുക, ഞാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു।
Verse 4
वापीकूपतडागांश्च आरामं सुरमन्दिरम् / प्रपां सद्म सुवृक्षांश्च तथा भोजनशालिकाः
കിണർ, കൂപം, കുളം; ഉദ്യാനം, ദേവമന്ദിരം; ജലപാനശാല, വാസഗൃഹം, നിഴൽ തരുന്ന ശുഭവൃക്ഷങ്ങൾ, കൂടാതെ അന്നഭോജനശാലകൾ—ഇവയെ പുണ്യകർമ്മങ്ങളായി പറയുന്നു।
Verse 5
पितृपैतामहं धर्मं किक्रीणाति स पापभाक् / मृतः प्रेतत्वमाप्नोति यावदाभूतसंप्लवम्
പിതൃ-പൈതാമഹ ധർമ്മം വിറ്റുകളയുന്നവൻ പാപഭാഗിയാകുന്നു; അവൻ മരിച്ചാൽ പ്രേതഭാവം പ്രാപിച്ച് മഹാപ്രളയം വരെ അതിൽ നിലനിൽക്കും।
Verse 6
गोचरं ग्रामसीमां तडागारामगह्वरम् / कर्षयन्ति च ये लोभात्प्रेतास्ते वै भवन्ति हि
ലോഭത്താൽ മേച്ചൽഭൂമി, ഗ്രാമസീമ, കുളം, ഉദ്യാനം, ഗഹ്വരം എന്നിവ കൈയേറുന്നവർ തീർച്ചയായും മരണാനന്തരം പ്രേതരാകും।
Verse 7
चण्डालादुदकात्सर्पाद्ब्राह्मणाद्बैद्युताग्नितः / दंष्ट्रिभ्यश्च पशुभ्यश्च मरणं पापकर्मिणाम्
പാപകർമ്മികൾ പല കാരണങ്ങളാൽ മരണം പ്രാപിക്കുന്നു—ചണ്ഡാലനാൽ, ജലത്താൽ, സർപ്പത്താൽ, ബ്രാഹ്മണനാൽ, മിന്നലോ അഗ്നിയോ മൂലം, കൂടാതെ ദംഷ്ട്രിയുള്ള ജീവികളും മൃഗങ്ങളും മൂലം കൂടി।
Verse 8
उद्बन्धनमृता ये च विषशस्त्रहताश्च ये / आत्मोपघातिनो ये च विषूच्यादिहतास्तथा
തൂക്കിലേറ്റ് മരിച്ചവർ, വിഷംകൊണ്ടോ ആയുധംകൊണ്ടോ കൊല്ലപ്പെട്ടവർ, ആത്മഹത്യ ചെയ്തവർ, കൂടാതെ കോളറ മുതലായ രോഗങ്ങളാൽ നശിച്ചവർ—ഇവരൊക്കെയും അകാലമരണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
Verse 9
महारोगैर्मृता ये च पापरोगैश्च दस्युभिः / असंस्कृतप्रमीता ये विहिताचारवर्जिताः
മഹാരോഗങ്ങളാൽ മരിച്ചവർ, പാപജന്യ രോഗങ്ങളാൽ മരിച്ചവർ, കള്ളന്മാരുടെ കൈയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവർ; കൂടാതെ നിർദ്ദേശിച്ച സംസ്കാരങ്ങൾ ലഭിക്കാതെ, വിധിപ്രകാരം ആചരിക്കേണ്ട ശീലങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് മരിച്ചവർ—ഇവരെയാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്.
Verse 10
वृषोत्सर्गादिलुप्ताश्चलुप्तमासिकपिण्डकाः / यस्यानयति शूद्रोग्निं तृणकाष्ठहवींषि सः
വൃഷോത്സർഗം മുതലായ കർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചവരും, മാസാന്ത പിണ്ഡദാനവും ലോപിച്ചവരും—അത്തരക്കാരനുവേണ്ടി ശൂദ്രൻ പുല്ലും വിറകും ഹവിസ്സും സഹിതം അഗ്നി കൊണ്ടുവരുന്നു.
Verse 11
पतनात्पर्वतानां च भित्तिपातेन ये मृताः / रजस्वलादिदोषैश्च न च भूमौ मताश्च ये
പർവതത്തിൽ നിന്ന് വീണ് മരിച്ചവർ, മതിൽ ഇടിഞ്ഞുവീണ് മരിച്ചവർ; കൂടാതെ രജസ്വലാസ്പർശം മുതലായ ദോഷങ്ങളാൽ അശൗചാവസ്ഥയിൽ മരിച്ചവർ, ഭൂമിയിൽ കിടന്ന് മരിക്കാത്തവർ—ഇവരും അശുഭമരണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
Verse 12
अन्तरिक्षे मृता ये च विष्णुस्मरणवर्जिताः / सूतकैः श्वादिसंपर्कैः प्रेतभावा इह क्षितौ
അന്തരീക്ഷത്തിൽ മരിച്ച് വിഷ്ണുസ്മരണം ഇല്ലാത്തവർ—സൂതകവും നായ മുതലായവയുടെ സമ്പർക്കവും പോലുള്ള അശുദ്ധികളാൽ, ഈ ഭൂമിയിൽ പ്രേതഭാവത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.
Verse 13
एवमादिभिरन्यैश्च कुमृत्युवशगाश्च ये / ते सर्वे प्रेतयोनिस्था विचरन्ति मरुस्थले
ഇങ്ങനെതന്നെയും മറ്റു രീതികളിലും കുമൃത്യുവിന്റെ അധീനരാകുന്നവർ എല്ലാവരും പ്രേതയോനിയിൽ നിലകൊണ്ട് മരുഭൂമിസദൃശമായ നിർജന പ്രദേശങ്ങളിൽ അലഞ്ഞുതിരിയും।
Verse 14
मातरं भगिनीं भार्यां स्नुषां दुहितरं तथा / अदृष्टदोषां त्यजति स प्रेतो जायतेध्रुवम्
ദോഷമില്ലാത്ത മാതാവ്, സഹോദരി, ഭാര്യ, മരുമകൾ അല്ലെങ്കിൽ മകളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ നിശ്ചയമായും പ്രേതനായി ജനിക്കുന്നു।
Verse 15
भ्रातृध्रुग्ब्रह्महा गोघ्नः सुरापो गुरुतल्पगः / हेमक्षौमहरस्तार्क्ष्य स वै प्रेतत्वमाप्नुयात्
ഹേ താർക്ഷ്യ (ഗരുഡാ)! സഹോദരദ്രോഹി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവ്, ഗോഹന്താവ്, സുരാപാനി, ഗുരുശയ്യാപരാധി, സ്വർണ്ണവും സൂക്ഷ്മവസ്ത്രവും കവർന്നവൻ—അവൻ തീർച്ചയായും പ്രേതത്വം പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 16
न्यासापहर्ता मित्रध्रुक् परदाररतस्तथा / विश्वासघाती क्रूरस्तु स प्रेतो जायते ध्रुवम्
ഏൽപ്പിച്ച ന്യാസം കവർന്നവൻ, മിത്രദ്രോഹി, പരസ്ത്രീരതി ഉള്ളവൻ, വിശ്വാസഘാതിയായ ക്രൂരൻ—അവൻ തീർച്ചയായും പ്രേതനായി ജനിക്കുന്നു।
Verse 17
कुलमार्गांश्च सन्त्यज्य परधर्मरतस्तथा / विद्यावृत्तविहीनश्च स प्रेतो जायतेध्रुवम्
കുലമാർഗങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച് പരധർമ്മത്തിൽ രമിക്കുകയും, വിദ്യയും സദ്വൃത്തവും ഇല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ—അവൻ തീർച്ചയായും പ്രേതനാകുന്നു।
Verse 18
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् / युधिष्ठिरस्य संवादं भीष्मेण सह सुव्रत / तदहं कथयिष्यामि यच्छ्रुत्वा सौख्यमाप्नुयात्
ഇവിടെയേ ഞാൻ ഒരു പുരാതന പുണ്യചരിതം ഉദാഹരിക്കുന്നു—ഹേ സുവ്രത, യുധിഷ്ഠിരനും ഭീഷ്മനും തമ്മിലുള്ള സംവാദം. അത് ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയുന്നു; അത് ശ്രവിച്ചാൽ ശാന്തിയും ക്ഷേമവും ലഭിക്കും.
Verse 19
युधिष्ठिर उवाच / केन कर्मविपाकेन प्रेतत्वमुपजायते / केन वा मुच्यते कस्मात्तन्मे ब्रूहि पितामह / यच्छ्रुत्वा न पुनर्मोहमेवं यास्या मि सुव्रत
യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു—ഏത് കർമ്മവിപാകത്താൽ പ്രേതത്വം ജനിക്കുന്നു? ഏത് മാർഗ്ഗത്താൽ, ഏത് കാരണത്താൽ അതിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നു? ഹേ പിതാമഹാ, എനിക്കു പറയുക. ഹേ സുവ്രത, ഇത് കേട്ടാൽ ഞാൻ വീണ്ടും ഇത്തരമൊരു മോഹത്തിലേക്ക് പോകുകയില്ല.
Verse 20
भीष्म उवाच / येनैव जायते प्रेतो येनैव स विमुच्यते / प्राप्नोति नरकं घोरं दुस्तरं दैवतैरपि
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഏത് കാരണത്താൽ പ്രേതൻ ജനിക്കുന്നുവോ, അതേ കാരണത്താൽ അവൻ മോചിതനുമാകുന്നു. അതേ കാരണത്താൽ അവൻ ഭയങ്കര നരകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു; അത് ദേവന്മാർക്കും കടക്കാൻ ദുഷ്കരം.
Verse 21
सततं श्रवणाद्यस्य पुण्यश्रवणकीर्तनात् / मानवा विप्रमुच्यन्ते आपन्नाः प्रेतयोनिषु
അതിന്റെ നിരന്തര ശ്രവണാദികളാൽ—പുണ്യകരമായ ശ്രവണം, കീർത്തനം എന്നിവയാൽ—പ്രേതയോണിയിൽ പതിച്ച മനുഷ്യർ വേഗത്തിൽ മോചിതരാകുന്നു.
Verse 22
श्रूयते हि पुरा वत्स ब्राह्मणः शंसितव्रतः / नाम्ना सन्तप्तकः ख्यात स्तपोर्ऽथे वनमाश्रितः
ഹേ വത്സാ, പുരാതനകാലത്ത് ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് കേൾക്കപ്പെടുന്നു; അവന്റെ വ്രതനിഷ്ഠ പ്രശംസിതമായിരുന്നു. ‘സന്തപ്തക’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധനായ അവൻ തപസ്സിനായി വനത്തിൽ ആശ്രയം തേടി.
Verse 23
स्वाध्याययुक्तो होमेन यो (या) गयुक्तो दयान्वितः / यजन्स सकलान्यज्ञान्युक्त्या कालं च विक्षिपन्
സ്വാധ്യായത്തിൽ നിഷ്ഠനായി, ഹോമകർമ്മത്തിൽ യുക്തനായി, കീർത്തന-ജപത്തിൽ പരായണനായി, ദയയാൽ സമ്പന്നനായവൻ—ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം സകല യജ്ഞങ്ങളും അനുഷ്ഠിച്ച്, കാലം വ്യർത്ഥമാക്കാതെ ധർമ്മകർത്തവ്യം പൂർത്തിയാക്കുന്നു।
Verse 24
ब्रहामचर्यसमायुक्तो युक्तस्तपसि मार्दवे / परलोकभयोपेतः सत्यशौचैश्च निर्मलः
ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ യുക്തനായി, തപസ്സിലും മൃദുത്വത്തിലും സംയമനായി, പരലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഹിതകരമായ ഭയത്തോടെ കൂടിയവനായി, സത്യവും ശൗചവും കൊണ്ട് ശുദ്ധനായവൻ—സദാ നിർമലനായി നിലകൊള്ളുന്നു।
Verse 25
युक्तो ऽहि गुरुवाक्येन युक्तश्चातिथिपूजने / आत्मयोगे सदोद्युक्तः सर्वद्वन्द्वविवर्जितः
അവൻ നിശ്ചയമായും ഗുരുവചനത്തോട് യുക്തനായി, അതിഥിപൂജനത്തിലും ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെടുന്നു; ആത്മയോഗത്തിൽ സദാ ഉദ്യുക്തനായി, സർവ്വ ദ്വന്ദ്വങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി നിലകൊള്ളുന്നു।
Verse 26
योगाभ्यासे सदा युक्तः संसारविजिगीषया / एवंवृत्तः सदाचारो मोक्षकाङ्क्षी जितेन्द्रियः
യോഗാഭ്യാസത്തിൽ സദാ യുക്തനായി, സംസാരത്തെ ജയിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, ഇങ്ങനെ ജീവിച്ച് സദാചാരിയായും മോക്ഷകാംക്ഷിയായും ഇന്ദ്രിയജിതനായും ഉള്ളവൻ—പരമ ശ്രേയസ്സിന് യോഗ്യനാകുന്നു।
Verse 27
बहून्यब्दानि विजने वने तस्य गतानि वै / तस्य बुद्धिस्ततो जाता तीर्थानुगमनं प्रति
അവന് നിർജന വനത്തിൽ അനേകം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോയി; പിന്നെ അവന്റെ ബുദ്ധി ഉണർന്നു, തീർത്ഥാനുഗമനം—അഥവാ തീർത്ഥയാത്ര—വഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു।
Verse 28
पुण्यैस्तीर्थजलैरेव शोषयिष्ये कलेवरम् / स तीर्थेत्वरितं स्नात्वा तपस्वी भास्करोदये / कृतजाप्यनमस्कारो ह्यध्वानं प्रत्यपद्यत
“പുണ്യമായ തീർത്ഥജലങ്ങളാൽ മാത്രം ഈ ദേഹം ക്ഷയിപ്പിക്കും” എന്നു നിശ്ചയിച്ച്, ആ തപസ്വി ഭാസ്കരോദയത്തിൽ തീർത്ഥത്തിൽ വേഗത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ജപവും നമസ്കാരവും പൂർത്തിയാക്കി യാത്ര പുറപ്പെട്ടു।
Verse 29
एकस्मिन्दिवसे विप्रो मार्गभ्रष्टो महातपाः / ददर्शाध्वनि गच्छन्स पञ्च प्रेतान् सुदारुणान्
ഒരു ദിവസം മഹാതപസ്വിയായ ബ്രാഹ്മണൻ വഴി തെറ്റി; വഴിയിൽ നടക്കുമ്പോൾ അത്യന്തം ഭീകരമായ അഞ്ചു പ്രേതങ്ങളെ കണ്ടു।
Verse 30
अरण्ये निर्जने देशे संकटे वृक्षवर्जिते / पञ्चैतान्विकृताकारान्दृष्ट्वा वै घोरदर्शनान् / ईषत्सन्त्रस्तहृदयो ऽतिष्ठदुन्मील्य लोचने
വൃക്ഷങ്ങളില്ലാത്ത, നിർജനവും അപകടകരവുമായ വനപ്രദേശത്ത് ആ അഞ്ചു വികൃതാകാരവും ഭീകരദർശനവുമായ പ്രേതങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയം അല്പം ഭയത്തോടെ വിറച്ചു; കണ്ണുകൾ വലുതായി തുറന്ന് അവൻ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു।
Verse 31
अवलम्ब्य ततो धैर्यं भयमुत्सृज्य दूरतः / पप्रच्छ मधुराभाषी के यूयं विकृताननाः
അപ്പോൾ അവൻ ധൈര്യം ആശ്രയിച്ച് ഭയം ദൂരെയാക്കി, മധുരവചനത്തോടെ ചോദിച്ചു—“വികൃതമുഖങ്ങളുള്ള നിങ്ങൾ ആരാണ്?”
Verse 32
किञ्चाशुभं कृतं कर्म येन प्राप्ताः स्थ वैकृतम् / कथं वा चैकतः कर्म प्रस्थिताः कुत्र निश्चितम्
“ഏത് അശുഭകർമ്മം ചെയ്തതിനാൽ നിങ്ങൾ ഈ വികൃതാവസ്ഥയിൽ എത്തി? പിന്നെ കർമം മാത്രത്തിന്റെ വശത്താൽ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പുറപ്പെട്ടു—നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം എവിടെയാണ് നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടത്?”
Verse 33
प्रेतराज उवाच / स्वैः स्वैस्तु कर्मभिः प्राप्तं प्रेतत्वं हि द्विजोत्तम / परद्रोहरताः सर्वे पापमृत्युवशं गताः
പ്രേതരാജൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ഓരോരുത്തനും താന്താന്റെ കർമങ്ങളാൽ തന്നേ പ്രേതത്വം പ്രാപിക്കുന്നു. പരദ്രോഹത്തിൽ രതരായവർ എല്ലാവരും പാപമൃത്യുവശത്തിലേക്ക് പതിക്കുന്നു.
Verse 34
क्षुत्पिपासार्दिता नित्यं प्रेतत्वं समुपागताः / हतवाक्या हतश्रीका हत संज्ञा विचेतसः
അവർ നിത്യവും വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് പീഡിതരായി പ്രേതത്വത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു. അവരുടെ വാക്ക് തകർന്നിരിക്കുന്നു, അവരുടെ ശ്രീ-കാന്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു; ബോധം ചിതറിയും മനസ്സ് മയങ്ങിയുമിരിക്കുന്നു.
Verse 35
न जानीमो दिशं तात विदिशं चातिदुः खिताः / क्व नु गच्छामहे मूढाः पिशाचाः कर्मजा वयम्
ഹേ താതാ, അത്യന്തം ദുഃഖിതരായി ഞങ്ങൾ ദിശയും ഉപദിശയും അറിയുന്നില്ല. മൂഢരായ ഞങ്ങൾ എവിടേക്ക് പോകും? ഞങ്ങൾ കർമജന്യ പിശാചുകളാണ്.
Verse 36
न माता न पितास्माकं प्रेतत्वं कर्मभिः स्वकैः / प्राप्ताः स्म सहसा जातदुः खोद्वेगसमाकुलम्
ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് മാതാവുമില്ല പിതാവുമില്ല; സ്വന്തം കർമങ്ങളാൽ തന്നേ ഞങ്ങൾ പ്രേതത്വം പ്രാപിച്ചു. പെട്ടെന്നുണ്ടായ ദുഃഖവും ഉത്കണ്ഠയും കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ആകുലരായി വീണിരിക്കുന്നു.
Verse 37
दर्शनेन च ते ब्रह्मन्मुदिताप्यायिता वयम् / मुहूर्तन्तिष्ठ वक्ष्यामि वृत्तान्तं सर्वमादितः
ഹേ ബ്രഹ്മനേ, നിങ്ങളുടെ ദർശനത്താൽ ഞങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ പുതുജീവൻ പ്രാപിച്ചു. ഒരു മുഹൂർത്തം നില്ക്കുക; ആദിമുതൽ മുഴുവൻ വൃത്താന്തവും ഞാൻ പറയും.
Verse 38
अहं पर्युषितो नाम एष सूचीमुखस्तथा / शीघ्रगो रोघ (ह) कश्चैव पञ्चमो लेखकः स्मतृतः
ഞാൻ ‘പര്യുഷിത’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധൻ; ഇവൻ ‘സൂചീമുഖ’ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. മറ്റൊരാൾ ‘ശീഘ്രഗ’, മറ്റൊരാൾ ‘രോഘ(ഹ)’—ഇവർ യമരാജന്റെ ലേഖകരുടെ (കർമ്മലേഖകരുടെ) പഞ്ചമവർഗ്ഗമായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 39
एवं नाम्ना च सर्वे वै संप्राप्ताः प्रेततां वयम् / ब्राह्मण उवाच / प्रेतानां कर्मजातानां कथं वै नामसम्भवः / किञ्चित्कारणमुदिश्य येन ब्रूयाः स्वनामकान्
ഇങ്ങനെ നാമങ്ങളാലേ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും പ്രേതാവസ്ഥ പ്രാപിച്ചു. ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു—കർമ്മജന്യമായ പ്രേതന്മാർക്ക് ഈ നാമങ്ങൾ എങ്ങനെ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു? ഓരോരുത്തനെയും അവന്റെ സ്വന്തം നാമത്തിൽ വിളിക്കുന്ന പ്രത്യേക കാരണമെന്തെന്ന് വ്യക്തമാക്കുക.
Verse 40
प्रेतराज उवाच / मया स्वादु सदा भुक्तं दत्तं पर्युषितं द्विज
പ്രേതരാജൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദ്വിജാ! ഞാൻ മുമ്പേ എപ്പോഴും മധുരമായതു ഭുജിച്ചു; അതിനുശേഷം നൽകപ്പെടുന്നതും പഴകിയ/പര്യുഷിതമായി അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ദാനം ‘പര്യുഷിത’ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
Verse 41
शीघ्रं गच्छति विप्रेण याचितः क्षुधितेन वै / एतत्कारणमुद्दिश्य नाम पर्युषितं मम
ക്ഷുധിതൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ മുഖേന യാചിക്കുമ്പോൾ ആ അർപ്പണം സത്യമായും വേഗത്തിൽ എത്തുന്നു. ഈ കാരണത്താലാണ് എന്റെ നാമം ‘പര്യുഷിത’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നത്.
Verse 42
शीघ्रं गच्छति विप्रेण याचितः क्षुधितेन वै / एतत्कारणमुद्दिश्य शीघ्रगो ऽयं द्विजोत्तम
ക്ഷുധിത ബ്രാഹ്മണൻ യാചിക്കുമ്പോൾ ദാനം വേഗത്തിൽ എത്തുന്നു. അതിനാൽ, ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ഇതിനെ ‘ശീഘ്രഗ’—അഥവാ വേഗം പോകുന്നവൻ—എന്നു വിളിക്കുന്നു.
Verse 43
सूचिता बहवो ऽनेन विप्रा अन्नाधिकाङ्क्षया / एतत्कारणमुद्दिश्य एष सूचिमुखः स्मृतः
ഈ ദോഷം മൂലം അന്നത്തോടുള്ള അതിലോഭം കാരണം അനേകം ബ്രാഹ്മണർ നിന്ദിക്കപ്പെട്ടു. ഈ കാരണമേ സൂചിപ്പിച്ച് ഈ നരകം ‘സൂചീമുഖം’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 44
एकाकी मिष्टमश्राति पोष्यवर्गमृते सदा / ब्राह्मणानामभावेन रोध (ह) कस्तेन चोच्यते
ഒരാൾ ഒറ്റയ്ക്കായി മധുരം ഭക്ഷിച്ച്, പോഷിക്കേണ്ടവരെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒഴിവാക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണർ ഇല്ലെങ്കിൽ അവനെ യഥോചിതമായി തടയാൻ ആരാണ് പറയുക?
Verse 45
पुरायं मौनमास्थाय याचितो विलिखेद्भुवम् / तेन कर्मविपाकेन लेखको नाम चोच्यते
മുമ്പ് അവൻ മൗനം പാലിച്ച്, ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ ഭൂമിയിൽ എഴുതുമായിരുന്നു; ആ കർമ്മവിപാകം മൂലം അവൻ ‘ലേഖകൻ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 46
प्रेतत्वं कर्मभावेन प्राप्तं नामानि च द्विज / मेषाननो लेखको ऽयं रोध (ह) कः पर्वताननः
ഹേ ദ്വിജാ! കർമ്മഭാവപ്രകാരം പ്രേതത്വം ലഭിക്കുന്നു; അതനുസരിച്ച് നാമങ്ങളും നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു—ചിലർ ‘മേഷാനനൻ’, ഇവൻ ‘ലേഖകൻ’, ചിലർ ‘രോധ/ഹ’, മറ്റുചിലർ ‘പർവതാനനൻ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 47
शीघ्रगः पुशुवक्त्रश्च सूचकः सूचिवक्त्रवान् / दुःखिता नितरां स्वमिन्पश्य रूपविपर्ययम्
ഒരാൾ അതിവേഗനായാലും മൃഗമുഖനാകുന്നു; കുറ്റം ചൊല്ലി അറിയിക്കുന്നവൻ ‘സൂചി-വക്ത്രൻ’ ആകുന്നു. ഹേ സ്വാമീ! രൂപവിപര്യയം കാണുക—അവർ അത്യന്തം ദുഃഖിതരാണ്.
Verse 48
कृत्वा मायामयं रूपं विचरामो महीतले / सर्वे च विकृताकारा लम्बोष्ठा विकृताननाः
മായാമയ രൂപം ധരിച്ചു ഞങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും വികൃതാകാരങ്ങൾ—തൂങ്ങിയ അധരങ്ങളും വികൃതമുഖങ്ങളും.
Verse 49
बृहच्छरीरिणो रौद्रा जाताः स्वेनैव कर्मणा / एतत्ते सर्वमाख्यातं प्रेतत्वे कारणं मया
അത്യന്തം വലുതും (പീഡാകരവുമായ) ശരീരമുള്ളവരും ക്രൂരസ്വഭാവമുള്ളവരും തങ്ങളുടെ തന്നെ കർമഫലത്താൽ അങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ പ്രേതത്വത്തിന്റെ കാരണം ഞാൻ നിനക്കു മുഴുവനായി പറഞ്ഞു.
Verse 50
ज्ञानिनो ऽपि वयं सर्वे जाताः स्म तव दर्शनात् / यत्र ते श्रवणे श्रद्धा तत्पृच्छ कथयामि ते
നിന്റെ ദർശനം മാത്രത്താൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ജ്ഞാനികളായി. അതിനാൽ നീ കേൾക്കാൻ ശ്രദ്ധയുള്ളത് എന്താണോ, അതു ചോദിക്ക; ഞാൻ നിനക്കു പറയുന്നു.
Verse 51
ब्राह्मण उवाच / ये जीवा भुवि जीवन्ति सर्वे ऽप्याहारमूलकाः / युष्माकमपिचाहारं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളും ആഹാരത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ ആഹാരത്തെക്കുറിച്ച് തത്ത്വമായി കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
Verse 52
प्रेता ऊचुः / यदि ते श्रवणे श्रद्धा आहाराणां द्विजोत्तम / अस्माकं तु महीभाग शृणुत्वं सुसमाहितः
പ്രേതങ്ങൾ പറഞ്ഞു: ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ആഹാരാർപ്പണങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കാൻ നിനക്കു ശ്രദ്ധയുണ്ടെങ്കിൽ, ഹേ മഹാഭാഗാ, മനസ്സിനെ സമാഹിതമാക്കി ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക.
Verse 53
ब्राह्मण उवाच / कथयन्तु महाप्रेता आहारं च पृथक्पृथक् / इत्युक्तां ब्राह्मणेनेममूचुः प्रेताः पृथकपृथक्
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു—“ഹേ മഹാപ്രേതന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ ആഹാരം ഓരോരുത്തരും വേർവേറായി പറയുക.” ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകേട്ട് പ്രേതങ്ങൾ ക്രമമായി ഓരോരുത്തരായി വേർവേറായി പറഞ്ഞു.
Verse 54
प्रेता ऊचुः / शृणु चाहारमस्माकं सर्वसत्त्बविगर्हितम् / यच्छ्रुत्वा गर्हसे ब्रह्मन् भूयोभूयश्च गर्हितम्
പ്രേതങ്ങൾ പറഞ്ഞു—“ഞങ്ങളുടെ ആഹാരം കേൾക്കുക; അത് സർവ്വജീവികളും നിന്ദിക്കുന്നതാണ്. ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, അത് കേട്ട് നീ ഞങ്ങളെ വീണ്ടും വീണ്ടും ശാസിക്കുന്നു; അതു സത്യമായും നിത്യനിന്ദ്യമാണ്.”
Verse 55
श्लेष्ममूत्रपुरीषोत्थं शरीराणां मलैः सह / उच्छिष्टैश्चैव चान्यैश्च प्रेतानां भोजनं भवेत्
പ്രേതങ്ങളുടെ ഭക്ഷണം കഫം, മൂത്രം, മല എന്നിവയിൽ നിന്നുയർന്നത്—ശരീരമലിനങ്ങളോടുകൂടെ—ഉച്ചിഷ്ടവും മറ്റു അശുദ്ധ അവശിഷ്ടങ്ങളും തന്നെയാകുന്നു.
Verse 56
गृहाणि चाप्यशौचानि प्रकीर्णोपस्कराणि च / मलिनानि प्रसूतानि प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै
അശൗചം നിലനിൽക്കുന്ന വീടുകളിൽ, വീട്ടുപകരണങ്ങൾ ചിതറിക്കിടന്ന്—മലിനവും പ്രസവജന്യ അശുദ്ധിയാൽ ദൂഷിതവും ആയിടങ്ങളിൽ—അവിടെയേ പ്രേതങ്ങൾ നിശ്ചയമായി ഭക്ഷിക്കുന്നു.
Verse 57
नास्ति सत्यं गृहे यत्र न शौचं न च संयमः / पतितैर्दस्युभिः सङ्गः प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै
സത്യം ഇല്ലാത്ത, ശൗചവും സംയമവും ഇല്ലാത്ത—പതിതന്മാരുടെയും ദസ്യുക്കളുടെയും (കള്ളന്മാരുടെയും) സംഗമമുള്ള—അത്തരം വീട്ടിൽ തന്നെയാണ് പ്രേതങ്ങൾ നിശ്ചയമായി ഭക്ഷിക്കുന്നത്.
Verse 58
बलिमन्त्रविहीनानि होमहीनानि यानि च / स्वाध्याय व्रतहीनानि प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै
യഥാവിധി മന്ത്രമില്ലാത്ത ബലി, ഹോമാഗ്നിയില്ലാത്ത കർമ്മം, സ്വാധ്യായവും വ്രതനിയമവും ഇല്ലാത്ത ആചാരം—അവിടെയേ തീർച്ചയായും പ്രേതങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ഭാഗം ഭുജിക്കുന്നു।
Verse 59
न लज्जा न च मर्यादा यदात्र स्त्रीजितो गृही / गुरवो यत्र पूज्या न प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै
എവിടെ ലജ്ജയും മര്യാദയും ഇല്ല, എവിടെ ഗൃഹസ്ഥൻ സ്ത്രീവശനായിരിക്കുന്നുവോ, എവിടെ ഗുരുക്കന്മാർ പൂജ്യരല്ലയോ—അവിടെയെ തീർച്ചയായും പ്രേതങ്ങൾ ഭോഗം സ്വീകരിക്കുകയില്ല।
Verse 60
यत्र लोभस्तथा क्रोधो निद्रा शोको भयं मदः / आलस्यं कलहो नित्यं प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै
എവിടെ ലോഭവും ക്രോധവും, നിദ്രാലസ്യം, ശോകം, ഭയം, മദം ഉണ്ടോ; എവിടെ ആലസ്യവും നിത്യകലഹവും ഉണ്ടോ—അവിടെയേ തീർച്ചയായും പ്രേതങ്ങൾ ആഹാരം നേടുന്നു।
Verse 61
भर्तृहीना च या नारी परवीर्यं निषेवते / बीजं मूत्रसमायुर्क्त प्रेता भुञ्जन्ति तत्तु वै
ഭർത്താവില്ലാത്ത സ്ത്രീ പരപുരുഷവീര്യം ആശ്രയിച്ചാൽ—അവളുടെ ബീജം മൂത്രസമിശ്രിതമായി, അതുതന്നെ തീർച്ചയായും പ്രേതങ്ങളുടെ ഭോഗ്യമായി മാറുന്നു।
Verse 62
लज्जा मे जायते तात वदतो भोजनं स्वकम् / यत्स्त्रीरजो योनिगतं प्रेता भुञ्जन्ति तत्तु वै
ഓ താത, അവരുടെ സ്വന്തം ആഹാരം പറയുന്നതിൽ പോലും എനിക്ക് ലജ്ജ തോന്നുന്നു—സ്ത്രീയുടെ രജസ് യോനിമാർഗത്തിൽ ഉള്ളതുതന്നെ തീർച്ചയായും പ്രേതങ്ങൾ ഭുജിക്കുന്നു।
Verse 63
निर्विण्णाः प्रेतभावेन पृच्छामि त्वां दृढव्रत / यथा न भविता प्रेतस्तन्मे वद तपोधन / नित्यं मृत्युर्वरं जन्तोः प्रेतत्वं मा भवेत्क्वचित्
പ്രേതഭാവം മൂലം അത്യന്തം നിര്വിണ്ണനായി, ഹേ ദൃഢവ്രത തപോധന, ഞാൻ നിന്നോടു ചോദിക്കുന്നു—എങ്ങനെ പ്രേതനാകാതിരിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു തരുക. ജീവിക്ക് മരണമേ നിത്യം ശ്രേയസ്; പ്രേതത്വം ഒരിക്കലും വരരുതേ.
Verse 64
ब्राह्मण उवाच / उपवासपरो नित्यं कृच्छ्रचान्द्रायणे रतः / व्रतैश्च विविधैः पूतो न प्रेतो जायते नरः
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു—എപ്പോഴും ഉപവാസപരനായും, കൃച്ഛ്ര-ചാന്ദ്രായണ തപസ്സുകളിൽ രതനായും, വിവിധ വ്രതങ്ങളാൽ ശുദ്ധനായും ഇരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ പ്രേതനായി ജനിക്കുകയില്ല.
Verse 65
एकादश्यां व्रतं कुर्वञ्जागरेण समन्वितम् / अपरैः सुकृतैः पूतो न प्रेतो न प्रेतो जायते नरः
ഏകാദശി വ്രതം ജാഗരണത്തോടുകൂടി അനുഷ്ഠിച്ച്, മറ്റു സുകൃതങ്ങളാലും ശുദ്ധനായ മനുഷ്യൻ പ്രേതനാകുകയില്ല; പ്രേതാവസ്ഥയിൽ ജനിക്കുകയുമില്ല.
Verse 66
इष्ट्वा वै वाश्वमेधादीन्दद्याद्दानानि यो नरः / आरामोद्यानवाप्यादेः प्रपायाश्चैव कारकः
അശ്വമേധാദി മഹായജ്ഞങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ച് ദാനങ്ങൾ നൽകുകയും, ആരാമ-ഉദ്യാനങ്ങൾ, വാപി/കുളങ്ങൾ മുതലായവയും യാത്രികർക്കായി ജലപ്രപകൾ (കുടിവെള്ളസ്ഥലങ്ങൾ) നിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യന്റെ പുണ്യം മഹത്താണ്.
Verse 67
कुमारीं ब्राह्मणानां तु विवाहयति शक्तितः / विद्यादो ऽभयदश्चैव न प्रेतो जायते नरः
തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ബ്രാഹ്മണരുടെ കുമാരിയുടെ വിവാഹം നടത്തുകയും, വിദ്യാദാനവും അഭയദാനവും നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ പ്രേതനായി ജനിക്കുകയില്ല.
Verse 68
शूद्रान्नेन तु भुक्तेन जठरस्थेन यो मृतः / दुर्मृत्युना मृतो यश्च स प्रेतो जायते नरः
ശൂദ്രാന്നം (അശുദ്ധ/വർജിത ആഹാരം) ഭക്ഷിച്ച് അത് ജഠരത്തിൽ ജീർണ്ണമാകുന്നതിന് മുമ്പേ മരിക്കുന്നവനും, അല്ലെങ്കിൽ അപമൃത്യു/ദുർമൃത്യുവാൽ മരിക്കുന്നവനും—അവൻ പ്രേതനായി ജനിക്കുന്നു.
Verse 69
अयाज्ययाजकश्चैव याज्यानां च विवर्जकः / कारुभिश्च रतो नित्यं स प्रेतो जायते नरः
അയാജ്യർക്കായി യജ്ഞകർമ്മം നടത്തിക്കുന്നവനും, യാജ്യ (യോഗ്യ) ജനങ്ങൾക്കായി നടത്തുന്നതിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുന്നവനും, നിത്യം നീച/അധർമ്മ്യ തൊഴിൽകളിൽ രതനായവനും—അവൻ പ്രേതനായി ജനിക്കുന്നു.
Verse 70
कृत्वा मद्यपसम्पर्कं मद्यपस्त्रीनिषेवणम् / अज्ञानाद्भक्षयन्मांसं स प्रेतो जायते नरः
മദ്യപരുടെ കൂട്ടുകെട്ടിൽ കഴിയുന്നവനും, മദ്യപരുടെ സ്ത്രീകളെ സമീപിക്കുന്നവനും, അജ്ഞാനവശാൽ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും—അവൻ പ്രേതനായി ജനിക്കുന്നു.
Verse 71
देवद्रव्यं च ब्रह्मस्वं गुरुद्रव्यं तथैव च / कन्यां ददाति शुल्केन स प्रेतो जायते नरः
ദേവദ്രവ്യവും, ബ്രഹ്മസ്വം (ബ്രാഹ്മണർക്കായി നിശ്ചിത സമ്പത്ത്)യും, ഗുരുദ്രവ്യവും അപഹരിക്കുന്നവനും, വില/ശുല്കം വാങ്ങി കന്യാദാനം ചെയ്യുന്നവനും—അവൻ പ്രേതനായി ജനിക്കുന്നു.
Verse 72
मातरं भगिनीं भार्यां स्नुषां दुहितरं तथाः / अदृष्टदोषास्त्यजति स प्रेतो जादृ
പ്രേതഭാവം പ്രാപിച്ച ആ മരിച്ചവൻ, ദോഷം ഒന്നും കാണാത്തിട്ടും, മാതാവ്, സഹോദരി, ഭാര്യ, മരുമകൾ, മകൾ—ഇവരെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; ഇതാണ് പ്രേതാവസ്ഥയുടെ ഗതി.
Verse 73
न्यासापहर्ता मित्रध्रुक्परदाररतः सदा / विश्वासघाती कूटश्च स प्रेदृ
ഏൽപ്പിച്ച നിക്ഷേപധനം അപഹരിക്കുന്നവൻ, മിത്രദ്രോഹി, സദാ പരസ്ത്രീരതൻ, വിശ്വാസഘാതകൻ, കപടൻ—അത്തരം പാപി പ്രേതാവസ്ഥയിലെ യാതനകൾക്കു യോഗ്യനാകുന്നു।
Verse 74
भ्रातृध्रुग्ब्रह्महा गोघ्नः सुरापो गुरुतल्पगः / कुलमार्गं परित्यज्य ह्यनृतोक्तौ सदा रतः / हर्ता हेम्नश्च भूमेश्च स प्रेदृ
സഹോദരദ്രോഹി, ബ്രാഹ്മണഹന്താവ്, ഗോഹന്താവ്, സുരാപാനി, ഗുരുതൽപഗൻ, കുലധർമ്മമാർഗം ഉപേക്ഷിച്ച് സദാ അസത്യവചനങ്ങളിൽ രതൻ, സ്വർണ്ണമോ ഭൂമിയോ കവർന്നവൻ—അവൻ നിശ്ചയമായും പ്രേതനാകുന്നു।
Verse 75
भीष्म उवाच / एवं ब्रुवति वै विप्रे आकाशे दुन्दुभिस्वनः / अपतत्पुष्पवर्षं च देवर्मुक्तं द्विजोपरि
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ ആകാശത്തിൽ ദുന്ദുഭികളുടെ നാദം ഉയർന്നു; ദേവന്മാർ വിട്ട പുഷ്പവൃഷ്ടി ആ ദ്വിജന്റെ മേൽ പതിച്ചു।
Verse 76
पञ्च देवविमानानि प्रेतानामागतानि वै / स्वर्गं गता विमानैस्ते दिव्यैः संपृच्छ्य तं मुनिम्
പ്രേതന്മാർക്കായി അഞ്ചു ദേവവിമാനങ്ങൾ വന്നു. അവർ ആ ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ചെന്നു ആ മുനിയെ ചോദ്യം ചെയ്തു।
Verse 77
ज्ञानं विप्रस्य सम्भाषात्पुण्यसंकीर्तनेन च / प्रेताः पापविनिर्मुक्ताः परं पदमवाप्नुयुः
വിദ്വാൻ ബ്രാഹ്മണനോടുള്ള സംഭാഷണത്തിലൂടെയും പുണ്യസങ്കീർത്തനത്തിലൂടെയും പ്രേതന്മാർ പാപവിമുക്തരായി പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 78
सूत उवाच / इदमाख्यानकं श्रुत्वा कम्पितो ऽश्वत्थपत्रवत् / मानुषाणां हितार्थाय गरुडः पृष्टवान्पुनः
സൂതൻ പറഞ്ഞു—ഈ ആഖ്യാനം ശ്രവിച്ച ഗരുഡൻ പുണ്യമായ അശ്വത്ഥപത്രംപോലെ വിറച്ചു; മനുഷ്യരുടെ ഹിതാർത്ഥം അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു।
Frequently Asked Questions
The chapter groups deaths by violence, accident, suicide, sudden afflictions, impurity contacts, and dying without Viṣṇu-smṛti as inauspicious conditions that can bind the departed to wandering preta existence. The doctrinal point is not mere accidentology; it is that karmic predispositions, ritual neglect, and dharmic collapse manifest as destabilized death conditions, producing a restless intermediate state rather than a settled post-mortem trajectory.
The narrative uses onomastics as ethical pedagogy: each name encodes a specific fault in giving, restraint, or conduct (especially food-related greed and improper offering). The chapter presents these names as ‘karmic diagnostics’—a way to read distorted post-death identity as the externalization of inner dispositions, reinforcing the Purāṇic principle that form and fate follow karma.
The text highlights sustained fasting and austerities (Kṛcchra, Cāndrāyaṇa), Ekādaśī fasting with night vigil, major sacrifices (e.g., Aśvamedha as an idealized marker), dāna (charity), and establishing public welfare works (ponds, gardens, water stations). It also implies that maintaining śauca, truthfulness, proper mantra-rite performance, and honoring elders/teachers keeps the household environment from becoming a ‘feeding ground’ for preta influences.
Read Garuda Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.