Adhyaya 258

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे वाक्पारुष्यादिप्रकरणं नाम सप्तपञ्चाशदधिकद्विशतत्मो ऽध्यायः अथाष्टपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः ऋग्विधानं अग्निर् उवाच ऋग्यजुःसामाथर्वविधानं पुष्करोदितम् भुक्तिमुक्तिकरं जप्याद्धोमाद्रामाय तद्वदे

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ “വാക്പാരുഷ്യാദി” എന്ന പ്രകരണം 257-ാം അധ്യായം. ഇനി 258-ാം അധ്യായമായ “ഋഗ്വിധാനം” ആരംഭിക്കുന്നു. അഗ്നി അരുളിച്ചെയ്തു—പുഷ്കരൻ ഉപദേശിച്ച ഋക്, യജുസ്, സാമ, അഥർവ വിധാനങ്ങൾ ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവയാണ്; രാമനുവേണ്ടി ജപവും ഹോമവും ചെയ്ത്, അതുപോലെ തന്നെ മറ്റു വിധികളും നിർദ്ദേശപ്രകാരം അനുഷ്ഠിക്കണം।

Verse 2

पुष्कर उवाच प्रतिवेदन्तु कर्माणि कार्याणि प्रवदामि ते प्रथमं ऋग्विधानं वै शृणु त्वं भुक्तिमुक्तिदम्

പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു—ഓരോ വേദത്തിനനുസരിച്ച് ചെയ്യേണ്ട കർമ്മങ്ങളെ ഞാൻ നിനക്കു വിശദീകരിക്കുന്നു. ആദ്യം ഋഗ്വിധാനം കേൾക്കുക; അത് തീർച്ചയായും ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നതാണ്।

Verse 3

अन्तर्जले तथा होमे जपती मनसेप्सितम् कामं करोति गायत्री प्राणायामाद्विशेषतः

ജലത്തിനുള്ളിൽ നിൽക്കുകയോ ഹോമത്തിനിടയിൽ ആയിരിക്കുകയോ ചെയ്ത് ഗായത്രി ജപിക്കുന്നവൻ, മനസ്സിൽ അഭിലഷിതമായ ലക്ഷ്യം സിദ്ധീകരിക്കുന്നു—പ്രത്യേകിച്ച് പ്രാണായാമത്തോടുകൂടി ചെയ്താൽ।

Verse 4

गायत्र्या दशसाहस्रो जपो नक्ताशनो द्विज बहुस्नातस्य तत्रैव सर्वकल्मषनाशनः

ഹേ ദ്വിജാ! രാത്രിയിൽ മാത്രം ആഹാരം ചെയ്യുന്ന വ്രതം പാലിച്ച്, പലവട്ടം സ്നാനം ചെയ്ത് ഗായത്രിയെ പത്തായിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ, ആ നിയമാചരണത്തിലൂടെ തന്നെ സർവ്വ കല്മഷങ്ങൾ (പാപങ്ങൾ) നശിക്കുന്നു।

Verse 5

दशायुतानि जप्त्वाथ हविष्याशी स मुक्तिभाक् प्रणवो हि परं ब्रह्म तज्जपः सर्वपापहा

അതിനുശേഷം ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച്, ഹവിഷ്യം (യജ്ഞീയ ആഹാരം) മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവൻ മോക്ഷഭാഗി ആകുന്നു। കാരണം പ്രണവമായ ‘ഓം’ തന്നെയാണ് പരബ്രഹ്മം; അതിന്റെ ജപം സർവ്വ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു।

Verse 6

ओंकारशतजप्तन्तु नाभिमात्रोदके स्थितः जलं पिवेत् स सर्वैस्तु पापैर् वै विप्रमुच्यते

ഓംകാരത്തെ നൂറു പ്രാവശ്യം ജപിച്ച്, നാഭിവരെ വെള്ളത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ജലം പാനം ചെയ്യണം; അതിനാൽ അവൻ നിശ്ചയമായും സർവ്വ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു പൂർണ്ണമായി വിമുക്തനാകുന്നു।

Verse 7

मात्रात्रयं त्रयो वेदास्त्रयो देवास्त्रयो ऽग्नयः महाव्याहृतयः सप्त लोका होमो ऽखिलाघहा

ഗായത്രിയുടെ മൂന്ന് മാത്രകൾ, മൂന്ന് വേദങ്ങൾ, മൂന്ന് ദേവന്മാർ, മൂന്ന് അഗ്നികൾ; ഏഴ് മഹാവ്യാഹൃതികളും ഏഴ് ലോകങ്ങളും—(ഇങ്ങനെ) ഹോമം അഖില പാപനാശകനാണ്।

Verse 8

गायत्री परमा जाप्या महाव्याहृतयस् तथा अन्तर्जले तथा राम प्रोक्तश् चैवाघमर्षणः

ഗായത്രി പരമ ജപ്യ മന്ത്രമാണ്; അതുപോലെ മഹാവ്യാഹൃതികളും. ജലത്തിനുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ടും ജപം ചെയ്യണം; രാമൻ ഉപദേശിച്ച അഘമർഷണ (സൂക്തം)യും പാപനിവാരണത്തിനുതന്നെ।

Verse 9

अग्निमीले पुरोहितं सूत्को ऽयं वह्निदैवतः पापैर् हि विप्रमुच्यत इति ग , घ , ञ च शिरसा धारयन् वह्निं यो जपेत्परिवत्सरम्

ശിരസ്സിൽ ധ്യാനപൂർവം അഗ്നിയെ ധരിച്ചു, ഒരു പൂർണ്ണ വർഷം ‘അഗ്നിമീളേ പുരോഹിതം’ എന്ന സൂത്കമന്ത്രം—വഹ്നി ദേവതയും ‘ഇതിനാൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് നിശ്ചയം വിമുക്തി’ എന്നും—ഗ, ഘ, ഞ അക്ഷരങ്ങളോടുകൂടെ ജപിക്കുന്നവൻ പാപമലങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും।

Verse 10

होमं त्रिषवणं भैक्ष्यमनग्निज्वलनञ्चरेत् अतः परमृचः सप्त वाय्वाद्या याः प्रकीर्तिताः

ത്രിഷവണ സമയങ്ങളിൽ ഹോമം നടത്തണം, ഭിക്ഷയാൽ ജീവിക്കണം, ദൃശ്യമായ അഗ്നിയില്ലാതെ അഗ്നി-പ്രജ്വലനസാധനയും അനുഷ്ഠിക്കണം. അതിനുശേഷം വായു മുതലായ ദേവതകളാൽ ആരംഭിക്കുന്ന, ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട ഏഴ് ഋക് മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കണം।

Verse 11

ता जपन् प्रयतो नित्यमिष्टान् कामान् समश्नुते मेधाकामो जपेन्नित्यं सदसन्यमिति त्यचम्

ആ ഋക് മന്ത്രങ്ങളെ സംയമത്തോടെ നിത്യവും ജപിക്കുന്നവൻ ഇഷ്ടകാമ്യങ്ങൾ പ്രാപിക്കും. മേധ (ബുദ്ധി) ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ‘സദസന്യം’ എന്ന ത്യചമന്ത്രം എപ്പോഴും ജപിക്കണം।

Verse 12

अन्वयो यन्निमाः प्रोक्ताः नवर्चो मृत्युनाशनाः शुनःशेफमृषिं बद्धः सन्निरुद्धो ऽथ वा जपेत्

ശരിയായ അന്വയപ്രകാരം ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട ഈ ഒൻപത് ഋക് മന്ത്രങ്ങൾ മരണനാശിനികളാണ്. ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവനോ കാരാഗൃഹത്തിൽ നിരുദ്ധനായവനോ, ബന്ധിതനായി നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ട ശുനഃശേഫ ഋഷിയെ മാതൃകയാക്കി ഇവ ജപിക്കണം।

Verse 13

मुच्यते सर्वपापेभ्यो गदी वाप्यगदो भवेत् य इच्छेच्छाश्वतं कामं मित्रं प्राज्ञं पुरन्दरं

അവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനാകും; ഗദാധാരിയായ (പരാക്രമശാലിയായ) യോദ്ധാവാകുകയോ അല്ലെങ്കിൽ രോഗരഹിതനാകുകയോ ചെയ്യും. ശാശ്വതമായ കാമസിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, മിത്രഭാവത്തോടെ പ്രാജ്ഞനായ പുരന്ദരൻ (ഇന്ദ്രൻ)നെ ആശ്രയിക്കണം।

Verse 14

ऋग्भिः षोड्शभिः कुर्यादिन्द्रियस्येति दिने दिने हिरण्यस्तूपमित्येतज्जपन् शत्रून् प्रबाधते

പതിനാറ് ഋഗ്വേദ ഋചകളാൽ ‘ഇന്ദ്രിയസ്യ’ എന്ന വിധിപ്രകാരം ദിനംപ്രതി ജപം/കർമ്മം ചെയ്യണം. ‘ഹിരണ്യസ്തൂപം…’ എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം ആവർത്തിച്ച് ജപിച്ചാൽ ശത്രുക്കൾ അടക്കപ്പെടും.

Verse 15

क्षेमी भवति चाध्वानो ये ते पन्था जपन् नरः रौद्रीभिःषड्भिरीशानं स्तूयाद्यो वै दिने दिने

യാത്രാമാർഗങ്ങൾ സുരക്ഷിതമാകുന്നു; യാത്രയ്ക്കിടെ ‘യേ തേ പന്താഃ’ മുതലായ മന്ത്രം ജപിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ നിർഭയനാകും. ദിനംപ്രതി ആറു റൗദ്രീ മന്ത്രങ്ങളാൽ ഈശാനനെ സ്തുതിക്കുന്നവൻ ക്ഷേമവും മംഗളവും പ്രാപിക്കും.

Verse 16

चरुं वा कल्पयेद्रौद्रं तस्य शान्तिः परा भवेत् उदित्युदन्तमादित्यमुपतिष्ठन् दिने दिने

അല്ലെങ്കിൽ ഉഗ്രബാധകൾ ശമിപ്പാൻ റൗദ്ര-ചരു തയ്യാറാക്കണം; അതിലൂടെ പരമ ശാന്തി ലഭിക്കും. കൂടാതെ ദിനംപ്രതി സൂര്യോദയത്തിൽ ഉദയദിശയെ അഭിമുഖീകരിച്ച് ആദിത്യനെ ഉപാസിക്കണം.

Verse 17

क्षिपेज्जलाञ्जलीन् सप्त मनोदुःखविनाशनं द्विषन्तमित्यथार्धर्चं यद्विप्रान्तं जपन् स्मरेत्

ഏഴ് ജലാഞ്ജലികൾ അർപ്പിക്കണം; അതിലൂടെ മനോദുഃഖം നശിക്കും. തുടർന്ന് ‘ദ്വിഷന്തം…’ എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന അർദ്ധഋച ജപിച്ചുകൊണ്ട്, പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണർ ഉപദേശിച്ച അർത്ഥം/ഭാവം സ്മരിക്കണം.

Verse 18

आगस्कृत् सप्तरात्रेण विद्वेषमधिगच्छति आरोग्यकामी रोगी वा प्रस्कन्नस्योत्तमं जपेत्

അപരാധം ചെയ്തവൻ ഏഴ് രാത്രികൾക്കകം വൈരം/ദ്വേഷം അനുഭവിക്കുന്നു. ആരോഗ്യകാമി—അഥവാ രോഗിയുമെങ്കിലും—വ്യാധിഗ്രസ്തനുവേണ്ടി നിർദ്ദേശിച്ച ഉത്തമ മന്ത്രം ജപിക്കണം.

Verse 19

उत्तमस्तस्य चार्धर्चो जपेद्वै विविधासने उदयत्यायुरक्ष्यय्यं तेजो मध्यन्दिने जपेत्

ഇവയിൽ ഉത്തമസാധകൻ ആ മന്ത്രം അർദ്ധൃചയോടുകൂടെ വിവിധ ആസനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് ജപിക്കണം. സൂര്യോദയത്തിൽ ജപിച്ചാൽ അക്ഷയ ആയുസ്സ് ലഭിക്കും; മധ്യാഹ്നത്തിൽ ജപിച്ചാൽ തേജസ്സും ബലവും ലഭിക്കും.

Verse 20

सन्निबद्धो ऽथेति क , ख , ज च अस्तं प्रतिगते सूर्ये द्विषन्तं प्रतिबाधते न वयश्चेति सूक्तानि जपन् शत्रून्नियच्छति

സൂര്യൻ അസ്തമിച്ച ശേഷം വിധിപൂർവം സന്നദ്ധനായി ‘ക, ഖ, ജ’ എന്ന അക്ഷരങ്ങൾ ജപിക്കണം; അതിനാൽ ദ്വേഷിക്കുന്നവനെ തടഞ്ഞു പ്രതിബന്ധിക്കുന്നു. ‘ന വയഃ…’ മുതലായ സൂക്തങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ ശത്രുക്കളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

Verse 21

एकादश सुपर्णस्य सर्वकामान्विनिर्दिशेत् आध्यात्मिकीः क इत्य् एता जपन्मोक्षमवाप्नुयात्

സർവകാമസിദ്ധിക്കായി സുപർണന്റെ ഏകാദശവിധ മന്ത്രപ്രയോഗം നിർദ്ദേശിക്കണം. ആധ്യാത്മികസ്വഭാവമുള്ള ‘ക’ മുതലായ ഈ അക്ഷരങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും.

Verse 22

आ नो भद्रा इत्य् अनेन दीर्घमायुरवाप्नुयात् त्वं सोमेति च सूक्तेन नवं पश्येन्निशाकरं

‘ആ നോ ഭദ്രാഃ…’ എന്ന മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ ദീർഘായുസ്സ് ലഭിക്കും. ‘ത്വം സോമ…’ എന്ന സൂക്തം ജപിച്ചാൽ പുതുതായി ഉദിച്ച നിശാകരൻ (ചന്ദ്രൻ) ദർശനമാകും.

Verse 23

उपतिष्ठेत् समित्पाणिर्वासांस्याप्नोत्यसंशयं आयुरीप्सन्निममिति कौत्स सूक्तं सदा जपेत्

സമിത്തുകൾ കൈയിൽ പിടിച്ച് ഉപസ്ഥിതനാകണം; അതിനാൽ സംശയമില്ലാതെ വസ്ത്രങ്ങൾ ലഭിക്കും. ആയുസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ‘ഇമം ഇതി’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന കൗത്സസൂക്തം എപ്പോഴും ജപിക്കണം.

Verse 24

आपनः शोशुचदिति स्तुत्वा मध्ये दिवाकरं यथा मुञ्चति चेषोकां तथा पापं प्रमुञ्चति

“ആപനഃ ശോശുചദ്…” എന്ന വചനങ്ങളാൽ ദേവനെ സ്തുതിച്ച്, മധ്യാഹ്നത്തിൽ സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങൾ വിടുന്നതുപോലെ, साधകൻ പാപം വിട്ടൊഴിയുന്നു।

Verse 25

जातवेदस इत्य् एतज्जपेत् स्वस्त्ययनं पथि भयैर् विमुच्यते सर्वैः स्वस्तिमानाप्नुयात् गृहान्

യാത്രാമാർഗത്തിൽ “ജാതവേദസ…” എന്നാരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം സ്വസ്ത്യയനമായി ജപിച്ചാൽ, എല്ലാ ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും വിമുക്തനായി ക్షേമമംഗളത്തോടെ വീട്ടിലെത്തുന്നു।

Verse 26

व्युष्टायाञ्च तथा रात्र्यामेतद्दुःस्वप्ननाशनं प्रमन्दिनेति सूयन्त्या जपेद्गर्भविमोचनं

പ്രഭാതത്തിലും രാത്രിയിലും ഇതിന്റെ ജപം ദുഷ്സ്വപ്നനാശകമാണ്. പ്രസവസമയത്ത് സ്ത്രീ “പ്രമന്ദിനേ…” എന്നാരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം; ഗർഭവിമോചനത്തിനായി, അഥവാ സുഖപ്രസവത്തിനായി।

Verse 27

जपन्निन्द्रमिति स्नातो वैश्यदेवन्तु सप्तकं मुञ्चत्याज्यं तथा जुह्वत् सकलं किल्विषं नरः

“ഇന്ദ്രം…” എന്നാരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം ജപിച്ച് സ്നാനം ചെയ്ത്, തുടർന്ന് വൈശ്വദേവം സപ്തകം അനുഷ്ഠിച്ച്, അഗ്നിയിൽ നെയ്യാഹുതി അർപ്പിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ സമസ്ത പാപവും വിട്ടൊഴിയുന്നു।

Verse 28

इमामिति जपन् शश्वत् कामानाप्नोत्यभीप्सितान् मानस्तोक इति द्वाभ्यां त्रिरात्रोपोषितः शुचिः

“ഇമാം…” എന്നാരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം നിരന്തരം ജപിച്ചാൽ അഭീഷ്ടകാമങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. കൂടാതെ മൂന്ന് രാത്രികൾ ഉപവസിച്ച് ശുദ്ധനായി “മാന…”യും “സ്തോക…”യും എന്നാരംഭിക്കുന്ന രണ്ട് മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കണം।

Verse 29

औडुम्बरीश् च जुहुयात्समिधश्चाज्यसंस्कृताः छित्त्वा सर्वान्मृत्युपाशान् जीवेद्रोगविवर्जितः

നെയ്യാൽ സംസ്കരിച്ച ഔഡുംബരീ (ഉദുംബര) സമിധകൾ അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ മരണപാശങ്ങൾ എല്ലാം ഛേദിച്ച് രോഗരഹിതമായി ജീവിക്കും.

Verse 30

ऊर्ध्वबाहुरनेनैव स्तुत्वा सम्भुं तथैव च मानस्तोकेति च ऋचा शिखाबन्धे कृते नरः

കൈകൾ മേലോട്ടുയർത്തി ഇതേവിധം ശംഭു (ശിവൻ)നെ സ്തുതിക്കണം. കൂടാതെ ശിഖാബന്ധം കെട്ടുമ്പോൾ ‘മാ നഃ സ്തോക്കെ…’ എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ഋക്ക് ജപിക്കണം.

Verse 31

अघृष्यः सर्वभूतानां जायते संशयं विना चित्रमित्युपतिष्ठेत त्रिसन्ध्यं भास्करं तथा

അവൻ സംശയമില്ലാതെ സർവ്വഭൂതങ്ങൾക്കും അഘൃഷ്യൻ (അജേയൻ/അസ്പർശ്യൻ) ആകുന്നു. കൂടാതെ ‘ചിത്രം’ എന്ന ആഹ്വാനത്തോടെ ത്രിസന്ധ്യകളിൽ ഭാസ്കരൻ (സൂര്യൻ)നെ ഉപാസിക്കണം.

Verse 32

समित्पाणिर्नरो नित्यमीप्सितं धनमाप्नुयात् अथ स्वप्नेति च जपन् प्रातर्मध्यन्दिने दिने

സമിധ കൈയിൽ ധരിക്കുന്ന പുരുഷൻ നിത്യം ഇഷ്ടധനം പ്രാപിക്കുന്നു. ‘അഥ സ്വപ്നേ’ എന്നു ജപിച്ചുകൊണ്ട് പ്രതിദിനം പ്രഭാതത്തിലും മധ്യാഹ്നത്തിലും ചെയ്യണം.

Verse 33

दुःस्वप्नञ्चार्हते कृत्स्नं भोजनञ्चाप्नुयाच्छुभम् उभे पुमानिति तथा रक्षोघ्नः परिकीर्तितः

അവൻ സമസ്ത ദുഃസ്വപ്നങ്ങളെ അകറ്റി ശുഭമായ ഭോജനവും പ്രാപിക്കുന്നു. കൂടാതെ ‘ഉഭേ പുമാൻ’ എന്ന പദവും രക്ഷോഘ്നം (രാക്ഷസനാശകം) എന്നു പ്രസിദ്ധമാണ്.

Verse 34

उभे वासा इति ऋचो जपन् कामानवाप्नुयात् न सागन्निति च जपन् मुच्यते चाततायिनः

“ഉഭേ വാസാ” എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഋക് ജപിച്ചാൽ ഇഷ്ടഭോഗങ്ങളും കാമ്യഫലങ്ങളും ലഭിക്കും; “ന സാഗന്ന്” എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഋക് ജപിച്ചാൽ ആതതായിയായതിന്റെ പാപത്തിൽ നിന്നുപോലും മോചനം ലഭിക്കും।

Verse 35

कया शुभेति च जपन् जातिश्रैष्ठमवाप्नुयात् इमन्नृसोममित्येतत् सर्वान् कामानवाप्नुयात्

“കയാ ശുഭേതി” മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ ജന്മശ്രേഷ്ഠതയും പ്രതിഷ്ഠയും ലഭിക്കും; “ഇമന്നൃസോമം” മന്ത്രജപം ചെയ്താൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സിദ്ധിക്കും।

Verse 36

पितरित्युपतिष्ठेत नित्यमर्थमुपस्थितं अग्ने नयेति सूक्तेन घृतहोमश् च मार्गगः

‘പിതരഃ’ എന്നു ഉച്ചരിച്ച് നിത്യം ഭക്തിപൂർവ്വം ഉപസ്ഥിതനാകണം, കര്‍മ്മാർത്ഥത്തിൽ സദാ ഏകാഗ്രനായി; കൂടാതെ ‘അഗ്നേ നയ…’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന സൂക്തം ചൊല്ലി ഘൃതഹോമം നടത്തണം—അതിനാൽ (പിതൃ/പ്രേത) സന്മാർഗ്ഗയാത്രികനാകും।

Verse 37

वीरान्नयमवाप्नोति सुश्लोकं यो जपेत् सदा कङ्कतो नेति सूक्तेन विषान् सर्वान् व्यपोहति

ഈ സുഷ്ലോകം നിത്യം ജപിക്കുന്നവൻ വീരഗതി/വീരമാർഗം പ്രാപിക്കുന്നു; കൂടാതെ “കങ്കതോ നേതി” എന്നു തുടങ്ങുന്ന സൂക്തം ജപിച്ചാൽ എല്ലാ വിഷങ്ങളും അകറ്റപ്പെടുന്നു।

Verse 38

यो जात इति सूक्तेन सर्वान् कामानवाप्नुयात् गणानामिति सूक्तेन श्निग्धमाप्नोत्यनुत्तमं

“യോ ജാതഃ…” എന്നു തുടങ്ങുന്ന സൂക്തം ജപിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹഫലങ്ങളും ലഭിക്കും; “ഗണാനാം…” എന്നു തുടങ്ങുന്ന സൂക്തജപം ചെയ്താൽ അനുത്തമമായ സമൃദ്ധിയും അനുഗ്രഹം/സ്നേഹവും ലഭിക്കും।

Verse 39

यो मे राजन्नितीमान्तु दुःस्वप्नशमनीमृचं अध्वनि प्रस्थितो यस्तु पश्येच्छत्रूं समुत्थितं

ഹേ രാജാവേ! യാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ട് എന്റെ ഈ ദുഃസ്വപ്നശമനീ ഋക്‌ മന്ത്രം പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ, വഴിയിൽ ശത്രുക്കൾ എഴുന്നേൽക്കുന്നതു കണ്ടാൽ, രക്ഷാർത്ഥം അതേ മന്ത്രം ജപിക്കണം.

Verse 40

अप्रशस्तं प्रशस्तं वा कुविदङ्ग इमं जपेत् द्वाविंशकं जपन् सूक्तमाध्यात्मिकमनुत्तमं

അശുഭമോ ശുഭമോ—വേദാംഗങ്ങളിൽ അകുശലനായവനും ഇതു ജപിക്കണം. ഇരുപത്തിരണ്ട് മന്ത്രങ്ങളുള്ള ഈ അനുത്തമ ആത്മീയ സൂക്തം ജപിച്ചാൽ അഭീഷ്ടഫലം ലഭിക്കും.

Verse 41

पर्वसु प्रयतो नित्यमिष्टान् कामान् समश्नुते कृणुष्वेति जपन् सूक्तं जुह्वदाज्यं समाहितः

പർവദിനങ്ങളിൽ നിത്യവും നിയന്ത്രിതനായവൻ ഇഷ്ടകാമങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു. ‘കൃണുഷ്വ’ എന്നു ജപിച്ചുകൊണ്ട്, ഏകാഗ്രചിത്തനായി സൂക്തം പാരായണം ചെയ്ത് നെയ്യ് ആഹുതിയായി അർപ്പിക്കണം.

Verse 42

भोजनञ्चाप्नुयाच्छतमिति ख , ग , घ , ज च नित्यमन्नमुपस्थितमिति क , छ च आरातीनां हरेत् प्राणान् रक्षांस्यपि विनाशयेत् उपतिष्ठेत् स्वयं वह्निं परित्यृचा दिने दिने

‘ഭക്ഷണം നൂറിരട്ടി ലഭിക്കും’—ഖ, ഗ, ഘ, ജ പാഠങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ; ‘അന്നം നിത്യം സമീപസ്ഥം’—ക, ഛ പാഠങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ. (ദൈനംദിന ഉപാസനയാൽ) ശത്രുക്കളുടെ പ്രാണൻ ഹരിക്കുകയും ദുഷ്ടാത്മബാധകളും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും; അതിനാൽ ഒരു ദിവസവും വിട്ടുപോകാതെ ദിനംപ്രതി സ്വയം അഗ്നിയെ ഉപാസിക്കണം.

Verse 43

तं रक्षति स्वयं वह्निर्विश्वतो विश्वतोमुखः हंसः शुचिः सदित्येतच्छुचिरीक्षेद्दिवाकरं

അവനെ സ്വയം അഗ്നി രക്ഷിക്കുന്നു—സർവ്വവ്യാപിയും സർവ്വദിക്കുകളിലേക്കും മുഖമുള്ളവനും. ‘ഹംസൻ ശുചി; സൂര്യൻ സദാ ശുചി’ എന്നു ധ്യാനിച്ച്, ശുദ്ധനായി ദിവാകരനെ ദർശിക്കണം.

Verse 44

कृषिं प्रपद्यमानस्तु स्थालीपाकं यथाविधि जुहुयात् क्षेत्रमध्ये तु स्वनीस्वाहास्तु पञ्चभिः

കൃഷി ആരംഭിക്കുവാൻ പോകുന്നവൻ വിധിപ്രകാരം സ്ഥാലീപാക ഹോമം നടത്തണം. തുടർന്ന് വയലിന്റെ നടുവിൽ ‘സ്വനീ സ്വാഹാ’ എന്നു ഉച്ചരിച്ച് അഞ്ചു ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം.

Verse 45

इन्द्राय च मरुद्भ्यस्तु पर्जन्याय भगाय च यथालिङ्गन्तु विहरेल्लाङ्गलन्तु कृषीबलः

കർഷകൻ ഇന്ദ്രനോടും മരുതുകളോടും പർജന്യനോടും ഭഗനോടും ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം. തുടർന്ന് നിശ്ചിത ലിംഗങ്ങൾ (സൂചനകൾ) അനുസരിച്ച് വിധികൾ ആചരിക്കണം; കൃഷിയുടെ ബലം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉഴവുപലകയാണ്.

Verse 46

युक्तो धान्याय सीतायै सुनासीरमथोत्तरं गन्धमाल्यैर् नमस्कारैर् यजेदेताश् च देवताः

യോഗ്യമായ ഒരുക്കങ്ങളോടെ ധാന്യദേവതയെയും സീതയെയും (ഉഴവിന്റെ വര/ചാല) തുടർന്ന് സുനാസീരനെയും സുഗന്ധങ്ങൾ, മാലകൾ, നമസ്കാരങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് പൂജിക്കണം—ഈ ദേവതകളെ ആരാധിക്കണം.

Verse 47

प्रवापने प्रलवने खलसीतापहारयोः अमोघङ्कर्म भवति वर्धते सर्वदा कृषिः

വിത്തുവിതയ്ക്കൽ, കളനീക്കം/ശുചീകരണം, കളത്തിൽ മർദ്ദനം (തെറിക്കൽ), ഉഴവ്, കീടനീക്കം—ഇവയിൽ കർമ്മം ഫലഹീനമാകുകയില്ല; കൃഷി എപ്പോഴും വർധിക്കുന്നു.

Verse 48

समुद्रादिति सूक्तेन कामानाप्नोति पावकात् विश्वानर इति द्वाभ्यां य ऋग्भ्यां वह्निमर्हति

‘സമുദ്രാത്…’ എന്നാരംഭിക്കുന്ന സൂക്തം പാരായണം ചെയ്താൽ പാവക (അഗ്നി)യിൽ നിന്ന് ഇഷ്ടകാമ്യങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. ‘വിശ്വാനര…’ എന്നാരംഭിക്കുന്ന രണ്ട് ഋക്കുകൾകൊണ്ട് അവൻ അഗ്നിപൂജയ്ക്കും അഗ്നിയജ്ഞത്തിനും അർഹനാകുന്നു.

Verse 49

स तरत्यापदः सर्वा यशः प्राप्नोति चाक्षयं विपुलां श्रियमाप्नोति जयं प्राप्नोत्यनुत्तमं

അവൻ എല്ലാ ആപത്തുകളും അതിക്രമിക്കുന്നു; അക്ഷയമായ യശസ്സ് നേടുന്നു, വിപുലമായ സമൃദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു, അനുത്തമമായ ജയവും കൈവരിക്കുന്നു।

Verse 50

अग्ने त्वमिति च स्तुत्वा धनमाप्नोति वाञ्छितं प्रजाकामो जपेन्नित्यं वरुणदैवतत्रयं

“അഗ്നേ ത്വം…” എന്നാരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രത്തോടെ അഗ്നിയെ സ്തുതിച്ചാൽ അഭിലഷിത ധനം ലഭിക്കുന്നു. സന്താനകാമി വരുണദൈവതത്രയം നിത്യവും ജപിക്കണം.

Verse 51

स्वस्त्या त्रयं जपेत् प्रातः सदा स्वस्त्ययनं महत् स्वस्ति पन्था इति प्रोच्य स्वस्तिमान् व्रजते ऽध्वनि

പ്രഭാതത്തിൽ ‘സ്വസ്ത്യാ’ എന്ന മൂന്ന് മന്ത്രങ്ങൾ—മഹത്തായ സ്വസ്ത്യയനം—എപ്പോഴും ജപിക്കണം. “സ്വസ്തി പന്താഃ” എന്നു ഉച്ചരിച്ച് മംഗളസമ്പന്നനായി യാത്രയിൽ പുറപ്പെടണം.

Verse 52

विजिगीषुर्वनस्पते शत्रूणां व्याधितं भवेत् स्त्रिया गर्भप्रमूढाया गर्भमोक्षणमुत्तमं

“വിജിഗീഷുർവനസ്പതേ” എന്ന മന്ത്രം—വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ശത്രുക്കൾ രോഗബാധിതരാകുന്നു; ഗർഭത്തിൽ തടസ്സം മൂലം പീഡിതയായ സ്ത്രീക്ക് ഇത് ഉത്തമ ഗർഭമോചനോപായമാണ്.

Verse 53

व्याधिकम्भवदिति ट अच्छावदेति सूक्तञ्च वृष्टिकामः प्रयिओजयेत् निराहारः क्लिन्नवासा न चिरेण प्रवर्षति

മഴ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ “വ്യാധികംഭവദ്…” മന്ത്രവും “അച്ചാവദ്…” എന്ന സൂക്തവും വിധിപൂർവം പ്രയോഗിക്കണം. നിരാഹാരനായി നനഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചാൽ അധികം വൈകാതെ മഴ പെയ്യും.

Verse 54

मनसः काम इत्य् एतां पशुकामो नरो जपेत् कर्दमेन इति स्नायात्प्रजाकामः शुचिव्रतः

പശുസമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുരുഷൻ “മനസഃ കാമ…” എന്നാരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം. സന്താനകാമിയായ ശുചിവ്രതധാരി “കർദമേന…” മന്ത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ട് സ്നാനം ചെയ്യണം.

Verse 55

अश्वपूर्वा इति स्नायाद्राज्यकामस्तु मानवः राहिते चर्मणि स्नायात् ब्राह्मणस्तु यथाविधि

രാജ്യകാമനായ മനുഷ്യൻ “അശ്വപൂർവാ…” എന്ന് ജപിച്ചുകൊണ്ട് സ്നാനം ചെയ്യണം. ബ്രാഹ്മണൻ ‘രാഹിത’ (വിധിപ്രകാരം ശുദ്ധീകരിച്ച) ചർമത്തിന്മേൽ നിന്നോ ഇരുന്നോ നിയമാനുസാരം സ്നാനം ചെയ്യണം.

Verse 56

राजा चर्मणि वैयाघ्रे छागे वैश्यस्तथैव च दशसाहस्रिको होमः प्रत्येकं परिकीर्तितः

രാജാവ് വ്യാഘ്രചർമത്തിന്മേൽ ഇരുന്ന് കർമ്മം ചെയ്യണം; വൈശ്യൻ അതുപോലെ ആടുചർമത്തിന്മേൽ. ഇവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും പത്തായിരം ആഹുതികളുള്ള ഹോമം വിധിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 57

आगार इति सूक्तेन गोष्ठे गां लोकमातरं उपतिष्ठेद्व्रजेच्चैव यदिच्छेत्ताः सदाक्षयाः

“ആഗാര…” എന്നാരംഭിക്കുന്ന സൂക്തം ചൊല്ലി ഗോശാലയിൽ ‘ലോകമാതാവ്’യായ പശുവിനെ ഉപാസിക്കണം; വ്രജത്തിലേക്കും പോകണം. ആഗ്രഹിക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങൾ സദാ ക്ഷയമില്ലാത്തവയായി നിലനിൽക്കും.

Verse 58

उपेतितिसृभीराज्ञो दुन्दुभिमभिमन्त्रयेत् तेजो बकञ्च प्राप्नोति शत्रुञ्चैव नियच्छति

രാജാവ് പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ യുദ്ധദുന്ദുഭിയെ മന്ത്രം ചൊല്ലി അഭിമന്ത്രിക്കണം. അതുവഴി അവൻ തേജസ്സും ബലവും പ്രാപിക്കുകയും ശത്രുവിനെ നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യും.

Verse 59

तृणपाणिर्जपेत्सूक्तुं रक्षोघ्नं दस्युन्भिर्वृतः ये के च उमेत्यृचं जप्त्वा दीर्घमायुराप्नुयात्

കയ്യിൽ തൃണം (പുല്ല്) പിടിച്ച്, ദസ്യുക്കൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരുന്നാലും, രക്ഷോഘ്ന സൂക്തം ജപിക്കണം; കൂടാതെ “യേ കേ ച …” എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ഋഗ്വേദ ഋച ജപിച്ചാൽ ദീർഘായുസ്സ് ലഭിക്കും।

Verse 60

जीमूतसूक्तेन तथा सेनाङ्गान्यभिमन्त्रयेत् यधा लिङ्गं ततो राजा विनिहन्ति रणे रिपून्

അതുപോലെ ജീമൂത-സൂക്തം കൊണ്ടു സൈന്യത്തിന്റെ വിവിധ വിഭാഗങ്ങളെ അഭിമന്ത്രണം ചെയ്യണം; അതിൽ നിന്നു ലഭിക്കുന്ന ലിംഗം (ശകുനചിഹ്നം) അനുസരിച്ച് രാജാവ് യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നു।

Verse 61

आग्नेयेति त्रिभिःसूक्तैर् धनमाप्नोति चाक्षयं अमीवहेति सूक्तेन भूतानि स्थापयेन्निशि

“ആഗ്നേയീ…” എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന മൂന്ന് സൂക്തങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ അക്ഷയധനം ലഭിക്കുന്നു; കൂടാതെ “അമീവഹേ…” എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന സൂക്തം കൊണ്ട് രാത്രിയിൽ ഭൂതങ്ങളെ സ്തംഭിപ്പിക്കാം (നിയന്ത്രിക്കാം)।

Verse 62

सबाधे विषमे दुर्गे बन्धा वा निर्गतः क्वचित् पलायन् वा गृहीतो वा सूक्तमेतत्तथा जपेत्

ബാധ അനുഭവിക്കുമ്പോൾ, വിഷമമായോ ദുര്‍ഗ്ഗമമായോ സ്ഥലത്ത്, കഠിന പ്രതിസന്ധിയിൽ—ബന്ധിതനായിരിക്കുകയോ ഏതോ വിധത്തിൽ വിട്ടുപോകുകയോ, ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയോ പിടിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്താലും—അപ്പോൾ ഈ സൂക്തം യഥാവിധി ജപിക്കണം।

Verse 63

त्रिरात्रं नियतोपोष्य श्रापयेत् पायसञ्चरुं तेनाहुतिशतं पूर्णं जुहुयात् त्र्यम्बकेत्यृचा

മൂന്ന് രാത്രികൾ നിയമത്തോടെ ഉപവസിച്ച്, പായസ-ചരു (പാൽ-അരി ഹവിസ്) വിധിപൂർവ്വം സംസ്കരിക്കണം; പിന്നെ അതുകൊണ്ട് “ത്ര്യമ്പക—” എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ഋച (മഹാമൃത്യുഞ്ജയ മന്ത്രം) ചൊല്ലി അഗ്നിയിൽ പൂർണ്ണമായി നൂറ് ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം।

Verse 64

अवाप्तवानिति ट समुद्दिश्य महादेवं जीवेदब्दशतं सुखं तच्चक्षुरित्यृचा स्नात उपतिष्ठेद्दिवाकरं

“അവാപ്തവാൻ …” എന്ന മന്ത്രം ജപിച്ച് മഹാദേവനെ ഉദ്ദേശിച്ച് ആരാധിച്ചാൽ, മനുഷ്യൻ സന്തോഷത്തോടെ നൂറുവർഷം ജീവിക്കും. സ്നാനം കഴിഞ്ഞ് “തച്ചക്ഷുഃ …” എന്ന ഋക്കാൽ ദിവാകര സൂര്യനെ ഉപസ്ഥിതനായി ആരാധിക്കണം.

Verse 65

उद्यन्तं मध्यगञ्चैव दीर्घमायुर्जिजीविषुः इन्द्रा सोमेति सूक्तन्तु कथितं शत्रुनाशनं

ദീർഘായുസ് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഉദയസൂര്യനും മധ്യാഹ്നസൂര്യനും സംബന്ധിച്ച സ്തോത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കണം. “ഇന്ദ്രാ സോമാ …” എന്നു ആരംഭിക്കുന്ന സൂക്തം ശത്രുനാശിനിയെന്നു ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Verse 66

यस्य लुप्तं व्रतं मोहाद्व्रात्यैर् वा संसृजेत्सह उपोष्याज्यं स जुहुयात्त्वमग्ने व्रतपा इति

ആരുടെയെങ്കിലും വ്രതം മോഹം മൂലം ലോപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ വ്രാത്യർ/അനിയമിതരുമായി സഹവാസം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ ഉപവാസം ചെയ്ത് നെയ്യ് ഹോമത്തിൽ ആഹുതിയായി അർപ്പിക്കണം; “ത്വമഗ്നേ വ്രതപാ” എന്നു ജപിക്കണം.

Verse 67

आदित्येत्यृक् च सम्राजं जप्त्वा वादे जयी भवेत् महीति च चतुष्केण मुच्यते महतो भयात्

“ആദിത്യ …” എന്ന ഋക്കും “സമ്രാജ്” മന്ത്രവും ജപിച്ചാൽ വാദത്തിൽ ജയി ആകുന്നു. “മഹീ …” എന്നത് നാലുതവണ പാരായണം ചെയ്താൽ മഹാഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 68

ऋचं महीति जप्त्वा यदि ह्य् एतत् सर्वकामानवाप्नुयात् द्वाचत्वारिंशतिं चैन्द्रं जप्त्वा नाशयते रिपून्

“മഹീ …” എന്ന ഋക്ക് ജപിച്ചാൽ നിശ്ചയമായും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും. ഇന്ദ്രമന്ത്രം നാല്പത്തിരണ്ടുതവണ ജപിച്ചാൽ ശത്രുക്കൾ നശിക്കും.

Verse 69

वाचं महीति जप्त्वा च प्राप्नोत्यारोग्यमेव च शन्नो भवेति द्वाभ्यान्तु भुक्त्वान्नं प्रयतः शुचिः

“വാചം മഹീ” മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ നിശ്ചയമായി ആരോഗ്യലാഭം ലഭിക്കുന്നു. ആഹാരം കഴിച്ചതിന് ശേഷം നിയന്ത്രിതനും ശുചിയുമായിട്ട് ‘ശന്നോ ഭവ’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന രണ്ട് ഋക്കുകൾ ക്ഷേമാർത്ഥം ജപിക്കണം.

Verse 70

हृदयं पाणिना स्पृष्ट्वा व्याधिभिर् नाभिभूयते उत्तमेदमिति स्नातो हुत्त्वा शत्रुं प्रमापयेत्

കൈകൊണ്ട് ഹൃദയം സ്പർശിച്ചാൽ രോഗങ്ങൾ കീഴടക്കുകയില്ല. ‘ഉത്തമേദം’ മന്ത്രം ജപിച്ച് സ്നാനം ചെയ്ത്, തുടർന്ന് ഹോമം നടത്തി ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കണം.

Verse 71

शन्नोग्न इति सूक्तेन हुतेनान्नमवाप्नुयात् कन्या वारर्षिसूक्तेन दिग्दोषाद्विप्रमुच्यते

‘ശന്നോ അഗ്നേ…’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന സൂക്തത്തോടുകൂടെ ഹോമാഹുതി നൽകിയാൽ അന്നം (പോഷണം) ലഭിക്കുന്നു. കന്യയും ‘വാരർഷി-സൂക്ത’ം കൊണ്ട് ഹോമം ചെയ്ത് ദിഗ്ദോഷത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി വിമുക്തയാകുന്നു.

Verse 72

यदत्य कव्येत्युदिते जप्ते ऽवश्यं जगद्भवेत् यद्वागिति च जप्तेन वाणी भवति संस्कृता

സൂര്യോദയത്തിൽ ‘യദത്യകാവ്യ…’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ നിർബന്ധമായി കാവ്യരചനാശക്തി ലഭിക്കുന്നു. ‘യദ്വാക്…’ മന്ത്രജപം കൊണ്ട് വാക്ക് സംസ്‌കൃതവും പരിപുഷ്ടവുമാകുന്നു.

Verse 73

वाचो विदितमिति त्वेतां जपन् वाचं समश्नुते पवित्राणां पवित्रन्तु पावमान्येत्यृचो मताः

‘വാചോ വിദിതം’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന മന്ത്രഋക്ക് ജപിക്കുന്നവൻ വാക്കിന്റെ പ്രാവീണ്യവും മേന്മയും നേടുന്നു. പാവമാനീ ഋക്കുകൾ ‘പവിത്രങ്ങളിൽ പവിത്രം’ എന്നു കരുതപ്പെടുന്ന പരമശുദ്ധികാരകങ്ങളാണ്.

Verse 74

वैखानसा ऋचस्त्रिंशत्पवित्राः परमा मताः आदित्येति प्रसंम्राजमिति ग , घ , ञ संस्थितेति क , छ , च ऋचो द्विषष्टिः प्रोक्ताश् च परस्वेत्यृषिसत्तम

വൈഖാനസ ഋഗ്വേദത്തിലെ മുപ്പത് ‘പവിത്ര’ ഋക്കുകൾ പരമമായവയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ചില പാഠങ്ങളിൽ ‘ആദിത്യേതി’യും ‘പ്രസംമ്രാജം ഇതി’യും (ഗ, ഘ, ഞ) എന്ന വായനയും, മറ്റൊന്നിൽ ‘സംസ്ഥിതേതി’ (ക, ഛ, ച) എന്ന വായനയും കാണുന്നു. ഹേ ഋഷിശ്രേഷ്ഠാ, ‘പരസ്വേതി’ പാഠത്തോടെ ഋക്കുകളുടെ എണ്ണം അറുപത്തിരണ്ടും എന്നും പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Verse 75

सर्वकल्मषनाशाय पावनाय शिवाय च स्वादिष्टयेतिसूक्तानां सप्तषष्टिरुदाहृता

സകല കല്മഷനാശത്തിനും, പാവനതയ്ക്കും, ശിവമംഗളത്തിനും ‘സ്വാദിഷ്ട…’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന സൂക്തങ്ങളുടെ എണ്ണം അറുപത്തേഴെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

Verse 76

दशोत्तराण्यृचाञ्चैताः पावमान्यः शतानि षट् एतज्जपंश् च जुह्वच्च घोरं मृत्युभयं जयेत्

ഇവ പവമാന ഋക്കുകൾ—ആകെ ആറുനൂറ്റി പത്ത്. ഇവ ജപിക്കുകയും അഗ്നിയിൽ ആഹുതി അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്താൽ ഭീകരമായ മരണഭയം ജയിക്കാം.

Verse 77

आपोहिष्टेति वारिस्थो जपेत्पापभयार्दने प्रदेवन्नेति नियतो जपेच्च मरुधन्वसु

ജലത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ‘ആപോ ഹി ഷ്ഠാ…’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന മന്ത്രം പാപവും ഭയവും അകറ്റാൻ ജപിക്കണം. നിയന്ത്രിതനായി ‘പ്രദേവന്ന…’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന മന്ത്രവും ജപിക്കണം; മരു്ധന്വ പ്രദേശത്തും അതുപോലെ ജപിക്കണം.

Verse 78

प्राणान्तिके भये प्राप्ते क्षिप्रमायुस्तु विन्दति प्रावेयामित्यृचमेकां जपेच्च मनसा निशि

പ്രാണാന്തികമായ ഭയം വന്നാൽ വേഗത്തിൽ ആയുസ്സ് ലഭിക്കുന്നു; രാത്രിയിൽ ‘പ്രാവേയാം…’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഒരു ഋക്ക് മനസ്സിൽ ജപിക്കണം.

Verse 79

व्युष्टायामुदिते सूर्ये द्यूते जयमवाप्नुयात् मा प्रगामेति मूढश् च पन्थानं पथि विन्दति

പ്രഭാതം പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞ് സൂര്യൻ ഉദിച്ചാൽ ചൂതാട്ടത്തിൽ വിജയം ലഭിക്കുന്നു. “പുറപ്പെടരുത്” എന്നു പറയുന്ന മൂഢനും വഴിയിൽ നടക്കുമ്പോൾ വഴിയെ കണ്ടെത്തുന്നു; യാത്ര വിജയിക്കുന്നു.

Verse 80

क्षीणायुरिति मन्येत यङ्कञ्चित् सुहृदं प्रियं यत्तेयमिति तु स्नातस्तस्य मूर्धानमालभेत्

ആരെങ്കിലും “എന്റെ ആയുസ്സ് ക്ഷയിക്കുന്നു” എന്നു കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, സ്നാനം ചെയ്ത് ഏതെങ്കിലും പ്രിയ സുഹൃത്തിന്റെ തലയിൽ കൈവെച്ച് “ഇത് നിനക്കുള്ളതാണ്” എന്നു പറയണം.

Verse 81

सहस्रकृत्वः पञ्चाहं तेनायुर्विन्दते महत् इदं मेध्येति जुहुयात् घृतं प्राज्ञः सहस्रशः

അഞ്ചുദിവസം ആയിരം പ്രാവശ്യം ഇത് അനുഷ്ഠിച്ചാൽ മഹത്തായ ദീർഘായുസ്സ് ലഭിക്കുന്നു. ജ്ഞാനി “ഇത് മേധ്യം (ശുദ്ധികരം)” എന്നു ചൊല്ലി അഗ്നിയിൽ ആയിരം പ്രാവശ്യം നെയ്യ് ഹോമം ചെയ്യണം.

Verse 82

पशुकामो गवां गोष्ठे अर्थकामश् चतुष्पथे वयः सुपर्ण इत्य् एतां जपन् वै विन्दते श्रियं

പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഗോശാലയിൽ, ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ചതുഷ്പഥത്തിൽ ഇത് ജപിക്കണം. “വയഃ സുപർണ …” എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഈ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ നിശ്ചയമായി ശ്രീ—സമൃദ്ധിയും സൗഭാഗ്യവും—ലഭിക്കും.

Verse 83

हविष्यन्तीयमभ्यस्य सर्वपापैः प्रमुच्यते तस्य रोगा विनश्यन्ति कायाग्निर्वर्धते तथा

ഹവിഷ്യന്തീ വ്രതം അഭ്യസിച്ചാൽ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നു. അവന്റെ രോഗങ്ങൾ നശിക്കുന്നു; ശരീരാഗ്നി—ജഠരാഗ്നി—അതുപോലെ വർധിക്കുന്നു.

Verse 84

या ओषधयः स्वस्त्ययनं सर्वव्याधिविनाशनं वृहस्पते अतीत्येतद्वृष्टिकामः प्रयोजयेत्

ക്ഷേമത്തിനുള്ള ഉപായവും മംഗളരക്ഷയും സർവ്വരോഗനാശിനിയുമായ ആ ഔഷധികളെ—ഹേ ബൃഹസ്പതേ—ഈ മന്ത്രം വിധിപൂർവ്വം ഉച്ചരിച്ചു മഴ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആ പ്രയോഗം നടത്തണം।

Verse 85

सर्वत्रेति परा शान्तिर्ज्ञेया प्रतिरथस् तथा सूत सांकाश्यपन्नित्यं प्रजाकामस्य कीर्तितं

‘സർവത്രാ’ എന്നത് പരമശാന്തിദായിനിയായി അറിയണം; അതുപോലെ ‘പ്രതിരഥ’യും പ്രസിദ്ധം. ഹേ സൂത, ‘സാങ്കാശ്യപ’ പ്രജാകാമിക്ക് നിത്യം സിദ്ധിദായകമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 86

अहं रुद्रेति एतद्वाग्मी भवति मानवः न योनौ जायते विद्वान् जपन्रात्रीति रात्रिषु

‘അഹം രുദ്രഃ’ എന്ന മന്ത്രം ജപിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ വാഗ്മിയാകുന്നു. പണ്ഡിതൻ രാത്രികളിൽ ‘രാത്രി’ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ അവൻ വീണ്ടും ഗർഭയോണിയിൽ ജനിക്കുകയില്ല।

Verse 87

रात्रिसूक्तं जपन्न्रात्री रात्रिं क्षेमी जयेन्नरः कल्पयन्तीति च जपन्नित्यं कृत्त्वारिनाशनं

രാത്രിയിൽ, രാത്രിയ്ക്ക് ശേഷം രാത്രി ‘രാത്രി-സൂക്തം’ ജപിക്കുന്നവൻ ക്ഷേമിയും ജയവാനും ആകുന്നു. കൂടാതെ ‘കല്പയന്തീ…’ എന്നാരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം നിത്യം ജപിച്ചാൽ ശത്രുനാശം സിദ്ധിക്കുന്നു।

Verse 88

आयुष्यञ्चैव वर्चस्यं सूक्तं दाक्षायणं महत् उत देवा इति जपेदामयघ्नं धृतव्रतः

ദീർഘായുസ്സിനും തേജസ്സിനും മഹത്തായ ദാക്ഷായണ-സൂക്തം ജപിക്കണം. വ്രതധാരി ‘ഉത ദേവാ…’ എന്നാരംഭിക്കുന്ന രോഗനാശക മന്ത്രവും ജപിക്കണം।

Verse 89

अयमग्ने जनित्येतज्जपेदग्निभये सति अरण्यानीत्यरण्येषु जपेत्तद्भयनाशनं

അഗ്നിഭയം ഉണ്ടായാൽ ‘അയം അഗ്നേ ജനിതാ’ എന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം. വനങ്ങളിൽ ‘അരണ്യാനീ’ മന്ത്രം ജപിക്കണം; അത് ആ ഭയം നശിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 90

ब्राह्म्नीमासाद्य सूक्ते द्वे ऋचं ब्राह्मीं शतावरीं पृथगद्भिर्घृतैर् वाथ मेधां लक्ष्मीञ्च विन्दति

ബ്രാഹ്മിയെ ആശ്രയിച്ച് രണ്ട് സൂക്തങ്ങളും ബ്രാഹ്മീ-ഋചയും ജപിക്കണം. തുടർന്ന് ബ്രാഹ്മിയും ശതാവരിയും വേർതിരിച്ച് വെള്ളത്തോടെയോ നെയ്യോടെയോ സേവിക്കണം; അതിലൂടെ മേധയും ലക്ഷ്മിയും ലഭിക്കുന്നു.

Verse 91

मास इत्य् असपत्नघ्नं संग्रामं विजिगीषतः ब्रह्मणो ऽग्निः संविदानं गर्भमृत्युनिवारणं

‘മാസ…’ എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം ‘അസപത്നഘ്നം’—വൈരികളെ നശിപ്പിക്കുന്നത്; യുദ്ധവിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഇത് പ്രയോഗിക്കണം. ‘ബ്രഹ്മണോऽഗ്നിഃ’ മന്ത്രം സംവിദാനം (കരാർ/സമാധാനം) നേടാൻ. ‘ഗർഭമൃത്യുനിവാരണ’ മന്ത്രം ഗർഭസ്ഥമരണം തടയാൻ.

Verse 92

अपहीति जपेत्सूक्तं शुचिर्दुस्वप्ननाशनं येनेदमिति वैजप्त्वा समाधिं विन्दते परं

ശുദ്ധനായി ‘അപഹീതി’ സൂക്തം ജപിക്കണം; അത് ദുഷ്സ്വപ്നങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ ‘യേനേദം’ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ പരമ സമാധി ലഭിക്കുന്നു.

Verse 93

मयो भूर्वात इत्य् एतत् गवां स्वस्त्ययनं परं शाम्बरीमिन्द्रजालं वा मायामेतेन वारयेत्

‘മയോ ഭൂർ വാത…’—ഇത് പശുക്കൾക്കുള്ള പരമ സ്വസ്ത്യയനം (മംഗള-രക്ഷ). ഇതിലൂടെ ശാംബരീ മന്ത്രവാദം, ഇന്ദ്രജാലം അല്ലെങ്കിൽ ഏതു മായാപ്രയോഗവും തടയാം.

Verse 94

महीत्रीणामवरोस्त्विति पथि स्वस्त्ययनं जपेत् अग्नये विद्विषन्नेवं जपेच्च रिपुनाशनं

യാത്രാമാർഗത്തിൽ ‘മഹീത്രീണാമവരോऽസ്ത്വ…’ എന്നു ആരംഭിക്കുന്ന സ്വസ്ത്യയന ജപം ചെയ്യണം. അതുപോലെ അഗ്നിക്കായി ശത്രുദമനകരമായ റിപ്പുനാശക മന്ത്രവും ഇങ്ങനെ ജപിക്കണം.

Verse 95

वास्तोष्पतेन मन्त्रेण यजेत गृहदेवताः जपस्यैष विधिः प्रोक्तो हुते ज्ञेयो विशेषतः

വാസ്തോഷ്പതി മന്ത്രംകൊണ്ട് ഗൃഹദേവതകളെ യജിക്കണം (പൂജയും ആഹുതിയും അർപ്പിക്കുക). ഈ വിധി ജപത്തിനായി പ്രസ്താവിച്ചതാണ്; ഹോമത്തിൽ ആഹുതി നൽകിയാൽ ഇത് പ്രത്യേകമായി ബാധകമാണെന്ന് അറിയണം.

Verse 96

होमान्ते दक्षिणा देया पापशान्तिर्हुतेन तु हुतं शाम्यति चान्नेन अन्नहेमप्रदानतः

ഹോമത്തിന്റെ അവസാനം ദക്ഷിണ നൽകണം. അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ച ആഹുതികളാൽ പാപശാന്തി ലഭിക്കുന്നു. പിന്നെ അന്നം മുഖേന—അന്നദാനവും ഹേമദാനവും ചെയ്താൽ—കർമ്മത്തിന്റെ ശേഷഫലവും ശമിച്ച് സമാപ്തിയിലാകുന്നു.

Verse 97

विप्राशिषस्त्वमोघाः स्युर्बहिःस्नानन्तु सर्वतः सिद्धार्थका यवा धान्यं पयो घृतं तथा

വിപ്രന്മാരുടെ ആശീർവാദങ്ങൾ അമോഘമാണ്. എല്ലാതരത്തിലും ബാഹ്യസ്നാനം ചെയ്യണം. കൂടാതെ സിദ്ധാർത്ഥക (വെളുത്ത കടുക്), യവം, ധാന്യം, പാൽ, നെയ്യ് എന്നിവയും (ഉപയോഗിക്കുകയോ അർപ്പിക്കുകയോ) വേണം.

Verse 98

क्षीरवृक्षास्तथेध्मन्तु होमा वै सर्वकामदाः समिधः कण्ठकिन्यश् च राजिका रुधिरं विषं

ക്ഷീരവൃക്ഷങ്ങളുടെ സമിധയും ഇന്ധനമായി ഉപയോഗിക്കണം; ഇത്തരത്തിലുള്ള ഹോമങ്ങൾ സർവകാമദായകമെന്ന് പറയുന്നു. (ദ്രവ്യങ്ങളിൽ) സമിധ, കണ്ഠകിനീ, രാജികാ (കടുക്), രുധിരം, വിഷം എന്നിവയും പരാമർശിക്കുന്നു.

Verse 99

अभिचारे तथा शैलं अशनं शक्तवः पयः दधि भैक्ष्यं फलं मूलमृग्विधानमुदाहृतं

അഭിചാരകർമ്മത്തിൽ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്ന നിശ്ചിത ആഹാരവിധി ഇതാണ്—ശൈലലവണം (കല്ലുപ്പ്), അന്നം, സക്തു, പാൽ, തൈര്, ഭിക്ഷയായി ലഭിച്ച ഭക്ഷണം, ഫലങ്ങൾ, മൂലങ്ങൾ, കൂടാതെ മൃഗമാംസവിധാനവും।